🔹 قیمت #دلار سقوط نکرد، #سقوط داده شد؛ یک جناح در جمهوری اسلامی به‌دنبال #استحاله نظام است

در هیچ یک از مکاتب معتبر علم اقتصاد، "نوسانات لحظه‌ای و شدید نرخ ارز" در "غیاب" هرگونه تغییر بنیادین در "مؤلفه‌های اقتصادی یا سیاسی" قابل توجیه نیست، مگر آنکه اقتصاد یک کشور به‌طور کامل از منطق علم اقتصاد خارج شده و به طور مطلق در چنگال مافیای قدرت و الیگارشی رانتی افتاده باشد؛ همانند وضعیت کنونی ایران تحت اشغال نظام ارباب و رعیتی ولایت فقیه.

جمهوری اسلامی امروز نه یک اقتصاد دارد، نه یک دولت. بلکه مجموعه‌ای است از کارتل‌های حکومتی، خاندان‌های مافیایی، و شبکه‌های امنیتی-اقتصادی که هر کدام یک قطعه از پازل غارت مردم و سرزمین ایران را در دست گرفته‌اند و تحت پوشش چیزی به نام "جمهوری اسلامی"، تنها هدف‌شان حفظ قدرت و افزایش سهم خود از سفره‌ی نظام است. در چنین ساختاری، قیمت ارز و طلا، قیمت کالاهای اساسی، حتی قیمت نان و دارو، نه با مکانیسم عرضه و تقاضا، بلکه با مکانیزم "تصمیمات درونی قدرت" تعیین می‌شود. اقتصاد ایران یک صحنه‌ی نبرد است؛ نه نبرد دولت و بازار، بلکه نبرد مافیاهای درون حکومت برای تسلط بر منابع فساد.

با این توضیح، سقوط ناگهانی دلار از ۱۰۶ هزار تومان به ۸۵ هزار تومان در پی دیدار ویتکاف و عراقچی در عمان، صرفاً یک نوسان اقتصادی نیست، بلکه یک "کودتا" با هدف استحاله در داخل ساختار جمهوری اسلامی است:
در ظاهر، مذاکره‌ای آغاز شده؛ اما در باطن، یکی از جناح‌های مافیایی رژیم، احتمالاً بخش اقتصادی سپاه که رویاروی با آمریکا را پایان کار رژیم می‌داند، به جنگی درونی علیه جناح علی خامنه‌ای وارد شده‌اند. آن‌ها با کاهش ساختگی قیمت دلار، در حال استفاده از ابزار اقتصاد برای فشار سیاسی و اجتماعی بر جناحی هستند که همیشه مخالف مذاکره بود و اکنون ناگزیر از پذیرش آن شده است.

این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که:
- دولت وزیر اقتصاد ندارد.
- هیچ نشانه‌ای از گشایش تحریم‌ها در دولت ترامپ وجود ندارد.
- هیچ تحول مثبتی در تولید، صادرات یا سیاست پولی رخ نداده است.

در این شرایط، اگر دلار ناگهان سقوط می‌کند، تنها یک معنا دارد: "مافیا وارد عمل شده" و می‌خواهد صحنه‌ی سیاسی داخلی جمهوری اسلامی را مهندسی کند.

اما این‌بار ورق برگشته است...

در سال ۹۶، رژیم با همین ترفند مذاکره، بخش‌هایی از افکار عمومی را با خود همراه کرد. با ایجاد این توهم که رفع مشکلات اقتصادی تنها با گفتگو با آمریکا ممکن است، موفق شد دوباره "مهار اجتماعی" را در دست بگیرد. اما اکنون:

- مردم به این بازی آگاه شده‌اند.
- دیگر هیچ‌کس باور ندارد که مذاکره با آمریکا باعث بهبود معیشت مردم می‌شود.
- ملت ایران پیشتازتر از هر تحلیل‌گر و سیاست‌مداری، خواهان برخورد نهایی، تهاجم قاطع نظامی و سپس حرکت در خیابان‌ها برای فروپاشی کامل ساختار مافیایی جمهوری اسلامی هستند.

این مردم هستند که می‌دانند:
- ریشه‌ی فقر، مذاکره نکردن نیست؛ فساد نهادینه‌ی جمهوری اسلامی است.
- قیمت ارز را عرضه و تقاضا تعیین نمی‌کند؛ مافیای ارزی سپاه پاسداران تعیین می‌کند.
- مذاکره‌ای که به امضای توافقی منجر شود (یعنی بخش کودتاچی، نظام را به تسلیم مطلق وادار کند) - امری که تقریبا غیر ممکن است -، اما به معنای حفظ موقت همین حکومت مافیایی است.

این‌بار، مذاکره نه صلح می‌آورد، نه ثبات؛ بلکه آغاز فروپاشی است

ترامپ و تیم باهوش و قاطع او به درستی می‌دانند که قبل از حمله، باید "شواهد کافی از تلاش برای صلح" ارائه دهند. این جلسات عمان، بیش از آنکه برای دستیابی به توافق باشد، برای تکمیل پرونده‌ی حمله است. ترامپ نیاز دارد نشان دهد:

"ما تلاش کردیم مذاکره کنیم؛ این رژیم یا قادر به توافق نبود یا تمایلی به صلح نداشت."

و رژیم دقیقاً در همین تله گرفتار شده است. خامنه‌ای و باندهایش برای فرار از فشار مردم، وارد مذاکره‌ای شده‌اند که تنها نتیجه‌اش افشای کامل تضاد درونی، شکست ایدئولوژیک و تضعیف اقتدار ساختاری‌شان خواهد بود.

پایان عصر مذاکره، آغاز دوران تصمیم‌های نهایی

اقتصاد ایران دیگر اقتصاد نیست؛ ابزار جنگ است.
- دلار دیگر کالا نیست؛ سلاح کودتاست.
- مردم دیگر خام نمی‌شوند؛ رهبر جنبش‌اند.
- و جمهوری اسلامی دیگر رژیم نیست؛ کاریکاتوری از قدرت فروپاشیده است.

در چنین شرایطی، تنها راه نجات ایران، نه مذاکره، نه انتخابات، نه اصلاح، بلکه سرنگونی کامل ساختار جمهوری اسلامی به دست مردم ایران، با حمایت جامعه بین‌المللی، و در صورت لزوم با ضربه نظامی هدفمند علیه مراکز اصلی فساد و تروریسم در کشور است.

✉️@mizangorup