آثار محمدکاظم کاظمی
🔹 تنظیمات اصلی در باب تحولات کشور ما به زودی قدرت بیقدرتان تسلیم خواهد شد به جایش دولت بیدولتان تحکیم خواهد شد جهان در قرن نو بر صفحۀ تقویم میرقصد وطن آمادۀ برگشتن تقویم خواهد شد به قانون خدا نان حلالی بود مردم را که آن هم با قوانین بشر تحریم خواهد شد…
امروز هرات سقوط کرد و قندهار نیز
گویا این شعر تلخ که امید داشتم تحقق نیابد، در حال تحقق است.
گویا این شعر تلخ که امید داشتم تحقق نیابد، در حال تحقق است.
Forwarded from جدال- علی عليزاده
جدال روز: افغانستان بعد از سقوط هرات و قندهار
دیروز غزنی، لشگرگاه، قندهار، هرات و قلعهنو به دست طالبان افتادند. نقش آمریکا و اشرف غنی این وسط چیست؟ کابل و مزار چه میشوند؟ پنجشیر چه؟ ایران کجا ایستاده؟ گفتگوی امشب جدال، جمعه ۲۲مرداد ساعت۲۳ با محمدحسین جعفریان کارشناس ارشد مسایل افغانستان در اینستاگرام
instagram.com/ali.alizadeh.aliz
دیروز غزنی، لشگرگاه، قندهار، هرات و قلعهنو به دست طالبان افتادند. نقش آمریکا و اشرف غنی این وسط چیست؟ کابل و مزار چه میشوند؟ پنجشیر چه؟ ایران کجا ایستاده؟ گفتگوی امشب جدال، جمعه ۲۲مرداد ساعت۲۳ با محمدحسین جعفریان کارشناس ارشد مسایل افغانستان در اینستاگرام
instagram.com/ali.alizadeh.aliz
جدال- علی عليزاده
جدال روز: افغانستان بعد از سقوط هرات و قندهار دیروز غزنی، لشگرگاه، قندهار، هرات و قلعهنو به دست طالبان افتادند. نقش آمریکا و اشرف غنی این وسط چیست؟ کابل و مزار چه میشوند؟ پنجشیر چه؟ ایران کجا ایستاده؟ گفتگوی امشب جدال، جمعه ۲۲مرداد ساعت۲۳ با محمدحسین جعفریان…
✳️ لینک گفتگوی زندۀ اینستاگرامی علی علیزاده و محمدحسین جعفریان در در اینستاگرام.
به نظر من گفتگوی خوبی بود و ابهامهای بسیاری را رفع کرد. عزیزانی که میخواهند تصویری نسبتاً روشن از وضعیت کنونی افغانستان داشته باشند، آن را ببینند.
https://www.instagram.com/tv/CShyOAEpdQ7/?utm_medium=share_sheet
به نظر من گفتگوی خوبی بود و ابهامهای بسیاری را رفع کرد. عزیزانی که میخواهند تصویری نسبتاً روشن از وضعیت کنونی افغانستان داشته باشند، آن را ببینند.
https://www.instagram.com/tv/CShyOAEpdQ7/?utm_medium=share_sheet
Audio
جدال روز: گفتگو با محمد حسین جعفریان درباره وضعیت افغانستان بعد از سقوط هرات و قندهار
جعفریان که حدود سه دهه روی افغانستان کار کرده در این ۸۴ دقیقه با مثالها و داستانهایی ملموس تصویری دقیق از وضعیت پیچیده افغانستان ترسیم میکند و به بسیاری از شبهات و بدفهمیها پاسخ میدهد.
اگر در هفته های گذشته اخبار افغانستان را دنبال کردهاید و دچار تشویش و سردرگمی شدهاید توصیه میکنم این فایل صوتی که مثل یک کلاس درس افغانستان شناسی فشرده است را حتما گوش کنید.
این گفتگو را میتوانید در پلتفرمهای پادکستی جدال از جمله کستباکس هم بشنوید
https://castbox.fm/vd/413996740
جعفریان که حدود سه دهه روی افغانستان کار کرده در این ۸۴ دقیقه با مثالها و داستانهایی ملموس تصویری دقیق از وضعیت پیچیده افغانستان ترسیم میکند و به بسیاری از شبهات و بدفهمیها پاسخ میدهد.
اگر در هفته های گذشته اخبار افغانستان را دنبال کردهاید و دچار تشویش و سردرگمی شدهاید توصیه میکنم این فایل صوتی که مثل یک کلاس درس افغانستان شناسی فشرده است را حتما گوش کنید.
این گفتگو را میتوانید در پلتفرمهای پادکستی جدال از جمله کستباکس هم بشنوید
https://castbox.fm/vd/413996740
🔹 شبی با بیدل و طالبان
امشب در انتهای لایو اینستاگرامی «شبی با بیدل»، حدود یک ساعت نیز به مسائل افغانستان و طالبان پرداختیم. لینک آن را خدمت عزیزان تقدیم میکنم تا در صورت تمایل آن را ببینند.
از ۱۰۰ دقیقه این برنامه، چهل دقیقۀ اول به غزل بیدل و ۶۰ دقیقۀ بعدی به افغانستان و طالبان اختصاص دارد.
🔻 لینک برنامه، که آخرین پست اینستاگرامی من است.
https://www.instagram.com/tv/CSmzt0wKXdJ/?utm_medium=copy_link
امشب در انتهای لایو اینستاگرامی «شبی با بیدل»، حدود یک ساعت نیز به مسائل افغانستان و طالبان پرداختیم. لینک آن را خدمت عزیزان تقدیم میکنم تا در صورت تمایل آن را ببینند.
از ۱۰۰ دقیقه این برنامه، چهل دقیقۀ اول به غزل بیدل و ۶۰ دقیقۀ بعدی به افغانستان و طالبان اختصاص دارد.
🔻 لینک برنامه، که آخرین پست اینستاگرامی من است.
https://www.instagram.com/tv/CSmzt0wKXdJ/?utm_medium=copy_link
Forwarded from آثار محمدکاظم کاظمی
🔹 بخشی از شعر «شهر من»
🔸 محمدکاظم کاظمی
شام است و آبگینۀ رؤیاست شهر من
دلخواه و دلفریب و دلآراست شهر من
دلخواه و دلفریب و دلآراست شهر من
یعنی عروس جملۀ دنیاست شهر من
از اشکهای یخزده آیینه ساخته
از خون دیده و دل خود خینه ساخته
اندوهگین نشسته که آیند در برش
دامادهای کور و کل و چاق و لاغرش
دنیا برای خامخیالان عوض شدهاست
آری، در این معامله پالان عوض شده است
دیروزمان خیال قتال و حماسهای
امروزمان دهانی و دستی و کاسهای
دیروزمان به فرق برادر فرا شدن
امروزمان به گور برادر گدا شدن
دیروزمان به کورۀ آتش فرو شدن
امروزمان عروس سر چارسو شدن
گفتیم «سنگ بر سر این شیشه بشکند
این ریشه محکم است، مگر تیشه بشکند»
غافل که تیشه میرود و رنده میشود
با رنده پوست از تن ما کنده میشود
با رنده پوست میشوم و دم نمیزنم
قربان دوست میشوم و دم نمیزنم
ای شهر من! به خاک فروخسپ و گَنده۱ باش
یا با تمام خویش، مهیای رنده باش
این رنده میتراشد و زیبات میکند
آنگه عروس جملۀ دنیات میکند
تا یک دو گوشواره به گوش تو بگذرد،
هفتاد ملّت از بر و دوش تو بگذرد
صبح است و روزِ نو به فراروی شهر من
چشم تمام خلق جهان سوی شهر من...
بهمن ۱۳۸۱
۱. گَنده: زشت، بدقیافه. در هرات به این معنی رایج است.
🔸 محمدکاظم کاظمی
شام است و آبگینۀ رؤیاست شهر من
دلخواه و دلفریب و دلآراست شهر من
دلخواه و دلفریب و دلآراست شهر من
یعنی عروس جملۀ دنیاست شهر من
از اشکهای یخزده آیینه ساخته
از خون دیده و دل خود خینه ساخته
اندوهگین نشسته که آیند در برش
دامادهای کور و کل و چاق و لاغرش
دنیا برای خامخیالان عوض شدهاست
آری، در این معامله پالان عوض شده است
دیروزمان خیال قتال و حماسهای
امروزمان دهانی و دستی و کاسهای
دیروزمان به فرق برادر فرا شدن
امروزمان به گور برادر گدا شدن
دیروزمان به کورۀ آتش فرو شدن
امروزمان عروس سر چارسو شدن
گفتیم «سنگ بر سر این شیشه بشکند
این ریشه محکم است، مگر تیشه بشکند»
غافل که تیشه میرود و رنده میشود
با رنده پوست از تن ما کنده میشود
با رنده پوست میشوم و دم نمیزنم
قربان دوست میشوم و دم نمیزنم
ای شهر من! به خاک فروخسپ و گَنده۱ باش
یا با تمام خویش، مهیای رنده باش
این رنده میتراشد و زیبات میکند
آنگه عروس جملۀ دنیات میکند
تا یک دو گوشواره به گوش تو بگذرد،
هفتاد ملّت از بر و دوش تو بگذرد
صبح است و روزِ نو به فراروی شهر من
چشم تمام خلق جهان سوی شهر من...
بهمن ۱۳۸۱
۱. گَنده: زشت، بدقیافه. در هرات به این معنی رایج است.
🔹 چرا مردم نجنگیدند؟
پرسشی اکنون در سر بسیاری از عزیزان ایرانی ما میچرخد که چرا مردم افغانستان در روزهای اخیر در برابر طالبان نجنگیدند. این پرسش گاهی شکل اعتراض مییابد به این صورت که آنها باید میجنگیدند.
🔻 ولی ما میتوانیم قضیه را از یک منظر دیگر نگاه کنیم. سؤال را به شکل «سؤال» مطرح کنیم و در پی پاسخ برآییم. مردم افغانستان نیم قرن است که در حال جنگ هستند. پس اگر امروز نجنگیدند، باید دلیلش را پیدا کرد.
🔻 اصلاً نیم قرن چیست؟ ما در عصر جدید یعنی بعد از قرون وسطی سه ابرقدرت داشتهایم. انگلستان، شوروی و امریکا. و افغانستان تنها کشوری در جهان است که هر سه ابرقدرت آن را اشغال کردند، با مردمش درگیر شدند و در نهایت با خفت از آنها بیرون رفتند. اما در همین نیم قرن اخیر نیز، آنان، باری با حکومت کمونیستی و باری با طالبان در مرحلۀ اول ظهورشان و باری در نوبت اخیر جنگیدند. نیروی ارتش افغانستان بیست سال است که با طالبان در جنگ است و بسیار فرماندهان و سربازان قهرمان در این جریان از دست داده است.
🔻 پس میشود حالا قضیه را از این منظر مطرح کرد. چه شد که مردمی که همیشه با اشغالگران و متجاوزان و حتی همین طالبان میجنگیدند، این بار و در هفتههای اخیر نجنگیدند. وقتی قضیه را به صورت سؤالی مطرح کنیم میتوانیم در پی پاسخهایش برآییم و این را حدس بزنیم که لابد این نجنگیدن دلایلی داشته است.
🔻 حقیقت این است که مردم افغانستان برای تداوم جنگ انگیزه نداشتند، در حالی که حاصل آن، حفظ حکومتی دستنشانده بود که در ناکارآمدی، فساد، تبعیض قومی و زبانی بیسابقه بوده است. حکومتی که خودش بازی را طوری پیش برد که مملکت به نفع طالبان سقوط کند. حاصل دیگر این جنگ، کشته شدن، ویرانی و بیخانمانی بود که از عوارض ناگزیر جنگ است. به اینها بیفزاییم دیگر عوارض غیرمستقیم جنگ مثل رکود اقتصادی، ناامنی مرزها، مهاجرت دوباره و اثرات روحی و روانی آن را.
🔻 حالا مردم صبورانه و البته توأم با نگرانی، مراقب اوضاع جدید هستند. یا کشور بر مدار صلح میچرخد و مبارزه شکل مبارزۀ مدنی و فرهنگی مییابد، یا دوباره ناچار میشوند که دست به تفنگ شوند. من از آینده خبر ندارم و چه بسا که دوباره آتش جنگ روشن شود. ولی فعلاً بهتر است به مردم حق بدهیم تا اوضاع را بسنجند و مطابق شرایط عمل کنند.
@mkazemkazemi
پرسشی اکنون در سر بسیاری از عزیزان ایرانی ما میچرخد که چرا مردم افغانستان در روزهای اخیر در برابر طالبان نجنگیدند. این پرسش گاهی شکل اعتراض مییابد به این صورت که آنها باید میجنگیدند.
🔻 ولی ما میتوانیم قضیه را از یک منظر دیگر نگاه کنیم. سؤال را به شکل «سؤال» مطرح کنیم و در پی پاسخ برآییم. مردم افغانستان نیم قرن است که در حال جنگ هستند. پس اگر امروز نجنگیدند، باید دلیلش را پیدا کرد.
🔻 اصلاً نیم قرن چیست؟ ما در عصر جدید یعنی بعد از قرون وسطی سه ابرقدرت داشتهایم. انگلستان، شوروی و امریکا. و افغانستان تنها کشوری در جهان است که هر سه ابرقدرت آن را اشغال کردند، با مردمش درگیر شدند و در نهایت با خفت از آنها بیرون رفتند. اما در همین نیم قرن اخیر نیز، آنان، باری با حکومت کمونیستی و باری با طالبان در مرحلۀ اول ظهورشان و باری در نوبت اخیر جنگیدند. نیروی ارتش افغانستان بیست سال است که با طالبان در جنگ است و بسیار فرماندهان و سربازان قهرمان در این جریان از دست داده است.
🔻 پس میشود حالا قضیه را از این منظر مطرح کرد. چه شد که مردمی که همیشه با اشغالگران و متجاوزان و حتی همین طالبان میجنگیدند، این بار و در هفتههای اخیر نجنگیدند. وقتی قضیه را به صورت سؤالی مطرح کنیم میتوانیم در پی پاسخهایش برآییم و این را حدس بزنیم که لابد این نجنگیدن دلایلی داشته است.
🔻 حقیقت این است که مردم افغانستان برای تداوم جنگ انگیزه نداشتند، در حالی که حاصل آن، حفظ حکومتی دستنشانده بود که در ناکارآمدی، فساد، تبعیض قومی و زبانی بیسابقه بوده است. حکومتی که خودش بازی را طوری پیش برد که مملکت به نفع طالبان سقوط کند. حاصل دیگر این جنگ، کشته شدن، ویرانی و بیخانمانی بود که از عوارض ناگزیر جنگ است. به اینها بیفزاییم دیگر عوارض غیرمستقیم جنگ مثل رکود اقتصادی، ناامنی مرزها، مهاجرت دوباره و اثرات روحی و روانی آن را.
🔻 حالا مردم صبورانه و البته توأم با نگرانی، مراقب اوضاع جدید هستند. یا کشور بر مدار صلح میچرخد و مبارزه شکل مبارزۀ مدنی و فرهنگی مییابد، یا دوباره ناچار میشوند که دست به تفنگ شوند. من از آینده خبر ندارم و چه بسا که دوباره آتش جنگ روشن شود. ولی فعلاً بهتر است به مردم حق بدهیم تا اوضاع را بسنجند و مطابق شرایط عمل کنند.
@mkazemkazemi
🔹 آیا مردم افغانستان همراه طالبان بودند؟
اظهار نظرهایی دیدم که عزیزانی گفته بودند مردم افغانستان با طالبان همراه شدند و امریکا را از کشور بیرون کردند و ورود طالبان به کابل، پیروزی مردم افغانستان بر امریکاست.
🔻 ای کاش کسی به این عزیزان برساند که درست است که سخنان شما مصرف داخلی دارد، ولی تحریف واقعیت است و مردم افغانستان را عمیقاً میآزارد. طالبان انتخاب مردم افغانستان نبودند آنها کابوس مردم افغانستان بودند، کابوسی که بالاخره رخ داد.
🔻 حقیقت امر این است که مردم افغانستان پنج سال حکومت طالبان در فاصلۀ ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ را دیدهاند. در آن زمان بسیاریها آزار و شکنجه شدند؛ بسیار قتل عامها به دست این گروه رخ داد؛ طالبان نیمی از جامعه یعنی زنان را از فعالیتهای اجتماعی باز داشتند؛ بزرگترین میراث تاریخی افغانستان یعنی تندیسهای بودا را نابود کردند؛ هنر و رسانه را متوقف کردند؛ به زبان و ادب فارسی صدمه زدند و قاچاق مواد مخدر را رونق بخشیدند.
🔻 حالا خدا کند که طالبان رویۀ درستی پیش بگیرند و آن کابوس دوباره تکرار نشود. من خودم قلباً دوست دارم که طالبان تغییر کرده باشند، با مردم و گروههای سیاسی از در صلح و گفتگو درآیند و حکومتی که مورد پذیرش مردم است، در کشور برقرار شود، ولی به این چندان امیدوار نیستم. علت مقاومتنکردن مردم در برابر طالبان هم امید به این تغییر نبود، بلکه خستگی از ناامنی و جنگ و فساد و ناکارآمدی و خیانتهای عمیقی بود که از دولتمرانشان دیدند.
🔻 حالا بعضی عزیزان، میکوشند که از معادلۀ پیچیده و چندمجهولی افغانستان، این نتیجه را بیرون بکشند که امریکا بد بود و شکست خورد. بله امریکا بد بود، برای کشور ما چیزی به ارمغان نیاورد و اکنون هم معلوم نیست که چه شیطنتهایی برای آیندهٔ کشور بر روی میز و در کشو میز دارد. ولی برای پذیرش این سخن بدیهی، مردم افغانستان را همدست طالبان نشان ندهید و گروهی را که با جنگافروزی، خشونت، تحجر و تبعیضهای قومی، ۲۵ سال است روند صلح و آرامش و توسعۀ کشور را به تأخیر انداختهاند، تطهیر نکنید. دولتها و گروهها میروند و مردم میمانند. این حرفها هم ثبت میشود و به زودی موقع محکزدن آنها فرا میرسد. چیزی نگویید که فردا نتوانید از آن دفاع کنید، به خصوص که:
در افغانستان نباید هیچگاه تصور کرد که همه چیز تمام شد. در نیم قرن اخیر، عمر میانگین حکومتها در افغانستان، پنج سال بوده است.
@mkazemkazemi
اظهار نظرهایی دیدم که عزیزانی گفته بودند مردم افغانستان با طالبان همراه شدند و امریکا را از کشور بیرون کردند و ورود طالبان به کابل، پیروزی مردم افغانستان بر امریکاست.
🔻 ای کاش کسی به این عزیزان برساند که درست است که سخنان شما مصرف داخلی دارد، ولی تحریف واقعیت است و مردم افغانستان را عمیقاً میآزارد. طالبان انتخاب مردم افغانستان نبودند آنها کابوس مردم افغانستان بودند، کابوسی که بالاخره رخ داد.
🔻 حقیقت امر این است که مردم افغانستان پنج سال حکومت طالبان در فاصلۀ ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ را دیدهاند. در آن زمان بسیاریها آزار و شکنجه شدند؛ بسیار قتل عامها به دست این گروه رخ داد؛ طالبان نیمی از جامعه یعنی زنان را از فعالیتهای اجتماعی باز داشتند؛ بزرگترین میراث تاریخی افغانستان یعنی تندیسهای بودا را نابود کردند؛ هنر و رسانه را متوقف کردند؛ به زبان و ادب فارسی صدمه زدند و قاچاق مواد مخدر را رونق بخشیدند.
🔻 حالا خدا کند که طالبان رویۀ درستی پیش بگیرند و آن کابوس دوباره تکرار نشود. من خودم قلباً دوست دارم که طالبان تغییر کرده باشند، با مردم و گروههای سیاسی از در صلح و گفتگو درآیند و حکومتی که مورد پذیرش مردم است، در کشور برقرار شود، ولی به این چندان امیدوار نیستم. علت مقاومتنکردن مردم در برابر طالبان هم امید به این تغییر نبود، بلکه خستگی از ناامنی و جنگ و فساد و ناکارآمدی و خیانتهای عمیقی بود که از دولتمرانشان دیدند.
🔻 حالا بعضی عزیزان، میکوشند که از معادلۀ پیچیده و چندمجهولی افغانستان، این نتیجه را بیرون بکشند که امریکا بد بود و شکست خورد. بله امریکا بد بود، برای کشور ما چیزی به ارمغان نیاورد و اکنون هم معلوم نیست که چه شیطنتهایی برای آیندهٔ کشور بر روی میز و در کشو میز دارد. ولی برای پذیرش این سخن بدیهی، مردم افغانستان را همدست طالبان نشان ندهید و گروهی را که با جنگافروزی، خشونت، تحجر و تبعیضهای قومی، ۲۵ سال است روند صلح و آرامش و توسعۀ کشور را به تأخیر انداختهاند، تطهیر نکنید. دولتها و گروهها میروند و مردم میمانند. این حرفها هم ثبت میشود و به زودی موقع محکزدن آنها فرا میرسد. چیزی نگویید که فردا نتوانید از آن دفاع کنید، به خصوص که:
در افغانستان نباید هیچگاه تصور کرد که همه چیز تمام شد. در نیم قرن اخیر، عمر میانگین حکومتها در افغانستان، پنج سال بوده است.
@mkazemkazemi
✳️ محفل شعر بهارستان
🔹 به صورت زنده از اینستاگرام
🔻 با اجرای زینب بیات و محمدکاظم کاظمی
🔻 پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۲ تا ۲۳
نشانی اینستاگرام
@mkazemkazemi
🔹 به صورت زنده از اینستاگرام
🔻 با اجرای زینب بیات و محمدکاظم کاظمی
🔻 پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۲ تا ۲۳
نشانی اینستاگرام
@mkazemkazemi
🔹 استقلال افغانستان و یک مشابهت تاریخی
🔻 امروز ۲۸ اسد (مرداد) سالگرد استقلال افغانستان بود. همین اول این را بگویم که منظور از این استقلال، جداشدن افغانستان و ایران از هم نیست، بلکه استقلال از انگلستان منظور است. یعنی تا ۲۸ اسد ۱۲۹۸، افغانستان از نظر سیاست خارجی وابسته به انگلستان بود و در این زمان، با ابتکار امانالله خان پادشاه وقت افغانستان استقلال یافت.
🔻 ولی شگفت است که امانالله خان هم سرنوشتی شبیه اشرف غنی پیدا کرد. او هم با شورشهای محلی روبهرو شد و در حالی که هنوز امید به حفظ حکومتش بود، با عجله راهی قندهار و سپس خارج از کشور شد و تا پایان عمر در ایتالیا در غربت به سر برد. البته یک تفاوت مهم امانالله خان با اشرف غنی این بود که امانالله پادشاهی بود وطندوست، خادم کشور و البته متأسفانه خام و بیتجربه که با همه خدماتی که برای کشور کرد، بعضی رفتارهای حسابنشدهاش زمینههای شورش را فراهم کرد.
🔻 اما جدا از شباهت فروپاشی حکومتهای این دو تن، یک شباهت دیگر هم وجود داشت و آن نظامی بود که پس از آنان بر سر کار آمد. حبیبالله کلکانی که با سرنگون ساختن امانالله خان بر سر کار آمد، حبیبالله شخصی بود بیسواد که همه مظاهر ترقی و پیشرفت دورۀ امانی را از بین برد. مدارس را راکد ساخت؛ نظام مالی و اداری مدرن کشور را نابود کرد و در واقع یک حکومت قبیلهای ایجاد کرد. بسیاری از کارمندان لایق و کارآمد امانی برکنار شدند و به جایشان کسانی آمدند که از کوه پایین آمده بودند. و چنین شد که حکومت او فقط ۹ ماه دوام آورد و سرنگون شد.
🔻 این قضیه میتواند برای دولتمردان کنونی افغانستان عبرتآموز باشد. امید است که دولتمردان ما هم از سرنوشت امانالله خان عبرت بگیرند (که نگرفتند) و هم از سرنوشت حبیبالله کلکانی عبرت بگیرند (که امیدواریم بگیرند.)
تصویرها:
۱. امانالله خان، پادشاه افغانستان از ۱۲۹۸ تا ۱۳۰۸ ش.
۲. امانالله خان و خانوادۀ او.
۳. امانالله خان و ملکه ثریا در سفر به ایران.
۴. اولین دسته از دختران افغانستان که در زمان امانالله خان برای تحصیل به خارج کشور اعزام شدند. البته اقداماتی از این قبیل در جامعۀ سنتی افغانستان، برای پادشاه جوان شر شد و گروهی را البته به تحریک انگلیسها، علیه او شوراند و سبب سقوطش شد.
۵ و ۶. حبیبالله کلکانی، راهزنی که با سرنگونساختن امانالله خان به پادشاهی رسید و فقط ۹ ماه دوام آورد.
@mkazemkazemi
🔻 امروز ۲۸ اسد (مرداد) سالگرد استقلال افغانستان بود. همین اول این را بگویم که منظور از این استقلال، جداشدن افغانستان و ایران از هم نیست، بلکه استقلال از انگلستان منظور است. یعنی تا ۲۸ اسد ۱۲۹۸، افغانستان از نظر سیاست خارجی وابسته به انگلستان بود و در این زمان، با ابتکار امانالله خان پادشاه وقت افغانستان استقلال یافت.
🔻 ولی شگفت است که امانالله خان هم سرنوشتی شبیه اشرف غنی پیدا کرد. او هم با شورشهای محلی روبهرو شد و در حالی که هنوز امید به حفظ حکومتش بود، با عجله راهی قندهار و سپس خارج از کشور شد و تا پایان عمر در ایتالیا در غربت به سر برد. البته یک تفاوت مهم امانالله خان با اشرف غنی این بود که امانالله پادشاهی بود وطندوست، خادم کشور و البته متأسفانه خام و بیتجربه که با همه خدماتی که برای کشور کرد، بعضی رفتارهای حسابنشدهاش زمینههای شورش را فراهم کرد.
🔻 اما جدا از شباهت فروپاشی حکومتهای این دو تن، یک شباهت دیگر هم وجود داشت و آن نظامی بود که پس از آنان بر سر کار آمد. حبیبالله کلکانی که با سرنگون ساختن امانالله خان بر سر کار آمد، حبیبالله شخصی بود بیسواد که همه مظاهر ترقی و پیشرفت دورۀ امانی را از بین برد. مدارس را راکد ساخت؛ نظام مالی و اداری مدرن کشور را نابود کرد و در واقع یک حکومت قبیلهای ایجاد کرد. بسیاری از کارمندان لایق و کارآمد امانی برکنار شدند و به جایشان کسانی آمدند که از کوه پایین آمده بودند. و چنین شد که حکومت او فقط ۹ ماه دوام آورد و سرنگون شد.
🔻 این قضیه میتواند برای دولتمردان کنونی افغانستان عبرتآموز باشد. امید است که دولتمردان ما هم از سرنوشت امانالله خان عبرت بگیرند (که نگرفتند) و هم از سرنوشت حبیبالله کلکانی عبرت بگیرند (که امیدواریم بگیرند.)
تصویرها:
۱. امانالله خان، پادشاه افغانستان از ۱۲۹۸ تا ۱۳۰۸ ش.
۲. امانالله خان و خانوادۀ او.
۳. امانالله خان و ملکه ثریا در سفر به ایران.
۴. اولین دسته از دختران افغانستان که در زمان امانالله خان برای تحصیل به خارج کشور اعزام شدند. البته اقداماتی از این قبیل در جامعۀ سنتی افغانستان، برای پادشاه جوان شر شد و گروهی را البته به تحریک انگلیسها، علیه او شوراند و سبب سقوطش شد.
۵ و ۶. حبیبالله کلکانی، راهزنی که با سرنگونساختن امانالله خان به پادشاهی رسید و فقط ۹ ماه دوام آورد.
@mkazemkazemi
تصویرهای پست «استقلال افغانستان و یک مشابهت تاریخی» (به ترتیب از راست به چپ، از بالا به پایین)
Forwarded from Pamir News
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بمب خبری
@Pamirnews 👈
لایف جنجالی دیشب استاد محمدحسین جعفریان، شاعر، نویسنده، ژورنالیست و فلمساز بسیجی و جانبازی ایرانی و کارشناس ارشد مسایل افغانستان که به صورت اختصاصی پامیرنیوز به آن دسترسی پیدا کرده...در ای فلم نفرها مستقیم از هرات، دره پنجشیر، بامیان و بدخشان گپ زده، در آخر جعفریان صاحب به ارتباط شایعه ورود کدام صهیونیست به پنجشیر و کدام مقاله احمد مسعود در واشنگتنپست و جو خراب فضای مجازی به ایارتباط، بسیار یک گپای درست و جنجالی میزند....حتماحتماحتما این لایو را ببینید. خاصه ۴۵ دقیقه آخرین ش را. آدرس پیج استاد جعفریان در اینستاگرام:
👇
https://instagram.com/mh_jafarian?utm_medium=copy_link
و پیج دیگر...
👇
https://instagram.com/mhjafarian?utm_medium=copy_link
https://t.me/pamirnews 👈👈
@Pamirnews 👈
لایف جنجالی دیشب استاد محمدحسین جعفریان، شاعر، نویسنده، ژورنالیست و فلمساز بسیجی و جانبازی ایرانی و کارشناس ارشد مسایل افغانستان که به صورت اختصاصی پامیرنیوز به آن دسترسی پیدا کرده...در ای فلم نفرها مستقیم از هرات، دره پنجشیر، بامیان و بدخشان گپ زده، در آخر جعفریان صاحب به ارتباط شایعه ورود کدام صهیونیست به پنجشیر و کدام مقاله احمد مسعود در واشنگتنپست و جو خراب فضای مجازی به ایارتباط، بسیار یک گپای درست و جنجالی میزند....حتماحتماحتما این لایو را ببینید. خاصه ۴۵ دقیقه آخرین ش را. آدرس پیج استاد جعفریان در اینستاگرام:
👇
https://instagram.com/mh_jafarian?utm_medium=copy_link
و پیج دیگر...
👇
https://instagram.com/mhjafarian?utm_medium=copy_link
https://t.me/pamirnews 👈👈
😱1
کانال محمدکاظم کاظمی
🔹 استقلال افغانستان و یک مشابهت تاریخی 🔻 امروز ۲۸ اسد (مرداد) سالگرد استقلال افغانستان بود. همین اول این را بگویم که منظور از این استقلال، جداشدن افغانستان و ایران از هم نیست، بلکه استقلال از انگلستان منظور است. یعنی تا ۲۸ اسد ۱۲۹۸، افغانستان از نظر سیاست…
🔹 شیوۀ داوری دربارۀ یک بحث تاریخی
من در پست قبل بحثی داشتم دربارۀ سالگرد استقلال افغانستان با اشاره به دو شخصیت تاریخی، امانالله خان و حبیبالله کلکانی. نظرهای من در مورد این دو شخصیت، بر پایۀ آثاری بود که از تاریخ افغانستان خواندهام از جمله «افغانستان در مسیر تاریخ» میر غلاممحمد غبار و «افغانستان در پنج قرن اخیر» میر محمدصدیق فرهنگ که دو کتاب مهم در تاریخ افغانستان به حساب میآیند. افزون بر آن، از گزارشهای خبری به خصوص در روزنامۀ اطلاعات ایران که در همان زمان چاپ شده و در کتاب «افغانستان در روزنامۀ اطلاعات ایران» به کوشش بصیراحمد حسینزاده گرد آمده است هم بهره گرفتهام. طبیعتاً در این یادداشت سعی کردم که دربارۀ این دو زمامدار افغانستان، فارغ از ملاحظات قومی نظر بدهم و بر این باورم که هر دو تن، واجد خصوصیات مثبت و منفی بودند.
🔻 این مطلب را در اینستاگرام هم گذاشتم و واکنشهایی که بعضی از عزیزان در پیامها در آنجا داشتند، برایم غیرمنتظره بود و تا حدودی رنگ عصبیتهای قومی داشت. نه تنها در مورد این دو شخصیت اظهار نظرهایی افراطآمیز دیده میشد که قضاوتهایی تند متوجه نویسندۀ این یادداشت نیز میشد.
من عزیزان را به دو چیز توصیه میکنم. اول، خواندن کتابهای تاریخ آن زمان است. با خواندن این کتابها تصویر بهتری از اشخاص و وقایع خواهیم داشت. اگر عزیزانی هستند که کتابهای مفید دیگری دربارۀ عصر امانی و عصر حکومت کلکانی سراغ دارند، معرفی کنند. بگذاریم که مسیر آگاهی و دانش باز شود، نه پرخاشگری و عصبیت.
🔻 دیگر این که در بحث و گفتگو، آداب آن را رعایت کنیم و بدانیم که با عصبیت، پرخاشگری و دشنام دادن، پیشرفتی در سطح آگاهی جامعه رخ نمیدهد. سعی کنیم مدارا، شکیبایی و انصاف پیشه کنیم. این که اشخاص مورد بحث یا نویسندۀ مطلب را با صفاتی مثل «خنزیر»، «ناموسفروش»، «کوردل»، «میوهٔ کرمزده» و دارای «ذهنیت تاریک و منفی» یاد کنیم، کمکی به مخاطب و خوانندۀ مطلب ما نمیکند. کسی هم با خواندن چنین پیامهایی به مسیر درست و حقیقت راهنمایی نمیشود.
من دربارۀ «آداب بحث و گفتگو» در کانال تلگرامی و نیز صفحهٔ اینستاگرام خودم چند پست دارم. پیشنهاد میکنم عزیزانی که لب به پرخاش گشوده بودند، آنها را بخوانند. ضرر نخواهند کرد.
@mkazemkazemi
من در پست قبل بحثی داشتم دربارۀ سالگرد استقلال افغانستان با اشاره به دو شخصیت تاریخی، امانالله خان و حبیبالله کلکانی. نظرهای من در مورد این دو شخصیت، بر پایۀ آثاری بود که از تاریخ افغانستان خواندهام از جمله «افغانستان در مسیر تاریخ» میر غلاممحمد غبار و «افغانستان در پنج قرن اخیر» میر محمدصدیق فرهنگ که دو کتاب مهم در تاریخ افغانستان به حساب میآیند. افزون بر آن، از گزارشهای خبری به خصوص در روزنامۀ اطلاعات ایران که در همان زمان چاپ شده و در کتاب «افغانستان در روزنامۀ اطلاعات ایران» به کوشش بصیراحمد حسینزاده گرد آمده است هم بهره گرفتهام. طبیعتاً در این یادداشت سعی کردم که دربارۀ این دو زمامدار افغانستان، فارغ از ملاحظات قومی نظر بدهم و بر این باورم که هر دو تن، واجد خصوصیات مثبت و منفی بودند.
🔻 این مطلب را در اینستاگرام هم گذاشتم و واکنشهایی که بعضی از عزیزان در پیامها در آنجا داشتند، برایم غیرمنتظره بود و تا حدودی رنگ عصبیتهای قومی داشت. نه تنها در مورد این دو شخصیت اظهار نظرهایی افراطآمیز دیده میشد که قضاوتهایی تند متوجه نویسندۀ این یادداشت نیز میشد.
من عزیزان را به دو چیز توصیه میکنم. اول، خواندن کتابهای تاریخ آن زمان است. با خواندن این کتابها تصویر بهتری از اشخاص و وقایع خواهیم داشت. اگر عزیزانی هستند که کتابهای مفید دیگری دربارۀ عصر امانی و عصر حکومت کلکانی سراغ دارند، معرفی کنند. بگذاریم که مسیر آگاهی و دانش باز شود، نه پرخاشگری و عصبیت.
🔻 دیگر این که در بحث و گفتگو، آداب آن را رعایت کنیم و بدانیم که با عصبیت، پرخاشگری و دشنام دادن، پیشرفتی در سطح آگاهی جامعه رخ نمیدهد. سعی کنیم مدارا، شکیبایی و انصاف پیشه کنیم. این که اشخاص مورد بحث یا نویسندۀ مطلب را با صفاتی مثل «خنزیر»، «ناموسفروش»، «کوردل»، «میوهٔ کرمزده» و دارای «ذهنیت تاریک و منفی» یاد کنیم، کمکی به مخاطب و خوانندۀ مطلب ما نمیکند. کسی هم با خواندن چنین پیامهایی به مسیر درست و حقیقت راهنمایی نمیشود.
من دربارۀ «آداب بحث و گفتگو» در کانال تلگرامی و نیز صفحهٔ اینستاگرام خودم چند پست دارم. پیشنهاد میکنم عزیزانی که لب به پرخاش گشوده بودند، آنها را بخوانند. ضرر نخواهند کرد.
@mkazemkazemi
🔻 شنبه ۳۰ مرداد، ساعت ۲۳
مهمان سلمان کدیور هستم به صورت زنده در اینستاگرام ایشان.
https://instagram.com/kadivar.salman?utm_medium=copy_link
مهمان سلمان کدیور هستم به صورت زنده در اینستاگرام ایشان.
https://instagram.com/kadivar.salman?utm_medium=copy_link