⭕️ زندگی، تا آخرین نفس

اگر باز به من بگویند، امروز خواهی مُرد، اکنون می‌خواهی چه کنی؟ بی‌تأملی بر سؤال، خواهم گفت:
اگر خوابم بیاید، می‌خوابم. اگر تشنه باشم، آب می‌خورم. اگر در حال نوشتن باشم، به آن‌چه می‌نویسم دل می‌دهم و سؤال را نادیده می‌گیرم. اگر در حال خوردن ناهار باشم، بر تکه گوشت بریان کمی خردل و فلفل می‌ریزم. اگر ریشم را می‌تراشیدم، لاله‌ی گوشم را زخمی می‌کنم. اگر معشوقم را می‌بوسیدم، لب‌هایش را چون دانه‌های انجیر خواهم خورد و اگر در حال مطالعه باشم، از چند صفحه، ناخوانده می‌گذرم. اگر پیاز پوست می‌کندم، چند قطره اشک می‌ریزم. اگر در حال پیاده‌روی باشم، به آهنگی آرام‌تر قدم برمی‌دارم. اگر موجود باشم، مثل حالا به عدم فکر نخواهم کرد. و اگر موجود نباشم، اهمیتی نمی‌دهم. اگر موسیقی موتزارت را می‌شنیدم، به حرم فرشتگان نزدیک می‌شوم. اگر خواب باشم، در خواب می‌مانم و در رویای عاشقانه‌ی گاردینیا. اگر در حال خندیدن باشم، خنده‌ام را به احترام این خبر، کوتاه خواهم کرد.
چه می‌توانم بکنم؟
جز این چه‌کاری از دستم برمی‌آید حتا اگر از یک ابله، شجاع‌تر باشم و از هرکول قوی‌تر؟

📙 رد پروانه
✍🏼 #محمود_درویش