میکرومستند "حق زن"

🔹به مناسبت درگذشت سرکار خانم منیره گرجی، تنها نماینده زن مجلس خبرگان قانون اساسی و به پاسداشت تلاش‌ها و مواضع ایشان در مسیر احقاق حق ریاست جمهوریِ زنان میکرومستند "حق زن" کاری از رسانه آزاد، که روایتی از مجادلات جلسات تصویب قانون اساسی پیرامون برابری زن و مرد است، تقدیم می‌شود.

🕊@anjomanfarabi_ut

🎭 پیشنهاد تماشا برای آخر هفته

اگر تهران هستید و علاقمند به تئاتر پیشنهاد می‌کنم این اجرا را ببینید.

سفرنامه آبجی مظفر ، نویسنده و کارگردان: قطب‌الدین صادقی

✔️ برای کودکان مناسب نیست.
✔️ زمان نمایش قدری طولانی است.

@neocritic

.
🔹 مروری بر کتاب «تقسیم کار: رویکردی تکاملی به اشتغال زنان»

نوشتۀ زهرا متقی

ادعای اصلی براون در این کتاب این است که زنان و مردان به‌‏دلایل تکاملی ویژگی‌های جنسیتی متفاوتی دارند. براون زیرکی، اعتماد به خود، جسارت، جاه‌طلبی، خطرپذیری، رقابت‌طلبی، سلطه‌جویی، تاب‌آوری تحت فشار، و صفاتی از این دست را صراحتاً «مردانه» معرفی می‌کند و با اضافه‌کردن این مقدمه که «این صفات در موفقیت‌های شغلی مؤثرند»، نتیجه می‌گیرد که زنان به‏‌دلیل نداشتنِ این صفات است که موفقیت‌های شغلی کم‏تری کسب می‌کنند و نه به‌‏دلیل ساختارهای اجتماعی. بنابراین، او سیاست‌های جبرانی و تلاش برای تغییر این نظام نابرابر در حوزۀ اشتغال عمومی را موجه نمی‌داند، چراکه به‏‌نظر او این نابرابری در حوزۀ اشتغال عمومی نتیجۀ «طبیعی» نابرابری‌های بنیادین زن و مرد است.

🔹متن کاملِ این نوشته را می‌توانید در سایت «جمهوری فلسفه و ادبیات» بخوانید:

https://jomhourifalsafe.com/magazine/review-dividedlabours/

«جمهوری فلسفه و ادبیات»

و به نظرم ساعت‌ها می‌شود راجع به همین چند کلمه دبیر مجموعه‌ای که این کتاب را ترجمه و منتشر کرده صحبت کرد، از جنبه‌های مختلف. مثلاً از منظر موجه بودن تمایز قاطع میان مطلب علمی و مطلب هنجاری.

فی‌الحال، اما شاید بد نباشد توجه کنیم که دبیر محترم، فرصت را از دست نمی‌دهد که نقد مستدل و مفصل زهرا متقی به کتاب و یادداشت دبیر را فروبکاهد به *ناراحت شدن* یک فمینیست و به *به‌عنوان یک فمینیست* فرصت را برای بی‌اعتبار کردن نویسنده‌ای که مستدل به نقدش پرداخته از دست ندهد.

(البته بعید نیست که دبیر محترم مقالاتی *علمی* سراغ داشته باشند که نشان دهند زنان ناقد کتاب در نقدشان متأثرند از عواطف و ناراحتی‌هایشان.)

📖
می‌دانی حالا پیرزن‌های مسکویی مشغول چه کاری هستند؟ پشت پنجره می‌نشینند زاغ سیاه همسایه‌ها را چوب می‌زنند به مراکز مخفی شوراها خبر می‌دهند. همین پیرزن‌های نازکدل مادربزرگهای مهربان تا به حال هزارها نفر را به جوخه‌های اعدام سپرده‌اند.

شوکت گره تازیانه را با لگد کوبید: «ما هم گزارش می‌نویسیم به حکم وظیفه و وجدان!»

_آفرین قهرمان به وظیفه ات عمل کن، اما حلقه های زنجیر یک جا به هم می‌رسند؛ دوایر اهریمنی. تا چشم بازکنی می‌بینی بیشترین گزارش‌ها را برای خودت نوشته‌اند پرونده‌ات در آتشخانه روزبه روز قطورتر می‌شود...

شوکت نزدیک رکسانا رفت: تازگی درها را می‌بندند پچ پچ می‌کنند، انگار مشغول توطئه‌اند. سر و وضعشان تغییر کرده. رخت و لباس آنها از گران‌ترین پارچه‌هاست. هفته‌ایی یک شب دور هم جمع می‌شوند خاویار و ودکا می‌خورند ... نره‌خرهای چشم دریده یکباره سبز شدند، برای تک تک مردم پرونده درست می‌کنند. نصف بیشتر آتشخانه در اشغال بایگانیست...

خانه ادریسی‌ها، غزاله علیزاده

#لقمه_کتاب
@neocritic

✍🏼

پاسخ مدیر نشر کرگدن به نقد زهرا متقی درباره کتاب ‌'تقسیم کار' را در کانال نشر ملاحظه بفرمایید:

@neocritic

https://t.me/kargadanpub/4739

📖
اگر

ما ایوب نبودیم

را خواندید و دوست داشتید احتمالا از برنامه نشر اطراف درباره کتاب هم خوش‌تان بیاید.

🎥. https://youtu.be/TrSZBmhFOXY?si=LvTuf8ob0nuHabSp


@neocritic

همراه و همگام ما باشید در:
سلسله نشست‌های بین‌المللی مجازی
«زن، زنانگی و زنوارگی در ایران و انیران باستان»

سخنرانان نشست نخست:

سهم‌الدین خزایی؛ دکتری تاریخ ایران باستان، عضو هیأت‌علمی دانشگاه لرستان.
عنوان سخنرانی: «بررسی طبقه‌بندی و جایگاه اجتماعی زنان درباری در عصر هخامنشی»

یزدان صفایی؛ دکتری تاریخ ایران باستان، مدرسهٔ مطالعات عالی پاریس.
عنوان سخنرانی: «خانهٔ بانوان درباری در عصر هخامنشی: ایردبمه، ایرتشدونه و آتوسا»

آرتیمس کیوان؛ دانشجوی دکتری تاریخ ایران باستان، دانشگاه فردوسی مشهد.
عنوان سخنرانی: «تصویر زنان ایران‌باستان در سینمای هالیوود»

دبیر نشست:
اسماعیل سنگاری، دکتری زبان‌ها، تاریخ و تمدن‌های دنیای باستان از دانشگاه لومی‌یرلیون‌دو؛ عضو هیأت‌علمی دانشگاه اصفهان.

لینک نشست:
🔗https://www.skyroom.online/ch/history_of_ancient/meet

یکشنبه ۷ بهمن‌ماه
ساعت ۱۸:۰۰

✓لطفاً برای ورود به نشست از گزینهٔ «ورود به عنوان مهمان» استفاده کنید.

🌏با ما باشید، تا
جهان باستان در خانه‌هایتان باشد.

🏛️بنیاد فرهنگی ایران و انیران باستان

.

دیشب درخت افرا
حرفی برای گفتن داشت_
و نگفت


🖊️اوکتاویو پاز، ترجمه مهدی جواهریان
🖼️ماه مرطوب اثر جان اتکینسون گریمشاو

@neocritic

📝

«از علما و دانشمندان اخلاق تقاضا می‌نمایم اگر باشتباه و خلافی برخورد نمودند با ذکاوت و دانش خود اصلاح نمایند و خرده‌گیری ننمایند و بنظر مهربانی در آن نگردند و از لغزشهای آن درگذرند، زیرا که با این فکر کوتاه و بیان قاصر هرگز مدعی نیستم که بتوانم ترجمه کاملی از آن بنمایم...»


✅️ این بخشی از مقدمه‌ متواضعانه‌ایست که بانو امین بر ترجمه و تلخیص خود از تهذیب الاخلاق ابن‌مسکویه نوشته است. ترجمه خانم امین با عنوان اخلاق و راه سعادت یکی از چند ترجمه‌وتلخیصی است که به زبان فارسی از کتاب وجود دارد.

✅️ برای پروژه کاری خودم ناگزیر از مطالعه دقیق کتاب تهذیب الاخلاق شدم و از سر «خرده گیری» بر آن شدم تا فرازهایی از کتاب که در آن گفته‌های زن‌ستیزانه‌ای وجود دارد را در ترجمه خانم امین بیابم و ببینم چطور آنها را ترجمه کرده است.

✅️ البته باید به این نکته اشاره کنم که ابن‌مسکویه هم مانند فارابی، گرچه به اندیشه سیاسی و حکمت عملی توجه کم‌نظیری نشان می‌دهد، اما علاقه زیادی به حکمت منزلی ندارد. به همین دلیل در سراسر کتاب به بیش از سه مورد گفتار زن‌ستیزانه از او برنمی‎خوریم که ریشه در ساختار تفکر ثنوی دارد:

✔️ یکی جایی است که به انواع محبت (دوستی) اشاره می‌کند و محبت میان زن و مرد را تابع لذت (که زود می‌بندد و زود می‌گسلد) می‌داند و ادامه آن را از پی منفعت (تدبیر منزل) برمی‌شمرد‌، که هردو در برابر محبت (دوستی) اصیل و عمیق است.

✔️ جای دیگر آنجاست که از رذیلت خشم و غضب حرف می‌زند و در مخالفت با کسانیکه آن را نشانه شجاعت و مردانگی می‌دانند می‌گوید اتفاقا این رذیلت نزد زنان و...شایع‌تر است.

✔️ و دیگری جاییست که از انواع لذت حرف می‌زند و لذت فاعلی را از لذت انفعالی جدا می‌کند و لذت فاعلی را با لذت مردان و لذت انفعالی را با لذت زنان یکی دانسته و ادامه می‌دهد «لذت انفعالی همان است که در آن جانورانی که ناطق نیستند با ما شریک گشته‌اند».

✅️خانم امین با این فرازها چه کرده‌اید؟ شاید برایتان جالب باشد بدانید که بانو امین هر سه را در ترجمه و تلخیص خود حذف کرده‌ است. امروز شاید آن را نحوی ناامانتداری و حتی بالاتر از آن دستکاری در اندیشه بدانیم، اما در نظر خانم امین اینگونه نبوده است. او کوشیده است بنا به فهمی ناجنسیتمند، اصل استدلال را منتقل کند: مثلا محبت میان زن و مرد را به «محبت شهوانی» تغییر دهد. این اقدام او را برای حفظ و نشر میراث، بر بستر اندیشه‌های متفکران مرد مسلمان، جز از سر «مهربانی» نمی‌شود فهم و تفسیر کرد.

✔️پ.ن: از زینب صالحی ممنونم که مرا به تامل بیشتر دعوت کرد، درباره خانم امین و تلاش‌هایی که برای باسواد و با اخلاق کردن زنان در سنتی مردسالار انجام داده است.

مقاله او درباره خانم امین را اینجا بخوانید:

https://www.cgie.org.ir/fa/news/130239/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D9%88-%D9%81%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86---%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A8-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C

@neocritic

🔺موسسه‌ی حامی علوم انسانی برگزار می‌کند:

🔹 جنسیت، فرهنگ وبیولوژی

سخنرانان:

👤 جواد درویش
دانشگاه شهید بهشتی

👤 زینب سالاری
دکتری فلسفه‌ی دین، پژوهشگر

👤 شیوا علینقیان
مدیر کارگروه مطالعات جنسیت انجمن انسان‌شناسی ایران

👤 مرضیه لطفی
پژوهشکده فلسفه‌ی تحلیلی، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی

👤 محمد معارفی
پژوهشگاه تحقیقات پیشرفته پاویا ایتالیا

👤 مریم نصراصفهانی
گروه مطالعات زنان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

🗓 چهارشنبه ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۳
⏰ ساعت ۱۵ تا ۱۹

➖حضوری و مجازی
➖ ثبت‌نام رایگان

📌 مکان: خیابان استاد نجات الهی(ویلا)، نبش ورشو خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن حافظ

🔻برای حضور در این نشست از طریق لینک زیر ثبت‌نام کنید:
https://evnd.co/PraYN
@haameeorg

📚
شهروند آن مکانِ دیگر

✅️ بیماری نیمه تاریک زندگی است، تابعیت طاقت‌فرساتری دارد. هرکه به دنیا می‌آید دارای تابعیتی دوگانه است، یکی متعلق به قلمرو تندرستان و دیگری برای قلمرو بیماران. اگرچه همگی ترجیح می‌دهیم فقط از گذرنامه خوبمان استفاده کنیم، دیر یا زود ناگزیر می‌شویم تا دست کم برای مدتی کوتاه، خودمان را شهروند آن مکان دیگر نیز بدانیم.

✅️... استعاره‌هایی که در توصیف سرطان برای اشاره به مهار این بیماری به کار می‌روند از علم اقتصاد نمی‌آیند، بلکه برگرفته از زبان جنگ‌اند: تمام پزشکان و بیمارانی که به این مسائل توجه دارند، با این دست واژگان نظامی آشنا هستند و چه بسا به آنها خوکرده‌اند. بنابراین سلول‌های سرطانی صرفاً تکثیر نمی‌شوند؛ آنها «مهاجم» هستند. سلول‌های سرطانی از تومور اولیه جدا شده و در گوشه و کنار بدن «کولونی‌هایی تشکیل می‌دهند». نخست هم پایگاه های بسیار کوچکی را ایجاد می‌کنند که حضورشان مفروض است، هر چند قابل شناسایی نیستند. «نیروهای دفاعی بدن» نیز به ندرت توان نابود کردن توموری را دارند که خون مورد نیازش را تأمین کرده و میلیاردها سلول ویرانگر در اختیار دارد. هر اندازه هم که مداخله با جراحی «بنیادین‌تر» باشد و هر تعداد «اسکن» هم که از چشم‌انداز بدن گرفته شود، بهبود بیمار در بیشتر موارد موقتی است؛ چندی نمی‌گذرد که «تهاجم تومور» ادامه می‌یابد، یا همان سلول‌های سرکش بالاخره از نو گردهم می‌آیند و حمله تازه‌ای به آن ارگانیسم را تدارک می‌بینند.

✅️ درمان هم رنگ و بویی نظامی به خود دارد. در پرتودرمانی از استعاره‌های مربوط به جنگ‌های هوایی استفاده می‌شود؛ بیماران را با پرتوهای زهرآگین «بمباران» می‌کنند. شیمی درمانی هم با کاربرد سموم به سلاح‌های شیمیایی ارتباط پیدا می کند.

✅️...با بسط و گسترش تصاویر سرطان در تمهیدات پرزرقوبرق‌تر جنگی تحریف‌های دیگری شکل می‌گیرد...در سرطان سلولهای غیرهوشمند درحال تکثیرند و جای شما را نا-شما می‌گیرد.

✅️...وقتی یک پدیده را به مثابه سرطان توصیف می‌کنند خشونت را برانگیخته‌اند. کاربرد سرطان در گفتمان سیاسی موجب ترغیب تقدیرباوری شده و اقدامات «شدید»  را توجیه می‌کند- همچنین این باور همه‌گیر را تقویت می‌کند که بیماری مسلماً کشنده است. مفهوم بیماری به هیچ‌رو بی‌ضرر و زیان نیست. اما می‌توان استدلال کرد که استعاره‌های سرطان همگی در خودشان معنای ضمنی نسل‌کشی را به همراه دارند.

✅️...به دلیل ژست‌های استعاری بی‌شماری که سرطان را با شرور هم‌معنا کرده‌اند، از دید بسیاری افراد ابتلا به سرطان مایه شرمساری است که در نتیجه باید پنهان بماند، چیزی ناعادلانه است و به نوعی خیانت بدن به آنها. بیمار سرطانی با تلخی می‌پرسد: چرا من؟
 
 
📗برگرفته از :
بیماری به‌مثابه استعاره، نوشته سوزان سانتاگ، ترجمه احسان کیانی‌خواه، نشر حرفه نویسنده، 1393.
 
#لقمه_کتاب
@neocritic

 
 📚

بیماری به‌مثابه استعاره، نوشته سوزان سانتاگ، ترجمه احسان کیانی‌خواه، نشر حرفه نویسنده، 1393.


@neocritic

#بهمن

به! من
به! تو
یک «ما»ی رؤیایی!

می‌توانستم مادر شوم
در آستانه‌ی هر بهار
به! «آری» گفتن، چه خوب است!
من اما گفتم: نه!
در برف بهمن فرو رفتم
سنگین‌سنگین
وامانده از بهار

یک «ما»ی کشیده، بی تو کشید
این گاو تک‌افتاده‌ی غمگین
زمین و زمان در دلش...
حامله باقی ماند
ما... ما... ما...
مادر نمی‌شوم هرگز

«تو» هم برو بی نگرانی
«میم» بی «الف»، گرسنه نمی‌ماند
می‌چسبد به «نون» و
گرم می‌شود زیبا

به به!
       «من» دوباره رسید
با دلی که خالی نمی‌شود
چشم نمی‌خورد

اسفند دود نکن
در بهمنم می‌مانم تنها.

مامای روزگار!
دست از سر من یکی بردار!

#منیرسارا
#شعر_و_صدا
@biqarariha1