رنج مادران آن سالها

✍سعید معدنی

نسل ما نسل انقلاب و جنگ است. ما هزاران هزار مادر جوان از دست داده دیده‌ایم. مایی که سن‌مان ۵۰- ۶۰ - ۷۰ ساله است و هنوز زنده هستیم و نفس می‌کشیم، اتفاقات و صحنه‌هایی از زندگی جمعی ایرانیان دیده‌ایم که شاید نسل‌های بعد ما دنیای ایدئولوژی‌زده‌ی مرگ‌زای جوانی ما را کمتر ببینند.

در دهه‌ی نخست انقلاب و همزمان با دوره جنگ ایران و عراق، یکی از این بروزها و نمایش‌ها اشک‌های پی‌در‌پی مادرانی بود که فرزندان‌‌شان کشته شده بودند. می توان این مادران را به سه نوع تقسیم کرد.

۱- مادرانی با اشک‌های آشکار:
مادرانی بودند که فرزندان شان در جبهه جنگ شهید شده و یا در درگیری با مخالفان انقلاب و جمهوری اسلامی ترور و یا کشته شده بودند. اینها همدردی و همراهی آشکار فامیل، همسایه‌ها، دوستان، آحاد مردم و مساعدت کامل حکومت را به همراه داشتند.

۲- مادرانی با اشک‌های پنهان:
مادرانی بودند که فرزندان‌شان یا در زندان‌ها اعدام شده بودند و یا در درگیری با نیروهای حکومتی کشته شده‌ بودند که از آنها با عنوان ضد انقلاب نام برده می‌‌شد. این مادران بغض فروخورده و اشک‌های پنهان داشتند و در سکوت و غربت گریه می‌کردند. من مادری را می شناختم که فرزندش مخالف نظام بود و کشته شده بود، هر وقت شهیدی برگشته از جنگ را از کوچه‌ها عبور می‌دادند او گوشه ای می‌نشست، با مادر شهید همراهی می‌کرد و گریه سر می‌داد. همه می‌دانستند بخشی از این گریستن برای فرزند جوان‌اش بود.

۳- اشک‌های دوسویه:
دردناکتر از موارد فوق مادرانی بودند که یک فرزندشان در موافقت با نظام و فرزند دیگر در مخالفت با نظام کشته شده بودند. این مادران مویه‌ها و ضجه‌ها و گریه‌های آشکار و پنهان را توامان داشتند. مادر شهیدی را می شناختم که یک فررندش در جنگ شهید شد و فرزند دیگر به هواداری از گروههای مخالف نظام در زندان بود. مادر به نوبت هم بر سر مزار فرزند شهید گریه می‌کرد و هم برروی پله‌های زندان با چشم‌های اشکبار به انتظار دیدار فرزند می‌نشست.

اولین کسی که در فیلمی به این موضوع پرداخت و مادری را با غم دوسویه به تصویر کشید محسن مخملباف بود. در سکانسی از فیلم "شب‌های زاینده رود"( ۱۳۶۹) مادری دست به خودکشی زده و به بیمارستان می آورند.‌ علت را که جویا می‌شوند مشخص می‌شود این مادر هم خبر شهادت یکی از فرزندانش از جبهه آمده هم خبر کشته شدن فرزند دیگر که مخالف نظام بوده از راه می‌رسد. مادر تحمل این حجم از غصه را نداشته و دست به خودکشی زده بود.

بعدها فیلم‌ها و داستان‌ها و گزارش‌های زیادی از مادران نوع سوم ساخته و نوشته شد. یکی از بهترین فیلم‌ها در این باره که سالها توقیف بود، فیلم سینمایی "آشغالهای دوست داشتنی" ساخته محسن امیریوسفی در سال ۱۳۹۱ است. ماجرای زنی است که فرزندش در جبهه شهید شده و برادرش در دهه ۶۰ اعدام شده است. توصیه می کنم این فیلم و روایتی از دلهره‌ها و رنج این نوع مادران شهید را ببینید.

همچنین در گزارشی، ژیلا بنی‌یعقوب روزنامه نگار معروف در ماههای آغازین دوم خرداد ۱۳۷۶ با یکی از مشهورترین این‌ مادران یعنی مادر شهید محمد جهان‌آرا فرمانده سپاه خرمشهر مصاحبه کرده است. این مادر چهار قاب عکس از فرزندان از دست رفته‌اش بر دیوار منزل دارد. یکی از فرزندان قبل از انقلاب در زندان‌های محمد رضاشاه در زیر شکنجه کشته شده، دیگری در جبهه مفقود الاثر است. سومی شهید محمد جهان آراست و در نهایت فرزند چهارم حسن نام دارد که دانشجوی پزشکی بوده در سال ۱۳۶۷ اعدام شده است. خبرنگار در جایی می‌گوید:
"من از محمد و بقیه پسرهای شهیدش می‌پرسیدم و او از حسن می‌گفت. انگار دلش می‌خواست بیشتر از پسری حرف بزند که حرف زدن از او ممنوع بود" طبعا در گزارش چاپ شده در روزنامه همشهری نام این برادر حذف شده بود.

رنج مادران آن سالها رنج غریبی‌ست. هر کدام فصل و دفتری جداگانه می‌طلبد. اغلب مادران کم‌سواد و بی سواد از نوع دوم و سوم نمی‌دانستند چرا فرزندان‌شان مسیر ایدیولوژی‌های رنگارنگ مارکسیستی و غیر مارکسیستی را انتخاب کرده‌ و کشته شده‌اند که امکان گریستن آشکار هم برایشان نیست. این موضوع آنها را بیشتر رنج‌ می‌داد.

۲۹ تیرماه ۱۴۰۳

#سعید_معدنی
#انقلاب
#جنگ
#شهادت
#اعدام
#مرگ
#مادر

@Saeed_Maadani

رای ما مشت نبود آقای پزشکیان


.
ما یاد گرفته‌ایم نه «با غوره‌ای سردی‌مان بشود و نه با مویزی تب کنیم»
می‌توانم تفسیری از این جمله هم داسته باشم که منظور آقای پزشکیان کسانی بوده که می‌خواستند با رای ندادن، رقیبش برنده شود، اما - دست‌کم- بخشی از ما ارای دهنده‌ها، رای خود را مشتی به دهان یا صورت این و آن نمی‌بینیم. واقعیت این است که رای ما به شما، در مخالفت با روندها و روال‌های جاری بوده و به نگاه رای‌ندهنده‌ها نزدیک‌تر است. بسیاری در بیانیه‌های حمایتی‌شان رایشان را رای اعتراضی نامیدند.
ما به شما رای دادیم تا کسی به دهان کسی و صورت کسی مشت نکوبد و شخصا اطمینان دارم که شما هم چنین فکر می‌کنید و به زودی این سو تفاهم را برطرف می‌کنید، چنان که پیش‌تر هم این کار را کرده‌اید و نشان داده‌اید که برعکس بسیاری از اهل سیاست گوش‌تان به صدای مردم بسته نیست.

شما طبق قانون رییس جمهور همه ملت هستید، چه آنان که اصلا رای ندادند و چه آنان که به رقیب شما رای دادند و شما را به توهین‌ها و تهمت‌ها می‌نوازند.

اگر بحث اجماع و وفافی در میان باشد، این نیمه‌ی غایب انتخابات اگر بیش از آن یک پنجم اهمیت نداشته باشد، اهمیتش کمتر نیست.

🔶🔷🔹🔸

هیچ‌کدام از حوزه‌های پژوهشی که در آن‌ها کار کرده‌ام به اندازه «اخلاق مراقبت/پرواداری» با استقبال گرم مخاطبان مواجه نشده است. همین امر باعث شده با خودم عهد کنم دست کم سالی یکبار درباره یکی از جنبه‌های آن با مخاطبان متفاوت بحث و تبادل نظر کنم. عهدی که مجبورم می‌کند به مطالعات جدیدتر در این حوزه هم سرک بکشم.
این‌بار در مدرسه گفت‌و گو درباره این موضوع حرف می‌زنیم که

«اخلاق مراقبت/ پرواداری چگونه می‌تواند به ما کمک کند تا از خودمان، عزیزانمان و ایران ناآرامی که در آن زندگی می‌کنیم مراقبت کنیم»

⏰پنجشنبه ۴ مرداد ساعت ١٧-١٩

🏡شهرستان دماوند، شهر کیلان، مدرسه گفت‌وگو

🔗برای اطلاعات بیشتر بنگرید به:

https://www.instagram.com/reel/C9l9BsJtKf9/?igsh=MWRpaG1nemtnbDZjMQ==

@neocritic

در کنار ما بایستید نه دربرابر ما

✍🏽خبر اجرای حکم زندان برای یکی از زنان معترض به حجاب اجباری را خواندم و حیرت کردم. همان زنی که نشان دادن اعترافاتش با چشم کبود در تلویزیون قلب گروه زیادی از مردم را مچاله کرد که او هم دختر ماست.

🔻هنوز هم گاه گاه از من دعوت می‌کنند که در مناظره شرکت کنم. مناظره درباره مسائل و مطالبات زنان. مناظره با حامیان وضع موجود... من هربار توضیح می‌دهم که همه حرف‌ها زده شده است. یا گوشی می‌شنود یا مثل سابق ...

🔻حالا به نظرم باید از خواهرانم که حامی وضع موجود هستند بخواهم بی‌خیال مناظره شوند. بی‌خیال شوند دستکاری اصطلاحات و ایسم‌ها و کلاژ ساختن با نظریه‌ها را برای توجیه وضع موجود... زمین به اندازه کافی روشن نیست؟

🔻شما از حرمت و کرامت زن حرف می‌زنید و همزمان در کنار کسانی ایستاده‌اید که در لباس قانون بی‌سابقه‌ترین بی‌حرمتی‌ها را به زنان ایرانی، به هم‌وطنان خودشان کرده‌اند... از توقیف و کتک زدن و برزمین کشیدن تا اخراج و بازداشت و زندان و ...
ما نخوانده بودیم که «زن ریحانه است» آیا این زنان ریحانه نیستند یا زن نیستند؟

🔻شما از شکوه مادری حرف می‌زنید، ولی سمت ساختاری ایستاده‌اید که تمام تلاشش را برای بی‌قدرت نگاه داشتن و طرد اجتماعی مادران به‌کار می‌بندد.

🔻شما از عدالت جنسیتی دم می‌زنید، ولی سمت همه قوانین نابرابری ایستاده‌اید که اختیار زن بر زندگی‌اش را، بر سرنوشتش را، بر بدنش را و بر کودکش را نفی می‌کند.

🔻شما از کانون گرم خانواده حرف می‌زنید، ولی سمت سرپوش‌گذاشتن بر تمام جنایت‌های ریز و درشت خانگی ایستاده‌اید. شما سمت ناامنی خانه‌ها برای زنان و کودکان ایستاده‌اید. شما سمت چشم‌پوشی بر خشونت علیه زنان و کودکانید. سمت میدان دادن به تعصب و جنون. شما سمت ٩ سال زندان برای پدری که سر دختر نوجوانش را با داس برید ایستاده‌اید و سمت سالها زندان برای زنانی که جور دیگری می‌اندیشند.

🔻شما اسم از نور می‌آورید ولی سمت زور و ظلمت ایستاده‌اید... شما سمت تحقیر زنان، سمت دیگری‌سازی هم‌وطنان، سمت انسانیت زدایی از هم‌جنسانتان، شما سمت مردسالاری ایستاده‌اید.

🔻من رسانه‌ای ندارم که به جای مناظره دعوت به مفاهمه و گشودگی و بازنگری کنم، ولی همین‌جا از شما دعوت می‌کنم که در کنار ما بایستید نه در مقابل ما. این مناسبات، امروز انسانی نیستند. کنار ما باشید که با همه اختلاف نظرها یکصدا خواهان تغییر در وضع موجود و احترام و کرامت و سوژگی و مشارکت برای تک تک زنان ایرانیم .
کنار هم، سمت مطالبه تغییر برای آینده بهترِ همه دختران ایران بایستیم.

@neocritic

.
«زنان و اندیشه» برگزار می‌کند:

❇️ حقوق اساسی و مسئلۀ زنان

مطالعات دربارۀ نسبت حقوق اساسی و مسئلۀ جنسیت حوزۀ تحقیقاتی نسبتاً تازه‌‌ای در مطالعات حقوق اساسی است. حقوق اساسی ازسویی مانند سایر گرایش‌های حقوقی به‌مثابۀ رشته‌ای علمی تابع اصول و قواعد خاص خود است و ازسوی‌دیگر، در کشاکش تحولات سیاسی که منجر به تولد قانون اساسی جدید می‌شود تابع ملاحظات سیاسی لحظه‌ای است. بنابراین، با موقعیت خاص خود، پیچیدگی‌های منحصربه‌فردی را در طراحی بهینۀ قوانین اساسی به‌عنوان میثاقی بین مردم و دولت نمایان می‌کند. این نشست، با بررسی سیر تاریخی تحولات حاصله در نسبت میان مسئلۀ زنان و قانونِ‌اساسی‌گرایی، سعی در طرح اولیۀ سؤالاتی دربارۀ تبیین نسبت مسئلۀ زنان و متن قوانین اساسی و تفسیر قضایی آن‌ها دارد؛ مسئله‌ای که جامعۀ ما بیش‌از‎پیش نیازمند تفکر و تأمل دربارۀ آن است. 

سخنران: مرضیه توفیقی داریان
دبیر نشست: منصوره خلیلی‌زند

🔹 زمان برگزاری: ۶ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸-۲۰ (به‌وقت ایران)

🔹 محل برگزاری: در پلت‌فرم زوم، با مراجعه به لینک:

Beitreten Zoom Meeting
https://uni-freiburg.zoom-x.de/j/61219111819?pwd=o8ErnAMu3bnXoDbrfEnFqoaiQEenag.1

Meeting-ID: 612 1911 1819
Kenncode: bmJZ3G4LH

🔸دوستانی که تمایل دارند اطلاعیه‌ی برگزاری نشست‌ها، دو روز پیش از هر نشست، برایشان ارسال شود لطفاً ایمیلی برای ما ارسال کنند، به‌ این آدرس:
zanaan.andishe@gmail.com

مشتاق حضورتان هستیم.

                                           «زنان و اندیشه»

.
🔹 معرفی سخنران:

مرضیه توفیقی داریان دارای دکترای حقوق از دانشگاه هاروارد، با تمرکز بر گرایش حقوق اساسی تطبیقی، و درحال‌حاضر محقق پسادکترا در دانشگاه پرینستون است. حوزۀ پژوهشی وی متمرکز بر دادگاه‌های قانون اساسی در خاورمیانه و نقش آن‌ها در میانجی‌گری اختلافات درون‌مذهبی و سوءاستفاده از ابزار نظارت قضایی با هدف تضعیف قانون‌ِاساسی‌گرایی و دموکراسی در کشورهای موردمطالعه است.

گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روش‌های تفسیر متون مقدس

با حضور
مرتضی کریمی‌نیا، محمدعلی طباطبایی، علی سلطانی
و فاطمه توفیقی (نویسنده)

جمعه ۵ مرداد ۱۴۰۳
شهر کتاب مرکزی
@ftofighi

❇️ برنامۀ نهایی سیزدهمین مدرسۀ تابستانی فلسفۀ تحلیلی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی

عنوان: «مباحثی در معرفت‌شناسی اجتماعی»

🔹هزینۀ ثبت‌نام نهایی برای پذیرفته‌شدگان: ۳۰۰ هزار تومان

🔹آخرین مهلت ثبت‌نام: ۱ شهریور ۱۴۰۳

🔹برگزاری به‌صورت حضوری، از ۲۵-۲۷ شهریور ۱۴۰۳

🔹لینک ثبت‌نام: https://forms.gle/gWLVGwupWSZAGM7t6

.
✅نوشین احمدی خراسانی از «پروژه مشترک» به جای «دشمن مشترک» نوشته:

«ما کنشگران جنبش زنان همراه با دیگر نیروها برای گذار به دموکراسی، به انقلابی عمیق در فرهنگ سیاسیمان نیازمندیم؛ یعنی انقلاب در فرهنگ سیاسی به ارث رسیده از دهه پنجاه خورشیدی که امروز بار دیگر و در لباسی ظاهراً نو بازآفرینی شده و متأسفانه بر پایه: دشمن سازی به جای شکل دادن به ارزشهای دموکراتیک؛ حذف به جای همکاری؛ قطبی سازی به جای بدیل سازی؛ توسل به خشونت و حذف به جای توسل به دیپلماسی و مذاکره، تقسیم کردن گروه های مختلف مردم به مزدور / غیر مزدور به جای همبستگی؛ خارجی سازی به جای ادغام / انتگره سازی و... در بین برخی از نیروهای سیاسی قوام گرفته است»

✅ با اشاره به اولویت همیشگی عدالت بر آزادی می‌نویسد:

«همواره عدالت از مهمترین خواسته‌های جامعه مردانه ما محسوب می‌شده و هیچگاه «آزادی» یعنی تعلق گرفتن حق و فرصت برابر برای تمامی ساکنان ایران به خواسته اصلی جامعه تبدیل نشده است. از این زاویه است که اساساً پروژه های عدالت‌خواهانه در شرایط ایران با توجه به ساختار نهادینه شده موجود در جامعه، معمولاً به خیز بلند برای تسخیر قدرت حاکم تبدیل می‌شود، قدرت حاکمی که همواره معیار امتیازها میان پدران/مردان را تعیین کرده و در نهایت نیز پروژه عدالت‌خواهی به پروژه باز توزیع امتیازها در همین چارچوبهای نهادینه شده میان پدران: پدر امت، پدر ملت پدر قومی، پدر مذهبی و ... منتهی شده است.

بنابراین وقتی خواسته حق انتخاب پوشش زنان به جای آن که با رویکردی در مرکز پروژه «آزادی خواهانه» قرار گیرد، در مرکز پروژه عدالت خواهانه و نیز پروژه ساخت حکومت حول «دشمن مشترک» قرار داده می‌شود خواه ناخواه از حوزه حق انتخاب فردی زنان خارج می گردد و به نوعی به حوزه جنگ و چانه زنی میان پدران که امتیاز حق تعیین نوع پوشش زنان برعهده کیست فرو می کاهد؛ همانطور که در ۱۲۰ سال گذشته، در پیج های مهم تاریخی اتفاق افتاده است.

برای همین هم هست که بخشی از پدران مردان خانواده که با حجاب اجباری مخالف اند به این خاطر است که برخلاف گذشته سلیقه شان در مورد پوشش زنان با نوع پوششی که خوشایند پدر بزرگتر است دیگر همخوان نیست و چون حق انتخاب پوشش زنان را در حوزه اختیار پدر خانواده می‌دانند از این رو فکر می‌کنند در واقع «پدر بزرگتر» به صورت غیرمنصفانه و ناعادلانه امتیازی که حق آنان است را به تصرف خود درآورده و به نوعی از عدالت خارج شده است.»

مقاله کامل را در مجله دانشجویی انکار بخوانید:🔰🔰🔰

@neocritic

💬  «دشمن مشترك» و آزادي زنان

✍ نوشین احمدی خراسانی


@enkarmag

.
🔹 آیا خانه‌ها‌، آن‌گونه که تصور و تصویر می‌شود، امن‌ترین گوشه انسان در این جهان پر از ناامنی است؟

🔷 سه متخصص از سه منظر متفاوت درباره این حرف زده‌اند که چرا «این خانه امن نیست»؟

@neocritic

🔰🔰🔰

🎧فایل صوتی نشست «خانه امن نیست»

🎙️سخنرانان:
▪️فاطمه موسوی ویایه
▪️فاتیما باباخانی
▪️مهناز افضلی

🗓 ۱ مرداد ۰۳
📍 موسسه رحمان
@rahmaninstitute

.
👩🏻‍🔬روزی به‌نام زنان شاغل مجرد

اگر زن تنهایی باشید که اولویت زندگی‌تان ازدواج نیست (یا ازدواج ناموفقی داشته‌اید) و مشغول کار و تحصیل هستید، احتمال زیادی دارد بشنوید از شما و زندگی شما به عنوان درس عبرتی برای دیگران حرف زده‌اند. شما با کار و درس‌ و زندگی‌تان خوشحال هستید، موفقید، آدم مفید و موثری برای خودتان، اطرافیانتان و جامعه هستید، ولی بقیه ناراحتند و دستاوردهای شما را موفقیت نمی‌دانند.

🔸چهارم آگوست/ چهارده مرداد را روز «زنان شاغل مجرد» نام نهاده‌اند تا تلاش‌ها و دست‌آوردهای زنان شاغل و مجرد را ارج نهند. اما چرا؟ چرا زنان شاغل مجرد باید توجه ویژه‌ای دریافت کنند و مردان شاغل مجرد نه؟

🔸واقعیت این است که شیوع پدیده زنان شاغل مجرد عمر چندانی ندارد؛ چنانکه تاریخ نامگذاری این روز هم به سال ٢٠٠۶ بازمی‌گردد. از گذشته دور تا همین امروز اساس تربیت و آینده‌ای که برای دختران تدارک می‌بینند در جهت تبدیل آنان به «زنان خانه‌دار متأهل» یا نهایتا «زنان شاغل متاهل» بوده است.

🔸از قدیم تا امروز و از خانواده تا مدرسه چنین سرنوشتی را برای زنان تدارک دیده‌ و توصیه کرده‌اند. مسیر زنان برای تحقق این آرمان مهیا شده است. همه چیز از نظام ارزشی‌ای که حول زنانگی و همسری و مادری پرورده شده تا کمک‌هایی که خانواده و جامعه و عرف خود را به آن موظف می‌دانند، همه متعلق به زن متاهل خانه‌دار است.

🔸زن شاغل مجرد از همه آن ارج‌نهادن‌ها و کمک‌ها محروم است و هرآنچه انجام می‌دهد و هر موفقیتی که کسب می‌کند در پرتو آن چیز «اصلی» که فاقد آن است رنگ می‌بازد. همه آنچه با زحمت فراهم می‌آورد چه اهمیتی دارد وقتی که او همسر نیست و مادر نیست؟

🔸درعین حال زن مجرد شاغلی که به این مسیرناکوفته قدم گذاشته برای هر قدمی که در مسیر استقلال و رشد حرفه‌ای برمی‌دارد با مشکلات مضاعفی روبه‌روست. از دست کم گرفته شدن در رقابت با همکاران مرد تا دستمزد کمتر تا بالاتر بودن خطر آزار جنسی در محیط کار تا حواشی فرهنگی حول ناپسند بودن زندگی مستقل زن مجرد تا تنهایی عمیق او برای پیمودن مسیر تاریک و تنگی که رهروان زیادی نداشته است.

🔸زن متاهل خانه‌دار در تمام مراحل همسرگزینی تا ازدواج و فرزندآوری کمابیش از حمایت‌های مادی و معنوی خانواده و اطرافیان برخوردارست. آدم‌های اطراف او از زمان خواستگاری تا عقد و عروسی تا فرزندآوری برایش خوشحالند و هوایش را دارند و با کمکها و هدایای مادی و معنوی در کنارش هستند. اغلب به او کمک می‌کنند همسری مناسب بیابد و خانه و کاشانه درست کند و در به دنیا آوردن و نگهداری از کودکش به او کمک می‌کنند. او در کسب مهارتهای زندگی خانگی و مادری کمک و کتابهای زیادی در اختیار دارد و در ابتلائات زندگی کمتر تنهاست. زن/مادر خانه‌دار انبوه دستورالعمل‌های عوامانه و تخصصی برای عبور از دشواری های زندگی را در دست دارد.

🔸زن شاغل مجرد اما نه تنها عموما تنهاست که برای هر قدمی که برمی‌دارد باید بجنگد. برای کار کردن، برای مستقل زندگی کردن، برای پیشرفت شغلی، برای ساختن حلقه دوستان، برای داشتن تفریح، برای پر کردن اوقات فراغت، برای کنارآمدن با جامعه‌ای که سر کنار آمدن با او را ندارد...

🔸این روز را برای به یاد آوردن او و به رسمیت شناختن ماحصل تلاش‌هایش نامگذاری کرده‌اند. برای او که چهره جدیدی از زن را نمایش می‌دهد که جامعه به دیدنش عادت ندارد.

🔶 اگر زنی شاغل و مجرد هستید فردا برای خودتان گل بخرید.

@neocritic

📚

اما نوعی عشق شخصی و بشری وجود دارد که پاک است و اشارات و بازتابی از عشق الهی را در خود دارد. نامش دوستی است...

رجحان قائل شدن برای یک انسان با نوعدوستی متفاوت است...

وقتی پیوند مهر، با هر درجه‌ای از ضرورت، انسانی را به انسان دیگر می‌پیوندد، محال است آن انسان خواهان این باشد که هم استقلال خودش حفظ شود و هم استقلال دیگری. این امر به خاطر سازوکار طبیعت ناممکن است. اما دخالت معجزه‌آسای فراطبیعی این کار را ممکن می‌کند. این معجزه دوستی نام دارد.

فیثاغوریان می‌گفتند: «دوستی برابری مبتنی بر هارمونی است.» علت وجود هارمونی اتحادی فراطبیعی است که میان دو امر متضاد برقرار است، یعنی میان ضرورت و آزادی، دو امر متضادی که وقتی خداوند انسان‌ها و جهان را می‌آفرید آن دو را باهم ترکیب کرد...

دوستی معجزه‌ای است که در آن شخص رضایت می‌دهد موجودی را که وجودش برای او مانند غذا ضروری است از دور، و بی‌آنکه نزدیک‌تر شود، مشاهده کند.


سیمون وی، در انتظار خدا


#لقمه_کتاب، #زنان_فیلسوف، #درباره_دوستی

@neocritic

📚

حقیقت اساسی در باب خدا این است که او خیرخواه است. باور به اینکه خدا می‌تواند به انسان‌ها فرمان دهد که مرتکب بی‌عدالتی و مظالم بی‌رحمانه و شرم‌آور شوند بزرگ‌ترین خطایی است که می‌توان درباب او مرتکب شد.

سیمون وی، نامه به یک کشیش، ترجمه فروزان راسخی

@neocritic