🎭 پیشنهاد تماشا برای آخر هفته

اگر تهران هستید و علاقمند به تئاتر پیشنهاد می‌کنم این اجرا را ببینید.

سفرنامه آبجی مظفر ، نویسنده و کارگردان: قطب‌الدین صادقی

✔️ برای کودکان مناسب نیست.
✔️ زمان نمایش قدری طولانی است.

@neocritic

.
🔹 مروری بر کتاب «تقسیم کار: رویکردی تکاملی به اشتغال زنان»

نوشتۀ زهرا متقی

ادعای اصلی براون در این کتاب این است که زنان و مردان به‌‏دلایل تکاملی ویژگی‌های جنسیتی متفاوتی دارند. براون زیرکی، اعتماد به خود، جسارت، جاه‌طلبی، خطرپذیری، رقابت‌طلبی، سلطه‌جویی، تاب‌آوری تحت فشار، و صفاتی از این دست را صراحتاً «مردانه» معرفی می‌کند و با اضافه‌کردن این مقدمه که «این صفات در موفقیت‌های شغلی مؤثرند»، نتیجه می‌گیرد که زنان به‏‌دلیل نداشتنِ این صفات است که موفقیت‌های شغلی کم‏تری کسب می‌کنند و نه به‌‏دلیل ساختارهای اجتماعی. بنابراین، او سیاست‌های جبرانی و تلاش برای تغییر این نظام نابرابر در حوزۀ اشتغال عمومی را موجه نمی‌داند، چراکه به‏‌نظر او این نابرابری در حوزۀ اشتغال عمومی نتیجۀ «طبیعی» نابرابری‌های بنیادین زن و مرد است.

🔹متن کاملِ این نوشته را می‌توانید در سایت «جمهوری فلسفه و ادبیات» بخوانید:

https://jomhourifalsafe.com/magazine/review-dividedlabours/

«جمهوری فلسفه و ادبیات»

و به نظرم ساعت‌ها می‌شود راجع به همین چند کلمه دبیر مجموعه‌ای که این کتاب را ترجمه و منتشر کرده صحبت کرد، از جنبه‌های مختلف. مثلاً از منظر موجه بودن تمایز قاطع میان مطلب علمی و مطلب هنجاری.

فی‌الحال، اما شاید بد نباشد توجه کنیم که دبیر محترم، فرصت را از دست نمی‌دهد که نقد مستدل و مفصل زهرا متقی به کتاب و یادداشت دبیر را فروبکاهد به *ناراحت شدن* یک فمینیست و به *به‌عنوان یک فمینیست* فرصت را برای بی‌اعتبار کردن نویسنده‌ای که مستدل به نقدش پرداخته از دست ندهد.

(البته بعید نیست که دبیر محترم مقالاتی *علمی* سراغ داشته باشند که نشان دهند زنان ناقد کتاب در نقدشان متأثرند از عواطف و ناراحتی‌هایشان.)

📖
می‌دانی حالا پیرزن‌های مسکویی مشغول چه کاری هستند؟ پشت پنجره می‌نشینند زاغ سیاه همسایه‌ها را چوب می‌زنند به مراکز مخفی شوراها خبر می‌دهند. همین پیرزن‌های نازکدل مادربزرگهای مهربان تا به حال هزارها نفر را به جوخه‌های اعدام سپرده‌اند.

شوکت گره تازیانه را با لگد کوبید: «ما هم گزارش می‌نویسیم به حکم وظیفه و وجدان!»

_آفرین قهرمان به وظیفه ات عمل کن، اما حلقه های زنجیر یک جا به هم می‌رسند؛ دوایر اهریمنی. تا چشم بازکنی می‌بینی بیشترین گزارش‌ها را برای خودت نوشته‌اند پرونده‌ات در آتشخانه روزبه روز قطورتر می‌شود...

شوکت نزدیک رکسانا رفت: تازگی درها را می‌بندند پچ پچ می‌کنند، انگار مشغول توطئه‌اند. سر و وضعشان تغییر کرده. رخت و لباس آنها از گران‌ترین پارچه‌هاست. هفته‌ایی یک شب دور هم جمع می‌شوند خاویار و ودکا می‌خورند ... نره‌خرهای چشم دریده یکباره سبز شدند، برای تک تک مردم پرونده درست می‌کنند. نصف بیشتر آتشخانه در اشغال بایگانیست...

خانه ادریسی‌ها، غزاله علیزاده

#لقمه_کتاب
@neocritic

✍🏼

پاسخ مدیر نشر کرگدن به نقد زهرا متقی درباره کتاب ‌'تقسیم کار' را در کانال نشر ملاحظه بفرمایید:

@neocritic

https://t.me/kargadanpub/4739

📖
اگر

ما ایوب نبودیم

را خواندید و دوست داشتید احتمالا از برنامه نشر اطراف درباره کتاب هم خوش‌تان بیاید.

🎥. https://youtu.be/TrSZBmhFOXY?si=LvTuf8ob0nuHabSp


@neocritic

همراه و همگام ما باشید در:
سلسله نشست‌های بین‌المللی مجازی
«زن، زنانگی و زنوارگی در ایران و انیران باستان»

سخنرانان نشست نخست:

سهم‌الدین خزایی؛ دکتری تاریخ ایران باستان، عضو هیأت‌علمی دانشگاه لرستان.
عنوان سخنرانی: «بررسی طبقه‌بندی و جایگاه اجتماعی زنان درباری در عصر هخامنشی»

یزدان صفایی؛ دکتری تاریخ ایران باستان، مدرسهٔ مطالعات عالی پاریس.
عنوان سخنرانی: «خانهٔ بانوان درباری در عصر هخامنشی: ایردبمه، ایرتشدونه و آتوسا»

آرتیمس کیوان؛ دانشجوی دکتری تاریخ ایران باستان، دانشگاه فردوسی مشهد.
عنوان سخنرانی: «تصویر زنان ایران‌باستان در سینمای هالیوود»

دبیر نشست:
اسماعیل سنگاری، دکتری زبان‌ها، تاریخ و تمدن‌های دنیای باستان از دانشگاه لومی‌یرلیون‌دو؛ عضو هیأت‌علمی دانشگاه اصفهان.

لینک نشست:
🔗https://www.skyroom.online/ch/history_of_ancient/meet

یکشنبه ۷ بهمن‌ماه
ساعت ۱۸:۰۰

✓لطفاً برای ورود به نشست از گزینهٔ «ورود به عنوان مهمان» استفاده کنید.

🌏با ما باشید، تا
جهان باستان در خانه‌هایتان باشد.

🏛️بنیاد فرهنگی ایران و انیران باستان

.

دیشب درخت افرا
حرفی برای گفتن داشت_
و نگفت


🖊️اوکتاویو پاز، ترجمه مهدی جواهریان
🖼️ماه مرطوب اثر جان اتکینسون گریمشاو

@neocritic

📝

«از علما و دانشمندان اخلاق تقاضا می‌نمایم اگر باشتباه و خلافی برخورد نمودند با ذکاوت و دانش خود اصلاح نمایند و خرده‌گیری ننمایند و بنظر مهربانی در آن نگردند و از لغزشهای آن درگذرند، زیرا که با این فکر کوتاه و بیان قاصر هرگز مدعی نیستم که بتوانم ترجمه کاملی از آن بنمایم...»


✅️ این بخشی از مقدمه‌ متواضعانه‌ایست که بانو امین بر ترجمه و تلخیص خود از تهذیب الاخلاق ابن‌مسکویه نوشته است. ترجمه خانم امین با عنوان اخلاق و راه سعادت یکی از چند ترجمه‌وتلخیصی است که به زبان فارسی از کتاب وجود دارد.

✅️ برای پروژه کاری خودم ناگزیر از مطالعه دقیق کتاب تهذیب الاخلاق شدم و از سر «خرده گیری» بر آن شدم تا فرازهایی از کتاب که در آن گفته‌های زن‌ستیزانه‌ای وجود دارد را در ترجمه خانم امین بیابم و ببینم چطور آنها را ترجمه کرده است.

✅️ البته باید به این نکته اشاره کنم که ابن‌مسکویه هم مانند فارابی، گرچه به اندیشه سیاسی و حکمت عملی توجه کم‌نظیری نشان می‌دهد، اما علاقه زیادی به حکمت منزلی ندارد. به همین دلیل در سراسر کتاب به بیش از سه مورد گفتار زن‌ستیزانه از او برنمی‎خوریم که ریشه در ساختار تفکر ثنوی دارد:

✔️ یکی جایی است که به انواع محبت (دوستی) اشاره می‌کند و محبت میان زن و مرد را تابع لذت (که زود می‌بندد و زود می‌گسلد) می‌داند و ادامه آن را از پی منفعت (تدبیر منزل) برمی‌شمرد‌، که هردو در برابر محبت (دوستی) اصیل و عمیق است.

✔️ جای دیگر آنجاست که از رذیلت خشم و غضب حرف می‌زند و در مخالفت با کسانیکه آن را نشانه شجاعت و مردانگی می‌دانند می‌گوید اتفاقا این رذیلت نزد زنان و...شایع‌تر است.

✔️ و دیگری جاییست که از انواع لذت حرف می‌زند و لذت فاعلی را از لذت انفعالی جدا می‌کند و لذت فاعلی را با لذت مردان و لذت انفعالی را با لذت زنان یکی دانسته و ادامه می‌دهد «لذت انفعالی همان است که در آن جانورانی که ناطق نیستند با ما شریک گشته‌اند».

✅️خانم امین با این فرازها چه کرده‌اید؟ شاید برایتان جالب باشد بدانید که بانو امین هر سه را در ترجمه و تلخیص خود حذف کرده‌ است. امروز شاید آن را نحوی ناامانتداری و حتی بالاتر از آن دستکاری در اندیشه بدانیم، اما در نظر خانم امین اینگونه نبوده است. او کوشیده است بنا به فهمی ناجنسیتمند، اصل استدلال را منتقل کند: مثلا محبت میان زن و مرد را به «محبت شهوانی» تغییر دهد. این اقدام او را برای حفظ و نشر میراث، بر بستر اندیشه‌های متفکران مرد مسلمان، جز از سر «مهربانی» نمی‌شود فهم و تفسیر کرد.

✔️پ.ن: از زینب صالحی ممنونم که مرا به تامل بیشتر دعوت کرد، درباره خانم امین و تلاش‌هایی که برای باسواد و با اخلاق کردن زنان در سنتی مردسالار انجام داده است.

مقاله او درباره خانم امین را اینجا بخوانید:

https://www.cgie.org.ir/fa/news/130239/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D9%88-%D9%81%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86---%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A8-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C

@neocritic

🔺موسسه‌ی حامی علوم انسانی برگزار می‌کند:

🔹 جنسیت، فرهنگ وبیولوژی

سخنرانان:

👤 جواد درویش
دانشگاه شهید بهشتی

👤 زینب سالاری
دکتری فلسفه‌ی دین، پژوهشگر

👤 شیوا علینقیان
مدیر کارگروه مطالعات جنسیت انجمن انسان‌شناسی ایران

👤 مرضیه لطفی
پژوهشکده فلسفه‌ی تحلیلی، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی

👤 محمد معارفی
پژوهشگاه تحقیقات پیشرفته پاویا ایتالیا

👤 مریم نصراصفهانی
گروه مطالعات زنان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

🗓 چهارشنبه ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۳
⏰ ساعت ۱۵ تا ۱۹

➖حضوری و مجازی
➖ ثبت‌نام رایگان

📌 مکان: خیابان استاد نجات الهی(ویلا)، نبش ورشو خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن حافظ

🔻برای حضور در این نشست از طریق لینک زیر ثبت‌نام کنید:
https://evnd.co/PraYN
@haameeorg

📚
شهروند آن مکانِ دیگر

✅️ بیماری نیمه تاریک زندگی است، تابعیت طاقت‌فرساتری دارد. هرکه به دنیا می‌آید دارای تابعیتی دوگانه است، یکی متعلق به قلمرو تندرستان و دیگری برای قلمرو بیماران. اگرچه همگی ترجیح می‌دهیم فقط از گذرنامه خوبمان استفاده کنیم، دیر یا زود ناگزیر می‌شویم تا دست کم برای مدتی کوتاه، خودمان را شهروند آن مکان دیگر نیز بدانیم.

✅️... استعاره‌هایی که در توصیف سرطان برای اشاره به مهار این بیماری به کار می‌روند از علم اقتصاد نمی‌آیند، بلکه برگرفته از زبان جنگ‌اند: تمام پزشکان و بیمارانی که به این مسائل توجه دارند، با این دست واژگان نظامی آشنا هستند و چه بسا به آنها خوکرده‌اند. بنابراین سلول‌های سرطانی صرفاً تکثیر نمی‌شوند؛ آنها «مهاجم» هستند. سلول‌های سرطانی از تومور اولیه جدا شده و در گوشه و کنار بدن «کولونی‌هایی تشکیل می‌دهند». نخست هم پایگاه های بسیار کوچکی را ایجاد می‌کنند که حضورشان مفروض است، هر چند قابل شناسایی نیستند. «نیروهای دفاعی بدن» نیز به ندرت توان نابود کردن توموری را دارند که خون مورد نیازش را تأمین کرده و میلیاردها سلول ویرانگر در اختیار دارد. هر اندازه هم که مداخله با جراحی «بنیادین‌تر» باشد و هر تعداد «اسکن» هم که از چشم‌انداز بدن گرفته شود، بهبود بیمار در بیشتر موارد موقتی است؛ چندی نمی‌گذرد که «تهاجم تومور» ادامه می‌یابد، یا همان سلول‌های سرکش بالاخره از نو گردهم می‌آیند و حمله تازه‌ای به آن ارگانیسم را تدارک می‌بینند.

✅️ درمان هم رنگ و بویی نظامی به خود دارد. در پرتودرمانی از استعاره‌های مربوط به جنگ‌های هوایی استفاده می‌شود؛ بیماران را با پرتوهای زهرآگین «بمباران» می‌کنند. شیمی درمانی هم با کاربرد سموم به سلاح‌های شیمیایی ارتباط پیدا می کند.

✅️...با بسط و گسترش تصاویر سرطان در تمهیدات پرزرقوبرق‌تر جنگی تحریف‌های دیگری شکل می‌گیرد...در سرطان سلولهای غیرهوشمند درحال تکثیرند و جای شما را نا-شما می‌گیرد.

✅️...وقتی یک پدیده را به مثابه سرطان توصیف می‌کنند خشونت را برانگیخته‌اند. کاربرد سرطان در گفتمان سیاسی موجب ترغیب تقدیرباوری شده و اقدامات «شدید»  را توجیه می‌کند- همچنین این باور همه‌گیر را تقویت می‌کند که بیماری مسلماً کشنده است. مفهوم بیماری به هیچ‌رو بی‌ضرر و زیان نیست. اما می‌توان استدلال کرد که استعاره‌های سرطان همگی در خودشان معنای ضمنی نسل‌کشی را به همراه دارند.

✅️...به دلیل ژست‌های استعاری بی‌شماری که سرطان را با شرور هم‌معنا کرده‌اند، از دید بسیاری افراد ابتلا به سرطان مایه شرمساری است که در نتیجه باید پنهان بماند، چیزی ناعادلانه است و به نوعی خیانت بدن به آنها. بیمار سرطانی با تلخی می‌پرسد: چرا من؟
 
 
📗برگرفته از :
بیماری به‌مثابه استعاره، نوشته سوزان سانتاگ، ترجمه احسان کیانی‌خواه، نشر حرفه نویسنده، 1393.
 
#لقمه_کتاب
@neocritic

 
 📚

بیماری به‌مثابه استعاره، نوشته سوزان سانتاگ، ترجمه احسان کیانی‌خواه، نشر حرفه نویسنده، 1393.


@neocritic

#بهمن

به! من
به! تو
یک «ما»ی رؤیایی!

می‌توانستم مادر شوم
در آستانه‌ی هر بهار
به! «آری» گفتن، چه خوب است!
من اما گفتم: نه!
در برف بهمن فرو رفتم
سنگین‌سنگین
وامانده از بهار

یک «ما»ی کشیده، بی تو کشید
این گاو تک‌افتاده‌ی غمگین
زمین و زمان در دلش...
حامله باقی ماند
ما... ما... ما...
مادر نمی‌شوم هرگز

«تو» هم برو بی نگرانی
«میم» بی «الف»، گرسنه نمی‌ماند
می‌چسبد به «نون» و
گرم می‌شود زیبا

به به!
       «من» دوباره رسید
با دلی که خالی نمی‌شود
چشم نمی‌خورد

اسفند دود نکن
در بهمنم می‌مانم تنها.

مامای روزگار!
دست از سر من یکی بردار!

#منیرسارا
#شعر_و_صدا
@biqarariha1

🔴۱۶ گلوله و یک دختر

🔺نوآوران ۱۵ بهمن ۱۴۰۳

✍️عباس عبدی

🔘خبر گر چه تکراری بود ولی همچنان تأثرآور است. دختری جوان که ۱۷ سال داشت با رگبار گلوله پدر و بردارش کشته شد. این اتفاق چند روز پیش در روستایی در شوشتر رخ داد. وی که دو سال پیش با پسر جوانی به قصد ازدواج فرار کرده بود پس از گرفتن رضایت خانواده و پرداخت ۶۰۰ میلیون تومان از سوی خانواده پسر به خانواده دختر، صاحب فرزند هم شده بود. گر چه مطابق سنت عشایری این تفاهم موجب «فصل» و ختم غائله محسوب می‌شود، ولی در هر حال پدر و بردار وی با ۱۶ گلوله در حالی دختر را کشتند که نوزادش در کنارش بوده است. این خلاصه خبری است که از سوی رسانه‌ها منتشر شد.

🔘قصد من پرداختن به فرهنگ و سنت‌های عشایری در جنوب کشور نیست. این سنت‌ها، خوب یا بد، سابقه‌ای طولانی دارند. آنچه که هدف این یادداشت است، نقد بی‌توجهی به مسئولیت حکومت در مواجهه با این سنت‌ها است. حکومتی که باید سنت‌های خوب و کارکردی را حفظ و نهادینه یا حمایت کند و در برابر سنت‌ها و فرهنگ نادرست بایستد و آن‌ها را تغییر دهد. ما به راحتی می‌توانیم آن پدر و برادر و یا حتی دیگر اعضای خانواده و مادری که حضورش در صحنه قتل و جنایت آشکار نیست را محکوم کنیم، ولی باید بدانیم که آنان نیز قربانی فرهنگ نادرستی هستند که اقدام جدی برای تغییر و اصلاح آن صورت نمی‌گیرد.

🔘به نظر من یکی از دلایلی که اقدام عملی و موثری انجام نمی‌شود، سیاستی پنهان و باوری اعلام نشده است که گمان می‌کند این فرهنگ مانع از رواج فساد و فحشا خواهد شد، و به طور ضمنی از آن استقبال هم می‌کنند. درحالی که این رفتار نه تنها خلاف قانون و اخلاق و انسانیت و بدیهیات اسلامی است، حتی همان هدف ممانعت از رواج فساد و فحشا را نیز محقق نمی‌کند، اگر نتیجه عکس نداشته باشد. این رفتار فقط یک کُری‌خوانی عشیره‌ای و طایفه‌ای است، و هیچ بحث ناموسی و فساد و اینجور چیزها نیست. اتفاقاً به پسر و مرد کاری ندارند، فقط دختر را می‌کشند، در حالی که در قتل‌های ناموسی اغلب پسر یا مرد هم مورد اصابت قرار می‌گیرند.

🔘این روند در کشور بویژه در جنوب ادامه دارد، سه سال پیش در همین بهمن ماه بود که زن دیگری که او نیز فرزندی سه ساله داشت در خیابان سرش را بریدند و سر بریده را در دست گرفتند و راه رفتند. دو سال پیش از آن نیز در گیلان پدری، دختر خود را با داس کشت. مشکل کجاست و چگونه می‌توان آن را حل کرد؟

🔘اولین و مهم‌ترین گام که به سرعت قابلیت اجرایی دارد، عمومی شدن چنین جرمی با مجازات سنگین و غیر قابل بخشش است. در حال حاضر، خانواده‌ها به سرعت رضایت می‌دهند و پشت پرده با طایفه دیگر نیز توافق کرده و همچنان رسوم غیر اخلاقی و غیر قانونی تداوم پیدا می‌کند. راه‌حل این است که نیروی انتظامی، نهادهای امنیتی، دادگستری قاطعانه مامور و موظف به مقابله با این جنایات شوند و قانون نیز به سرعت در جهت تشدید و غیر قابل عفو و گذشت بودن آن تصویب و عمل گردد.

🔘این بی‌معنی است که بتوان فرزند را کشت یا با توافق خانواده عضوی از آن را کشت و به سرعت رضایت داد و ماجرا خاتمه یافته تلقی شود. در این میان حق جامعه است که نادیده گرفته می‌شود. اکنون مثل گذشته نیست. در امور جزایی حق جامعه در مجازات مجرم مقدم بر حق فردی است. بویژه علیه افرادی که خودشان مستقیم یا غیر مستقیم در جنایت دست داشته‌اند.

🔘گام دوم، شکل دادن یک کار و زار جدی در سطح آموزش عمومی و رسانه‌ای برای مقابله فرهنگی با این جنایت است. باید آن را به شدت محکوم کرد و ریشه‌های نادرست آن را شناسایی و معرفی نمود. سکوت در برابر این سنت‌های نادرست به منزله تأیید آن تلقی می‌شود. باید مسأله را بویژه در مناطقی که این رفتار شایع است جدی گرفت و در مواردی که احتمال وقوع چنین جنایتی وجود دارد، اقدامات پیشگیرانه نمود.

🔘واقعیت این است که آمار چنین فجایعی بیش از این است که منتشر می‌شود. شاید این مورد به دلیل شکل واقعه برجسته و خبری شده است. این احتمال وجود دارد که قتل‌های آرام و بی سر و صدا علیه زنان و دختران صورت گیرد که سعی می‌کنند صدایش را در نیاورند. مثلاً کسی را مسموم کنند و وانمود نمایند که خودش را مسموم کرده است، و خانواده نیز هیچ شکایتی نداشته باشد. یا در حادثه‌ای ساختگی دختر یا زن کشته شود و فقط اتفاق معمولی معرفی شود. پلیس و دستگاه‌های امنیتی و انتظامی اغلب متوجه می‌شوند که واقعیت چیست ولی به دلایلی سعی می‌کنند که در امور خانواده‌ها دخالت نکنند، در حالی که این مسأله جزیی از حقوق اجتماعی است.

🔘اگر سازمان اجتماعی در وزارت کشور گزارشی از این آسیب و جرم مهم، تهیه و یا ارایه کند، بسیار موثر خواهد بود، ولی به گمانم این نهادها بیش از آنکه به هدف اصلی خود بپردازند، درگیر مسایل دیگری شده‌اند.
https://noavaranonline.ir/%db%b1%db%b6-%da%af%d9%84%d9%88%d9%84%d9%87-%d9%88-%db%8c%da%a9-%d8%af%d8%ae%d8%aa%d8%b1/