Critic l مریم نصر

✍🏻

شما تا بحال فروشندگی کرده‌اید؟ فکر می‌کنم همه باید فروشندگی را تجربه کنیم. من هم کتاب فروخته‌ام هم لباس. برای همین شدت خستگی فروشنده‌های مترو، بعد از تلاششان برای با حوصله ماندن، تکرار کردن، توضیح دادن و فروش نداشتن را از لرزش گوشه لب‌هایشان می‌فهمم. قبل از اینکه یکی‌شان بگوید از شش صبح سر پا هستم و فروشی نداشتم. قبل از اینکه ببینم یکی زیر گوش آن یکی زمزمه می‌کند «مگه نگفتند ۵۰ درصد برن سر کار پس کو؟». قبل از اینکه دختری که گل‌های مصنوعی‌اش را بقیمت تابستان می‌فروشد دسته‌ای ۱۵۰ تومان، بغض کند از درخواست تخفیف.
...
دم مترو از جوان صاحب چرخدستی که همیشه سبزی می‌خرم پرسیدم «چرا فلفل نداری؟» گفت «تا تکلیف معلوم نشه هیچی جز سبزی روز نمیارم، نه گوجه گیلاسی، نه سیر، نه فلفل... اون شنبه که جنگ شد دوازده میلیون سرمایه‌ام گندید.» گمانم از قیافه‌ام فکر کرد جدی نگرفتم. با آشفتگی و شمرده تکرار کرد «دوازده میلیون‌ها...از سرمایه...گندید»
...
پسر جوان راننده اسنپ که موهای فرفری‌اش را گوجه بسته بود صبح بی‌مقدمه گفت «این مملکت دیگه به جوانی من مملکت نمی‌شه... اسرائیل نمی‌گذاره... حتی اگه توافق کنیم هم تا همین‌ها را بسازیم بشیم یکماه پیش من پیر شدم... با تحریم...اسرائیل نمی‌گذاره ما مملکت بشیم...»
...

می‌گویند آدم‌ها، اقوام و ملت‌هایی که حیثیت و هویت خودشان را به چیزهایی گره بزنند که مستقل از اراده آن‌هاست خیلی بیشتر خشمگین می‌شوند و هزینه می‌دهند/ می‌تراشند بابت این خشم.

بالا نگاه داشتن پرچم استکبارستیزی، در کنار شرف و عزت ملی آرمان مهمی است، ولی این سکه روی دیگری هم دارد که قیمتی‌اش می‌کند و آن محافظت از امکان زندگی معمولی با عزت برای آدم‌های عادی روزمزدی است که هر ساعت مضطربند اصل سرمایه‌شان بگندد در جوانی.

چرا این را نوشتم؟

دیدم شعار «مرگ بر قالیباف» هم به «مرگ بر ظریف» و «مرگ بر اسرائیل» اضافه شده. فکر کردم احتمالا آن‌ها که دارند فهرست شعارها را بلندتر می‌کنند هیچ وقت فروشندگی نکرده‌اند.

@neocritic

👍35

1.56K views14:07