نشر نی

روابط مادر ـ دختر از همان اولین ماه‌های زندگی مسئله‌سازتر از روابط مادر ـ پسر است و براساس کشمکش‌های رایج شکل می‌گیرد. مادران معترف هستند که وقتی دختری را بزرگ می‌کنند نگران‌تر و عصبی‌تر هستند و کم‌تر احساس امنیت می‌کنند، با وجودی که بزرگ کردن دختر را آسان‌تر می‌دانند. اما این دشواری‌ها را به خودشان نسبت نمی‌دهند بلکه به «شخصیت مشکل‌ساز» دختربچه‌ها نسبت می‌دهند زیرا در پسربچه‌ها ناراحتی‌های مربوط به تغذیه و خواب و نیز کشمکش‌های مربوط به آن‌ها دامنه و رواج کمتری دارند.
مادرها در برخورد با دخترها خشک‌تر، سخت‌گیرتر و پرتوقع‌تر هستند، به‌ویژه هنگامی که دخترها پرتحرک یعنی فعال، کنجکاو،‌ مستقل، پر سروصدا، و دارای جنب‌وجوش بسیار زودرس هستند؛ به عبارت دیگر رفتارهایی دارند که مردانه به حساب می‌آیند. دختربچه‌ی کم‌تحرک، یعنی آرام و منفعل و کم‌توقع بدون دشواری زیاد می‌پذیرد که خواسته‌های مادرش را برآورده کند، زیرا این خواسته با نظم و ترتیب و ثبات سازگاراند و در نتیجه چندان دلیلی ندارد که مادر و دختر با هم درگیر شوند. اما با دختربچه‌ی پر جنب‌وجوش و پرهیاهو نیز همانند دختر کم‌تحرک رفتار می‌کنند و او هم گاهی واکنش‌های تندی نشان می‌دهد. و از آن‌جا که پرتحرکی دختر یگانه صفتی است که در کلیشه‌های عامیانه جای نمی‌گیرد، دخالت‌های خشونت‌آمیزی صورت می‌گیرد تا دختربچه راهی جز این نداشته باشد که نوع خاصی از پرخاشگری به‌اصطلاح «زنانه»، یعنی پرخاش به خویش، گریه‌های طولانی و دلسوزی برای خود را برگزیند.
اغلب دختربچه‌ها هنگامی که بنا به طبع مادرزادی خود به درهم شکستن کلیشه‌ی سنت‌ها و عقاید زنانه‌ی تحمیلی کشیده می‌شوند، قربانی دخالت‌های سرکوب‌گرانه‌ی دیگران می‌گردند. درست همین دختربچه‌های بسیار پرتحرک، سرشار از کنجکاوی و لبریز از شور زندگی که خواستار احاطه بر محیط پیرامون خویش و به دست آوردن استقلال هستند، به ناچار باید از اولین سال‌های زندگی با مادرشان به نبرد برخیزند.
همان‌گونه که فروید روشن کرده است، یگانه رابطه‌ی به‌راستی ارضاکنده رابطه‌ای است که مادر را به پسرش پیوند می‌دهد، حال آن‌که همه چیز مؤید این فرض است که حتی مهربان‌ترین و دلسوزترین مادران نیز برخوردی دوگانه با دختر خود دارند.

از کتابِ «اگر فرزند دختر دارید»
النا جانینی بلوتی
ترجمه‌ی محمدجعفر پوینده

2.89K views18:42