‌
‌در دست انتشار
«زبان، واقعیت و ارزش در فلسفه مک‌داول»
نوشته‌ی ایمان همتی

هدف این کتاب ارائه‌ی شرحی انتقادی از فلسفه‌ی جان مک‌داول است. مک‌داول از نمایندگان اصلی فلسفه‌ی تحلیلی و پساتحلیلی است که به‌واسطه‌ی دانش گسترده‌اش از تاریخ فلسفه و شناخت آراء برخی فیلسوفان قاره‌ای همچون گادامر، توانسته میان فیلسوفان تحلیلی و سنت فلسفی گفت‌وگوهایی بارور پدید آورد و زمینه‌ای برای طرح گفت‌وگوهای نقادانه میان جریان‌ها و سنت‌های گوناگون فلسفی فراهم آورد.
در این کتاب می‌کوشیم نشان دهیم چگونه رهیافت پساتحلیلی مک‌داول که پیامد چرخش زبانی است و به فروپاشی دوگانه‌ی واقعیت و ارزش می‌انجامد، او را با مسئله‌ی نسبی‌انگاری روبه‌رو می‌کند. در گام بعد بناست تا نشان داده شود که چگونه می‌توان از رهگذر انگاره‌ی بازشناسی متقابل هگلی در پاسخ او به مسئله‌ی نسبی‌انگاری، تکاملی ایجاد کرد، بی‌آن‌که در معنای مورد نقد مک‌داول به نظریه‌پردازی متافیزیکی دچار شد.

‌
منتشر شد
«دریدا در متن»
عبدالکریم رشیدیان‌
‌
در این متن مباحثِ مهمِ بیش از پنجاه اثرِ دریدا مستقیماً بررسی شده و نکات مرتبط در بعضی نوشته‌های دیگر او نیز مطرح شده است. خوانندگان می‌توانند نه‌فقط شکل‌گیری اندیشه‌ی دریدا را در سیر تاریخی زنده‌ی آن از خلال مباحث او درک کنند بلکه چکیده‌های گاه مبسوطی از اکثر آثار او را نیز در اختیار داشته باشند. افزون بر این می‌توان راه‌ورسم اندیشه‌ورزی دریدا را که ساختارزدایی نامیده می‌شود در نمونه‌هایی زنده و ملموس مشاهده کرد. در این متن‌ها همچنین می‌توان با جوانبی از سرگذشت شخصی دریدا و روایت‌های او از زندگی‌اش آشنا شد که بیان نوعی بی‌مأویی و حاشیه‌نشینی است و جایگاه «غیرعادی» او را در فرهنگ فرانسوی و اروپایی بازتاب می‌دهد.

نسخه‌ی الکترونیک در فیدیبو
نسخه‌ی الکترونیک در طاقچه

▫️بخشی از کتاب‌
‌
ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com

‌
‌سازماندهی برابری و برادری به توتالیتاریسم می‌انجامد

گفت‌وگوی روزنامه‌ی هم‌میهن با خسرو ناقد، مترجمِ کتاب «رویارویی با پاسداران مطلق‌گرایی» درباره‌ی افکار و اهمیت لشک کولاکوفسکی

‌
‌منتشر شد
«مفهوم سیاسی قانون»
مارتین لاگلین
ترجمه‌ی محمد راسخ

کتاب حاضر جزئی از یک پروژه‌ی پژوهشی وسیع در خصوص ربط و جمع سازگار و قابل دفاع میان هنجار مربوط به قدرت و واقعیت قدرت است. دقیق‌تر، اثر حاضر بیانگر نظریه‌ی ابداعی پروفسور لاگلین در باب حقوق است. «مفهوم سیاسی قانون» (نظریه‌ی حقوقیِ سیاسی)، به تعبیر و تصریح او در متن کتاب و به سیاق «مفهوم طبیعی قانون» (نظریه‌ی حقوقیِ طبیعی) یا «مفهوم اثباتی قانون» (نظریه‌ی حقوقی اثبات‌گرا)، «برآمده» از کوشش‌های نظری طولانی وی در باب چیستی حقوق عمومی است. در واقع، طرح واقع‌گرا یا پدیدارشناسانه‌ی وی بر بُعد خاص و تجربی حقوق تمرکز می‌کند تا از افراط در توجه به بُعد عام و هنجاری بکاهد و، بدین‌سان، نظریه‌ی حقوقی را متوازن و معنادار کند.
به بیانی دیگر، این کتاب جستاری است در ترسیم پیشینه‌ی تاریخی کوشش‌های نظری در تحلیل و دفاع از بنیاد نظام حقوقی متناسب با نظام سیاسی مشروع...

ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com

▫️بخشی از کتاب

‌
‌در دست انتشار
«ضیافت افلاطون؛ راهنمای خواننده»
توماس کوکسی
ترجمه‌ی سیدمحمدعلی شامخی

محاوره‌ی ضیافت از زمان نگارش تاکنون مورد توجه بسیاری از اندیشمندان و فیلسوفان اروپایی بوده و شرح‌های گوناگونی بر این محاوره، جایگاه مفهوم «اِروس» در اندیشه‌ی افلاطون و نسبت آن با شأن فیلسوف نوشته شده است. راهنمای خواننده‌ی ضیافت افلاطون شرحی است به‌ویژه خواندنی برای دانشجویان و پژوهشگران تازه‌وارد تا بتوانند برداشت عمیق‌تری از متن این محاوره و زوایای پنهان آن داشته باشند و بیش از پیش به نقش و اهمیت روایت در سخن فلسفی (لوگوس) پی ببرند. کوکسی کوشیده است در ورای ظاهر روایی محاوره‌ی ضیافت دلالت‌های تاریخی، ادبی و فلسفی آن را به اختصار آشکار کند و به خوانندگان بیاموزد چگونه باید آثار روایی فلسفی را خواند و تفسیر کرد.

‌
‌در دست انتشار از مجموعه‌ی جهان نمایش
«اسلو»
نمایش‌نامه؛ شماره‌ی ۶۳
جی. تی. راجرز
ترجمه‌ی محمدرضا ترک تتاری

جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

▫️بین مردم ما و مردم شما یه اقیانوس فاصله‌ست و بزرگ‌ترین قایق‌هایی که توش هستن قایق‌های تک‌نفره‌ن. قایق‌هایی که به اون سمت رفته‌ن یا هنوز راه نیفتاده راهِ برگشت پیش گرفته‌ن یا این‌که غرق شده‌ن. بیایین برای اولین بار از این اقیانوس بگذریم و پا روی ساحل مقابل بذاریم.
ص ۴۹

‌
‌نخستین کار شهربان سامان دادن به کارها، برپایی آرامش و پاسداری از مرزوبومی است که به او سپرده شده، چرا‌که ناآرامی در یک سرزمین چون آتشی در سبزه‌زار می‌تواند دیگر سرزمین‌ها را گرفتار جنگ کند. پس، باید با مردم زیردستش دوستی کند و در راه به دست آوردن دل آن‌ها بکوشد. یکی از راه‌های پایه‌گذاری این دوستی بخششِ باج و خراج است. راه دیگر بستن پیوند زناشویی با بزرگان آن سرزمین است. ولی به هوش باش! گاهی به پشتیبانی همین پیوندها سر به شورش می‌برند! بهتر است نگذاری کسی سال‌های بسیار بر سرِ شهری بماند. همیشه آگاه باش که در هر سرزمین چه می‌گذرد. برای همین است که همواره دبیری ویژه برای بازرسی می‌فرستیم تا کارها را وارسی کند و گزارش دهد، گرچه به‌تنهایی بس نیست! از آن‌جا که پسران، برادران، پدرزن و برادران زن شهربان‌ها بازوی او در کارها می‌شوند، چشم‌ها و گوش‌های شاه را پنهانی بفرست تا از آنچه به‌راستی می‌گذرد آگاه باشی. فراموش نکن که شهربان‌ها به پیروی از تو برای خود درباری می‌سازند، هرچند کوچک‌تر، ولی اگر رفتار نادرستی از تو سربزند، آن‌ها نیز آن را برای خود پسندیده خواهند دید.

از رمان «این سپهر رنگ به رنگ»
نوشتۀ شیرین فرهی

‌
‌در دست انتشار
«ژاپن رویاروی جهان»
مری ال. هنمن
ترجمه‌ی بابک محقق
از مجموعه‌ی کارگاه تاریخ

«بازگشت میجی» در ۱۸۶۸ واقعه‌ی سیاسی بزرگی در تاریخ ژاپن بود که ضربه‌ی نهایی را بر پیکر شوگون‌سالاری توکوگاوا (۱۸۶۸-۱۶۰۰) وارد آورد و ژاپن را تحت حاکمیت مستقیم امپراتور موتسوهیتو (میجی) قرار داد. این واقعه علاوه بر آنکه سنت امپراتوری را احیا کرد، زمینه را برای ایجاد شکلی از نهادهای دموکراتیک پارلمانی فراهم ساخت. در ۱۹۲۵ ژاپن عملاً چهره‌ای مدرن و صنعتی به خود گرفته و مظاهر غربی را پذیرفته بود، اما چند سال بعد که عناصر افراطی حکومت به صرافت ایجاد خفقان در داخل کشور و کشورگشایی در شرق آسیا افتادند، عرصه بر «دموکراسی سلطنتی» تنگ شد. این کتاب سیری است در تاریخ تحولات داخلی ژاپن در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۵۲ که ضمن آن به مداخلات خصمانه‌ی این کشور در چین طی دو دهه‌ی سی و چهل و همچنین نقش ژاپن در جنگ جهانی دوم می‌پردازد.

‌
‌ساعات پایانی جنگ جهانی اول چگونه گذشت؟

اگر به بیشتر متون تاریخی نگاه کنید، می‌بینید که به پایان جنگ جهانی اول به خوبی پرداخته نشده. معمولاً به یک عبارت جالب خلاصه شده: «در یازدهمین ساعتِ یازدهمین روزِ یازدهمین ماه، جنگی که پایان‌بخش همه‌ی جنگ‌ها بود به پایان رسید.» واقعیت ماجرا به اندازه‌ای که این گفته می‌خواهد باور کنید شسته و رفته نبود. هرچه باشد، سر و سامان دادن یک آتش‌بسِ جهانی مسئله‌ی پیچیده‌ای است. به همین دلیل بود که آتش‌بسِ موقت، ۵ ساعت بعد از امضای آن اجرا شد. روز پایانی جنگ ۱۰ هزار تلفات در پی داشت. هرچند پیشروی‌ها به قصد کشتن جنگجویان دشمن نبود اما سربازان هنوز هم شاهد شلیک مهمات زیادی بودند. ما از خاطرات بسیاری از مردان توپخانه می‌دانیم که تشویق می‌شدند که توپ‌های خود را «آزادانه» شلیک کنند، زیرا در نتیجه مجبور نبودند همه‌ی آنها را با کامیون به خانه برگردانند. به این ترتیب ساعات پایانی جنگ جهانی اول مملو از جنگ‌های الکی و واقعی بود و موفقیت بیشتر عملیات‌ها به این دلیل بود که مخالفان واقعاً نجنگیدند.

ویدئو از: SideQuest
ترجمه‌ی معصومه موسوی
تهیه و تنظیم: نشر نی

‌
‌منتشر شد
«عشق در دو نگاه»
گزیده‌ای از نوشته‌ها و ترجمه‌ها در حوزه‌ی ادبیات و هنر
نرگس انتخابی

آثار خواهران برونته آمیزه‌ای شگفت‌انگیز از احساسات رمانتیک و عاشقانه، و شور و شوق و سودا و طلب و تمنا بودند. این آثار محدودیت‌های دست‌وپاگیر رمان عاشقانه‌ی انگلیسی را از میان برداشتند و فضای بازتری برای رمان‌نویسان به وجود آوردند. مضمون «عشق»، که تا چند سال پیش‌تر از آن نزد نویسنده‌ای همچون جین آستین به معنی ارزش و احترام متقابل بود، در آثار خواهران برونته معنی جدید و بی‌سابقه‌ای پیدا کرد، و مضامینی همچون عشق سودایی، نیاز، عطش، ولع و اشتیاق عاشقانه راه خود را به رمان انگلیسی باز کردند. تب‌وتاب انقلابی دهه‌ی ۱۸۴۰ و شور و حرارت شاعران رمانتیک هم به این آثار راه یافتند.

▫️بخشی از کتاب

‌
‌پیوند جدایی‌ناپذیر نیچه با موسیقی را می‌شود در نخستین مطلبی یافت که او در یکی از یادداشت‌های مربوط به زندگی‌اش در سال ۱۸۵۸ راجع به فلسفهٔ موسیقی نوشته است:

خدا موسیقی را به ما داده است تا پیش از همه ما را به فراسو رهنمون شود. موسیقی همهٔ ویژگی‌ها را یکجا دارد: می‌تواند ما را فرا برد، سرگرم کند، به وجد آورد، یا سخت‌ترین دل‌ها را با نرمی الحان غم‌انگیزش بشکند. اما وظیفهٔ اصلی آن این است که افکار ما را به سوی امور والاتر هدایت کند، ما را فرا برَد و حتا به لرزه افکند. هدف موسیقی کلیسایی بیش از همه این است... هنر موسیقی اغلب با اصواتی سخن می‌گوید که نافذتر از واژه‌های شعر است، و به نهانی‌ترین روزنه‌های دل راه می‌یابد. اما هرچه خدا برای ما می‌فرستد فقط وقتی ما را به سعادت می‌رساند که به شکلی خردمندانه و مناسب به کار رود. چنان که آواز وجود ما را فرا می‌برد و آن را به سوی خیر و حقیقت رهنمون می‌شود. لیکن اگر موسیقی حالتی سرگرم‌کننده داشته یا نوعی فخرفروشی بیهوده باشد گناه‌آلود و زیانمند است. ولی این عیب بسیار شایع است؛ تقریباً همهٔ موسیقی مدرن آلوده به آن است. دیگر پدیدهٔ تأسف‌آور این است که بسیاری از آهنگ‌سازان مدرن می‌کوشند که تا حد امکان آثاری گنگ و پرتعقید بسازند. اما دقیقاً این تلاش‌های ساختگی، که ممکن است آدم‌های خبره را هم بفریبد، در گوش سالم اثری ندارد... بیش از همه به‌اصطلاح زوکونفتس موزیکِ کسانی مانند لیست، یا مانند برلیوز [یا مانند واگنر] که می‌کوشد به هر قیمتی متفاوت باشد.

سه موضوع را می‌توان در این نوشته دید. نخست، این برداشت تنزّه‌طلبانه است که موسیقی یا افکار ما را متوجه امور «والاتر» می‌کند یا این‌که گناه‌آلود است. دوم، این نظر که موسیقیِ گناه‌آلود به دو شکل ظاهر می‌شود: سرگرمی نازل و تعقید سطح بالا. و سوم، محافظه‌کاری ذاتی فریتس در موسیقی: سرگذشت‌نامهٔ خودنوشت او به جایی می‌رسد که از «تنفر» وی «نسبت به تمام موسیقی مدرن» سخن می‌گوید که مقصودش از آن همان زوکونفتس موزیک است. با لحنی جسورانه می‌نویسد: «موتسارت، هایدن، شوبرت، و مندلسون، بتهوون و هندل، این‌ها ستون‌هایی‌اند که موسیقی آلمانی بر آن‌ها استوار است و من خودم هم بر آن‌ها استوارم».

از کتابِ «فریدریش نیچه»
زندگی‌نامه‌ای فلسفی
جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی

‌
‌کسانی که قدرت کمتری بهشون می‌رسه، می‌رن سمت فکر و خیال، فکر می‌کنن فقط اون‌ها هستن که همچین ایده‌هایی دارن، ایده‌های ناب، و چه می‌دونم همین چیزها، حالا هر چی. گوش کن ببین چی می‌گم. این کتاب، کتاب تو، که دربارۀ پایان جهانه و این‌قدر هم برات ارزش داره، اون‌طور که من می‌بینمش و اون‌طور که واقعاً هست، ازش فیلم خوبی درنمی‌آد. من می‌تونستم چیزهایی به‌ت بگم که تحت تأثیر قرار بگیری. ولی چرا؟ من باید به این اشتیاق تو احترام بذارم. احترام هم می‌ذارم. ولی این کتاب، که می‌خوای بسازیمش، کون مردمو به صندلی نمی‌چسبونه. حالا این به نظرت کم‌شعوریه؟ آره، ممکنه باشه، هزار تا چیز دیگه هم می‌تونه باشه. کار من، کار جدید من... حتی «ساختن» هم نیست... «پیشنهاد» دادنه... «هل» دادنه... «به ثمر» رسوندنه‌... کار خوب، کاری که امیدوارم بتونم انجامش بدم... انتخاب کردن از بین اون چیزهاییه که عامۀ مردم برای دیدنش می‌آن. فایده‌ش چیه اگه نیان؟ می‌فهمی؟ کار من اینه. گفتی یه شکل خاص از شجاعت هست که معناش به آغوش کشیدن حقیقته؟ (مکث.) بفرما، این هم حقیقت. همینه.

از نمایش‌نامه‌ی «از تو برکت»
دیوید ممت؛ ترجمه‌ی رضا بهرامی
از مجموعه‌ی جهان نمایش

‌
‌در دورۀ پس از جنگ جهانی دوم، بریتانیا استیلای درازمدت خود را بر جهان عرب از‌دست‌رفته دید. در ۱۹۴۸، پس از آن‌که بار دیگر همچون سال‌های بین دو جنگ منازعه‌های محلی درگرفت و موج قتل و ارعاب از جانب گروه‌های صهیونیست به راه افتاد، بریتانیا رسماً به قیمومت خود در فلسطین پایان داد و نیروهایش را از منطقه خارج کرد تا خود یهودیان، بر اساس اعلامیۀ صادره در ۱۴ مه ۱۹۴۸، دفاع از دولت اسرائیل را به عهده گیرند. علاوه بر این، در ۱۹۵۴که امپراتوری بریتانیا به‌سبب خروج از هند دیگر اهمیت فوق‌العاده‌ای برای کانال سوئز قائل نبود ــ البته افزایش میزان نفتی که در دوران پس از جنگ از کانال سوئز انتقال می‌یافت تا حدودی این کاهش اهمیت را جبران می‌کرد ــ بریتانیا موافقت‌نامه‌ای با رژیم انقلابی ــ چندی پیش‌تر گروهی از افسران نظامی عرب به‌ رهبری جمال عبدالناصر نظام جدید را برپا کرده بودند ــ به امضا رساند که به‌موجب آن قوای بریتانیا از کانال سوئز خارج می‌شد، مشروط بر این‌که هرگاه یک نیروی خارجی به مصر یا به هریک از اعضای اتحادیۀ عرب حمله کند، قوای بریتانیا به منطقه بازگردد. با این حال، پس از آ‌ن‌که ناصر کانال سوئز را ملی اعلام کرد، اقدام مشترک بریتانیا و فرانسه در ۱۹۵۶ با هدف اشغال مجدد کانال به شکست انجامید. برعکس، این امر فقط به تضعیف هرچه بیشترِ اعتبار رو به زوال بریتانیا در جهان عرب و افزایش اعتبار ناصر یاری رساند. بدین ‌ترتیب، در طی سال‌های بعد، ناصر جنبش پان‌عرب موفقی به راه انداخت که در ۱۹۵۸ به اتحاد مصر و سوریه انجامید ــ بعدها انحلال یافت (۱۹۷۱) ــ و سپس به فروپاشی هاشمیان در عراق منجر شد. سرانجام در ۱۹۷۱ بریتانیا باقی‌ماندۀ نیروهای خود را از خلیج فارس خارج کرد و بدین ‌ترتیب بر یک سده و اندی دخالت سیاسی و نظامیِ مستقیم در منطقه پایان داد.

از کتابِ «مسئلهٔ شرق»
نوشتهٔ ای. ال. مک‌فی
ترجمهٔ زهره هدایتی بیدهندی
از مجموعهٔ کارگاه تاریخ

‌
‌در دست انتشار
«گادامر: هرمنوتیک، سنت و عقل»
جورجیا وارنکه
ترجمه‌ی اصغر واعظی

هرمنوتیک فلسفی با هایدگر پایه‌ریزی شد و با گادامر به اوج رسید. گادامر با انتشار کتاب حقیقت و روش در سال ۱۹۶۰ فصلی نو را در تاریخ هرمنوتیک رقم زد و طیف گسترده‌ای از مسائل مرتبط با فهم و تفسیر را بررسی کرد. اندیشه‌های نو و چالش‌برانگیز او بازتاب وسیعی در علوم مختلف و حتی ارزیابی دوباره‌ی خود فلسفه داشت.
این کتاب از آثار ارزشمندی است که روایتی دقیق و معتبر از مهم‌ترین آرای هرمنوتیکی گادامر ارائه می‌کند. نویسنده‌ی کتاب، جورجیا وارنکه، با ایجاد تقابل میان مواضع هرمنوتیکی گادامر و دیگر فیلسوفانی چون شلایرماخر، دیلتای، هرش، اپل، هابرماس و رورتی، نقاط اشتراک و اختلاف گادامر با آن‌ها را برجسته می‌کند.
کتاب حاضر می‌تواند کاستی منابع معتبر و روزآمد درباره‌ی هرمنوتیک فلسفی و آرای گادامر را تا حدی جبران کند و برای دانشجویان و دانش‌پژوهان رشته‌هایی چون فلسفه، الهیات، هنر، حقوق، تاریخ و جامعه‌شناسی سودمند باشد.

‌‌
منتشر شد
«چرا به دین محتاجیم»
استیون تی. ازما
ترجمه‌ی محمدرضا ابوالقاسمی

هدف این کتاب تبیین ریشه‌های عمیق عاطفی اعتقادات در کنار جنبه‌های عقلانی و اخلاقی و الاهیاتی آن‌هاست. نویسنده در فصل نخست و بر اساس علم عصب‌شناسی ماهیت شناختی باورهای دینی و دلایل پیدایش آن‌ها را تحلیل می‌کند. در فصل دوم می‌بینیم که ادیان با عرضه‌ی مراسم و مناسک و مفاهیم آیینی چگونه از دشواری زیستن در جهانی آکنده از رنج و رذیلت می‌کاهند. زندگی گروهی انسان‌ها همواره در معرض تهدید برخی افراد لذت‌جوی بی‌اعتنا به قواعد زندگی جمعی است. فصل سوم شرحی است بر این‌که ادیان با خلق موانعی کارا در برابر این انحراف چگونه زندگی انسان را بسامان می‌کنند و آرامش فردی و جمعی را از طریق توصیه‌های مشفقانه به بردباری و بخشایش به جوامع انسانی بازمی‌گردانند. نویسنده با تحلیل تأثیر شیوه‌های متنوع مناجات و مراقبه نشان می‌دهد که ادیان تاب‌آوری انسان‌ها در برابر مصائب زندگی را تقویت می‌کنند و به مناسبت اعیاد مختلف شادی و شعف را برای دینداران به ارمغان می‌آورند. واپسین فصل کتاب به تحلیل ریشه‌های انطباقی خشم و خشونت دینی می‌پردازد...

▫️بخشی از کتاب

‌
‌فکر مى‌کنى در اين روز و روزگار کسى از احزاب خبر دارد؟ رفيق عزيز، ديگر حزب سياسيى نمانده. واقعاً آبروريزى است، اين‌ها سر هيچى توافق ندارند. دست‌کم خودشان مى‌گويند که از اين بابت شرمنده‌اند، وگرنه من که فعلاً از سياست کنار کشيده‌ام. همه‌مان از سياست کنار کشيده‌ايم، هرچند يک‌سر به خودمان مى‌گوييم مردم وقتى متحد باشند شکست نمى‌خورند، درحالى‌که توى اين ده سال اين‌قدر ما را شکست داده‌اند که حسابش از دست من دررفته. اين يعنى شکست مطلق. دخل‏مان آمده. صدامان هم درنمى‌آيد. يک بمب اينجا، يک بمب آنجا، اما اين‏‌ها کارى نمى‌کند، مثل تعهد به اعتراض مسالمت‌آميز يا اعتراض خشونت‌آميز، يا اپوزيسيون، يا مردم متحد و از اين قبيل حرف‌ها. مانونگو، اين‌ها کمر ما را شکستند.

از کتابِ حکومت نظامی، خوسه دونوسو، ترجمه‌ی عبدالله کوثری

‌
‌آقای فوکت کتابی تاریخی دربارۀ برخی از رویدادهای سیاسی اروپا در نیمۀ دوم سدۀ نوزدهم است که نخستین بار حدود ۱۶۰ سال پیش به زبان آلمانی در لندن منتشر شد. کتاب از آموزه‌های فلسفی و اقتصادی تهی است و مارکس در آن از توطئه‌های بورژوازی برای سرکوب مخالفان و افزایش سلطۀ سیاسی و اقتصادی خود سخن می‌گوید و پیوند میان نظر و عمل را به نمایش درمی‌آورد.

از فوریه تا نوامبر ۱۸۶۰، نزدیک به یک سال، مارکس از ادامۀ نگارش اثر مهم خود سرمایه دست برداشت تا آقای فوکت را بنویسد ــ کتابی در پاسخ به تهمت‌های بی‌شرمانۀ سیاست‌پیشه‌ای دموکرات‌نما به نام کارل فوکت که با دروغ‌بستن به مارکس و یاران او در پی کوبیدن جنبش نوپای کارگری آلمان بود. آقای فوکت، که می‌توان آن را تکمله‌ای بر هجدهم برومر لوئی بناپارت دانست، گذشته از دانش ژرف تاریخی و ادبی مارکس، آینۀ باور او به پیوند نظر و عمل و رد کردار روشنفکران برج عاج‌نشین است. انگلس دربارۀ این کتاب به مارکس نوشت: «محشر است… کوبنده است… هرچه آن را بیشتر می‌خوانم بیشتر لذت می‌برم… بی‌گمان، این بهترین جدلی است که تاکنون نوشتی.»


آقای فوکت؛کارل مارکس؛ ترجمهٔ محمدرضا شادرو

‌
‌در دست انتشار
«هُل اول»
صادق الحسینی

چه فقیر و چه پولدار همه نگران پول هستند. فقیر نگران پول درآوردن و پولدار نگران این‌که چگونه از پولش محافظت کند. اما چه کسی می‌خواهد نگران پول باشد؟ هیچ‌کس!
این کتاب منحصربه‌فرد است، چرا که کتابی برای پایان دادن به نگرانی شما برای پول درآوردن و پایان تشویش برای حفاظت از ثروتتان در یکی از پرنوسان‌ترین اقتصادهای جهان یعنی اقتصاد ایران است.
این کتاب برای خواندن نیست، برای عمل کردن است. اگر به رازها و رمزهای این کتاب عمل کردید، هُل اول به دوچرخه‌ی مالی شما داده می‌شود و بدون زمین خوردن و از دست دادن زمان یاد می‌گیرید در این فضای بی‌ثبات چطور باید زندگی خود را با آرامش بسازید، البته بدون این‌که زندگی دیگران را خراب کنید. دقیقاً همان‌طور که دوچرخه‌سواری را یاد گرفتید!
این کتاب برای همه‌ی افراد با هر سطحی از سواد مناسب است. اگر هیچ چیز از اقتصاد نمی‌دانید این کتاب به شما کمک می‌کند تا پایه‌های اقتصاد و سواد مالی را درست در ذهن خود بنا کنید. اگر هم تجربه‌ی بیشتری دارید یا سرمایه‌گذار ماهری هستید، این کتاب به شما کمک می‌کند تا مهارت‌های خود را به‌نحو محسوسی بهبود بخشید.

‌
‌کتاب سیاست در بستر زمان نظام‌مندترین بررسی‌ای است که تا به امروز درخصوص این گزاره‌ی غالباً ادعاشده، ولی کم‌تر مطالعه‌شده‌ی «تاریخ مهم است» نگاشته شده است. غالب عالمان اجتماعی معاصر به‌شکلی ناخودآگاه رویکردی مقطعی به دنیای اجتماعی در پیش می‌گیرند. لیکن وقتی رخدادها و فرایندهای اجتماعی از بستر زمانی‌شان جدا می‌شوند، معنایشان مخدوش می‌شود. پل پیرسون معتقد است با نشاندن سیاست در بستر زمان ـ ساختن تصاویر متحرک به عوض تصاویر مقطعی ـ می‌تواند ادراک ما را از پویایی‌های اجتماعی پیچیده و نظریه‌ها و روش‌هایی که برای تبیین آن‌ها به کار می‌گیریم بهبود ببخشد.
سیاست در بستر زمان دریچه‌ی جدیدی به ابعاد زمانی دنیای اجتماعی می‌گشاید. این کتاب طیفی از خصایص مهم و الزامات ناشی از فرایندهای اجتماعی متحول ارائه می‌کند: تنوع فرایندهایی که در دوره‌های زمانی معنادار شکوفا می‌شوند، مناسباتی که تحت تأثیر آن‌ها احتمالاً چنین فرایندهایی بروز می‌کنند، و بیش از همه، اهمیت این ابعاد زندگی اجتماعی برای شناخت برایندهای سیاسی و اجتماعی مهم.

اگر واقعاً می‌خواهید بدانید که چیزها چطور ساخته شده‌اند، خیلی‌وقت‌ها بد نیست آن‌ها را تکه‌تکه کنید. این کار را می‌شود برای چیزهایی مثل ساعت و ماشین انجام داد، به شرطی که بدانید چطور آن‌ها را دوباره روی هم سوار کنید. اما اگر چیزی که می‌خواهید درباره‌اش بفهمید بدن انسان یا حیوان باشد، آن وقت باید با جسد کار کنید. البته هدف همان است. از حوالی سال ۱۳۰۰ میلادی استادانِ کالبدشناختی، برای نشان دادن اندام‌های داخلی به دانشجویان، تشریح بدن انسان را شروع کردند. کالبدشکافی گاهی اوقات روی بدن اعضای خاندان سلطنتی یا وقتی که مرگ مشکوک بود (یا هر دو) انجام می‌شد. اما این کار لزوماً توانایی پزشکان در درمان بیماری‌ها را، به‌خصوص بیماری‌هایی که مرگ‌ومیر زیادی داشت، بیشتر نکرد.
جالینوس چون نمی‌توانست هیچ انسانی را تشریح کند بسیاری از حیوانات را تشریح ــ یعنی تکه‌تکه ــ کرد. او فرض کرد کالبدشناختی خوک و میمون بسیار شبیه انسان است و از جهاتی هم درست می‌گفت، اما تفاوت‌هایی هم وجود داشت. تشریح بدن انسان از حوالی ۱۳۰۰ میلادی هر از گاهی انجام می‌شد، از وقتی که دانشکده‌های پزشکی تدریس کالبدشناسی را شروع کردند. ابتدا وقتی تفاوت‌ها را با آنچه جالینوس گفته بود در بدن انسان می‌دیدند، فکر می‌کردند که بدن انسان تغییر کرده است و آنچه جالینوس گفته غلط نیست! اما کالبدشناسان هر چه دقیق‌تر نگاه کردند تفاوت‌های کوچکِ بیشتر و بیشتری کشف کردند. معلوم شد که نکات بسیاری دربارهٔ بدن انسان وجود دارد که باید کشف شوند.

از کتابِ «تاریخ مختصر علم»
ویلیام باینم
ترجمهٔ ماندانا فرهادیان