‌
‌چاپ سوم منتشر شد
«در برابر وجدان خویش»
تاریخ پنهان چگونگی بهره‌گیری از ایالات متحده در شکل‌گیری اسرائیل
آلیسون ویر
ترجمهٔ منصور آسیم

هرچند بسیاری از مردم را به این باور رسانده‌اند که حمایت ایالات متحده از اسرائیل ناشی از تصمیمات هیئت حاکمۀ آمریکا و منافع ملی ایالات متحده بوده است، ولی حقایق مؤید این نظریه نیست. واقعیت این است که کارشناسان سیاست خارجی و دفاعی ایالات متحده برای چندین دهه مخالف ایدۀ تشکیل اسرائیل بودند. آنها همچنین مخالف کمک‌های مالی گستردۀ آمریکا و حمایت سیاسی‌ای بودند که منجر به تشکیل تحمیلی دولت اسرائیل و دادن چک سفیدامضا برای توسعۀ قهرآمیز آن شد، تلاش‌هایی که شکست خوردند و نهایتاً با سیاست‌های موجود جایگزین شدند.
سیاست‌های خاورمیانه‌ای ایالات متحده، همچون بسیاری دیگر از سیاست‌هایش، به‌وسیلۀ یک لابی قدرتمند هدایت می‌شود. با این حال، لابی اسرائیل، آنچنان که امروزه «لابی» در ایالات متحده نامیده می‌شود، به‌مراتب بیش از آن است که مردم از واژۀ «لابی» در ذهن دارند.

‌
‌در دست انتشار
«عروسک و کوتوله»
بحثی در نسبت ماتریالیسم و الهیات
اسلاوی ژیژک
ترجمهٔ صالح نجفی و امیررضا گلابی
از مجموعهٔ ایده‌های رادیکال‌
‌
امروز که تحلیل مبتنی بر ماتریالیسم تاریخی در حال عقب‌ نشینی است، یعنی انگار به طور مخفیانه صورت می‌گیرد و ندرتاً نام واقعی‌اش را به زبان می‌آورند، و در عوض بُعد الهیاتی در لباس چرخشِ مسیحاباورانۀ «پساسکولارِ» واسازی جان تازه‌ای گرفته است، وقتش رسیده تز اول والتر بنیامین دربارۀ فلسفۀ تاریخ را واژگونه کنیم: «عروسکی که نامش “الهیات” است باید هماره برنده شود. او می‌تواند به‌سهولت همۀ حریفان را از میدان به در کند، به شرط آنکه از خدمات ماتریالیسم تاریخی بهره جوید، همان ماتریالیسمی که، چنان‌که می‌دانیم، امروزه آب رفته است و باید از انظار کناره گیرد.»

در جهانی که انواع الهیات‌ها با هم در نبردی خونین‌اند، آیا می‌توان راهی ماتریالیستی برای گذر از مصائب بشر جست‌وجو کرد؟ بالاتر از آن، آیا می‌توان، به طریقی ماتریالیستی، خود الهیات را رستگار کرد؟ اسلاوی ژیژک در این کتاب می‌کوشد نقشه‌ای از موقعیت الهیات در زمانۀ جدید ترسیم کند.

🔵 با حضور نویسنده اثر در کتابخانه ملی ایران
مجموعه «تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی» رونمایی می‌شود

🔹 مجموعه پنج‌جلدی «تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی»، نوشته ناصرالدین پروین، با حضور نویسنده اثر و جمعی از پژوهشگران تاریخ در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران رونمایی می‌شود.

🔹 در این نشست، کاوه بیات، پژوهشگر تاریخ معاصر ایران، علی‌محمد طرفداری، پژوهشگر تاریخ و عضو هیئت علمی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، و مجید تفرشی، تاریخ‌نگار و سندپژوه، سخنرانی می‌کنند. دبیری این برنامه نیز بر عهده سیدمحمود سادات، معاون پژوهش و برنامه‌ریزی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، است.

🔹 این مجموعه که از سوی نشر نی منتشر شده است، به پیدایش و تحول روزنامه‌نگاری فارسی در ایران و نشریات فارسی‌زبان منتشرشده در خارج از کشور می‌پردازد و تاریخ مطبوعات را در پیوند با تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بررسی می‌کند.

🗓 زمان: شنبه ۱۶ آبان‌ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۶ تا ۱۸
📍 مکان: اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران

🌐 مشاهده خبر کامل

#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

🆔 @nali_ir

‌
‌در دست انتشار
«جنگ جهانی دوم، جبههٔ شرق»
لی بیکر
ترجمهٔ آرش کلانتری
از مجموعهٔ کارگاه تاریخ

نبرد شوروی با آلمان در جبهۀ شرقِ جنگ جهانی دوم از حیث میزان خشونت‌ و خون‌ریزی بی‌سابقه بود و به بهای جان میلیون‌ها غیرنظامی و نظامی تمام شد. لی بِیکر، دانشیار رشتۀ تاریخ در دانشگاه سینسیناتی امریکا، در این کتاب ضمن برشمردن اشکالات اساسی در برنامه‌ریزی طراحان نظامی آلمان، نشان می‌دهد که شوروی به چه ترتیب پس از تحمل شکست‌های سنگین در سال‌ ۱۹۴۱، رفته‌رفته به خود آمد و «شیوۀ جنگیدن» را آموخت. از آن پس ارتش سرخ بر ورماخت چیرگی یافت و با حمایت «شرکا»یی به‌مراتب قدرتمندتر از آلمان و متحدانش تجهیزات پیشرفته را پشتوانۀ مهارت رزمی‌اش قرار داد. از سوی دیگر کمبود سوخت نیز مزید بر علت شد تا اشتباهات تاکتیکی هیتلر و فرماندهانش در نهایت کفۀ ترازو را به نفع استالین و ژنرال‌های کاربلدی نظیر رکاسوفسکی و ژوکوف سنگین‌تر کند.

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «جامعه‌شناسانه اندیشیدن»
زیگموند باومن و تیم می
ترجمهٔ فرهنگ ارشاد

با حضور:
آرش حیدری
مهسا اسداله‌نژاد
فرهنگ ارشاد
محسن آزموده

زمان: چهار‌شنبه ۱۳ آبان‌ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

‌
‌تعذيب در مراسمى تمام‌عيار از فتح انجام مى‌گرفت؛ اما همچنين به‌منزله‌ى هسته‌اى نمايشى [دراماتيک] در اجراى يكنواخت خود، حاوى يک صحنه‌ى رويارويى بود: كنش ِ بى‌واسطه و مستقيم جلاد بر بدنِ «عذاب‌ديده». البته كنشى ضابطه‌مند، زيرا عرف، و نيز اغلب به‌صراحت، حكم مراحل اصلى آن را تعيين و تجويز مى‌كردند. با اين حال، تعذيب چيزى از نبرد را حفظ كرده بود. جلاد نه تنها مجرى قانون بلكه نمايش‌دهنده‌ى نيرو بود؛ جلاد عاملِ خشونتى متناسب با خشونتِ جرم بود براى آن‏كه بتواند بر خشونت جرم مسلط شود. جلاد رقيب مادى و جسمى جرم بود. رقيبى گاه با شفقت، گاه با شقاوت. دامودِر به همراه بسيارى از معاصران‏اش گِله مى‌كند كه جلادها «هرگونه بى‌رحمى را در مورد عذاب‌‏ديدگان» اِعمال مى‌كنند و «طورى با آنان رفتار مى‌‏كنند و به آنان يورش مى‌‏برند و آنان را مى‌كشند كه گويى حيوانى زير دست‏شان است.» و با اين‏‌حال، اين عادت تا مدت‌هاى دراز از ميان نرفت. در مراسم تعذيب همچنان عنصر مبارزه و نبرد وجود داشت. اگر جلاد پيروز مى‌‏شد، اگر موفق مى‏‌شد سرى را كه قرار بود قطع كند، با يک ضربه از تن جدا كند، «آن را به جمعيت نشان مى‌داد و بر زمين مى‌‏انداخت و سپس به جمعيتى كه به‌دليل مهارت‌‏اش برايش كف مى‌زدند احترام مى‌گذاشت.» برعكس، اگر جلاد ناكام مى‌ماند، اگر نمى‌‏توانست آن‌طور كه بايد «عذاب‏‌ديده» را بكشد، مستوجب تنبيه مى‌‏شد. اين امر در مورد جلاد دامى‌ين رخ داد، چون نتوانست مطابق دستور، عذاب‌‏ديده‌‏ى مورد نظر را چهار شقه كند و مجبور شد او را با چاقو قطعه قطعه كند؛ در نتيجه، اسب‌هاى به‌‏كار گرفته شده در تعذيب را كه به او وعده داده بودند به نفع فقيران ضبط كردند.
بايد تعذيب را آن‌گونه كه كماكان در سده‌ى هجدهم به‌صورت آيين در آمده بود، به‌منزله‌ى عملياتى سياسى درنظر گرفت. تعذيب از لحاظ منطقى درنظامى تنبيهى جا گرفته بود، نظامى كه در آن پادشاه به‌طور مستقيم يا غيرمستقيم، خواهان اجراى مجازات‌ها بود، در مورد آن‏ها تصميم مى‌گرفت و فرمان اجراى آن‏ها را مى‌داد، چون در پس قانون، اين او بود كه به‌وسيله‌ى جرم آسيب ديده بود.

از کتابِ مراقبت و تنبیه
میشل فوکو
نیکو سرخوش، افشین جهاندیده

‌
‌تأثير فلسفهٔ سياسى يونانى بر جمهورى روم به‌خوبى در ديدگاه سيسرون دربارهٔ غايات سياست آشكار مى‌شود. وى در رساله‌‏اى در باب جمهوريت (يا كشور) همچون افلاطون انديشهٔ توازن و تعادل و هماهنگى ميان اجزاء دولت همچون پيكرى يكپارچه را چنين توضيح مى‌دهد: «آنچه آهنگ‌شناسان در مورد ترانه‌ها ’’هماهنگى’’ مى‌خوانند، در مورد دولت ’’توافق’’ نام دارد كه محكم‌ترين رشتهٔ پيوند هر دولتى‌ست و اين توافق نمى‌تواند بدون عدالت وجود داشته باشد». رسالهٔ در باب جمهوريت مباحثى دربارهٔ «بهترين وضعيت در كشور»، «بهترين نوع حكومت» و «بهترين شهروند» را دربر دارد. غايت سياست برقرارى عدالت است كه به توافق عموم مردم بر سر قوانين مى‌انجامد. «رفاه و بهزيستى عموم قانون اعلاست» و تنها به اين شرط مى‌توان از وجود دولت و كشور سخن گفت. هر نوع حكومت ديگرى كه پذيراى اين «قانون اعلا» نباشد، فاقد سياست خواهد بود، زيرا جمهوريت يا كشور خصلتى همگانى و عام دارد و از آن عموم مردم است. نظام‌هاى تباه چون در خدمت منافع خصوصى هستند، اصلاً دولت نيستند و سياست ندارند، زيرا هدف و غايت سياست در كشور سعادت و بهزيستى عموم شهروندان است.

احیای علوم سیاسی
حسین بشیریه

‌
‌در دست انتشار
«آیین مردان مرد»
ادبیات اسپانیا؛ رمان
میگل دلیبس
ترجمهٔ علیرضا شفیعی‌نسب

نامش پاسیفیکو پرِس است، مردی روستایی، نرم‌خو و سربه‌زیر که به جرم قتل به زندان افتاده و اکنون به دلیل مشکلات جسمی در بیمارستان زندانیان به سر می‌برد. دکتر بورگنیو لوپس کنجکاو می‌شود تا راز این تناقض را کشف کند و طی هفت شب با پاسیفیکو به گفت‌وگو می‌نشیند.
در این گفت‌وگوها با زندگی عجیب پاسیفیکو آشنا می‌شویم که زیر سایۀ پدر، پدربزرگ و پدرِ پدربزرگش بزرگ شده است. این مردان، که هویت هر کدامشان با حضور در یکی از جنگ‌های اسپانیا شکل گرفته، همواره با نقل خاطرات خشونت‌بار خود از جنگ، آیین مردانِ مرد را به پاسیفیکو می‌آموزند و برای افتخارآفرینی آماده‌اش می‌‌کنند.
میگل دلیبس در آیین مردانِ مرد از آموزه‌های خشونت‌باری می‌گوید که نسل به نسل به نام مردانگی منتقل می‌شوند و حتی لطیف‌ترین روحیات را هم له می‌کنند.

قلم دلیبس شگفت‌انگیز است و تأثیرش ماندگار. نشر نی پیش‌تر رمان مسیر زندگی را از این قلم منتشر کرده و رمان سایهٔ بلند سرو را در دست انتشار دارد.

‌
‌بعضی افراد موفقیت را وسیله‌ای می‌دانند برای پیشی‌گرفتن کینه‌توزانه و انتقام‌جویانه از دیگران؛ می‌ترسند دیگران از انگیزه‌ی آنان باخبر شوند و وقتی موفقیت زیادی بزرگ شد، از آن‌ها انتقام بگیرند. فروید معتقد بود این مسئله با ترس از پیشی گرفتن از پدر و در نتیجه قرار گرفتن در معرض خطر اختگی مرتبط است.
فردی که در زندگی غوطه‌ور می‌شود، محکوم به اضطراب است. قدبرافراشتن و گذشتن از طبیعت، پدرِ خود شدن یا به‌اصطلاح اسپینوزا «خدای خود شدن»، به‌معنای تنهایی محض است؛ به‌معنای اتکا به خود بدون اسطوره‌ی نجات‌دهنده یا رهایی‌بخش و بدون آرامش حاصل از حضور در حلقه‌ی انسان‌هاست. این گونه بی‌دفاع ایستادن در برابر تنهایی حاصل از فردیت، برای بسیاری از ما قابل تحمل نیست. وقتی اعتقادمان به استثنا بودن و گزندناپذیری نتواند رنجمان را پایان دهد، آرامش را در وجه دیگر نظام مبتنی بر انکار جست‌وجو می‌کنیم: اعتقاد به وجود نجات‌دهنده‌ای غایی.

از کتابِ «روان‌درمانی اگزیستانسیال»
اروین یالوم
ترجمه‌ی سپیده حبیب

‌
‌چاپ بیست‌ویکم منتشر شد
ویراست سوم
«تاریخ عقاید اقتصادی»
از افلاطون تا دوره‌ی معاصر
از ۶۰۰ قبل از میلاد تا ۲۰۰۰ میلادی
فریدون تفضلی

دانش اقتصاد ساخته و پرداخته‌ی اندیشه‌ی بزرگانی است که سالیان پیوسته در این زمینه کوشیده‌اند. لیکن هر اندیشه‌ی اقتصادی تحت تأثیر محیط اجتماعی، زمان، سیاست، فلسفه و مشرب اقتصاددانان قرار گرفته و میدان را به پیدایش نظریه‌ی مخالف یا گشایش راه تکامل یا عقیده‌ای تازه در سطحی برتر و جامع‌تر سپرده است. علم اقتصاد از تلفیق و ترکیب این عقاید به‌صورت مدون درآمده و کمال یافته است. در این کتاب اصول فکری، آرای مکاتب و سیر اندیشه‌های اقتصادی از یونان و روم قدیم تا دوران معاصر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است، بدین‌ترتیب که هر مکتب اقتصادی برحسب اولویت تاریخی خود معرفی شده، سپس دکترین‌ها و نظریه‌های اقتصادی موجود با توجه به آثار دانشمندان آن مکتب مورد بررسی قرار گرفته است.

▫️ بخشی از کتاب

‌
‌در دست انتشار
«دری از پس دری دیگر»
رمان؛ ادبیات آمریکا
جسی بال
ترجمهٔ اسد ناصحی

جسی بال از آن دست نویسندگانی به شمار می‌رود که باب دندان اهل قلم است. ولی با ذهنیتی پذیرا، هر خواننده‌ای از گیرایی روایت بازیگوشانه او لذت خواهد برد. این قصه قصه جوان گوشه‌گیری‌ست که عشق نویافته خود را گم کرده و می‌خواهد هر طور شده دوباره پیدایش کند؛ حتی شده به زورِ دست بردن در روایت خود قصه.
از مقدمهٔ مترجم

«لورن داریوس! خوب تو را می‌شناسم. مدت‌هاست تو را می‌شناسم، و مدت‌هاست از چنگ من محفوظ مانده‌ای. اما اکنون سنگینی من بر دوش توست و هرگز از آن نمی‌کاهم. ایلسا داریوس از آنِ من است. شاید امروز به سراغش نیایم. شاید فردا نیز نیایم. شاید سالیان سال نیایم. اما هنگامی که بیایم کاری از تو ساخته نیست. زیرا تو در این روز او را به من باختی. در این روز همسرت را در ازای مَشکی آب به من بخشیدی.»
(از متن کتاب)

یکی از موضوعاتی که مشخصۀ دوران مغول و، تا حدی، قرن متعاقب تیموری است توجه بیشتر به زنان است، به این معنا که زنان طبقۀ نخبه نه‌تنها در امور سیاسی و اقتصادی بلکه در اواخر این دوران در حمایت از فعالیت‌های فرهنگی نیز آزادی عمل دارند. در تصاویر دیتس و انجامۀ شاهنامه‌ای از دورۀ ایلخانی، بر قابل‌رؤیت بودن زنان و اهمیت آنان در فضای مغولی صحه می‌گذارند. مجموعه‌ای از تصاویر کوچک از زوج‌های نشسته بر تخت که طبق اشارۀ رشیدالدین و تذکر شماری از محققان برای نصب بر فراز شجره‌نامه‌ها در نظر گرفته شده بودند نیز این موضوع را مؤکد می‌کنند و علت پافشاری وقایع‌نگاری‌ها بر نام بردن از زنان و دختران خوانین و ذکر ازدواج‌های آن‌ها در خانوادۀ سلطنتی را شرح می‌دهند. جشن‌های جلوس و بازنمایی شاهان و همسرانشان تأکیدی بر تصویر شاهند. تصویر شاه عنصری بنیادی در فرهنگ ایرانی و اساس شاهنامه است، از این رو حکومت نوظهور مغولان در ایران برای تشخص بخشیدن به خود به نمود ویژۀ این عنصر در شاهنامه متوسل شد. با وجود این در صحنه‌های جلوس در شاهنامه، در حدود ۷۰۰ هجری که سرآغاز مصورسازی شاهنامه است، به‌ندرت تصویری از ملکه دیده می‌شود. در طول زمان و با گسترش روند به اسلام گرویدن مغولان و ترکان تصویرگری دربار و جایگاه زنان در آن به‌سرعت دستخوش تغییر شد. در این تغییر نه‌فقط پیکره‌های عمامه به سر متعلق به طبقات مذهبی و دیوان‌سالاران به مجالس راه پیدا کردند، بلکه زنان نیز در اغلب موارد از مراسم تاج‌گذاری و حتی از عروسی‌ها حذف شدند.

از کتابِ «از تاریخ شاهان تا حکایت مردمان»
نقاشی‌های ایرانی در مرقعات دیتس
دیوید جی. راکسبرو، چارلز ملویل، برنارد اکین، کارن روردانتس
ترجمهٔ آزاده لطیف‌کار
از مجموعهٔ در اقلیم هنر
دبیر مجموعه: امیر مازیار

‌
‌چينى‌ها به‌گونه‌اى مرموز از باران مى‌‏ترسند؛ بارها در تاريخ‌شان آمده است كه به‌علت بارش باران از جنگ دست كشيدند، يا اگر باران نباريده بود كشتارى بس بيش‏تر كرده بودند. چينى‌ها معتقدند كه وقتى باران مى‌بارد، آسمان و زمين با هم آميزش مى‌كنند؛ عنصر نرينه جهان، يانگ، و مادينه، يين، جفت مى‌شوند و بى‌حرمتى است كه كسى بيرون رود و ميان اين دو قرار گيرد.
زندگى روزانه چينى شكنجه‌اى عينى است، زيرا احساس مى‌كند كه نيروهاى ناديدنى دهشتناک او را در ميان گرفته‌اند و تحت‌نظر دارند. اگر خروسى بر بامش بخواند، خانه‌اش خواهد سوخت. اگر سگى با دمى سپيد به خانه‌اش وارد شود، يكى از بستگانش خواهد مرد. بر سر سفره همه از يک بشقاب غذا مى‌خورند، زيرا اگر ظرف‌ها را جدا كنند زن ميزبان خواهد مرد. در روزهاى تعطيل معين، روباه، راسو، مار، و خارپشت را پرستش و خطاب مى‌كنند و آن‏ها را «حضرت عالى» مى‌خوانند، زيرا در نظر آنان اين جانوران تأثيرى مرموز بر زندگى انسان دارند.
‌
‌از کتابِ «چین و ژاپن»
نیکوس کازانتزاکیس
ترجمهٔ محمد دهقانی

‌‌
‌🔸 منتشر شد
‌
‌‌مجلد نخست از تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی مربوط به ۱۱۶ سال نخست این مسیر است و دوره پادشاهی محمدشاه و ناصرالدین‌شاه قاجار را در بر می‌گیرد.
مجلد دوم تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی مربوط به دورۀ مذکور است. در این دوره، دست‌کم ۲۰۸ عنوان روزنامه و مجله به زبان فارسی منتشر شد و فقط هشت نشریه فارسی‌زبان بیرون از ایران فعالیت داشتند.
مجلد سوم تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی مربوط به دوران مذکور است، در این برهه، ۶۳۸ عنوان روزنامه و مجله فارسی، یا دارای بخش فارسی، در چهار قاره انتشار یافت که از میان آن‌ها ۸۹ عنوان بیرون از ایران منتشر می‌شد و فارسی‌زبانان در افغانستان و فرارود نیز در این عرصه نقشی چشمگیر داشتند.
مجلد چهارم تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی تصویری است از دورانی که سانسور و نظارت در اوج بود، اما جوهر روزنامه‌نگاری فارسی، با همهٔ دشواری‌ها، به حیات خود ادامه داد.
«سال‌های توفانزا» نامی است که بر پنجمین جلد از تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی نهاده‌ایم. سخن از دوازده سال و اندی است که از اشغال ایران به دست بیگانگان می‌آغازد و به کودتا می‌انجامد