چاپ ششم منتشر شد
«بحران نفت در ایران»
یرواند آبراهامیان
ترجمه‌ی محمدابراهیم فتاحی
«پژوهش تازه‌ی آبراهامیان پایانی است بر این افسانه که پیشنهاد نفتی آمریکاــ‌بریتانیا در سال‌های ۱۳۳۰-۱۳۳۲ سخاوتمندانه بود و باید از سوی مصدق پذیرفته می‌شد. این اثر به‌وضوح نشان می‌دهد این پیشنهاد، در کنار دیگر مسائل، به منظور خریدن وقت برای حل بحران از طریق «معامله با یک دولت دوستِ» پس از مصدق «طراحی» شده بود.»
مازیار بهروز، دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو
«یرواند آبراهامیان بررسی ژرفی از اسناد جدیدِ نقش آمریکا در کودتای سال ۱۳۳۲ که منجر به برکناری نخست‌وزیر مصدق و بازگشت شاه به سلطنت شد، ارائه کرده است. فهم رویدادهای مربوط به آن وقایع موضوعی است همچنان داغ و زنده. آبراهامیان در بررسی خود موضوعات اساسی زیر را مد نظر قرار می‌دهد: مناقشه بر سر چه بود، نفت یا کمونیسم؟ نقش آمریکا در این حوادث چه‌قدر تعیین‌کننده بود؟ تأثیر این رویدادها بر روابط کنونی آمریکا با ایران چگونه است؟
گری سیک، دانشگاه کلمبیا
چاپ ششم منتشر شد
«بحران نفت در ایران»
یرواند آبراهامیان
ترجمه‌ی محمدابراهیم فتاحی
«پژوهش تازه‌ی آبراهامیان پایانی است بر این افسانه که پیشنهاد نفتی آمریکاــ‌بریتانیا در سال‌های ۱۳۳۰-۱۳۳۲ سخاوتمندانه بود و باید از سوی مصدق پذیرفته می‌شد. این اثر به‌وضوح نشان می‌دهد این پیشنهاد، در کنار دیگر مسائل، به منظور خریدن وقت برای حل بحران از طریق «معامله با یک دولت دوستِ» پس از مصدق «طراحی» شده بود.»
مازیار بهروز، دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو
«یرواند آبراهامیان بررسی ژرفی از اسناد جدیدِ نقش آمریکا در کودتای سال ۱۳۳۲ که منجر به برکناری نخست‌وزیر مصدق و بازگشت شاه به سلطنت شد، ارائه کرده است. فهم رویدادهای مربوط به آن وقایع موضوعی است همچنان داغ و زنده. آبراهامیان در بررسی خود موضوعات اساسی زیر را مد نظر قرار می‌دهد: مناقشه بر سر چه بود، نفت یا کمونیسم؟ نقش آمریکا در این حوادث چه‌قدر تعیین‌کننده بود؟ تأثیر این رویدادها بر روابط کنونی آمریکا با ایران چگونه است؟
گری سیک، دانشگاه کلمبیا
❤8👎4
کتاب پیتر آوری حاوی بخشی دربارۀ بحران نفت با عنوان «یک مرد تنها چه کار می‌تواند بکند» است. نویسنده در این گفتار توصیف کلیشه‌ای از مصدق را تکرار می‌کند که در پایان کار درحالی‌که تانک‌ها به سوی منزلش شلیک می‌کردند، ملحفه‌ای روی سر خود کشید و با خنده می‌گفت «ببین چه کرده ام!» از سوی دیگر شرح حال مذکور دربارۀ شخصیت‌های ایرانی مصدق را این‌گونه ارزیابی می‌کند:
او در روزگارش یک فریبکار سیاسی باهوش و عوام‌فریبی بااستعدادی کم‌نظیر و قابل‌توجه بود. شهرت او به درستکاری او را در موقعیت خوبی در ارتباط با مردم ایران قرار داده بود. او بر روی بیگانه‌هراسی ایرانیان و نارضایتی مردم کار کرد تا از خود یک قهرمان ملی بسازد و با ارعاب ماهرانه مجلس شانزدهم را در اختیار گرفت. هیچ برنامۀ مثبتی و هیچ درکی نیز نسبت به مشکلات واقعی کشور نداشت، اما با ایجاد هیجانات پی‌درپی به کار خود ادامه داد. سرانجام او از حد خود فراتر رفته بود، اما تقریباً موفق شد شاه را به پایین آمدن از تخت سلطنت مجبور کند.
وزارت خارجۀ بریتانیا در اندک مواردی هم که به سرنگونی مصدق اشاره داشته، به منظور اجتناب از اشاره به نقش بریتانیا در کودتا، با دقت از کاربرد واژۀ «کودتا» دوری کرده است. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ هم به طور معمول به ذکر این عبارت پرداخته که «در ۲۸ مرداد قیامی غیرمنتظره موجب سرنگونی مصدق شد.»
از کتابِ «بحران نفت در ایران»
از ناسیونالیسم تا کودتا
یرواند آبراهامیان
ترجمهٔ محمدابراهیم فتاحی
کتاب پیتر آوری حاوی بخشی دربارۀ بحران نفت با عنوان «یک مرد تنها چه کار می‌تواند بکند» است. نویسنده در این گفتار توصیف کلیشه‌ای از مصدق را تکرار می‌کند که در پایان کار درحالی‌که تانک‌ها به سوی منزلش شلیک می‌کردند، ملحفه‌ای روی سر خود کشید و با خنده می‌گفت «ببین چه کرده ام!» از سوی دیگر شرح حال مذکور دربارۀ شخصیت‌های ایرانی مصدق را این‌گونه ارزیابی می‌کند:
او در روزگارش یک فریبکار سیاسی باهوش و عوام‌فریبی بااستعدادی کم‌نظیر و قابل‌توجه بود. شهرت او به درستکاری او را در موقعیت خوبی در ارتباط با مردم ایران قرار داده بود. او بر روی بیگانه‌هراسی ایرانیان و نارضایتی مردم کار کرد تا از خود یک قهرمان ملی بسازد و با ارعاب ماهرانه مجلس شانزدهم را در اختیار گرفت. هیچ برنامۀ مثبتی و هیچ درکی نیز نسبت به مشکلات واقعی کشور نداشت، اما با ایجاد هیجانات پی‌درپی به کار خود ادامه داد. سرانجام او از حد خود فراتر رفته بود، اما تقریباً موفق شد شاه را به پایین آمدن از تخت سلطنت مجبور کند.
وزارت خارجۀ بریتانیا در اندک مواردی هم که به سرنگونی مصدق اشاره داشته، به منظور اجتناب از اشاره به نقش بریتانیا در کودتا، با دقت از کاربرد واژۀ «کودتا» دوری کرده است. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ هم به طور معمول به ذکر این عبارت پرداخته که «در ۲۸ مرداد قیامی غیرمنتظره موجب سرنگونی مصدق شد.»
از کتابِ «بحران نفت در ایران»
از ناسیونالیسم تا کودتا
یرواند آبراهامیان
ترجمهٔ محمدابراهیم فتاحی
❤7👎2🤔2
چاپ دوم منتشر شد
«از کرامات شیخ ما»
ابوسعید ابوالخیر و مسئلهٔ کرامت
بهزاد برهان
مخاطب این کتاب هر کسی است که به ادبیات فارسی، تصوف، تذکره‌ها، ابوسعید ابوالخیر، معجزه و کرامت، و اساساً به داستان‌های خارق‌العاده علاقه دارد؛ چه از سر باور و چه از سر شک، چه به عنوان پژوهشگر و چه در مقام خواننده‌ای مشتاق.
نویسنده دربارهٔ رویکرد خود هنگام نگارش کتاب چنین توضیح می‌دهد: «من برای مطالعهٔ کرامت، رویکردی میان‌رشته‌ای اختیار کرده‌ام؛ بدین معنا که هر جا دیدم نظریه، نگاه، یا پژوهشی به شفافیت استدلالم کمک می‌کند، پی‌اش را گرفته‌ام. پس به فراخور موضوع، از نظریه‌های فلسفهٔ دین، مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی دین، معرفت‌شناسی، و روان‌شناسی استفاده کرده‌ام. طبعاً من متخصص تمام این موضوعات نیستم و ادعا هم نمی‌کنم که تمام منابع ممکن را دیده‌ام یا هر چه را می‌شد دربارهٔ کرامت گفت، گفته‌ام. تنها به عنوان یک ادبیات‌خوانده، به قدر وسع کوشیده‌ام روایات کرامات را از دریچه‌های مختلف مطالعه کنم تا نتیجهٔ کار هم به کار متخصصان ادبیات فارسی و علوم انسانی بیاید و هم دیگران.»
📖 بخشی از کتاب
چاپ دوم منتشر شد
«از کرامات شیخ ما»
ابوسعید ابوالخیر و مسئلهٔ کرامت
بهزاد برهان
مخاطب این کتاب هر کسی است که به ادبیات فارسی، تصوف، تذکره‌ها، ابوسعید ابوالخیر، معجزه و کرامت، و اساساً به داستان‌های خارق‌العاده علاقه دارد؛ چه از سر باور و چه از سر شک، چه به عنوان پژوهشگر و چه در مقام خواننده‌ای مشتاق.
نویسنده دربارهٔ رویکرد خود هنگام نگارش کتاب چنین توضیح می‌دهد: «من برای مطالعهٔ کرامت، رویکردی میان‌رشته‌ای اختیار کرده‌ام؛ بدین معنا که هر جا دیدم نظریه، نگاه، یا پژوهشی به شفافیت استدلالم کمک می‌کند، پی‌اش را گرفته‌ام. پس به فراخور موضوع، از نظریه‌های فلسفهٔ دین، مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی دین، معرفت‌شناسی، و روان‌شناسی استفاده کرده‌ام. طبعاً من متخصص تمام این موضوعات نیستم و ادعا هم نمی‌کنم که تمام منابع ممکن را دیده‌ام یا هر چه را می‌شد دربارهٔ کرامت گفت، گفته‌ام. تنها به عنوان یک ادبیات‌خوانده، به قدر وسع کوشیده‌ام روایات کرامات را از دریچه‌های مختلف مطالعه کنم تا نتیجهٔ کار هم به کار متخصصان ادبیات فارسی و علوم انسانی بیاید و هم دیگران.»
📖 بخشی از کتاب
❤9👎3👍2
مدتی است که حضور کودکان دستفروش یا متکدی در چهارراه‌های تهران توجه خبرنگاران و فعالان حقوق کودک را جلب کرده است. واقعیت این است که زنان متکدی همیشه نوزادان خود را به پشت خود بسته و سر کار برده‌اند، اما ظاهراً کار کودک، همچون عضوی مستقل، در چهارراه پدیدۀ نسبتاً جدیدی است. با وجود این، در بازارهای تهران، فروش فال حافظ به دست کودکان یا ارائۀ خدماتی همچون واکس زدن کفشِ شهروندان تازگی ندارد. چیزی که ظاهراً توجه و نارضایتی برخی تهرانی‌ها را برانگیخته حضور کودکانِ موردنظر از صبح تا غروب در چهارراه‌هاست. از آن‌جا که مدرسه در ایران رایگان و اجباری است، سؤالی که ذهن رهگذران را درگیر می‌کند این است که چرا این کودکان به جای حضور در مدرسه در خیابان مشغول کارند.
کودکانی که کولی نامیده می‌شوند هم به دستفروشی و هم به گدایی در چهارراه‌های تهران مشغولند. این دسته از کودکان برای شهروندان تهرانی ناشناخته‌اند و کلیشه‌ها و باورهای تخیلی چنان ذهنیت رهگذران را پر کرده است که جایی برای شناخت واقعیِ آنها باقی نمی‌گذارد. تهرانی‌ها عمیقاً بر این باورند که کودکانی که در چهارراه‌ها کار می‌کنند یتیمانی‌اند که باندهای مافیایی آنها را به استثمار گرفته‌اند و به گدایی وادار می‌کنند تا پول آنها را در ازای جایی برای خوابیدن از ایشان بگیرند. تعدادی از رهگذارن شهادت می‌دهند که «خودم با چشم‌های خودم دیدم. صبح با مینی‌بوس و ون می‌آن سرچهارراه ولشون می‌کنن، شب هم می‌آن جمعشون می‌کنن.» ترکیب‌بندی این جملات و الفاظ آن به‌ندرت از شهروندی به شهروند دیگر تغییر می‌کند و بیشتر به کلیشه شبیه است تا روایتی از صحنه‌ای عینی. همین دربارۀ صحت این شهادت شبهه ایجاد می‌کند.
از کتابِ «سفر به قربت غربت‌ها»
قوم‌نگاری در فضای درون‌گروهی غربت‌های مازندران
میترا اسفاری
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی درباره ایران
مدتی است که حضور کودکان دستفروش یا متکدی در چهارراه‌های تهران توجه خبرنگاران و فعالان حقوق کودک را جلب کرده است. واقعیت این است که زنان متکدی همیشه نوزادان خود را به پشت خود بسته و سر کار برده‌اند، اما ظاهراً کار کودک، همچون عضوی مستقل، در چهارراه پدیدۀ نسبتاً جدیدی است. با وجود این، در بازارهای تهران، فروش فال حافظ به دست کودکان یا ارائۀ خدماتی همچون واکس زدن کفشِ شهروندان تازگی ندارد. چیزی که ظاهراً توجه و نارضایتی برخی تهرانی‌ها را برانگیخته حضور کودکانِ موردنظر از صبح تا غروب در چهارراه‌هاست. از آن‌جا که مدرسه در ایران رایگان و اجباری است، سؤالی که ذهن رهگذران را درگیر می‌کند این است که چرا این کودکان به جای حضور در مدرسه در خیابان مشغول کارند.
کودکانی که کولی نامیده می‌شوند هم به دستفروشی و هم به گدایی در چهارراه‌های تهران مشغولند. این دسته از کودکان برای شهروندان تهرانی ناشناخته‌اند و کلیشه‌ها و باورهای تخیلی چنان ذهنیت رهگذران را پر کرده است که جایی برای شناخت واقعیِ آنها باقی نمی‌گذارد. تهرانی‌ها عمیقاً بر این باورند که کودکانی که در چهارراه‌ها کار می‌کنند یتیمانی‌اند که باندهای مافیایی آنها را به استثمار گرفته‌اند و به گدایی وادار می‌کنند تا پول آنها را در ازای جایی برای خوابیدن از ایشان بگیرند. تعدادی از رهگذارن شهادت می‌دهند که «خودم با چشم‌های خودم دیدم. صبح با مینی‌بوس و ون می‌آن سرچهارراه ولشون می‌کنن، شب هم می‌آن جمعشون می‌کنن.» ترکیب‌بندی این جملات و الفاظ آن به‌ندرت از شهروندی به شهروند دیگر تغییر می‌کند و بیشتر به کلیشه شبیه است تا روایتی از صحنه‌ای عینی. همین دربارۀ صحت این شهادت شبهه ایجاد می‌کند.
از کتابِ «سفر به قربت غربت‌ها»
قوم‌نگاری در فضای درون‌گروهی غربت‌های مازندران
میترا اسفاری
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی درباره ایران
❤13👍3
واقعيت مسلم اين بود كه در درياى متلاطم هستى هيچ بندرگاه و هيچ ساحل نجاتى براى خويش نمى‌ديد.
آهى كشيد و زيرلب غريد: جاى شكرش باقى است كه همهٔ اين‌ها رؤيايى بيش نبود! عجب تصور باطلى است كه خيال كنم من هم جزو جماعت پرهياهو، نوكرمنش و بى‌آبروى اين زمانه خواهم شد!
براى آنكه زخم درونش زودتر جوش بخورد، كلمات قصار تسكين‌دهندهٔ شوپنهاور را به يارى مى‌خواند؛ اصول بديهى دردناک و اندوه‌بار پاسكال را در دل تكرار مى‌كرد: «اگر روان بر هر آنچه با چشم جان ديده انديشه كند، به يقين، متألم و مغموم مى‌گردد»، ولى كلمات چون اصواتى بى‌مفهوم در ذهنش طنين مى‌افكندند؛ ملالش الفاظ را از هم مىگسست، از معنا كاملاً تهى مى‌ساخت، خاصيت تسكيندهنده و آرامبخششان را خنثى مى‌كرد، قدرت مؤثر و ملايم‌شان را مى‌ربود.
سرانجام، درمى‌يافت كه استدلالهاى بدبينى از سبك‌كردن بار اندوهش عاجز بودند، فقط اعتقاد ناممكن به زندگانى آتى مى‌توانست تلاطم درونش را فرو بنشاند.
از رمانِ «بیراه»
ژوریس کارل اوئیسمانس
ترجمهٔ کاوه میرعباسی
واقعيت مسلم اين بود كه در درياى متلاطم هستى هيچ بندرگاه و هيچ ساحل نجاتى براى خويش نمى‌ديد.
آهى كشيد و زيرلب غريد: جاى شكرش باقى است كه همهٔ اين‌ها رؤيايى بيش نبود! عجب تصور باطلى است كه خيال كنم من هم جزو جماعت پرهياهو، نوكرمنش و بى‌آبروى اين زمانه خواهم شد!
براى آنكه زخم درونش زودتر جوش بخورد، كلمات قصار تسكين‌دهندهٔ شوپنهاور را به يارى مى‌خواند؛ اصول بديهى دردناک و اندوه‌بار پاسكال را در دل تكرار مى‌كرد: «اگر روان بر هر آنچه با چشم جان ديده انديشه كند، به يقين، متألم و مغموم مى‌گردد»، ولى كلمات چون اصواتى بى‌مفهوم در ذهنش طنين مى‌افكندند؛ ملالش الفاظ را از هم مىگسست، از معنا كاملاً تهى مى‌ساخت، خاصيت تسكيندهنده و آرامبخششان را خنثى مى‌كرد، قدرت مؤثر و ملايم‌شان را مى‌ربود.
سرانجام، درمى‌يافت كه استدلالهاى بدبينى از سبك‌كردن بار اندوهش عاجز بودند، فقط اعتقاد ناممكن به زندگانى آتى مى‌توانست تلاطم درونش را فرو بنشاند.
از رمانِ «بیراه»
ژوریس کارل اوئیسمانس
ترجمهٔ کاوه میرعباسی
❤6👍1
مهار طبیعت منافع زیادی برای ما داشته‌است. در کنار حیوانات باوفایی که فرمانبری را به آنها آموخته‌ایم، ذرت و قهوه را به طریق بهبود ژنتیکی در مزارع آراسته و بارورشده پرورش می‌دهیم. ولی طبیعت رازهای پنهانی هم دارد. درست وقتی که فکر می‌کنیم مهارش کرده‌ایم، جاخالی می‌دهد. آتش‌فشان‌هایی که خاموش به نظر می‌آیند با هیجانی عظیم و مخرب فوران می‌کنند. جمعیت‌های میکروبی منتقل‌شده توسط ماکیان سر از دیگ‌ها درمی‌آورند. سگ‌ها روراست‌تر بودند؛ به ما حمله می‌کردند، خرخر می‌کردند، و با گاز گرفتن مرگ و دیوانگی برایمان آوردند؛ انگار بچه‌های خودمان به ما حمله می‌کنند. برای همین، وقتی لویی پاستور، در آخرین تلاش بزرگ علمی زندگی خود با هاری درافتاد، با شیاطینی رودررو شد که همیشه ما را تسخیر کرده بودند: آن‌هایی که می‌گویند اگر همۀ چیزهایی که فکر می‌کنیم عادی و خوب هستند ناگهان علیه ما شوند چه؟
از کتابِ «دنیاگیری‌ها»
بیماری‌های مرگبار از طاعون خیارکی تا کرونا
دیوید والتنر تیوز
ترجمهٔ رشاد مردوخی
مهار طبیعت منافع زیادی برای ما داشته‌است. در کنار حیوانات باوفایی که فرمانبری را به آنها آموخته‌ایم، ذرت و قهوه را به طریق بهبود ژنتیکی در مزارع آراسته و بارورشده پرورش می‌دهیم. ولی طبیعت رازهای پنهانی هم دارد. درست وقتی که فکر می‌کنیم مهارش کرده‌ایم، جاخالی می‌دهد. آتش‌فشان‌هایی که خاموش به نظر می‌آیند با هیجانی عظیم و مخرب فوران می‌کنند. جمعیت‌های میکروبی منتقل‌شده توسط ماکیان سر از دیگ‌ها درمی‌آورند. سگ‌ها روراست‌تر بودند؛ به ما حمله می‌کردند، خرخر می‌کردند، و با گاز گرفتن مرگ و دیوانگی برایمان آوردند؛ انگار بچه‌های خودمان به ما حمله می‌کنند. برای همین، وقتی لویی پاستور، در آخرین تلاش بزرگ علمی زندگی خود با هاری درافتاد، با شیاطینی رودررو شد که همیشه ما را تسخیر کرده بودند: آن‌هایی که می‌گویند اگر همۀ چیزهایی که فکر می‌کنیم عادی و خوب هستند ناگهان علیه ما شوند چه؟
از کتابِ «دنیاگیری‌ها»
بیماری‌های مرگبار از طاعون خیارکی تا کرونا
دیوید والتنر تیوز
ترجمهٔ رشاد مردوخی
❤2🔥2
مسئوليت والدين تنها خوشحال كردن كودک نيست، بلكه ساختن شخصيت اوست. صرفاً با خوشحال كردن بچه، ما خدمتى به او نكرده‌ايم. اين چه ارزشهايى است كه به فرزندانمان مىدهيم اگر اجازه دهيم نسبت به حيوانات ظلم روا دارند؟ آيا مى‌دانستى كه «نه» مىتواند پاسخى بس مهرآميز باشد؟ آيا مى‌دانستى كه وقتى ما وارد عمل مىشويم و بچهاى را از ارتكاب به كارى غيرانسانى باز مىداريم، به او خدمت كردهايم؟ اضافه بر اين، ما به او مىآموزيم چگونه يك فرد بالغ مىتواند پاى حرفى بايستد كه به آن ايمان دارد.
ما مىتوانيم دست به اعمال شديد بزنيم و هنوز پشتيبان بچهها باشيم. مىتوانيم دست به اعمالى بزنيم كه بدون داشتن حالت تنبيهى و انتقامجويى، از كار ناپسند فرزندانمان جلوگيرى كند. ما قادريم در عين شدتعمل، مهربان باشيم.
از کتابِ «کودک، خانواده، انسان»
ادل فیبر و ایلین مزلیش
ترجمهٔ گیتی ناصحی
مسئوليت والدين تنها خوشحال كردن كودک نيست، بلكه ساختن شخصيت اوست. صرفاً با خوشحال كردن بچه، ما خدمتى به او نكرده‌ايم. اين چه ارزشهايى است كه به فرزندانمان مىدهيم اگر اجازه دهيم نسبت به حيوانات ظلم روا دارند؟ آيا مى‌دانستى كه «نه» مىتواند پاسخى بس مهرآميز باشد؟ آيا مى‌دانستى كه وقتى ما وارد عمل مىشويم و بچهاى را از ارتكاب به كارى غيرانسانى باز مىداريم، به او خدمت كردهايم؟ اضافه بر اين، ما به او مىآموزيم چگونه يك فرد بالغ مىتواند پاى حرفى بايستد كه به آن ايمان دارد.
ما مىتوانيم دست به اعمال شديد بزنيم و هنوز پشتيبان بچهها باشيم. مىتوانيم دست به اعمالى بزنيم كه بدون داشتن حالت تنبيهى و انتقامجويى، از كار ناپسند فرزندانمان جلوگيرى كند. ما قادريم در عين شدتعمل، مهربان باشيم.
از کتابِ «کودک، خانواده، انسان»
ادل فیبر و ایلین مزلیش
ترجمهٔ گیتی ناصحی
❤13👍3
چرا زندگی در لحظه رو تجربه نمی‌کنین که هیچی نمی‌تونه شما رو از اون محروم کنه؟ هیچ‌چیزی هدایتش نمی‌کنه، هیچ‌چیزی بهش جون نمی‌ده، هیچ‌چیزی فرسوده‌ش نمی‌کنه، هیچ‌چیزی با خودش نمی‌بردش. بدون زندگی در لحظه کی می‌تونه اتفاقات و حقارت‌های محل کار، کلاهبرداری بقال‌ها، قیمت قصابی‌ها، آبی که شیرفروش‌ها به جای شیر می‌دن، بی‌اعصابی پدر و مادرها، خشم معلم‌ها، فریاد پلیس‌ها، پَستی پولدارها، نالۀ بدبخت‌ها، سکوت‌های بی‌پایان، بوی گل‌کلم یا بی‌اعتنایی اسب‌های چوبی رو تحمل کنه؟ غافلیم از این‌که تکثیر چندتا سلول ناچیز خطرناک یا خط سیر گلولهٔ ناخواسته و غیرمسئولانۀ یه آدم ناشناس می‌تونه همۀ سختی‌هامون رو توی آبی آسمون از بین ببره. منی که الان دارم براتون حرافی می‌کنم، معمولاً وقتی به این مشکلات فکر می‌کنم که لباس باله تنمه و دارم رون‌های پرپشم مادرزادی‌م رو که خیلی حرفه‌ای اپیلاسیون شدن به خرهایی مثل شما نشون می‌دم.
از رمانِ «زازی در مترو»
رمون کنو
ترجمهٔ
مهسا خیراللهی
چرا زندگی در لحظه رو تجربه نمی‌کنین که هیچی نمی‌تونه شما رو از اون محروم کنه؟ هیچ‌چیزی هدایتش نمی‌کنه، هیچ‌چیزی بهش جون نمی‌ده، هیچ‌چیزی فرسوده‌ش نمی‌کنه، هیچ‌چیزی با خودش نمی‌بردش. بدون زندگی در لحظه کی می‌تونه اتفاقات و حقارت‌های محل کار، کلاهبرداری بقال‌ها، قیمت قصابی‌ها، آبی که شیرفروش‌ها به جای شیر می‌دن، بی‌اعصابی پدر و مادرها، خشم معلم‌ها، فریاد پلیس‌ها، پَستی پولدارها، نالۀ بدبخت‌ها، سکوت‌های بی‌پایان، بوی گل‌کلم یا بی‌اعتنایی اسب‌های چوبی رو تحمل کنه؟ غافلیم از این‌که تکثیر چندتا سلول ناچیز خطرناک یا خط سیر گلولهٔ ناخواسته و غیرمسئولانۀ یه آدم ناشناس می‌تونه همۀ سختی‌هامون رو توی آبی آسمون از بین ببره. منی که الان دارم براتون حرافی می‌کنم، معمولاً وقتی به این مشکلات فکر می‌کنم که لباس باله تنمه و دارم رون‌های پرپشم مادرزادی‌م رو که خیلی حرفه‌ای اپیلاسیون شدن به خرهایی مثل شما نشون می‌دم.
از رمانِ «زازی در مترو»
رمون کنو
ترجمهٔ
مهسا خیراللهی
❤7👎5
نظریهٔ بازی‌ها مدعی است که چارچوب مناسبی است برای مطالعهٔ رفتارها؛ از رفتار ذرات گرفته تا رفتار جوامع، آن هم وقتی که نه با ذره‌ای تنها درون یک جعبه یا انسانی تنها در جزیره‌ای دورافتاده بلکه با صحنه‌ای متشکل از مجموعهٔ ذرات یا اجتماعی از موجودات زنده (از باکتری تا انسان) سروکار داریم. صحنه یا اجتماعی که در آن منافع هر ذره یا موجود نه فقط به انتخاب یک بازیکن، بلکه به انتخاب همهٔ بازیکن‌هایی بستگی دارد که در پی کسب حداکثر منفعت هستند.
نویسندهٔ کتاب علاوه بر آن‌که نشان می‌دهد چگونه نظریهٔ بازی‌ها می‌تواند مدلی برای پیش‌گویی رفتار عامل‌ها در حوزه‌های مختلف مورد مطالعه باشد، کوشیده است به شیوه‌ای زیبا یک‌پارچگی و ارتباط علوم مختلف با هم و تکامل به‌هم‌پیوسته و تأثیر متقابل آنها بر یکدیگر را نشان دهد.
«ریاضیات زیبا»
جان نش، نظریهٔ بازی‌ها، و جست‌وجوی رمز طبیعت
تام سیگفرید
ترجمهٔ مهدی صادقی
نظریهٔ بازی‌ها مدعی است که چارچوب مناسبی است برای مطالعهٔ رفتارها؛ از رفتار ذرات گرفته تا رفتار جوامع، آن هم وقتی که نه با ذره‌ای تنها درون یک جعبه یا انسانی تنها در جزیره‌ای دورافتاده بلکه با صحنه‌ای متشکل از مجموعهٔ ذرات یا اجتماعی از موجودات زنده (از باکتری تا انسان) سروکار داریم. صحنه یا اجتماعی که در آن منافع هر ذره یا موجود نه فقط به انتخاب یک بازیکن، بلکه به انتخاب همهٔ بازیکن‌هایی بستگی دارد که در پی کسب حداکثر منفعت هستند.
نویسندهٔ کتاب علاوه بر آن‌که نشان می‌دهد چگونه نظریهٔ بازی‌ها می‌تواند مدلی برای پیش‌گویی رفتار عامل‌ها در حوزه‌های مختلف مورد مطالعه باشد، کوشیده است به شیوه‌ای زیبا یک‌پارچگی و ارتباط علوم مختلف با هم و تکامل به‌هم‌پیوسته و تأثیر متقابل آنها بر یکدیگر را نشان دهد.
«ریاضیات زیبا»
جان نش، نظریهٔ بازی‌ها، و جست‌وجوی رمز طبیعت
تام سیگفرید
ترجمهٔ مهدی صادقی
❤10
📚 گفت‌وگو دربارهٔ کتاب «اقتصاد از دیدگاه انسانی»
«سیری در جهان اندیشه پیرامون مِکنَت و عُسرَت»
اقتصاد فقط دربارهٔ اعداد، بازارها و شاخص‌های اقتصادی نیست؛ در بنیاد خود، با پرسش‌هایی دربارهٔ انسان، رفاه، فقر، ثروت و شیوهٔ زیستن او پیوند دارد.
در این نشست، دربارهٔ کتاب «اقتصاد از دیدگاه انسانی» و سیر اندیشه دربارهٔ مِکنَت و عُسرَت گفت‌وگو خواهیم کرد؛ روایتی از چگونگی شکل‌گیری و تحول نگاه انسان به ثروت، فقر و اقتصاد.
📅 جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵
🕔 ساعت ۱۷
📍 تهران، خیابان ولیعصر، بعد از باغ فردوس، کوچه کیارستمی، کوچه دلبر، پلاک ۹، کتابسرای راوی
📚 گفت‌وگو دربارهٔ کتاب «اقتصاد از دیدگاه انسانی»
«سیری در جهان اندیشه پیرامون مِکنَت و عُسرَت»
اقتصاد فقط دربارهٔ اعداد، بازارها و شاخص‌های اقتصادی نیست؛ در بنیاد خود، با پرسش‌هایی دربارهٔ انسان، رفاه، فقر، ثروت و شیوهٔ زیستن او پیوند دارد.
در این نشست، دربارهٔ کتاب «اقتصاد از دیدگاه انسانی» و سیر اندیشه دربارهٔ مِکنَت و عُسرَت گفت‌وگو خواهیم کرد؛ روایتی از چگونگی شکل‌گیری و تحول نگاه انسان به ثروت، فقر و اقتصاد.
📅 جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵
🕔 ساعت ۱۷
📍 تهران، خیابان ولیعصر، بعد از باغ فردوس، کوچه کیارستمی، کوچه دلبر، پلاک ۹، کتابسرای راوی
❤6
اضطرابى عجيب و غريب در تيرهٔ پشتم خزيدن گرفته بود و من متوجه نبودم كه در حال استحاله پيدا كردن به اشتياقى است كه مهاركردنش در اختيارم نخواهد بود. تقريباً ميانههاى بعدازظهر بود كه كمكم هم‌زمان هم فهميدم كه چه اتفاقى دارد مىافتد و هم در مقابلِ پذيرفتن آن واقعيت مقاومت كردم. براى آنكه اين ميلِ وسواسگونه را مهار كنم، خودم را با تعميركردن پريز و دوشاخه برق و آويزانكردن چراغها و تميزكردن قفسههاى كتاب سرگرم كردم. در همان بعدازظهر، خودم را از شرّ هرچه كارِ ماهها عقبافتاده بود خلاص كردم.
غروب همان روز، همانطور كه تلويزيون تماشا مىكردم، موفق شدم به بيانى منسجم از موضوع برسم. بعد، انگار كه اميدوار باشم ترسِ حاصل از شنيدن كلمات به شكل واضح و كامل از چنين راه صَعبالعبورى دورم كند، بلند گفتم:
«من بايد يه كسى رو بكُشم.»
تأثير جملهاى تا آن حد رسا و شمرده - با همه سردىاش - در تضاد با آن چيزى بود كه انتظارش را داشتم. طبيعتاً به بيانى مناسب در مخالفت با آن رسيدم: اين كار يك ماجراجويىِ خطرناك و بىمورد و غيراخلاقى بود. معمولاً وقتى مردى به فكرِ كشتن كسى مىافتد، آن كس دقيقاً همان كسى است كه او مىخواهد بكشد، و كمابيش انگيزههاى مشخص و معينى هم براى اين كار دارد. اما من مىديدم كه كاملاً به دور از اينجور احساسات و تمايلات ساده هستم. نياز به كُشتن را حس مىكردم اما انگيزهاى برايش نداشتم. و اين نياز، نهتنها هيچ مايه عذابم نبود، اگر به سرانجام منطقىاش مىرسيد، احساس آزادى و شادى و سرزندگى هم به من مىبخشيد.
از مجموعه‌داستان «زخم»، کیم مونسو، ترجمهٔ پژمان طهرانیان و نوشین جعفری
اضطرابى عجيب و غريب در تيرهٔ پشتم خزيدن گرفته بود و من متوجه نبودم كه در حال استحاله پيدا كردن به اشتياقى است كه مهاركردنش در اختيارم نخواهد بود. تقريباً ميانههاى بعدازظهر بود كه كمكم هم‌زمان هم فهميدم كه چه اتفاقى دارد مىافتد و هم در مقابلِ پذيرفتن آن واقعيت مقاومت كردم. براى آنكه اين ميلِ وسواسگونه را مهار كنم، خودم را با تعميركردن پريز و دوشاخه برق و آويزانكردن چراغها و تميزكردن قفسههاى كتاب سرگرم كردم. در همان بعدازظهر، خودم را از شرّ هرچه كارِ ماهها عقبافتاده بود خلاص كردم.
غروب همان روز، همانطور كه تلويزيون تماشا مىكردم، موفق شدم به بيانى منسجم از موضوع برسم. بعد، انگار كه اميدوار باشم ترسِ حاصل از شنيدن كلمات به شكل واضح و كامل از چنين راه صَعبالعبورى دورم كند، بلند گفتم:
«من بايد يه كسى رو بكُشم.»
تأثير جملهاى تا آن حد رسا و شمرده - با همه سردىاش - در تضاد با آن چيزى بود كه انتظارش را داشتم. طبيعتاً به بيانى مناسب در مخالفت با آن رسيدم: اين كار يك ماجراجويىِ خطرناك و بىمورد و غيراخلاقى بود. معمولاً وقتى مردى به فكرِ كشتن كسى مىافتد، آن كس دقيقاً همان كسى است كه او مىخواهد بكشد، و كمابيش انگيزههاى مشخص و معينى هم براى اين كار دارد. اما من مىديدم كه كاملاً به دور از اينجور احساسات و تمايلات ساده هستم. نياز به كُشتن را حس مىكردم اما انگيزهاى برايش نداشتم. و اين نياز، نهتنها هيچ مايه عذابم نبود، اگر به سرانجام منطقىاش مىرسيد، احساس آزادى و شادى و سرزندگى هم به من مىبخشيد.
از مجموعه‌داستان «زخم»، کیم مونسو، ترجمهٔ پژمان طهرانیان و نوشین جعفری
❤5
منتشر شد
«کار کودک در ادبیات داستانی»
۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷
سپیده سالاروند و مصطفی لک قمی
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران
کار کودک در ادبیات داستانی حاصل بخشی از پروژۀ گروه پژوهش انجمن «پرندۀ درخت کوچک» است که در پاییز ۱۳۹۹ آغاز شد. اعضای این انجمن، پس از سال‌ها فعالیت در سازمان‌های مردم‌نهاد در حوزۀ کودکان تصمیم گرفتند نگاهی ریشه‌ای‌تر به پدیدۀ کار کودک بیندازند و ابعاد پیچیدۀ آن را به صورت تاریخی بررسی کنند.
این کتاب به دنبال فهم سؤالاتی در مورد چندوچون کار کودکان و شرایط زیست آنها در بازۀ تاریخی ۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷ است. و تلاش می‌کند تصویری از تحول کار کودکان در این بازۀ زمانی ارائه دهد. نویسندگان، در شرایطی که داده‌های تاریخی و مردم‌نگارانۀ چندانی در مورد کار کودکان موجود نیست، برای فهم جزئیات کار کودک و ابعاد مختلف آن به سراغ ادبیات رفته و تلاش کردهاند از لابه‌لای صحنه‌های داستانی دلایل کار، نوع کار، فهم کودکان از کار، شرایط کاری، میزان دستمزد و نظر عموم جامعه در مورد کار کودک را بررسی کنند.
▫️بخشی از کتاب
منتشر شد
«کار کودک در ادبیات داستانی»
۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷
سپیده سالاروند و مصطفی لک قمی
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران
کار کودک در ادبیات داستانی حاصل بخشی از پروژۀ گروه پژوهش انجمن «پرندۀ درخت کوچک» است که در پاییز ۱۳۹۹ آغاز شد. اعضای این انجمن، پس از سال‌ها فعالیت در سازمان‌های مردم‌نهاد در حوزۀ کودکان تصمیم گرفتند نگاهی ریشه‌ای‌تر به پدیدۀ کار کودک بیندازند و ابعاد پیچیدۀ آن را به صورت تاریخی بررسی کنند.
این کتاب به دنبال فهم سؤالاتی در مورد چندوچون کار کودکان و شرایط زیست آنها در بازۀ تاریخی ۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷ است. و تلاش می‌کند تصویری از تحول کار کودکان در این بازۀ زمانی ارائه دهد. نویسندگان، در شرایطی که داده‌های تاریخی و مردم‌نگارانۀ چندانی در مورد کار کودکان موجود نیست، برای فهم جزئیات کار کودک و ابعاد مختلف آن به سراغ ادبیات رفته و تلاش کردهاند از لابه‌لای صحنه‌های داستانی دلایل کار، نوع کار، فهم کودکان از کار، شرایط کاری، میزان دستمزد و نظر عموم جامعه در مورد کار کودک را بررسی کنند.
▫️بخشی از کتاب
❤1
Forwarded from نشر نی
نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «شهرسازان و شهرسازی: رودررو با حرفه»
نوشتهٔ مریم کهنسال نودهی
با حضور:
کمال اطهاری
نفیسه آزاد
محسن آزموده
و نویسنده
زمان: سه‌شنبه ۲۷ مرداد ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «شهرسازان و شهرسازی: رودررو با حرفه»
نوشتهٔ مریم کهنسال نودهی
با حضور:
کمال اطهاری
نفیسه آزاد
محسن آزموده
و نویسنده
زمان: سه‌شنبه ۲۷ مرداد ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
👍3❤1👎1
در اسناد تاریخی، کودکان شخصیت خاص ندارند و اعدادی هستند که به کار گمارده شده‌اند، اما در داستان‌ها به جزئیات کار کودک و مسائلی اشاره می‌شود که کودکان با آنها روبه‌رو هستند. برای مثال، داستان‌نویسی همچون صادق چوبک به کودک نگاهی انسانی دارد و در داستان «عروسکِ فروشی» سویه‌ای جزئی از زندگی کودک را که به نام او گره خورده مطرح می‌کند: «پسرک نام بخصوصی نداشت. جعفر، جواد، اکبر، علی، همه را صداش می‌کردند. پرویز بوره هم صداش می‌کردند؛ چون موهای سرش و مژگانش سرخ زنجبیلی بود و چشمانش زاغ و پوستش سفید بود. می‌گفتند مادرش روسپی بوده و پدرش یک سرباز آمریکایی یا انگلیسی یا لهستانی یا روسی زمان جنگ بوده. شناسنامه نداشت؛ اما در دفتر دارالتأدیب زندان اسمش ‘حسن خونه تِخی’ ضبط شده بود و این اسم روش مانده بود.» (چوبک، ۱۳۵۱، ص ۱۵۲) و با خواندن این متون درک مسئلۀ بی‌نامی کودکان کار، از گذشته تا امروز، برای ما ملموس‌تر می‌شود.
از کتابِ «کار کودک در ادبیات داستانی»
۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷
سپیده سالاروند و مصطفی لک قمی
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران
در اسناد تاریخی، کودکان شخصیت خاص ندارند و اعدادی هستند که به کار گمارده شده‌اند، اما در داستان‌ها به جزئیات کار کودک و مسائلی اشاره می‌شود که کودکان با آنها روبه‌رو هستند. برای مثال، داستان‌نویسی همچون صادق چوبک به کودک نگاهی انسانی دارد و در داستان «عروسکِ فروشی» سویه‌ای جزئی از زندگی کودک را که به نام او گره خورده مطرح می‌کند: «پسرک نام بخصوصی نداشت. جعفر، جواد، اکبر، علی، همه را صداش می‌کردند. پرویز بوره هم صداش می‌کردند؛ چون موهای سرش و مژگانش سرخ زنجبیلی بود و چشمانش زاغ و پوستش سفید بود. می‌گفتند مادرش روسپی بوده و پدرش یک سرباز آمریکایی یا انگلیسی یا لهستانی یا روسی زمان جنگ بوده. شناسنامه نداشت؛ اما در دفتر دارالتأدیب زندان اسمش ‘حسن خونه تِخی’ ضبط شده بود و این اسم روش مانده بود.» (چوبک، ۱۳۵۱، ص ۱۵۲) و با خواندن این متون درک مسئلۀ بی‌نامی کودکان کار، از گذشته تا امروز، برای ما ملموس‌تر می‌شود.
از کتابِ «کار کودک در ادبیات داستانی»
۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷
سپیده سالاروند و مصطفی لک قمی
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران
❤11👎3👍1
چاپ هشتم منتشر شد
«حکومت نظامی»
خوسه دونوسو
ترجمهٔ عبدالله کوثری
مانونگو ورا، خواننده‌ٔ انقلابی شیلیایی که کمی قبل از کودتای پینوشه، به‌گونه‌ای تصادفی از شیلی خارج شده و بعد از کودتا به پاریس رفته، در چند سال نخستِ بعد از کودتا با ترانه‌هایش زبان گویای وطن خفقان‌گرفته‌ٔ خود شده و در میان جوانان اروپا جایگاهی بی‌همانند پیدا کرده. اما حالا، دوازده سال بعد از کودتای ۱۹۷۳ دیگر نه اعتقادی به آنچه می‌خوانده دارد و نه چشم‌انداز امیدبخشی پیش روی خود می‌بیند. دیگر نمی‌خواهد به خودش و مخاطبانش دروغ بگوید. از سوی دیگر، صداهایی قدیمی و مرموز او را به زادگاهش، به وطنش می‌خوانند. پس به این امید که هستی تکه‌تکه‌شده‌ٔ خود را بار دیگر به هم پیوند بدهد، به شیلی بازمی‌گردد. اما آنچه در وطن می‌یابد بسی دور از انتظار و آرزوی اوست…
چاپ هشتم منتشر شد
«حکومت نظامی»
خوسه دونوسو
ترجمهٔ عبدالله کوثری
مانونگو ورا، خواننده‌ٔ انقلابی شیلیایی که کمی قبل از کودتای پینوشه، به‌گونه‌ای تصادفی از شیلی خارج شده و بعد از کودتا به پاریس رفته، در چند سال نخستِ بعد از کودتا با ترانه‌هایش زبان گویای وطن خفقان‌گرفته‌ٔ خود شده و در میان جوانان اروپا جایگاهی بی‌همانند پیدا کرده. اما حالا، دوازده سال بعد از کودتای ۱۹۷۳ دیگر نه اعتقادی به آنچه می‌خوانده دارد و نه چشم‌انداز امیدبخشی پیش روی خود می‌بیند. دیگر نمی‌خواهد به خودش و مخاطبانش دروغ بگوید. از سوی دیگر، صداهایی قدیمی و مرموز او را به زادگاهش، به وطنش می‌خوانند. پس به این امید که هستی تکه‌تکه‌شده‌ٔ خود را بار دیگر به هم پیوند بدهد، به شیلی بازمی‌گردد. اما آنچه در وطن می‌یابد بسی دور از انتظار و آرزوی اوست…
❤11👎1👏1🙏1
فرزندانی که پدرانشان جان خود را در مبارزات انقلابی به خطر انداخته بودند، اينک جهانی را به نظاره نشسته‌اند که قرار بود بر اساس آرمان‌های انقلابی برپا شود، اما اينک شاهدند که اين جهان آکنده از ترس و تنگنا و تهیدستی شده است، با استبدادی ايدئولوژيک که بی‌وقفه خود را تکرار می‌کند و ديگر هيچ‌کس نه به مسلک و مکتب مستبدان اعتقادی دارد و نه گوشی برای شنيدن شعارهای تکراری آنان. چه بر سر آنانی آمده است که پدرانشان جان خود را برای آرمان‌های رهبری به خطر انداختند و در اين راه خونشان ريخته شد؟
از کتاب «رويارويی با پاسداران مطلق‌گرايی»
جهان انديشگی لِشِک کولاکوفسکی
تدوين و ترجمه‌ی خسرو ناقد
فرزندانی که پدرانشان جان خود را در مبارزات انقلابی به خطر انداخته بودند، اينک جهانی را به نظاره نشسته‌اند که قرار بود بر اساس آرمان‌های انقلابی برپا شود، اما اينک شاهدند که اين جهان آکنده از ترس و تنگنا و تهیدستی شده است، با استبدادی ايدئولوژيک که بی‌وقفه خود را تکرار می‌کند و ديگر هيچ‌کس نه به مسلک و مکتب مستبدان اعتقادی دارد و نه گوشی برای شنيدن شعارهای تکراری آنان. چه بر سر آنانی آمده است که پدرانشان جان خود را برای آرمان‌های رهبری به خطر انداختند و در اين راه خونشان ريخته شد؟
از کتاب «رويارويی با پاسداران مطلق‌گرايی»
جهان انديشگی لِشِک کولاکوفسکی
تدوين و ترجمه‌ی خسرو ناقد
👏7
كمال مطلوب آن است كه محكوم همچون مايملكى سودآور تلقى شود: بردهاى در خدمت همه. چرا جامعه بايد زندگى و بدنى را نابود كند كه مىتواند به مالكيت خود در آورد؟ مفيدتر آن است كه او را «بسته به ماهيت جرماش براى مدت زمانى كوتاه يا بلند، بهصورت برده به خدمت كشور» در آورد؛ بسيارى از راههاى فرانسه صعبالعبورند و مانع از تجارت مىشوند؛ بايد از دزدان كه آنان نيز مانعى بر سر راه گردش آزادانهى كالاهايند، براى بازسازى جادهها استفاده كرد. گوياتر و رساتر از سرمشق دادن با مرگ، «سرمشقِ انسانى [است] كه همواره در پيش چشم است، انسانى كه آزادىاش سلب شده و مجبور است مابقى عمر را صرفِ جبران خسارتى كند كه به جامعه وارد آورده است».
در نظام پيشين، بدنِ محكومان دارايى شاه بود كه شاه داغ و نشان خود را بر آن مىزد و اثرهاى قدرتاش را بر آن مىكوبيد. اما اكنون بدن محكوم بيشتر [دارايىِ]جامعه است، ابژهى يك مالكيت جمعى و مفيد. از همينرواست كه اصلاحگرايان تقريباً هميشه كارهاى عمومى را بهمنزلهى بهترين كيفرِ ممكن پيشنهاد مىكردند؛ عرضحالها نيز آنان را همراهى مىكردند: «بگذاريد [كسانى كه] به كيفرى خفيفتر از مرگ محكوم شده‌اند براى مدت زمانى متناسب با جرمشان، به كارهاى عمومى گمارده شوند.» كارهاى عمومى بر دو چيز دلالت داشت: منفعت جمعى در كيفر دادنِ محكوم، و ويژگىِ قابل مشاهده و قابل كنترلِ مجازات. بدين ترتيب، مجرم دو بار تاوان مىداد: يكى با كار كردن، و ديگرى با نشانههايى كه توليد مى‌كرد. محكوم در بطن جامعه، در ميدانهاى عمومى يا بزرگراهها، كانون سودها و دلالتها بود. او به شيوهاى قابل مشاهده، در خدمت همه بود؛ اما در همان حال، نشانهى جرم مجازات را در ذهن همه مىلغزاند؛ اين فايدهاى ثانوى و صرفاً اخلاقى اما بهمراتب واقعىتر بود.
از کتاب «مراقبت و تنبیه»
میشل فوکو
ترجمه‌ی نیکو سرخوش و افشین جهاندیده
در نظام پيشين، بدنِ محكومان دارايى شاه بود كه شاه داغ و نشان خود را بر آن مىزد و اثرهاى قدرتاش را بر آن مىكوبيد. اما اكنون بدن محكوم بيشتر [دارايىِ]جامعه است، ابژهى يك مالكيت جمعى و مفيد. از همينرواست كه اصلاحگرايان تقريباً هميشه كارهاى عمومى را بهمنزلهى بهترين كيفرِ ممكن پيشنهاد مىكردند؛ عرضحالها نيز آنان را همراهى مىكردند: «بگذاريد [كسانى كه] به كيفرى خفيفتر از مرگ محكوم شده‌اند براى مدت زمانى متناسب با جرمشان، به كارهاى عمومى گمارده شوند.» كارهاى عمومى بر دو چيز دلالت داشت: منفعت جمعى در كيفر دادنِ محكوم، و ويژگىِ قابل مشاهده و قابل كنترلِ مجازات. بدين ترتيب، مجرم دو بار تاوان مىداد: يكى با كار كردن، و ديگرى با نشانههايى كه توليد مى‌كرد. محكوم در بطن جامعه، در ميدانهاى عمومى يا بزرگراهها، كانون سودها و دلالتها بود. او به شيوهاى قابل مشاهده، در خدمت همه بود؛ اما در همان حال، نشانهى جرم مجازات را در ذهن همه مىلغزاند؛ اين فايدهاى ثانوى و صرفاً اخلاقى اما بهمراتب واقعىتر بود.
از کتاب «مراقبت و تنبیه»
میشل فوکو
ترجمه‌ی نیکو سرخوش و افشین جهاندیده
❤5👍1
نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «ماتریدی و گسترش کلام اهل سنت در سمرقند»
اولریشرودلف
ترجمهٔ سید لطف‌الله جلالی
با حضور:
نصرالله پورجوادی
مهرناز باشی‌زاده مقدم
ناصرقلی سارلی
لطف‌الله جلالی
و فرزاد نعمتی
زمان: سه‌شنبه ۳ شهریورماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «ماتریدی و گسترش کلام اهل سنت در سمرقند»
اولریشرودلف
ترجمهٔ سید لطف‌الله جلالی
با حضور:
نصرالله پورجوادی
مهرناز باشی‌زاده مقدم
ناصرقلی سارلی
لطف‌الله جلالی
و فرزاد نعمتی
زمان: سه‌شنبه ۳ شهریورماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
❤3👍1👎1
چرا تو اينقدر بدبخت هستى، وارنكا؟ فرشته كوچولوى من! من فكر مىكنم تو مهربان، دوستداشتنى، و بافرهنگ هستى؛ پس چرا بايد چنين سرنوشت بدى نصيبت شده باشد؟ چرا اصلاً هميشه بايد آدم‌هاى خوب در بدبختى به سر ببرند، درحالىكه خوشبختى ناخواسته به سراغ آدم‌هاى ديگر مىرود؟ مىدانم، مىدانم، مامكم، كه خوب نيست آدم اينطور فكر كند، و اينطور فكركردن كُفر است؛ امّا از صميم دل مىپرسم، صادقانه مىپرسم، چرا بايد كلاغِ سرنوشت براى بچهاى كه هنوز در شكم مادرش است قارقار خوشبختى سر بدهد، امّا بچهٔ ديگرى در يتيمخانه پا به دنياى خداوند بگذارد؟ انگار كسى هست كه مىگويد: «تو، ایوان، دستت را روى كيسههاى پول خانوادهات بگذار، بخور، بنوش، و شاد باش؛ امّا تو، اسمت هرچه هست، مىتوانى فقط دُور لبت را بليسى و نصيبت از اين دنيا همين است، بنده خدا!» گناه است مامكم، اينطور فكركردن گناه است، امّا در اينطور موارد گناه دزدانه به دل آدم راه پيدا مىكند و آدم كارى از دستش برنمىآيد. دلم مىخواست تو هم سوار يكى از همين كالسكهها مىشدى، عزيز دلم، گنجينهٔ من.
از کتابِ «بیچارگان»
فیودور داستایفسکی
ترجمهٔ خشایار دیهیمی
چرا تو اينقدر بدبخت هستى، وارنكا؟ فرشته كوچولوى من! من فكر مىكنم تو مهربان، دوستداشتنى، و بافرهنگ هستى؛ پس چرا بايد چنين سرنوشت بدى نصيبت شده باشد؟ چرا اصلاً هميشه بايد آدم‌هاى خوب در بدبختى به سر ببرند، درحالىكه خوشبختى ناخواسته به سراغ آدم‌هاى ديگر مىرود؟ مىدانم، مىدانم، مامكم، كه خوب نيست آدم اينطور فكر كند، و اينطور فكركردن كُفر است؛ امّا از صميم دل مىپرسم، صادقانه مىپرسم، چرا بايد كلاغِ سرنوشت براى بچهاى كه هنوز در شكم مادرش است قارقار خوشبختى سر بدهد، امّا بچهٔ ديگرى در يتيمخانه پا به دنياى خداوند بگذارد؟ انگار كسى هست كه مىگويد: «تو، ایوان، دستت را روى كيسههاى پول خانوادهات بگذار، بخور، بنوش، و شاد باش؛ امّا تو، اسمت هرچه هست، مىتوانى فقط دُور لبت را بليسى و نصيبت از اين دنيا همين است، بنده خدا!» گناه است مامكم، اينطور فكركردن گناه است، امّا در اينطور موارد گناه دزدانه به دل آدم راه پيدا مىكند و آدم كارى از دستش برنمىآيد. دلم مىخواست تو هم سوار يكى از همين كالسكهها مىشدى، عزيز دلم، گنجينهٔ من.
از کتابِ «بیچارگان»
فیودور داستایفسکی
ترجمهٔ خشایار دیهیمی
❤16💔3👍1👎1🕊1