#پندار_نیک_در_دین_اسلام
بخش اول
اصول سه‌گانه‌ی «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» در زمان ما تبدیل به بهانه‌ای برای نپذیرفتن اسلام شده است و آنقدر تکرار شده که عوام و خواص آن را از بر می‌گویند، پس قدری اندیشیدم و دیدم که اسلام به هر سه اصل توجه بی‌نظیری نشان داده و مجالی برای زرتشتی‌گری باقی نگذاشته است، پس خواستم که از هر کدام مختصری بنویسم تا هم بیانگر محاسن و نیکویی‌های دین اسلام باشد و هم مشوقی برای غیر مسلمانان، از مخاطبان زرتشتی و غیر زرتشتی شود.
در قرآن کریم می‌خوانیم: {يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ - إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ} [الشعراء: 89-88]
یعنی: «آن روزی که اموال و فرزندان سودی نمی‌رسانند، مگر کسی که با دل سالم به پیشگاه خداوند آمده باشد».
پس خداوند از بندگان خواسته تا قلب خود را از کفر و شرک پاک کنند؛ مردم سه دسته‌اند:
1) کسی که خداوند را با اخلاص پرستش کرده و چیزی را شریک او نمی‌گرداند، نه پیامبری که خداوند فرستاده و نه فرشته‌ای که خداوند آفریده است.
2) کسی که از خداوند به طور کلی چشم نپوشیده، اما مخلوق را هم در عبادت شریک کرده و شرک می‌ورزد.
3) کسی که به طور کلی از پرستش خداوند دوری می‌کند و بنده‌ی شهوات و شبهات شده است.
پندار نیک آن است که انسان توحید را بشناسد و قلب خود را از اینکه به غیر الله متوجه شود، دور بدارد، و «دل سالم» دلی است که علاوه بر پلیدی شرک، از شک و شبهه هم پاک باشد و با یقین برای خداوند بتپد، و تمامی این معانی در تفاسیر سلف آمده است.
در اسلام، بندگان مأمور به داشتن گمان نیک نسبت به خداوند متعال هستند و از ناامیدی منع شده‌اند؛ فرموده است: {لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ} [الزمر: 53]، یعنی: «از لطف و رحمت خدا مأیوس و ناامید نگردید، قطعاً خداوند همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا بسیار آمرزگار و بس مهربان است»، و فرموده است: {قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ} [الحجر: 56]، یعنی: «گفت: جز گمراهان چه کسی است که از رحمت پروردگارش مأیوس شود؟».
همچنین در حدیث قدسی آمده که الله فرموده است: «أنا عند ظن عبدي بي» [1]، یعنی: «من با گمان بنده‌ام به خویش می‌باشم»، پس انسان «کارهای نیک انجام می‌دهد و نسبت به خداوند گمان نیک می‌برد که عمل او را بپذیرد». [2]
باید دانست که اسلام علاوه بر اینکه به حسن ظن نسبت به خداوند دستور داده، به حسن ظن نسبت به مؤمنان هم امر کرده و در سوره‌ی حجرات آمده است: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ} [الحجرات: 12]، یعنی: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از بسیاری از گمانها بپرهیزید که برخی از گمانها گناه است» و می‌بینیم که خداوند متعال به پاک‌سازی قلب از سوء ظن به مؤمنان دستور داده، همانگونه که باید بگویند {وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا} [الحشر: 10]، یعنی: «کینه‌ای نسبت به مؤمنان در دل‌هایمان جای مده» و از اینکه انسان در مقابل جامعه‌ی خود بی‌تفاوت باشد و هیچ اصلاحی انجام ندهد نهی شده و در حدیث آمده است: «إذا قال الرجل هلك الناس، فهو أهلكهم» [3]، یعنی: «هرگاه کسی بگوید که مردم هلاک شدند، اوست که آنان را هلاک گردانده است!».
بنابراین قلب انسان مبدأ اعمال اوست و کسی که عقاید سالم از کفر و شرک و شک و بدعت نداشته باشد، اعمال او از اعتقاداتش تأثیر خواهند گرفت و اگر در تصحیح اعتقادات و نیتهای خود بکوشد، باز هم اعمال او متأثر خواهد شد. همچنین کسی که حسن ظن به خداوند داشته باشد، حسن ظن را به حسن عمل تبدیل می‌کند و به انجام کارهای نیک مبادرت می‌ورزد؛ از این جهت است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) درباره‌ی قلب فرموده است: «إذا صلحت صلح الجسد كله وإذا فسدت فسد الجسد كله» [4]، یعنی: «اگر سالم شود، تمام بدن سلامتی می‌یابد و اگر فاسد گردد، تمام بدن را فساد می‌گیرد».
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] صحيح بخارى (7405) و صحیح مسلم (2675)
[2] شرح رياض الصالحين للعثيمين، دار الوطن، ج 3، ص 335
[3] صحیح مسلم (2623)
[4] صحیح بخاری (52) و صحیح مسلم (1219)
https://bit.ly/39qTwmD
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
بخش اول
اصول سه‌گانه‌ی «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» در زمان ما تبدیل به بهانه‌ای برای نپذیرفتن اسلام شده است و آنقدر تکرار شده که عوام و خواص آن را از بر می‌گویند، پس قدری اندیشیدم و دیدم که اسلام به هر سه اصل توجه بی‌نظیری نشان داده و مجالی برای زرتشتی‌گری باقی نگذاشته است، پس خواستم که از هر کدام مختصری بنویسم تا هم بیانگر محاسن و نیکویی‌های دین اسلام باشد و هم مشوقی برای غیر مسلمانان، از مخاطبان زرتشتی و غیر زرتشتی شود.
در قرآن کریم می‌خوانیم: {يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ - إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ} [الشعراء: 89-88]
یعنی: «آن روزی که اموال و فرزندان سودی نمی‌رسانند، مگر کسی که با دل سالم به پیشگاه خداوند آمده باشد».
پس خداوند از بندگان خواسته تا قلب خود را از کفر و شرک پاک کنند؛ مردم سه دسته‌اند:
1) کسی که خداوند را با اخلاص پرستش کرده و چیزی را شریک او نمی‌گرداند، نه پیامبری که خداوند فرستاده و نه فرشته‌ای که خداوند آفریده است.
2) کسی که از خداوند به طور کلی چشم نپوشیده، اما مخلوق را هم در عبادت شریک کرده و شرک می‌ورزد.
3) کسی که به طور کلی از پرستش خداوند دوری می‌کند و بنده‌ی شهوات و شبهات شده است.
پندار نیک آن است که انسان توحید را بشناسد و قلب خود را از اینکه به غیر الله متوجه شود، دور بدارد، و «دل سالم» دلی است که علاوه بر پلیدی شرک، از شک و شبهه هم پاک باشد و با یقین برای خداوند بتپد، و تمامی این معانی در تفاسیر سلف آمده است.
در اسلام، بندگان مأمور به داشتن گمان نیک نسبت به خداوند متعال هستند و از ناامیدی منع شده‌اند؛ فرموده است: {لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ} [الزمر: 53]، یعنی: «از لطف و رحمت خدا مأیوس و ناامید نگردید، قطعاً خداوند همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا بسیار آمرزگار و بس مهربان است»، و فرموده است: {قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ} [الحجر: 56]، یعنی: «گفت: جز گمراهان چه کسی است که از رحمت پروردگارش مأیوس شود؟».
همچنین در حدیث قدسی آمده که الله فرموده است: «أنا عند ظن عبدي بي» [1]، یعنی: «من با گمان بنده‌ام به خویش می‌باشم»، پس انسان «کارهای نیک انجام می‌دهد و نسبت به خداوند گمان نیک می‌برد که عمل او را بپذیرد». [2]
باید دانست که اسلام علاوه بر اینکه به حسن ظن نسبت به خداوند دستور داده، به حسن ظن نسبت به مؤمنان هم امر کرده و در سوره‌ی حجرات آمده است: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ} [الحجرات: 12]، یعنی: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از بسیاری از گمانها بپرهیزید که برخی از گمانها گناه است» و می‌بینیم که خداوند متعال به پاک‌سازی قلب از سوء ظن به مؤمنان دستور داده، همانگونه که باید بگویند {وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا} [الحشر: 10]، یعنی: «کینه‌ای نسبت به مؤمنان در دل‌هایمان جای مده» و از اینکه انسان در مقابل جامعه‌ی خود بی‌تفاوت باشد و هیچ اصلاحی انجام ندهد نهی شده و در حدیث آمده است: «إذا قال الرجل هلك الناس، فهو أهلكهم» [3]، یعنی: «هرگاه کسی بگوید که مردم هلاک شدند، اوست که آنان را هلاک گردانده است!».
بنابراین قلب انسان مبدأ اعمال اوست و کسی که عقاید سالم از کفر و شرک و شک و بدعت نداشته باشد، اعمال او از اعتقاداتش تأثیر خواهند گرفت و اگر در تصحیح اعتقادات و نیتهای خود بکوشد، باز هم اعمال او متأثر خواهد شد. همچنین کسی که حسن ظن به خداوند داشته باشد، حسن ظن را به حسن عمل تبدیل می‌کند و به انجام کارهای نیک مبادرت می‌ورزد؛ از این جهت است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) درباره‌ی قلب فرموده است: «إذا صلحت صلح الجسد كله وإذا فسدت فسد الجسد كله» [4]، یعنی: «اگر سالم شود، تمام بدن سلامتی می‌یابد و اگر فاسد گردد، تمام بدن را فساد می‌گیرد».
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] صحيح بخارى (7405) و صحیح مسلم (2675)
[2] شرح رياض الصالحين للعثيمين، دار الوطن، ج 3، ص 335
[3] صحیح مسلم (2623)
[4] صحیح بخاری (52) و صحیح مسلم (1219)
https://bit.ly/39qTwmD
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
#خبر
در طی چند روز فقط در شهر تهران ۱۸۰۰ درخت کریسمس با ارزش بیش از شش میلیارد تومان به فروش رفته است.
حال فرض کنید این جشن، مربوط به دین اسلام می‌بود و کریسمس بعنوان یک جشن اسلامی برگزار می‌شد؛ در آن صورت فضای مجازی را پر می‌کردند از مطالبی که با این نوع جشن مخالفت می‌کند. مثلا مطالبی که میتوان انتظار داشت اینها می‌بود:
بجای خرید درخت کریسمس پول آن را به فقرا و گرسنگان بدهیم.
با خرید درخت کریسمس، به طبیعت ضربه نزنیم. (سپس در جواب کسانی که می‌گفتند ما درخت‌های مصنوعی می‌خریم می‌گفتند که درخت‌های پلاستیکی و مصنوعی ضرر بیشتری برای محیط زیست دارند و...)
اما چرا فضای مجازی خالی از اینگونه مطالب و پست‌هاست؟!
بله چون مربوط به اسلام نیست پس نیازی نیست به آن حمله شود.
به همین سادگی!
اما رفتن به حج اشتباه است چون پول آن را به فقرا نمی‌دهیم!
قربانی کردن حیوانات، اشتباه است اگرچه گوشت آن را به فقرا می‌دهیم ولی خب چون یک جشن اسلامی است پس اشتباه است!
به طور کلی منطق رسانه‌های مجازی و اسلام‌ستیزان اینگونه است که اگر کاری را مسلمانان انجام دهند اشتباه است و اگر همین کار را غیر مسلمانان انجام دهند بسیار هم پسندیده و نیکو خواهد بود.
التماس تعقل
#مغزشویی
bit.ly/39qjHKf
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
در طی چند روز فقط در شهر تهران ۱۸۰۰ درخت کریسمس با ارزش بیش از شش میلیارد تومان به فروش رفته است.
حال فرض کنید این جشن، مربوط به دین اسلام می‌بود و کریسمس بعنوان یک جشن اسلامی برگزار می‌شد؛ در آن صورت فضای مجازی را پر می‌کردند از مطالبی که با این نوع جشن مخالفت می‌کند. مثلا مطالبی که میتوان انتظار داشت اینها می‌بود:
بجای خرید درخت کریسمس پول آن را به فقرا و گرسنگان بدهیم.
با خرید درخت کریسمس، به طبیعت ضربه نزنیم. (سپس در جواب کسانی که می‌گفتند ما درخت‌های مصنوعی می‌خریم می‌گفتند که درخت‌های پلاستیکی و مصنوعی ضرر بیشتری برای محیط زیست دارند و...)
اما چرا فضای مجازی خالی از اینگونه مطالب و پست‌هاست؟!
بله چون مربوط به اسلام نیست پس نیازی نیست به آن حمله شود.
به همین سادگی!
اما رفتن به حج اشتباه است چون پول آن را به فقرا نمی‌دهیم!
قربانی کردن حیوانات، اشتباه است اگرچه گوشت آن را به فقرا می‌دهیم ولی خب چون یک جشن اسلامی است پس اشتباه است!
به طور کلی منطق رسانه‌های مجازی و اسلام‌ستیزان اینگونه است که اگر کاری را مسلمانان انجام دهند اشتباه است و اگر همین کار را غیر مسلمانان انجام دهند بسیار هم پسندیده و نیکو خواهد بود.
التماس تعقل
#مغزشویی
bit.ly/39qjHKf
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#ارتش_شیطان | قسمت سیزدهم
بعد از نشر قسمت دوازدهم، بعضی از مخاطبین ادعا می‌کردند که در مورد ابعاد شیطانی موسیقی زیاده‌روی شده است اما در این قسمت بخش‌هایی از یکی از بزرگترین جشنواره‌های رقص و آواز (کلایمکس) که در کشورهای مختلف با شرکت هزاران نفر برگزار میشود را می‌بینیم که در آن مستقیم از جانب شیطان سخنرانی‌هایی صورت می‌گیرد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
بعد از نشر قسمت دوازدهم، بعضی از مخاطبین ادعا می‌کردند که در مورد ابعاد شیطانی موسیقی زیاده‌روی شده است اما در این قسمت بخش‌هایی از یکی از بزرگترین جشنواره‌های رقص و آواز (کلایمکس) که در کشورهای مختلف با شرکت هزاران نفر برگزار میشود را می‌بینیم که در آن مستقیم از جانب شیطان سخنرانی‌هایی صورت می‌گیرد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
❤2
قرآن کریم تحریف نشده است و اهمیت آن نزد مسلمانان موجب ترقی در شناخت زبان شده است...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
مراتب جهاد ⁉️
جهاد در لغت: «مصدر از ریشه جُهد و جَهد که باب مفاعله، جاهد، مجاهدة و در اصل به معنای سختی و مشقت و نهایت کوشش است.»
جهاد در اصطلاح شرعی: «بذل الجهد فی قتال الکفار؛ نهایت تلاش و مشقت در جنگ با کفار» [1]
▫️جهاد با نفس
1. علم.
2. عمل به علم.
3. دعوت.
4. صبر در راه دعوت.
نکته1: «عالم ربانی – به اجماع - سلف صالح کسی است که حقیقت را دریافت کرده و به این حقیقت عمل کرده و به دیگران تعلیم داده باشد.»
▫️جهاد با شیطان
1. جهاد علیه شبهات و تشکیکات
2. جهاد علیه نیتهای فاسد و شهوات.
نکته2: «جهاد ضد شبهات موجب یقین میشود و جهاد مقابل نیتهای فاسد نتیجه صبر است.»
▫️جهاد با کفار و منافقین
1. قلبی.
2. زبانی (مختص منافقین).
3. مالی.
4.جانی (مختص کفار حربی)
▫️جهاد با ظالمان، مبتدعین و فاسقان
1. با دست (قدرت عملی برای مقابله).
2. با زبان (گفتاری یا نوشتاری).
3. با قلب (احساس تنفر در دل از عملکرد منکر) [2]
📝مستندات
◾️خداوند متعال فرموده: «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُون» [سجده: 24]، ترجمه: «و چون شكيبايى كردند و به آيات ما يقين داشتند، برخى از آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مىكردند.»
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «المجاهد، من جاهد نفسه فی سبیل الله»، ترجمه: «مجاهد آن كسى است كه در راه خدا با نفس خود جهاد كند.» [3]
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «جاهدوا المشرکین بأموالکم و أنفسکم و ألسنتکم»، ترجمه: «با اموال و جان‌ها و زبان‌هاى خود با مشرکان جهاد کنید.» [4]
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «من رأى منكم منكرا فليغيره بيده، فإن لم يستطع فبلسانه، فإن لم يستطع فبقلبه، وذلك أضعف الإيمان»، ترجمه: «هر كس از شما منكرى ببيند بايد با دست و اگر نتوانست با زبان و اگر نتوانست با قلبش آن را تغيير دهد، كه پائين‌ترين درجه ايمان [ تغییر قلبی] است.» [5]
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «من مات ولم يغز، ولم يحدث نفسه بغزو، مات على شعبة نفاق»، ترجمه: «كسى كه جهاد نكرده يا آرزوى جهاد نداشته باشد و بميرد بر شعبه‌ای از نفاق مرده است.» [6]
🔖توضیحات
(1) کسی که به جهاد می‌رود باید «فقه الجهاد» را کاملاً مطالعه کرده باشد. قبل از رفتن به میدان جنگ باید جهاد نفس کرده باشد و این جهاد مقدم بر جهاد قتال است. [7] جهاد اسمی بسیار مقدّس است که متأسفانه یک سری لا ابال و جاهل این عمل مقدّس را با اعمال خبیثه و خلاف شرع از دیدگان عمومی بد جلوه دادند.
(2) حدیث «با اموال و جان‌ها و زبان‌هاى خود با مشرکان جهاد کنید.» شرط جهاد (قتال) را حضور در میدان جنگ نمی‌داند چراکه ممکن است یک نفر لشکری را با مالش تجهیز کند چنین شخصی به نص صریح مجاهد است و یا کسی که مالی ندارد لیکن از لحاظ بنیه فیزیکی در میدان جنگ حضور می‌یابد و یا کسی که با زبان، علم و قلم و ...، اقدام به جهاد می‌کند. خداوند متعال در آیه 52 از سوره فرقان فرموده: «فَلا تُطِعِ الْكافِرينَ وَ جاهِدْهُمْ بِهِ جِهاداً كَبيرا؛ پس، از كافران اطاعت مكن، و با [الهام گرفتن از] قرآن با آنان به جهادى بزرگ بپرداز.» اين سوره مکی است و در آن به جهاد با کفار به وسیله‌ی حجّت (برهان و دلیل قاطع)، بیان ادله و تبلیغ قرآن امر نموده است. [8] و در عهد مکی مسلمانان به عفو و گذشت مأمور شده بودند چنانکه در حدیث صحیح از پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) وارد است که فرمودند: «إني أمرت بالعفو، فلا تقاتلوا القوم؛ همانا من به گذشت مأمور شده‌ام پس با این قوم (مشرکان مکه) جنگ نکنید.» [9] همانطور که ملاحظه میشود جهاد بزرگ به قتال توصیف نشده است بلکه تبلیغ و استدلال و ارائه براهین قرآنی در مقابله با کفار به عنوان جهاد معرفی شده است.
ادامه دارد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
جهاد در لغت: «مصدر از ریشه جُهد و جَهد که باب مفاعله، جاهد، مجاهدة و در اصل به معنای سختی و مشقت و نهایت کوشش است.»
جهاد در اصطلاح شرعی: «بذل الجهد فی قتال الکفار؛ نهایت تلاش و مشقت در جنگ با کفار» [1]
▫️جهاد با نفس
1. علم.
2. عمل به علم.
3. دعوت.
4. صبر در راه دعوت.
نکته1: «عالم ربانی – به اجماع - سلف صالح کسی است که حقیقت را دریافت کرده و به این حقیقت عمل کرده و به دیگران تعلیم داده باشد.»
▫️جهاد با شیطان
1. جهاد علیه شبهات و تشکیکات
2. جهاد علیه نیتهای فاسد و شهوات.
نکته2: «جهاد ضد شبهات موجب یقین میشود و جهاد مقابل نیتهای فاسد نتیجه صبر است.»
▫️جهاد با کفار و منافقین
1. قلبی.
2. زبانی (مختص منافقین).
3. مالی.
4.جانی (مختص کفار حربی)
▫️جهاد با ظالمان، مبتدعین و فاسقان
1. با دست (قدرت عملی برای مقابله).
2. با زبان (گفتاری یا نوشتاری).
3. با قلب (احساس تنفر در دل از عملکرد منکر) [2]
📝مستندات
◾️خداوند متعال فرموده: «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُون» [سجده: 24]، ترجمه: «و چون شكيبايى كردند و به آيات ما يقين داشتند، برخى از آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مىكردند.»
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «المجاهد، من جاهد نفسه فی سبیل الله»، ترجمه: «مجاهد آن كسى است كه در راه خدا با نفس خود جهاد كند.» [3]
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «جاهدوا المشرکین بأموالکم و أنفسکم و ألسنتکم»، ترجمه: «با اموال و جان‌ها و زبان‌هاى خود با مشرکان جهاد کنید.» [4]
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «من رأى منكم منكرا فليغيره بيده، فإن لم يستطع فبلسانه، فإن لم يستطع فبقلبه، وذلك أضعف الإيمان»، ترجمه: «هر كس از شما منكرى ببيند بايد با دست و اگر نتوانست با زبان و اگر نتوانست با قلبش آن را تغيير دهد، كه پائين‌ترين درجه ايمان [ تغییر قلبی] است.» [5]
◾️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «من مات ولم يغز، ولم يحدث نفسه بغزو، مات على شعبة نفاق»، ترجمه: «كسى كه جهاد نكرده يا آرزوى جهاد نداشته باشد و بميرد بر شعبه‌ای از نفاق مرده است.» [6]
🔖توضیحات
(1) کسی که به جهاد می‌رود باید «فقه الجهاد» را کاملاً مطالعه کرده باشد. قبل از رفتن به میدان جنگ باید جهاد نفس کرده باشد و این جهاد مقدم بر جهاد قتال است. [7] جهاد اسمی بسیار مقدّس است که متأسفانه یک سری لا ابال و جاهل این عمل مقدّس را با اعمال خبیثه و خلاف شرع از دیدگان عمومی بد جلوه دادند.
(2) حدیث «با اموال و جان‌ها و زبان‌هاى خود با مشرکان جهاد کنید.» شرط جهاد (قتال) را حضور در میدان جنگ نمی‌داند چراکه ممکن است یک نفر لشکری را با مالش تجهیز کند چنین شخصی به نص صریح مجاهد است و یا کسی که مالی ندارد لیکن از لحاظ بنیه فیزیکی در میدان جنگ حضور می‌یابد و یا کسی که با زبان، علم و قلم و ...، اقدام به جهاد می‌کند. خداوند متعال در آیه 52 از سوره فرقان فرموده: «فَلا تُطِعِ الْكافِرينَ وَ جاهِدْهُمْ بِهِ جِهاداً كَبيرا؛ پس، از كافران اطاعت مكن، و با [الهام گرفتن از] قرآن با آنان به جهادى بزرگ بپرداز.» اين سوره مکی است و در آن به جهاد با کفار به وسیله‌ی حجّت (برهان و دلیل قاطع)، بیان ادله و تبلیغ قرآن امر نموده است. [8] و در عهد مکی مسلمانان به عفو و گذشت مأمور شده بودند چنانکه در حدیث صحیح از پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) وارد است که فرمودند: «إني أمرت بالعفو، فلا تقاتلوا القوم؛ همانا من به گذشت مأمور شده‌ام پس با این قوم (مشرکان مکه) جنگ نکنید.» [9] همانطور که ملاحظه میشود جهاد بزرگ به قتال توصیف نشده است بلکه تبلیغ و استدلال و ارائه براهین قرآنی در مقابله با کفار به عنوان جهاد معرفی شده است.
ادامه دارد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
❤2
(3) شیوه‌های جنگ متفاوت است و اقدامات نیز متفاوت است؛ گروهی از راه فرهنگ بر مسلمین وارد می‌شوند مجاهدان فرهنگی نیز باید از این طریق مقابله کنند. گروهی با تانک و توپ و ...، وارد می‌شوند مجاهدان با مال و نیروی انسانی خویش به فراهم کردن سلاح و ...، می‌پردازند. خداوند متعال فرموده: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُم؛ و هر چه در توان داريد از نيرو و اسبهاى آماده بسيج كنيد، تا با اين [تداركات]، دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] ديگرى را جز ايشان -كه شما نمىشناسيدشان و خدا آنان را مىشناسد- بترسانيد.»[انفال: 60]
مانورهای نظامی بخشی از آموزش در هر کشوری است در جهت تثبیت و آمادگی هرچه بیشتر نیروهای زبده جنگی برای دفع دشمن احتمالی و حفظ و صیانت مرزها و نیز ترهیب و ترساندن آنها در صورتی که سوء قصدی داشته باشند!
📚پی‌نوشت‌ها:
[1] فتح الباری شرح صحيح البخاری – ابن حجر، ج6، ص3.
[2] ر.ک: زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج3، صص 9 – 10.
[3] مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج39، ص386 ح23965؛ صحیح ابن حبان، ج11، ص5 ح4706.
[4] سنن أبی داود، ج3، ص10 ح2504؛ السنن الکبری للنسائی، ج4، ص269 ح4289؛ مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج19، ص272 ح12246.
[5] صحیح مسلم، ج1، ص69 ح49.
[6] صحیح مسلم، ج3، ص1517 ح1910؛ سنن أبی داود، ج3، ص10 ح2502.
[7] ر.ک: زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج3، ص6.
[8] ر.ک: زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج3، ص5.
[9] المستدرک علی الصحیحین للحاکم، ج2، ص76 ح2377.
https://bit.ly/2SKR7xw
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
مانورهای نظامی بخشی از آموزش در هر کشوری است در جهت تثبیت و آمادگی هرچه بیشتر نیروهای زبده جنگی برای دفع دشمن احتمالی و حفظ و صیانت مرزها و نیز ترهیب و ترساندن آنها در صورتی که سوء قصدی داشته باشند!
📚پی‌نوشت‌ها:
[1] فتح الباری شرح صحيح البخاری – ابن حجر، ج6، ص3.
[2] ر.ک: زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج3، صص 9 – 10.
[3] مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج39، ص386 ح23965؛ صحیح ابن حبان، ج11، ص5 ح4706.
[4] سنن أبی داود، ج3، ص10 ح2504؛ السنن الکبری للنسائی، ج4، ص269 ح4289؛ مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج19، ص272 ح12246.
[5] صحیح مسلم، ج1، ص69 ح49.
[6] صحیح مسلم، ج3، ص1517 ح1910؛ سنن أبی داود، ج3، ص10 ح2502.
[7] ر.ک: زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج3، ص6.
[8] ر.ک: زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج3، ص5.
[9] المستدرک علی الصحیحین للحاکم، ج2، ص76 ح2377.
https://bit.ly/2SKR7xw
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
❤1
#خبر
اروپایی‌های چشم و دل سیر
🔻شهر لوزان سوئیس برای مقابله با آزار و اذیت خیابانی اپلیکیشین راه انداخت.
https://bit.ly/2MGRZzh
به کمک این اپلیکیشن که بهره برداری از آن از چند هفته پیش آغاز شده، قربانیان و شاهدان آزارهای خیابانی می‌توانند این رفتارها را به مقامات لوزان گزارش دهند.
چهار سال پیش از این انتشار خبر تعرض جنسی به صدها زن در جریان جشن‌های سال جدید میلادی در شهر کلن آلمان، خشم بسیاری از اروپایی‌ها را برانگیخت و بسیاری را برای چاره اندیشی در قبال چنین معضلی و پیشگیری از وقوع حوادث مشابه، دست به کار کرد.
گزارش‌ها تنها در سال ۲۰۱۶ میلادی ۷۵ درصد زنان ۱۶ تا ۲۵ سال ساکن شهر لوزان سوییس اعلام کرده بودند که در این سال دست‌کم یک بار قربانی آزار و اذیت خیابانی بوده‌اند.
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
اروپایی‌های چشم و دل سیر
🔻شهر لوزان سوئیس برای مقابله با آزار و اذیت خیابانی اپلیکیشین راه انداخت.
https://bit.ly/2MGRZzh
به کمک این اپلیکیشن که بهره برداری از آن از چند هفته پیش آغاز شده، قربانیان و شاهدان آزارهای خیابانی می‌توانند این رفتارها را به مقامات لوزان گزارش دهند.
چهار سال پیش از این انتشار خبر تعرض جنسی به صدها زن در جریان جشن‌های سال جدید میلادی در شهر کلن آلمان، خشم بسیاری از اروپایی‌ها را برانگیخت و بسیاری را برای چاره اندیشی در قبال چنین معضلی و پیشگیری از وقوع حوادث مشابه، دست به کار کرد.
گزارش‌ها تنها در سال ۲۰۱۶ میلادی ۷۵ درصد زنان ۱۶ تا ۲۵ سال ساکن شهر لوزان سوییس اعلام کرده بودند که در این سال دست‌کم یک بار قربانی آزار و اذیت خیابانی بوده‌اند.
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
رد شبهات ملحدین pinned «#مهم همبستری با کنیزان بسم الله الرحمن الرحیم السلام علیکم و رحمة الله و برکاته. مقاله‌ای که در پیش‌روی مخاطبین گرامی است، حاصل تلاش گروه «رد شبهات ملحدین» می‌باشد در پاسخ به شبهه مشهور "همبستری با کنیزان در اسلام"، و نیز بررسی روایی و تفسیری و فقهی آن با…»
#گفتار_نیک_در_دین_اسلام
از خصوصیات دعوت اسلامی این است که هرگز نیازی به شعارهای لفظی و بدون مصداق نداشته است و بر خلاف پیروان ادیان دیگر که سعی در تحریف حقایق دینشان کرده و گفته‌هایی مجمل را جایگزین آنها می‌کنند، بر حقیقت‌ها و دلایلِ درست تکیه می‌کند. در قسمت قبلی درباره‌ی «پندار نیک در اسلام» سخن گفتیم و این بار نوبت به «گفتار نیک در اسلام» رسید و به بیان نگرش اسلام نسبت به گفتار نیک می‌پردازیم.
اسلام به ما دستور داده که سخن نیک و درست بگوییم؛ خداوند فرموده است:
{مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ} [ق: 18]، یعنی: «انسان هیچ سخنی بر زبان نمی‌راند مگر اینکه فرشته‌ای مراقب و مهیاست»،
و فرموده است: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا} [الأحزاب: 70]، یعنی: «ای مؤمنان، از خدا بترسید و سخن راست و درست بگویید».
{قَوْلًا سَدِيدًا} یعنی سخن حق و صادقانه، و «با مردم سخن نرم و آرام گفتن، و اینکه در آن خیراندیشی برای مخاطب باشد نيز مشمول {قَوْلًا سَدِيدًا} است» [1] و در حدیث صحیح آمده که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند:
«من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليقل خيراً أو ليصمت» [2]، یعنی: «هرکس به خداوند و آخرت ایمان دارد، یا سخن نیک گفته و یا سکوت کند»
و در ضمن پاسخ به سؤال معاذ (رضی الله عنه) که پرسیده بود «از عملی به من بگویید که مرا به بهشت وارد کند و از دوزخ دور بدارد» فرمودند: «زبانت را نگه‌دار!» [3]
در دین اسلام، نه تنها به راستگویی امر شده: {وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ} [التوبة: 119]، یعنی: «و با راستگویان باشید» و گفته شده که «دروغگویی انسان را به فجور و فجور به دوزخ رهنمون می‌سازد» [4]، از نقل دروغ و حتی شایعاتی که احتمال دروغ در آنها وجود دارد هم نهی شده است؛ پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند:
«كفى بالمرء كذبا أن يحدث بكل ما سمع» [5]، یعنی: «در دروغگویی انسان همین بس که هرچه شنید را نقل کند!»
همچنین غیبت را از گناهان کبیره دانسته و گفته است:
{وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا} [الحجرات: 12]، یعنی: «غیب هم را نکنید، آیا دوست دارید که گوشت برادر مرده‌ی خود را بخورید؟!»
و از سخن‌چینی و بدزبانی نهی کرده؛ آیا می‌دانید که اسلام، مسلمانان را از دشنام‌گفتن به خروس [6] و باد [7] هم بازداشته؟ و آیا می‌دانید که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند که
«الكلمة الطيبة صدقة» [8]، یعنی: «سخن نیک، صدقه است»؟!
درباره‌ی اهتمام اسلام به گفتار نیک، سخن آنقدر زیاد است که گروهی از اهل علم به صورت مستقل در این باب تألیف کرده‌اند؛ برای مثال ابن ابی دنیا کتاب‌های «الصمت وآداب اللسان» (سکوت و آداب زبان) و «ذم الغیبة والنمیمة» (نکوهش غیبت و سخن‌چینی) را نگاشته و یحیای عطار کتاب «حفظ اللسان» (نگه‌داشتن زبان) را دارد.
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] تيسير الكريم الرحمن، مؤسسة الرسالة، ص 673
[2] صحیح بخاری (6018) و صحیح مسلم (47)
[3] سنن ترمذی (2616)
[4] صحیح بخاری (6094) و صحیح مسلم (2607)
[5] صحیح مسلم (5)، و در باب هم به صورت مرفوع و هم موقوف روایت شده است.
[6] سنن ابی داود (5101)
[7] سنن ترمذی (2252) و سنن ابن ماجه (3727)
[8] صحیح بخاری (2989) و صحیح مسلم (1009)
https://bit.ly/36jk4EB
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
از خصوصیات دعوت اسلامی این است که هرگز نیازی به شعارهای لفظی و بدون مصداق نداشته است و بر خلاف پیروان ادیان دیگر که سعی در تحریف حقایق دینشان کرده و گفته‌هایی مجمل را جایگزین آنها می‌کنند، بر حقیقت‌ها و دلایلِ درست تکیه می‌کند. در قسمت قبلی درباره‌ی «پندار نیک در اسلام» سخن گفتیم و این بار نوبت به «گفتار نیک در اسلام» رسید و به بیان نگرش اسلام نسبت به گفتار نیک می‌پردازیم.
اسلام به ما دستور داده که سخن نیک و درست بگوییم؛ خداوند فرموده است:
{مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ} [ق: 18]، یعنی: «انسان هیچ سخنی بر زبان نمی‌راند مگر اینکه فرشته‌ای مراقب و مهیاست»،
و فرموده است: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا} [الأحزاب: 70]، یعنی: «ای مؤمنان، از خدا بترسید و سخن راست و درست بگویید».
{قَوْلًا سَدِيدًا} یعنی سخن حق و صادقانه، و «با مردم سخن نرم و آرام گفتن، و اینکه در آن خیراندیشی برای مخاطب باشد نيز مشمول {قَوْلًا سَدِيدًا} است» [1] و در حدیث صحیح آمده که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند:
«من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليقل خيراً أو ليصمت» [2]، یعنی: «هرکس به خداوند و آخرت ایمان دارد، یا سخن نیک گفته و یا سکوت کند»
و در ضمن پاسخ به سؤال معاذ (رضی الله عنه) که پرسیده بود «از عملی به من بگویید که مرا به بهشت وارد کند و از دوزخ دور بدارد» فرمودند: «زبانت را نگه‌دار!» [3]
در دین اسلام، نه تنها به راستگویی امر شده: {وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ} [التوبة: 119]، یعنی: «و با راستگویان باشید» و گفته شده که «دروغگویی انسان را به فجور و فجور به دوزخ رهنمون می‌سازد» [4]، از نقل دروغ و حتی شایعاتی که احتمال دروغ در آنها وجود دارد هم نهی شده است؛ پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند:
«كفى بالمرء كذبا أن يحدث بكل ما سمع» [5]، یعنی: «در دروغگویی انسان همین بس که هرچه شنید را نقل کند!»
همچنین غیبت را از گناهان کبیره دانسته و گفته است:
{وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا} [الحجرات: 12]، یعنی: «غیب هم را نکنید، آیا دوست دارید که گوشت برادر مرده‌ی خود را بخورید؟!»
و از سخن‌چینی و بدزبانی نهی کرده؛ آیا می‌دانید که اسلام، مسلمانان را از دشنام‌گفتن به خروس [6] و باد [7] هم بازداشته؟ و آیا می‌دانید که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند که
«الكلمة الطيبة صدقة» [8]، یعنی: «سخن نیک، صدقه است»؟!
درباره‌ی اهتمام اسلام به گفتار نیک، سخن آنقدر زیاد است که گروهی از اهل علم به صورت مستقل در این باب تألیف کرده‌اند؛ برای مثال ابن ابی دنیا کتاب‌های «الصمت وآداب اللسان» (سکوت و آداب زبان) و «ذم الغیبة والنمیمة» (نکوهش غیبت و سخن‌چینی) را نگاشته و یحیای عطار کتاب «حفظ اللسان» (نگه‌داشتن زبان) را دارد.
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] تيسير الكريم الرحمن، مؤسسة الرسالة، ص 673
[2] صحیح بخاری (6018) و صحیح مسلم (47)
[3] سنن ترمذی (2616)
[4] صحیح بخاری (6094) و صحیح مسلم (2607)
[5] صحیح مسلم (5)، و در باب هم به صورت مرفوع و هم موقوف روایت شده است.
[6] سنن ابی داود (5101)
[7] سنن ترمذی (2252) و سنن ابن ماجه (3727)
[8] صحیح بخاری (2989) و صحیح مسلم (1009)
https://bit.ly/36jk4EB
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جهنم الحاد و ناباوری
اگر اعتقاد به دنیای پس از مرگ و حسابرسی انسان نباشد، کارهایی مانند قتل، تجاوز، خیانت زناشویی، کرامت انسانی و انسانیت، عشق و محبت و.... بدون معنا است. خیر و شر و درستی و نادرستی کاملا بی‌معنی است چون محاسبه و پاداش و مجازاتی بعد از مرگ وجود ندارد. در یک کلام میتوان گفت که ناباوری و الحاد مساوی با پوچی است همانطور که اکثر مفکران و نویسندگانِ ملحد و آتئیست در نهایت به پوچی رسیده و خودکشی کرده‌اند.
همچنین در این کلیپ موارد دیگری مانند آمار خودکشی در کشورهای مختلف جهان و ارتباط آن با الحاد و ناباوری بررسی میشود.
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
اگر اعتقاد به دنیای پس از مرگ و حسابرسی انسان نباشد، کارهایی مانند قتل، تجاوز، خیانت زناشویی، کرامت انسانی و انسانیت، عشق و محبت و.... بدون معنا است. خیر و شر و درستی و نادرستی کاملا بی‌معنی است چون محاسبه و پاداش و مجازاتی بعد از مرگ وجود ندارد. در یک کلام میتوان گفت که ناباوری و الحاد مساوی با پوچی است همانطور که اکثر مفکران و نویسندگانِ ملحد و آتئیست در نهایت به پوچی رسیده و خودکشی کرده‌اند.
همچنین در این کلیپ موارد دیگری مانند آمار خودکشی در کشورهای مختلف جهان و ارتباط آن با الحاد و ناباوری بررسی میشود.
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
Forwarded from رد شبهات ملحدین
سرابی_به_نام_انسانیت_no_atheism.pdf
860.8 KB
📚نام کتاب: سرابی به نام انسانیت
✍️نویسنده: محمد قطب
📝مترجم: خداداد مطاعی پور
📄تعداد صفحات: 27
#معرفی_کتاب
📖 نگاهی گذرا و دقیق به مکتب اومانیسم (انسان‌گرایی) و شعارهای پر زرق و برق‌شان و آشکار کردن هدف‌های پشت این شعارهایی که برایش تبلیغ می‌کنند یعنی دور انداختن دین از صحنه زندگی. دعوت این مکتب دقیقا شبیه فراماسونری‌ها است که می‌گویند: «عقیده‌ات را دمِ در (یعنی هنگام ورود به فراماسونری) در بیاور همانطور که کفشهایت را در می‌آوری» و بدون عقیده وارد شو. اما ممکن است مردمانی فریب زرق و برق دعوت انسانیت را بخورند و به آن ایمان بیاورند و به سوی آن دعوت کنند درحالی که از حقیقت آن غافل باشند، و امکان هم دارد که آنها اصلا باور نکنند که انسانیت، دعوت به جدایی و دورانداختن دین می‌نماید که شیاطین روی زمین برای هدفی مشخص به نشر آن می‌پردازند. با خواندن کتاب "سرابی به نام انسانیت" با تمام زوایای پنهان این دعوت‌ها آشنا می‌شوید.
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
✍️نویسنده: محمد قطب
📝مترجم: خداداد مطاعی پور
📄تعداد صفحات: 27
#معرفی_کتاب
📖 نگاهی گذرا و دقیق به مکتب اومانیسم (انسان‌گرایی) و شعارهای پر زرق و برق‌شان و آشکار کردن هدف‌های پشت این شعارهایی که برایش تبلیغ می‌کنند یعنی دور انداختن دین از صحنه زندگی. دعوت این مکتب دقیقا شبیه فراماسونری‌ها است که می‌گویند: «عقیده‌ات را دمِ در (یعنی هنگام ورود به فراماسونری) در بیاور همانطور که کفشهایت را در می‌آوری» و بدون عقیده وارد شو. اما ممکن است مردمانی فریب زرق و برق دعوت انسانیت را بخورند و به آن ایمان بیاورند و به سوی آن دعوت کنند درحالی که از حقیقت آن غافل باشند، و امکان هم دارد که آنها اصلا باور نکنند که انسانیت، دعوت به جدایی و دورانداختن دین می‌نماید که شیاطین روی زمین برای هدفی مشخص به نشر آن می‌پردازند. با خواندن کتاب "سرابی به نام انسانیت" با تمام زوایای پنهان این دعوت‌ها آشنا می‌شوید.
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
❤2
جواب‌دادن سلام کافران ‼️
با توجه به دلایلی که در سنت پیامبرگرامی (صلی الله علیه وآله وسلم) و سیره‌ی صحابه ایشان وارد است، هرگاه کافری بر مسلمان سلام دهد، جواب دادن سلام او «واجب» است؛ امام قرطبی(م671هـ) می‌گوید: «در اینکه جواب سلام دادن بر اهل ذمّه، آیا بر مسلمانان واجب است یا نه، اختلاف می‌باشد؛ ابن عباس (رضی الله عنهما)، شعبی (رحمه الله) و قتاده (رحمه الله) معتقد به وجوب آن هستند و به عموم آیه‌ی قرآن و امر در جواب دادن آنان از سنت صحیح متمسک شده‌اند» [1] و این دیدگاه جمهور علمای اسلام می‌باشد و حتی برخی از علماء این اختلاف را نادیده گرفته‌اند و نقل اجماع کرده‌اند.
▪️امام نووی (م676هـ) می‌گوید: «علماء بر جواب دادن سلام اهل کتاب متفق‌اند.» [2]
▪️امام ابن قیم (م751هـ) می‌گوید: «در وجوب جواب سلام دادن آنان (اهل کتاب) اختلاف است؛ جمهور قائل به واجب بودن آن هستند و این صحیح است.» [3]
📝مستندات جمهور علماء، آیه قرآن و احادیث صحیح و صریحی است که در سنت پیامبراکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و صحابه ایشان نقل شده‌اند؛ به‌طور نمونه:
🔹خداوند متعال فرموده:«وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَسيباً» [نساء: 86].
ترجمه: «و چون به شما درود گفته شد، شما به [صورتى] بهتر از آن درود گوييد، يا همان را [در پاسخ] برگردانيد، كه خدا همواره به هر چيزى حسابرس است.»
وجه استدلال: با توجه به این آیه مبارکه، اولاً: سلام کردن در ابتدا، سنت است و جواب دادن آن فرض [کفایه] می‌باشد [4] و این دیدگاه جمهور علماء می‌باشد. [5] هرچند برخی از علماء تصریح نموده‌اند که سلام دادن واجب و پاسخ به آن نیز فرض است و مشهور این است که سلام دادن در ابتدا سنت می‌باشد. [6] ثانیاً: هرگاه شخصی بر دیگری سلام گفت، لازم است که به شیوه‌ی نیکوتر یا عین جواب او را داد و این خاص مسلمانان نیست بلکه شامل غیرمسلمانان نیز میشود.
▪️عبدالله بن عباس(رضی الله عنهما) می‌گوید: «جواب سلام را بدهید، بر هر کس که باشد، یهودی یا نصرانی یا مجوسی، چونکه خداوند می‌فرماید: و چون به شما درود گفته شد، شما به [صورتى] بهتر از آن درود گوييد، يا همان را [در پاسخ] برگردانيد. (نساء: 86)» [7]
▪️امام ابن عبدالبر (م463هـ) می‌گوید: «این فرموده‌ی خداوند، مسلمان را از ذمّی تخصیص نداده است.» [8]
🔸انس بن مالک (رضی الله عنه) از رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) روایت نموده که فرمودند: « إذا سلم عليكم أهل الكتاب فقولوا وعليكم» [9]، ترجمه: «هرگاه اهل کتاب بر شما سلام کردند پس در جواب بگویید: "وعلیکم"»
وجه استدلال: این حدیث و احادیث مشابه آن، جواب به سلام کفار را به "وعلیک" و "وعلیکم" حصر کرده لیکن این عمومیت ندارد بلکه سبب داشته و هرگاه سبب آن برداشته شود این حصر نیز منتفی میشود؛ زیرا یهودیان به پیامبراکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) سلام می‌کردند به جای "السلام علیک"؛ می‌گفتند: "السام علیک" (مرگ بر تو) از این‌رو آنحضرت در جواب آنها می‌فرمود: "وعلیکم" و به صحابه نیز سفارش نمود که هرگاه یهود به شما سلام (السام علیکم) دادند شما بدون کم و زیاد در جواب بگویید"وعلیکم"، و مستندات آن عبارت‌اند از:
▪️عبدالله بن عمر (رضی الله عنهما) می‌گوید: «رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هرگاه یکی از یهودیان بر شما سلام داد و گفت "السام علیک" (مرگ بر تو) پس در جوابش بگو: "وعلیک".» [10]
▪️سیده عایشه (رضی الله عنها) می‌گوید: «گروهی از یهود بر رسول‌الله (صلی الله علیه وآله وسلم) وارد شدند و گفتند: سام (مرگ) بر شما، آن را فهمیدم و به آنها گفتم: مرگ و لعنت بر شما. رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: آرام باش ای عایشه، خداوند ملایمت را در همه چیز دوست دارد. عرض کردم: ای رسول الله، آیا نشنیدید که آنها چه گفتند؟ رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: در جواب گفتم "و علیکم (بر شما)."» [11]
ادامه دارد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
با توجه به دلایلی که در سنت پیامبرگرامی (صلی الله علیه وآله وسلم) و سیره‌ی صحابه ایشان وارد است، هرگاه کافری بر مسلمان سلام دهد، جواب دادن سلام او «واجب» است؛ امام قرطبی(م671هـ) می‌گوید: «در اینکه جواب سلام دادن بر اهل ذمّه، آیا بر مسلمانان واجب است یا نه، اختلاف می‌باشد؛ ابن عباس (رضی الله عنهما)، شعبی (رحمه الله) و قتاده (رحمه الله) معتقد به وجوب آن هستند و به عموم آیه‌ی قرآن و امر در جواب دادن آنان از سنت صحیح متمسک شده‌اند» [1] و این دیدگاه جمهور علمای اسلام می‌باشد و حتی برخی از علماء این اختلاف را نادیده گرفته‌اند و نقل اجماع کرده‌اند.
▪️امام نووی (م676هـ) می‌گوید: «علماء بر جواب دادن سلام اهل کتاب متفق‌اند.» [2]
▪️امام ابن قیم (م751هـ) می‌گوید: «در وجوب جواب سلام دادن آنان (اهل کتاب) اختلاف است؛ جمهور قائل به واجب بودن آن هستند و این صحیح است.» [3]
📝مستندات جمهور علماء، آیه قرآن و احادیث صحیح و صریحی است که در سنت پیامبراکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و صحابه ایشان نقل شده‌اند؛ به‌طور نمونه:
🔹خداوند متعال فرموده:«وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَسيباً» [نساء: 86].
ترجمه: «و چون به شما درود گفته شد، شما به [صورتى] بهتر از آن درود گوييد، يا همان را [در پاسخ] برگردانيد، كه خدا همواره به هر چيزى حسابرس است.»
وجه استدلال: با توجه به این آیه مبارکه، اولاً: سلام کردن در ابتدا، سنت است و جواب دادن آن فرض [کفایه] می‌باشد [4] و این دیدگاه جمهور علماء می‌باشد. [5] هرچند برخی از علماء تصریح نموده‌اند که سلام دادن واجب و پاسخ به آن نیز فرض است و مشهور این است که سلام دادن در ابتدا سنت می‌باشد. [6] ثانیاً: هرگاه شخصی بر دیگری سلام گفت، لازم است که به شیوه‌ی نیکوتر یا عین جواب او را داد و این خاص مسلمانان نیست بلکه شامل غیرمسلمانان نیز میشود.
▪️عبدالله بن عباس(رضی الله عنهما) می‌گوید: «جواب سلام را بدهید، بر هر کس که باشد، یهودی یا نصرانی یا مجوسی، چونکه خداوند می‌فرماید: و چون به شما درود گفته شد، شما به [صورتى] بهتر از آن درود گوييد، يا همان را [در پاسخ] برگردانيد. (نساء: 86)» [7]
▪️امام ابن عبدالبر (م463هـ) می‌گوید: «این فرموده‌ی خداوند، مسلمان را از ذمّی تخصیص نداده است.» [8]
🔸انس بن مالک (رضی الله عنه) از رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) روایت نموده که فرمودند: « إذا سلم عليكم أهل الكتاب فقولوا وعليكم» [9]، ترجمه: «هرگاه اهل کتاب بر شما سلام کردند پس در جواب بگویید: "وعلیکم"»
وجه استدلال: این حدیث و احادیث مشابه آن، جواب به سلام کفار را به "وعلیک" و "وعلیکم" حصر کرده لیکن این عمومیت ندارد بلکه سبب داشته و هرگاه سبب آن برداشته شود این حصر نیز منتفی میشود؛ زیرا یهودیان به پیامبراکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) سلام می‌کردند به جای "السلام علیک"؛ می‌گفتند: "السام علیک" (مرگ بر تو) از این‌رو آنحضرت در جواب آنها می‌فرمود: "وعلیکم" و به صحابه نیز سفارش نمود که هرگاه یهود به شما سلام (السام علیکم) دادند شما بدون کم و زیاد در جواب بگویید"وعلیکم"، و مستندات آن عبارت‌اند از:
▪️عبدالله بن عمر (رضی الله عنهما) می‌گوید: «رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هرگاه یکی از یهودیان بر شما سلام داد و گفت "السام علیک" (مرگ بر تو) پس در جوابش بگو: "وعلیک".» [10]
▪️سیده عایشه (رضی الله عنها) می‌گوید: «گروهی از یهود بر رسول‌الله (صلی الله علیه وآله وسلم) وارد شدند و گفتند: سام (مرگ) بر شما، آن را فهمیدم و به آنها گفتم: مرگ و لعنت بر شما. رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: آرام باش ای عایشه، خداوند ملایمت را در همه چیز دوست دارد. عرض کردم: ای رسول الله، آیا نشنیدید که آنها چه گفتند؟ رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: در جواب گفتم "و علیکم (بر شما)."» [11]
ادامه دارد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
امام ابن قیم (751هـ) می‌گوید: «هر گاه محقق شود که اهل ذمّه‌ای گفته: "السام علیکم" (مرگ بر شما) یا اینکه در چیزی که گفته تردید باشد، پس اگر برای شنونده محقق گردد که ذمّی به او گفته: "السلام علیکم" (درود بر تو) و در آن شکی نبود، آیا جائز است که در جواب بگوید: "وعلیک السلام" یا اینکه به "وعلیک" پسنده کند؟
آنچه که دلایل شرعی و قواعد شریعت مقتضی آن بوده این است که در جواب گفته شود: "وعلیک السلام" و این به جهت عدالت است و خداوند به عدالت و احسان امر نموده و همچنین خداوند متعال فرموده: «وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا» [نساء: 86]، ترجمه: «و چون به شما درود گفته شد، شما به [صورتى] بهتر از آن درود گوييد، يا همان را [در پاسخ] برگردانيد.»
این آیه به فضل فرا خوانده و موجب رعایت عدالت است و تعارضی با احادیثی که در این باب وارد شده ندارد؛ چونکه امر رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) به حصر در جواب"وعلیکم" مبتنی بر سببی بوده که در تحیات و سلام خود بدان اعتماد می‌کرده‌اند. خداوند متعال فرموده:«وَ إِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَ يَقُولُونَ في أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُول» [مجادله: 8]، ترجمه: «و چون به نزد تو آيند، تو را بدانچه خدا به آن [شيوه] سلام نگفته سلام مىدهند و در دلهاى خود مىگويند: چرا به آنچه مىگوييم خدا ما را عذاب نمىكند؟»، بنابراین هرگاه این علت بر طرف شد و اهل کتابی (ذمّی) گفت: "السلام علیکم و رحمة الله" پس عدالت در سلام دادن مقتضی این است که همانند سلام او را جواب داد.» [12]
مؤید این سخن امام ابن قیم (رحمه الله) روایاتی است که از صحابه و تابعین در این باره نقل شده است؛ به‌طور نمونه:
▪️عبدالله بن عباس (رضی الله عنهما) می‌گوید: «اگر فرعون به من بگوید: " خدا در تو برکت دهد" در جوابش می‌گویم: " و در تو هم" و حال اینکه فرعون مُرده.» [13]
▪️ابو عثمان النهدى(م95هـ) می‌گوید: «ابوموسی(رضی الله عنه) برای راهبی نامه‌ای نوشت و در آن بر او سلام داده بود. به او گفته شد: آیا بر او که کافر است سلام می‌دهی؟ فرمود: او برای من نامه نوشت و بر من سلام داد و من هم بر او جواب دادم.» [14]
▪️عامر الشعبی (م104هـ) می‌گوید: «ابوبرده (رضی الله عنه) برای مردی از اهل ذمّه نامه نوشت و بر او سلام کرد، به او گفته شد: چرا به او سلام دادی؟ فرمود: چونکه او به من سلام داده بود.» [15]
نتیجه اینکه: حصر جوابِ سلام در "وعلیکم" میتواند به دو دلیل باشد: اول اینکه: به سبب جنگ و عداوت میان مسلمین و غیرمسلمان باشد که در این حالت فقط به "وعلیکم" پسنده میشود و بر آن کم و زیاد نمی‌شود. دوم اینکه: هرگاه سلام کردن کفار با دعای شر مانند"السام علیکم" (مرگ بر شما) آغاز شده باشد در این صورت با لفظ "وعلیکم" بدون دشنام جواب او داده میشود. و در حالت عادی نیز جواب دادن به سلام آنها واجب است و جمهور قریب به اتفاق علماء براین دیدگاه هستند.
📚پی‌نوشت‌ها
[1] الجامع لأحكام القرآن – القرطبی، ج5، ص304.
[2] المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج – النووی، ج14، ص144.
[3] زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج2، ص389.
[4] معالم التنزيل فی تفسير القرآن – البغوی، ج2، ص257؛ الجامع لأحكام القرآن – القرطبی، ج5، ص298.
[5] المحرر الوجيز فی تفسير الكتاب العزيز – ابن عطیة، ج2، ص87.
[6] ر.ک: التفسير الكبير – فخر الرازی، ج10، ص163.
[7] الأدب المفرد للبخاری، ص378 ح1107؛ مصنف ابن ابی شیبة، ج5، ص250 ح25765؛ مسند أبی يعلی الموصلی، ج3، ص100 ح1530: - «اثر حَسَن است».
[8] التمهيد – ابن عبدالبر، ج17، ص89.
[9] صحیح البخاری، ج8، ص57 ح 6258؛ صحیح مسلم، ج4، ص1705ح2163.
[10] صحیح البخاری، ج8، ص57 ح6257؛ صحیح مسلم، ج4، ص1706 ح2164.
[11] صحیح البخاری، ج8، ص 12 ح 6024؛ صحیح مسلم، ج 4، ص 1706 ح 2165.
[12] أحكام أهل الذمة – ابن قیم، ج1، صص425 – 426.
[13] الأدب المفرد للبخاری، ص 381 ح 1113؛ المعجم الكبير للطبرانی، ج10، ص262 ح10609: - «اثر صحیح است.»
[14] الأدب المفرد للبخاری، ص377 ح1101؛ إتحاف الخيرة – البوصیری، ج6، ص44 ح5292؛ المطالب العالية - ابن حجر، ج11، ص678 ح2653: - «اثر صحیح است.»
[15] مصنف ابن ابی شیبة، ج5، ص249 ح25754: - «سند صحیح.»
https://bit.ly/2FoQYYq
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
آنچه که دلایل شرعی و قواعد شریعت مقتضی آن بوده این است که در جواب گفته شود: "وعلیک السلام" و این به جهت عدالت است و خداوند به عدالت و احسان امر نموده و همچنین خداوند متعال فرموده: «وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا» [نساء: 86]، ترجمه: «و چون به شما درود گفته شد، شما به [صورتى] بهتر از آن درود گوييد، يا همان را [در پاسخ] برگردانيد.»
این آیه به فضل فرا خوانده و موجب رعایت عدالت است و تعارضی با احادیثی که در این باب وارد شده ندارد؛ چونکه امر رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) به حصر در جواب"وعلیکم" مبتنی بر سببی بوده که در تحیات و سلام خود بدان اعتماد می‌کرده‌اند. خداوند متعال فرموده:«وَ إِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَ يَقُولُونَ في أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُول» [مجادله: 8]، ترجمه: «و چون به نزد تو آيند، تو را بدانچه خدا به آن [شيوه] سلام نگفته سلام مىدهند و در دلهاى خود مىگويند: چرا به آنچه مىگوييم خدا ما را عذاب نمىكند؟»، بنابراین هرگاه این علت بر طرف شد و اهل کتابی (ذمّی) گفت: "السلام علیکم و رحمة الله" پس عدالت در سلام دادن مقتضی این است که همانند سلام او را جواب داد.» [12]
مؤید این سخن امام ابن قیم (رحمه الله) روایاتی است که از صحابه و تابعین در این باره نقل شده است؛ به‌طور نمونه:
▪️عبدالله بن عباس (رضی الله عنهما) می‌گوید: «اگر فرعون به من بگوید: " خدا در تو برکت دهد" در جوابش می‌گویم: " و در تو هم" و حال اینکه فرعون مُرده.» [13]
▪️ابو عثمان النهدى(م95هـ) می‌گوید: «ابوموسی(رضی الله عنه) برای راهبی نامه‌ای نوشت و در آن بر او سلام داده بود. به او گفته شد: آیا بر او که کافر است سلام می‌دهی؟ فرمود: او برای من نامه نوشت و بر من سلام داد و من هم بر او جواب دادم.» [14]
▪️عامر الشعبی (م104هـ) می‌گوید: «ابوبرده (رضی الله عنه) برای مردی از اهل ذمّه نامه نوشت و بر او سلام کرد، به او گفته شد: چرا به او سلام دادی؟ فرمود: چونکه او به من سلام داده بود.» [15]
نتیجه اینکه: حصر جوابِ سلام در "وعلیکم" میتواند به دو دلیل باشد: اول اینکه: به سبب جنگ و عداوت میان مسلمین و غیرمسلمان باشد که در این حالت فقط به "وعلیکم" پسنده میشود و بر آن کم و زیاد نمی‌شود. دوم اینکه: هرگاه سلام کردن کفار با دعای شر مانند"السام علیکم" (مرگ بر شما) آغاز شده باشد در این صورت با لفظ "وعلیکم" بدون دشنام جواب او داده میشود. و در حالت عادی نیز جواب دادن به سلام آنها واجب است و جمهور قریب به اتفاق علماء براین دیدگاه هستند.
📚پی‌نوشت‌ها
[1] الجامع لأحكام القرآن – القرطبی، ج5، ص304.
[2] المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج – النووی، ج14، ص144.
[3] زاد المعاد فی هدی خير العباد – ابن قیم، ج2، ص389.
[4] معالم التنزيل فی تفسير القرآن – البغوی، ج2، ص257؛ الجامع لأحكام القرآن – القرطبی، ج5، ص298.
[5] المحرر الوجيز فی تفسير الكتاب العزيز – ابن عطیة، ج2، ص87.
[6] ر.ک: التفسير الكبير – فخر الرازی، ج10، ص163.
[7] الأدب المفرد للبخاری، ص378 ح1107؛ مصنف ابن ابی شیبة، ج5، ص250 ح25765؛ مسند أبی يعلی الموصلی، ج3، ص100 ح1530: - «اثر حَسَن است».
[8] التمهيد – ابن عبدالبر، ج17، ص89.
[9] صحیح البخاری، ج8، ص57 ح 6258؛ صحیح مسلم، ج4، ص1705ح2163.
[10] صحیح البخاری، ج8، ص57 ح6257؛ صحیح مسلم، ج4، ص1706 ح2164.
[11] صحیح البخاری، ج8، ص 12 ح 6024؛ صحیح مسلم، ج 4، ص 1706 ح 2165.
[12] أحكام أهل الذمة – ابن قیم، ج1، صص425 – 426.
[13] الأدب المفرد للبخاری، ص 381 ح 1113؛ المعجم الكبير للطبرانی، ج10، ص262 ح10609: - «اثر صحیح است.»
[14] الأدب المفرد للبخاری، ص377 ح1101؛ إتحاف الخيرة – البوصیری، ج6، ص44 ح5292؛ المطالب العالية - ابن حجر، ج11، ص678 ح2653: - «اثر صحیح است.»
[15] مصنف ابن ابی شیبة، ج5، ص249 ح25754: - «سند صحیح.»
https://bit.ly/2FoQYYq
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
آیا فیلسوفان عصر روشنگری ملحد بوده‌اند؟
همانطور که پژوهشگران متخصص غربی تأکید کرده‌اند، از جمله ملاحظات مهمی که جای تأمل دارد اینست که اکثر فیلسوفان رادیکال فرانسوی در قرن هجدهم شایسته نیست که به الحاد نسبت داده شوند، بلکه خداباور بوده و مؤید فلسفه‌ی خداباوری مبتنی بر عقل و طبیعت بودند، نه مبتنی بر دیدگاه ویژه مسیحیت نسبت به خدا.
از جمله این فلاسفه میتوان دنی دیدرو (1713-1784) و ژان ژاک روسو (1778-1712) و وُلتر (1778-1694) را نام برد که به گونه ای بنیادین به عنوان کسانی که ملحد هستند از آنان یاد میشود، اما در واقع خداباور بوده‌اند!
به عنوان مثال ولتر با همان ترازو که تعالیم کلیسای مسیحی را می‌سنجد، به الحاد می نگرد و هردو از نظر وی "چنگی به دل نمی‌زنند"، به همین سبب -چنانکه برخی از پژوهشگران غربی نیز اذعان دارند- ملحدینی که از الحاد و خداناباوری دفاع می‌کنند، وقتی به سخنان فلاسفه‌ی عصر روشنگری مانند ولتر استناد می‌کنند، دست به قیچی‌کردن گفته‌های آنها زده و آن قسمت‌هایی که تأییدکننده‌ی خداناباوری و ملحد جلوه‌دادنشان است را استفاده می‌کنند. این درحالی است که ولتر -همانگونه که خودش می‌گوید- از عقیده به ذاتی والا که انسان با تأمل و تفکر در عالم طبیعت به آن می‌رسد دفاع می‌کند که عموماً از سوی ادیان خاصتاً از جانب فرقه‌های نصرانی تحریف شده است.
این موضع‌گیری آشکار ولتر در رساله (اورانیا)ی او در سال 1722 میلادی، ازین حیث که دفاعی قوی را از ذاتی والا ارائه می‌دهد تجلی پیدا می‌کند؛ ذاتی که -به قول ولتر- از جانب ادیان دیگر جهان و به ویژه از جانب کلیسای کاتولیک فرانسه و نماینده و رهبرانش به شکلی نادرست و تحریف شده عرضه میشود. نقد و حمله‌ی ولتر به نحو اساسی و چشم‌گیری علیه کلیسای کاتولیک وقتِ خودش بوده و آتش جنگی که بر افروخت، علیه کشیشان کاتولیک و سلوک و افکار مخصوص کاتولیک فرانسوی بود و باور داشت که وجود تعدادی از خداناباوران در جهان، به سبب اعمال کینه‌توزانه‌ی کلیسا و "اعتقادات باطل و فاسدی که به ایمان راستین به خداوند اضافه کرده‌اند"، جای شگفتی ندارد!
نمونه دیگر این فلاسفه ژان ملیه (Jean Meslier) است که از کشیشان کاتولیک فرانسه بود. گفته میشود که او مدتی به درازای چهار دهه را بدون اظهار هیچگونه تردید و دشمنی با دین، سپری کرد؛ اما بعد از اینکه مُرد، در کتابخانه‌اش کتابی قطور به اسم (وصیت) پیدا شده که در آن از الحاد پشتیبانی کرده است!
از ژان ملیه به عنوان یکی از شخصیت‌های مهمی که الحاد را در فرانسه یاری داده‌اند یاد میشود؛ او در کتابش به کلیسا و فساد و جنایت‌های آن حمله کرده و آنرا بنیانی برای فساد که پر از افکار پوچ و ناموثق است، می‌داند و هجومش بر کلیسا را به حدی می رساند که آن را باعث فساد و فقیرشدن مردم و کم‌شدن معیشتشان قلمداد کرده و سخنان کلیسا را هذیان‌هایی می‌داند که جز افراد نادان، کسی آنها را باور نمی‌کند. بلکه پا را فراتر گذاشته و مسیحیت را به فساد اخلاقی و فرومایگی سلوکی و مضحک‌بودن عقاید وصف می‌کند.
اگرچه ژان ملیه کتابش را از کوبیدن کلیسا و نقض اعتقادات و تعالیمش پر کرده است اما با این وجود خداناباور (ملحد) نبوده، بلکه چنانکه پژوهشگران غربی می‌گویند، وی این را بخاطر اینکه مسیحیت فرقه ای است که شناخت حقیقی نسبت به خدا که برای هر انسانی به وسیله طبیعت و عقل ممکن است را کِدر نموده، انجام داده است.
به همین خاطر می‌بینیم که ژان خدا را فرا خوانده و می‌گوید: «از خداوند خواستارم» و سپس از آن دین فطری که خداوند آن را در قلوب همگان قرار داده سخن می‌راند، دینی که دشمن بدخوی آن مسیحیت است.
از آنچه که ذکر شد، پیداست که توصیفات اکثر ملحدین معاصر درباره شخصیت‌های تاریخی مشهور که گویا ملحد بوده‌اند، تشخیصی حقیقی و دقیق نبوده، بلکه تنها تلاشی مذبوحانه برای سیاه‌نمایی و جستجوی تاریخ، فلسفه و ادبیات به دنبال شواهد تأیید الحادشان است!
https://bit.ly/35qU3C4
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
همانطور که پژوهشگران متخصص غربی تأکید کرده‌اند، از جمله ملاحظات مهمی که جای تأمل دارد اینست که اکثر فیلسوفان رادیکال فرانسوی در قرن هجدهم شایسته نیست که به الحاد نسبت داده شوند، بلکه خداباور بوده و مؤید فلسفه‌ی خداباوری مبتنی بر عقل و طبیعت بودند، نه مبتنی بر دیدگاه ویژه مسیحیت نسبت به خدا.
از جمله این فلاسفه میتوان دنی دیدرو (1713-1784) و ژان ژاک روسو (1778-1712) و وُلتر (1778-1694) را نام برد که به گونه ای بنیادین به عنوان کسانی که ملحد هستند از آنان یاد میشود، اما در واقع خداباور بوده‌اند!
به عنوان مثال ولتر با همان ترازو که تعالیم کلیسای مسیحی را می‌سنجد، به الحاد می نگرد و هردو از نظر وی "چنگی به دل نمی‌زنند"، به همین سبب -چنانکه برخی از پژوهشگران غربی نیز اذعان دارند- ملحدینی که از الحاد و خداناباوری دفاع می‌کنند، وقتی به سخنان فلاسفه‌ی عصر روشنگری مانند ولتر استناد می‌کنند، دست به قیچی‌کردن گفته‌های آنها زده و آن قسمت‌هایی که تأییدکننده‌ی خداناباوری و ملحد جلوه‌دادنشان است را استفاده می‌کنند. این درحالی است که ولتر -همانگونه که خودش می‌گوید- از عقیده به ذاتی والا که انسان با تأمل و تفکر در عالم طبیعت به آن می‌رسد دفاع می‌کند که عموماً از سوی ادیان خاصتاً از جانب فرقه‌های نصرانی تحریف شده است.
این موضع‌گیری آشکار ولتر در رساله (اورانیا)ی او در سال 1722 میلادی، ازین حیث که دفاعی قوی را از ذاتی والا ارائه می‌دهد تجلی پیدا می‌کند؛ ذاتی که -به قول ولتر- از جانب ادیان دیگر جهان و به ویژه از جانب کلیسای کاتولیک فرانسه و نماینده و رهبرانش به شکلی نادرست و تحریف شده عرضه میشود. نقد و حمله‌ی ولتر به نحو اساسی و چشم‌گیری علیه کلیسای کاتولیک وقتِ خودش بوده و آتش جنگی که بر افروخت، علیه کشیشان کاتولیک و سلوک و افکار مخصوص کاتولیک فرانسوی بود و باور داشت که وجود تعدادی از خداناباوران در جهان، به سبب اعمال کینه‌توزانه‌ی کلیسا و "اعتقادات باطل و فاسدی که به ایمان راستین به خداوند اضافه کرده‌اند"، جای شگفتی ندارد!
نمونه دیگر این فلاسفه ژان ملیه (Jean Meslier) است که از کشیشان کاتولیک فرانسه بود. گفته میشود که او مدتی به درازای چهار دهه را بدون اظهار هیچگونه تردید و دشمنی با دین، سپری کرد؛ اما بعد از اینکه مُرد، در کتابخانه‌اش کتابی قطور به اسم (وصیت) پیدا شده که در آن از الحاد پشتیبانی کرده است!
از ژان ملیه به عنوان یکی از شخصیت‌های مهمی که الحاد را در فرانسه یاری داده‌اند یاد میشود؛ او در کتابش به کلیسا و فساد و جنایت‌های آن حمله کرده و آنرا بنیانی برای فساد که پر از افکار پوچ و ناموثق است، می‌داند و هجومش بر کلیسا را به حدی می رساند که آن را باعث فساد و فقیرشدن مردم و کم‌شدن معیشتشان قلمداد کرده و سخنان کلیسا را هذیان‌هایی می‌داند که جز افراد نادان، کسی آنها را باور نمی‌کند. بلکه پا را فراتر گذاشته و مسیحیت را به فساد اخلاقی و فرومایگی سلوکی و مضحک‌بودن عقاید وصف می‌کند.
اگرچه ژان ملیه کتابش را از کوبیدن کلیسا و نقض اعتقادات و تعالیمش پر کرده است اما با این وجود خداناباور (ملحد) نبوده، بلکه چنانکه پژوهشگران غربی می‌گویند، وی این را بخاطر اینکه مسیحیت فرقه ای است که شناخت حقیقی نسبت به خدا که برای هر انسانی به وسیله طبیعت و عقل ممکن است را کِدر نموده، انجام داده است.
به همین خاطر می‌بینیم که ژان خدا را فرا خوانده و می‌گوید: «از خداوند خواستارم» و سپس از آن دین فطری که خداوند آن را در قلوب همگان قرار داده سخن می‌راند، دینی که دشمن بدخوی آن مسیحیت است.
از آنچه که ذکر شد، پیداست که توصیفات اکثر ملحدین معاصر درباره شخصیت‌های تاریخی مشهور که گویا ملحد بوده‌اند، تشخیصی حقیقی و دقیق نبوده، بلکه تنها تلاشی مذبوحانه برای سیاه‌نمایی و جستجوی تاریخ، فلسفه و ادبیات به دنبال شواهد تأیید الحادشان است!
https://bit.ly/35qU3C4
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#ارتش_شیطان | قسمت چهاردهم
بازی‌های رایانه‌ای (ویدیو گیم)
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
بازی‌های رایانه‌ای (ویدیو گیم)
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
پژوهش به سبک اسلام‌ستیزان
اسلام‌ستیزان همواره مدعی تحقیق و پژوهش هستند؛ اگر مسلمان کم‌اطلاعی را بیابند، افکار خود را به او تزریق کرده و اینگونه وانمود می‌کنند که اسلام را بهتر از مجتهدین و پیشوایان اسلام فهمیده‌اند و انگار کتابی نمانده که نخوانده باشند، و طرف مقابل خود را تحقیر می‌کنند که «اگر قرآن را خوانده بود دیگر مسلمان نمی‌ماند»، البته ما قرآن را بهتر از آنها خواندیم و مسلمان ماندیم، ولی موضوع چیز دیگری است!
- چگونه اسلام را نقد می‌کنید؟
+ با استفاده از کتاب‌های خود مسلمانان، ما منابع اسلامی را خوانده‌ایم!
اما حقیقت بر خلاف این است و کسی که اندکی از علوم اسلامی بهره داشته باشد، در مواجهه‌ی با ناشران شبهه متوجه میشود که آنها تفکر بسیار سطحی و ضعیفی دارند، چه رسد به معلوماتی که نسبت به دین مبین اسلام دارند!
بگذارید که از این مصرف‌کنندگان عبور کرده و سری به عمده‌فروشان بازار شبهات بزنیم تا «مشت نمونه‌ی خروار» باشد! علی دشتی (1360-1276) را دیگر همه می‌شناسند، یکی از مشهورترین اسلام‌ستیزان که مدعیان امروزی، ریزه‌خوار سفره‌ی او هستند؛ نمونه‌ای از شبهات او این است که «یک زن را نیز گردن زدند و آن زن حسن القرظی بود... جرمش این بود که هنگام محاصره‌ی کوی بنی‌قریظه سنگی پرتاب کرده بود»!
مسعود انصاری (1393-1306) که یکی دیگر از الگوهای اسلام‌ستیزان ایرانی است و او را «روشنگر» می‌نامند، این شبهه را عیناً اقتباس کرده، مقلد دشتی شده و نوشته است: «یکی از زنان طایفه‌ی مذکور به نام حسن القرطی را نیز گردن زدند؛ جرم وی آن بود که هنگام محاصره‌ی کوی بنی‌قریظه سنگی به طرف مسلمانان پرتاب کرده بود.»
کاری به این نداریم که جناب دکتر انصاری حتی تقلید موفقی هم نداشته و زن حسن قرظی را جای خود حسن قرظی گذاشته (!) و تجسس نمی‌کنیم که چرا «قرظی» را «قرطی» کرده، از اینکه دشتی «حکم» را «حسن» کرده و انصاری بر خط او حرکت کرده هم چشم‌پوشی می‌کنیم، اما به راستی چرا مدعیان میدان پژوهش و نقد تا این اندازه بی‌مایه شده‌اند و تنها شبهات بی‌اساس یکدیگر را اقتباس کرده و باز هم بازوی توان و چیرگی به مسلمانان می‌نمایانند؟!
دین ستیز مسکین قصه‌ی ما باورش میشود که پیامبر اسلام (صلی الله علیه وسلم) حکم به کشتن زنی می‌دهد، آن هم به این خاطر که سنگی به سمت مسلمانان پرتاب کرده و در توهم پژوهیدن و آزاداندیشی در مرداب تقلید در باطل گرفتار میشود! روشنگرشان ما را به «سیره‌ی ابن هشام» ارجاع می‌دهد که نه تنها او را رسوا می‌کند، بلکه راز دشتی را هم افشا می‌سازد!
در سیره‌ی ابن هشام آمده است که «هي التي طرحت الرحا على خلاد بن سويد فقتلته» [1]، یعنی «او همان زنی بود که سنگ آسیاب را بر خلاد بن سوید (رضی الله عنه) انداخت و او را کشت!» و در همچنین تاریخ طبری نیز نقل شده که «قتلت خلاد بن سويد رمت عليه رحى» [2]، یعنی «با انداختن سنگ آسیاب بر خلاد بن سوید (رضی الله عنه) او را کشت!» و ابن سعد گفته که «دلت عليه بنانة امرأة من بني قريظة رحى فشدخت رأسه... وقتلها رسول الله صلی الله علیه وسلم به» [3]، یعنی «بنانه که زنی از بنی‌قریظه بود، سنگ آسیابی بر او انداخت و سرش شکست، پس رسول خدا صلی الله علیه وسلم آن زن را به قصاص او کشت» و جالب است که آن زن از کرده‌ی خود پشیمان نبود، بلکه می‌خندید! [4]
حال ببینید که تفاوت میان آنچه در کتب تاریخ آمده و آنچه دشتی نقل کرده و انصاری به تقلید از او آورده، چقدر زیاد است! در تئاتری که آن دو برپا کرده‌اند، زنی مظلومانه کشته میشود، و در کتب تاریخ آمده که این زن مرد مسلمانی را با سنگ آسیاب کشته و پس از آن با شادمانی می‌خندیده است! بنابراین اهل ایمان باید بیدار باشند و فریب سیاه‌نمایی دشمنان دینشان را نخورند؛ پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند: «لا يلدغ المؤمن من جحر مرتين» [5]، یعنی مؤمن دو بار از یک سوراخ گزیده نمی‌شود!
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] سيرة ابن هشام، مطبعة مصطفى الحلبي، ج 2، ص 242
[2] تاريخ الطبري، دار التراث، ج 2، ص 593
[3] الطبقات لابن سعد، دار صادر، ج 3، ص 530
[4] مسند أحمد، مؤسسة الرسالة، ج 43، ص 383
[5] صحيح بخاری (6133) و صحیح مسلم (2998)
https://bit.ly/2N3O1ka
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
اسلام‌ستیزان همواره مدعی تحقیق و پژوهش هستند؛ اگر مسلمان کم‌اطلاعی را بیابند، افکار خود را به او تزریق کرده و اینگونه وانمود می‌کنند که اسلام را بهتر از مجتهدین و پیشوایان اسلام فهمیده‌اند و انگار کتابی نمانده که نخوانده باشند، و طرف مقابل خود را تحقیر می‌کنند که «اگر قرآن را خوانده بود دیگر مسلمان نمی‌ماند»، البته ما قرآن را بهتر از آنها خواندیم و مسلمان ماندیم، ولی موضوع چیز دیگری است!
- چگونه اسلام را نقد می‌کنید؟
+ با استفاده از کتاب‌های خود مسلمانان، ما منابع اسلامی را خوانده‌ایم!
اما حقیقت بر خلاف این است و کسی که اندکی از علوم اسلامی بهره داشته باشد، در مواجهه‌ی با ناشران شبهه متوجه میشود که آنها تفکر بسیار سطحی و ضعیفی دارند، چه رسد به معلوماتی که نسبت به دین مبین اسلام دارند!
بگذارید که از این مصرف‌کنندگان عبور کرده و سری به عمده‌فروشان بازار شبهات بزنیم تا «مشت نمونه‌ی خروار» باشد! علی دشتی (1360-1276) را دیگر همه می‌شناسند، یکی از مشهورترین اسلام‌ستیزان که مدعیان امروزی، ریزه‌خوار سفره‌ی او هستند؛ نمونه‌ای از شبهات او این است که «یک زن را نیز گردن زدند و آن زن حسن القرظی بود... جرمش این بود که هنگام محاصره‌ی کوی بنی‌قریظه سنگی پرتاب کرده بود»!
مسعود انصاری (1393-1306) که یکی دیگر از الگوهای اسلام‌ستیزان ایرانی است و او را «روشنگر» می‌نامند، این شبهه را عیناً اقتباس کرده، مقلد دشتی شده و نوشته است: «یکی از زنان طایفه‌ی مذکور به نام حسن القرطی را نیز گردن زدند؛ جرم وی آن بود که هنگام محاصره‌ی کوی بنی‌قریظه سنگی به طرف مسلمانان پرتاب کرده بود.»
کاری به این نداریم که جناب دکتر انصاری حتی تقلید موفقی هم نداشته و زن حسن قرظی را جای خود حسن قرظی گذاشته (!) و تجسس نمی‌کنیم که چرا «قرظی» را «قرطی» کرده، از اینکه دشتی «حکم» را «حسن» کرده و انصاری بر خط او حرکت کرده هم چشم‌پوشی می‌کنیم، اما به راستی چرا مدعیان میدان پژوهش و نقد تا این اندازه بی‌مایه شده‌اند و تنها شبهات بی‌اساس یکدیگر را اقتباس کرده و باز هم بازوی توان و چیرگی به مسلمانان می‌نمایانند؟!
دین ستیز مسکین قصه‌ی ما باورش میشود که پیامبر اسلام (صلی الله علیه وسلم) حکم به کشتن زنی می‌دهد، آن هم به این خاطر که سنگی به سمت مسلمانان پرتاب کرده و در توهم پژوهیدن و آزاداندیشی در مرداب تقلید در باطل گرفتار میشود! روشنگرشان ما را به «سیره‌ی ابن هشام» ارجاع می‌دهد که نه تنها او را رسوا می‌کند، بلکه راز دشتی را هم افشا می‌سازد!
در سیره‌ی ابن هشام آمده است که «هي التي طرحت الرحا على خلاد بن سويد فقتلته» [1]، یعنی «او همان زنی بود که سنگ آسیاب را بر خلاد بن سوید (رضی الله عنه) انداخت و او را کشت!» و در همچنین تاریخ طبری نیز نقل شده که «قتلت خلاد بن سويد رمت عليه رحى» [2]، یعنی «با انداختن سنگ آسیاب بر خلاد بن سوید (رضی الله عنه) او را کشت!» و ابن سعد گفته که «دلت عليه بنانة امرأة من بني قريظة رحى فشدخت رأسه... وقتلها رسول الله صلی الله علیه وسلم به» [3]، یعنی «بنانه که زنی از بنی‌قریظه بود، سنگ آسیابی بر او انداخت و سرش شکست، پس رسول خدا صلی الله علیه وسلم آن زن را به قصاص او کشت» و جالب است که آن زن از کرده‌ی خود پشیمان نبود، بلکه می‌خندید! [4]
حال ببینید که تفاوت میان آنچه در کتب تاریخ آمده و آنچه دشتی نقل کرده و انصاری به تقلید از او آورده، چقدر زیاد است! در تئاتری که آن دو برپا کرده‌اند، زنی مظلومانه کشته میشود، و در کتب تاریخ آمده که این زن مرد مسلمانی را با سنگ آسیاب کشته و پس از آن با شادمانی می‌خندیده است! بنابراین اهل ایمان باید بیدار باشند و فریب سیاه‌نمایی دشمنان دینشان را نخورند؛ پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند: «لا يلدغ المؤمن من جحر مرتين» [5]، یعنی مؤمن دو بار از یک سوراخ گزیده نمی‌شود!
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] سيرة ابن هشام، مطبعة مصطفى الحلبي، ج 2، ص 242
[2] تاريخ الطبري، دار التراث، ج 2، ص 593
[3] الطبقات لابن سعد، دار صادر، ج 3، ص 530
[4] مسند أحمد، مؤسسة الرسالة، ج 43، ص 383
[5] صحيح بخاری (6133) و صحیح مسلم (2998)
https://bit.ly/2N3O1ka
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سفر به سرزمین‌های ناشناخته برای نشر دین
1 #دعوت_به_اسلام
گروه iERA (بنیانگذار آن "عبدالرحیم گرین" [مسیحیِ مسلمان شده] است)
در سفری به کشور پاپوآ گینه نو به یکی از روستاهای دور افتاده آنجا سفر می‌کنند و مردم این مناطق را با اسلام آشنا می‌کنند...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
1 #دعوت_به_اسلام
گروه iERA (بنیانگذار آن "عبدالرحیم گرین" [مسیحیِ مسلمان شده] است)
در سفری به کشور پاپوآ گینه نو به یکی از روستاهای دور افتاده آنجا سفر می‌کنند و مردم این مناطق را با اسلام آشنا می‌کنند...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
❤2
#کردار_نیک_در_اسلام
در قسمت‌های قبلی از «پندار نیک» و «گفتار نیک» در اسلام گفتیم و بیان کردیم که بر خلاف استفاده‌ی شعاری مخالفین اسلام از این سه لفظ، اسلام مفهوم هر سه را در خود دارد و مصادیقش را با تعیین یا توصیف مشخص کرده است، و اکنون نوبت به «کردار نیک» رسیده است؛ کارهای نیک، چه جایگاهی در اسلام دارند؟
«کردار نیک» در اسلام چه ویژگی‌هایی دارد و جایگاه کردار و عمل در اسلام چیست؟
1) در عقیده‌ی اسلامی، عمل را بخشی از ایمان است و از مسمای آن خارج نمی‌شود؛ هرچقدر که نیکوکاری انسان بیشتر شود، ایمان او فزونی یافته و هرچقدر که کارهای بد و ناشایستی انجام دهد، از ایمانش کم میشود.
2) اعمال عبادی انسان دو جنبه دارند: بخشی مربوط به تعامل بندگان با پروردگار است (مانند نماز) و بخشی دیگر به تعاملشان با مخلوقات ارتباط دارد (مانند کمک به فقرا و نیکی به والدین). فواید و منافع بخشی از این عبادات هم به خود انسان (مانند مسواک‌زدن) بازمی‌گردد، برخی دیگر خانواده را دربرمی‌گیرد (مانند رفتار نیک با همسر یا نفقه) و برخی دیگر هم مربوط به اجتماع هستند؛ بنابراین نیکوکاری در اسلام معنایی بسیار شمولی و وسیعی دارد و شریعت میتواند از رفتارهای فردی تا اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد.
3) «کردار نیک» در اسلام باید تنها برای خداوند انجام شوند و اخلاص نیت در پذیرش اعمال شرط است؛ در حدیث صحیحی آمده که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند «الأعمال بالنیات» [1]، یعنی «کارها به نیت‌هایشان بستگی دارند»، پس اگر کسی عمل نیکی را انجام داد و قصد او ریا باشد، اجر عمل به او تعلق نمی‌گیرد، و همچنین اگر کار بدی را با قصد نیکی انجام داد، مأجور نمی‌شود، زیرا اسلام علم را بنای عمل می‌داند.
4) خیراندیش‌بودن افراد جامعه نسبت به یکدیگر سبب رشد و پیشرفت در سطح فردی و اجتماعی میشود؛ پیامبر (صلی الله علیه وسلم) مؤمنان را به ساختمانی تشبیه کرده‌اند که بخش‌های مختلف آن موجب استحکام یکدیگر می‌شوند [2]، در نتیجه تنها به انجام کارهای نیک اکتفا نمی‌کنند، بلکه دیگران را هم به کردار نیک دستور داده و از کردار بد و ناپسند بازمی‌دارند تا به رستگاری در دنیا و آخرت برسند: {وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ} [آل عمران: 104]، یعنی: « باید از میان شما گروهی باشند که (تربیت لازم را ببینند و قرآن و سنّت و احکام شریعت را بیاموزند و مردمان را) دعوت به نیکی کنند و امر به معروف و نهی از منکر نمایند، و آنان همان رستگارانند»، و پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند که «من دل على خير فله مثل أجر فاعله» [3]، یعنی: «هرکس دیگران به کار نیکی راهنمایی کند، مانند اجر انجام‌دهنده‌اش را دارد!»
از آنچه گذشت دانستیم که «کردار نیک» در اسلام -بر خلاف آنچه که در تبلیغات غیر مسلمانان مشاهده میشود- فراتر از یک شعارِ مبهم و مجمل است؛ در اسلام میتوان مصادیق «کردار نیک» را شناخت، اعمال نیکی که اسلام به انجام‌دادنشان دستور داده موجب رشد فردی و اجتماعی هستند (نه اینکه تنها بین بندگان و خداوند باشند) و باید رضایت خداوند را هدف نیکوکاری دانست، و باید دیگران به این اعمال دعوت کرد تا خیر در جامعه گسترش یافته و شرور و آفات اجتماعی رخت بندند.
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] صحیح بخاری (1) و صحیح مسلم (1907)
[2] صحیح بخاری (481) صحیح مسلم (2585)
[3] صحیح مسلم (1893)
https://bit.ly/304576W
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
در قسمت‌های قبلی از «پندار نیک» و «گفتار نیک» در اسلام گفتیم و بیان کردیم که بر خلاف استفاده‌ی شعاری مخالفین اسلام از این سه لفظ، اسلام مفهوم هر سه را در خود دارد و مصادیقش را با تعیین یا توصیف مشخص کرده است، و اکنون نوبت به «کردار نیک» رسیده است؛ کارهای نیک، چه جایگاهی در اسلام دارند؟
«کردار نیک» در اسلام چه ویژگی‌هایی دارد و جایگاه کردار و عمل در اسلام چیست؟
1) در عقیده‌ی اسلامی، عمل را بخشی از ایمان است و از مسمای آن خارج نمی‌شود؛ هرچقدر که نیکوکاری انسان بیشتر شود، ایمان او فزونی یافته و هرچقدر که کارهای بد و ناشایستی انجام دهد، از ایمانش کم میشود.
2) اعمال عبادی انسان دو جنبه دارند: بخشی مربوط به تعامل بندگان با پروردگار است (مانند نماز) و بخشی دیگر به تعاملشان با مخلوقات ارتباط دارد (مانند کمک به فقرا و نیکی به والدین). فواید و منافع بخشی از این عبادات هم به خود انسان (مانند مسواک‌زدن) بازمی‌گردد، برخی دیگر خانواده را دربرمی‌گیرد (مانند رفتار نیک با همسر یا نفقه) و برخی دیگر هم مربوط به اجتماع هستند؛ بنابراین نیکوکاری در اسلام معنایی بسیار شمولی و وسیعی دارد و شریعت میتواند از رفتارهای فردی تا اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد.
3) «کردار نیک» در اسلام باید تنها برای خداوند انجام شوند و اخلاص نیت در پذیرش اعمال شرط است؛ در حدیث صحیحی آمده که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند «الأعمال بالنیات» [1]، یعنی «کارها به نیت‌هایشان بستگی دارند»، پس اگر کسی عمل نیکی را انجام داد و قصد او ریا باشد، اجر عمل به او تعلق نمی‌گیرد، و همچنین اگر کار بدی را با قصد نیکی انجام داد، مأجور نمی‌شود، زیرا اسلام علم را بنای عمل می‌داند.
4) خیراندیش‌بودن افراد جامعه نسبت به یکدیگر سبب رشد و پیشرفت در سطح فردی و اجتماعی میشود؛ پیامبر (صلی الله علیه وسلم) مؤمنان را به ساختمانی تشبیه کرده‌اند که بخش‌های مختلف آن موجب استحکام یکدیگر می‌شوند [2]، در نتیجه تنها به انجام کارهای نیک اکتفا نمی‌کنند، بلکه دیگران را هم به کردار نیک دستور داده و از کردار بد و ناپسند بازمی‌دارند تا به رستگاری در دنیا و آخرت برسند: {وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ} [آل عمران: 104]، یعنی: « باید از میان شما گروهی باشند که (تربیت لازم را ببینند و قرآن و سنّت و احکام شریعت را بیاموزند و مردمان را) دعوت به نیکی کنند و امر به معروف و نهی از منکر نمایند، و آنان همان رستگارانند»، و پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرموده‌اند که «من دل على خير فله مثل أجر فاعله» [3]، یعنی: «هرکس دیگران به کار نیکی راهنمایی کند، مانند اجر انجام‌دهنده‌اش را دارد!»
از آنچه گذشت دانستیم که «کردار نیک» در اسلام -بر خلاف آنچه که در تبلیغات غیر مسلمانان مشاهده میشود- فراتر از یک شعارِ مبهم و مجمل است؛ در اسلام میتوان مصادیق «کردار نیک» را شناخت، اعمال نیکی که اسلام به انجام‌دادنشان دستور داده موجب رشد فردی و اجتماعی هستند (نه اینکه تنها بین بندگان و خداوند باشند) و باید رضایت خداوند را هدف نیکوکاری دانست، و باید دیگران به این اعمال دعوت کرد تا خیر در جامعه گسترش یافته و شرور و آفات اجتماعی رخت بندند.
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] صحیح بخاری (1) و صحیح مسلم (1907)
[2] صحیح بخاری (481) صحیح مسلم (2585)
[3] صحیح مسلم (1893)
https://bit.ly/304576W
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
#رحمت_الهی
بگو مرا خبر دهید، اگر آب‌های مورد استفاده‌ی شما درون زمین فرو رود، چه کسی میتواند آب روان در دسترس شما مردمان قرار دهد؟
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
بگو مرا خبر دهید، اگر آب‌های مورد استفاده‌ی شما درون زمین فرو رود، چه کسی میتواند آب روان در دسترس شما مردمان قرار دهد؟
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)