نبرد بین مجاهدین و طرفداران دولت و استبداد در تبریز
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

هجوم بر دن دولتیان به عزم تصرف محله
#امیر_خیز و دستگیری سردار ملت #ستارخان
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

تصویر وکیل آذربایجان در مجلس شورای کبرای ملی #سید_حسن_تقی_زاده
از نقاشی های دیگر کتاب است
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

‍ #منتسکو
نویسنده: آیزایا برلین
ترجمه: نادر انتخابی
انتشارات: نگارۀ آفتاب

منتسکیو بر آن بود که یگانه قدرت مشروع قدرتی است که برخاسته از رأی و رضایت مردم باشد اما این به تنهایی تضمین کنندۀ آزادی نیست. زیرا حتی حکومت ناشی از رأی مردم نیز می‎تواند به سوی خودکامگی گرایش یابد. قدرت را باید با ضد قدرت مهار کرد. این همان آموزۀ معروف نظارت و موازنه است که منتسکیو آن را شالودۀ نظام سیاسی انگلستان می‎پنداشت، به عقیدۀ او تضاد اساسی، میان استبداد و آزادی است یا به عبارت دیگر میان حکومت مبتنی بر ترس و حکومت مبتنی بر قانون.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

@omidesaba
@bamdadeomideurmia

چرا متوسط زندانیان در ۳۰ سال گذشته از ۱۳۸ نفر درمیلیون به ۲۱۰۰ در میلیون رسیده ؟چرا ایران نرخ خیلی بالای مرگ میر تصادفات در جهان را دارد ؟ چرا وسط خیابان و دور چمن ها نرده می کشیم؟
@omidesaba
👇👇

*:
#چرخه های افول اخلاق و اقتصاد
دکتر محسن #رنانی دکتر #روزیتامویدفر
انتشارات طرح نو
🔸در عصری که به سر می‌بریم در آن اخبار قانون‌شکنی‌ها روند فزاینده‌ای به خود گرفته است. که با مشاهدۀ چند آمار ساده به راحتی قابل تأیید است. آیا عقلانیت رفتاری، انسان اقتصادی را وادار می‌کند که در قانون‌شکنی منفعت خود را مطالبه کند؟ آیا این جوامع هستند که با پاداش دادن به فرصت‌طلبی‌ها، بذر بی‌اعتمادی می‌کارند و آن را پرورش می‌دهند تا به اذهان القاء نمایند که «اگر صداقت پیشه نمایی کلاهت پس معرکه است»؟ آیا در چنین مسیری ناگزیر هر کس محدودۀ اعتمادش تنگ‌تر نمی شود و در درون حفاظ‌هایی که به دور خود ساخته ، محصور نمی گردد بدون آن که بتواند حتی گامی در جهت همان عقلانیت رفتاری بردارد؟ آیا زمان آن نرسیده است که در ادبیات رفتار عقلانی، عمل اخلاقی جایگاهی داشته باشد؟ اگر آری ، جایگاه آن در این ادبیات کجاست؟ مقیاس اندازه‌گیری آن چیست؟ و مسیر بازگشت به سوی آن چیست؟
🔸 در این مسیر بازخوانی اندیشۀ حکیمانه سقراط که معتقد بود «دستیابی به سعادت فردی و اجتماعی از مسیر عمل اخلاقی می‌گذرد» به شیوة ادبیات امروز، واژۀ #«سرمایة اجتماعی» را میتوان مترادف #«عمل اخلاقی» یافت و «توسعه» را مترادف «سعادت فردی و اجتماعی». پرداختن به مفهوم #سرمایه #اجتماعی و نقش آن در فرآیند توسعه، هستۀ اصلی کتاب است
🔸در بخش نخست ـ بیان ساده شده‌ای از مفهوم و کارکرد اقتصادی سرمایۀ اجتماعی را همراه با مثال‎ها و شواهدی از ایران به دست می‌دهد به گونه‌ای که خوانندۀ غیر متخصص نیز با مفهوم و اهمیت این پدیدۀ اجتماعی به طور کلی و نارسایی‌های آن در ایران آشنا می‌شود.
🔸در بخش دوم ـ مبانی، اجزاء، پیامدها و نظریه‌های مربوط به سرمایة اجتماعی مورد وارسی قرار می‌گیرد و در تلاش برای تدوین چارچوبی تحلیلی برای تبیین نقش و کارکرد #سرمایۀ #اجتماعی در فرایندهای اقتصادی، به تلفیق نظریه‌های اقتصادی و جامعه‌شناسی دست می‌یازد 🔸در بخش سوم ـ مؤلفه‌ها و موانع سرمایۀ اجتماعی در ایران از نگاهی تحلیلی بررسی شده و سپس این چارچوب تحلیلی با واقعیات آماری جامعۀ ایران به دست آزمون سپرده می‌شود.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

مَتَل ها اغلب مهمل و بی معنی اند، نوعی از ادبیات عامیانه که درگذر تاریخ و دگرگونی های فرهنگی جایگاه ویژه ای در شادی بخشی به کودکان دارند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

#هیچ_هیچ_هیچانه
نشر افق، کتاب‎های فندق

این کتاب مجموعه‎ی پنجاه و دو شعر از هفت شاعر نام آشنای شعر کودک است. شاعران این شعرها با آگاهی از تأثیر متل‎ها، سروده‎هایی بی‎منطق و بی‎معنی ولی آهنگین بافته‎اند تا هم لذت بازی و تخیلی بی حد و مرز را به کودکان هدیه کنند و هم به زندگی بچه‎های امروز قدم بگذارند.
کودکان با تکرار این هیچانه‎ها از کشف قافیه‎ها لذت می‎برند، با تخیل گسترده‎ی آن‎ها همراه می‎شوند و با کشف جادوی مجاورت کلمه‎ها، موسیقیِ طبیعت را تجربه می‎کنند. پدر و مادرها نیز می‎توانند با خواندن هیچانه‎ها، گذشته از خلق لحظاتی شاد و به یاد ماندنی برای کودکان خود، کودک درون خویش را بیدار کنند و به فرزندان -‎شان نزدیک‎تر شوند.
لینگا لینگا دَدَیی
هاپو، پیشی، ببعی
قد قد قد، جا جا، جو جو
قوقولی قو، بق بقو
بابا، تاتی، قاقایی
مامان، ممه، لالایی
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

پیدایش و شکوفایی ادبیات کلاسیک روس عملا از قرن ۱۹ آغاز ، و پیروان رمانتیک مثل پوشکین و لرمانتوف وبعد رئالیست ها مثل داستایوفسکی و تولستوی و چخوف به میدان می آیند
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

#دزدی_هنر_است
چند داستان از نویسندگان روس (تولستوی، داستایوسکی، کوپرین و غیره)
ترجمه: محمد رفیعی مهرآبادی
نشر: ققنوس
🔺پیدایش و شکوفایی ادبیات کلاسیک روسیه عملاً از قرن نوزدهم میلادی آغاز می شود. در همین زمان است که شاعران و نویسندگان و نمایشنامه نویسان پیرو مکتب #رمانتیسم پا به میدان ادبیات می گذراند؛ شخصیت هایی نظیر پوشکین و #لرمانتوف سپس نوبت به ادبیات #رئالیستی روسیه می رسد و چهره های برجسته ای همچون گوگول، سالتیکوف، داستایوفسکی، تولستوی، آندریف، کوپرین و گورکی خودنمایی می کنند. آن گاه دوران عصر #رئالیسم سوسیالیستی فرا می رسد، با نویسندگانی از سنخ شخصیتی متفاوت و دیدگاه هایی نوظهور.
🔺کتاب حاضر فقط به نویسندگان دو مکتب رمانتیسم و رئالیسم می پردازد و حاوی آثار کوتاهی از داستایوسکی، تولستوی، کوپرین، پوشکین، آندریف، سالتیکوف و گورکی است. لذا جا دارد که اشاره کوتاهی به هر یک از آثار مزبور بشود.
🔺در کام تمساح، اثر #داستایوفسکی، تمساح نمادی از پدیده سرمایه داری است که در اواخر قرن نوزدهم میلادی به روسیه راه می یابد. و زمینه ساز پیامدهای اجتماعی و سیاسی و اقتصادی گوناگون در این جامعه سنت گرا می شود.
از #تولستوی، دو داستان فقر و ایمان و خولستومر به فارسی برگردانده شده است. فقر و ایمان نشانگر باورهای عمیق مذهبی تولستوی در سال های آخر عمرش است؛ در حالی که خولستومر یک تحلیل دقیق از روان شناسی اسب است، و در عین حال نظام مالکیت رایج در روسیه تزاری را به شدت مورد انتقاد قرار می دهد. #خولستومر ر با چنان مهارت و زیبایی نگاشته شده، که به گفته تورگنیف: شما باید یک اسب باشید تا این داستان را بنویسید.
🔺دزدی هنر است، اثر الکساندر #کوپرین، انتقادی است غیر مستقیم، ولی بسیار گیرا و محکم، از نظام اقتصادی و اجتماعی روسیه در اواخر سده نوزدهم میلادی و پیامدهای آن.
🔺#پوشکین در داستان جای گلوله به محیط نظامی دوره تزارها می پردازد و خصایص افسران روسی را بازگو می کند. محکوم شدگان اثر آندریف، حکایت دیگری است: حکایت یک نسل انقلابی حزب اراده خلق و عملکرد تروریستی آنان، و نیز موضوع بسیار مهم برخورد انسان ها با مرگ در واپسین شب زندگیشان. رمانی که اشک خواننده را در می آورد. سرگذشت دو کارمند بازنشسته، اثر سالتیکوف، طنزی است رئالیستی از دیوانسالاری پوسیده نزاری. و بالاخره، ماکسیم گورکی در جلگه های پهن و بی درخت روسیه مسئله گرسنگی و بقای انسان و بازتاب های روانی آن را مطرح می کند، که در واقع سرگذشت خانه به دوشی های خود ماکسیم #گورکی نیز می تواند باشد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

🔺🔺کمبود #آب و #برق جدی است🔺🔺
هرچه در توان داریم در مصارف کشاورزی و صنعتی و خانگی صرفه جویی ، و به همدیگر یاد آوری کنیم .
#کاهش_مصرف_آب_وبرق

@omidesaba
@bamdadeomideurmia

ناگزیریم روانکاوی ،رفتار گرایی ،علت یابی و معنا کاوی، دلیل جویی، پیمایش و تحلیل محتوا یا انتخاب عقلانی ..را در ابتدا علم و علمی تلقی کنیم و اجازه خودنمایی و شانس آزمایی بدهیم
@omidesaba
👇

#فضیلت_عدم_قطعیت_در_علم_شناخت_اجتماع
ویراست جدید: #مرتضی_مردیها
نشر ثالث

🔸علم پدیده‎ای بشری است و همچون تمامی تولیدات انسانی از مشترکانی چون اختلاف و تنوع به غایت بهره‎مند است. بر این تأکید شده است که علم، بر خلاف سیاست و دین و هنر و عرف و کسب که سربار از قدرت و خرافه و سلیقه و سنت و منفعت است، بر ریاضیات و تجربه، بر اندازه و آزمون تکیه می‎کند و انعکاسِ عینی و بازنمودِ بی‎طرف واقعیت است. این تصور دربارۀ علم طبیعی دیرزمانی مسلم انگاشته می‎شد و چندی نیز تلاش بر این بود که علوم انسانی و اجتماعی هم با روی آوردن به اندازه و آزمون از چنین امتیاز ویژه‎ای بهره‎مند شود، اما به تدریج معلوم شد که حتی نظریه گرانش نیوتون که معیار مبنای علمی بودن تلقی شد، و برای علم تجربی حیثیت و شرافت فراوان جمع کرد، اتفاقی نادر بود و در فیزیک و نجوم و شیمی هم که دقیق‎ترین علوم محسوب می‎شوند مشابه آن اندک است.
🔸تولید و تشخیص علمی یک فرایند طبیعی بوده و لذا در آمیخته با اغتشاش و ابهام و اختلاف است. گفته شده است که به دشواری می‎توان برای هنر آیین‎نامه نوشت، این درست است ولی برای علم هم همواره خیلی آسان نمی‎توان صراط مستقیم ترسیم کرد. برای قضاوت علمی راهی جز دموکراسی نیست، اگرچه رأی اکثریت مطلقاً متضمن اصابت به حقیقت یا فایده نیست.
🔸از فیزیک تا تاریخ برای برآورد علمی بودن کتب و مقالات راهی جز سپردن آن به داوری گزیده‎ای از اهل علم و رأی‌‎گیری از آنان و بنا کردن بر رأی اکثریت نیست. این هنگامی است که بحث بر سر پذیرش مقاله‎ای در کنفرانس یا استادی در دپارتمانی باشد وگرنه برای اعمال نوعی برآورد عمومی در سطح اجتماع جز به شهرت علمی نوشته‎ها و نویسندگان نمی‎توان استناد کرد. تفاوت علم و هنر در این است که علم کمتر از ناحیه عموم و عوام داوری می‎شود.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

#آلفرد_یعقوب_زاده ۱۳۳۷ تهران
عکاس فعال در جنگ ایران و عراق و بحران های سومالی هند ترکیه آمریکا، فلسطین، تاجیکستان و سوریه... ، وی عکاس ویژه نیوزویک از۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ درلبنان بود .
@omidesaba
👇👇👇