📚ایران آینده
از نگاه سه اندیشمند ایران‌امروز
حسن عشایری موسا غنی نژاد رضا منصوری

🔺موضوع ایران آینده بیش‌تر موانع و معضلاتی است که لزوما سیاسی یا عقیدتی نیستند و چه بسا با خردورزی بتوان آن‌ها را رفع کرد. تجربه‌ی انقلاب 1357 نشان داد که با وجود تغییر رژیم سیاسی در کشور هنوز مسائل و موانعی پیش‌روی توسعه است که مستقل از ساختار سیاسی و یا تغییرات مدیریتی همواره وجود داشته و دارد. این پرسش‌ها موضوع یک دوره گفت‌وگو بوده که در نهایت کتاب پیش‌رو را شکل داده است.
🔻هدف این گفت‌و‌گوها ارزیابی مشکلات پیش‌روی ایران برای رسیدن به توسعه است به گونه‌ای که بتوان مبانی توسعه را برای عموم بازتر و شفاف‌تر کرد. در گفت‌و‌گوها تلاش شده تا از منظر هر شاخه محورها تحت بررسی تحلیل و استنتاج قرار‌ گیرد. در ابتدا تلاش می شود تا تصویر یک کشور توسعه یافته بررسی شود و مفاهیم بومی توسعه مورد ارزیابی قرار گیرد. بحث درباره‌ی شناخت موانع موجود همچنین بررسی تاریخی و تغییر شکل موانع کمک کرده تا ذهنیت تاریخی ما دقیق‌تر شود. از سوی دیگر برای توسعه نیازمند زیر‌ساخت‌ها نیرو و سرمایه‌ی انسانی هستیم و حتا در صورت وجود چنین امکاناتی مشکل مدیریت اداره‌ی امور کم‌و بیش برجا خواهد بود. در عین حال تلاش شده تا به موضوع‌های فرهنگ عمومی رفتارها و باورهای اجتماعی هم از دید فرصت و هم از دید تهدید پرداخته شود.
در این گفت‌و‌گوها دکتر رضا منصوری فیزیکدان و از نظریه‌پردازان توسعه‌ی علمی دکتر موسا غنی‌نژاد اقتصاد‌دان مسلط به تاریخ و جامعه‌شناسی ایران و دکتر حسن عشایری روان‌شناس و روان‌پزشک و مسلط به فرهنگ و رفتارهای اجتماعی در ایران شرکت داشته‌اند که هر کدام از زاویه‌ای به موضوع نگریسته و مسائل را تحلیل کرده‌اند.
@omidesaba

هفته کتاب بهانه‌ای برای توجه بیشتر به📚 کتاب و کتابخوانی @omidesaba
👇👇@bamdadeomideurmia

📚هفته کتاب ۲۴ آبان تا اول آذر

@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

📚هفته کتاب ۲۴ آبان تا اول آذر
حال خوش خواندن 📚
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

نیروی درونی، #کافکا را وامی داشت با تلاشی وصف ناپذیر و چشم پوشی از کامروایی با پذیرش درد و رنج ادبیات منحصر به فردی خلق کند که سبک و سیاق آن‌تقلید ناپذیر است
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

📚#محاکمه
#فرانتس_کافکا
ترجمه علی اصغر حداد
نشر #ماهی
یوزف کا. شخصیتی است منزوی، تنها و بی‎پناه، یکدنده و تا حدودی حسابگر که سر و کارش با دادگاهی افتاده است که در محیط آن عدالت و اصول اخلاقی خیلی رعایت نمی‎شود. البته خود او هم چندان فرد منزهی نیست. روحیه‎ی حسابگرانه‎ی او به ویژه در معاشرت با زن‎ها آشکار می‎شود. اما به هر حال خصایص ناپسند او نمی‎توانند دلیل محکومیت و اعدامش به حساب بیایند. دادرسی‎ای که علیه او به جریان افتاده است، فقط در صورتی وجود دارد که او آن را به رسمیت بشناسد، به عبارت دیگر دادگاه فقط در صورتی فعال می‎شود که احساس گناه وجود داشته باشد و در این میان تشخیص عیوب کوچک و بزرگ شخصی برای دادگاه اهمیتی ندارد. در نتیجه مسئله‎ی تهمت‎زنی که در جمله‎ی نخست رمان مطرح میشود، به صورت پارادوکس پاسخ داده می‎شود. شخص ثالث و بدخواهی در میان نیست. یقیناً یوزف کا، خود آن کسی است که ورای خلافکاری‎های ریز و درشت، اتهامی اصولی را علیه خود مطرح کرده است و دادگاه موظف است آن را پیگیری کند.

🔻مدام می‎کوشم چیزی بیان ‎ناشدنی را بیان کنم، چیزی توضیح‎ناپذیر را توضیح بدهم، از چیزی بگویم که در استخوان‎ها دارم، چیزی که فقط در استخوان‎ها تجربه‎پذیر است. چه بسا این چیز در اصل همان ترسی‎ست که گاهی درباره‎اش گفت‎وگو شد. ولی ترسی تسری ‎یافته به همه چیز، ترس از بزرگ‎ترین و کوچک‎ترین، ترس، ترسی شدید از به زبان آوردن یک حرف. البته شاید این ترس فقط ترس نیست، شاید چیزی‎ست فراتر از هر چه که موجب ترس می‎شود.
#کافکا
نامه ‎هایی به میلنا
@omidesaba

,@omidesaba

#کامو
توضیح می دهدکه نه انسان و نه جهان‌هیچ کدام‌پوچ نیستند ،پوچی در همزیستی انسان و جهان‌نهفته است انسان در درون جهان زندانی است و میرایی اش اورا محدود می کند با این همه انسان متعلق به جهان نیست.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

#کامو در رمان #بیگانه شخصیت رمانش را سرمشق نمی نهد:
"مورسو" قهرمان نیست.
بلکه به بیماری روحیِ
"دلزدگی از دنیا " دچار است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

📚 #بیگانه
#آلبر_کامو
ترجمۀ امیر جلال‎الدین اعلم
انتشارات نیلوفر

#کامو : دیرگاهی پیش بیگانه را در جمله‎ای خلاصه کردم که تصدیق می‌‎کنم بسیار شگفت‌نما و خارق اجماع است: «در جامعۀ ما هر آدمی که در سرِ خاکسپاریِ مادرش نگرید، خودش را در معرض این خطر می‌آورد که محکوم به مرگ شود» مرادم از آن گفته جز این نبود که قهرمان کتاب محکوم می‌شود زیرا در بازی همگانی شرکت نمی‌کند. بدین معنی او با جامعه‎ای که در آن می‌زید بیگانه است. در حاشیه، در کنارۀ زندگی خصوصی، منزوی، و لذت‎جویانه پرسه می‌زند . . اگر آدم از خودش بپرسد که" مورسو" چرا در بازی همگانی شرکت نمی‌کند پاسخش ساده است: مورسو از دروغ گفتن سر باز می‌زند. دروغ گفتن تنها این نیست که چیزی را که راست نیست بگوییم. بلکه همچین، و بویژه، آن است که چیزی را راست‌تر از آنچه هست بگوییم و در مورد دل انسان بیشتر از آنچه احساس می‎کنیم بگوییم. این کاری است که همه‌مان هر روز می‌کنیم تا زندگی را ساده گردانیم. مورسو به خلافِ آنچه می‌نماید نمی‌خواهد زندگی را ساده گرداند.
مورسو می‎گوید که آن چیست، از گُنده جلوه دادن احساس‎هایش سر باز می‎زند، و جامعه بی‎درنگ احساس خطر می‎کند . . .
پس، به دیدۀ من "مورسو" آدمی وازده نیست، بلکه انسانی بیچاره و عریان، و دلباختۀ خورشیدی است که سایه به جا نمی‎گذارد، مورسو نه تنها بی‎بهره از حساسیت نیست بلکه اشتیاقی ژرف-ژرف از آن رو که خاموش است – به او جان می‎بخشد: اشتیاق به مطلق و راستی. این راستی هنوز منفی است، راستیِ بودن و راستیِ احساس کردن، ولی بدون آن هیچ فتحی بر خود و بر جهان هرگز شدنی نیست.
بنابراین، آدمی چندان بر خطا نیست که در بیگانه سرگذشت انسانی را بخواند که بدون هیچ‎گونه نگرش قهرمانانه می‎پذیرد که جانش را بر سر راستی بگذارد.

#آلبرکامو
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

🔻ما در کجای اوقات مطالعه کتاب غیر درسی در جهان قرار داریم ؟
🔺۵۹ در صد ایرانیان کتاب غیر درسی نمی خوانند !
🔻مطالعه کتاب اعم از کاغذی یا دیجیتالی با جستجوی نکات در اینتر نت فرق دارد .
🔻بعضی کارشناسان ۱۲ دقیقه در روز مطالعه در ایران را خوش بینانه تصور می کنند و رقم واقعی را کمتر می دانند .
🔺بعضی کتابها در کشور همسایه ترکیه با تیراژهای بالای صد هزار چاپ می شوند ولی در ایران تیراژهای صد و سیصد معمول و هزار جلد برای اغلب کتابهای علوم اجتماعی مقبول و بیشتر از هزار استثناء است .

@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

📚📚آمار تکان‌دهنده مطالعه در ایران
🔻هفته کتاب در جریان است و طرح پاییزه کتاب هم این روزها به بازار کتابفروشی‌ها رونقی نسبی بخشیده است. آمد و شد مردم به کتابفروشی‌ها در این چند روز کمی بیشتر از روزهای قبل و طبیعتاً کتاب‌های بیشتری هم برای کتابفروش‌ها تبدیل به پول می‌شود. اما خریداری کتاب الزاماً به معنی خواندن آن نیست. برخی به شوخی می‌گویند که در ایران کتاب خریدن جایگزین کتاب خواندن شده است و تعداد «کتاب‌خر» بیشتر از «کتاب‌خوان»ها است. البته به نظر می‌رسد که این شوخی چندان هم دو از واقعیت نباشد. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به تازگی در مشهد خبرهای مهم و درعین حال تکان‌دهنده‌ای را بیان کرده است. او گفته «59 درصد از ایرانیان کتاب غیردرسی نمی‌خوانند». با این حساب یعنی چیزی در حدود ۵۰ میلیون نفر از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران با مطالعه کتاب‌های غیردرسی بیگانه هستند او همچنین گفته «سرانه مطالعه در ایران ۱۲ دقیقه در شبانه‌روز است.»

🔻یک بررسی کوتاه از دنیای اقتصاد
طبق آمار وزیر، تنها ۳۰ تا ۳۵ میلیون نفر در ایران مطالعه غیر درسی دارند. در محاسبه سرانه مطالعه هم عموماً مطالعه کتاب‌های غیردرسی لحاظ می‌شود.
🔻بنابراین آن ۱۲ دقیقه که به عنوان سرانه مطالعه در ایران اعلام شده است، در واقع میزان مطالعه آن ۳۰ میلیون نفر است که بر جمعیت کل کشور تقسیم شده است .
🔻سرانه مطالعه ۱۲ دقیقه‌ای به این معنی است که در ایران ۸۰ میلیون نفری، هر روز بیش از ۱۶/۵ میلیون ساعت مطالعه انجام می‌شود. از این میزان به‌طور میانگین به هر یک نفر، ۱۲ دقیقه وقت می‌رسد. اما این تعریف لزوماً و همیشه صادق نیست و می‌توان به جای مدت زمان مطالعه از تعداد کتاب‌های خوانده شده یا تعداد صفحات خوانده شده در طول روز نیز برای تعریف سرانه مطالعه بهره جست.

🔻سرانه مطالعه در جهان
اگر چه آمارهای تازه‌ای از میزان مطالعه کتاب در کشورهای جهان هنوز منتشر نشده است اما به نظر می‌رسد که رتبه‌بندی سال‌های گذشته هنوز قابل استناد باشد. طبق این رتبه‌بندی که مرکز بین‌المللی مطالعات گذران وقت منتشر کرده، بیشترین زمان اختصاص داده شده برای مطالعه کتاب در بین مردمان جهان مربوط به فنلاند با 44 دقیقه در روز است. بعد از فنلاند، کشورهای استونی، آلمان، هلند و نروژ با سرانه مطالعه بیش از نیم ساعت در روز قرار دارند.

🔻پایان‌بندی
مطالعه فقط در بین شمار اندکی از ایرانیان جریان دارد و حتی بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان نیز جز کتاب درسی، مطالعه دیگری ندارند. نظام آموزشی نیز دانش‌آموزان را به مطالعه تشویق نمی‌کند و از سوی دیگر محصولات فرهنگی و کتاب جزو کالاهای لوکس به شمار رفته و در سبد خانوارها قرار ندارد. در این وضعیت کودک و نوجوان فقط برای رفع تکلیف و آن هم از روی اجبار تکالیف درسی را انجام می‌دهد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

موضوع گسترش مطالعه در سطح کلان نیاز مند برنامه راهبردی ملی و توجه و بودجه و حمایت و سازماندهی ارگان های مربوطه و مدیریتی با نگرش استراتژیک و تدوین زمینه های تالیف و چاپ و توزیع و ترغیب است ولی عدم توجه به بخش کلان نباید باعث غفلت در سطح خُرد شود
ترعیب کودکان و نوجوانان و عموم به مطالعه کتاب های منتخب و کارشناسی شده باید در اولویت اولیا و مربیان قرارگیرد .
لزوما هرچیزی که چاپ می شود مفید نیست .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

استاد #مصطفی_ملکیان:
🔴 نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه‌ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما می‌شود

🔹ما با تکرار در حرف‌های گذشته رشد نمی‌کنیم، بلکه باید رشد کنیم و نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه‌ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما می‌شود، چون عالم در حال گذر است.
به قول حافظ:
دور فلک درنگ ندارد، شتاب کن.
ممکن است اگر در یک قطار ما واگن سوم باشیم و نسبت به واگن سی‌ام 27 واگن جلوتر باشیم اما اگر یک قطاری آمد و از کل این قطار جلو بزند ما عقب مانده‌ایم. لذا نباید به کمترین‌ها نسبت به خودمان نگاه کنیم و خودمان را با آنها مقایسه کنیم و دلخوش به این باشیم که از آنها جلوتریم درحالی که از قطارهای دیگر عقب مانده‌ایم.

✔️راه حل رشد مطالعه است .

راه حل رشد، مطالعه است و باید کتاب بخوانیم و با هم بحث کنیم.
پرداختن به مسائل فرهنگی نیاز به مادهٔ خام دارد و مادهٔ آن مطالعه است. باید کتاب‌هایی بخوانیم که فرهنگ ما را عوض کند. مطالب فیزیک، شیمی و جغرافیا و ... معلومات ما را افزایش می‌دهد ولی فرهنگ ما را تغییر نمی‌دهد. ما باید در حوزهٔ روانشناسی، فلسفه، ادبیات (خصوصاً رمان، داستان کوتاه و شعر)، عرفان و حوزهٔ دین مطالعه کنیم. این حوزه‌ای است که فرهنگ‌ساز است و ما را فرهیخته‌تر می‌کند.
کتاب خواندن با سرچ کردن در سایت‌ها متفاوت است . یادگیری با مطالعهٔ کتاب میسر می‌شود. حتی در حوزهٔ سیاست کتاب بخوانید و با هم بحث کنید تا رشد کنید.

@omidesaba
@bamdadeomideurmia

📚ظرفیت و خلاقیت رمان مرشد و مارگریتا در این‌نکته نهفته است که در عین بحث مسائل فلسفی و نقد معضلات اجتماعی ، تا حد ی زندگینامه ی خود نویسنده است .
@omidesaba
👇👇

📚 #مرشد_و_مارگریتا
#میخاییل_بولگاکف
ترجمه عباس میلانی

🔻مرشد و مارگریتا را شاید بتوان از آثار شگفت‌انگیز ادبیات جهان به حساب آورد. در زمانی که ادبیات فرمایشی تسمه از گردۀ ادبیات شوروی کشیده بود و عرصه را بر چهره‌های درخشان ادب روسیۀ شوروی تنگ کرده بود، میخائیل بولگاکف دوازده سال آخر عمر خود را صرف نوشتن رمانی کرد که به زعم بسیاری از منتقدین با «کلاسیک‌های» تاریخ رمان پهلو می‌زند و بی‌تردید در زمرۀ درخشان‌ترین آثار ادب تاریخ روسیه به‌شمار می‌رود. واضح است که در فضای ادبی خفۀ دورۀ استالین، اثری بدیع چون مرشد و مارگریتا حق حیات نداشت و ربع قرن طول کشید تا بالاخره در سال 1965، زمامداران شوروی، پس از حذف بیست و پنج صفحه از متن کتاب، آن را در تیراژ محدودی چاپ کردند. کتاب با استقبال کم‌نظیر مردم شوروی مواجه شد؛ به خاطر تیراژ کم، جلسات قرائت عمومی تشکیل می‌شد. کتاب فوراً به یکی از داغ‌ترین کالاهای بازار سیاه شوروی بدل گردید. طولی نکشید که متن کامل و سانسورشدۀ مرشد و مارگریتا به بسیاری از زبان‌های زندۀ دنیا ترجمه شد و حیرت و تحسین منتقدین را برانگیخت؛ صدها رساله و کتاب و مقاله در باب جوانب گوناگون مرشد و مارگریتا چاپ شد. حتی منتقدین رسمی شوروی هم بالاخره به ارج و اهمیت بولگاکف اعتراف کردند و مقالاتی در نقد و ستایش مرشد و مارگریتا و دیگر آثار او نوشتند.
🔻مرشد و مارگریتا ساختی به غایت بدیع دارد. رمان از سه داستان مختلف تشکیل شده که گاه به گاه درهم تنیده می‌شوند و بالاخره در پایان کتاب، به وحدتی ارگانیک می‌رسند. شرح وقایع سفر شیطان به مسکو، سرنوشت پونتیوس پیلاطس و تصلیب مسیح و داستان عشق مرشد و مارگریتا اجزاء سه‌گانۀ رمان هستند. این داستان‌ها در دو زمان تاریخی مختلف رخ می‌دهند: یکی زمان عیسی مسیح در اورشلیم و دیگری زمان حکومت استالین در مسکو. وقایع زمان اورشلیم از صبح چهارشنبۀ هفتۀ عید فصح می‌آغازد و تا غروب شنبه ادامه دارد. وقایع اصلی داستان‌های مسکو نیز حدود هفتاد ساعت، یعنی از بعدازظهر چهارشنبه تا صبح یکشنبه را در بر می‌گیرد. این توازی زمانی قاعدتاً بیانگر توازی سرنوشت‌هایی است که در این دو زمان تاریخی مختلف رقم خورده. بولگاکف با تمهیدات دیگری نیز این توازی و تکرار را به ما نشان می‌دهد: مسائل و خصائل بسیاری از شخصیت‌های سه داستان شبیه هم هستند؛ به‌تدریج خواننده درمی‌یابد که آنچه در فصل‌های مربوط به پیلاطس خوانده در حقیقت بخش‌هایی از همان کتاب مرشد بوده است و بالاخره توصیف نویسنده از دو شهر مسکو و اورشلیم و طوفانی که در پایان ماجراهای این دو شهر رخ می‌دهد نیز همخوانی و شباهت کامل دارد؛ انگار دو شهر یکی شده‌اند: یکی مسلخ مسیح است و دیگری مذبح مرشد و یا به تعبیری خود بولگاکف.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

#یرواندآبراهامیان‌ در این کتاب به نقش جمعیت های مردمی در تحولاتی می پردازد که نهایتا به انقلاب مشروطه می انجامد و بعد این اثر گذاری را در مقطع کودتای ۱۳۳۲ پی گیری می کند ودر نهایت سهم‌ جمعیت های مردمی را در انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ می سنجد .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

موضوع محوری پژوهش های #یرواند_آبراهامیان
در 📚 کتاب مردم در سیاست ایران
تغییرات و تحولاتی است که نه از گذرِ گفت ‎وگوها و بده بستان های سیاستمدارانِ حرفه ‎ای پشت درهای بسته، بلکه به واسطه حضور مردم در خیابان یا همبستگی اصناف و جمعیت ‎ها برای رسیدن به خواست ‎هایی جمعی به دست آمده. این پژوهش ‌‎ها از قدرتی میگویند که بی‎قدرتانِ جامعه دارند و از نقشی عمده که در شماری از گره گاه‎های تاریخ ایران داشته‎اند.
و البته که این نقش ‎آفرینی همیشه هم به حماسه ‎هایی شورآفرین نینجامیده و گاه ناکامی ‎هایی حاصل آورده اند که زندگی نسل ‎هایی را به باد داده‎اند. این مقاله ‎ها بررسی قوت ‎ها و ضعف ‎های چند نمونه از جنبش‎های مردمی در فرازهای تاریخی مهم ایران ‎اند.
چند و چونی در این پرسش که آدم‎های کوچه و خیابان چه طور کوشیده‎اند فردای‎شان را بهتر کنند، کجاها موفق بوده‎اند و کجاها شکست خورده‎اند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

📚خرنامه تنها یک کتاب طنز نیست بلکه کتابی حاوی مطالب انتقادی اجتماعی اخلاقی و حتی سیاسی است. ماخد کتاب از خانم #کنتس_دوسگور فرانسوی است که برای نوجوانان نوشته و که زیر نظر #اعتماد_السلطنه ترجمه شده است ....
شما متولد شدید در دروغ ،نمو کردید در دروغ ،زندگی می کنید با دروغ ، چگونه ترک عادت می توانید کرد ؟ دروغ طبیعت ثانوی برای شما شده است .... @omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

📚#خر_نامه
ماخذ کتاب ازخانم کنتس دوسگور فرانسوی است که برای نوجوانان نوشته
ترجمه زیر نظرمحمد حسن خان #اعتماد_السلطنه
به کوشش علی #دهباشی
انتشارات کتاب #پنجره

شخصی که مرا خرید زنی و دختری داشت. دخترش سیزده الی چهارده ساله و مزاجاً علیل و ناتوان بود. کسان او غالباً به رعایت مزاج دختر که استنشاق هواهای جیّد کند دور از شهر و در دهات منزل می‎کردند. پدر این دختر برای فیصل امورات شخصی بیشتر به شهر می‎رفت و مادر این بیچاره به کارهای خانه سرگرم، کمتر به دختر علیلۀ خود می‎پرداخت . طبیبی که در آن نواحی بود مرض را عصبی تشخیص داده معالجه راتفریح و تفرج منحصر کرده بود. هیچ مشغولیت برای این طفل مناسب‎تر از گردش اطراف نبود، و مرا پدر او برای سواری دختر خود ابتیاع کرد که به باغ‎های اطراف آن قریه گردش کند. دل من به حالت این طفل می‎سوخت و او را هر روز که بر من سوار می‎شد به طور خوش و آرامی به گردش می‎بردم.
اوایل حال خانه‎شاگرد با ما همراهی می‎کرد، وقتی که ملایمت مرا دیدند کسی را با ما نمی‎فرستادند. هر وقت که خیلی راه می‎رفتیم و از سواری خسته می‎شد، من به گودالی داخل شده می‎ایستادم و به زبان بی زبانی به او می‎فهماندم که آهسته از دوش من به زیر آمده در سایۀ دیوار یا درختی آسودگی کند. روزهایی که هوا نامساعد بود و دختر بیرون نمی‎رفت به طویله آمده برگ کاهو و پاره نان و پوست خربزه برای من می‎آورد. چون دوستی غیر از من، برای خود تصور نمی‎نمود و گمان می‎برد که هر چه می‎گوید می‎فهمم، درددل خود را به من می‎گفت و گاهی که پدر و مادر به او تغیری می‎کردند به طویله نزد من آمده شکایت می‎نمود و گریه می‎کرد.
روزی دوان دوان وارد طویله شد معجر(روسری ) تازه‎ای که بابایش از شهر دو روز قبل آورده بود و ننه‎اش به سر انداخته بود و آن روز صبح به دخترک بخشیده بود نزد من آورده، بعد از آنکه او صورت مرا بوسید و من صورت او را لیسیدم معجر را به طور یالپوش به گردن من انداخت و مدتی پهلوی من ایستاده مرا نوازش می‎کرد. وقت نهار رسید هر قدر والده‎اش دخترک را طلبید جوابی نشنید، به خیال اینکه شاید سوار شده و بیرون رفته است به طویله آمد که ببیند من هستم یا نه. در طویله را که باز کرد دختر را پهلوی من، و معجر(روسری ) نفیسی را که صبح به او بخشیده بود در گردن من انداخته دید. متغیر شد. به دختر بد گفت و او را بی‎ادب خواند. معجر از گردن من کشید و چند مشتی به کله من کوبید. دست دختر را گرفته از طویله بیرون برد و می‌‎شنیدم که پدر و مادر به الفاظ قبیح دختر را تهدید می‎کردند، او را بی ادب و جسور می‎خواندند و می‎گفتند که دیگر به خرسواری و گردش اطراف ماذون نیست. مدتی نگذشت که دختر برای وداع به طویله آمده صورت مرا بوسید. اشک از دیدگان می‎ریخت و با ندبه می‎گفت: «من چه بی ادبی کرده بودم؟ معجری(روسری ) که به من داده بودند، به بهترین دوستان خودم هدیه نمودم. جز این چه تقصیر به من وارد است؟».........
@omidesaba
@bamdadeomideurmia