📚#مکتب_های_هنری
✅ #پاپ_آرت - (هنر همگانی) Popular Art
✍️ گردآوری : #مرضیه_ازگلی
📌 جنبش پاپ آرت (هنر همگاني) طي سال هاي 1950 تا 1960 ابتدا در انگلستان و آمريكا و سپس در نقاط ديگر اروپا شكل گرفت. پاپ آرت يكي از مهم ترين و تأثيرگذارترين جنبش هاي هنري دوران مدرن است. نام پاپ آرت را لارنس الووي1 منتقد انگليسي هنر، بر اين سبك و شيوه ي هنري گذاشت. اين واژه مخفف اصطلاح (Popular Art)است. جنبش فوق همچنان كه از نامش پيداست جنبش هنري است كه موضوعات، سوژه ها و تصاويرش را از فرهنگ همگاني و رايج مردم زمانه ي خود مي گیرد. در واقع پاپ آرت در مقابل اكسپرسيونيسم انتزاعي كه در سال هاي 1940 تا 1950 جنبش پرطرفداري بين هنرمندان اروپايي و آمريكايي بود، شكل گرفت. هنرمندان پاپ آرت اكسپرسيونيسم انتزاعي را بيش از حد ذهني، روشنفكرانه، جدي و رسمي مي دانستند كه از سبك و شيوه ي زندگي توده ي مردم فاصله داشت.
در سال 1956 نمايشگاهي در لندن برپا شد با عنوان «فردا چنين است»، كه آن را مي توان امضايي براي جنبش هنري پاپ آرت در نظر گرفت. از جمله هنرمنداني كه در اين نمايشگاه شركت كرد و پوستر تبليغاتي آن را نيز طراحي كرد، ريچارد هميلتن بود كه يكي از هنرمندان معروف اين سبك است. در پوستري كه او طراحي كرد كلاژي از تصاوير سينما و تلويزيون، قوطي كنسرو، لوازم خانگي برقي و عكس مجله هاي تبليغاتي و تصاويري از اين دست، ديده مي شود. اين پوستر بعدتر با عنوان «چه چيزي واقعاً خانه هاي امروزي را متفاوت و جذاب مي كند؟» به يكي از آثار مهم و شناخته شده ي اين جنبش تبديل شد.
اين جنبش هنري مبتني بر تصاوير آشناي روزمره و يك نوع سليقه ي همگاني است. استفاده از اشياء روزمره و مصرفي يا تصاوير آن ها در آثار پاپ آرت ويژگي معمول است. به همين دليل پاپ آرت را هنر تبليغي يا هنري كه در خدمت تبليغات است هم، معرفي مي كنند. استفاده از تصاوير كالاهاي تجاري مثل ماشين هاي آخرين مدل و يا قوطي هاي كنسرو و نوشيدني و لوازم خانه و يا نشان دادن سبك و سياق لباس پوشيدن و آرايش مو و چهره ي ستارگان سينما همه در خدمت تبليغات محصولاتي بود كه هر روز بر توليد آن ها افزوده مي شد و جامعه ي بعد از جنگ جهاني را به سوي مصرف گرايي بيشتر سوق مي داد. ارجاع آن ها معمولاً به محصولاتي است كه كمپاني هاي بزرگ در نيمه ي قرن بيستم عرضه كردند و پس از مدتي با توليد انبوه به مواد مورد استفاده ي روزمره و دوست داشتني مردم تبديل شدند؛ مانند كارخانه هاي كوكاكولا و كارخانه هاي توليد سيگار و غيره. اگر چه عده اي از هنرمندان پاپ آرت در نقد مصرف گرايي و پيرو مد بودن جامعه و نفي سطحي نگري آثاري خلق كردند اما به طور كلي هنرمندان اين شيوه و سبك هنري ادعايي در نقد جامعه اي كه پرشتاب به سوي مصرف گرايي هرچه بيشتر و صنعتي شدن پيش مي رفت، نداشتند؛ و چه بسا برخي از آن ها اين پيشروي را نماد قدرت و رفاه و پيشرفت جامعه مي دانستند و در آثارشان هم اين مضامين نمود داشت. آن ها در پي جذب بيشترين مخاطب بودند و مي خواستند آثاري عرضه كنند كه قابل فهم براي تعداد بيشتري از مردم باشد. 👇👇👇

در هنرهاي تجسمي و معماري سبك آن ها اغلب تركيبي بود. عكس ها و تصاوير روزنامه ها و مجلات را در كنار نقاشي هاي كارتوني و رنگ هاي تند و خالص استفاده مي كردند. همچنين از مواد صنعتي جديد مانند پلاستيك و فوم و پلكسي گلس و رنگ هاي اكرليك و نيز چاپ دستي و صنعتي در آثارشان استفاده مي كردند. در معماري و طراحي داخلي نيز استفاده از رنگ ها ي تند و نئوني، نورهاي فلورسنت و درخشان و خطوط متقاطع و اشكال هندسي و نيز استفاده از نقاشي هاي پوسترگونه بر روي ديوارها، از ويژگي هاي سبك پاپ آرت است.
به نظر هنرمندان پاپ آرت، موضوع هاي پيش پا افتاده و اشياء روزمره قابليت اين را دارند تا به آثار هنري تبديل شوند كه باعث تفنن و سرگرمي و شور و شعف در مخاطب شوند.
پاپ آرت مخاطب را به جلوه هايي از فرهنگ عامه از جمله مجلات طنز، آگهي هاي تبليغاتي، سينما و تلويزيون و صنعت مد و فشن، ارجاع مي دهد. مضامين استفاده شده در اين آثار هم معمولاً و به تعبير منتقدين: گذرا، تجاري، انبوه، مصرفي، فكاهي، جوان پسند، پر سرو صدا و عامه پسند، عنوان مي شود.
همچنين پاپ آرت در موسيقي باعث پيدا شدن سبك در موسيقي شد كه از آن به عنوان انقلابي در موسيقي قرن بيستم ياد مي كنند. سبك پاپ در موسيقي طرفداراني انبوه پيدا كرد كه تا حد شيدايي برخي از هنرمندانش را ستايش مي كردند.
از جمله هنرمندان مطرح در اين سبك مي توان از هنرمندان «گروه مستقل» در لندن نام برد؛ ريچارد هميلتون2 نقاش، لارنس اولووي منتقد هنري و ادواردو پائولوتزي3 طراح و مجسمه ساز، از اعضاي اين گروه بودند.
همچنين اندي وارهول4 و روي ليتكنستاين5 از جمله هنرمندان آمريكايي اين سبك بودند كه در پيشبرد و منسجم كردن نظريه هاي پاپ آرت نقش بسزايي داشتند. اندي وارهول مي خواست تا با توليد انبوه از يك اثر به دوران تك و خاص بودن اثر هنري پايان بدهد. او حتي نام آتليه و كارگاه هنري خود را كارخانه گذاشت تا نشان دهد كه كار او شاگردانش توليد انبوه اثر است.
از ديگر هنرمندان اين سبك مي توان از تام وسلمن6، روبرت اينديانا7 و جورج برشت8، طراحان و نقاشان آمريكايي و پيتر بليك9و ديويد هاكني10 نقاشان انگليسي، نام برد.
با اين كه استقبال از سبك پاپ آرت در دهه هفتاد قرن بيستم هر روز كمتر و كمتر شد، اما اين سبك همچنان در بين هنرمندان طرفداراني دارد و به ويژه در هنر گرافيك و تبليغات تلويزيوني و رسانه هاي تصويري همچنان به طور وسيع مورد استفاده ي طراحان و هنرمندان قرار مي گيرد.
در ايران هم اين سبك هنري بسيار مورد توجه قرار گرفت و در ميان هنرمندان و مخاطبانشان طرفداران بسياري پيدا كرد. از جمله هنرمندان ايراني كه در سبك پاپ آثار بسياري دارند مي توان به پرويز تناولي طراح و مجسمه ساز اشاره کرد.
1-Lawrence Reginald Alloway 2-Richard William Hamilton 3- Sir Eduardo Luigi Paolozzi 4-Andy Warhol 5- Roy Lichtenstein 6-Thomas K. Wesselmann 7-Robert Indiana‎ 8- George Brecht 9-Sir Peter Blake 10- David Hackney

✔️ منابع:
📗 هنر مدرن، نوربرت لينتن، ترجمه ي علي رامين، نشر ني، 1382
📗 دايرةالمعارف هنر، روئين پاكباز، انتشارات فرهنگ معاصر، 1378
📗 تاريخ و هنر مدرن، اچ اچ آرناسون، ترجمه ي مصطفي اسلاميه، انتشارات آگاه، 1375
@omidesaba
www.omidesaba.com 👆🏼👆🏼👆🏼

✅ نقش روزنامه ها در تبلیغ علوم و آموزش نوین

📌 نوسازی آموزش از دوره عباس میرزا آغاز گردید و توسط پادشاهان پس از او، کم و بیش دنبال شد. هم زمان، گروه های تحصیل کرده و روشنفکرانی که اهمیت آموزش و علوم جدید را درک می کردند، به تبلیغ برای عامه مردم و اشراف قاجار پرداختند تا نظر آنان را به ضرورت اصلاحات جلب کنند. این تبلیغات در قالب نوشتن سفرنامه، رساله و چاپ روزنامه بود که مورد آخر را می توان تاثیر گذار ترین روش تبلیغ روی عامه مردم دانست.
اولین روزنامه چاپ ایران به نام کاغذ اخبار، توسط میرزا صالح شیرازی در دوره محمدشاه چاپ شد. میرزا صالح خود از دانشجویانی بود که در دوره عباس میرزا برای تحصیل به انگلستان اعزام شده بودند. بنابرین از علوم جدید و زبان های خارجی اطلاع داشت. او در یکی از شماره های کاغذ اخبار، رسالت‌ عمده‌ی این روزنامه را تربیت مردم و آگاه ساختن ساکنان ممالک محروسه‌ی ایران از اخبار ملل شرق و غرب اعلام کرده است. وی همچنین با چاپ مطالب متنوع از علوم و اکتشافات غربی تلاش در تغییر علوم و باور های سنتی و رواج دانش مدرن داشت.
در وقایع اتفاقیه، اولین نشریه دولتی ایران نیز، امیرکبیر هدف خود را از انتشار روزنامه، تربیت مردم عنوان می کرد. در هر شماره، بخشی با عنوان (اخبار سایر ممالک) درج می شد که در آن مطالبی از اوضاع سیاسی، اکتشافات جدید، عجایب غرب، علوم و دستاورد های مدرن و... ذکر می گردید. به دستور امیر، روزنامه را حتی برای ایلات و عشایر هم می فرستادند تا صدای وی به اقصی نقاط ایران برسد. همچنین در زمان امیر و پس از وی همواره وقایع اتفاقیه برای تبلیغ دارالفنون و جذب شاگردان از سراسر کشور به کار برده می شد. این اولین مورد استفاده از روزنامه برای تبلیغ مدارس نوین بود که پس از آن، به روندی دائمی تبدیل گشت.
در همان دوره ناصرالدین شاه، نخستین نشریه علمی ایران به نام (روزنامه علمیه دولت علیه ایران) از 1284 ه.ق به دست اعتماد السلطنه منتشر شد. این روزنامه اختصاصا به معرفی پیشرفت های علوم، فناوری و صنایع در غرب به خوانندگان می پرداخت. همچنین روزنامه علمی از سال 1293 آغاز به کار کرد. این روزنامه علاوه بر چاپ مطالب علمی، به توضیح روش های جدید آموزشی در فرنگ و فواید آن ها می پرداخت که مورد تقلید معلمان داخلی قرار می گرفت. روزنامه دانش (ارگان رسمی دارالفنون) نیز از 1299 ه.ق. شروع به فعالیت کرد و علاوه بر نشر مطالب علمی، به چاپ آگهی های رایگان برای تبلیغ مدارس جدید، کتب جدیدالترجمه و تازه تالیف و مشکلات معلمین و دانش آموزان پرداخت. 👇👇👇

✅ نقش روزنامه ها در تبلیغ علوم و آموزش نوین
گردآوری: خانم فاطمه کاملی
@omidesaba
www.omidesaba.com 👇👇👇

در همین زمان با تعدد روزنامه های داخلی، برای اولین بار در سال 1302 ه.ق. اداره سانسور به پیشنهاد اعتمادالسلطنه تشکیل شد. که ضمن نظارت بر محتوای روزنامه های داخلی، بسته های پستی حامل روزنامه های فارسی زبان خارجی را هم معدوم می کرد. به همین دلیل از این زمان، شب نامه نویسی رواج پیدا کرد و مردم که توان انتقاد در روزنامه ها را نداشتند، به رسوا کردن بزرگان و اشراف در شب نامه روی آوردند که به تعداد وسیع در پایتخت پخش می شد.
ایرانیان خارج از کشور هم در بازه زمانی سلطنت ناصرالدین شاه تا انقلاب مشروطه، از روزنامه ها برای تبلیغات علیه حکومت استفاده می کردند. یکی از موارد تبلیغ، مسئله آموزش جدید و وظیفه دولت در تربیت عامه مردم، بدون در نظر گرفتن طبقه و ثروت آن ها بود. مهمترین روزنامه های این دوره که مطالبی در رابطه با اهمیت سواد آموزی، آموزش عالی، وظیفه دولت در آموزش رایگان، ممنوعیت تنبیه بدنی، تغییر خط و ... چاپ می کردند، روزنامه قانون لندن، ثریا در قاهره، حبل المتین در کلکته، اختر در استانبول و... بودند. مشهور ترین روشنفکران مثل میرزا ملکم خان، سید جمال الدین اسدآبادی، میرزاآقا خان کرمانی و ... بدون ترس از دستگیری و مجازات و با آزادی، مقالات خود را در این روزنامه ها منشر می کردند. سپس به صورت قاچاقی نسخه هایی از آن وارد کشور شده و به طور گسترده تکثیر و توزیع می گردید و علاوه بر اشراف و روشنفکران، مردم عادی نیز از محتوای آن مطلع می شدند.
البته شخص ناصرالدین شاه هم که خواندن این روزنامه ها را ممنوع کرده بود، همواره مطالب آن را دنبال می کرد. حتی پیش از رونق روزنامه نگاری در ایران، منصبی به نام روزنامه خان در دربار ناصرالدین شاه وجود داشت که روزنامه های مشهور انگلیسی، فرانسوی، روسی و حتی ترکی را برای شاه ترجمه کرده و به صورت روزانه، اخبار جدید جهان را به او ابلاغ می نمود. به هر حال، پس از مشروطه و آزادی قلم، بسیاری از روزنامه ها، توانستند، مقالاتی در نقد آموزش سنتی و مذهبی، انتقاد به دیدگاه های کلاسیک علمی، فلسفه و تاریخچه حکومت های مشروطه و حتی آگهی هایی در تبلیغ مدارس نوین افتتاح شده و شرایط ثبت نام چاپ کنند. روند آزادی مطبوعات کمک بسیاری به نشر عقاید آزادی خواهانه و انتقادی کرد. با این حال دوام چندانی نیافت و با روی کار آمدن رضاشاه، آزادی بیان و قلم تا شهریور 1320 محدود شد.

✔️ منابع:
📗 مدارس جدید در دوره قاجاریه/ اقبال قاسمی پویا
📗 امیرکبیر و ایران/ فریدون آدمیت
@omidesaba
www.omidesaba.com 👆🏼

مغز ما چگونه کار می کند و چه نقشی در کنترل و مدیریت سایر بخش های بدن دارد؟

چگونه کلمات در حافظه جای می گیرند؟

نحوه انتقال آنها و پیوندشان با سایر کلمات به چه شکل است ؟

این ویدئو از TED دوبله شده در موسسه بامداد امید صبا ارتباط مغز با زبان (گویش) را توضیح می دهد.
@omidesaba

ریشه های مذهبی (صدارت) در حکومت شاه اسماعیل
✍️ #نویسنده : دکتر #سعید_عرفانی
📗 #انتشارات: #سرایی

@omidesaba
www.omidesaba.com 👇👇👇

📗#ریشه_های_مذهبی_در_حکومت_شاه_اسماعیل

📌صدارت در تعریف امروزین در حکم مقام نخست وزیری و جانشین شاه است.

🔸این مقام از دوره ی تیموریان ایجاد شده بود. #شاه_اسماعیل برای اداره ی جامعه ای که دین و مذهب را بر آن حاکم کرده است، به فقیهی نیاز داشت تا پاسخگوی نیازهای مذهبی مردم باشد. اسماعیل کسی را به این عنوان بر می گزیند که با او هماهنگ تر و به او نزدیک تر باشد. #صدر نقش و وظیفه ای داشت. نقش او برقراری ارتباط میان حکومت و عالمان دینی، و همچنین به عنوان پشتوانه ی علمی و فکری یا روحانی شاه بود و در اقداماتش او را یاری می داد. همین حمایت عالمان دینی از شاه موجب شد تا شاه با وجهه ی مذهبی بخشیدن به حکومت و حاکمیت ، خود را حاکم دینی جلوه دهد و انجام هر نوع کاری را برای خود مجاز بداند و هر کار غیر مذهبی را عمل به وظایف الهی آسمانی جلوه دهد.
در نظام حکومت شاه اسماعیل مقام صدر از اهمیت ویژه ای برخوردار شد به دلیل اینکه: شاه به طور رسمی مذهب تشیع را مذهب رسمی حکومت اعلام کرد.
و اینکه مردمی که به این مذهب روی آوردند نیازمند به کسب آگاهی و دریافت پاسخ به پرسش های مذهبی شان بودند. با نبود منبع پاسخگو تنها عالمان دینی می بایست به آنان آگاهی دهند و راهنمایی شان کنند. همین موضوع موجب شد که از طرف صدر نمایندگانی در هر استان یا شهر باشند. صدر نمایندگانی تحت عنوان شیخ الاسلام در هر استان گمارد تا پاسخگو و راه گشای مردم در مسایل شرعی مذهبی باشند و همچنین بر اجرای دقیق و شایسته به احکام نظارت نمایند.
🔸به هر مقدار که سیاست شاه اسماعیل پس از نبرد چالدران تغییر می کرد به طوری که از خشونت در رفتار او کاسته می شد، وظیفه ی صدر گسترش می یافت و جایگاهش جدی تر می شد. چون سیاست به کار گیری زور جای خود را به شیوه ی تبلیغ و مدارا با مردم می داد. صدر، افزون بر آگاه سازی مردم و نظارت بر اجرای احکام مذهبی کارهای دیگری را بر عهده داشت از جمله: آموزش شاهزادگان، خواستگاری سلطنتی، شستن و کفن و دفن جنازه ی شاه.
@omidesaba
www.omidesaba.com 👇👇👇

@omidesaba
www.omidesaba.com 👇👇👇

🔸با دور شدن از آغاز حکومت شاه اسماعیل از شور و هیجان و فداکاری و گذشت قزلباشان و کار گزاران حکومتی کاسته می شد و خواسته و انگیزه های متفاوت با گذشته در آنان رشد می کرد. زیاده خواهی و پیشی گرفتن از یکدیگر برای به دست آوردن قدرت سیاسی و ثروت اندوزی روز به روز در آنان شدت می یافت، تا اندازه ای که از جان مایه می گذاشتند. برای نمونه قاضی محمد کاشی که مقام صدارت و امارت را باهم داشت، جانش را از دست داد و کشته شد.
🔸از ویژگی های جریان یک شورش در جهت تغییر یک نظام حکومتی و براندازی آن، نا دیده گرفتن قانون حاکم بر آن جامعه است. با به جریان انداختن یک موج خروشان خارج از قانون و قاعده، انقلاب رخ می دهد. هر کس انجام هر نوع کاری را برای خود مجاز می شمارد: در چنین شرایطی هیچ عامل کنترل کننده و باز دارنده ای وجود ندارد. اگر شورش رنگ و بوی مذهبی داشته باشد به طورکلی کسی چشم داشتی به بهرمند شدن از مقام و منصب و ثروت های دنیایی ندارد.
قزلباشان تحت فرمان شاه اسماعیل، جریانی را پیش بردند که در ظاهر رسمیت بخشیدن به مذهب تشیع بود و این که مردم را با هر روش ممکن به این مذهب در آورند.
🔸این سربازان جان بر کف و گوش به فرمان رهبرشان، بدون اندیشه در معنا و فهم اجرای فرمان ، زمام اختیارشان را از کف داده، تا حد فدا کردن جانشان به پیش رفتند. زمانی که قدرت وجود مطلقه ی شاه اسماعیل، در شکست ناشی از در گیری چالدوران فرو ریخت، طبیعی است حوادثی رخ دهد که نتیجه ی این نوع از حکومت های متکی به فرد است. به گونه ای که رفته رفته شعله های فروزان آتش احساسات سپاهیان فرو کش کند و انگیزه ها و خروشی دیگر در آنان پا گیرد.
🔸دست یابی به قدرت و مقام و تلاش در به دست آوردن هر چه بیشتر ثروت از منابع عمومی و ربودن گوی سبقت از یکدیگر به هر قیمت شیوه ی متداول آنها شد.
چون اهرم کنترل، تهدید و فشار، شخص شاه اسماعیل بود، آن هم رو به ضعف می رفت، و همچنین قانون که به عنوان یک عامل کنترل کننده و تعیین کننده ی جایگاه افراد است وجود نداشت، ضعف قدرت مستبدانه، زمینه و شرایط را برای رفتارهای فاسدانه فراهم آورد. کسانی که بر قدرت نظامی سیاسی دست داشتند گوی سبقت را می ربودند. بدیهی است بد اخلاقی و بد رفتاری جریان یابد. امنیت در همه ی سطوحش به خطر افتد. جدا شدن و جدا بودن مردم از یکدیگر جای یکپارچگی و با هم بودن را بگیرد. کارهای گروهی و یاری یکدیگر رو به سردی برود. جامعه از نظر سیاسی و اقتصادی وابسته شود و انسان ها در پوششی از ریا کاری فرو روند. باورهای مذهبی افراد آمیخته با سخنان نادرست، خرافات، و پندارهای خلاف حقیقت و موهومات بشود و بی بندوباری، رفتار عادی افراد گردد.
📌اگر حاکمان ناشایست در هر سطحی سرگرم برخورداری خودشان از منابع و منافع ملی باشند مردم به نوعی اسیر رفتار ستمگرانه ی آنان شده و گرفتار سیاست های نا بخردانه و چپاولی شان می گردند.

@omidesaba
www.omidesaba.com

🔹 مؤسسه بامداد امید صبا🔹

📗آموزش ابتدایی و پیش از دبستان در دوره رضاشاه
گردآوری: فاطمه کاملی


🔸رضاشاه از همان ابتدای به سلطنت رسیدن، علاقه خود برای اصلاح سیستم آموزشی کشور را ابراز کرد. مهمترین بخش نظام آموزشی، آموزش ابتدایی محسوب می شد. زیرا بیش از 95 درصد مردم ایران، بی سواد بودند و بدون آموزش سواد، رسیدگی به بخش های دیگر، نظیر آموزش متوسطه و عالی بیهوده بود. در این دوره، علاوه بر افزایش کمی مدارس ابتدایی از 648 به 2336 مدرسه و تعداد دانش آموزان از55000 به 280000 نفر، تغییرات کیفی نیز در نظام آموزشی رخ داد که باعث شد مدارس دوره پهلوی موفق تر از مدارس قاجاری باشند.
در مدارس جدید این دوره، سعی شده بود نکات منفی مکتب خانه ها و مدارس قاجاری برطرف گردد. یکی از تغییرات، یکسان سازی کتب درسی و چاپ آن توسط دولت بود که از 1307 آغاز شد، و حتی مدارس میسیونری و خارجی نیز موظف شدند از کتب وزارت معارف ایران استفاده کنند. به این وسیله می شد، ایدئولوژی های مقبول حکومت را به دانش آموزان آموخت. مثلاً در کتب تاریخ این دوره، سلسله قاجار نقد شده و شاهان آن خائن شمرده می شدند. همچنین بر تاریخ و میراث ایران باستان تأکید گردید. به عوض، تدریس شرعیات در راستای کاستن هویت مذهبی، مورد بی توجهی قرار گرفت و از 1309 از برنامه درسی مدارس حذف شد. همچنین در راستای کنترل بر نظام آموزشی، تا 1319 همه مدارس میسیونری و خارجی تعطیل شده و به عنوان مدارس دولتی در اختیار وزارت فرهنگ قرار گرفتند. زیرا این مدارس قشری از تحصیل کردگان وابسته به کشورهای خارجی را تربیت می کردند و دولت تلاش داشت از نفوذ سفارت خانه های خارجی، میان نخبگان کشور بکاهد.
📌مسئله مهم دیگر، خصوصاً در سطح دبستان، یکسان سازی زبان بود. از این زمان کودکان در تمام نقاط کشور مجبور شدند به فارسی بخوانند و بنویسند. در حالیکه در دوره قاجار، مدارس هر ناحیه از زبان های محلی استفاده می کرد. مثلا مدارس جلفای اصفهان به ارمنی و مدارس آذربایجان به ترکی تدریس می کردند. اما هدف دولت مدرن رضاشاه، ملت سازی بود و در این راستا مسئله زبان ملی مطرح شد که همه ایرانیان، موظف به یادگیری آن بودند. این مسئله باعث ایجاد مشکلاتی برای کودکانی شد که فارسی، زبان دوم آن ها بود. آموزش زبان واحد، به ایجاد بروکراسی اداری مدرن در تمام کشور کمک شایانی کرد و ارتباط میان نواحی مختلف را افزایش داد.

◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️

📌تغییر دیگر، در زمینه آموزش معماری بود. به این منظور نظامنامه ای تدوین شد که همه مدارس مجبور به رعایت آن بودند. از جمله ممنوعیت حفر حوض در حیاط مدرسه برای خطر غرق شدن کودکان، وجود پنجره های بزرگ در هر کلاس برای وجود نور کافی، ساخت نرده حفاظ در راه پله ها و همچنین ساخت حیاط بزرگ برای استراحت کودکان.
به علاوه از سال 1301 تنبیه بدنی در مدارس ممنوع شد و این ایده مطرح شد که به جای فلک کردن، می توان نمره انضباط کودک را کم کرد یا به او تکلیف اضافه داد. هرچند سال ها طول کشید تا این مصوبات عملی شوند.
📌نکته جالب توجه دیگر آن که در این دوره، اولین کودکستان ها افتتاح شدند. اساساً وجود مهدکودک نیاز جوامع صنعتی بود که در آن مادران به کار خارج از منزل مشغول بودند و فرصت نگهداری و آموزش کودک را نداشتند. با این که ایران در دوره رضاشاه به میانگین رشد صنعتی 17 درصد رسید، اما هنوز جامعه ای صنعتی نبود و غالب زنان ایرانی، خانه دار بودند. با وجود حمایت دولت و تبلیغ روزنامه ها، تنها اقشار بالای جامعه از مهدکودک ها استقبال کردند که علت آن بیشتر تقلید سبک زندگی غربی بود تا نیازی روزانه. البته به تدریج طبقات متوسط شهری نیز فرزندان خود را به مهدکودک فرستادند. زیرا روانشناسان این ایده را مطرح می کردند که آموزش کودکان باید پیش از 7 سالگی آغاز شود.
در این زمان، آموزش همگانی، شامل کودکان دارای ناتوانی های جسمی و ذهنی هم شد. تأسیس مدرسه ای برای ناشنوایان در 1303 توسط جبار باغچه بان، و مدرسه ای برای نابینایان، توسط میرزا حسن رشدیه از نمونه تلاش های اولیه برای آموزش معلولین در ایران است. پیش تر، تصور جامعه این بود که کودکان معلول نه تنها نیازی به آموزش ندارند بلکه آموزش آن ها غیرممکن است. اما از دوره رضاشاه، روشن گردید که این کودکان تنها به معلمان آموزش دیده و ابزار درسی متفاوت نیاز دارند.
بنابرین آموزش معلمین نیز تغییر کرد. در دوره سنت همین که ملا سواد خواندن و نوشتن و قرائت قرآن را داشت، دارای صلاحیت تدریس بود. اما از این زمان داشتن مدرک و تحصیلات، شرط معلمی شمرده شد. هرچند دانشسرا و دارالمعلمین از اواخر دوره قاجار تأسیس شد، اما در دوره پهلوی بود که دولت تأکید کرد به افرادی که مدرک تحصیلی نداشته باشند اجازه تدریس نخواهد داد. این مسئله باعث افزایش تخصص در فرآیند آموزش و بهبود کیفیت یادگیری در مدارس گردید.

✔️ منابع
📗ایران بین دو کودتا/ داریوش رحمانیان
📗نظام آموزشی و ساختن ایران مدرن/ دیوید مناشری


◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

📣فیلوسوفیا: پادکست شماره 6 "وظیفه گرایی"

وظیفه گرایی در اخلاق، نظریه ای است که معتقد است قوانین اخلاق مطلق اند،یعنی اگر می گوییم راستگویی خوب است همیشه و در همه جا، بدون استثنا، خوب است و اگر می‌گوییم دروغگویی بد است، همیشه و در همه جا بدون استثنا، بد است گفتار وظیفه گرایی به این مهم پرداخته است...

◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️