Forwarded from بامداد امید صبا (*)
#یلدا با طعم کتاب
دانش آموزان دبستان دولتی ما ئده
کتابخانه عمومی بامداد امید نهاوند
۱۳۹۶/۹/۳۰
@omidesaba
👇👇👇
دانش آموزان دبستان دولتی ما ئده
کتابخانه عمومی بامداد امید نهاوند
۱۳۹۶/۹/۳۰
@omidesaba
👇👇👇
Forwarded from بامداد امید صبا (*)
یلدا و دور هم و کتاب خوانی جمعی
کتابخانه عمومی مستقل بامداد امید صبا نهاوند ۱۳۹۶/۹/۳۰
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
کتابخانه عمومی مستقل بامداد امید صبا نهاوند ۱۳۹۶/۹/۳۰
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
میرزا جلیل محمد قلی زاده ۱۲۴۸---۱۳۱۱
آموزگار ، روزنامه نگارو نویسنده کتاب های دستگاه چایی، راه کشمش و قربانعلی بیگ ،شرح ده دانالیق. ... نمایشنامه مجمع دیوانگان و مرده ها و..
@omidesaba
👇👇👇
آموزگار ، روزنامه نگارو نویسنده کتاب های دستگاه چایی، راه کشمش و قربانعلی بیگ ،شرح ده دانالیق. ... نمایشنامه مجمع دیوانگان و مرده ها و..
@omidesaba
👇👇👇
جلیلمحمد قلیزاده (ملانصرالدین)، بنیانگذار روزنامۀ ملانصرالدین ( ۱۲۴۸--۱۳۱۱ شمسی ) در نخجوان بدنیا آمد. پدران وی ایرانی بودند: جدش از خوی به نخجوان مهاجرت کرده و درآنجا با دختری از اهالی خوی ازدواج کرده بود.
او در شرححال خود با غرور و مباهات مینویسد :سرزمین ایران،که به دینداری در جهان نامور است، همیشه برای من مایۀ سرافرازی بوده است واز اینکه در همسایگی چنین مکان مقدسی از مادر زاده شده ام، پیوسته شکرگزار بوده ام .
خواندن و نوشتن زبانهای آذربایجانی، فارسی و روسی را در مکتب های تفلیس فرا گرفت، در چهارده یا پانزده سالگی به دارالمعلمین (گرجستان) وارد شد و پس از پایان تحصیل، سالها در مدارس محلی به آموزگاری پرداخت. فعالیت ادبی خود را با نوشتن داستانهای کوتاه آغاز کرد. در داستانهای اولیۀ خود از قبیل صندوق پست، احوال ده دانا باش و استاد زینال، آزادی در ایران ، صحنه های جالبی از معیشت و طرز زندگانی مسلمانان قفقاز را تصویر کرده است.
دوران دوم و مهم نویسندگی محمد قلیزاده با نشر مجله ملانصرالدین آغاز میشود. ملانصرالدین یک ارگان مردم سالاری و انقلابی بود که جمعی از
روشنفکران و ترقیخواهان و ارباب فرهنگ و ادب را در پیرامون خود گرد آورده بود و همراه با سایر مطبوعات دیگر این افکار را تبلیغ می کرد .
"روزی که در یکی از شمارههای سال دوم مقالهای دربارۀ آزادی زنان نوشتم، دوستان نصیحتم کردند که در کوچه و بازار آفتابی نشوم، زیرا در "شیطان بازار" دکانها را بسته و مردم دنبال من افتاده اند.
همه جا دود است، در مجالس و منازل دود دخانیات و مشروبات، در کوچهها دود حمام، در معنویات دود موهومات و خرافات، در روح و قلب دود پلیدی ها.. خلاصه ملت در میان دودها دارد خفه میشود! در حال خفگی منتظر نجات است. از کی؟
دورۀ تاریکی بود. تعصب و خرافات به جای دین و به نام دین بیداد میکرد. بااینهمه ملانصرالدین همیشه به آینده خوشبین و امیدوار بود و شعار "روشنایی در تاریکی" را هیچ وقت ترک نکرد.
کاریکاتورهای زیبا و خلاق از عظیمزاده نقاش در اکثر شماره های مجله به چشم میخورد. و این تاحدی بیسوادان را هم به مفاهیم مجله آشنا می کرد .
مجله ملا نصر الدین در شهر تفلیس گرجستان چاپ می شد ولی بیشتر خوانندگانش ایرانی بودند و بیش از پانزده هزار عدد ازآن در تهران و خراسان و تبریز و اصفهان به فروش می رفت و تاثیر زیادی بر انقلاب مشروطه داشت .
جلیل دو کمدی "مرده ها" و" دیوانه ها"را به اجرا در آورد . که مورد استقبال شدید قرار گرفت .
مردم عوام منتظر زنده شدن مرده هایشان هستند.و وقتی ساعت موعود فرا می رسد هیچ کس به زنده شدن مرده اش راضی نیست زیرا به مرده ها خیانت کرده اند و می ترسند مرده ها بعد از زنده شدن با آنها تسویه حساب کنند.
جلیل نشان می دهد که چگونه حس نفع شخصی برسایر احساسات غلبه کرده و خیانت برادر به خواهر و زن به شوهر و همسایه ها و دوستان به هم دیگر عادی می شود.
ماجرای داستان ها و نمایشنامه های کمدی جلیل تنها ناشی از تصورات او نیست بلکه واقعیات و حقایقی است که او خود ناظر و شاهد بوده است .
جلیل همیشه در آرزوی بازگشت به وطن اصلیبود درسال ۱۲۹۸ به تبریز کوچ کرد ، و نشر مجله ملا نصرالدین را ادامه داد و نمایشنامه مرده هارا هم به صحنه آورد.
وی در زمستان سال ۱۳۱۱ در باکو درگذشت .
مجسمه ای از او مقابل موزه نظامی باکو نصب است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
نسخه PDF داستان کوتاه خواندنی
اوستا زینال
از کتاب قربانعلی بیگ و نه داستان دیگر
👇👇👇👇
او در شرححال خود با غرور و مباهات مینویسد :سرزمین ایران،که به دینداری در جهان نامور است، همیشه برای من مایۀ سرافرازی بوده است واز اینکه در همسایگی چنین مکان مقدسی از مادر زاده شده ام، پیوسته شکرگزار بوده ام .
خواندن و نوشتن زبانهای آذربایجانی، فارسی و روسی را در مکتب های تفلیس فرا گرفت، در چهارده یا پانزده سالگی به دارالمعلمین (گرجستان) وارد شد و پس از پایان تحصیل، سالها در مدارس محلی به آموزگاری پرداخت. فعالیت ادبی خود را با نوشتن داستانهای کوتاه آغاز کرد. در داستانهای اولیۀ خود از قبیل صندوق پست، احوال ده دانا باش و استاد زینال، آزادی در ایران ، صحنه های جالبی از معیشت و طرز زندگانی مسلمانان قفقاز را تصویر کرده است.
دوران دوم و مهم نویسندگی محمد قلیزاده با نشر مجله ملانصرالدین آغاز میشود. ملانصرالدین یک ارگان مردم سالاری و انقلابی بود که جمعی از
روشنفکران و ترقیخواهان و ارباب فرهنگ و ادب را در پیرامون خود گرد آورده بود و همراه با سایر مطبوعات دیگر این افکار را تبلیغ می کرد .
"روزی که در یکی از شمارههای سال دوم مقالهای دربارۀ آزادی زنان نوشتم، دوستان نصیحتم کردند که در کوچه و بازار آفتابی نشوم، زیرا در "شیطان بازار" دکانها را بسته و مردم دنبال من افتاده اند.
همه جا دود است، در مجالس و منازل دود دخانیات و مشروبات، در کوچهها دود حمام، در معنویات دود موهومات و خرافات، در روح و قلب دود پلیدی ها.. خلاصه ملت در میان دودها دارد خفه میشود! در حال خفگی منتظر نجات است. از کی؟
دورۀ تاریکی بود. تعصب و خرافات به جای دین و به نام دین بیداد میکرد. بااینهمه ملانصرالدین همیشه به آینده خوشبین و امیدوار بود و شعار "روشنایی در تاریکی" را هیچ وقت ترک نکرد.
کاریکاتورهای زیبا و خلاق از عظیمزاده نقاش در اکثر شماره های مجله به چشم میخورد. و این تاحدی بیسوادان را هم به مفاهیم مجله آشنا می کرد .
مجله ملا نصر الدین در شهر تفلیس گرجستان چاپ می شد ولی بیشتر خوانندگانش ایرانی بودند و بیش از پانزده هزار عدد ازآن در تهران و خراسان و تبریز و اصفهان به فروش می رفت و تاثیر زیادی بر انقلاب مشروطه داشت .
جلیل دو کمدی "مرده ها" و" دیوانه ها"را به اجرا در آورد . که مورد استقبال شدید قرار گرفت .
مردم عوام منتظر زنده شدن مرده هایشان هستند.و وقتی ساعت موعود فرا می رسد هیچ کس به زنده شدن مرده اش راضی نیست زیرا به مرده ها خیانت کرده اند و می ترسند مرده ها بعد از زنده شدن با آنها تسویه حساب کنند.
جلیل نشان می دهد که چگونه حس نفع شخصی برسایر احساسات غلبه کرده و خیانت برادر به خواهر و زن به شوهر و همسایه ها و دوستان به هم دیگر عادی می شود.
ماجرای داستان ها و نمایشنامه های کمدی جلیل تنها ناشی از تصورات او نیست بلکه واقعیات و حقایقی است که او خود ناظر و شاهد بوده است .
جلیل همیشه در آرزوی بازگشت به وطن اصلیبود درسال ۱۲۹۸ به تبریز کوچ کرد ، و نشر مجله ملا نصرالدین را ادامه داد و نمایشنامه مرده هارا هم به صحنه آورد.
وی در زمستان سال ۱۳۱۱ در باکو درگذشت .
مجسمه ای از او مقابل موزه نظامی باکو نصب است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
نسخه PDF داستان کوتاه خواندنی
اوستا زینال
از کتاب قربانعلی بیگ و نه داستان دیگر
👇👇👇👇
اوستا زینل.pdf
6.3 MB
☝️☝️☝️
اوستا زینل داستانی طنز از کتاب قربانعلی بیگ
اثر میرزا جلیل محمد قلی زاده
(ملا نصر الدین ) ترجمه کریم کشاورز
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
اوستا زینل داستانی طنز از کتاب قربانعلی بیگ
اثر میرزا جلیل محمد قلی زاده
(ملا نصر الدین ) ترجمه کریم کشاورز
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
ترس از سیطره غرب و کوشش ما برای رهایی، موجب غفلت بزرگتری می شود و به جای رهایی اقتصادی مارا به تسلیم در برابر فرهنگ غرب می کشاند .
غرب زدگی و بیگانگی از خود دو وجهِ توهم مضاعف است .
@omidesaba
👇👇👇
غرب زدگی و بیگانگی از خود دو وجهِ توهم مضاعف است .
@omidesaba
👇👇👇
آسیا در برابر غرب
داریوش شایگان نشر فرزان
فرو ریختن ارزشهای گذشته و ننشستن ارزشهای نو به جای آنها، جوامع "پیشرفته" و متجدد آسیایی را به طرز زنندهای پولپرست کرده است ولی چرا مال دنیا و پول که همواره در سنتهای آسیایی جنبه منفی داشت امروزه اینقدر اهمیت و ارج پیدا کرده است؟
در جوامع گذشته این تمدنها، در برابر نعمتهای این جهانی راهِ آخرت و رستگاری باز بود. تصوف در دنیای اسلامی و آیین یوگای هندی حکم پناهگاهی را داشت که سالکان میتوانستند بدان روی آورند و در سکوت و آرامش به تکامل معنویِ خود بپردازند. در جامعه غرب، در برابر اختناق جامعه مصرف و تبِ تولید، راه قیام، اعتراض، خلاقیت هنری و تفکر باز است. در جوامع ما نه این است و نه آن. فلج فکری و فقرِ علوم انسانی مانع تفکر می شود و کارهای علمی ما، بیشتر محدود به ترجمه است تا تفکر بکر و آزاد. در چنین وضعی یگانه مفری که این جامعه متجدد مییابد راه موفقیت مالی و اجتماعی است. در برابر دنیایی که به اَبسورد (absurd) پوچی تنزل کرده است، به قول کامو، میتوان سه واکنش از خود نشان داد: خودکشی، آفرینش هنری و جهش متافیزیک. خودکشی راه تلخکامان نومید است و آفرینشِ هنری راه پرومتههای جهانساز، و جهش متافیزیک راه متفکران جسور و پاکبازان شوریده. نگراییدن به هیچ یک از این سه راه آدمی را به راه چهارم میکشاند، یعنی غیر اصیلترین گریزگاه انسان: موفقیت مالی و اجتماعی.
اهمیت دادن به پول در این جوامع به طبقه سوداگر محدود نمیشود، بلکه تب پول در آوردن همه طبقات را در بر می گیرد، و حتی روشنفکران را که میبایستی اصولا کمتر از هر طبقه دیگر به این موضوع توجه داشته باشند
ولی برای بسیاری از افراد این قشر اجتماعی، ثروت پناهگاهی است که میتوان در کمین آن به تکاملِ خود پرداخت و چون بسیاری از استعدادهای این کشورها مجال شکفتگی نمییابند و راههای متعارف بیان درونی که در جوامع غربی وجود دارد در اینجا بسته است، اینگونه افراد، یگانه راه بقای خود را در گوشهگیری مییابند و برای اینکه بتوانند به خلوت خود برسند، نیازمند پولند. در چنین وضعی پول جنبه وسیله آزادی را پیدا میکند.
برای ثروتمندان تازه به دوران رسیده این جوامع، پول یگانه هدف است. ولی از آنجا که این طبقه نه از سنت بورژوازی غرب برخوردار است و نه به آرمانهای پیشینِ ملت خود وفادار، پول موجب بروز انواع رفتارهای ناهنجار، به ویژه بی ذوقی و کجسلیقگی میشود. کجسلیقگی این طبقه واقعاً حیرتانگیز است. آثار آن را در حرکات نسنجیده
در زرق و برق مبتذل تزیینات خانه، در معماری بیقواره، در آشفتگی مهمانیها،در حرف های بی مایه و باسمه ای می بینیم .
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
داریوش شایگان نشر فرزان
فرو ریختن ارزشهای گذشته و ننشستن ارزشهای نو به جای آنها، جوامع "پیشرفته" و متجدد آسیایی را به طرز زنندهای پولپرست کرده است ولی چرا مال دنیا و پول که همواره در سنتهای آسیایی جنبه منفی داشت امروزه اینقدر اهمیت و ارج پیدا کرده است؟
در جوامع گذشته این تمدنها، در برابر نعمتهای این جهانی راهِ آخرت و رستگاری باز بود. تصوف در دنیای اسلامی و آیین یوگای هندی حکم پناهگاهی را داشت که سالکان میتوانستند بدان روی آورند و در سکوت و آرامش به تکامل معنویِ خود بپردازند. در جامعه غرب، در برابر اختناق جامعه مصرف و تبِ تولید، راه قیام، اعتراض، خلاقیت هنری و تفکر باز است. در جوامع ما نه این است و نه آن. فلج فکری و فقرِ علوم انسانی مانع تفکر می شود و کارهای علمی ما، بیشتر محدود به ترجمه است تا تفکر بکر و آزاد. در چنین وضعی یگانه مفری که این جامعه متجدد مییابد راه موفقیت مالی و اجتماعی است. در برابر دنیایی که به اَبسورد (absurd) پوچی تنزل کرده است، به قول کامو، میتوان سه واکنش از خود نشان داد: خودکشی، آفرینش هنری و جهش متافیزیک. خودکشی راه تلخکامان نومید است و آفرینشِ هنری راه پرومتههای جهانساز، و جهش متافیزیک راه متفکران جسور و پاکبازان شوریده. نگراییدن به هیچ یک از این سه راه آدمی را به راه چهارم میکشاند، یعنی غیر اصیلترین گریزگاه انسان: موفقیت مالی و اجتماعی.
اهمیت دادن به پول در این جوامع به طبقه سوداگر محدود نمیشود، بلکه تب پول در آوردن همه طبقات را در بر می گیرد، و حتی روشنفکران را که میبایستی اصولا کمتر از هر طبقه دیگر به این موضوع توجه داشته باشند
ولی برای بسیاری از افراد این قشر اجتماعی، ثروت پناهگاهی است که میتوان در کمین آن به تکاملِ خود پرداخت و چون بسیاری از استعدادهای این کشورها مجال شکفتگی نمییابند و راههای متعارف بیان درونی که در جوامع غربی وجود دارد در اینجا بسته است، اینگونه افراد، یگانه راه بقای خود را در گوشهگیری مییابند و برای اینکه بتوانند به خلوت خود برسند، نیازمند پولند. در چنین وضعی پول جنبه وسیله آزادی را پیدا میکند.
برای ثروتمندان تازه به دوران رسیده این جوامع، پول یگانه هدف است. ولی از آنجا که این طبقه نه از سنت بورژوازی غرب برخوردار است و نه به آرمانهای پیشینِ ملت خود وفادار، پول موجب بروز انواع رفتارهای ناهنجار، به ویژه بی ذوقی و کجسلیقگی میشود. کجسلیقگی این طبقه واقعاً حیرتانگیز است. آثار آن را در حرکات نسنجیده
در زرق و برق مبتذل تزیینات خانه، در معماری بیقواره، در آشفتگی مهمانیها،در حرف های بی مایه و باسمه ای می بینیم .
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
فیلسوف دانمارکی ۱۸۱۳--۱۸۵۵
دکترا از دانشگاه کپنهاگ ۱۸۴۱
با علایق زیبایی شناسی. معرفت شناسی فلسفه اخلاق و فلسفه دین
@omidesaba
👇👇👇👇
دکترا از دانشگاه کپنهاگ ۱۸۴۱
با علایق زیبایی شناسی. معرفت شناسی فلسفه اخلاق و فلسفه دین
@omidesaba
👇👇👇👇
اگزیستانسیالیزم به روایت کگور
قسمت سوم (آخر)
انسانی که در سطح زندگی زیباییشناسانه است یا در سطح زندگی اخلاقی است چنان ملالت زندگی و یاس را تجربه میکند که نا امید از همه جا و همه کس است. او در حسرت تجربه مجدد شادمانی و معنای زندگانی، روزگار میگذراند جان او خسته است و تمام وجودش در کرخی و سردی زندگی درگیر. موقعیتهای اجتماعی، ثروت، مقام، شهرت و نرمهای اخلاقی به مثابه ماسکهای ابلهانهای هستند که فقط سادهلوحان را ارضاء میکند و او اینک، دیگر لذتی از اینها نمیبرد البته کگور گوشزد میکند که بسیارند آدمیانی که در غار این دو مرحله گرفتار میمانند و تا آخر عمر این ملالت را بدوش میکشند و تا پایان عمر جرات سرک کشیدن به بیرون از این غار را نمییابند و یا از چنان نبوغی برخوردار نیستند که فکر کنند شاید بتوان از این ملالت عبور کرد. باری از نظر کگور تجربه جانکاه زندگی در این دو سطح میتواند (به عنوان یک امکان) انسان ناامید را آماده کند تا وارد سطح سوم شود. او از این سطح به عنوان مرحله سوم (Religious Stage) یعنی مرحله دینی یاد میکند. در این سطح اولاً (اصل اول) لازم است انسان به تمامه تفرد یا همان اگزیستانس یا Individuality خود را حفظ کند. ثانیاً (اصل دوم) تمام امور موقت و گذرا (Temporary) را به کنار بنهد و ثالثاً (اصل سوم) توجه به یک کانون ابدی داشته باشد. بنا بر اصل اول من بودن من، باید همواره بماند این من است که در این سطح مبتکرانه با امر ابدی وارد قمار عاشقانه میشود و هر آن، خود را شکوفاتر و شکوفاتر میکند . اصل دوم بشما میگوید آنچه دارید را فرو بنهید شما داشتههایتان (Having) نیستید بلکه شما خودتان (Bing) هستید. تمامی چیزهایی که خودتان یا جامعه به شما میدهد بارهایی هستند که جانتان را خسته میکنند فرو بنهیدشان. او میگوید حتی مذهب جاری به شما نقشی میدهد بسان ماسک که شما را از خوتان دور میکند و باعث میشود اگزیستانس خود را تجربه نکنید به همین خاطر به شدت با کلیسا مخالف بود، و اصل سوم توجه کانونی به ابدیت. در راه وصال هیچ آدابی هیچ طرحی هیچ راهی وجود ندارد آدمی است که به تمام قامت در برابر یک راز ابدی به حیرت میایستد و رهسپار میشود به کجا؟ نمی داند، چگونه؟ نمیداند، چرا؟ نمیداند، کگور میگوید وقتی عقل
نا امید از پاسخ است. قصه ایمان و شورمندی آغاز میشود ما در قمار ایمانی شور مندانه است که خود را مییابیم، شیفته خود میشویم، دیگر برنمیگیریم یا نمیاندوزیم، بلکه می بخشیم، میدهیم و در چنین شرایطی است که "هرکول" درون ما هر روز ظهور و بروز مییابد و تازه به
تازه، نو به نو میشود.
یادداشتی از استاد گلشاهی
@omidesaba
قسمت سوم (آخر)
انسانی که در سطح زندگی زیباییشناسانه است یا در سطح زندگی اخلاقی است چنان ملالت زندگی و یاس را تجربه میکند که نا امید از همه جا و همه کس است. او در حسرت تجربه مجدد شادمانی و معنای زندگانی، روزگار میگذراند جان او خسته است و تمام وجودش در کرخی و سردی زندگی درگیر. موقعیتهای اجتماعی، ثروت، مقام، شهرت و نرمهای اخلاقی به مثابه ماسکهای ابلهانهای هستند که فقط سادهلوحان را ارضاء میکند و او اینک، دیگر لذتی از اینها نمیبرد البته کگور گوشزد میکند که بسیارند آدمیانی که در غار این دو مرحله گرفتار میمانند و تا آخر عمر این ملالت را بدوش میکشند و تا پایان عمر جرات سرک کشیدن به بیرون از این غار را نمییابند و یا از چنان نبوغی برخوردار نیستند که فکر کنند شاید بتوان از این ملالت عبور کرد. باری از نظر کگور تجربه جانکاه زندگی در این دو سطح میتواند (به عنوان یک امکان) انسان ناامید را آماده کند تا وارد سطح سوم شود. او از این سطح به عنوان مرحله سوم (Religious Stage) یعنی مرحله دینی یاد میکند. در این سطح اولاً (اصل اول) لازم است انسان به تمامه تفرد یا همان اگزیستانس یا Individuality خود را حفظ کند. ثانیاً (اصل دوم) تمام امور موقت و گذرا (Temporary) را به کنار بنهد و ثالثاً (اصل سوم) توجه به یک کانون ابدی داشته باشد. بنا بر اصل اول من بودن من، باید همواره بماند این من است که در این سطح مبتکرانه با امر ابدی وارد قمار عاشقانه میشود و هر آن، خود را شکوفاتر و شکوفاتر میکند . اصل دوم بشما میگوید آنچه دارید را فرو بنهید شما داشتههایتان (Having) نیستید بلکه شما خودتان (Bing) هستید. تمامی چیزهایی که خودتان یا جامعه به شما میدهد بارهایی هستند که جانتان را خسته میکنند فرو بنهیدشان. او میگوید حتی مذهب جاری به شما نقشی میدهد بسان ماسک که شما را از خوتان دور میکند و باعث میشود اگزیستانس خود را تجربه نکنید به همین خاطر به شدت با کلیسا مخالف بود، و اصل سوم توجه کانونی به ابدیت. در راه وصال هیچ آدابی هیچ طرحی هیچ راهی وجود ندارد آدمی است که به تمام قامت در برابر یک راز ابدی به حیرت میایستد و رهسپار میشود به کجا؟ نمی داند، چگونه؟ نمیداند، چرا؟ نمیداند، کگور میگوید وقتی عقل
نا امید از پاسخ است. قصه ایمان و شورمندی آغاز میشود ما در قمار ایمانی شور مندانه است که خود را مییابیم، شیفته خود میشویم، دیگر برنمیگیریم یا نمیاندوزیم، بلکه می بخشیم، میدهیم و در چنین شرایطی است که "هرکول" درون ما هر روز ظهور و بروز مییابد و تازه به
تازه، نو به نو میشود.
یادداشتی از استاد گلشاهی
@omidesaba
یکی از مهمترین واسطه ها برای شناخت فرهنگ ها سفر نامه هاست که نقش مترجم بین فرهنگی داشتهاند .
کتاب بیش از آنکه معطوف به محتو ای سفرنامه باشد متوجه شکل گیری محتوا بوده است .
@omidesaba
👇👇👇
کتاب بیش از آنکه معطوف به محتو ای سفرنامه باشد متوجه شکل گیری محتوا بوده است .
@omidesaba
👇👇👇
ایرانی از نگاه دیگران .
منطق فهم فرهنگ ایران در سفر نامه ها
نشر پژوهشگاه فرهنگ و هنر و ارتباطات
از نگاه کلی سیاحان :زندگی ایرانی در جامعهاش "به تار مویی بند است و بسیار متلاطم است"، و حق او همیشه تابع قدرت و زور است. اگر زور داشته باشی، حق هر کاری را داری و حتی برای گرفتن حق خود نیز به زور متکی بود. در نتیجه به دلیل خاصیت استبداد سلسله مراتبی ایرانی، از شاه تا پایینترین آدم، ظلم ناشی از استبداد نیز به صورت سلسلهمراتبی در همه مقاطع هرم اجتماعی ایران توزیع میشود. و همیشه هر کس نسبت به بالادستان مورد ظلم و اخاذی و . . . است و نسبت به زیردستان خود ظالم و اخاذ است. مردم در زندگی عادی خویش بر نوعی آرامش نسبی اتکا دارند، ولی هرگاه پای روابط قدرت به میان میآید، نوسانهای شدید، مهمترین ویژگی زندگی ایرانیان میشود: "هر چند دهقانان ایرانی با آسایش خاطر و مُرادمند زندگی می کنند، اما در مقابل همواره در معرض توهین، بیاحترامی و ضرب و شتم ماموران شاهی و وزیران میباشند."
باید دقت کرد که این خصوصیت استبداد و ظلم سلسلهمراتبی در ایران، نه تنها مال افراد که حیثیت و موقعیت و منزلت و شخصیت آنها را نیز پایمال میکند، بنابراین "شخصیت جمعی ایرانیان و احساس آزارنده ناامنی" همراه است و "آسیبهای روانی شدیدی" متحمل است. به همین سبب ایرانیان در عین نخوت فرهنگیشان همواره در مقابل احساس مخرب ناامنی و حقارت" قرار میگیرند در نتیجه فضای اجتماعی ایرانیان، به طور عام سرشار از ناامنی و بیثباتی است، به خصوص در آنجا که پای منافع سیاسی، اقتصادی و روابط قدرت در میان باشد، اجتماع ایرانی همیشه "آسیبهای روانی شدیدی" را به
اعضایش وارد می کند .
در این شرایط پُرنوسان، کنشگر ایرانی شرایط سرشار از بیاعتمادی، ناامنی و بیثباتی را تجربه میکند که او را دچار "خصلت شدیداً فردگرایانه ایرانی" میکند و او با نوعی "فرصتطلبی غیراخلاقی" برای حفظ بقای خود تلاش
میکند. از سوی دیگر، ساختار استبداد زده و ظلم سلسله مراتبیِ کنشگر ایرانی که همراه با تجربه مداومی از قربانی شدن پیش پای قدرت است، نوعی روحیه تملق و چاپلوسی را برای رفع امور و انجام کارها و دفع خطرهای ناشی ازاستبداد سلسله مراتبی و حفظ بقای خویشتن، در او تقویت کرده است.
این بیثباتی و ناامنی و بیاعتمادی به وضع موجود و به خصوص آتیه، همراه با تجربه مداوم سلطه و استبداد او
را دچار نوعی "روحیه سازگاری" برای بقای خود کرده است. "شخصیت ایرانی به راحتی به وضع موجود تن میدهد و با آن سازگار میشود". سایر سفر نامه نویسان از طبع آرامشطلب و اینکه ایرانی هیچ گاه کار را به منتهای آن نمیرساند و با قدرت درگیر نمیشود، صحبت کردهاند. از سوی دیگر، این سازگاری نوعی رمز بقابرای استحاله درونی نیروهای مسلط نیز بوده است .
@omidesaba
منطق فهم فرهنگ ایران در سفر نامه ها
نشر پژوهشگاه فرهنگ و هنر و ارتباطات
از نگاه کلی سیاحان :زندگی ایرانی در جامعهاش "به تار مویی بند است و بسیار متلاطم است"، و حق او همیشه تابع قدرت و زور است. اگر زور داشته باشی، حق هر کاری را داری و حتی برای گرفتن حق خود نیز به زور متکی بود. در نتیجه به دلیل خاصیت استبداد سلسله مراتبی ایرانی، از شاه تا پایینترین آدم، ظلم ناشی از استبداد نیز به صورت سلسلهمراتبی در همه مقاطع هرم اجتماعی ایران توزیع میشود. و همیشه هر کس نسبت به بالادستان مورد ظلم و اخاذی و . . . است و نسبت به زیردستان خود ظالم و اخاذ است. مردم در زندگی عادی خویش بر نوعی آرامش نسبی اتکا دارند، ولی هرگاه پای روابط قدرت به میان میآید، نوسانهای شدید، مهمترین ویژگی زندگی ایرانیان میشود: "هر چند دهقانان ایرانی با آسایش خاطر و مُرادمند زندگی می کنند، اما در مقابل همواره در معرض توهین، بیاحترامی و ضرب و شتم ماموران شاهی و وزیران میباشند."
باید دقت کرد که این خصوصیت استبداد و ظلم سلسلهمراتبی در ایران، نه تنها مال افراد که حیثیت و موقعیت و منزلت و شخصیت آنها را نیز پایمال میکند، بنابراین "شخصیت جمعی ایرانیان و احساس آزارنده ناامنی" همراه است و "آسیبهای روانی شدیدی" متحمل است. به همین سبب ایرانیان در عین نخوت فرهنگیشان همواره در مقابل احساس مخرب ناامنی و حقارت" قرار میگیرند در نتیجه فضای اجتماعی ایرانیان، به طور عام سرشار از ناامنی و بیثباتی است، به خصوص در آنجا که پای منافع سیاسی، اقتصادی و روابط قدرت در میان باشد، اجتماع ایرانی همیشه "آسیبهای روانی شدیدی" را به
اعضایش وارد می کند .
در این شرایط پُرنوسان، کنشگر ایرانی شرایط سرشار از بیاعتمادی، ناامنی و بیثباتی را تجربه میکند که او را دچار "خصلت شدیداً فردگرایانه ایرانی" میکند و او با نوعی "فرصتطلبی غیراخلاقی" برای حفظ بقای خود تلاش
میکند. از سوی دیگر، ساختار استبداد زده و ظلم سلسله مراتبیِ کنشگر ایرانی که همراه با تجربه مداومی از قربانی شدن پیش پای قدرت است، نوعی روحیه تملق و چاپلوسی را برای رفع امور و انجام کارها و دفع خطرهای ناشی ازاستبداد سلسله مراتبی و حفظ بقای خویشتن، در او تقویت کرده است.
این بیثباتی و ناامنی و بیاعتمادی به وضع موجود و به خصوص آتیه، همراه با تجربه مداوم سلطه و استبداد او
را دچار نوعی "روحیه سازگاری" برای بقای خود کرده است. "شخصیت ایرانی به راحتی به وضع موجود تن میدهد و با آن سازگار میشود". سایر سفر نامه نویسان از طبع آرامشطلب و اینکه ایرانی هیچ گاه کار را به منتهای آن نمیرساند و با قدرت درگیر نمیشود، صحبت کردهاند. از سوی دیگر، این سازگاری نوعی رمز بقابرای استحاله درونی نیروهای مسلط نیز بوده است .
@omidesaba
Forwarded from بامداد امید ارومیه
در مذاکره و مصالحه
وقتی شما احساسات خودرا نشان داده
و با همدلی پاسخ می دهید احتمال بیشتری وجود دارد که با تدبیر عمل کنید تا گستاخانه .
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇
وقتی شما احساسات خودرا نشان داده
و با همدلی پاسخ می دهید احتمال بیشتری وجود دارد که با تدبیر عمل کنید تا گستاخانه .
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇
Forwarded from بامداد امید ارومیه
انسان سالم زندگی سالم
به قصد محتوا و معنا بخشیدن به زندگی پر دلهره این قرن در پانزده روش مهارت و رویارویی با مشکلات تالیف شده است .
اثر کریس ال کلینک
مترجم علی محمد گودرزی نشر رسا
#هنرمذاکره:
شما ناگزیرید برای اجتناب از خشم رنجآور غیرضروری، دریابید که روابط بین فردی در مذاکره بنا نهاده میشوند. شما در بعضی موارد میتوانید با زور گویی و پایمال کردن دیگران به اهداف خود نایل شوید. اگر همیشه بر خواسته های خود پافشاری کنید و بالاخره هزینهای را باید بپردازید. ممکن است اغلب پیروز شوید، اما تنها و گوشهگیر خواهید شد. برعکس، اگر عادت کنید که همیشه منفعل بوده و تسلیم خواستههای دیگران شوید، میتوانید از کوشش برای مذاکره اجتناب ورزید، اما در نهایت احساس رنجش خواهید کرد. بهترین راه حل این است که بحثکننده خوبی باشید.
#هنرمصالحه:
به کودکان از زمان کوچکی یاد داده می شود که نمیتوانند هر چیزی را که می خواهند، داشته باشند. اما ، به نظر می رسد که این درس در سنین بزرگسالی فراموش میشود . مصالحه مهارتی است که مستلزم درک نیازهای خود و دیگران میباشد. شما مجبور نیستید خواستههای فرد دیگر را پذیرفته یا با آن موافقت کنید، بلکه لازم است به فرد مقابل اجازه دهید بداند آنچه را که میخواهد، متوجه شدهاید.
مصالحه همچنین نگرشی است که با برخورداری از آن به روابط بین فردی به عنوان موقعیتهای برنده یا بازنده نگاه نمیکنید. شما ناچارید به حد کافی انعطافپذیر باشید تا فرد دیگر را ارضا کنید. برای اینکه هر دو طرف به خواستههایشان برسند، هر کدام ناچار است چیزی به فرد دیگر بد هد.
هنگامی مذاکره احتمالاً احساساتی قوی رظاهر میشونداین احساسات را تشخیص داده، و بپذیرید، و سعی کنید در سطح متعادلی آنها را حفظ کنید.
1. از تقاضاهای انعطافپذیر، اجتناب کنید که شما را در موقعیتی قرار میدهند که هر نوع مصالحهای، شکست به نظر میرسد.
2. به مذاکرات به عنوان رقابتی نگاه نکنید که یک پیروز و بقیه شکست میخورند.
3 از #خودآرمیدگی استفاده کنید تا بتوانید احساساتتان را در کنترل بگیرید.
4. فضا را با نشان دادن همدلی، صمیمانه سازید.
5. جراتورز باشید و از پاسخهای پرخاشگرانه و ناشی از عدم جراتورزی اجتناب کنید.
#خود آرامیدگی: نشستن یا دراز کشیدن در مکانی راحت با چند نفس آرام و عمیق و اجازه دادن به مغز برای استراحت و دورکردن نگرانی ها و...است
@bamdadeomideurmia
به قصد محتوا و معنا بخشیدن به زندگی پر دلهره این قرن در پانزده روش مهارت و رویارویی با مشکلات تالیف شده است .
اثر کریس ال کلینک
مترجم علی محمد گودرزی نشر رسا
#هنرمذاکره:
شما ناگزیرید برای اجتناب از خشم رنجآور غیرضروری، دریابید که روابط بین فردی در مذاکره بنا نهاده میشوند. شما در بعضی موارد میتوانید با زور گویی و پایمال کردن دیگران به اهداف خود نایل شوید. اگر همیشه بر خواسته های خود پافشاری کنید و بالاخره هزینهای را باید بپردازید. ممکن است اغلب پیروز شوید، اما تنها و گوشهگیر خواهید شد. برعکس، اگر عادت کنید که همیشه منفعل بوده و تسلیم خواستههای دیگران شوید، میتوانید از کوشش برای مذاکره اجتناب ورزید، اما در نهایت احساس رنجش خواهید کرد. بهترین راه حل این است که بحثکننده خوبی باشید.
#هنرمصالحه:
به کودکان از زمان کوچکی یاد داده می شود که نمیتوانند هر چیزی را که می خواهند، داشته باشند. اما ، به نظر می رسد که این درس در سنین بزرگسالی فراموش میشود . مصالحه مهارتی است که مستلزم درک نیازهای خود و دیگران میباشد. شما مجبور نیستید خواستههای فرد دیگر را پذیرفته یا با آن موافقت کنید، بلکه لازم است به فرد مقابل اجازه دهید بداند آنچه را که میخواهد، متوجه شدهاید.
مصالحه همچنین نگرشی است که با برخورداری از آن به روابط بین فردی به عنوان موقعیتهای برنده یا بازنده نگاه نمیکنید. شما ناچارید به حد کافی انعطافپذیر باشید تا فرد دیگر را ارضا کنید. برای اینکه هر دو طرف به خواستههایشان برسند، هر کدام ناچار است چیزی به فرد دیگر بد هد.
هنگامی مذاکره احتمالاً احساساتی قوی رظاهر میشونداین احساسات را تشخیص داده، و بپذیرید، و سعی کنید در سطح متعادلی آنها را حفظ کنید.
1. از تقاضاهای انعطافپذیر، اجتناب کنید که شما را در موقعیتی قرار میدهند که هر نوع مصالحهای، شکست به نظر میرسد.
2. به مذاکرات به عنوان رقابتی نگاه نکنید که یک پیروز و بقیه شکست میخورند.
3 از #خودآرمیدگی استفاده کنید تا بتوانید احساساتتان را در کنترل بگیرید.
4. فضا را با نشان دادن همدلی، صمیمانه سازید.
5. جراتورز باشید و از پاسخهای پرخاشگرانه و ناشی از عدم جراتورزی اجتناب کنید.
#خود آرامیدگی: نشستن یا دراز کشیدن در مکانی راحت با چند نفس آرام و عمیق و اجازه دادن به مغز برای استراحت و دورکردن نگرانی ها و...است
@bamdadeomideurmia
#ایدئولوژی داوِ قدرت
دکتر محمد تقی #قزلسفلی
روشن فکر کیست ؟ و سر نوشت اوچیست ؟
پیش در آمدی بر روش شناسی جریان های فکری ایران معاصر .
انتشارات #امید_صبا منتشر کرد.
دی ماه ۱۳۹۶
@omidesaba
👇👇👇👇
دکتر محمد تقی #قزلسفلی
روشن فکر کیست ؟ و سر نوشت اوچیست ؟
پیش در آمدی بر روش شناسی جریان های فکری ایران معاصر .
انتشارات #امید_صبا منتشر کرد.
دی ماه ۱۳۹۶
@omidesaba
👇👇👇👇
#ایدئولوژی_داو_قدرت
#روشنفکران_و_سیاست در ایران، نوشته دکتر محمدتقی #قزلسفلی
انتشارات #امید_صبا، دی ماه ۱۳۹۶
کتاب با هدف نقد و آسیبشناسی #جریان_های_روشنفکری در جهان و ایران به نگارش درآمده و در تلاش است تا در ذیل تعریف این طبقه و بررسی چرایی و پیامدهای حضور آنان در سپهر سیاست، از موقعیتی سخن بگویید که "شیلز" آن را گرفتار آمدن در تعارض میان نقش اجتماعی - سیاسی و تعهد به والاترین ارزشها و مقدسات مینامد. اگر مقوله مطرود جامعه و حکومت شدن برای نگرش انتقادی روشنفکران نقش اساسی دارد، آیا این افراد باید به هر روی با محیط و جامعه و عصر خود درافتند و تبعید یا سوزانده شوند؟
و یا به قول پییر بورویو:
آنها "ناخودآگاه فرهنگی" جوامع خود هستند و می بایست با اصول جامعه همراهی و آرمان های خود را با چهار چوب فکری جامعه تطبیق دهند.
بخش دوم کتاب دست به انتخاب برخی چهرههای تأثیرگذار در تاریخ اندیشه روشنفکری ایران زده است، هر چند این بدان معنا نیست که این کسان تنها افراد و تنها معیار بررسی جریانشناسی روشن فکری در ایراناند. در واقع این گفتارها به ضرورت پارهای پژوهشهایی است که نویسنده، یا بنا به دغدغه خود و یا در چهارچوب برخی مطالعات مشترک با دانشجویان، به انجام رسانده است. در عین حال تلاش این بوده تا از جریانهای مختلف #روشنفکری و ادوار زمانی متفاوت این انتخاب صورت گیرد. با این همه تردیدی نیست که برخی چهرههای مهم از قلم افتاده و متأسفانه امکان مطالعه و بررسی آراء ایشان ممکن نشده است.
در گفتوگوها هم تلاش شده است در جریان بحثی صریح و جدی که گاه مجبور بوده برخی مباحث طرح شده را حذف کند، موضوع روشنفکری در جهان و ایران را با تعدادی از چهرههای ایرانی مهم عرصه فکر و نظر بررسی کند. در این گفتوگوها، هم به تجربه آن افراد و دغدغههایی که ایشان در آثار خود به آنها توجه کردهاند و هم به برخی پرسشهای مهم توجه شده است: آیا روشنفکران همچنان رهبری فکری جوامع را بر عهده دارند؟ مقوله پایان روشنفکری را چگونه میتوان داوری کرد؟ آیا حضور روشن فکران در سپهر عمومی و سیاسی به موقعیت و #استقلال_رأی آنها صدمه میزند؟
کسانی که در گفتگو مشارکت داشتهاند:
#داریوش_شایگان، #احسان_نراقی، #مصطفی_رحیمی، #رامین_جهانبگلو، #محمدرضا_تاجیک، #محمد_ضیمران، #محمدتقی_قزلسفلی، #حاتم_قادری، #علیرضا_بهشتی، #جهانگیر_معینی_علمداری، #فریبرز_رئیس_دانا، #مهرزاد_بروجردی، #جلال_ستاری، #محمد_اسلامی_ندوشن، #مراد_ثقفی، #عبدالله_شهبازی، و #جواد_طباطبایی و مؤخره ای به یاد #عباس_کیارستمی .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
www.omidesaba.com
#روشنفکران_و_سیاست در ایران، نوشته دکتر محمدتقی #قزلسفلی
انتشارات #امید_صبا، دی ماه ۱۳۹۶
کتاب با هدف نقد و آسیبشناسی #جریان_های_روشنفکری در جهان و ایران به نگارش درآمده و در تلاش است تا در ذیل تعریف این طبقه و بررسی چرایی و پیامدهای حضور آنان در سپهر سیاست، از موقعیتی سخن بگویید که "شیلز" آن را گرفتار آمدن در تعارض میان نقش اجتماعی - سیاسی و تعهد به والاترین ارزشها و مقدسات مینامد. اگر مقوله مطرود جامعه و حکومت شدن برای نگرش انتقادی روشنفکران نقش اساسی دارد، آیا این افراد باید به هر روی با محیط و جامعه و عصر خود درافتند و تبعید یا سوزانده شوند؟
و یا به قول پییر بورویو:
آنها "ناخودآگاه فرهنگی" جوامع خود هستند و می بایست با اصول جامعه همراهی و آرمان های خود را با چهار چوب فکری جامعه تطبیق دهند.
بخش دوم کتاب دست به انتخاب برخی چهرههای تأثیرگذار در تاریخ اندیشه روشنفکری ایران زده است، هر چند این بدان معنا نیست که این کسان تنها افراد و تنها معیار بررسی جریانشناسی روشن فکری در ایراناند. در واقع این گفتارها به ضرورت پارهای پژوهشهایی است که نویسنده، یا بنا به دغدغه خود و یا در چهارچوب برخی مطالعات مشترک با دانشجویان، به انجام رسانده است. در عین حال تلاش این بوده تا از جریانهای مختلف #روشنفکری و ادوار زمانی متفاوت این انتخاب صورت گیرد. با این همه تردیدی نیست که برخی چهرههای مهم از قلم افتاده و متأسفانه امکان مطالعه و بررسی آراء ایشان ممکن نشده است.
در گفتوگوها هم تلاش شده است در جریان بحثی صریح و جدی که گاه مجبور بوده برخی مباحث طرح شده را حذف کند، موضوع روشنفکری در جهان و ایران را با تعدادی از چهرههای ایرانی مهم عرصه فکر و نظر بررسی کند. در این گفتوگوها، هم به تجربه آن افراد و دغدغههایی که ایشان در آثار خود به آنها توجه کردهاند و هم به برخی پرسشهای مهم توجه شده است: آیا روشنفکران همچنان رهبری فکری جوامع را بر عهده دارند؟ مقوله پایان روشنفکری را چگونه میتوان داوری کرد؟ آیا حضور روشن فکران در سپهر عمومی و سیاسی به موقعیت و #استقلال_رأی آنها صدمه میزند؟
کسانی که در گفتگو مشارکت داشتهاند:
#داریوش_شایگان، #احسان_نراقی، #مصطفی_رحیمی، #رامین_جهانبگلو، #محمدرضا_تاجیک، #محمد_ضیمران، #محمدتقی_قزلسفلی، #حاتم_قادری، #علیرضا_بهشتی، #جهانگیر_معینی_علمداری، #فریبرز_رئیس_دانا، #مهرزاد_بروجردی، #جلال_ستاری، #محمد_اسلامی_ندوشن، #مراد_ثقفی، #عبدالله_شهبازی، و #جواد_طباطبایی و مؤخره ای به یاد #عباس_کیارستمی .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
www.omidesaba.com
Forwarded from بامداد امید ارومیه
تعداد سفر نامه ها زیاد است ؛ ویژگی مثبت سفر نامه های بیگانگان ، مشاهده های خُرد آنان است
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
@bamdadeomideurmia
👇👇👇