بامداد امید صبا

اورشلیم شاه لالیبلا
لوکاس پترسون
18 نوامبر 2017
پس از گذراندن چندین روز در پایتخت اتیوپی، آدیس‎آبابا، شهر لالیبلا با آن کلیساهای تراشیده شده از سنگش متعلق به دوره‎ی شاه لالیبلا (حدود 1181 تا 1221میلادی)، و هم‎چنین شهر هرار در شرق آدیس‎آبابا که مرکز فرهنگ اسلامی در اتیوپی است توجه مرا به خود جلب کردند. سفرهایم به اتیوپی باعث شد این کشور در نظرم به یکی از هیجان‎انگیزترین جاهای دیدنی دنیای امروز تبدیل شود: ملغمه‎ی جذابی از سنت‎های باستانی و مدرن شدنِ سریع.
همانطور که به سمت اولین کلیسا از بین یازده کلیسای ساخته شده از سنگ یکپارچه که مستقیماً از زمین بریده شده سازه‎های عظیمی که تماماً از یک قطعه سنگ مکعبی درآمده‎اند- قدم می‎زدیم، راهنما برایم از تاریخ شهر گفت. او گفت: «لالیبلا هم کشیش و هم شاه بود. شاه لالیبلا میخواست این کلیساها را بسازد، چون مسیحیان ارتدوکسُ اتیوپیایی دلشان می‎خواست اورشلیم را زیارت کنند و محل تولد عیسی مسیح را ببینند. ولی خیلی‎ها در راه سفر به آنجا از بین می‎رفتند، شاه لالیبلا اورشلیم جدیدی بناکرد تا اهل ایمان بتوانند به زیارت اینجا بیایند.»
بعدازظهر به گردش در شش کلیسای اول گذشت. از کلیسای موسوم به «نجات‎دهنده‎ی عالَم» که بزرگترین کلیسای ساخته شده از سنگ یکپارچه بر روی زمین است شروع کردیم. سازه‎ی قهوه‎ای مایل به قرمز کلیسا از درون سنگ آتش‎فشانی تراشیده شده، و سقف کلیسا همانجایی قرار گرفته که خط فرضیِ منظره‎ی طبیعیِ صخره قرار گرفته بوده. همه چیز از همان یک صخره ساخته شده، درها، پنجره‎ها و ستون‎ها. در اندرونیِ خنک و نیمه تاریک کلیسا، به خاطرِ مراسمی که انجام می‎شود، فرش‎های کلفتی روی زمین سخت پهن کرده‎اند.
از آنجا، از درون چندین کانال و تونل عبور کردیم و از بنای مقدسی به دیگری رفتیم، که بعضی بزرگتر از بقیه بودند. هرکدام از ساختمان‎ها کشیشی داشتند که که هرچندوقت یک بار به پشت پرده‎ی عظیمی می‎رفت که درون هر کلیسا آویزان بود. راهنما با صدای آهسته گفت: «پشت آن پرده مقدس‎ترین مقدس‎ها قرار دارد، نمونه‎ی بدلی از تابوت عهد که فقط کشیش‎ها اجازه دارند آن را ببینند.»
همه‎ی کلیساها تحسین‎برانگیز بودند، ولی هیچ‎کدام به جالبیِ آخری نبود: کلیسای «سنت جورج»، که با فاصله‎ی کمی بیشتری از بقیه‎ی ساختمان‎ها قرار دارد. دقیقاً همین جدا بودنش است که به آن جلوه‎ی شگفتی می‎دهد: کلیسا، که ناگهان به اندازه‎ی چندین متر پایین‎تر از سطح زمین قرار گرفته، نمای خارجیِ زرد مایل به قهوه‎ای رنگی دارد با لکه‎هایی از خزه‎ی سبز و زرد، و از بالا شکل یک صلیب را می‎سازد. مانند باقی کلیساها می‎توان وارد آن شد، و برای رسیدن به ورودیِ جلویی آن، باید از سراشیبی‎ای پایین رفت که حس وارد شدن به آرواره‎های زمین را به آدم می‎دهد
ترجمه فاطمه ترابی .
@omidesaba
www.omidesaba.com

376 views*, edited 09:12