فرشته یی در کنار توست
اشعارمارگوت بیکل
ترجمه گلرویی و زندیه. نشر دارینوش
مارگوت بیکل را شاملو به ما شناساند! همان گونه که لورکا و الوارُ هیوز را به همت او شناختیم! ترجمه های شاملو از بیکل (چنان که خود ایشان در یادداشتی اشاره کرده اند!) ترجمه یی آزاد است! برگرداندن واژه به واژه ی اشعار بیکل باعث می شد خواننده ی فارسی زبان نتواند با آن اشعار که گاه به یک گفتگوی ساده ی روزمره شبیه می شوند ارتباط برقرار کند! شاملو هوشمندانه لحنی دیگرگون را برای ترجمه ی اشعار بیکل برگزید با شعبده ی کلامی اش باعث شد که همان اشعار ساده به دو حماسه ی عظیم عاشقانه ی "سکوت سرشار از ناگفته هاست" و "چیدن سپیده دم" بدل شوند! عاشقانه های نابی که با صدای بی بدیل بزرگ زیبای زبان فارسی تا همیشه جاودانه شدند. ترجمه ی آن مجموعه ها سرمشقی برای این برگردان بود هچنین چراغ راهی! امید که به بی راهه نرفته باشیم! مترجمان

دفتر چهارم شعر.
"حقیقت رادر آغوش بگیر"

وقتی حقیقت زنده گی
مانع نقشه های تو می شود،
آرزو می کنی که روزگار بهتری از راه برسدُ
زنده گی آسان تری!
بیش از آرزو امیدوارم به این درک برسی
که تنها تو می توانی خود زنده گی ات را دگرگون کنی!
بهترین لحظه اینک است!
هر روز دعوتی برای شروع استُ راهی شدن
هر تجربه یی در راه ارزش مند است!
عشقُ نیک بختی،
دردُ رنج،
بیماریُ مرگ . . . پله های نردبام زنده گی اند!
نردبامِ بهشت!
حقیقت را در آغوش بگیر!.
@omidesaba

پرونده تاریخ فلسفه قسمت سیزدهم ارسطو بخش دوم
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

پرونده تاریخ فلسفه قسمت سیزدهم ارسطو بخش دوم
@bamdadeomideurmia

بررسی بنگاه های انتشاراتی :
روی جلد بعضی ازکتابهای فارسیِ👆
بنگاه نشریات پروگرس مسکو
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

بنگاه نشریات پروگرس

تبلیغات مارکسیتی و فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی به زبان فارسی به شروع حکومت شوروی برمی گردد.
از ابتدایی‌ترین آنها چاپ دیوان لاهوتی
(از مارکسیست های ایرانی پناهنده به شوروی) است. در این دیوان اشعار متنوع و بعضاً خُنُکی (👇) در تبلیغ لنین و کمونیسم و تشویق استالین به کشتار مخالفین به چشم می‌خورد. در سال ۱۹۳۱ بنگاه نشریات به زبانهای خارجی در مسکو برای تبلیغ مارکسیسم لنینیسم
ایجاد شد. با پایان جنگ جهانی دوم وبعداز آذر ماه ۱۳۲۵ بنگاه از بعضی افراد
فرقه موکرات پناهنده شده به شوروی که زبان روسی را آموخته بودند برای ترجمه کتابها و نشریات به زبان فارسی استفاده می کرد. بعد از کودتای 28 مرداد و انحلال سازمان حزب توده فعالیت این بنگاه به زبان فارسی گسترش یافت. این کتابها در شوروی چاپ و به ایران وارد و بیشتر در یک کتابفروشی واقع در خیابان (استالین) میرزا کوچک خان فعلی به فروش میرسید.
از نظر طبقه‌بندی به استثنای کتب تبلیغ لنین و مارکسیسم که به صورت غیر رسمی فروخته می‌شد. در زمینه نول و رمان‌های کوتاه و بعضاً بسیار دلنشین و دلکش مثل «استخرهای پاکیزه» و «چپق» از ناگیبین و «گردنبند برای سَرمیناز من» . از احمد خان ابوبکر. «دو داستان» و «رز طلایی» از کنستانتین پائوستوفسکی و «نامه‌ها» از چندین نویسنده، «نخستین آموزگار» از چنگیز اتیماتوف و در فداکاری‌های سربازان روس در جنگ جهانی دوم مثل «زنده‌ها و مرده‌ها» از کنستانتین سیمونوف و «همقطارها» از وِرا ترجمه قازاریان و کتابهایی در زمینه علوم فیزیک و نجوم و روانشناسی بود.

پروگرس در زمینه ادبیات کودکان هم فعال بود و کتابهای «ستارگان در زیر باران» و «یو – یو» از کوپرین، «مرد خشت زن» و «آواز خواندن گرگ» با ترجمه قازاریان و دیگران از جمله انتشارات این موسسه بود. با فروپاشی نظام کمونیستی شوروی فعالیت بنگاه فوق را به شدت کاهش پیدا کرد.
@omidesaba

داستان های ایوان پترویج بلکین فقید. اثری رمانتیک ماجرایی و جذاب از

#الکساندر پوشکین
بنگاه نشریات پروگرس چاپ مسکوسال ۱۹۷۵

@omidesaba
نسخه PDF کتاب
👇👇👇

نسخه PDF کتاب
داستانهای بلکین اثر ی رمانتیک و ماجرایی وجذاب از
#الکساندر پوشکین
بنگاه پروگرس چاپ مسکو ۱۹۷۵
@omidesaba

چگونه تعصب " ابوالقاسم لاهوتی" شاعر را به مداح و حتی مشوق استالین به نابودی مخالفین وخسان !!تبدیل می کند؟؟

ای به جمعیت سوسیالیستی

باغبان با خرد مارکسیستی

تو لنین را خلف ناموری،

حزب او را پس از او راهبری

تو که باهوشترین انسانی

خوبتر از همه کس میدانی

که بسا عنصر بیگانه بود

که تاکنون آفت این خانه بود

جنگ صنفی همه جا تیز شده است

تیغ این معرکه که خونریز شده است

تو که در مدرسه سوسیالیزم

هستی استاد علوم لنینیزم

خواهی از شاخ درخت زحمت

در امان ماند از این سان آفت

به نمایندگی کارگران

چون امین همه رنجبران

این خسان را همه از بیخ بزن

این ستون‌های مضر را بر کن

مسکو۱۹۳۲
از دیوان ابوالقاسم لاهوتی
@omidesaba

به مناسبت هفته کتاب
گفتار در باب کتاب و فرهنگ
پنجشنبه دوم آذر ۱۳۹۶ ساعت ۳ تا ۵ عصر
کتابخانه عمومی مستقل امید صبا
میدان ۷ تیر خیابان کریم خان جنب داروخانه ۱۳ آبان شماره ۲۷ تلفن ۸۸۸۳۳۷۱۱
@omidesaba

آرتور شوپنهاور فیلسوف آلمانی ۱۷۸۸--۱۸۶۰ :

کار بشر باید اندیشیدن به واقعیاتی باشد که جلو چشم همه است اما به آنها پرداخته نشده است.
@omidesaba
👇👇👇

شوپنهاور

فلسفه و تمرین مرگ
افلاطون فلسفه را تمرین مرگ تعریف کرده است بسیاری از روانشناسان خصوصاً روانشناسان اگزیستانس بر روی تجربه مرگ بسیار تأکید کرده‌اند. فروم منشأ تمام اضطراب‌های آدمی را پدیده مرگ میداند اما آیا مرگ اضطراب‌زاست؟ به‌عبارت‌دیگر آیا باید از مرگ هراسید؟ یکی از فیلسوفانی که به مرگ اندیشیده و با آن زندگی کرده شوپنهاور آلمانی است. به یاد دارم که در دوران دانشجویی وقتی شوپنهاور می‌خواندم آنچه که برایم بسیار جذاب جلوه کرد همین بخش از آرای او بود فیلسوف هر روز با مرگ زندگی می‌کند و در پس هر حادثه چه شاد و چه غمگین مرگ خود را تجربه می‌کند شوپنهاور معتقد است مرگ یعنی نیستی و زندگی ما همواره بین دو نیستی بوده است، نیستی که از آنجا آمده‌ایم و نیستی که بدانجا میرویم. به همین خاطر مرگ و نیستی بسیار نزدیکتر از آنی هستند که ما خیال می‌کنیم. زندگی آدمیان چیزی نیست جز چرخه بی‌پایان "خواستن" و "وصال" و پس از وصال "تجربه ملال" و سپس دوباره "خواستن" و باز تجربه ملال و تجربه ملال و خستگی حاصل ازاین تجربه‌های بی‌حاصل. در این چرخه چه نصیب می‌بریم؟ هیچ. زجری که می‌کشیم و اتلاف عمری است که به باد می‌رود. ما رو به فناییم و فیلسوف هر روز و هر لحظه این نیستی را با تما م خون و رگ و پوست خود تجربه می‌کند. ما گوسفندانی هستیم که پیش چشم قصاب خود به چرا و جست وخیز مشغولیم. اگر زندگی چنین است که چنین است؛ بنابراین مرگ برگرفتنی است چه، پایان رنجِ بودن است. شوپنهاور می‌گفت اگر بر سنگ قبر مردگان بکوبید که هان ! نگران از مردن خود هستید؟ پاسخ آنان منفی است (نقل به مضمون) اما چه باید کرد تا خوب بمیریم ؟ شوپنهاور می‌گفت باید شادمان زیست و شادمانی یعنی بریدن از بیرون و رجعت به درون نخواستن جز از خود و شکوفاییِ خود. آدمیان اگر هروز خود را کشف کنند و خود را بسازند و شکوفا کنند آنچنان باشند که هستند و آنچنان باشند که می‌خواهند شیفته خود خواهند بود و این ، رنج‌ بودن را برای‌شان تحمل‌پذیر می‌کند. میوه زندگی آدمی آنگاه که برسد مرگ را در آغوش می‌کشد. هنرمند چه می‌کند. هر روز خلقی جدید و کشفی جدید هروز چهره‌ای از بودن خود را بر آفتاب می افکند دلشاد و خرم از کاری عبث . . .
یادداشتی از آقای گلشاهی
@omidesaba
www.omidesaba.com

غلو (گزافه )افراط و زیاده روی در عقیده ای است که بیشتر از آنچه باید باشد معنا می شود.
مثل غلو در ذات و صفات و فضایل درباره افراد و شخصیت ها و بزرگان وعقاید
@omidesaba
👇👇

انگاره‌های گزافه
سید کمال حاج سیدجوادی. نشر کویر
«غلو» و گزافه در تاریخ‌ و فرهنگ ایرانی واسلامی ما، به ویژه در ادبیات فارسی، و آیین و اسطوره های ایرانی، تصوف و عشق ، دین و مذهب ، قدرت و خود برتری رایج بوده و هست .
با آنکه علما ی زیادی از جمله شیخ صدوق غلو را در عقیده و شرع مردود دانسته و شدیدا نفی کرده اند. ولی غالیان و گزافه گویان در مذهب و تصوف دست بالایی داشته و دارند .
مثلا:
در مذهب عارفان آگاه
الله علی ،علی است الله‌
یا لشکر عمر سعد در کربلا بیش از هشتصد هزار بود . و داستان شیر و فضه و ....... از موارد دیگر گزافه هستند
غلو وادعای دودمان برتردرشاهنامه و متون دیگر هم به چشم می خورد .وقتی قومی به دلیل وابستگی به نژاد و خاک به برتری طلبی معتقد شود این پندار گزاف ومبالغه آمیز به ناسیونالیزم افراطی منجرو درهیات شوونیزم ظهور پیدا می کند .
غلو و تملقِ حاکمان و صوفیان .
حافظ ابرو، تیمور لنگ را با آن همه کشتارها و قتل و غارت‌ها چنین توصیف کرده است: «مظهر تجلیات جلالی و جمالی حضرت ذوالجلال». کارهای وی را نیز بر حسب الهام غیبی که ارباب الدول ملهمند می‌شمارد هر چند که ده‌ها نمونه از ظلم و ستم، نهب و غارت و تجاوز به دستور وی انجام پذیرد.
از کارهای مرشد کامل و مظهر تجلیات ربانی شاه اسماعیل اول مورخان چنین نوشته‌اند. زنده کباب کردن، گوشت دشمن را خوردن، دو درخت را به زور چند تن مانند فنر به هم پیوستن و دست و پای آدمی را به آن درخت‌ها بسته رها کردن، زنده پوست کندن، در دیگ جوشانیدن، مقصر را از جای بلند سرازیر آویختن و بر گردنش سنگی عظیم بستن، همه از کارهای این شاه است. او در جنگ‌ها و قتل‌عام‌ها نزدیک دویست و پنجاه هزار نفر را کشت .
وقتی که در نزدیکی مرو بر شیبک‌خان ازبک غلبه کرد و شیبک خان کشته شد، از شدت خشم سه ضربت شمشیر بر جسد او زد و به صوفیان گفت: «هر که سر مرا دوست دارد از گوشت این دشمن بخورد.» خواجه محمود ساغرچی که حاضر بوده، گفته است که پس از فرمان ازدحام صوفیان و مریدان برای خوردن جسد شیبک‌خان به جایی رسید که جمعی تیغ‌ها کشیدند و به جان یکدیگر افتادند. و آن مرده به خاک و خون آغشته را مانند لاشخوران از یکدیگر می‌ربودند و می‌خوردند.
استخوان کله‌اش را نیز به دستور شاه در طلا گرفتند و از آن قدحی ساختند ،که در آن شراب‌خواری آغاز کرد.
اما جالب است که گزافه به نوع دیگری بروز کرده. وی با همه رفتارهایش ، در افسانه‌های آذری و آهنگ‌های مردمی راه پیدا کرده واز او به عنوان حاکمی رئوف و عادل که در راه رسیدن به عشق و محبوب خود تلاش می‌کند یاد می شود !!.
@omidesaba

کودک درون ما باید نخست در کنار ما و آنگاه دیگران احساس ایمنی کند.اگر نتوانیم به کسانی که باآنها زندگی می کنیم اعتماد کنیم زره می پوشیم. از ترس آسیب دیدن ، شروع می کنیم به پنهان شدن
@omidesaba
👇👇👇

درون هر فرد بالغ ، کودکی فریاد می زند :
《بگذار نمایان شوم 》
به خودم اجازه می دهم
که کودک درونم نمایان شود
و میگذارم که احساسهایم رااحساس کنم
و بگویم که من خوبم!!
کودک درون حضوری قدرتمند دارد. درون کانون هستی ما به سر می بَرَد.وقتی این کودک را در چشم دلتان مجسم کنید ، سرزندگی اورا احساس می کنید از احساسهایش باخبر است .وقتی آزار می بیند ،گریه می کند و موقع خشم فریاد می زند بسیار حساس و غریزی است می داند به چه کسی اعتماد کند و به چه کسی اعتماد نکند . دوست دارد بازی و کشف کند .وجودش از این بازیگوشی شادمانه می جوشد .اما وقتی بالغ جدی درون مان می گوید :"گریه نکن !پسر های بزرگ گریه نمی کنند . آدم باید بر خودش مسلط باشد !
"کودک درون درگنجه محبوس می شود"
کودک از نظر روانشناسی، "پدر انسان است "از این رو ،شفای کودک درون ، راهی است تا از نو آغاز کنید و زندگیتان را شفا بخشید .
مولف توصیه میکند کودک درون را کشف کنید و ابزار مراقبت از آنرا با ارتباط مغز با دست فراهم کنید .
وقتی منحصرا در عالم اندیشه ها و مسئولیت های بزرگسالان به سر می بریم
رابطه خود را با جسممان قطع می کنیم این را اغلب روانشناسان در "سَر"زیستن می خوانند
یکی از راه های آگاهی از جسمانی بودن کودک درون، مشاهده بچه هاست ببینید چگونه با تمام جسم خود، با دنیای پیرامونشان ارتباط متقابل دارند.
کودک درون در عالم تخیل ما زندگی می کند او شراره اخلاقی را زنده نگاه می دارد که زندگی بدون آن ملال آور می شود‌. اما بزرگسالان اغلب اوقات ملال آور وخسته کننده اند.
🔺کتاب ،ابتدا کشف کودک درون و ملاقات با آن و حمایت از کودک آسیب پذیر درون و پذیرش کودک خشمگین درون را به روش های عملی تشریح میکند.
🔺آنگاه به کشف والد درون و یافتن والد مهر آمیز درون و بیدار کردن والد حمایتگر درون و رویارویی با والد نکوهشگر درون که می گوید تو ناقلا ،نا منظم،احمق ،نی قلیانی مردنی و خپله و....هستی می پردازد ۰
🔺 ودر پایان شفای زخمهای کودکی را با تمرین و مثال و نقاشی می آموزاند و نتیجه این آموزه هارا شفای کودک درون با زایش کودک جادویی و اجازه به بازی کردن کودک درون و قدر دانی از کودک خلاق درون می داند.
#شفای کودک درون. نشر پیکان
@omidesaba

کتابخانه ای رویایی با یک میلیون و دویست هزار جلد کتاب در جین
@omidesaba

نگاه دوباره به هنر آلمان شرقی در آستانه بیست و هشتمین سالگرد فروریختن دیوار برلین
@omidesaba
👇👇👇

نگاهی دوباره به هنر آلمان شرقی
«هم‎چنانکه نمایشگاهی از هنرهای آلمان شرقی خیلِ مخاطبان را به خود جذب می‎کند، منتقدان آلمانی هنوز بر سر ارزشِ هنر دور‎ه‎ی کمونیسم بحث می‎کنند.»
نهم نوامبر امسال بیست و هشتمین سالگشتِ فرو ریختنِ دیوار برلین است. این یعنی امسال مدت زمانی که آلمان دیوار نداشته با زمانی که دیوار داشته برابر می‎شود. اما اختلافات بین شرق و غرب مخصوصاً از نظر دستمزدها، توان کسب و کار و قدرت سیاسی هم‎چنان باقیست. یک نظرسنجیِ اخیر نشان می‎دهد که 74 درصد از اهالی آلمان شرقی و 53 درصد از اهالی آلمان غربی بر این باورند که تفاوت میان این دو گروه «زیاد» یا «خیلی زیاد» است. «دیوار ذهنی» هنوز هم باعث می‎شود که مردم آلمان شرقیِ سابق احساس شهروندِ درجه‎ی دو بودن داشته باشند و آلمانِ متحدِ امروز دستاوردهایشان را نادیده بیانگارد.
این مسئله درباره‎ی هنرِ آلمان شرقی هم صدق می‎کند. اغلب نسبت به هزاران نقاشی، مجسمه، طراحی و سایر انواع آثار هنری، به بهانه‎ی اینکه از نوع تبلیغاتی و «حکومتی» هستند، بی‎توجهی می‎شود و این آثار پس از فروپاشی دیوار از مکان‎های عمومیِ شرق دیوار جمع‎آوری شدند. موزه‎ها این آثار را در انبارهایشان نگه داشتند تا بپوسند. نمایشگاه‎های ملی هنرهای مدرن آلمان اغلب این قبیل آثار را به نمایش نمی‎گذارند، یا آن‎ها را بدون رعایت ترتیب زمانی یا موضوعی نمایش می‎دهند.
از دیدگاه منتقدان این امر نشان‎دهنده‎ی این است که برگزارکنندگان نمایشگاه‎ها و مسئولین موزه‎ها اهمیتی قائل نیستند برای شرایط تاریخی، سیاسی و اجتماعی‎ای که هنرمندان درجمهوری دموکراتیک آلمان در آن زندگی و کار می‎کردند. البته جای خالیِ آثار هنری ازجمهوری دموکراتیک آلمان در نمایشگاه‎های هنری‎ای که بسیار گل کرده‎اند و با موضوع هنر آلمانیِ آن دوره هستند آشکارا محسوس است.
بدیهی است که در این آثار هنری مسائلی وجود دارند که اهالی آلمان شرقی آن‎ها را درک می‎کنند: احساس تلویحیِ هنرمند از ضعف، بی‎تفاوتی، بی‎حوصلگی و پناه بردن به خلوتِ کارِ خود، و مقاومت و امید به آینده‎ای بهتر. تصویرسازیِ تراک وِندیش بر روی قاب بزرگ با نام «بندباز»
(عکس بالا) تمثیل فوق‎العاده‎ای است از
«کارکرد متعادل‎کننده»ای که زندگی هنرمندان در جمهوری دموکراتیک آلمان داشت. ولی مردم عادی نیز چنین کارکردی داشتند، آن‎هایی که می‎کوشیدند در عین حال که حسِ خلاقیت فردیشان را حفظ می‎کنند، خود را با چارچوب‎های نظام سیاسی نیز هماهنگ کنند.
@omidesaba

دکتر موحد :
ایران به مرضی مبتلاست که من آنرا بیماری حادِّ ظاهر سازی می نامم .ایجاد شیفتگی زیاد به ظاهر ،مایه سطحی نگری در سیاست شده ،که به تخریب ارزش ها انجامیده و آسیب فراوان به بار آورده
@omidesaba

شایگان:
همیشه لحظه ای هست که دولتمرد بایدتن به مصالحه دهد،از تنگنابیرون آید وطلسم بنیاد گرایی رابشکند.
تا ازافتادن دردام گفته های خودوگم کردن واقعیت،کنار کشیدن و به بار آوردن شر بیشترجلو گیری کند👇👇