انسان سالم زندگی سالم
به قصد محتوا و معنا بخشیدن به زندگی پر دلهره این قرن در پانزده روش مهارت و رویارویی با مشکلات تالیف شده است .
اثر کریس ال کلینک
مترجم علی محمد گودرزی نشر رسا
#هنرمذاکره:
شما ناگزیرید برای اجتناب از خشم رنج‎آور غیرضروری، دریابید که روابط بین فردی در مذاکره بنا نهاده می‎شوند. شما در بعضی موارد می‎توانید با زور گویی و پایمال کردن دیگران به اهداف خود نایل شوید. اگر همیشه بر خواسته ‎های خود پافشاری کنید و بالاخره هزینه‎ای را باید بپردازید. ممکن است اغلب پیروز شوید، اما تنها و گوشه‎گیر خواهید شد. برعکس، اگر عادت کنید که همیشه منفعل بوده و تسلیم خواسته‎های دیگران شوید، می‎توانید از کوشش‎ برای مذاکره اجتناب ورزید، اما در نهایت احساس رنجش خواهید کرد. بهترین راه حل این است که بحث‎کننده خوبی باشید.
#هنرمصالحه:
به کودکان از زمان کوچکی یاد داده می ‎شود که نمی‎توانند هر چیزی را که می ‎خواهند، داشته باشند. اما ، به نظر می ‎رسد که این درس در سنین بزرگسالی فراموش می‎شود . مصالحه مهارتی است که مستلزم درک نیازهای خود و دیگران می‎باشد. شما مجبور نیستید خواسته‎های فرد دیگر را پذیرفته یا با آن موافقت کنید، بلکه لازم است به فرد مقابل اجازه دهید بداند آنچه را که می‎خواهد، متوجه شده‎اید.
مصالحه همچنین نگرشی است که با برخورداری از آن به روابط بین فردی به عنوان موقعیت‎های برنده یا بازنده نگاه نمی‎کنید. شما ناچارید به حد کافی انعطاف‎پذیر باشید تا فرد دیگر را ارضا کنید. برای اینکه هر دو طرف به خواسته‎هایشان برسند، هر کدام ناچار است چیزی به فرد دیگر بد هد.
هنگامی مذاکره احتمالاً احساساتی قوی رظاهر می‎شونداین احساسات را تشخیص داده، و بپذیرید، و سعی کنید در سطح متعادلی آنها را حفظ کنید.
1. از تقاضاهای انعطاف‎پذیر، اجتناب کنید که شما را در موقعیتی قرار می‎دهند که هر نوع مصالحه‎ای، شکست به نظر می‎رسد.
2. به مذاکرات به عنوان رقابتی نگاه نکنید که یک پیروز و بقیه شکست می‎خورند.
3 از #خودآرمیدگی استفاده کنید تا بتوانید احساسات‎تان را در کنترل بگیرید.
4. فضا را با نشان دادن همدلی، صمیمانه سازید.
5. جرات‎ورز باشید و از پاسخ‎های پرخاشگرانه و ناشی از عدم جرات‎ورزی اجتناب کنید.

#خود آرامیدگی: نشستن یا دراز کشیدن در مکانی راحت با چند نفس آرام و عمیق و اجازه دادن به مغز برای استراحت و دورکردن نگرانی ها و...است
@bamdadeomideurmia

#ایدئولوژی داوِ قدرت
دکتر محمد تقی #قزلسفلی
روشن فکر کیست ؟ و سر نوشت اوچیست ؟
پیش در آمدی بر روش شناسی جریان‌ های فکری ایران معاصر .
انتشارات #امید_صبا منتشر کرد.
دی ماه ۱۳۹۶
@omidesaba
👇👇👇👇

#ایدئولوژی_داو_قدرت

#روشنفکران_و_سیاست در ایران، نوشته دکتر محمدتقی #قزلسفلی
انتشارات #امید_صبا، دی ماه ۱۳۹۶
کتاب با هدف نقد و آسیب‎شناسی #جریان_های_روشنفکری در جهان و ایران به نگارش درآمده و در تلاش است تا در ذیل تعریف این طبقه و بررسی چرایی و پیامدهای حضور آنان در سپهر سیاست، از موقعیتی سخن بگویید که "شیلز" آن را گرفتار آمدن در تعارض میان نقش اجتماعی - سیاسی و تعهد به والاترین ارزش‎ها و مقدسات می‎نامد. اگر مقوله مطرود جامعه و حکومت شدن برای نگرش انتقادی روشن‎فکران نقش اساسی دارد، آیا این افراد باید به هر روی با محیط و جامعه و عصر خود درافتند و تبعید یا سوزانده شوند؟
و یا به قول پی‌یر بورویو:
آنها "ناخودآگاه فرهنگی" جوامع خود هستند و می بایست با اصول جامعه همراهی و آرمان های خود را با چهار چوب فکری جامعه تطبیق دهند.
بخش دوم کتاب دست به انتخاب برخی چهره‎های تأثیرگذار در تاریخ اندیشه روشن‎فکری ایران زده ‎است، هر چند این بدان معنا نیست که این کسان تنها افراد و تنها معیار بررسی جریان‎شناسی روشن ‎فکری در ایران‎اند. در واقع این گفتارها به ضرورت پاره‎ای پژوهش‎هایی است که نویسنده، یا بنا به دغدغه خود و یا در چهارچوب برخی مطالعات مشترک با دانشجویان، به انجام رسانده است. در عین حال تلاش این بوده تا از جریان‎های مختلف #روشنفکری و ادوار زمانی متفاوت این انتخاب صورت گیرد. با این همه تردیدی نیست که برخی چهره‎های مهم از قلم افتاده و متأسفانه امکان مطالعه و بررسی آراء ایشان ممکن نشده است.
در گفت‎و‎گوها هم تلاش شده است در جریان بحثی صریح و جدی که گاه مجبور بوده برخی مباحث طرح شده را حذف کند، موضوع روشن‎فکری در جهان و ایران را با تعدادی از چهره‎های ایرانی مهم عرصه فکر و نظر بررسی کند. در این گفت‎وگوها، هم به تجربه آن افراد و دغدغه‎هایی که ایشان در آثار خود به آنها توجه کرده‎اند و هم به برخی پرسش‎های مهم توجه شده است: آیا روشن‎فکران همچنان رهبری فکری جوامع را بر عهده دارند؟ مقوله پایان روشن‎فکری را چگونه می‎توان داوری کرد؟ آیا حضور روشن ‎فکران در سپهر عمومی و سیاسی به موقعیت و #استقلال_رأی آنها صدمه می‎زند؟
کسانی که در گفتگو مشارکت داشته‎اند:
#داریوش_شایگان، #احسان_نراقی، #مصطفی_رحیمی، #رامین_جهانبگلو، #محمدرضا_تاجیک، #محمد_ضیمران، #محمدتقی_قزلسفلی، #حاتم_قادری، #علیرضا_بهشتی، #جهانگیر_معینی_علمداری، #فریبرز_رئیس_دانا، #مهرزاد_بروجردی، #جلال_ستاری، #محمد_اسلامی_ندوشن، #مراد_ثقفی، #عبدالله_شهبازی، و #جواد_طباطبایی و مؤخره ‌ای به یاد #عباس_کیارستمی .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
www.omidesaba.com

پرونده تاریخ فلسفه قسمت یکصد و بیستم دکارت بخش ۱
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇

☝️
پرونده تاریخ فلسفه قسمت یکصد بیستم دکارت بخش ۱
@omidesaba
www.omidesaba.com

تعداد سفر نامه ها زیاد است ؛ ویژگی مثبت سفر نامه های بیگانگان ، مشاهده های خُرد آنان است
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

#سفر نامه نویسی نگاهی به سفر نامه نویسی در غرب از کارل تامپسون مترجم سعیده زاد قناد انتشارات پژوهشگاه فرهنگ ، هنر و ارتباطات
تعریف ژانر سفرنامه‎نویسی
سفر کردن، خلق یک گردش است، حتی در فضا. شاید این سفر مقیاسی حماسی داشته و مسافر را به سوی دیگر جهان یا سمت دیگری از یک قاره یا فراز کوهستانی برساند، یا ممکن است قلمرویی نسبتاً کوچک داشته و در محدوده کشور یا منطقه یا حتی محله مسافر رخ دهد. در هر صورت، آغاز سفر یا به سادگی حتی قدم از در خانه بیرون گذاشتن، به معنای مواجهه با تفاوت و دیگری است. با این توصیف، هر سفری به نوعی رویارویی، یا به بیان خوش‎بینانه‎تر، طی طریق به سوی چیزی است که گاهی دگرگونگی خوانده می‎شود. به بیان دقیق‎تر، چون هیچ فرد خارجی وجود ندارد که در انسانیت با ما مشترک نباشد، و احتمالاً هیچ محیطی روی این سیاره نیست که نوعی نقطه مرجع پیشین برای آن نداشته باشیم، هر مسافرتی مستلزم طی طریق در یک برهم‎کنش پیچیده و گاهی مغشوش میان همسانی و دگرگونگی، تفاوت و شباهت است.
به این ترتیب، یکی از تعاریفی که می‎توان برای سفر ارائه داد این است که سفر برهمکنشی میان خود و دیگری است که از طریق جابه‎جایی در فضا رخ می‎دهد. این تعریف هم البته، مانند تمام تعاریف این چنینی، به ناچار تا حدی تقلیل‎گر است و پرسش‎های بی‎شماری را به وجود می‎آورد. به عنوان مثال، آیا باید تمام اشکال حرکت در فضا را سفر در نظر گرفت؟ آیا رفتن به یکی از مغازه‎های محل هم سفر محسوب می‎شود؟ یا بازدیدی کوتاه از همسایگان؟ و اگر برخی از سفرها بنا نیست به عنوان "سفر" طبقه‎بندی شوند، این عنوان در چه زمان و بر اساس چه معیاری مناسب خواهد بود؟به همین ترتیب، آیا باید میان انواع مختلف سفر و گونه‎های متفاوت مسافر ان تمایز قائل شد؟ سفر یک گردشگر چه تفاوتی با سفر یک کاوشگر یا پناهنده دارد؟ آیا برخی از انواع سفرها ستوده‎تر و با ارزش‎تراز سایرین است؟ اینها همه سوالاتی بجاست، اما فعلاً باید آنها را کنار بگذاریم
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

مشارکت فضای دگر گونی و نو سازی و نو آوری را توسعه می دهد .در فضای مشارکتی،تعارضات و ستیزه ها جای خودرا به همکاری و تعاون می دهد .
@omidesaba
👇👇👇

در آمدی بر مشارکت مردمی و سازمان های غیر دولتی دکتر محمد رضا سعیدی
انتشارات سمت
مشارکت هر چند مفهوم تازه‎ای نبوده ولی از نیمۀ دوم قرن بیستم این مفهوم با نگرشی نو به موضوعی کلیدی بدل شده است. واقعیت امر این است که گذر به شیوۀ مشارکتی ادارۀ امور و برنامه ‎ریزی برای آن گریزناپذیر است، زیرا هم ظرفیت‎ها برای مشارکت بالا رفته و هم مسائل پیچیده‎تر از آن هستند که به وسیله تعداد معدودی قابل حل باشند. برای نمونه، در برنامه‎های توسعه روستایی باید مردم در مراحل مختلف تصمیم‎گیری، برنامه‎ریزی و اجرا مشارکت کنند و مراقبت از امکانات عمومی روستا را بر عهده گیرند.
در بخش محیط زیست نیز، مشارکت مردم در کاشت نهال، رسیدگی به فضای سبز و پاکیزه نگهداشتن محیط زندگی نمود پیدا می‎کند. درامورات فرهنگی نیز ایجاد امکانات و توسعه آموزش را مد نظر قرار می دهند.
گسترش و مشارکت‎های مردمی، نیازمند نهادسازی است. با وجود آنکه مشارکت الزاماً در چهارچوب سازمان‎ها و تشکل‎ها صورت نمی‎گیرد،. امروزه،
ارتباط مردم با حکومت و دستگاه‎های دولتی و رشد مشارکت‎ها از طریق سازمان‎های غیردولتی (NGOs) معروف شده‎اند. ویژگی‎هایی نظیر نداشتن وابستگی به ساختار دیوان‎سالارانه و منابع عمومی دولت، داوطلبانه و دموکراتیک بودن، آنها را از سازمان‎های دولتی (GOs) متمایز می‎کند.
این سازمان‎ها به عنوان موسسأتی کارآمد و مکمل بخش دولتی در تأمین اهداف توسعه جایگاه ویژه‎ای یافته‎اند و به دلیل مردمی بودنشان از نفوذ اجتماعی قابل توجهی برخوردارند، امتیازی که دستگاه‎های دولتی به راحتی قادر به کسب آن نیستند. تجهیز امکانات، اجرای پروژه‎ها به دور از دیوان‎سالاری دولتی؛ تسهیل ارتباطات مردم و حکومت، کمک به سازمان‎های محلی، تحقیق و ارزشیابی، رسیدگی به فقرا و خدمت و آموزش در نقاط دور افتاده، از جمله نقش‎های سازمان‎های غیردولتی است. همچنین، به جایگاه انها جهت رونق جامعۀ مدنی توجه خاصی شده است.
با وجود جنبه‎های مثبتی که سازمان‎های غیردولتی از آن برخوردارند، رشد گرایش ‎های پدرسالارانه، نخبه‎گرایانه و محدود کنندۀ مشارکت، نگرش انحصاری نسبت به مسائل و تعامل کمتر میان این سازمان‎ هارا به دنبال داشته که از ایرادات وارده به عملکرد این سازمان‎هاست.
کارشناسان "میشل ادوارد"، "دیوید هالم" و "تینا والاس" بر این باورند که در سال ‎های آتی این سازمان ها فعالیت‎های خود را از سطح ملی به
عرصۀ جهانی خواهند کشاند و در این
فر آیند ،رویه‎ها و نقش‎هایشان را تغییر خواهند داد. جهانی شدن، الگوی فقر و ناامنی داخلی و بین‎المللی را تغییر خواهد داد که این امر، پاسخ‎های نوین بین‎المللی را می‌‎طلبد، همچنین با پیدایش جامعۀ مدنی جهانی، سازمان‎های غیردولتی از طریق توزیع مجدد فرصت‎ها و کمک به مردم یاری خواهند رساند. بدین ترتیب، آنها در کاهش مشکلات و شفاف‎سازی سیاست‎های بشردوستانه
سهم عمده‎ای خواهند داشت.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

پرونده تاریخ فلسفه قسمت یکصد و بیستم
دکارت بخش دوم
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
👇👇

☝️
پرونده تاریخ فلسفه قسمت یکصد و
بیستم
دکارت بخش دوم

@omidesaba
www.omidesaba.com

@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

بازسازی مرکز بهداشت همایون توسط👆👆
واحد خدمات اجتماعی موسسه بامداد امید صبا
@bamdadeomideurmia
@omidesaba