با همکاری :
🔺انجمن علمی دانشجویی جامعه شناسی دانشگاه تربیت مدرس
🔺 اتحادیه انجمن های علمی دانشجویی علوم اجتماعی
🔺موسسه فرهنگی بامداد امید صبا
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

فرافکنی نسبت دادن غیر ارادی رفتار نا اگاهانه خود به دیگران است ،چنان که به ما القا میشود،این ویژگی واقعا در دیگری وجود دارد نه ما
@omidesaba
👇👇

📗نیمه تاریک اثر دبی فورد
ترجمه فرناز فرود
نیمه تاریک وجود بخشی از شخصیت ماست که روابط ما را به بن‎بست می‎کشاند و مانع از تحقق رویاهایمان می‎شود کارل یونگ این بخش را «سایه» می‎نامد و آن شامل همه آن ویژگی‎های شخصیتی ماست که سعی می‎کنیم پنهان یا نفی کنیم .
🔸ترس، بی باکی، خوش‎بینی، بدبینی ویژگی
های نهفته در درون ما هستند. بسیاری از ما
از هر بخش تاریک وروشن وجود مان هراس داریم بسیاری از ما از نگاه به درون خود ترس داریم و این ترس ما را وادار می‎کند که دیوار قطوری به دور خود بنا کنیم که به یاد نمی‎آوریم دراصل چه کسی هستیم.
به جای سرکوب کردن سایه‎هایمان باید آن جنبه‎هایی راکه از آن ها وحشت داریم ببینیم، آشکار کنیم، بپذیریم و در آغوش بگیریم .یعنی قبول کنیم که این جنبه ها نیز به ما تعلق دارند
🔸"سایه" رازِ تغییر و دگرگونی را در بردارد
برای بیرون آوردن روشنایی باید به درون تاریکی رفت هرگاه احساس یا میلی را سرکوب کنیم قطب مخالف آن را نیز سر کوب می‎ کنیم با نفی ترس از شجاعت ‎مان می‎کاهیم و با انکار زشتی از زیبایی ‎مان کم می‎کنید آزاد و مستقل بودن مستلزم آن است که از داوری فرد دست بردارید هنگامی که خود را مورد قضاوت قرار می‎دهید خود بخود نسبت به دیگران نیز پیش‎داوری می‎کنید و آنچه به دیگران می‎کنید به خود نیز روا می دارید .
🔸جهان آینه‎ای برای بازتاب درونی ماست هنگامی که بتوانیم خود را بپذیریم و ببخشیم دیگران را هم می‎توانیم ببخشیم باید با خود به صلح برسیم تا بتوانیم با دنیا به صلح برسیم بخشایش مهم‎ترین گام در راه عشق ورزیدن است زیرا به ما می‎آموزد اشتباه کردن بخشی از انسان بودن است. بخشایش یک انتخاب است.
"سایه" چهره‎های گوناگون دارد مهم پرده برداشتن از آن است پرده برداشتن نیاز به صداقت دارد و شخص باید مشتاق یاشد. تا آنچه را پیش‎تر نمی‎توانست ببیند در خود مشاهده کند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

...فریاد من شکسته اگر در گلو، وگر
فریاد من رسا
من از برای راه خلاص خود و شما
فریاد می زنم.
فریاد می زنم‌ !
علی اسفندیاری #نیما یوشیج
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

هنگام که گریه می‎دهد ساز
#علی اسفندیاری #نیما یوشیج
هنگام که گریه می‎دهد ساز
این دود سرشت ابر بر پشت
هنگام که نیل چشم دریا
از خشم به روی می‎زند مشت
زان دیر سفر که رفت از من
غمزه‎زن و عشوه ساز داده
دارم به بهانه‎های مأنوس
تصویری از او به بر گشاده
لیکن چه گریستن چه طوفان؟
خاموش شبی است، هر چه تنهاست
مردی در راه میزند نی
و آواش فسر ده بر می‎آید
تنهای دگر منم که چشمم
طوفان سرشک می‎گشاید
هنگام که گریه می‎دهد ساز
این دود سرشت ابر بر پشت
هنگام که نیل چشم دریا
از خشم به روی می‎زند مشت
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

#هنر یعنی انسانی آگاهانه و به یاری علائم مشخصه ظاهری احساساتی را که خود تجربه کرده است به دیگران انتقال دهد .
لئو #تولستوی #هنر چیست ؟
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

هنر وسیله ارتباط انسانهاست و برای حیات ضروری و لازم است زیرا افراد بشر را با احساساتی یکسان به هم‌پیوند می دهد
لئو #تولستوی
@bamdadeomideurmia
👇👇

لئو #تولستوی #هنر چیست ؟
هنر در جامعۀ ما تا آن حد تباه شده است که هنر بد، نه تنها هنر خوب به شمار می‎رود، بلکه مفهوم خود هنر نیز از میان رفته است، از این رو، برای آنکه سخن از هنر جامعه خود گوئیم، پیش از همه لازم است که هنر حقیقی را از تقلبات هنری جدا کنیم.
🔸علامتی که هنر واقعی را از تقلبات هنری تفکیک می‎کند این شاخص تردید ناپذیر است: مسری بودن هنر. اگر انسانی به هنگام خواندن و دیدن و شنیدن اثر انسان دیگر، بی آنکه از جانب خود فعالیتی به خرج دهد و بی آنکه تغییری
در نظر گاه و وضع فکری خویش پدید آورد، حالت روحی خاصی را دریابد که او را با سازندۀ اثر و افراد دیگری که مانند او، موضوع هنر را دریافته‎اند متحد سازد، موضوعی که چنین حالتی را به وجود می‎آورد، موضوع هنر است.
🔸مهم نیست که موضوعی، تا چه اندازه شاعرانه و تا چه حد به ظاهر واقعی و تا چه میزان موثر و سرگرم کننده است، اگر این موضوع، آن احساس مسرتی را که از همه احساس‎های دیگر جداست در انسان برنیانگیزد، اگر آن اتحاد روحی را با انسان دیگر (سازنده اثر) و انسان‎های دیگر (شنوندگان یا تماشاگرانی) که اثر هنری را ادراک می‎کنند- به وجود نیاورد، این موضوع، موضوع هنر نیست.
درست است، این علامت، «باطنی» است و به همین دلیل مردمی که اثر حاصله از هنر حقیقی را از یاد برده‎اند و از آن چیز دیگری انتظار دارند و در جامعه ما اکثریتی عظیم، از این قبیل اند- ممکن است بیاندیشند که احساس سرگرمی و هیجانی را که از تقلبات هنری میگیرند، احساسی استتیک است و همچنانکه امکان ندارد شخصی را که از قوه تشخیص رنگها محروم است، متقاعد نمود که رنگ سبز قرمز نیست، به همین سان، دگرگون کردن افکار این مردم نیز درباره هنر، امکان ناپذیر است. با وجود این، این نشان، برای آنانکه درموضوعات هنری احساسی فاسد و «کور» ندارند، کاملاً مشخص و معلوم است، و همین علامت است که احساس به دست آمده از هنر را، از هر احساس دیگری، آشکارا جدا میکند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

بد تر از همه نا سنجیدگیهای مورخان است در حکمهای تاریخی وقیاس های بیجا .در ستایش و نکوهش حد و مرزی نمی شناسند، مثل مدح و ذم
شاعران ،حداقل کار شعرا ارزش هنری دارند.
#فریدون آدمیت
@omidesaba
👇👇👆

📗 #انحطاط تاریخ نگاری در ایران
مقالات تاریخی #فریدون آدمیت نشر گستره
"نقد تاریخ "
🔸آشفتگی فکر تاریخی جلوه‎ها و متعلقات گوناگون دارد. نوع دیگر استدراک غلط تاریخی از اینجا ناشی می‌گردد که بخواهیم میان دو قضیه یا حتی دو جریان تاریخی را بهم پیوند دهیم بدون اینکه هیچ رابطۀ علت و معلول تاریخی میان آنها وجود داشته باشد.
🔸اینکه بخواهیم حال را در گذشته تاریخی بررسی کنیم رابطه منطقی بین وقایع را بجوئیم، و تأثیر وقایع را در جریان تاریخی بدست دهیم- البته موضوعیت تاریخی دارد. و آن را در مفهوم کلی تَرَتُّب معلول تاریخی می‌گوییم. اما اینکه بخواهیم هر قضیه تاریخی را با مقداری سریشُم ذهنی به هر قضیه دیگر تاریخی بچسبانیم و این را بدنبال آن بیاوریم و نتیجه‎گیری کنیم مطلب دیگر است. این از وصله‎پینه ناجور تاریخی هم ناجورتر است. به منظور پیوند دادن و اثبات توالی حادثه‎های تاریخی دلیل و برهان تراشیدن، بدون اینکه علت منطقی در کار باشد- مسخ تاریخ و گمراه‎کننده است. و حال آنکه آن حوادث یا جریان‎ها هر کدام ماهیت و ارزش مشخص خودش را داراست. ارزشیابی هر گونه واقعه گذشته با معیار حال هم بی معنی است‌.
🔸باید دانست #تحقیقات تاریخی هم راکد نیست ، بلکه همچون خود تاریخ در حرکت و جریان است .با دست یافتن به اسناد ومدارک تازه ، به ضرورت باید در آثار گذشتگان تجدید نظربه عمل آورد تحول تاریخی نگرش ما را به گذشته تغییر می دهد و مسائل تاریخی نوی به میان کشیده می شوند آثاری که به روزگاری گرانبها و مفید بودند کهنه می نمایند دوستداران دانش نباید از این بابت ناخرسند باشند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

کتاب #انیس الناس جُنگی است از نصیحت و آداب دوستی و تجارت، تربیت فرزند،زن خواستن ،جَنگ ،در باب پیری و جوانی. ....بسیار جذاب ،
متن در ۸۳۰ هجری نگارش شده است.
@omidesaba
👇👇

#انیس الناس اثر #شجاع
به کوشش #ایرج افشار
در آداب اندوختن مال و ثروت
پیش مفلس ۱ *تو زر زیاده مسنج
تا نپیچد چو اژدها بر گنج
🔸در جمع مال تقصیر ۲*مکن که هر که در کار خویش تقصیر کند از سعادت بی‌توفیر ۳*و از مقاصد بی‌بهره ماند. بدان که تن‌آسانی در رنج است و رنج اندر تن‌آسانی. و آنچه از رنج و بی‌رنج به دست آری جهد کن تا از درمی دودانگ به نفقه۴* خود و عیال خویش صرف کنی.
و دو دانگ ذخیره سازی از بهر ضرورت روزگار، و قطع‌نظر از آن نموده چنان تصوّر کنی که نیست. و به ضرورتی دست بر آن نکنی و بگذاری از برای روز سختی و ایّام پیری و وارثان.
و دودانگ دیگر به تجمّل خویش مستغرق۵* گردان. و اسباب تجمّل و زینت آن جنس حاصل کن که نمیرد و کهن نگردد، چون جواهر و زرینه و مسینه و ظروف چینی و امثال اینها.
اما ارباب احتشام۶* را تقیّد۷* به امثال این صرفها نشاید و تجمّل ایشان از هر جنسی باید.
🔸و چون این اسباب و تجمّل میسّر گردد به هر ضرورتی که پیش آید چیزی از آن مفروش چون بفروشی باز نتوانی خرید و بی تجمل بمانی.
🔸شرط دیگر
آنکه دوستان خویش را قرض مده. چه آزار باز خواستن بزرگتر از نادادن است. و چون داده باشی داخل مال خود مدان و با خویش چنان تصوّر کن که به او بخشیدی و تا زمان باز فرستادن تقاضا مکن تا بسبب تقاضا دوستی و محبّت مرتفع و منقطع نگردد. چه دوست را زود دشمن توان ساخت لیکن دشمن را دوست گردانیدن امری دشوار است.
🔺----------------------------------------------
۱-بی چیز- در عرب به کسی که درهم ودینار ش را از دست داده و برایش پول خُرد سیاه ( فِلس) مانده باشد مُفلِس می گویند ۲- کوتاهی۳- فراوانی ۴ -هزینه روزمره ۵- اختصاص دادن ۶- ثروتمندان بزرگ ۷-محدود
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

برای بررسی گذشته و حال ایران رویکردی که توانایی تبیین و پیش بینی داشته باشدلازم است تا تاریخ و سیاست ایران رابفهمیم و به حل مشکلاتی مثل دشمنی مستمر دولت و جامعه ایران دست یابیم.
@omidesaba
👇👇

تضاد دولت و ملت
و نظریه تاریخ و سیاست در ایران
محمد علی همایون کاتوزیان
ترجمه علیرضا طیب 🔸ایران جامعه‌ای است که در آن دگرگونی ـ حتی دگرگونی مهم و بنیادی ـ معمولاً پدیده‌ای کوتاه‌مدت و زودگذر است. و دلیل این امر دقیقاً به نبود چارچوب حقوقی پابرجا و تخطی ناپذیر باز می‌گردد که ضامن استمرار بلندمدت باشد. در طول هر دوره کوتاهی از زمان، طبقات اشراف، نظامی، اداری ،ثروتمندی وجود داشتند ولی ترکیب این
طبقات بر خلاف اریستوکراسی‌های سنّتی و حتی طبقات تاجرپیشه اروپا که پس از یک یا دو نسل تغییر می‌کرد. در مورد ایران، دارایی و جایگاه اجتماعی عمر کوتاهی داشت دقیقاً از آن روکه حقوق اجتماعی، ذاتی و غیرقابل نقض به‌شمار نمی‌رفت بلکه جزو امتیازات شخصی قلمداد می شد. موقعیت کسانی که از رتبه و مالی برخوردار بودند ـ مگر در موارد بسیار نادر ـ نتیجة میراث‌بری در طول دوره‌ای بلندمدت از زمان(مثلاً طی دو یا چند نسل قبل از خودشان) نبود و خود آنان نیز انتظار نداشتند که ورثه‌شان به‌طور طبیعی و عادی از همان موقعیت برخوردار شوند. ورّاث این افراد تنها در صورتی موقعیت خانوادگی را از دست نمی‌دادند که خود موفق می‌شدند بر پایه شایستگی‌های خودشان ـ که چیزی جز ویژگی‌های شخصی لازم برای موفقیت در چنین بافت اجتماعی نبود ـ موقعیت خود را مستحکم سازند. حتی جایگاه و موقعیت خود شاه هم از این قاعده مستثنی نبود زیرا که مشروعیت و حق جانشینی او تقریباً همواره در معرض معارضه‌جویی‌های جدّی و حتی شورش قرار داشت.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

دکتر موحد :
ایران به مرضی مبتلاست که من آنرا بیماری حادِ ظاهر سازی می نامم .ایجاد شیفتگی زیاد به ظاهر ،مایه سطحی نگری در سیاست شده ،که به تخریب ارزش ها انجامیده و آسیب فراوان به بار آورده.
@omidesaba

مقام زن و معیار زن خوب و حجاب و پوشیده رویی و ازدواج و شرایط آن ،انواع ازدواج ،مَهر و طبقاتی بودن ازدواج وزنان دلاور و پادشاه ...در ایران باستان ،از جمله مطالب کتاب است .
@omidesaba
👇👇👇

#زن در ایران باستان #هدایت الله علوی
انتشارات هیرمند
🔸معیار زن خوب و صفات برجسته اش از نظر مردم ایران چه بوده است؟
مسلماً در هر جامعه‎ای با تناسب زمان و مکان و مذهب و اخلاق و اعتقادات، ملاک تشخیص زن و همسر خوب و صفات قابل قبول آن، متفاوت بوده است و در جامعه ایرانی با فرهنگ شایان توجه و اخلاق و صفات برجسته‎ای که داشته‎اند، این ملاک تشخیص در اوج خود بوده است و از نوشته‎ها و آثار مستندی که باقی مانده، این مطالب مستفاد می‎شود. اولین و بزرگ‎ترین آرزوی هر مرد، داشتن همسری بوده است که از او فرزندی برومند به وجود آید و هر پسر و دختر و زن و مرد ایرانی همیشه از خداوند آرزو می‌‌‎کرد‎ که فرزندی مهربان به او عطا کند و کسی که فرزند نداشت، باعث سرشکستگی خانواده خود را فراهم می‎نموده است. ایرانی همیشه دعا می‎کرد که اهور مزدا به وی فرزندی نیرومند و صحیح بدهد و از همین جاست که هر دختر آرزو می‌‌‎‌‌‎کرد با جوانی نیرومند همسری کند تا فرزندی قوی بیاورد.
🔸گفتنی است که دوشیزگان نیز در دعاهای خود از خداوند درخواست شوهری می‎کردند که نیرومند و قهرمان باشد و بتواند معیشت آنان را تأمین کرده و دارای فرزندان بشود (یشت‎ها)و عقیده داشتندکه ایزد هئوما به زنان نیکو، پسران قهرمان عطا می‎فرماید (یسنا ۱۰-۶۲) و در یشت‎ها این دعا آمده است:
🔸《از او خواستند این کامیابی را به ما بده تو ای اندر و ای زبردست که ما خانخدای (شوهر) زیبا بالا و جوانی بگیریم که با ما در مدتی که ما (زن و شوهر) در حیات هستیم، خوب سلوک کند و اعقاب دانا، هوشیار و خوشگو او از ما به وجود آورد》
🔺نویسنده ، مباحث متنوعی از خواستگاری تا مَهر و طلاق و روابط زناشویی و حجاب و زنان قهرمان و پادشاه ‌... و زن از دیدگاه مذهبی و اجتماعی و طبقاتی در ایران باستان را مورد بحث قرار داده است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

مدرک گرایی در ایران
@omidesaba

پرونده تاریخ فلسفه قسمت پنجاه و یکم
کارل مارکس بخش یکم
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
👇👇

👆👆👆
پرونده تاریخ فلسفه قسمت پنجاه و یکم
کارل مارکس بخش یکم
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia