‏بعد از جنگ وقتی از مهاجرت آمدیم. هشت سال به خانه‌های کرایه زندگی کردیم. اما یک روز با کمی طلاهای مادرم و پول قرض از خویشاوندان، یک‌ زمین را خریدیم و شبانه با هزاران جنجال با دستان‌مان خانه را می‌ساختیم. روزانه از ترس باج‌گیری پولیس نمی‌توانستیم خانه را بسازیم. بعضی اوقات ‏وقتی پولیس روزانه می‌آمد دیوار بلند شده را با عساکرش به زمین می‌ریخت و می‌رفت. اما با تمام این‌ها باز هم ما سرپناه مان را با گِل ساختیم. این عکس‌ها و درد بی‌انتهای این عکس‌ها مرا به یاد روزگار خودمان انداخت. درد شان خیلی عظیم است. با رگ رگ جودم حس می‌کنم
فرحـناز صفا
#سیلاب ‎#پروان ‎#چاریکار
@afghantwitt