من در کمپاین #کمی_آب_بیار_که_سوختم اشتراک نمیکنم.
چرا؟
چون:
1- اگر من شرکتی میساختم که این جوانان را در آن شامل کار میکردم آنها هرگز در جستجوی کار توسط ماموران ایرانی زنده سوختانده نمیشدند.
2- اگر من به نام قوم، مذهب، زبان و سمت به جان دیگر هموطنان خود نمی افتادم، هرگز آنها را مجبور نمیکردم مهاجر شوند.
3- اگر من مدرسه دینی خوبی می ساختم، علمای کشور خود را نمیکُشتم و آنها را رشد میدادم، هرگز اطفال کشورم مجبور نبودند به کشورهای همسایه رفته و تروریست تربیه شوند.
4- اگر من پول کمک های انکشافی جامعه ملل را دزدی نمیکردم و آنرا صادقانه بخاطر آبادی کشور خود مصرف میکردم امروز هموطنم بخاطر فقر به آنجا نمی رفت.
5- اگر من به کشور خود عشق میداشتم، هرگز از پاکستان، ایران، آمریکا و روسیه پول و بمب نمیگرفتم که هموطنان خود را با انتحار، بمباردمان، و ماین بکٌشم و آنها را از کشور فراری دهم.
6- اگر من با دیگر هموطنان خود اتحاد میداشتم و برای کشور خود کار میکردم
7- اگر حکومت درست و توانمند میداشتیم نیاز نبود هموطن من به شکل قاچاقی به ایران و کشور های اروپایی سفر کند، بیاید قبل ازاینکه مشکل‌ را به ایران ببینیم به خود ما می‌بینم.


من بجای اشتراک در کمپاین #کمی_آب_بیار_که_سوختم برای کشور خود بیشتر کار می کنم تا هموطنانم کمتر بخاطر کار و زندگی در ایران بسوزند، در پاکستان تروریست شوند و یا در آب های اروپا خوراک ماهی ها شوند.

من میخواهم بجای این کمپاین، کمپاین های:
#وطن_خود_را_میسازیم
#در_کشور_خود_تولید_میکینم
#به_واردات_نه_بگوییم
#کار_مهیا_کنیم
#مهاجرت_را_ختم_میکنیم
#کشور_را_متحد_میسازیم
را گسترش دهیم تا این درد نا علاجِ بدبختی کشور را برای همیشه ریشه کن کنیم.


@afghantwitt