با چادری سیاه تر از هرچه شب پرست
خورشید را به میله ی زندان گره زدند
با ریسمانِ خونیِ قانونِ کاغذی
گنجشک را به تیرکِ ایوان گره زدند
.
هی آیه پشتِ آیه از کُشتن قلم زدند
هرجا حرامزاده خوابیده حَرَم زدند
از حقّ و از عدالت و از عشق دَم زدند
آخر تفنگِ خویش بر قرآن گره زدند
.
از آسمانِ هفتمی موشک رسانده اند
بهرِ یقین برای اهلش، شک رسانده اند
دادند مژده:《بچه ها》پوشک رسانده اند
تا مویِ زن به بارشِ باران گره زدند
.
هرکس که مَرد بوده در میدان شهید شد!
دردی که از ادامه اش درمان شهید شد
وقتی زمانِ صلح شد، ایران شهید شد!
شالِ عزا به گردنِ ایران گره زدند
.
هر جمعه خطبه با خدای خویش رانده اند
رو به گذشته ها کماکان پیش رانده اند
فرمانِ قتل ریشه را با ریش رانده اند
عمامه را به خایه ی مَردان گره زدند
.
از نان نگفته شد ولی از مویِ زن چرا
ایران ندیده شد ولی جیبِ یمن چرا
انسان نخوانده شد ولی اشعارِ من چرا!
حاشیّه را به سَردرِ عنوان گره زدند
.
از کارگر که کار کرد و کاره ای نشد
تا دردهای هر معلّم چاره ای نشد
ایران پناهگاهِ هیچ آواره ای نشد
اسلام را به آلتِ غِلمان گره زدند
.
مستی گناهِ بدتری از اعتیاد بود!
یک حزب زنده مانده آن هم حزب باد بود
وقتی خُدایِ خنگِ اَفیونِ تو شاد بود
لب های ما به لوله ی قلیان گره زدند
.
ما خواستیم خانه را روشن کنیم و بعد...
این خاک را دوباره چون گلشن کنیم و بعد...
چوب دو سر به حلقِ اهریمن کنیم و بعد...
آغاز را به نقطه ی پایان گره زدند.../
.
#صادق_بیقرار
#بداهه #شعر #اعتراض
.
پ.ن:
ما دوباره لبخندهایمان را پس می گیریم...
.
#صادقیسم #بیقراریسم
#عدبیاط_بی_غواعد
https://tlgrm.me/sadeghbigharar