پاکدینی ـ احمد کسروی
7.53K subscribers
8.66K photos
495 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
بمب گزاری در اکلاهما در 1995 م.
بیپروایی به محیط زیست
درگیری کیشها در سراسر جهان
✴️ یك گواهی پاكدلانه

نوشته‌ی دكتر میردامادی
مدیر نامه‌ی پزشكان ـ مشهد

آقای كسروی
اگر بجز چند ساعت بختم یاری نكرد تا با شما ملاقات دیگری نمایم زهی سپاسگزارم كه می‌توانم كتب و نوشتجات شما را در مشهد مطالعه نموده و بوسیله‌ی مكاتبه عقاید خود را نسبت بافكار برجسته و «منحصر بشما» اظهار دارم.
اگر می‌گویم افكار منحصر بشما تصور می‌كنم راه مبالغه نپیموده باشم. زیرا تا این ساعت بجز شما كسی را ندیده و نشنیده‌ام كه در مقابل كیشها ، اوهام و خرافات ناشیه از آنها و شعرا مردانه بمبارزه برخیزد و حتا هیچ دشواری او را از كوشش بازندارد.
هزاران سالست كه توده گرفتار این كیشها و خرافات و گمراهیهای ناشیه از آن است. ولی تا بحال فكر كسی بدین حقایق كه شما درك نموده‌اید متوجه نگردیده و یا اگر كسی متوجه شده بود جرئت و توانایی و مایه‌ی بمبارزه برخاستن با آنها را نداشته است و چون شما تنها كسی هستید كه هم بخوبی حقایق نامبرده را درك نموده و هم به اصلاح كامل علم و منطق خود بمبارزه با آنها برخاسته‌اید افتخار شما بسیار بزرگ می‌باشد.
استدلالی را كه در خصوص غفلت مسئولین قوم درباره‌ی پاره‌ای مسائل مانند آزاد گزاردن حجاب (پس از آن موفقیت جنبش رفع آن) نموده‌اید بسیار بجا و متین است ـ كسانی كه بدون توجه بعواقب وخیم آن بچنین خیانتها كمك نموده و بدرخواستهای غیرمنطقی ملاها تن درمی‌دهند محققاً درخور تنبیه و مجازات ملی می‌باشند.
حقایقی را كه در خصوص خدمات اعلیحضرت فقید[رضاشاه] ذكر نموده‌اید مورد گواهی هر باانصافی است و بعقیده‌ی من باید كوشید و خدمات این بزرگمرد را اقلاً بتوده فهمانیده موجب احترام وی گردید تا جوانان میهن در آینده از «نمك نشناسی» و «پا روی حق گزاری» توده واهمه و هراسی نداشته باشد.
موضوع شعر و شعرای ایران بسیار خواندنی و پسندیده نوشته شده بود و من بشخصه از خواندن آن فایده و لذت بسیار بردم.
بعقیده‌ی من شعرای ما نه تنها باعث هیچ افتخار ملی نیستند بلكه درست مایه‌ی سرافكندگی ما در برابر ملل متمدن دیگر بوده باعث بدبختی و ضلالت توده‌ی ایرانی بشمارند. در صورتی كه ادبای اقوامِ فهمیده و متمدن طبعاً دارای ذوق و سخن نغزی باشند ، پس از تحصیل حقایقی را درك نموده و برای راهنمایی توده‌ی خود برشته‌ی شعر یا نثر درمی‌آوردند. در صورتی كه شعرای ایرانی مانند سعدی و حافظ ـ سخنان بظاهر نغز را برای پاشیدن تخم فتنه و فساد بكار برده توده را بگمراهی انداخته‌اند.
محققاً توجه كرده‌اید هنگامی كه فلان شاعر یا نویسنده‌ی اروپایی ، پهلوان رمان یا قصه‌اش دچار به «آپاندیسیت» می‌گردد اقلاً بكتاب مناسبی رجوع نموده و قسمت مربوطه بمحل آپاندیسیت را بطوری برای خوانندگان خود شرح می‌دهد كه حتا اگر پزشكی جزو خوانندگان رمان باشد نتواند بر او خرده‌گیری نماید.
شعرای ما اغلب مسائلی را كه بحث نموده‌اند خود از آن بی‌اطلاع و بی‌خبر بوده‌اند. و گاهی برای خوشامد ممدوح و زمانی فقط برای درست كردن قافیه در آنها اظهار نظریه‌ی غلط كرده و توده را گمراه نموده‌اند و محققاً در این خصوص شما بهتر از من می‌توانید استدلال نموده و بطلان عقاید آنها را ثابت سازید. اصولاً اگر طرز و روش شاعری را در ایران در نظر بگیریم و بدانیم كه نامبردگان جز سخن‌فروشانی بیش نبوده‌اند بگمراه بودن خود آنها و رُلی را كه در گمراه كردن توده داشته‌اند بآسانی پی خواهیم برد.
مگر نه اینست كه این جماعت تحصیلات خاصی نداشته و فقط چون دارای ذوق سخن گویی بوده‌اند بشاعری می‌پرداخته‌اند؟ مگر نه اینست كه نامبردگان شعر و شاعری را «دكانی» برای خود قرار داده و با گفتن مدح و ذمی زندگانی خود را تأمین می‌نموده‌اند؟ مگر نه اینست كه شعرای ایران كسب و صنعتی جز سخن‌فروشی نداشته و آن را مایه‌ی كسب و تحصیل روزی خود قرار داده بوده‌اند؟ مگر كسی كه مجبور بسخنفروشی گردید و تنها راه معاشش در دربار فلان شاه یا خانواده‌ی فلان توانگر ، سرودن مدیحه و گفتن اشعار تملق و چاپلوسی بود می‌تواند حقیقتگویی بنماید؟ پس اگر عملاً می‌بینیم كه دسته‌ی شعرا در گمراهی توده رل مهمی را عهده‌دار بوده‌اند با در نظر گرفتن مدیحه‌سراییهای بی‌مورد و چاپلوسیهای غیرمنطقی جای شگفت نیست.
اینان مردمان پست‌طبع و سخنفروشی بوده‌اند كه برای امرار معاش خویش ناچار بگفتن شعر می‌بودند ولی هرگز مایه‌ی علمی و قدرت عقلیِ گفتن حقایق را نداشته و افكار و اشعارشان تابع احساسات ناشیه از تملق و چاپلوسی و یا بعكس بغض و كینه‌ی صله دهندگان بوده است.
بدیهی است وقتی که مردی بعلت نداشتن كسب و صنعت دست‌تنگ گردید زنان كه طبعاً بمردان هنرمند و توانا علاقه و الفتی داشته و از مردان پست‌طبع و دست‌تنگ گریزانند بدانها توجهی ننموده و خواهی نخواهی باعث آنهمه غزل در خصوص چشم و ابروی یار خواهند شد.
برابر آمار صحیح در برابر هر صد نفر پسر صد و چهار دختر زاییده می‌شود.[1] در این صورت بغیر دلیل فوق دلیل دیگر نمی‌توان برای ضعف و زبونی و آنهمه لاطائلاتی كه شعرای ما درباره‌ی یار سروده‌اند قائل گردید ، چون نامبردگان دست‌تنگ و بیچاره بوده‌اند پیره‌زنان زشت در تصورشان حور بهشتی می‌آمد و باعث اینهمه شكایت و گله از دوری روی یار می‌شده است. حتا كار بجایی كشیده است (و حقیقتاً این یكی از بزرگترین مایه‌ی شرمندگی و سرافكندگی ملی ما است) كه شعرایی چون سعدی قسمت عمده‌ی دیوان خود را باوصافی در خصوص بچه‌بازی اختصاص داده و با آن وقاحت و بیشرمی مخصوص بخود در این زمینه سخن بگویند.
چقدر جای خوشوقتی است كه شما مردانه برای از بین بردن این قبیل گمراهیها كمر بسته و با قلم توانا و فكر نیرومند خود با آنها بمبارزه برخاسته‌اید. من از صمیم قلب از شما و پیروانتان سپاسگزاری نموده و پیروزی شما را خواهانم.

***
🔸دفتر ماهانه : خشنودیم كه دانشمندان بدینسان بما یاوری می‌كنند. آن روز كه آقای كسروی بگفتارهایی درباره‌ی شاعران و زیانهای شعرهای آنها آغاز كرد درسخواندگان ما آن هایهوی را برانگیختند و چنین وامی‌نمودند كه بیكی از «افتخارات بزرگ ملی» ایران توهین شده. سالها باهَماد ما گرفتار آزار و دشمنی وزارت فرهنگ و همدستان او بود.
خدا را سپاس كه با آمیغها بهایهوی چیره درآمده و هَنایش خود را كرده و امروز دانشمندان باین گواهی پاكدلانه برمی‌خیزند.
(دفتر ماهانه‌ی مهر 24)

🔸کوشاد تلگرام :
[1] : آمار امروزی وارونه‌ی این را نشان میدهد. روی‌همرفته و میانگین‌وار در جهان در برابر هر 100 زن ، نزدیک به 101 مرد می‌باشد. این به معنی یک درصد فزونی میانگین جمعیت مردان نسبت به زنان می‌باشد ـ در برخی کشورها بیشتر و در برخی دیگر کمتر. ولی آمار دقیقتر سه دهم درصد فزونی است. به سخن دیگر زنان در جهان 23 میلیون تن کمتر از مردانند. (بررسی آماری سال 2017 ، منبع : مهنامه‌ی دانشی PNAS)
✴️ در پاسخ بدخواهان
🔶 نشست سوم 26

آنگاه چنان پاسخی گره از کار نگشودی و بدگمانی را از دلها نستردی. همگی می‌دانیم که همه‌ی اروپاییان تا سیصد سال پیش مسیحی می‌بودند. ولی از هنگامی که دانشها رواج گرفته و ناسازگازی در میانه‌ی آنها با توریت و انجیل دانسته گردید ، دسته دسته از دین رو گردانیده‌اند و هرچه کشیشان از آن گونه پاسخها داده‌اند سودی نداده. همین بوده حال در مصر و ترکیه و عراق و ایران و دیگر جاها ، که از هنگامی که دانشهای اروپایی در اینجاها رواج یافته ، مردم گروه گروه بیدین گردیده‌اند ، و از پاسخهایی که ملایان از آن گونه داده‌اند ، هَنایشی دیده نشد. پس چه سودی داشتی اگر من نیز ، همان را کردمی؟!.
ما در این راه خود همه‌ی مردمان را بآمیغها می‌خوانیم. پس چگونه توانستیمی که از آمیغهایی با این روشنی چشم پوشیم؟!. چگونه توانستیمی بگوییم : لاپلاس و کپلر و گالیله و نیوتن نفهمیده‌اند.
آری من در برابر مادّیگری ایستادم. بفلسفه‌ی داروین در زمینه‌ی گوهر آدمی ایراد بزرگی گرفتم. در این زمینه‌ها گفتارهایی نوشتم که اگر همه‌ی ملایان گرد آیند ماننده‌ی یکی از آنها را نتوانند نوشت. در اینجاها مرا دلیلهایی می‌بود و به پشتیبانی آنها پیش رفتم و با همه‌ی فیلسوفان اروپایی به نبرد برخاستم. ولی در زمینه‌ی دانشها دلیلی نمی‌داشتم و بسخنی نمی‌توانستم برخاست ، و ناچار می‌بودم که گردن براستی گزارم و درباره‌ی دینها نیز آنچه راستست بگویم.
اکنون سخن در آنست که آنان گفته‌های ما را نمی‌پذیرند و می‌گویند آخشیج همست. می‌گویم : پس خودتان پاسخ دهید ببینیم چه می‌گویید.
تو گویی تنها منم که باید پاسخ‌دهنده باشم و چون پاسخی را که داده‌ام استادان و بزرگان نپسندیده‌اند ، باید دوباره پاسخ دهم. نه! چنین نیست!. شما نیز توانید پاسخ دهید. بلکه شما بیشتر نیازمندید که پاسخ دهید. زیرا من بنیاد کار خود را بروی آیه‌های قرآن نگزارده‌ام. ولی شما یگانه دستاویزتان قرآنست. اینست بگویید چه چاره می‌اندیشید؟!. بهمان داستان ذوالقرنین چه پاسخ می‌دهید؟!. من سخنانی گفته بودم و «به پندار شما» راست درنیامده. اکنون خودتان هر سخنی می‌دارید بگویید.
این بشما گران افتاده که گفته بودم دشواریهای قرآن را آسان خواهم گردانید و نکرده‌ام (یا کرده‌ام بدلخواه شما نبوده) ، و پیاپی آن را بزبان می‌آورید. من می‌گویم : اکنون شما بآن پردازید. بجای اینهمه خیره‌رویی با ما آن دشواریها را آسان گردانید.
شما آن کسانی هستید که فرزندانتان را بدبیرستانها می‌فرستید و آنها «علوم طبیعی» می‌خوانند که با دین شما ناسازگار است. پس یا فرزندانتان را نگزارید آنها را بخوانند یا چاره‌ی دیگری بیندیشید. وگرنه پس از خواندن آنها ناچاریست که درباره‌ی قرآن و دین بدگمان گردیده ، سست‌باور یا بیکبار بیدین خواهند گردید.
✴️ زبان ایرانی 57
🔶 پرسشها و پاسخها در سال دوم پيمان

(7)
شرحي در خصوص عنوانهاي پوچ نگاشته‌ايد اغلب مردم در اين موضوع متحيرند كه اگر «حضرت مستطاب» و «بندگان حضرت اجل» و «جناب جلالتمآب» و «مخلص» و «چاكر» عنوان پوچ است پس عنوان نه‌ پوچ كدام است؟ تمنا ميكنم در جواب چشم‌پوشي نكنيد.
بهبهان ـ عبدالرسول صراف

در زمينه‌ي عنوانها پاسخ بسيار در شماره‌هاي امسال و پارسال نوشته‌ايم. بايد از آقاي عبدالرسول پرسيد كه اگر مردم يكديگر را با نام تنها بخوانند چه زياني در كار خواهد بود؟! ما هرچه مي‌انديشيم سودي براي اين عنوانها پيدا نمي‌كنيم و چنانكه بارها نوشته‌ايم تا هفت يا هشت قرن پيش بيشتر مردمان چه در ايران و چه در ديگر جاها همديگر را تنها با نام صدا ميكردند نه تنها عنوانهاي حضرت و جناب و مانند اينها نبودند «آقا» و مانندهاي آن را نيز بكار نمي‌بردند.
خدا خرد بآدميان بخشيده تا بدستياري آن نيك از بد را جدا سازند. اينست كه در هر كاري بايد خرد را راهنما ساخت. درباره‌ي اين عنوانها چون هيچ گونه سودي از آنها اميد نتوان داشت از اين جهت خرد از آنها بيزار است و بايد پاك ترك آنها را گفت. اينكه آقاي عبدالرسول مي‌پرسند : «عنوانهاي نه پوچ كدام است» ... ميگوييم : هيچ كدام!