This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یکی از همراهان ما که به پاک گردانیدن خانهی خود از اینگونه کتابهای بدآموز برخاسته و این ویدئو را فرستاده آرزو میکند روزی برسد که ایرانیان از چنین کتابهای ویرانگری رهایی یابند. ما نیز بهمین آرزوییم. ولی این را هم میافزاییم که بیگمان تا چنان روزی ایرانیان در راه نیرو گرفتن خردها و بازشناختن نیک از بد میباید گامهای بلندی را بردارند. یکی از آن گامها اینست که دریابند کتاب به صرف کتاب بودن ارجمند نیست. آنچه کتابی را ارجمند میگرداند ، نوشتههای سودمند آنست. نه هر کتابی سودمندست.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گام دیگری که باید برداشت ، دانستن زیانهای اینگونه کتابهاست. باید فریب ستایشهای «ادیبان» و «شرقشناسان» را نخورد. این دستگاه «فرهنگ نام» بدست خائنانی همچون برادران فروغی و علیاصغر حکمت بنیاد یافته. آنها همدستان پرفسور براون در رواج شعر و شاعری و «ادبیات» در ایران بودهاند. در این باره کتاب در پیرامون «ادبیات» دیده شود. آن دانشکدههای ادبیات که پیاپی استاد و دکتر بیرون داده و میدهند ، بهترین پایگاه برای رواج دادن به اینگونه کتابهای بدآموزند.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دیده میشود همان «دکترها» و «استادان» که «محصولات» دانشکدههای ادبیاتند ، بفزونیِ این کتابهای بدآموز و رواجشان کوشیدهاند. همانها کتابهای زمان مغول ، که هر یک را باید میکربی بشمار آورد ، یکایک چند بار نشخوار کرده بیرون ریختهاند. از آنسو یک زیستگاه چنین میکربهایی «حوزههای علمیه» میباشند که آنها نیز در پدید آوردن کتابهای سراسر زیان کیش شیعی کوششهای بسیار کرده و میکنند.