This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گام دیگری که باید برداشت ، دانستن زیانهای اینگونه کتابهاست. باید فریب ستایشهای «ادیبان» و «شرقشناسان» را نخورد. این دستگاه «فرهنگ نام» بدست خائنانی همچون برادران فروغی و علیاصغر حکمت بنیاد یافته. آنها همدستان پرفسور براون در رواج شعر و شاعری و «ادبیات» در ایران بودهاند. در این باره کتاب در پیرامون «ادبیات» دیده شود. آن دانشکدههای ادبیات که پیاپی استاد و دکتر بیرون داده و میدهند ، بهترین پایگاه برای رواج دادن به اینگونه کتابهای بدآموزند.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دیده میشود همان «دکترها» و «استادان» که «محصولات» دانشکدههای ادبیاتند ، بفزونیِ این کتابهای بدآموز و رواجشان کوشیدهاند. همانها کتابهای زمان مغول ، که هر یک را باید میکربی بشمار آورد ، یکایک چند بار نشخوار کرده بیرون ریختهاند. از آنسو یک زیستگاه چنین میکربهایی «حوزههای علمیه» میباشند که آنها نیز در پدید آوردن کتابهای سراسر زیان کیش شیعی کوششهای بسیار کرده و میکنند.