پول وسیلهی معاوضه است ، ثروت نیست.
گفتار چهارم (بخش یکم)
یک سری از سخنان ما دربارهی پولست و اینک یکایک به آنها میپردازیم :
اول : پول ثروت نیست و آن ارزشی را که مردم برايش خیال میکنند ندارد. پول «وسیلهی معاوضه» است. همان طور که گفتیم مردم در قدیم در خرید و فروش ، کالا را با کالا عوض میکردهاند (چنانکه نمونهی این کار هنوز در روستاها و در میان ایلها که پول کم میباشد باقی مانده).
ولی چون معاوضهی کالا با کالا مشکلاتی به وجود میآورده ـ مثلاً کشاورزی که گندم خود را بار ...
👇👇👇👇👇👇
گفتار چهارم (بخش یکم)
یک سری از سخنان ما دربارهی پولست و اینک یکایک به آنها میپردازیم :
اول : پول ثروت نیست و آن ارزشی را که مردم برايش خیال میکنند ندارد. پول «وسیلهی معاوضه» است. همان طور که گفتیم مردم در قدیم در خرید و فروش ، کالا را با کالا عوض میکردهاند (چنانکه نمونهی این کار هنوز در روستاها و در میان ایلها که پول کم میباشد باقی مانده).
ولی چون معاوضهی کالا با کالا مشکلاتی به وجود میآورده ـ مثلاً کشاورزی که گندم خود را بار ...
👇👇👇👇👇👇
k^ro piwe goft^re 4 baswe 1.pdf
149.3 KB
کار و پیشه و پول (بزبان عادی)
گفتار چهارم (بخش یکم)
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
گفتار چهارم (بخش یکم)
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
دربارهی صوفيان و درويشان
بخش یکم
چند روز پيش در پرچم گفتاری دربارهی صوفيگری بخامهی آقای رحيمی چاپ كرديم و اينك ميخواهيم در آن زمينه بيك رشته گفتارهای ديگری پردازيم. اين نيز همچون شعر بايد دنبال گردد.
اگر ايرانيان تودهای بودند كه نيك و بد شناسند و سود و زيان بفهمند ما دربارهی صوفيان بهيچ گفتاری نياز پيدا نمیكرديم. مگر درويشها و گل مولاها كه تا پانزده سال پيش در ايران بفراوانی يافت ميشدند و با آن ريخت «بلعجايب» و رخت چرك آلود در جلو چشمهای خودی و بيگانه نمودار ميگرديدند فراموش شدهاند؟!... مگر آموزاكهايی كه نتيجهاش اين هيكلهای شوم بوده نياز بگفتگو دارد؟!.. راستی را بايد گفت : اين مردم چشم دارند و نمیبينند ، و گوش دارند و نمیشنوند و مغز دارند و نمیفهمند. ...
👇👇👇👇👇👇
بخش یکم
چند روز پيش در پرچم گفتاری دربارهی صوفيگری بخامهی آقای رحيمی چاپ كرديم و اينك ميخواهيم در آن زمينه بيك رشته گفتارهای ديگری پردازيم. اين نيز همچون شعر بايد دنبال گردد.
اگر ايرانيان تودهای بودند كه نيك و بد شناسند و سود و زيان بفهمند ما دربارهی صوفيان بهيچ گفتاری نياز پيدا نمیكرديم. مگر درويشها و گل مولاها كه تا پانزده سال پيش در ايران بفراوانی يافت ميشدند و با آن ريخت «بلعجايب» و رخت چرك آلود در جلو چشمهای خودی و بيگانه نمودار ميگرديدند فراموش شدهاند؟!... مگر آموزاكهايی كه نتيجهاش اين هيكلهای شوم بوده نياز بگفتگو دارد؟!.. راستی را بايد گفت : اين مردم چشم دارند و نمیبينند ، و گوش دارند و نمیشنوند و مغز دارند و نمیفهمند. ...
👇👇👇👇👇👇
darb^reye sufi^n va darviw^n - 1.pdf
142.1 KB
دربارهی صوفیان و درویشان
بخش یکم
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش یکم
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
چون روزنامهی آزاد شرحی نوشته بود که باید دارندهی پرچم را بگناه آنکه بشعرا ایراد میگیرد بمحاکمه بکشند و یک محاکمهی ملی (یا داوری توده) خواستار گردیده بود ما پیشنهاد آن روزنامه را بخوشی پذیرفتیم و اینک خودمان یک بابی در پرچم باز میکنیم تا گفتارهایی را که در این یکی دو هفته در پاسخ نوشتههای بیادبانهی برخی روزنامهها (جز از روزنامهی آزاد) رسیده بود بتدریج بچاپ رسانیم. در این گفتارها ما کوشیدهایم که تنها مطلب باشد و بگفتههای ناشایست آن روزنامهها مقابله بمثل نشود ، و نامی از آنها بمیان نیاید. زیرا ما بآنها پاسخی نداریم و نباید داشته باشیم.
داوری توده
بخش دهم
از قرار مندرجات نامهی پرچم کسی یا کسانی شما را بعنوان (توهین بمفاخر ما یا آنان) بمحاکمهی ملی خواسته و یک روزنامهی بیآبروی دیگری زبان بهتاکی گشوده است. ...
👇👇👇👇👇👇
داوری توده
بخش دهم
از قرار مندرجات نامهی پرچم کسی یا کسانی شما را بعنوان (توهین بمفاخر ما یا آنان) بمحاکمهی ملی خواسته و یک روزنامهی بیآبروی دیگری زبان بهتاکی گشوده است. ...
👇👇👇👇👇👇
d^varie tude - 10.pdf
129 KB
داوری توده - ۱۰
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
کسانی میگویند : «صوفیان گروه اندکی هستند که در اینجا و آنجا پراکندهاند و درخور آن نیستند که کسی به ایشان پردازد».
ولی این سخن بسیار خامست. زیرا صوفیان اندک نیستند و بسیارند و اکنون در ایران در چند شهر ـ از تهران و مراغه و گناباد و مشهد و شیراز و دیگر جاها ـ دستگاه میدارند.
صوفیان تنها آن درویشان تاج نمدی گیسودار و آن گلمولاهای چرکآلود و دریوزهگرد که تبری و کشکولی بدست میگیرند ، نیستند. هزارها دیگران هستند که بیتاج و گیسو ، بیتبر و کشکول درویشند و مغزهاشان آكنده از بدآموزیهای صوفیگریست.
در میان کارمندان دولت و سران ادارهها ، شما کسان بسیاری را توانید یافت که درویشند و هر یکی خود را از پیروان فلان مستعلیشاه و بهمان عاشقعلیشاه میشمارد. در پشت میز سررشتهداری[=حکومت] توده نشسته و اندیشههایی که در مغزش جا گرفته اینهاست : «ای بابا ، این دنیا چند روزه است. نیک یا بد خواهد گذشت ، بزرگان سر بدنیا فرود نیاوردهاند ...» (این نیز بگذرد یا هو).
آنگاه صوفیگری بدآموزیهایش تنها در میان صوفیان نبوده ، زیانش تنها بصوفیان نیست. چنانکه در کتاب گفتهایم ، این گمراهی به هر سو ریشه دوانیده و بیشتر مردم آلودهی بدآموزیهای صوفیگریند ، بیآنکه صوفی باشند و بیآنکه خودشان بدانند.
از آنسو کتابها آلودهی این بدآموزیهاست. گذشته از آنکه صوفیان هزارها کتاب ، بشعر یا بنثر ، از خود بیادگار گزاردهاند که در دست مردمست و در خانههاست ، شاعران و اندرزسرایان ما همه از صوفیگری سود جستهاند. شاعران که درپی «مضمون» میگشتهاند ، بدآموزیهای صوفیان گنجی بازیافته برای آنان بوده. همین حال را داشتهاند اندرزسرایان و پیشوایان. کتابهایی که در زمینهی «اخلاق» بعربی یا بفارسی نوشته شده ، همه از آن سرچشمه آب خورده. یک جمله بگویم : این گمراهی کهن ، زهر خود را در کالبد تودهها به هر سو دوانیده است.
گذشته از همهی اینها ، صوفیگری در جهانِ سیاست یکی از افزارهاست. از سالهاست که دیده میشود که شرقشناسان از اروپا و وزارت فرهنگ از ایران ، دست بهم برواج آن میافزایند. «تذکرة الاولیاء» شیخ عطار از «ثلث مرحوم گیب» در اروپا چاپ شده به ایران فرستاده میشود ، مثنوی مولوی و غزلیات و شعرهای او چاپ یافته پراکنده میگردد. وزارت فرهنگ ایران صوفیگری را درسی در دانشسرا میگرداند و سالانه پولهایی در راه چاپ کتابهای صوفیان بیرون میریزد.
اینها چیزهاییست که نباید نادیده گرفت و آسیب و زیان صوفیگری را کوچک شمرد. خردهگیران از اینها ناآگاهند.
(دیباچهی کتاب صوفیگری)
ولی این سخن بسیار خامست. زیرا صوفیان اندک نیستند و بسیارند و اکنون در ایران در چند شهر ـ از تهران و مراغه و گناباد و مشهد و شیراز و دیگر جاها ـ دستگاه میدارند.
صوفیان تنها آن درویشان تاج نمدی گیسودار و آن گلمولاهای چرکآلود و دریوزهگرد که تبری و کشکولی بدست میگیرند ، نیستند. هزارها دیگران هستند که بیتاج و گیسو ، بیتبر و کشکول درویشند و مغزهاشان آكنده از بدآموزیهای صوفیگریست.
در میان کارمندان دولت و سران ادارهها ، شما کسان بسیاری را توانید یافت که درویشند و هر یکی خود را از پیروان فلان مستعلیشاه و بهمان عاشقعلیشاه میشمارد. در پشت میز سررشتهداری[=حکومت] توده نشسته و اندیشههایی که در مغزش جا گرفته اینهاست : «ای بابا ، این دنیا چند روزه است. نیک یا بد خواهد گذشت ، بزرگان سر بدنیا فرود نیاوردهاند ...» (این نیز بگذرد یا هو).
آنگاه صوفیگری بدآموزیهایش تنها در میان صوفیان نبوده ، زیانش تنها بصوفیان نیست. چنانکه در کتاب گفتهایم ، این گمراهی به هر سو ریشه دوانیده و بیشتر مردم آلودهی بدآموزیهای صوفیگریند ، بیآنکه صوفی باشند و بیآنکه خودشان بدانند.
از آنسو کتابها آلودهی این بدآموزیهاست. گذشته از آنکه صوفیان هزارها کتاب ، بشعر یا بنثر ، از خود بیادگار گزاردهاند که در دست مردمست و در خانههاست ، شاعران و اندرزسرایان ما همه از صوفیگری سود جستهاند. شاعران که درپی «مضمون» میگشتهاند ، بدآموزیهای صوفیان گنجی بازیافته برای آنان بوده. همین حال را داشتهاند اندرزسرایان و پیشوایان. کتابهایی که در زمینهی «اخلاق» بعربی یا بفارسی نوشته شده ، همه از آن سرچشمه آب خورده. یک جمله بگویم : این گمراهی کهن ، زهر خود را در کالبد تودهها به هر سو دوانیده است.
گذشته از همهی اینها ، صوفیگری در جهانِ سیاست یکی از افزارهاست. از سالهاست که دیده میشود که شرقشناسان از اروپا و وزارت فرهنگ از ایران ، دست بهم برواج آن میافزایند. «تذکرة الاولیاء» شیخ عطار از «ثلث مرحوم گیب» در اروپا چاپ شده به ایران فرستاده میشود ، مثنوی مولوی و غزلیات و شعرهای او چاپ یافته پراکنده میگردد. وزارت فرهنگ ایران صوفیگری را درسی در دانشسرا میگرداند و سالانه پولهایی در راه چاپ کتابهای صوفیان بیرون میریزد.
اینها چیزهاییست که نباید نادیده گرفت و آسیب و زیان صوفیگری را کوچک شمرد. خردهگیران از اینها ناآگاهند.
(دیباچهی کتاب صوفیگری)
دربارهی صوفیان ودرویشان
بخش دوم
اکنون ببینیم صوفیان چه میگویند؟.. چرا خود را از مردم بكنار ميگيرند؟. بچه دستاويزي بيكار ميمانند؟... خود آنان تاريخچهشان را نميدانند. پيشروانشان برای فريب مردم يك تاريخهای دروغی ساختهاند و سلسلههای خود را بامام علیبنابيطالب و خليفه ابیبكر و ديگران ميرسانند ، و چنين ميگويند كه پيغمبر اسلام گذشته از هدايتی كه براي همگی مردمان آورده يك آگاهيهای خاصی و دستورهای خاصی به برگزيدگانی از ياران خود داده كه از آنها دست بدست بما رسيده ، ولی اين دروغيست كه ساختهاند. ...
👇👇👇👇👇👇
بخش دوم
اکنون ببینیم صوفیان چه میگویند؟.. چرا خود را از مردم بكنار ميگيرند؟. بچه دستاويزي بيكار ميمانند؟... خود آنان تاريخچهشان را نميدانند. پيشروانشان برای فريب مردم يك تاريخهای دروغی ساختهاند و سلسلههای خود را بامام علیبنابيطالب و خليفه ابیبكر و ديگران ميرسانند ، و چنين ميگويند كه پيغمبر اسلام گذشته از هدايتی كه براي همگی مردمان آورده يك آگاهيهای خاصی و دستورهای خاصی به برگزيدگانی از ياران خود داده كه از آنها دست بدست بما رسيده ، ولی اين دروغيست كه ساختهاند. ...
👇👇👇👇👇👇