پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
چون روزنامه‌ی آزاد شرحی نوشته بود که باید دارنده‌ی پرچم را بگناه آنکه بشعرا ایراد میگیرد بمحاکمه بکشند و یک محاکمه‌ی ملی (یا داوری توده) خواستار گردیده بود ما پیشنهاد آن روزنامه را بخوشی پذیرفتیم و اینک خودمان یک بابی در پرچم باز میکنیم تا گفتارهایی را که در این یکی دو هفته در پاسخ نوشته‌های بی‌ادبانه‌ی برخی روزنامه‌ها (جز از روزنامه‌ی آزاد) رسیده بود بتدریج بچاپ رسانیم. در این گفتارها ما کوشیده‌ایم که تنها مطلب باشد و بگفته‌های ناشایست آن روزنامه‌ها مقابله بمثل نشود ، و نامی از آنها بمیان نیاید. زیرا ما بآنها پاسخی نداریم و نباید داشته باشیم.

داوری توده ـ ۲۲

نمک دواوین شعر
یا نمونه‌ی دیگر از مفاخر ملی؟؟!!

آقای کسروی من هم مثل دیگران نظر مخصوصی در دواوین شعرا داشتم یعنی شاعر را حکیم و فاضل و مصلح و بالاخره پیشوا و گفته‌های آنان را مثل آیات قرآن مدرک می‌پنداشتم. از روزی که پیمان و پرچم شروع به نشر حقایق و نمایاندن سرچشمه‌ی درماندگیها و زبونیهای ما نموده از این اشتباه بزرگ بیرون آمده به بیهوده بودن آنها پی برده‌ام. ...

👇👇👇👇👇👇
بايد بهتر از اين چاره ‌انديشيد

چندی است روزنامه‌های تهران از سختی زندگانی و كمی خواربار سخن ميرانند ولی ما بخاموشی گراييده‌ايم. چرا بخاموشی گراييده‌ايم؟.. براي آنكه در گفتن و نوشتن چندان اثری نمی‌بينيم. جنگ بزرگی در جهان پيش ميرود و دولتهاي نيرومند بزرگی با هم می‌جنگند و صد مليونها سپاه بتكان آمده از شرق بغرب و از غرب بشرق ميروند و می‌آيند ، و در اين ميان يك توده‌ی پراكنده و نيرو از دست داده‌ای ، در سر راه واقع شده پيداست كه لگدمال خواهد گرديد ، پيداست كه گزندها خواهند ديد ، پيداست كه در سالی كه از آسمان باريده و از زمين روئيده بگرسنگی خواهد افتاد. اين نتيجه‌ی پراكندگی و درماندگی آنهاست. ....

👇👇👇👇👇👇
کشور میانمار (برمه)

(بخش ۳ از ۳) پیشامدهای اخیر

از هفته‌های گذشته باز گزارشهای افسوس‌آور از کشتار و گریز مسلمانان میانمار می‌شنویم. تندروان بودایی به پشتیبانی ارتش میانمار به کشتار مسلمانان راهینگا در ایالت راخایْن آغاز کردند و ایشان بناچار از سرزمین خود گریخته و بیشترشان به بنگلادش پناه برده‌اند.

عکسها و فیلمهایی که در رسانه‌ها از کشتار و ویران گردانیدن روستاهای راهینگا منتشر شده دلگداز است و چون بیشترِ ما دیده‌ایم پرهیز داریم که بار دیگر دلهای خوانندگان را با آوردن آنها ریش گردانیم. اینها ننگیست بر آدمیان. ...

👇👇👇👇👇👇
Mi^nm^r baxwe 3.pdf
174.7 KB
کشور میانمار (برمه)

(بخش ۳ از ۳)


#کانال_احمد_کسروی

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @ahmad_kasravi
در پيرامون شعر

(بخش یکم)

چون در گفتارهاي پيش از مخالفت خود با شاعران نام برديم ميخواهيم در اينجا بهتر و مفصلتر شرح دهيم.

بايد دانست هر چيزي يك حقيقتي دارد كه اگر دانسته شود نيكي يا بديش بآساني شناخته خواهد بود. درباره‌ی شعر هم بايد حقيقت آن را دانست. زيرا چنانكه حقيقت بسيار چيزها دانسته نيست حقيقت شعر نيز دانسته نمي‌باشد.

شاعران خودشان ستايشهاي غريبي از آن كرده‌اند. چنانكه گاهي آن را « معجزه» ناميده‌اند. گاهي «سحر» خوانده‌اند. گاهي «يد بيضا» گفته‌اند. برخي گزافه را بالا برده آن را «وحي» ناميده‌اند.

ولي اينها همه گزافه است. همه از آنست كه معني درست شعر را نميدانند.

👇👇👇👇👇👇
بيك ياوه‌گوی چندين ارج نبايد نهاد

چنانكه خوانندگان آگاه گرديده‌اند يك مرد پست ياوه‌گويی بنام هواداری از شاعران كه همچون خود او ياوه‌گويند در روزنامه‌ی خود كه چند ماه يكبار يك شماره بيرون می‌آيد بسخنان زشتی كه نمونه‌ی پستی اوست ...

👇👇👇👇👇👇
چون روزنامه‌ی آزاد شرحی نوشته بود که باید دارنده‌ی پرچم را بگناه آنکه بشعرا ایراد میگیرد بمحاکمه بکشند و یک محاکمه‌ی ملی (یا داوری توده) خواستار گردیده بود ما پیشنهاد آن روزنامه را بخوشی پذیرفتیم و اینک خودمان یک بابی در پرچم باز میکنیم تا گفتارهایی را که در این یکی دو هفته در پاسخ نوشته‌های بی‌ادبانه‌ی برخی روزنامه‌ها (جز از روزنامه‌ی آزاد) رسیده بود بتدریج بچاپ رسانیم. در این گفتارها ما کوشیده‌ایم که تنها مطلب باشد و بگفته‌های ناشایست آن روزنامه‌ها مقابله بمثل نشود ، و نامی از آنها بمیان نیاید. زیرا ما بآنها پاسخی نداریم و نباید داشته باشیم.

داوری توده ـ ۲۳

زیان شعرهای بیهوده

پیکره‌ای که در شماره‌ی ۱۳۰ پرچم بنام «یار خیالی شاعران» چاپ شده بود حقیقت را نمایان می‌ساخت ، و مرا بر آن داشت که سطری چند بنویسم ...

👇👇👇👇👇👇
در پيرامون شعر

(بخش دوم)

اينكه ما ميگوييم : «شعر بخشی از سخنست و بايد تابع نياز باشد» شعرای ايران نفهميده‌اند.

آنان از روز نخست شعر را يك چيز جداگانه دانسته و خود آن را مطلوب شمرده نام «ادبيات» داده‌اند ، و بهمين جهت هر يكی هزارها شعر سروده و از خود يادگار گزارده‌اند.

بلكه بيشتر آنان چه در گذشته و چه اكنون شاعری را كار يا پيشه‌ای پنداشته جز بآن نپرداخته‌اند. ...

👇👇👇👇👇👇
باید شاعران و نویسندگان ما بنیاد نوینی برای «ادبیات ایران» گزارند.

باید «ادبیات» را به معنی درستش در ایران روان گردانید.

باید دستگاه بیهوده‌گویی را از ایران برچید.

باید به آزادگی و گردنفرازی ارج گزارد و گِرد چاپلوسی نگشت.

باید از ستایشگری جلو گرفت.

باید با نشان دادن آلودگیها و بدآموزیهای شاعران و نابود کردن نوشته‌ها و شعرهای آلوده و ننگین ، لکه‌هایی را که از چاپلوسیها و نادانیهای گذشتگان بر دامن «ادبیات ایران» نشسته پاک گردانید.

باید ادبیات ایران به چنان جایگاهی رسد که بجای درس چاپلوسی دادن ، گردنفرازی را به مردم یاد دهد.

باید بجای بی‌پروایی مسئولیت‌پذیری را ، بجای خودخواهی پاس دیگران داشتن را ستاید. بجای گدایی بی‌نیازی را ، بجای تنبلی کوشش و پشتکار را در جوانان بپروراند.

بجای پرگویی نیک گوش دادن و ژرف اندیشیدن ، بجای گله‌گزاری چاره‌جویی ، بجای خودسری همدستی ، بجای گردنکشی پیروی از خرد ، بجای هجو پاکزبانی را یاد دهد.

بجای خونسردی مهربانی ، بجای پا بر افتاده گزاردن دست او را گرفتن ، بجای پول‌اندوزی بنیادهای نیکوکارانه گزاردن ، بجای کینه‌توزی گذشت ، بجای گزافه‌گویی راستگویی ، بجای نومیدی و گله از روزگار ، پشتکار و شکیبایی ، بجای پیروی کورکورانه استقلال رأی و اندیشه را جایگزین گرداند.

بجای زبونی دلیری را ، بجای ستایش از سیاهکارانِ تاریخ نکوهش و نفرین بر ایشان را ، بجای دلسردی و بی‌احساسی ستایش از فداکاری را ، بجای گردن به ستم گزاردن در برابر ستم ایستادن را ، بجای گرانجانی از خود گذشتگی را یاد دهد.

کوتاه گردانیم : بجای بیخردیها خردمندی و بجای چشم به بیگانگان دوختن میهن‌پرستی را بیاموزد.

ما خود باید بچنان جایگاهی از خردمندی رسیم که از «ادبیات» پستی‌آور و زبون‌پرور بیزار گردیم و گِردش نگردیم.

ما باید خود را از «ادبیاتی» که شاه سلطان‌حسینها ، بسطامیها ، شمس تبریزیها و قاآنیها را می‌پرورد پاک گردانیم.

ادبیات ما باید لطفعلیخانها ، یارمحمدخانها ، ثقة ‌الاسلامها ، ستارخانها و حسینخان باغبانها را بپرورد. شهید خرازیها ، جهان‌آراها ، همتها ، ستاریها را بپرورد. ...

ببینید شاعر ما چه گفته :
چون زهره‌ی شیران بدرَد نعره‌ی کوس
زینهار مده جان گرامی بفسوس
دهانش شکسته باد! زبانی که به بدآموزی تر گردد بریده باد!

از آنسو نوجوان یونانی میگوید :‌ مادر! چون قدّم کوتاهست بهنگام جنگ ، شمشیرم به دشمن نخواهد رسید. مادر می‌گوید : خُب ، گامی دیگر به پیش بگزار! آفرین بر تو ای مادر! جاودان ماناد این سخنت!

این هر دو یادگارهای گذشتگان است که به دست ما رسیده. آن از «ادبیات» ننگ‌آلود دوره‌ی مغول و شاعران ایرانست و این از آموزشهای یونانیان میهن‌دوست باستان.

آیا اثر این دو یکسان است؟! هر دو را ادبیات توان نامید؟!...

کانال پاکدینی