پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
بيك ياوه‌گوی چندين ارج نبايد نهاد

چنانكه خوانندگان آگاه گرديده‌اند يك مرد پست ياوه‌گويی بنام هواداری از شاعران كه همچون خود او ياوه‌گويند در روزنامه‌ی خود كه چند ماه يكبار يك شماره بيرون می‌آيد بسخنان زشتی كه نمونه‌ی پستی اوست ...

👇👇👇👇👇👇
چون روزنامه‌ی آزاد شرحی نوشته بود که باید دارنده‌ی پرچم را بگناه آنکه بشعرا ایراد میگیرد بمحاکمه بکشند و یک محاکمه‌ی ملی (یا داوری توده) خواستار گردیده بود ما پیشنهاد آن روزنامه را بخوشی پذیرفتیم و اینک خودمان یک بابی در پرچم باز میکنیم تا گفتارهایی را که در این یکی دو هفته در پاسخ نوشته‌های بی‌ادبانه‌ی برخی روزنامه‌ها (جز از روزنامه‌ی آزاد) رسیده بود بتدریج بچاپ رسانیم. در این گفتارها ما کوشیده‌ایم که تنها مطلب باشد و بگفته‌های ناشایست آن روزنامه‌ها مقابله بمثل نشود ، و نامی از آنها بمیان نیاید. زیرا ما بآنها پاسخی نداریم و نباید داشته باشیم.

داوری توده ـ ۲۳

زیان شعرهای بیهوده

پیکره‌ای که در شماره‌ی ۱۳۰ پرچم بنام «یار خیالی شاعران» چاپ شده بود حقیقت را نمایان می‌ساخت ، و مرا بر آن داشت که سطری چند بنویسم ...

👇👇👇👇👇👇
در پيرامون شعر

(بخش دوم)

اينكه ما ميگوييم : «شعر بخشی از سخنست و بايد تابع نياز باشد» شعرای ايران نفهميده‌اند.

آنان از روز نخست شعر را يك چيز جداگانه دانسته و خود آن را مطلوب شمرده نام «ادبيات» داده‌اند ، و بهمين جهت هر يكی هزارها شعر سروده و از خود يادگار گزارده‌اند.

بلكه بيشتر آنان چه در گذشته و چه اكنون شاعری را كار يا پيشه‌ای پنداشته جز بآن نپرداخته‌اند. ...

👇👇👇👇👇👇
باید شاعران و نویسندگان ما بنیاد نوینی برای «ادبیات ایران» گزارند.

باید «ادبیات» را به معنی درستش در ایران روان گردانید.

باید دستگاه بیهوده‌گویی را از ایران برچید.

باید به آزادگی و گردنفرازی ارج گزارد و گِرد چاپلوسی نگشت.

باید از ستایشگری جلو گرفت.

باید با نشان دادن آلودگیها و بدآموزیهای شاعران و نابود کردن نوشته‌ها و شعرهای آلوده و ننگین ، لکه‌هایی را که از چاپلوسیها و نادانیهای گذشتگان بر دامن «ادبیات ایران» نشسته پاک گردانید.

باید ادبیات ایران به چنان جایگاهی رسد که بجای درس چاپلوسی دادن ، گردنفرازی را به مردم یاد دهد.

باید بجای بی‌پروایی مسئولیت‌پذیری را ، بجای خودخواهی پاس دیگران داشتن را ستاید. بجای گدایی بی‌نیازی را ، بجای تنبلی کوشش و پشتکار را در جوانان بپروراند.

بجای پرگویی نیک گوش دادن و ژرف اندیشیدن ، بجای گله‌گزاری چاره‌جویی ، بجای خودسری همدستی ، بجای گردنکشی پیروی از خرد ، بجای هجو پاکزبانی را یاد دهد.

بجای خونسردی مهربانی ، بجای پا بر افتاده گزاردن دست او را گرفتن ، بجای پول‌اندوزی بنیادهای نیکوکارانه گزاردن ، بجای کینه‌توزی گذشت ، بجای گزافه‌گویی راستگویی ، بجای نومیدی و گله از روزگار ، پشتکار و شکیبایی ، بجای پیروی کورکورانه استقلال رأی و اندیشه را جایگزین گرداند.

بجای زبونی دلیری را ، بجای ستایش از سیاهکارانِ تاریخ نکوهش و نفرین بر ایشان را ، بجای دلسردی و بی‌احساسی ستایش از فداکاری را ، بجای گردن به ستم گزاردن در برابر ستم ایستادن را ، بجای گرانجانی از خود گذشتگی را یاد دهد.

کوتاه گردانیم : بجای بیخردیها خردمندی و بجای چشم به بیگانگان دوختن میهن‌پرستی را بیاموزد.

ما خود باید بچنان جایگاهی از خردمندی رسیم که از «ادبیات» پستی‌آور و زبون‌پرور بیزار گردیم و گِردش نگردیم.

ما باید خود را از «ادبیاتی» که شاه سلطان‌حسینها ، بسطامیها ، شمس تبریزیها و قاآنیها را می‌پرورد پاک گردانیم.

ادبیات ما باید لطفعلیخانها ، یارمحمدخانها ، ثقة ‌الاسلامها ، ستارخانها و حسینخان باغبانها را بپرورد. شهید خرازیها ، جهان‌آراها ، همتها ، ستاریها را بپرورد. ...

ببینید شاعر ما چه گفته :
چون زهره‌ی شیران بدرَد نعره‌ی کوس
زینهار مده جان گرامی بفسوس
دهانش شکسته باد! زبانی که به بدآموزی تر گردد بریده باد!

از آنسو نوجوان یونانی میگوید :‌ مادر! چون قدّم کوتاهست بهنگام جنگ ، شمشیرم به دشمن نخواهد رسید. مادر می‌گوید : خُب ، گامی دیگر به پیش بگزار! آفرین بر تو ای مادر! جاودان ماناد این سخنت!

این هر دو یادگارهای گذشتگان است که به دست ما رسیده. آن از «ادبیات» ننگ‌آلود دوره‌ی مغول و شاعران ایرانست و این از آموزشهای یونانیان میهن‌دوست باستان.

آیا اثر این دو یکسان است؟! هر دو را ادبیات توان نامید؟!...

کانال پاکدینی
داوری توده ـ ۲۴

چند روز پیش ،‌ در یکی از روزنامه‌های مرکز مقاله‌ای تحت عنوان «ادب و ادبیات» انتشار یافته و در آن چنین مسطور است : «دانشمندان و محققین اروپا و آمریکا که با ادبیات و کتابهای مشرق زمینی سر و کاری دارند با اینکه نمیتوانند مانند یک ایرانی باسواد بکنه دقایق معانی و حقایق عرفانی و صنایع شعری و ادبی این استادان پی ببرند اعتراف دارند که این بزرگ‌مردان از نوابغ استادان و راهنمایان بشرند ...». ...

👇👇👇👇👇👇
پاسخ ديگری به پيام بهاييان

آقاي كسروی

پيام بهاييان در شماره‌ی ۲۱۴ پرچم توجه مرا جلب نمود ميخواهم بدينوسيله پاسخ ديگری برای آن بنويسم ـ من قبل از اينكه براه پاكدينی بگروم بهايی متعصب بودم و نيك ميدانيد در سه سال پيش كه نزد شما آمدم با بودن آقايان واعظپور و واهب‌زاده و ديگران با چه حرارت و التهابی از بهاييگری دفاع مينمودم ولی پس از اينكه ايراد شما را شنيدم و كتاب راه رستگاری و مهنامه‌ی پيمان را مطالعه كردم معنی حقيقی دين براي من روشن گرديد و باشتباه خود متوجه شدم و به نارسايی كيش بهايی در مقابل حقايق پيمان اعتراف نمودم ...

👇👇👇👇👇👇
گفت و شنيد

بخش یکم

گفتيم در چند شماره از پيمان ، تنها بگفتگو از پيشامدهای كنونی ايران پردازيم و براهنماييهايی در پيرامون جنب و جوش نوين برخيزيم. اين نويد فراموش نشده و با آنهمه ناگزيريم در اين شماره اين گفتار را آوريم. يك «گفت و شنيدي» با كسی رو داده كه ميبايد خوانندگان را از آن آگاه گردانيم.

مرا آشناييست كه بيش از همه بفلسفه (فلسفه‌ی اروپايی) پرداخته و با همه‌ی جوانی آگاهيهای بسياری در آن زمينه اندوخته. اين آشنا نزد من آمده و با بودن آقاي خراسانی و ديگران بسخن پرداخته چنين ميگويد ...

👇👇👇👇👇👇
📚 معرفی کتابی از احمد کسروی

📖 دین و جهان

چاپ نخست (تهران ، چاپخانه‌ی پیمان) : ۱۳۲۳

چاپ دوم (تهران ، چاپخانه‌ی پیمان) : ۱۳۲۴

چاپ سوم (تهران) : بهمن ۱۳۳۶

نشر الکترونیکی یکم (اینترنت) : ۱۳۸۳

نشر الکترونیکی دوم (اینترنت) : آذر ۱۳۹۲

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

جستارهای این کتاب گونه‌گون است. آنها در زمینه‌های دین ، دانش ، گرفتاریهای ایران و جهان و سختی زندگانی کنونی ، جنگ ، مادیگری ، ماشینیزم ، اقتصاد دادگرانه و مانند اینها میباشند. خواننده پاسخ پرسشهای چندی را درمی‌یابد. پرسشهایی مانند اینها :

➖ آیا دانشها به تنهایی میتواند راهنمای آدمی در زندگانی باشد؟!.

➖ چرا به سختی زندگانی پیاپی افزوده میگردد؟!، (مگر نه آنکه هر روز اختراعی و کشفی رخ میدهد و ما انتظار آسودگی بیشتر داریم؟!.)

➖آیا میتوان امیدوار بود که روزی جنگ پایان پذیرد؟!.

➖ آیا دینهای کنونیِ جهان مایه‌ی گرفتاری‌اند؟!. باید بمانند یا برافتند؟!.

➖ سرچشمه‌ی رنجها و بدبختیهای آدمی چیست؟!.

➖ ارجدارترین کارهایی که در زمینه‌ی اقتصاد باید کرد تا از نارواییهای کنونی جلو گرفت چه‌هاست؟!.

➖ آیا دینها را بنیادی هست یا بیکباره بی‌بنیاد می‌باشند؟!.

➖ آیا برانگیختگان (دینگزاران) مردانی شکم‌پرست و سودجو بوده‌اند؟!.

➖ آیا یکتاپرستی دنباله‌ی بت‌پرستی است؟!.

➖ همبستگی دین و‌ دانش چیست؟!.

➖ دین چیست؟!.

➖ خرد چیست؟!.

➖ تفاوت اندیشه و پندار چیست؟!.

➖ هیاهوی «ادبیات» که در ایران راه انداختند ، تاریخچه‌اش چه می‌باشد؟!.

➖ آیا با از میان برخاستن نیازمندیها و بینواییها ، گمراهیها (مثلاً کیشها و خرافات) نیز از میان خواهد برخاست؟!.

➖ سیاست چیست؟!.

➖ انقلاب چیست؟!.

👇👇👇👇👇👇
يك رشته زشتيهايی نيز با شعرسرايی توأم است

(بخش یکم)

ما بشاعران دو ايراد ميگيريم :

يكی آنكه شعر را يك چيز جداگانه می‌شمارند و به بيهوده‌گويی ميپردازند (چنانكه اين ايراد را در گفتارهای پيش شرح داديم) ديگری اينكه هر شاعری خود را در يك رشته زشتكاريهايی آزاد می‌شمارد. بيكاری ، نان از دست ديگران خوردن ، ستايشگری و چاپلوسی ، هجو و دشنام ، گزافه و دروغ ، چيزهاييست كه نود در صد شاعران گرفتار بوده‌اند و عيبی بخود نشمارده‌اند.

اين شگفت كه مردم نيز اينها را بآنان ايراد نگرفته‌اند. از نخست ، شاعری در ايران با اين بديها توأم بوده و همچنان تا بزمان ما رسيده.

👇👇👇👇👇👇