پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
Ya'qub 9 - 1.pdf
95.5 KB
گفتار نهم

درها باز می‌شوند ـ فتح هرات ، کرمان و فارس

بخش یکم

#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار

#حسین_یزدانیان

#کانال_پاکدینی

@pakdini
پيام بملايان تبريز

چنانكه از تبريز مینويسند از چندی پيش ملايان تبريز نشستهايی دارند كه از پيمان و پرچم گفتگو ميكنند و گويا چنين گفته‌اند كه به پيمان پاسخ خواهند نوشت.

ميگويم : يك كار نيك همينست كه ميخواهید بكنيد.
كسی كه يك سخنی را نمی‌پذيرد راهش آنست كه با دليل بآن پاسخ دهد ،

و ما نيز از آن نخواهيم رنجيد بلكه خشنود خواهيم گرديد كه راه كار را پيدا كرده‌ايد.

👇👇👇👇👇👇
رُمان

كارهای اروپا بچه می‌ماند؟

بخش نهم

مقاله‌های آقای كسروی را كه در جواب خانم سياح در سه شماره‌ی پيمان می‌نوشتند خوانده نكته‌ای بخاطرم رسيد كه آرزو كردم برای چاپ در مجله بنگارم :

حكايت دجال و خر او معروف است. نگارنده از كتابها اطلاع ندارم و نميدانم علماء در اين موضوع چه نوشته‌اند. ولي در افواه مشهور است كه دجال در نواحی اصفهان در يكی از چاهها محبوس است. و چون دائماً آرزوی خروج از چاه را دارد كه سوار خر خود گرديده ...

👇👇👇👇👇👇
چه می‌باید کرد؟..

بخش دوم

اینها چیزهاییست كه بارها آزموده شده و تاریخ پر از گواهیها برای این گفتار می‌باشد. یك توده‌ی آلوده و گرفتار نیز همین حال را دارد و همه‌ی كوششهایی را كه در راه پیشرفت آن كرده شود بی‌نتیجه گزارده و كوشندگان را از پا اندازد و یا پشیمان گرداند. بر این سخن نیز گواهیهای بسیار در تاریخ هست و ما اینك بدو گواهی از تاریخ خود ایران بس می‌كنیم :

1 ) داستان نادرشاه را همه كس می‌داند. این مرد با كوششهای خود ایران را از چنگ سه دشمن بیگانه ـ روس و عثمانی و افغان ـ رهانید و بآشوبها و خودسریهایی كه در گوشه‌های كشور برخاسته بود پایان داد. سپس نیز لشكر بهندوستان و خوارزم و بخارا برده هر سه را بگشاد. یك جمله گوییم : از همان ایران شكست یافته و از میان رفته یك دولت نیرومند ...


👇👇👇👇👇👇
هر كه را دیدید كه دوباره رخت سیدی یا ملائی پوشیده بدانید یك آدم باآزرمی نیست

و از نیرنگبازی میخواهد بهره‌مندیهای نامشروعی كند

و اینست او را خوار دارید و از این پیره‌زنان و مانندگان ایشان كه از دیدن عمامه دلهایشان بتكان می‌آید و بپاسداریهایی می‌پردازند جلو گیرید.

آنان می‌پندارند از این پاسداری خدا را خشنود میگردانند.

حقیقت را بفهمانید كه خدا از این نادانیها بیزار است.

ناتوانی خردها را ببینید : بدانش ، نیكوكاری ، پارسایی ، خردمندی ، كاردانی ، دلیری و دیگر مانند اینها كمترین ارجی گزارده نمی‌شود و بچند گز تنزیف سیاه و سفید ارج گزارده می‌شود.

بدبخت از بس كه از خدا دور است گمان میكند رشته‌ی اختیار جهان در دست این تنزیفهاست

و می‌ترسد اگر پاسداری نكند آسیب بیند اینست با یك دل لرزان بپاسداریهایی می‌پردازد.

(پرچم روزانه شماره‌ی227)
Ya'qub 9 - 2.pdf
97.8 KB
گفتار نهم

درها باز می‌شوند ـ فتح هرات ، کرمان و فارس

بخش دوم

#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار

#حسین_یزدانیان

#کانال_پاکدینی

@pakdini
چگونه از كشاكش توده[ها] جلو میگیریم؟..

آقای كسروی دارنده‌ی پرچم

تحت عنوان «پیام بدانشمندان اروپا و آمریكا» در ده جزوه از روزنامه‌ی پرچم گفتار نوشته‌اید كه در جزوه‌ی نهم و دهم آن اظهار شده

توده‌ها و نژادهای گیتی هر یك در كشور خود زیند و به آبادی آن كوشند و از جنگ و چیرگی دوری جسته

هنگام بروز اختلاف بطوری كه بین افراد مردم ، بوسیله‌ی دادگاهها و داوری اشخاص رفع اختلاف می‌شود توده‌ها نیز رفع اختلاف نمایند.

👇👇👇👇👇👇
kew^kewe tudeh^.pdf
85.8 KB
چگونه از كشاكش توده‌ها جلو میگیریم؟..


#کانال_احمد_کسروی
#پرچم

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
چه می‌باید کرد؟..

بخش سوم
۲ ) داستان جنبش مشروطه : خوانندگان پیمان با این داستان آشنایند. دیگران هم توانند «تاریخ مشروطه» را بخوانند. این داستان كه در زمان ما رخ داد ، اگر نیك سنجیده و اندیشیده شود ، گواه روشن دیگری بگفته‌های ماست.

در سال ۱۲۸۵ (۱۳۲۴) كه در ایران جنبش مشروطه‌خواهی رخ داد ، یك شور و سهشی در مردم پدیدار شد كه كمتر مانند دارد. در سراسر كشور ، انبوه مردم ، از بازاریان و بازرگانان و ملایان و دیه‌داران و دیه‌نشینان و دیگران بتكان آمده همگی بآرزوی نیك بودن و نیكی كردن و كوشیدن افتادند. ...

👇👇👇👇👇👇
رُمان

بیماری پرگویی

در هر کجا خرد کمتر سخن آنجا فراوانتر

بخش دهم

از شگفتيهای زمان ما فزونی بی‌اندازه‌ی سخن است. هيچ زمانی مردم باين اندازه پرگو نبوده‌اند.

سخن در زمانهای پيشين ارج سيم و زر را داشت ولی امروز بی‌ارجتر از سفال و سنگ است.

بدانسان كه در زندگانی ساده و پيشين ما بزرگترين شماره «هزار» بود و توده‌ی انبوه بالاتر از آن شماری نمی‌شناختند ولی امروز «كرور» و «مليون» بر زبانها روانست و چه بسا كه «بليون» و «ترليون» هم بكار می‌رود ، بهمين اندازه سخن در جهان فزون گرديده است. می‌توان گفت مردم امروزی ده برابر بلكه صد برابر زمانهای پيشين گفتگو می‌نمايند يا چيز نويسی می‌كنند. ...

👇👇👇👇👇👇
مردمان در زندگانی مخیرند كه باین حقایق پیروی نمایند و یا آنها را كنار نهاده بهوس یا به پندار یا از روی نادانی رفتار دیگری پیش گیرند.

چیزی كه هست در نتیجه تفاوت بسیاری خواهند داشت.

مردمی كه بحقایق پیروی نمایند یك زندگی سرفرازانه و نیكی خواهند داشت و از آسایش و خرسندی بهره‌ی بیشتر خواهند یافت.

ولی مردمی كه بهوس یا پندار گراییده از حقایق دور افتند ناگزیر زندگی پستی پیدا كرده از آسایش بهره‌ی بسیار كمی خواهند دید.

مثلاً یكی از آن حقایق اینست : «یك مردمی كه در یك كشور میزیند باید دارای یک راه و یك آرمان باشند تا بتوانند دست بهم دهند و نیرو پدید آورند و آزادی خود را نگه دارند و بدستیاری همدیگر بسختیهای زندگانی فیروز درآیند» این یك حقیقت بسیار گرانمایه‌ایست.

كنون اگر مردمی این را دریابند و یك راهنمایی (یا راهنمایانی) از میان ایشان برخیزد و همگی را بیک راه و بیك آرمان خواند ناگزیر درمیان ایشان یگانگی و همدستی پدید آید و یك توده‌ی نیرومندی باشند كه آزادی خود را نگه دارند و با سرفرازی زندگی بسر برند (همچون بسیاری از توده‌های اروپایی كه بیش یا كم از این حقیقت آگاهند و پیروی بآن نموده‌اند) ،

و اگر مردمی از آن ناآگاه باشند و یا بیپروایی نمایند و بهوس و پندار هر كسی اندیشه‌های دیگری در مغز خود بپروراند و هر دسته‌ای آرزو و آرمان دیگری را دنبال كنند ناگزیر پراكنده و پریشان باشند

و هیچگاه با یكدیگر یگانه و همدست نتوانند بود و یك نیرویی در برابر بیگانگان پدید نتوانند آورد و اینست همیشه لگدمال و زیردست باشند و از آسایش و خرسندی كمتر بهره بینند ،

(همچون ایرانیان كه از آن حقیقت دور بوده‌اند و همیشه جز بهوسبازی و پندارپرستی نكوشیده‌اند و امروز بسزای نادانیهای خود گرفتار و لگدمال میباشند).

(پرچم روزانه شماره‌ی ۱۶۹)
داوری توده (۳۹)

آقای کسروی ، من هم از اشخاصی بودم که بشعر دلبستگی زیادی داشته و برای شاعران جایگاه و احترامی قائل بوده و باندازه‌ای بگفته‌های منظوم آنها شیفته بودم که از هر شاعری مختصر یادگاری در سینه‌ام نهفته و از نخبه گفته‌های آنها دفتری ترتیب داده بودم که در هنگام بیکاری از مطالعه‌ی آنها دلخوش بودم و حتا هر کس شعری میخواند پس از خوب گوش دادن باصرار تمام آن را گرفته و در دفتر خود یادداشت می‌نمودم

👇👇👇👇👇👇