پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
تا این اندیشه‌های پست و پراكنده درمیانست این توده روی رستگاری نخواهد دید.

(پرچم روزانه ش ۹۱)

بارها گفته‌ایم : این پراكندگی اندیشه‌ها كه شما گرفتارش هستید چاره‌ای جز این ندارد كه حقایقی بیرون آید و این پندارهای پراكنده از میان رود و شما اگر رستگاری میخواهید باید از پذیرفتن حقایق سر باز نزنید.

(پرچم روزانه شماره‌ی ۱۹۲)

این دسته مردان [خونگرم و غیرتمند] فراوانند ، ولی از هم پراكنده‌اند و بهم مربوط نمیباشند.

هر یكی به تنهایی در آتش درد می‌سوزند ، هر یكی به تنهایی می‌اندیشند و چاره‌ای نمی‌توانند.

ما میخواهیم آنان را بهم مربوط گردانیم. میخواهیم همه را بیک راه كشانیم.

بآنانست كه آواز برداشته میگوییم :

بیایید ای غیرتمندان ، بیایید ای دلسوختگان ، بیایید هم‌اندیشه باشیم و بچاره‌ی دردها كوشیم ، بیایید از دور و نزدیك دست بهم دهیم و این توده‌ی گرفتار را رها گردانیم.

رستگاری ایران با دست شما تواند بود. ولی باید بیک راهی درآیید و همگی اندیشه و آرزو یكی گردانید.

باید از دور و نزدیك خود را بما بشناسانید و با ما ارتباط پیدا كنید.

(پرچم روزانه شماره‌ی ۷۱)
راه رستگاری

گفتار دوم

دين چيست و برای چيست؟.

دين از هر باره بتاريكی افتاده.

شما اگر بپرسيد : بَهر چه بايد آدميان دين داشته باشند؟..

چرا هر كسی سرخود نباشد؟..

يا بپرسيد : چه چيزهاست كه دين ناميده می‌شود؟ آيا جهت آنها چيست؟..

يا چه سودی بايد از دين در دست باشد؟..

بهيچ يكی پاسخ درستی نتوانيد شنيد.

ديندار و بيدين همه از اينها بيگانه‌اند و از اينجاست كه آن گمراهيها و پراكندگيها پيدا شده.

👇👇👇👇👇👇
شاه سابق میهن پرست بود

آقای كسروی دارنده‌ی پرچم

مردم رضائیه دو چیز را هیچوقت فراموش نخواهند كرد.

یكی زخمهائی را كه بعد از سوم شهریور ماه بقلبشان وارد شده ، و یكی مرهم آن زخمها كه روزنامه‌ی پرچم است.

مردم بیچاره‌ی رضائیه نسبت بنامه‌ی پرچم علاقه و ایمان پیدا كرده‌اند و چاره‌ی دردها و زخمهای خود را بوسیله‌ی آن نامه میجویند اینست كه پرچم در رضائیه خواننده‌ی زیادی دارد.

👇👇👇👇👇👇
داوری توده ـ ۴۶

آقای مدير محترم نامه‌ی گرامی پرچم

از بدو انتشار پرچم تاكنون همه‌ی آنها را خوانده و چون حقيقت بوده همه‌ی آنها را پذيرفته و بكار بسته‌ام كوتاه سخن آنكه خود و خدا و حقايق زندگی را (تا آنجايی كه در اين مدت نوشته‌اند) شناخته‌ام و اينك با ۱۰ ماه پيش خود فرق زيادی نموده‌ام در اين صورت من هم يكی از هزاران افراد طرفدار حزب آزادگان بوده و چون اين حزب خواهان حقيقت است من هم همه چيز خود را مرهون زحمات آن نويسنده‌ی دانشمند بوده و بدينوسيله با خامه‌ی شكسته‌ی خود می‌خواهم از زحمات طاقت‌فرسایی كه آن مدير محترم در اين راه تحمل فرموده‌اند سپاسگزاری نمايم. ...

👇👇👇👇👇👇
خرده‌گیری و پاسخ آن (5)

آقای برهانی از بندرشاهپور می‌نویسند :

یكی از مشتركین بپاسخ‌گوییهای پرچم و نظر دارنده‌ی پرچم كه اغلب با تندی نوشته می‌شود و واژه‌های نامردان و مانندهای آن بكار میرود ایراد گرفته میگوید چه جای اینگونه كلمه‌هاست.

👇👇👇👇👇👇
اینها [کسانی که هر گونه گرد آمدن مردم بسر خود را اتحاد می‌پندارند] تنها مربوط شدن صد تن یا كمتر یا بیشتر را بهمدیگر یگانگی[=اتحاد] می‌شناسند.

در حالی كه آن یگانگی نیست و خود سودی ندارد. زیرا یك دسته‌ای كه با آن ترتیب بهم مربوط شوند و درمیان ایشان اشتراكی در اندیشه و باور و آرزو نباشد با یك پیشامدی پراكنده گردند و اساساً از چنین دسته‌ای كاری ساخته نگردد.

از تاریخ دلیلهای بسیار برای این گفته پیدا توان كرد.

در آغاز مشروطه روزنامه‌ها پیاپی مردم را به «اتحاد و اتفاق» دعوت میكردند. هر روز گفتارها بود كه در این زمینه نوشته می‌شد.

نویسندگان بجای آنكه معنی درست مشروطه را بمردم بفهمانند و حقایق را شرح داده تصرف در اندیشه‌های آنان كنند و از این راه «یگانگی و همدستی» در میان ایشان پدید آورند ، هر روز فشار آورده بمردم میگفتند : «اتحاد كنید» و «دست برادری بهم دهید» و «اعتصموا بحبل الله» و مانند اینها. آن وقت داستانها از یگانگی و همدستی توده‌های اروپایی می‌سرودند.

در نتیجه‌ی این كار مردم در تهران و دیگر جاها بتكان آمده آرزو میكردند كه همدستی نمایند. ولی چه می‌كردند؟... مثلاً در یك مسجدی پانصد تن گرد می‌آمدند و یكی پا می‌شد و ستایش از «اتحاد» میكرد و بالاخره همگی پیمان می‌بستند كه «متحد» باشند و باهم برادری نمایند ، و سپس برداشته بتهران یا بشهرهای دیگر تلگرافهای گزافه‌آمیز می‌كردند كه ما مردم فلان شهر ده هزار نفر متحد شده‌ایم و پیمان برادری بسته‌ایم.

در حالی كه دلهای آنها پر از اندیشه‌های گوناگون بود و در نهان كمترین وسیله برای همدستی و یگانگی باهم نداشتند ،

و این بود پس از چند ماهی همینكه در تهران حاجی شیخ فضل الله نوری و در نجف سیدكاظم یزدی با مشروطه مخالفت نمودند همان كسان بمیانشان دوتیرگی افتاده و دسته‌ی انبوهی از آنان كه دیروز بنام مشروطه‌خواهی اتحاد كرده بودند امروز مشروطه‌خواهان را بیدین شناختند و در تبریز و برخی شهرهای دیگر تفنگهای خود را برداشته بكشتن مشروطه‌خواهان برخاستند.

این بود پایان آن پیمانهای اتحاد كه باهم می‌بستند.

(پرچم روزانه شماره‌ی 68)
هشت مرزبان جانسپار ایران در مرز چالدران
افسوسمندانه در زدوخوردهای مرزی چند روز پیش میان اشرار نامرد و مرزبانان غیرتمند غرب کشور در منطقه‌ی چالدران ، هشت سرباز این میهن بخون خود درغلتیدند. ما از این پیشامد اندوه بدل داریم و با مردم ایران و خانواده های ایشان غمخواری می کنیم.
سخن زیر همه‌ی ما را به اندیشیدن وامیدارد و چون ارجدارش یافتیم از کانال وطن یولی
@Vatanyoli
در اینجا می‌آوریم. امیدمندیم همه از جمله همان اشرار را به اندیشیدن وادارد :
راستی؛ وقتی آتش کینه تروریست ها روی مدافعان خاک ایران گشوده می شد، آیا گلوله های کین آلودشان میپرسیدند کُرد هستید یا آذری یا ...؟!
چرا بكار از راهش نمی‌آیید؟!.

(بخش یکم)

یك رفتار بدی كه ما از ایرانیان می‌بینیم آنست كه پیاپی میخواهند بنالند و گله كنند و فریاد برآورند ، چاره‌ی دردها را تنها در این میدانند.

هر روزی كه پست میرسد یك دسته از این گله‌ها و ناله‌ها برای ما ارمغان می‌آورد.

👇👇👇👇👇👇