در پيرامون رمان
بخش نوزدهم
يكی از ارمغانهای اروپا بايران رمان و رماننويسی است. نتيجه‌ی آن تباه شدن خرد ايرانيان است. بچشم خود می‌بينيم كه عده‌ی زيادی از ايرانيان چنان وقت گرانبهای خويش را بخواندن افسانه‌های بيسر و ته و داستانهای دروغی می‌گذرانند و نيز عده‌ای از تحصيل‌كردگان كه بايد وقت خويش را صرف كارهای سودمند نمايند به نوشتن و ترجمه كردن اين رمانها از زبانهای بيگانه می‌پردازند و بدينطريق روزگار خويش را تباه ساخته ديگران را نيز بدبخت می‌نمايند. من ميخواهم از اين آقايان مترجمين و رماننويسان كه از چهل سال باز در ايران پيدا شده‌اند بپرسم كه از اين كار خويش چه نتيجه‌ای ميخواسته‌اند؟!. ...
👇👇
بخش نوزدهم
يكی از ارمغانهای اروپا بايران رمان و رماننويسی است. نتيجه‌ی آن تباه شدن خرد ايرانيان است. بچشم خود می‌بينيم كه عده‌ی زيادی از ايرانيان چنان وقت گرانبهای خويش را بخواندن افسانه‌های بيسر و ته و داستانهای دروغی می‌گذرانند و نيز عده‌ای از تحصيل‌كردگان كه بايد وقت خويش را صرف كارهای سودمند نمايند به نوشتن و ترجمه كردن اين رمانها از زبانهای بيگانه می‌پردازند و بدينطريق روزگار خويش را تباه ساخته ديگران را نيز بدبخت می‌نمايند. من ميخواهم از اين آقايان مترجمين و رماننويسان كه از چهل سال باز در ايران پيدا شده‌اند بپرسم كه از اين كار خويش چه نتيجه‌ای ميخواسته‌اند؟!. ...
👇👇
dar pir^mune rom^n - 19.pdf
136.4 KB
در پیرامون رمان
بخش نوزدهم
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش نوزدهم
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
آنچه یك توده را نابود سازد اندیشه‌های بیهوده و پراكنده است.
اندیشه‌های بیهوده و پراكنده از یكسو مردم را از هم پراكَنَد و توده را از نیرو اندازد و از یكسو دلها را بخود واداشته از پرداختن بكار و زندگی دور سازد.
كسانی را اینها خرد می‌نمایند. ولی گرفتاری بس بزرگی می‌باشد.
دوباره می‌گوییم : آنچه ایران را لگدمال پای مغولان گردانید این پتیاره‌گرفتاری بود.
اگر چنگیزخان در آغاز قرن پنجم برخاستی كمتر كاری توانستی.
تا این هنگام ایرانیان بیداردلانه زندگی می‌نمودند و گذشته از فرمانروایان و لشكرهای ایشان از خود توده ، مردان كاری فراوان برمی‌خاست
ولی از آن سپس بدآموزیهایی از صوفیگری و باطنیگری و خراباتیگری و مانند اینها رواج یافت ، و در دویست سال همه‌ی دلها را با اندیشه‌های پراكنده آكند ، و یكباره توده را از هم پراكند ، و خود نتیجه‌ی اینها بود كه صد ملیون مردم گوسفندوار زبون گرگان مغول گردیدند.
نتیجه‌ی اینها بود كه چنگیزخان چهار سال در آنسوی جیحون نشست و كشتارهای پیاپی كرد و از سراسر كشور یك مرد برنخاست كه مردم را بشوراند و بر سر دشمن كشاند.
اگر كسی انگیزه‌ی این داستان دلگداز را خواهد باید بگوید : ملیونها زنان و كودكان بیگناه قربانی هوسهای پست خانقاه‌نشینان و یاوه‌بافان و دیگر بدآموزان تیره‌درون گردیدند.
امروز نیز بدترین گرفتاری شرق آنست.
امروز نه تنها مردمان از راه بیرون رفته‌اند ، خود راهی در میان نمانده.
گمراهیها و پراكنده‌اندیشیها كه از قرنهای پیشین مانده از صد سال باز آنها را هرچه فزونتر گردانیده و تا توانسته‌اند این آتش گرفتاری را دامن زده‌اند.
كارگرترین افزاری كه سیاست غرب در دست می‌دارد همینست.
زندگانی راه خواهد و باید مردمان همواره چشم بجلو دارند و بیدار باشند.
بیچاره شرقیان نه تنها راه نمی‌دارند و همه سرگردانند ، در آن سرگردانی نیز همه رو بسوی پشت سر می‌دارند و جز بگذشته نمی‌پردازند.
این خود گرفتاری را هرچه بدتر گردانیده و شما آن را ببینید كه چه كوششهایی برای سرگرمی مردمان با گذشته بكار می‌رود
(راه رستگاری ، گفتار بیست و چهارم)
اندیشه‌های بیهوده و پراكنده از یكسو مردم را از هم پراكَنَد و توده را از نیرو اندازد و از یكسو دلها را بخود واداشته از پرداختن بكار و زندگی دور سازد.
كسانی را اینها خرد می‌نمایند. ولی گرفتاری بس بزرگی می‌باشد.
دوباره می‌گوییم : آنچه ایران را لگدمال پای مغولان گردانید این پتیاره‌گرفتاری بود.
اگر چنگیزخان در آغاز قرن پنجم برخاستی كمتر كاری توانستی.
تا این هنگام ایرانیان بیداردلانه زندگی می‌نمودند و گذشته از فرمانروایان و لشكرهای ایشان از خود توده ، مردان كاری فراوان برمی‌خاست
ولی از آن سپس بدآموزیهایی از صوفیگری و باطنیگری و خراباتیگری و مانند اینها رواج یافت ، و در دویست سال همه‌ی دلها را با اندیشه‌های پراكنده آكند ، و یكباره توده را از هم پراكند ، و خود نتیجه‌ی اینها بود كه صد ملیون مردم گوسفندوار زبون گرگان مغول گردیدند.
نتیجه‌ی اینها بود كه چنگیزخان چهار سال در آنسوی جیحون نشست و كشتارهای پیاپی كرد و از سراسر كشور یك مرد برنخاست كه مردم را بشوراند و بر سر دشمن كشاند.
اگر كسی انگیزه‌ی این داستان دلگداز را خواهد باید بگوید : ملیونها زنان و كودكان بیگناه قربانی هوسهای پست خانقاه‌نشینان و یاوه‌بافان و دیگر بدآموزان تیره‌درون گردیدند.
امروز نیز بدترین گرفتاری شرق آنست.
امروز نه تنها مردمان از راه بیرون رفته‌اند ، خود راهی در میان نمانده.
گمراهیها و پراكنده‌اندیشیها كه از قرنهای پیشین مانده از صد سال باز آنها را هرچه فزونتر گردانیده و تا توانسته‌اند این آتش گرفتاری را دامن زده‌اند.
كارگرترین افزاری كه سیاست غرب در دست می‌دارد همینست.
زندگانی راه خواهد و باید مردمان همواره چشم بجلو دارند و بیدار باشند.
بیچاره شرقیان نه تنها راه نمی‌دارند و همه سرگردانند ، در آن سرگردانی نیز همه رو بسوی پشت سر می‌دارند و جز بگذشته نمی‌پردازند.
این خود گرفتاری را هرچه بدتر گردانیده و شما آن را ببینید كه چه كوششهایی برای سرگرمی مردمان با گذشته بكار می‌رود
(راه رستگاری ، گفتار بیست و چهارم)
Nãderwãh Naqavi Pãkbãz 9 10 11.pdf
82.7 KB
۹ - گشودن اروميه و تبريز
۱۰ - جنگ ابراهيم‌خان با افغانها و شكست او
۱۱ - بازگشت نادر به خراسان
#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
۱۰ - جنگ ابراهيم‌خان با افغانها و شكست او
۱۱ - بازگشت نادر به خراسان
#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
r^he rastg^ri 21.pdf
98.4 KB
راه رستگاری
گفتار بیست و یکم
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
گفتار بیست و یکم
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
در بدی تا كجا پیش رفته‌اند؟!.
چنانكه خوانندگان میدانند در تبریز هر سال زمستان برای دستگیری از بینوایان پولی از توانگران گرد آورده می‌شود ،
امسال نیز آقای استاندار آذربایجان بهمدستی «آزادگان» پیشگام شدند و باز كوشش آغاز كردند ، و چنانكه تلگرافشان را در پرچم بچاپ رسانیدیم یك زمینه‌ی نیكی برای این دستگیری فراهم گردانیدند.
لیكن چنانكه گفته می‌شود ...
👇👇
چنانكه خوانندگان میدانند در تبریز هر سال زمستان برای دستگیری از بینوایان پولی از توانگران گرد آورده می‌شود ،
امسال نیز آقای استاندار آذربایجان بهمدستی «آزادگان» پیشگام شدند و باز كوشش آغاز كردند ، و چنانكه تلگرافشان را در پرچم بچاپ رسانیدیم یك زمینه‌ی نیكی برای این دستگیری فراهم گردانیدند.
لیكن چنانكه گفته می‌شود ...
👇👇
dar badi t^ koj^ piw rafteand.pdf
81.3 KB
در بدی تا كجا پیش رفته‌اند؟!.
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
جعفربن‌محمد که ما او را بنیادگزار این کیش می‌شناسیم ، پسر خود اسماعیل را به جانشینی نامزد گردانیده بود. ولی اسماعیل پیش از وی مُرد (و این مرگ او داستانی پیدا کرد که خواهیم نوشت) ، و اینبود پس از وی پسر دیگرش موسی‌الکاظم جانشین گردید.
در زمان این امام خلیفه‌ی عباسی بدگمان گردیده او را از مدینه به بغداد آورد و بیست و هفت سال در زندان نگه داشت تا درگذشت.
پس از وی پسرش علی‌الرضا جانشین میبود و این همانست که مأمون به ولیعهدیش برگزید و به خراسانش خواست ، و این خود پرسشیست که کسی که خود را از سوی خدا برگزیده برای خلافت می‌شناخت و خلیفه‌ی عباسی را «جائر و غاصب» میدانست چگونه ولیعهدی او را پذیرفت؟!.
پس از وی پسرش محمدالتقی که دختر مأمون را نیز گرفته بود امام شد.
پس از وی پسرش علی‌النقی جانشین گردید. پس از وی پسرش حسن‌العسکری که به شمارش خود شیعیان امام یازدهم میبود ، جایش را گرفت.
ولی چون این نیز مُرد ، یک داستان شگفتتری در تاریخچه‌ی شیعیگری رُخ داد و شیعیگری بار دیگر رنگی به خود گرفت.
چگونگی آنکه این امام یازدهم را فرزندی شناخته نشده بود. از اینرو چون مُرد به میان پیروانش پراکندگی افتاد.
یک دسته گفتند : «امامت پایان پذیرفت».
یک دسته برادر او جعفر را (که شیعیان جعفر کذّاب مینامند) به امامی پذیرفتند.
یک دسته هم چنین گفتند : «آن امام را پسری پنج ساله هست که در سرداب نهان می‌باشد و امام اوست».
سردسته‌ی اینان و گوینده‌ی این سخن عثمان‌بن‌سعید نامی میبود که خود را «باب» (یا درِ امام) نامیده میگفت : «آن امام مرا میانه‌ی خود و مردم میانجی گردانیده. شما هر سخنی میدارید به من بگویید و هر پولی میدهید به من بدهید» و گاهی نیز پیغامهایی از سوی آن امام ناپیدا (به گفته‌ی خودش : «توقیع») به مردم میرسانید.
دوباره میگویم : داستان بسیار شگفتی میبود. آن بچه‌ای که اینان میگفتند ، کسی ندیده و از بودنش آگاه نشده بود و این نپذیرفتنیست که کسی را فرزندی باشد و هیچکس نداند.
آنگاه امام چرا رو میپوشید؟!... چرا از سرداب بیرون نمی‌آمد؟!... اگر امام پیشواست باید در میان مردم باشد و آنان را راه بَرد. نهفتگی بهرِ چه میبود؟!...
لیکن در شیعیگری دلیل خواستن و یا چیزی را به داوری خِرد سپاردن از نخست نبوده و کنون هم نبایستی بود. آنگاه شیعیان با آن پافشاری که در کیش خود میداشتند و با آن دوری که از مسلمانان (یا سُنّیان) پیدا کرده بودند این نشدنی بود که از راه خود بازگردند ، و ناچار میبودند که هرچه پیش می‌آید بپذیرند و گردن گزارند.
با اینحال چون کار عثمان‌بن‌سعید و جایگاه والایی که برای خود بازکرده و به شیعیان فرمان می‌رانْد ، به کسان بسیاری ، بویژه به آنانکه هوشیار میبودند و پی به راز کار میبردند ، گران می‌افتاد ، از اینرو کشاکشهای بسیاری برخاست و ما نامهای ده تن بیشتر در کتابها می‌یابیم که آنان نیز به دعوی میانجیگری از امام ناپیدا برخاسته و همچون عثمان بن سعید خود را «در» نامیده‌اند ، و عثمان یا جانشینانش آنان را دروغگو خوانده از امام «توقیع» دربار‌ه‌ی بیزاری از ایشان بیرون آورده‌اند.
پس از عثمان پسرش محمد دعوی دری داشت. او نیز «توقیعها » از «ناحیه‌ی مقدسه‌ی» امام ناپیدا بیرون آورده و پولها از مردم گرفته به گفته‌ی خودش در توی «خیک روغن» به خانه‌ی امام میفرستاد.
پس از او نوبت به حسین‌بن‌روح نامی رسید ، پس از او محمدبن‌علی‌سیمری که همانا از ایرانیان میبوده «در» گردید.
هفتاد سال کمابیش این داستان درمیان میبود. لیکن چون سیمری را مرگ فرارسید کسی را جانشین نگردانیده «توقیع» از امام بیرون آورده که دیگر دری نخواهد بود و امام بیکبار ناپیدا خواهد بود. دانسته نیست این کار او چه رازی میداشت.
از آن زمان شیعیان به یکبار بی‌امام گردیدند و بیسر ماندند.
لیکن چون «حدیثهایی» از امامان در میان میبود ، بدینسان : «در رخدادها به آنانکه گفته‌های ما را یاد گرفته‌اند بازگردید. آنان«حجت» من به شمایند و من «حجت» خدا به آنان می‌باشم» (1) ، ملایان و فقها به همین دستاویز خود را جانشین امام خواندند و به شیعیان پیشوایی آغاز کردند.
به گفته‌ی خودشان آن چهار تن جانشینان ویژه «نواب خاصه» میبودند و اینان جانشینان همگان «نواب عامه» میباشند.
اینكه امروز ملایان آن جایگاه را برای خودشان باز کرده‌اند و مردم را زیردست خود می‌شمارند و از آنان «خمس و مال امام» میگیرند ، بلکه سررشته‌داری (یا حکومت) را ازآن‌ِ خود شناخته دولت را «غاصب» و «جائر» می‌شمارند ، این دستگاه به این بزرگی ریشه و بنیادش جز آن دو «حدیث» نمیباشد.
(1) : « و اما فی الحوادث الواقعه فارجعوا فیها الی رواه حدیثنا فانهم حجتی علیكم كما انا حجه الله علیهم».
(کتاب شیعیگری یا بخوانند و داوری کنند ، (داوری) ، گفتار یکم : شیعیگری چگونه پیدا شده؟)
در زمان این امام خلیفه‌ی عباسی بدگمان گردیده او را از مدینه به بغداد آورد و بیست و هفت سال در زندان نگه داشت تا درگذشت.
پس از وی پسرش علی‌الرضا جانشین میبود و این همانست که مأمون به ولیعهدیش برگزید و به خراسانش خواست ، و این خود پرسشیست که کسی که خود را از سوی خدا برگزیده برای خلافت می‌شناخت و خلیفه‌ی عباسی را «جائر و غاصب» میدانست چگونه ولیعهدی او را پذیرفت؟!.
پس از وی پسرش محمدالتقی که دختر مأمون را نیز گرفته بود امام شد.
پس از وی پسرش علی‌النقی جانشین گردید. پس از وی پسرش حسن‌العسکری که به شمارش خود شیعیان امام یازدهم میبود ، جایش را گرفت.
ولی چون این نیز مُرد ، یک داستان شگفتتری در تاریخچه‌ی شیعیگری رُخ داد و شیعیگری بار دیگر رنگی به خود گرفت.
چگونگی آنکه این امام یازدهم را فرزندی شناخته نشده بود. از اینرو چون مُرد به میان پیروانش پراکندگی افتاد.
یک دسته گفتند : «امامت پایان پذیرفت».
یک دسته برادر او جعفر را (که شیعیان جعفر کذّاب مینامند) به امامی پذیرفتند.
یک دسته هم چنین گفتند : «آن امام را پسری پنج ساله هست که در سرداب نهان می‌باشد و امام اوست».
سردسته‌ی اینان و گوینده‌ی این سخن عثمان‌بن‌سعید نامی میبود که خود را «باب» (یا درِ امام) نامیده میگفت : «آن امام مرا میانه‌ی خود و مردم میانجی گردانیده. شما هر سخنی میدارید به من بگویید و هر پولی میدهید به من بدهید» و گاهی نیز پیغامهایی از سوی آن امام ناپیدا (به گفته‌ی خودش : «توقیع») به مردم میرسانید.
دوباره میگویم : داستان بسیار شگفتی میبود. آن بچه‌ای که اینان میگفتند ، کسی ندیده و از بودنش آگاه نشده بود و این نپذیرفتنیست که کسی را فرزندی باشد و هیچکس نداند.
آنگاه امام چرا رو میپوشید؟!... چرا از سرداب بیرون نمی‌آمد؟!... اگر امام پیشواست باید در میان مردم باشد و آنان را راه بَرد. نهفتگی بهرِ چه میبود؟!...
لیکن در شیعیگری دلیل خواستن و یا چیزی را به داوری خِرد سپاردن از نخست نبوده و کنون هم نبایستی بود. آنگاه شیعیان با آن پافشاری که در کیش خود میداشتند و با آن دوری که از مسلمانان (یا سُنّیان) پیدا کرده بودند این نشدنی بود که از راه خود بازگردند ، و ناچار میبودند که هرچه پیش می‌آید بپذیرند و گردن گزارند.
با اینحال چون کار عثمان‌بن‌سعید و جایگاه والایی که برای خود بازکرده و به شیعیان فرمان می‌رانْد ، به کسان بسیاری ، بویژه به آنانکه هوشیار میبودند و پی به راز کار میبردند ، گران می‌افتاد ، از اینرو کشاکشهای بسیاری برخاست و ما نامهای ده تن بیشتر در کتابها می‌یابیم که آنان نیز به دعوی میانجیگری از امام ناپیدا برخاسته و همچون عثمان بن سعید خود را «در» نامیده‌اند ، و عثمان یا جانشینانش آنان را دروغگو خوانده از امام «توقیع» دربار‌ه‌ی بیزاری از ایشان بیرون آورده‌اند.
پس از عثمان پسرش محمد دعوی دری داشت. او نیز «توقیعها » از «ناحیه‌ی مقدسه‌ی» امام ناپیدا بیرون آورده و پولها از مردم گرفته به گفته‌ی خودش در توی «خیک روغن» به خانه‌ی امام میفرستاد.
پس از او نوبت به حسین‌بن‌روح نامی رسید ، پس از او محمدبن‌علی‌سیمری که همانا از ایرانیان میبوده «در» گردید.
هفتاد سال کمابیش این داستان درمیان میبود. لیکن چون سیمری را مرگ فرارسید کسی را جانشین نگردانیده «توقیع» از امام بیرون آورده که دیگر دری نخواهد بود و امام بیکبار ناپیدا خواهد بود. دانسته نیست این کار او چه رازی میداشت.
از آن زمان شیعیان به یکبار بی‌امام گردیدند و بیسر ماندند.
لیکن چون «حدیثهایی» از امامان در میان میبود ، بدینسان : «در رخدادها به آنانکه گفته‌های ما را یاد گرفته‌اند بازگردید. آنان«حجت» من به شمایند و من «حجت» خدا به آنان می‌باشم» (1) ، ملایان و فقها به همین دستاویز خود را جانشین امام خواندند و به شیعیان پیشوایی آغاز کردند.
به گفته‌ی خودشان آن چهار تن جانشینان ویژه «نواب خاصه» میبودند و اینان جانشینان همگان «نواب عامه» میباشند.
اینكه امروز ملایان آن جایگاه را برای خودشان باز کرده‌اند و مردم را زیردست خود می‌شمارند و از آنان «خمس و مال امام» میگیرند ، بلکه سررشته‌داری (یا حکومت) را ازآن‌ِ خود شناخته دولت را «غاصب» و «جائر» می‌شمارند ، این دستگاه به این بزرگی ریشه و بنیادش جز آن دو «حدیث» نمیباشد.
(1) : « و اما فی الحوادث الواقعه فارجعوا فیها الی رواه حدیثنا فانهم حجتی علیكم كما انا حجه الله علیهم».
(کتاب شیعیگری یا بخوانند و داوری کنند ، (داوری) ، گفتار یکم : شیعیگری چگونه پیدا شده؟)
در پيرامون رمان
بخش بیستم
آقای كسروی
اكنون كه بزرگمردی چون شما پرچم راهنمایی را برافراشته و در راه يك خواست گرانمايه‌ای می‌كوشيد و حقايق و راستيها را يك بيك فراراه نيازمندان و گمراهان می‌نهيد و با نور خرد و بينایی راه رستگاری توده‌ی ايران را روشن می‌كنيد ما جامعه‌ی محصلين نيز انتظار آن را داريم كه زودتر اين كنكاشها و رنجها سود خود را داده و در بيداری اين توده پيروزمند گرديد. اين است با اين روش خردمندانه‌ی شما حق داريم بآتيه‌ی نيكوی اين كشور و مردمی كه در آن می‌زيند دلها را از اميد انباشته كرده و همچنان بر ما بايا است كه در اين كار از شما سرمشق گرفته و توده را نيكی‌پذير و راستی‌شناس كنيم و بديهايشان را برشمرده و در اين كوشش دشوار كه نبرد با خرافات و انديشه‌های كوتاه و نارسا است با شما همراهی نمایيم. همانگونه كه اشاره شده يكی ديگر از علل درماندگی اين توده رواج رمان است. ...
👇👇
بخش بیستم
آقای كسروی
اكنون كه بزرگمردی چون شما پرچم راهنمایی را برافراشته و در راه يك خواست گرانمايه‌ای می‌كوشيد و حقايق و راستيها را يك بيك فراراه نيازمندان و گمراهان می‌نهيد و با نور خرد و بينایی راه رستگاری توده‌ی ايران را روشن می‌كنيد ما جامعه‌ی محصلين نيز انتظار آن را داريم كه زودتر اين كنكاشها و رنجها سود خود را داده و در بيداری اين توده پيروزمند گرديد. اين است با اين روش خردمندانه‌ی شما حق داريم بآتيه‌ی نيكوی اين كشور و مردمی كه در آن می‌زيند دلها را از اميد انباشته كرده و همچنان بر ما بايا است كه در اين كار از شما سرمشق گرفته و توده را نيكی‌پذير و راستی‌شناس كنيم و بديهايشان را برشمرده و در اين كوشش دشوار كه نبرد با خرافات و انديشه‌های كوتاه و نارسا است با شما همراهی نمایيم. همانگونه كه اشاره شده يكی ديگر از علل درماندگی اين توده رواج رمان است. ...
👇👇
dar pir^mune rom^n - 20.pdf
167.1 KB
در پیرامون رمان
بخش بیستم
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم_نیمه‌ماهه
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش بیستم
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم_نیمه‌ماهه
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Nãderwãh Naqavi Pãkbãz 12 13.pdf
100.6 KB
12ـ گشودن هرات و كندن ريشه‌ی افغانهای ابدالی
13ـ رفتن شاه‌تهماسب به ايروان
#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
🌐 @pakdini
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
13ـ رفتن شاه‌تهماسب به ايروان
#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
🌐 @pakdini
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
r^he rastg^ri 22.pdf
95.2 KB
راه رستگاری
گفتار بیست و دوم
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
گفتار بیست و دوم
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
یادی از پیمان
میدانم كسانی خواهند گفت : یك مهنامه چیست كه روز بیرون آمدن شماره‌ی نخست آن عید باشد.
میگویم : بهتر است این كسان پیمان را بخوانند تا دریابند كه در آن یك مهنامه‌ای همچون مهنامه‌های دیگر نبوده و نیست.
پیمان از گام نخست چند مقصد بزرگ را دنبال كرده و بهمه‌ی آنها فیروز گردیده :
👇👇
میدانم كسانی خواهند گفت : یك مهنامه چیست كه روز بیرون آمدن شماره‌ی نخست آن عید باشد.
میگویم : بهتر است این كسان پیمان را بخوانند تا دریابند كه در آن یك مهنامه‌ای همچون مهنامه‌های دیگر نبوده و نیست.
پیمان از گام نخست چند مقصد بزرگ را دنبال كرده و بهمه‌ی آنها فیروز گردیده :
👇👇
y^di az Peym^n.pdf
75.9 KB
یادی از پیمان
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
در پيرامون رمان
بخش بیست و یکم
راهنمای ارجمند
نخست‌بار پس از خواندن كتاب در پيرامون رمان فَرجادم مرا واداشت كه با نوشتن واژه‌هایی چند سَهِشهای پاكدلانه‌ی خود را بنام ارجشناسی از آن گفتارهای گرانمايه بازنمايم. رُلی كه رمان در زندگانی من بازی كرده اگر بخواهم بزندم سخن بدرازا خواهد كشيد. اينست بكوتاهی ميكوشم.
اولين رمانی كه بآن برخوردم كتاب پربرگ (الف اليل و اليله) بود. اين كتاب كه هم خود و هم نويسنده‌اش نابود باد نزديك بدو ماه از زمان گرانبهای جوانی مرا تلف و هدر گردانيد. كاش بهمين جا پايان می‌يافت ولی متأسفانه مرا بدره‌ی جهالت و جوانی كشانيد كه تا دو سال انديشه‌های مرا پراكنده و از كار بازم میداشت. دو سال بيكار و بيعار بسر بردم. ...
👇👇
بخش بیست و یکم
راهنمای ارجمند
نخست‌بار پس از خواندن كتاب در پيرامون رمان فَرجادم مرا واداشت كه با نوشتن واژه‌هایی چند سَهِشهای پاكدلانه‌ی خود را بنام ارجشناسی از آن گفتارهای گرانمايه بازنمايم. رُلی كه رمان در زندگانی من بازی كرده اگر بخواهم بزندم سخن بدرازا خواهد كشيد. اينست بكوتاهی ميكوشم.
اولين رمانی كه بآن برخوردم كتاب پربرگ (الف اليل و اليله) بود. اين كتاب كه هم خود و هم نويسنده‌اش نابود باد نزديك بدو ماه از زمان گرانبهای جوانی مرا تلف و هدر گردانيد. كاش بهمين جا پايان می‌يافت ولی متأسفانه مرا بدره‌ی جهالت و جوانی كشانيد كه تا دو سال انديشه‌های مرا پراكنده و از كار بازم میداشت. دو سال بيكار و بيعار بسر بردم. ...
👇👇
dar pir^mune rom^n - 21.pdf
142.5 KB
در پیرامون رمان
بخش بیست و یکم
#کانال_احمد_کسروی
#ماهنامه‌ی_مهرماه_۱۳۲۴
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش بیست و یکم
#کانال_احمد_کسروی
#ماهنامه‌ی_مهرماه_۱۳۲۴
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi