ما بزبان تركی ایرادی نداریم ، آن هم یكی از زبانهای بزرگ جهانست و خود زبان تواناییست.
ولی سود ما در اینست كه آن را از آذربایجان برداریم و فارسی را چنانكه زبان نوشتنست زبان سخن گفتن گردانیم. ...
زبان تركی در آذربایجان در نتیجهی حوادث انتشار یافته و بهر حال همین دو زبانی میانهی آذربایجان و دیگر شهرهای ایران همیشه عنوان به ماجراجویان داده و میدهد كه هر زمان فرصتی بدست آوردند نغمهی جدایی آذربایجان را بنوازند و تهرانی و تبریزی را با هم دشمن گردانند.
این خود زیان كوچكی نیست و ما باید زمینهی آن را از میان ببریم
و هر كسی كه در آذربایجان باشد باید در این باره با ما همآواز و همراه شود.
از عناد برسر عقیدههای بیدلیل نتیجه نتوان برد.
(پرچم روزانه شمارهی 162)
ولی سود ما در اینست كه آن را از آذربایجان برداریم و فارسی را چنانكه زبان نوشتنست زبان سخن گفتن گردانیم. ...
زبان تركی در آذربایجان در نتیجهی حوادث انتشار یافته و بهر حال همین دو زبانی میانهی آذربایجان و دیگر شهرهای ایران همیشه عنوان به ماجراجویان داده و میدهد كه هر زمان فرصتی بدست آوردند نغمهی جدایی آذربایجان را بنوازند و تهرانی و تبریزی را با هم دشمن گردانند.
این خود زیان كوچكی نیست و ما باید زمینهی آن را از میان ببریم
و هر كسی كه در آذربایجان باشد باید در این باره با ما همآواز و همراه شود.
از عناد برسر عقیدههای بیدلیل نتیجه نتوان برد.
(پرچم روزانه شمارهی 162)
تاریخ و پندهایش
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
8ـ4) مغولان
این آتش خانمانسوز را در ایران محمد خوارزمشاه برافروخت و گناه بیشتر از آن گردن شكسته میباشد. ولی خود ایرانیان نیز این زمان ، ایرانیان دو قرن پیش نبودند و از غیرت و مردانگی قرنهای سوم و چهارم هرگز نشانی پدیدار نبود.
این خود بس شگفت مینماید كه مردمی در دو قرن از آن بلندی باین پستی بیایند و پس از آن همه سربلندی و گردنفرازی بدینسان زبون و خوار گردند. ...
👇👇
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
8ـ4) مغولان
این آتش خانمانسوز را در ایران محمد خوارزمشاه برافروخت و گناه بیشتر از آن گردن شكسته میباشد. ولی خود ایرانیان نیز این زمان ، ایرانیان دو قرن پیش نبودند و از غیرت و مردانگی قرنهای سوم و چهارم هرگز نشانی پدیدار نبود.
این خود بس شگفت مینماید كه مردمی در دو قرن از آن بلندی باین پستی بیایند و پس از آن همه سربلندی و گردنفرازی بدینسان زبون و خوار گردند. ...
👇👇
t^rixo pandh^yaw -4-8.pdf
170.5 KB
تاریخ و پندهایش
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
8ـ4) مغولان
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
8ـ4) مغولان
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
4 goftãre cahãrom – Nãderwãh va peykareye u.pdf
339 KB
گفتار چهارم (احمد کسروی)
(پیوستها)
#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
(پیوستها)
#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Emruz ce b^yad kard 9.pdf
133.6 KB
امروز چه باید کرد؟
بخش نهم
#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش نهم
#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
تاریخ و پندهایش
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
9ـ4) جبریگری
زمان مغول بدترین دورهی زبونی و بیچارگی ایرانست و ما در آن زمان بداستانهای بس شگفتی برمیخوریم. در زمانی كه دشمن بیگانه در كشور مینشستند و میبایست همهی سران و پیشوایان تا توانند مردم را بدلیری و گردنفرازی برانگیزند میبینیم یك دسته همه بوارونهی آن كوشیدهاند و با یك پافشاری بیاندازه فلسفهی جبریگری را رواج داده و سر هر سخنی نام قضا و قدر و طالع و فلك و سرنوشت و بخت را بردهاند و اینها برای آن بوده كه بگویند نیك و بد همه از خداست و آسیبها و گزندها كه به هر كسی میرسد سرنوشت او بوده و كوشش و تلاش را هم نتیجه نتواند بود.
👇👇
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
9ـ4) جبریگری
زمان مغول بدترین دورهی زبونی و بیچارگی ایرانست و ما در آن زمان بداستانهای بس شگفتی برمیخوریم. در زمانی كه دشمن بیگانه در كشور مینشستند و میبایست همهی سران و پیشوایان تا توانند مردم را بدلیری و گردنفرازی برانگیزند میبینیم یك دسته همه بوارونهی آن كوشیدهاند و با یك پافشاری بیاندازه فلسفهی جبریگری را رواج داده و سر هر سخنی نام قضا و قدر و طالع و فلك و سرنوشت و بخت را بردهاند و اینها برای آن بوده كه بگویند نیك و بد همه از خداست و آسیبها و گزندها كه به هر كسی میرسد سرنوشت او بوده و كوشش و تلاش را هم نتیجه نتواند بود.
👇👇
t^rixo pandh^yaw -4-9.pdf
132 KB
تاریخ و پندهایش
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
9ـ4) جبریگری
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
9ـ4) جبریگری
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
شما باید بدانید كه در هر تودهای نادانان و نافهمان فراوان باشند و این بخردان و غیرتمندان تودهها هستند كه جلو نادانان را گیرند و میدان بكارهای پست آنان بازنگزارند. شما نیز باید همان كار را كنید. در هر شهری كه هستید دست بهم دهید و بجلوگیری از نادانان بكوشید.
شما باید بدانید كه همیشه بدخواهانی در این كشور در كار بودهاند و هستند و همیشه بكاستن از آبروی این توده كوشیدهاند و میكوشند.
و كنون نیز آنهایند كه در نهان كوششهایی بكار برده چنین میخواهند كه هر گونه پیشرفتی را كه در این كشور چه در آغاز مشروطه و چه در زمان رضاشاه رخ داده بیاثر گردانند و از هر راه این مردم را پست اندیشه و سبكسر نشان دهند.
اینست از گوشه و كنار گاهی داستان بازگشتن روبند و چادر را بمیان میآورند و بیخردانی را از ملایان و دیگران بكار وامیدارند ، و گاهی نغمههای «حمایت از مذهب» سروده نمایشهای خنك بیست سال پیش را بیاد نادانان میاندازند.
رویهمرفته این موضوعها یك چیز سادهای نمیباشد و این از خود آن نافهمان نیست كه دلیری پیدا كرده میخواهند بار دیگر بمیان افتند و ببازیگری پردازند.
بدخواهان میكوشند كه ما را از این راهها بزمین زنند و ما نیز بكوشیم رنجهای آنان را بیهوده گردانیم.
(پرچم روزانه شمارهی228)
شما باید بدانید كه همیشه بدخواهانی در این كشور در كار بودهاند و هستند و همیشه بكاستن از آبروی این توده كوشیدهاند و میكوشند.
و كنون نیز آنهایند كه در نهان كوششهایی بكار برده چنین میخواهند كه هر گونه پیشرفتی را كه در این كشور چه در آغاز مشروطه و چه در زمان رضاشاه رخ داده بیاثر گردانند و از هر راه این مردم را پست اندیشه و سبكسر نشان دهند.
اینست از گوشه و كنار گاهی داستان بازگشتن روبند و چادر را بمیان میآورند و بیخردانی را از ملایان و دیگران بكار وامیدارند ، و گاهی نغمههای «حمایت از مذهب» سروده نمایشهای خنك بیست سال پیش را بیاد نادانان میاندازند.
رویهمرفته این موضوعها یك چیز سادهای نمیباشد و این از خود آن نافهمان نیست كه دلیری پیدا كرده میخواهند بار دیگر بمیان افتند و ببازیگری پردازند.
بدخواهان میكوشند كه ما را از این راهها بزمین زنند و ما نیز بكوشیم رنجهای آنان را بیهوده گردانیم.
(پرچم روزانه شمارهی228)
Emruz ce b^yad kard 10.pdf
128.2 KB
امروز چه باید کرد؟
بخش دهم
#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش دهم
#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 1.pdf
105.4 KB
زندگانی من
1ـ خانوادهي ما
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
1ـ خانوادهي ما
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
شورش مردم در دیماه 96 ـ 15
در گفتگو از اصلاحات به زمینهی دیگری درمیآییم که پایهای از پایههای دمکراسی و بسیار ارزشمند است.
خوانندگان با شوراها آشنایند. شوراهای روستا تا شوراهای شهر و استان و مانندگان آن از روی اصل هفتم قانون اساسی «جمهوری اسلامی» ، «ارکان تصمیمگیری و ادارهی امور کشورند». از «ارکان تصمیمگیری» که در اصل هفتم آمده انتظار اینست که شوراها خود نیز بتوانند تصمیماتی بگیرند.
این شوراها میوهی جنبش مشروطه است و در آن رژیم به نام «انجمنهای ایالتی و ولایتی» (انجمنهای استانی و شهرستانی) شناخته میشد.
در همهی هفتاد سالی که از تصویب قانون انجمنهای استانی و شهرستانی تا برافتادن محمدرضاشاه گذشت ، حکومتهایی که بر سر کار آمدند به این مقوله از قانون اساسی روی خوش نشان ندادند و در عمل یا این انجمنها تشکیل نشد یا اگر شد کاری نتوانست.
سپس که در حکومت ملایان قانون شوراها (اصل هفتم قانون اساسی) بقصد تظاهر به نواندیشی و مردمخواهی تصویب شد همچنان روی کاغذ ماند تا اینکه بیست سال دیگر سرانجام بکار افتاد.
این شوراها اگر بدانسان که در زیر گفته خواهد شد اختیاراتی اجرایی میداشتند بیگمان گامی بنیادی در راه سپرده شدن اختیار کارهای کشور به مردم بود ولی قانون ناظر بر آن از این خواست چندان دور است که دیگر «رکن تصمیمگیری» نمیتواند بشمار آید.
گذشته از نقصی که در قانون هست و یاد شد ، در پا نگرفتن درست شوراها در همین حالی که هست هم ، موانع دیگری از جمله ناآشنا بودن مردم به معنی دمکراسی و کار نبستن بآن ، سانسور رسانهها ، بیطرف و دادگر نبودن قوهی قضاییه و «رد صلاحیت»های بیحساب و معیار به قصد الک کردن نامزدهای غیرتمند و کاردان و میدان دادن به آدمهای حرفشنو و افزار دست نیز دخالت دارد.
در شوراهای شهر تهران و نظارت ایشان بر کارهای شهرداری این موانع بهتر نمایان گردید. تا آنجا که تخلفات شهرداری پس از برافتادن شهردار به آشکار میافتد (برای مثال آنچه دربارهی «هزینهی بدون سند» در شهرداری احمدینژاد و نکاتی که آقای نجفی شهردار کنونی از ناراستیها و اختلاسهایی که در شهرداری قالیباف رخ داده پرده برداشت و ما پریروز در کانال آوردیم)
و قوهی قضاییه نیز تا آنجا افزار دست است که شهرداران با چنان تخلفات رسوا آزادانه میگردند و کسی به آنها کاری ندارد و اگر متهمی دستگیر میشود آن کسی است که فساد شهرداری و «املاک نجومی» را افشاء کرده (یاشار سلطانی).
همچنین انتخاب یک عده ورزشکار برای راه بردن شهر بسیار بزرگی همچون تهران نشان از بیگانه بودن مردم با دمکراسی دارد.
در زیر نگاهی میاندازیم به کارهای سودمندی که این انجمنها میتوانند انجام دهند و کمکی که به اجرای دمکراسی میکنند.
«چنانکه میدانیم در رژیم دمکراسی (مشروطه) دولت نمایندهی توده است. مردم نمایندگان برای مجلس برمیگزینند و آن نمایندگان بدولت رأی اعتماد میدهند. پس در واقع دولت با رأی توده پدید آمده ، نمایندهی اوست.
با اینحال در مقام عمل ، دولت جدا و توده جداست. بخصوص از نظر استانها و شهرستانها ، که چون دولت مصالح همگی کشور را در نظر دارد چه بسا که مصلحت خاص یک استان یا شهرستان منظور نگردد.
آنگاه دولت کارها را که بدست کارمندان میسپارد ، چه بسا که کارمندان دولت با مردم آزار و ستم روا دارند.
پس بسیار بجاست که در برابر تشکیلات دولتی یک اساسی هم از خود مردم باشد که از یکسو دیدهبانی برفتار و کردار کارمندان دولت کند
و از یکسو مصالح خاص آن استان و شهرستان را منظور داشته بدولت یادآوریها کند و یا خود باقداماتی برخیزد.
... کسانی اگر قانونی را که از مجلس دربارهی این انجمنها گذشته (قانون ربیع الثانی 1325) از دیده گذرانند خواهند دید که آن نیز از روی بینش تنظیم گردیده.
این قانون بانجمنهای استانی گذشته از آنکه حق نظارت بکارهای ادارات و اعتراض به تصمیمات وزارتخانهها بخشیده ، بخود آنها حق پارهای اقدامات اصلاحی و تعمیری داده ،
و آنگاه بودجهای برای آنها منظور داشته و نظر قانونگزاران بر این بوده که در هر استانی یک سهم از مالیات آنجا بمصالح خود استان صرف شود و این یک عدالتی بوده که منظور گردیده.
یکی از چیزهایی که در ایران مایهی گلهمندی و نومیدی مردم گردیده همانست که مالیاتها گرفته میشود و در تهران بیآنکه عدالتی منظور گردد صرف میشود.
مفتخوران زندگی خود را تأمین میکنند و پروایی بشهرستانها نمینمایند. تهران درمیان شهرها «عزیز بیجهت» گردیده».
(چاره 25)
«با این ترتیب مردم هر استانی خواهند توانست مالیاتی که میپردازند بمصرف آن نظارت کنند ، خواهند توانست خودشان بآبادی استان پردازند و اقدامات لازمه را بنمایند.
دیگر اختیار در دست فرماندار و شهردار نخواهد بود که این یکی بیاید و باقداماتی پردازد و آن یکی بیاید و نقشههای او را بهم زند.
در گفتگو از اصلاحات به زمینهی دیگری درمیآییم که پایهای از پایههای دمکراسی و بسیار ارزشمند است.
خوانندگان با شوراها آشنایند. شوراهای روستا تا شوراهای شهر و استان و مانندگان آن از روی اصل هفتم قانون اساسی «جمهوری اسلامی» ، «ارکان تصمیمگیری و ادارهی امور کشورند». از «ارکان تصمیمگیری» که در اصل هفتم آمده انتظار اینست که شوراها خود نیز بتوانند تصمیماتی بگیرند.
این شوراها میوهی جنبش مشروطه است و در آن رژیم به نام «انجمنهای ایالتی و ولایتی» (انجمنهای استانی و شهرستانی) شناخته میشد.
در همهی هفتاد سالی که از تصویب قانون انجمنهای استانی و شهرستانی تا برافتادن محمدرضاشاه گذشت ، حکومتهایی که بر سر کار آمدند به این مقوله از قانون اساسی روی خوش نشان ندادند و در عمل یا این انجمنها تشکیل نشد یا اگر شد کاری نتوانست.
سپس که در حکومت ملایان قانون شوراها (اصل هفتم قانون اساسی) بقصد تظاهر به نواندیشی و مردمخواهی تصویب شد همچنان روی کاغذ ماند تا اینکه بیست سال دیگر سرانجام بکار افتاد.
این شوراها اگر بدانسان که در زیر گفته خواهد شد اختیاراتی اجرایی میداشتند بیگمان گامی بنیادی در راه سپرده شدن اختیار کارهای کشور به مردم بود ولی قانون ناظر بر آن از این خواست چندان دور است که دیگر «رکن تصمیمگیری» نمیتواند بشمار آید.
گذشته از نقصی که در قانون هست و یاد شد ، در پا نگرفتن درست شوراها در همین حالی که هست هم ، موانع دیگری از جمله ناآشنا بودن مردم به معنی دمکراسی و کار نبستن بآن ، سانسور رسانهها ، بیطرف و دادگر نبودن قوهی قضاییه و «رد صلاحیت»های بیحساب و معیار به قصد الک کردن نامزدهای غیرتمند و کاردان و میدان دادن به آدمهای حرفشنو و افزار دست نیز دخالت دارد.
در شوراهای شهر تهران و نظارت ایشان بر کارهای شهرداری این موانع بهتر نمایان گردید. تا آنجا که تخلفات شهرداری پس از برافتادن شهردار به آشکار میافتد (برای مثال آنچه دربارهی «هزینهی بدون سند» در شهرداری احمدینژاد و نکاتی که آقای نجفی شهردار کنونی از ناراستیها و اختلاسهایی که در شهرداری قالیباف رخ داده پرده برداشت و ما پریروز در کانال آوردیم)
و قوهی قضاییه نیز تا آنجا افزار دست است که شهرداران با چنان تخلفات رسوا آزادانه میگردند و کسی به آنها کاری ندارد و اگر متهمی دستگیر میشود آن کسی است که فساد شهرداری و «املاک نجومی» را افشاء کرده (یاشار سلطانی).
همچنین انتخاب یک عده ورزشکار برای راه بردن شهر بسیار بزرگی همچون تهران نشان از بیگانه بودن مردم با دمکراسی دارد.
در زیر نگاهی میاندازیم به کارهای سودمندی که این انجمنها میتوانند انجام دهند و کمکی که به اجرای دمکراسی میکنند.
«چنانکه میدانیم در رژیم دمکراسی (مشروطه) دولت نمایندهی توده است. مردم نمایندگان برای مجلس برمیگزینند و آن نمایندگان بدولت رأی اعتماد میدهند. پس در واقع دولت با رأی توده پدید آمده ، نمایندهی اوست.
با اینحال در مقام عمل ، دولت جدا و توده جداست. بخصوص از نظر استانها و شهرستانها ، که چون دولت مصالح همگی کشور را در نظر دارد چه بسا که مصلحت خاص یک استان یا شهرستان منظور نگردد.
آنگاه دولت کارها را که بدست کارمندان میسپارد ، چه بسا که کارمندان دولت با مردم آزار و ستم روا دارند.
پس بسیار بجاست که در برابر تشکیلات دولتی یک اساسی هم از خود مردم باشد که از یکسو دیدهبانی برفتار و کردار کارمندان دولت کند
و از یکسو مصالح خاص آن استان و شهرستان را منظور داشته بدولت یادآوریها کند و یا خود باقداماتی برخیزد.
... کسانی اگر قانونی را که از مجلس دربارهی این انجمنها گذشته (قانون ربیع الثانی 1325) از دیده گذرانند خواهند دید که آن نیز از روی بینش تنظیم گردیده.
این قانون بانجمنهای استانی گذشته از آنکه حق نظارت بکارهای ادارات و اعتراض به تصمیمات وزارتخانهها بخشیده ، بخود آنها حق پارهای اقدامات اصلاحی و تعمیری داده ،
و آنگاه بودجهای برای آنها منظور داشته و نظر قانونگزاران بر این بوده که در هر استانی یک سهم از مالیات آنجا بمصالح خود استان صرف شود و این یک عدالتی بوده که منظور گردیده.
یکی از چیزهایی که در ایران مایهی گلهمندی و نومیدی مردم گردیده همانست که مالیاتها گرفته میشود و در تهران بیآنکه عدالتی منظور گردد صرف میشود.
مفتخوران زندگی خود را تأمین میکنند و پروایی بشهرستانها نمینمایند. تهران درمیان شهرها «عزیز بیجهت» گردیده».
(چاره 25)
«با این ترتیب مردم هر استانی خواهند توانست مالیاتی که میپردازند بمصرف آن نظارت کنند ، خواهند توانست خودشان بآبادی استان پردازند و اقدامات لازمه را بنمایند.
دیگر اختیار در دست فرماندار و شهردار نخواهد بود که این یکی بیاید و باقداماتی پردازد و آن یکی بیاید و نقشههای او را بهم زند.
آنگاه این انجمنها سدی در برابر ستمگری و مردمآزاری کارمندان دولت خواهد بود و میدان اختلاس و سودجویی را بآنها تنگ خواهد ساخت.
اگر از راهش پیش رود این انجمنها مردم را از نومیدی و بدگمانی با دولت بیرون خواهد آورد و بعلاقهی آنها بکشور خواهد افزود ،
برعکس آنچه پنداشته میشود بارتباط شهرستانها با مرکز خواهد افزود.
از یکسو دمکراسی را در این کشور ریشهدارتر و استوارتر خواهد ساخت و از یکسو برای دولت در راه بردن کشور و کوشش بعمران و آبادی همدستانی تهیه کرده ، بار دوش آن را سبکتر خواهد ساخت».
(چاره 26)
«برپا گردانیدن آنها در استانها و شهرستانها تغییراتی در روابط و رفتار آنها با مرکز پدید خواهد آورد که شاید دولت (یا بهتر گویم : کابینههایی که میآیند و میروند) خشنود نباشند و چنین خواهند که موضوع را خوار گیرند و بانجمنها و درخواستهاشان بیپروایی نشان دهند.
همچنان استانداران و فرمانداران که باستانها و شهرستانها میروند ، آن را منافی شئونات خود شمارند و از در معارضه درآیند. اینست نیکخواهان باید پشتیبانی از انجمنها نمایند و از تغییرهایی که پیش خواهد آمد و از دخالتهایی که انجمنها در کارها خواهند کرد خشنودی نشان دهند.
باز میگویم : این بسود دولت و کشور است که تأسیساتی هم از خود استانها و شهرستانها درمیان باشد و آنها با نمایندگان دولت همکاری نمایند و بادارات دیدهبان باشند».
(چاره 41)
قانون شوراها در 1375 تصویب شده و در سالهای بعد بویژه در 82 و 86 اصلاحاتی در آن انجام گرفته. انتظار این بود که آنچه در بالا دربارهی اختیارات انجمنهای استانی گفته شد در این قانون در شورای شهر و «شورای عالی استانها» انجام گیرد.
ولی از دقت در مواد این قانون فهمیده میشود که «اختیارات اجرایی» که قانون ربیع الثانی 1325(1286 خورشیدی) به انجمنهای استانی داده بوده ، این قانون تبدیلش کرده به «بررسی پیشنهادهای واصله از طرف شوراهای استانها و تعیین اولویت هر یك و ارجاع به مقامات اجرایی ذیربط»(مادهی 78 مکرر 2 ـ 1).
سپس که به «وظایف» شورای استانها مینگریم میبینیم چنین آمده : «بررسی مسائل و مشكلات استان و ارائه پیشنهادهای لازم ...» و «نظارت بر حسن اجراء تصمیمات شورای عالی استانها در محدودهی استان» (مادهی 78 مکرر 1ـ 1 و 2).
در اینجا از دو نکته سخن رفته که در شوراهای کنونی بکار بسته نشده.
یکی آنکه شوراها بر مالیات هر استانی دیدهبانی (نظارت) کنند و بخشی از آن را صرف همان استان کنند.
دیگری آنکه چون استانداران و شهرداران بلکه بخشدار و دیگر مقامهای دولتی ممکنست نظارت شوراها را مخل وظایف ایشان بدانند ، نیکخواهان و خردمندان توده به شوراها پشتیبانی کنند.
(این گفتار ادامه دارد)
اگر از راهش پیش رود این انجمنها مردم را از نومیدی و بدگمانی با دولت بیرون خواهد آورد و بعلاقهی آنها بکشور خواهد افزود ،
برعکس آنچه پنداشته میشود بارتباط شهرستانها با مرکز خواهد افزود.
از یکسو دمکراسی را در این کشور ریشهدارتر و استوارتر خواهد ساخت و از یکسو برای دولت در راه بردن کشور و کوشش بعمران و آبادی همدستانی تهیه کرده ، بار دوش آن را سبکتر خواهد ساخت».
(چاره 26)
«برپا گردانیدن آنها در استانها و شهرستانها تغییراتی در روابط و رفتار آنها با مرکز پدید خواهد آورد که شاید دولت (یا بهتر گویم : کابینههایی که میآیند و میروند) خشنود نباشند و چنین خواهند که موضوع را خوار گیرند و بانجمنها و درخواستهاشان بیپروایی نشان دهند.
همچنان استانداران و فرمانداران که باستانها و شهرستانها میروند ، آن را منافی شئونات خود شمارند و از در معارضه درآیند. اینست نیکخواهان باید پشتیبانی از انجمنها نمایند و از تغییرهایی که پیش خواهد آمد و از دخالتهایی که انجمنها در کارها خواهند کرد خشنودی نشان دهند.
باز میگویم : این بسود دولت و کشور است که تأسیساتی هم از خود استانها و شهرستانها درمیان باشد و آنها با نمایندگان دولت همکاری نمایند و بادارات دیدهبان باشند».
(چاره 41)
قانون شوراها در 1375 تصویب شده و در سالهای بعد بویژه در 82 و 86 اصلاحاتی در آن انجام گرفته. انتظار این بود که آنچه در بالا دربارهی اختیارات انجمنهای استانی گفته شد در این قانون در شورای شهر و «شورای عالی استانها» انجام گیرد.
ولی از دقت در مواد این قانون فهمیده میشود که «اختیارات اجرایی» که قانون ربیع الثانی 1325(1286 خورشیدی) به انجمنهای استانی داده بوده ، این قانون تبدیلش کرده به «بررسی پیشنهادهای واصله از طرف شوراهای استانها و تعیین اولویت هر یك و ارجاع به مقامات اجرایی ذیربط»(مادهی 78 مکرر 2 ـ 1).
سپس که به «وظایف» شورای استانها مینگریم میبینیم چنین آمده : «بررسی مسائل و مشكلات استان و ارائه پیشنهادهای لازم ...» و «نظارت بر حسن اجراء تصمیمات شورای عالی استانها در محدودهی استان» (مادهی 78 مکرر 1ـ 1 و 2).
در اینجا از دو نکته سخن رفته که در شوراهای کنونی بکار بسته نشده.
یکی آنکه شوراها بر مالیات هر استانی دیدهبانی (نظارت) کنند و بخشی از آن را صرف همان استان کنند.
دیگری آنکه چون استانداران و شهرداران بلکه بخشدار و دیگر مقامهای دولتی ممکنست نظارت شوراها را مخل وظایف ایشان بدانند ، نیکخواهان و خردمندان توده به شوراها پشتیبانی کنند.
(این گفتار ادامه دارد)
تاریخ و پندهایش
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
10ـ4) شعر و شاعری
یك گرفتاریای كه از زمان مغول میآغازد و دامنهی آن تا زمان ما میكشد فزونی شعرا و رواج بیاندازهی شعر میباشد. شعرا گذشته از زیانهای دیگری كه رسانیدهاند (1) این زیانشان بسیار بزرگ است كه بدآموزیهایی كه از پیش بوده و بدآموزیهایی كه سپس پیدا شده همه را با زبان شیرین و روانی برشتهی نظم كشیده و رواج و پراكندگیش را صد برابر میكنند و چون كسی بجلوگیری نمیكوشد گستاخانه به هر زشتی زبان میگشایند و صد ننگینكاری مینمایند. شما اگر دیوان شاعری را باز كنید خواهید دید جز این نمیخواهد كه شعری درست كند و معنایی را در آن بگنجاند و دربند سود و زیان سخن خود نیست و چون نیك نگرید خواهید دید هرچه شنیده و خوانده از جبریگری و از پندارهای باطنیان و از كجاندیشیهای صوفیان و از فلسفه و پند و غزل و گله از روزگار همه را در میان شعرهای خود میآورد. همین كار زیانهایش چندانست كه اگر بخواهیم بشماریم بیك كتاب جداگانه نیاز خواهیم داشت. در اینجا چون خواستمان تاریخ است فهرستوار یاد كرده درمیگذریم. (2)
1 ـ برخی از آن زیانها اینهاست : از زشتی انداختن و رواج گدایی ، بادهگساری ، بچهبازی ، بیهودهگویی ، یاوهسرایی و چاپلوسی. ـ و
2 ـ (604213) ـ و
تاریخچهی گرفتاریهای ایران
10ـ4) شعر و شاعری
یك گرفتاریای كه از زمان مغول میآغازد و دامنهی آن تا زمان ما میكشد فزونی شعرا و رواج بیاندازهی شعر میباشد. شعرا گذشته از زیانهای دیگری كه رسانیدهاند (1) این زیانشان بسیار بزرگ است كه بدآموزیهایی كه از پیش بوده و بدآموزیهایی كه سپس پیدا شده همه را با زبان شیرین و روانی برشتهی نظم كشیده و رواج و پراكندگیش را صد برابر میكنند و چون كسی بجلوگیری نمیكوشد گستاخانه به هر زشتی زبان میگشایند و صد ننگینكاری مینمایند. شما اگر دیوان شاعری را باز كنید خواهید دید جز این نمیخواهد كه شعری درست كند و معنایی را در آن بگنجاند و دربند سود و زیان سخن خود نیست و چون نیك نگرید خواهید دید هرچه شنیده و خوانده از جبریگری و از پندارهای باطنیان و از كجاندیشیهای صوفیان و از فلسفه و پند و غزل و گله از روزگار همه را در میان شعرهای خود میآورد. همین كار زیانهایش چندانست كه اگر بخواهیم بشماریم بیك كتاب جداگانه نیاز خواهیم داشت. در اینجا چون خواستمان تاریخ است فهرستوار یاد كرده درمیگذریم. (2)
1 ـ برخی از آن زیانها اینهاست : از زشتی انداختن و رواج گدایی ، بادهگساری ، بچهبازی ، بیهودهگویی ، یاوهسرایی و چاپلوسی. ـ و
2 ـ (604213) ـ و
معنی درست مشروطه آنست كه مردم ، كشوری را كه در آن میزیند خانهی خود شناخته این بدانند كه خوراك و نوشاك و پوشاك و دیگر دربایستهای زندگانیشان از آن بدست میآید ، و اینست ارج آن را بدانند و همگی دلبستهی آن باشند و كوشش بآبادیش كنند و نگهداری آن را بایای[وظیفه] خود شناسند.
در كشور مشروطه هر كس باید بداند كه این بیست ملیون مردم یا بیشتر یا كمتر كه در آن سرزمینند با یكدیگر پیمان همدستی دارند و اینست هر یكی باید نه تنها دربند آسایش خود و خاندان خود ، بلكه دربند آسایش همهی توده باشد.
(پرچم روزانه شمارهی 237)
در كشور مشروطه هر كس باید بداند كه این بیست ملیون مردم یا بیشتر یا كمتر كه در آن سرزمینند با یكدیگر پیمان همدستی دارند و اینست هر یكی باید نه تنها دربند آسایش خود و خاندان خود ، بلكه دربند آسایش همهی توده باشد.
(پرچم روزانه شمارهی 237)
Emruz ce b^yad kard 11.pdf
129.8 KB
امروز چه باید کرد؟
بخش یازدهم
#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش یازدهم
#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 2.pdf
90.9 KB
زندگانی من
۲ـ مکتبی که من رفتم
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
۲ـ مکتبی که من رفتم
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi