✴️معاهده‌ی وضعیت حقوقی دریای خزر یا ترکمانچایی دیگر✴️
(بخش پایانی)

✴️ 8ـ یکی از مغالطات مقامات جمهوری اسلامی مانند وزیر امور خارجه و رئیس جهموری اینست که روسیه هم در این معاهده امتیاز داده است زیرا از تقسیم بستر دریا حدود 17 تا 18.5 درصد سهم این کشور شده است. [44] این درحالی است که این مغالطه‌ي فریبنده‌ای بیش نیست زیرا همچنانکه پیشتر گفته شد ، روسیه و شرکتهای گازپروم و لوک اویل آن ، در کنسرسیوم‌های بهره‌برداری از نفت و گاز محدوده هر سه دولت دیگر یعنی ترکمنستان ، قزاقستان و آران سهیم و شریک است. به عبارت دیگر ، گرچه ظاهراً سهم روسیه از بستر دریا طبق قراردادهای دو و سه جانبه با قزاقستان و آران ، 17 درصد است ولی عملاً روسیه از راه شرکت در کنسرسیوم‌های نفتی یا تشکیل شرکت مشترک ، در بهره‌برداری از نفت کشورهای دیگر نیز خود را سهیم و شریک ساخته است.
همچنین یکی دیگر از مغالطات خائنان برای توجیه این معاهده ممکن است این باشد که برای دولتهای دیگر ، دسترسی کشتی‌های ایشان به دریای سیاه از راه آبراه ولگاـ دُن برای صادرات و واردات مهم بوده است ، که روسیه در بند 4 ماده‌ی 10 این معاهده با آن موافقت کرده است. در حالی که این نیز مغالطه‌ای بیش نیست زیرا از خواندن متن این بندها دانسته می‌شود که روسیه جز حق مشروط و مقید و محدودی را برای طرفهای دیگر نشناخته است که همواره می‌تواند چنین دسترسی‌هایی را مختل سازد. در این بند پس از بیان حق دسترسی دولتهای دیگر از دریای خزر به دیگر دریاها و اقیانوسهای جهانی چنین آمده : «شرایط و شیوه‌های مربوط به چنین دسترسی‌ای به موجب موافقت‌نامه‌های دوجانبه میان طرفهای مربوط و طرف‌های ترانزیت ، یا در صورت نبود چنین موافقت نامه‌هایی براساس قوانین داخلی طرف ترانزیت تعیین خواهد شد. طرفهای ترانزیت در اعمال حاکمیت کامل بر قلمرو خود ، حق خواهند داشت که کلیه‌ی تدابیر ضروری را اتخاذ نمایند تا تضمین کنند که حقوق و تسهیلاتی که در این بند برای طرف‌ها پیش‌بینی شده به هیچ وجه به منافع مشروع طرف ترانزیت لطمه‌ای وارد نمی‌کند». دسترسی که شرایط آن براساس قوانین داخلی روسیه تعیین خواهد شد ، جز دسترسی متزلزل و غیرقابل اتکائی بیش نیست و روسیه همواره می‌تواند مانع ترانزیت از راه آبراه ولگا گردد.
✴️ 9ـ دولتهای ترکمنستان و قزاقستان بجهت دسترسی نداشتن به دریاها و اقیانوسها در صادرات نفت و گاز خود به اروپا دشواری داشته اند که در ماده‌ی 14 این معاهده ، روسیه با درخواست کشیدن خطوط لوله‌ي زیردریایی مشروط به مطابقت این طرحها با استانداردهای زیست محیطی موافقت کرده است. کشیدن چنین خط لوله‌ای از خزر نیز به زیان ایران خواهد بود زیرا ایران از فرصت معامله با اروپا برای کشیدن خط لوله گاز و رفع وابستگی اروپا از گاز روسیه که سبب بالا رفتن وزن و موقعیت ایران در اروپا می‌شد ، محروم خواهد شد.
✴️ 10ـ مقامات و دستگاه‌های تبلیغاتی جمهوری اسلامی مقررات این معاهده در بند 6 و 7 ماده‌ی 3 را در زمینه‌ي عدم حضور نیروهای مسلح کشورهای دیگر در این دریا و در اختیار قرار ندادن قلمرو خود به دولتهای دیگر برای تعرض به طرفهای دیگر ، پیروزی برای ایران در تضمین امنیت آن می‌دانند و استدلال می‌کنند که آمریکا و اسرائیل در جمهوری آران پایگاه نظامی دارند و در صورت بروز جنگ ، از این ناحیه خطر مورد تعرض قرار گرفتن وجود داشته که با این معاهده، خیال ایشان از این جهت آسوده گردیده است. ظریف نیز در تلویزیون همین مطلب را بیان کرد. او گفت : «برخی در فضای مجازی ادعا کردند که این امتیازات فقط برای روسیه است ،‌ اصلا این گونه نیست ، اینکه برخی کشورها و یا رژیم صهیونیستی تلاش می‌کنند در سرزمین کشورهای همسایه حضور پیدا کند علیه روسیه نمی‌خواهد کاری کند ، علیه ایران می‌خواهد این کار را بکند و این کنوانسیون مانع از این می‌شود که هر کشور ساحلی اجازه دهد از سرزمینش علیه دیگران استفاده شود». در حالی که این وضعیت یعنی بسته بودن این دریا بروی نیروهای مسلح خارجی پیش از فروپاشی شوروی نیز بموجب معاهدات 1921 و 1940 وجود داشت. درباره‌ي حضور نظامی آمریکا و ناتو از طریق دولت آران (آذربایجان)، منافع روسها هم جلوگیری از ورود نیروی نظامی آمریکا به این دریا بوده و از همین روست که در سالهای گذشته بر مشاع بودن سطح دریا و منع حضور نیروی نظامی خارجی در این دریا تأکید می‌نمودند و سرانجام این خواست خود را محقق ساخته و این دریا را دوباره مانند زمان اتحاد شوروی به روی دولتهای غیرساحلی بسته و امنیت و قدرت‌نمایی خود را در این دریا تثبیت و تضمین کرده‌اند. به عبارت دیگر ، اگر این بند به سود ایران در این قرارداد آمده ، به علت این بوده که منافع روسیه هم در همین جهت بوده است.

[44] : https ://www.farsnews.com/news/13970524001368/%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%AD%D8%AB-50-%D8%AF%D8%B1%D8%B5%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B2%D8%B1-%D9%85%D8%A8%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%88-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%B5%D8%AF-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1
https ://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/3427956-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%84-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%AE%D8%B2%D8%B1

از این گذشته همچنانکه گفتیم این تعهد هیچ ضمانت اجرایی ندارد زیرا گرچه دولت متخلف مسؤول شناخته شده ولی مرجعی مانند دیوان بین‌المللی دادگستری برای رسیدگی به شکایت ایران پیش‌بینی نشده. از این رو اگر روزی برسد که بر فرض آمریکا و اسرائیل بخواهند از پایگاه‌های واقع در جمهوری آران ، ایران را مورد حمله قراردهند و موافقت روسها را نیز جلب نمایند ، این معاهده نمی‌تواند از نقض عهد دولت آران یا روسیه جلوگیری نماید.
✴️ 11ـ نکته‌ی آخری که باید به آن بپردازیم پاسخ به این ادعا است که ایران به جز پذیرش و تسلیم در برابر روسیه و دولتهای دیگر راه دیگری نداشته است، زیرا گرچه مواضع ایران از نظر حقوقی به حق بوده ولی عملاً هیچ مرجع بین‌المللی صلاحیت قضاوت در این زمینه نداشته است و اگر طرفهای دیگر با ارجاع دعوی به دیوان بین‌المللی دادگستری موافقت نمی‌کردند ، راه دیگری برای حل و فصل مسالمت آمیز این اختلاف وجود نداشت. ظریف هم در گفتگوی تلویزیونی به نبودن مبنایی برای صلاحیت دیوان بین‌المللی دادگستری جهت ارجاع اختلاف به آن اشاره کرد. از این گذشته ، اگر جمهوری اسلامی می‌خواست با توسل به زور حق خود را بگیرد با آمریکا و روسیه وارد درگیری نظامی می‌شد که سرانجام آن به زیان ایران می‌بود همچنانکه در تیر 1380 توسل ایران به نیروی نظامی برای دفاع از حداقل سهم خود از این دریا به تهدید روسها و آمریکاییها و برگزاری رزمایشهای نظامی در این دریا برای هشدار به ایران انجامید.
پاسخ این ایراد اینست که جمهوری اسلامی که با اتخاذ سیاستهای برخلاف مصالح ملی ، ایران را در چنین بن‌بستهایی مانند بحران هسته‌ای یا دریای خزر قرار می‌دهد، حق ندارد با استناد به شرایطی که خود بوجود آورده یا مسبب آن بوده ، واگذاری حقوق ایران را توجیه نماید. بدیهی است گرفتن حق ایران در برابر روسیه و دولتهای دیگر ، با وجود قطع روابط و دشمنی با آمریکا و ذینفع بودن کمپانیهای نفتی دشوار بوده و بدون تغییر کلی در سیاستها با درنظر گرفتن مصالح ملی رسیدن به چنین نتایج زیانمندی ، طبیعی و قابل پیش‌بینی است. اگر در زمان فروپاشی شوروی حکومت ملی در ایران بر سر کار بود در شرایط ضعف روسیه در آن زمان می‌توانست در مذاکرات از نیروی بالاتری برخوردار شده و با پشت گرمی به روابط حسنه و معقول با اروپا و آمریکا از حقوق خود در برابر دولتهای نوخاسته پیرامون خزر ، با قدرت دفاع نماید. به عبارت دیگر ، این معاهده نتیجه‌ی طبیعی سیاستهای ضدملی جمهوری اسلامی است و مقامات و هواداران آن حق ندارند که با استناد به وضعیتی که خود آنها برای ایران به وجود آورده‌اند ، چنین قراردادهای خائنانه‌ای را توجیه نمایند.
پایان

📗 #پرسش_و_پاسخ (رشته‌ی یکم ـ بخش چهارم)

ب ـ ما كه مطلب را باين نحو نمي‌دانستيم. من نمي‌دانم اين ملاها چه ميگويند؟! چه ايرادي بشما دارند؟!. اگر دعوي پيغمبري اين است زيانش چيست؟!.
ج ـ من با چيزهاي ديگر كار ندارم. اين مقصود شما كه ميخواهيد اختلاف را از ميان ایرانیها برداريد بسيار بزرگست. من مدتي در خارجه بوده‌ام ، در تفليس و استامبول هميشه بما سركوفت ميكنند كه هفتاد و دو ملت در ايران جمعست. اگر شما بتوانيد همه‌ی ايرانيان را بيِك دين بياوريد منّت بگردن همه‌ی ماها گزارده‌ايد.
د ـ گاهي كساني مي‌آيند و چنين مي‌گويند : «بكارهاي شما ايرادي نيست ولي شما بايستي آنها را بنام اسلام كنيد.»
مي‌گويم : مقصود شما را نمي‌فهمم. چگونه بايستي بنام اسلام كنم؟. مثلاً ما اكنون با پيروان فلسفه‌ی مادّي درباره‌ی روان گفتگو ميكنيم. پيروان فلسفه‌ی مادّي هستي روان را نمي‌پذيرند. ميگويند : آدمي همين كالبد مادّي محسوس است و چيز ديگري درو نيست. ما دليلها آورده نشان ميدهيم كه جز از اين تن و جان مادّي گوهري در آدمي هست كه روان اوست. در اينباره صدها سخن ميرانيم. چگونه اينها را بنام اسلام كنيم؟!. آيا بگوييم اينها را از قرآن برداشته‌ايم؟!. اينها كه در قرآن نيست.
در زمان پيغمبر اسلام گرفتاري مردم بت‌پرستي بود و قرآن نيز در آنباره آيه‌هاي بسياري را دربر دارد و ما هنگامي كه سخن از مرده‌پرستيها برانيم بهتر است كه از آن آيه‌ها ياد كنيم. ولي در آنزمان كسي اشكال درباره‌ی روان نداشت و قرآن نيز درباره‌ی روان به استدلالي نپرداخته. پس ما چگونه بگوييم اينها از قرآنست؟!. چگونه آن سخنان را بنام اسلام رانيم؟!. اين را براي مثل ميگويم. موضوعهاي ديگر از اينگونه بسيار است.
گاهي كساني راهش را ياد داده ميگويند : «يك آيه از قرآن عنوان كنيد و از خودتان هرچه مي‌خواهيد بگوييد». ميگويم : چه خوش دستور مي‌دهيد. از اين صورتسازي چه سودي تواند بود؟!. آنگاه چه شده كه شما تاب تحمل حقيقت را نداريد؟!. چه شده كه ميخواهيد ما پرده را بروي حقيقت بكشيم؟!.
شما اگر براستي علاقه باسلام داريد ، من از روزي كه برخاستم ميانه‌ی آن دين و كارهاي خود جدايي نگزاردم. از همه‌ی دينها بويژه از اسلام بهواداري آشكار برخاستم. بكساني كه زباندرازيها به بنيادگزار اسلام يا بديگر برانگيختگان ميكردند پاسخها دادم.
هنگامي كه من كوشش آغاز كردم دينها در برابر ماديگري شكست خورده و ميانه‌ی آنها با دانشها فاصله‌‌ی بسيار بزرگي باز شده بود و اين كوششهاي من بوده كه دين را در برابر ماديگري برانگيزانيده و فاصله‌ی ميان آنها با دانشها را برداشته است. شما يا چندان درمانده و بي‌مايه‌ايد كه اينها را نمي‌دانيد و يا چندان بدخواه و تيره‌دليد كه دانسته و فهميده نمي‌خواهيد[از گمراهيهايي كه دچارش هستید] چشم پوشيد.
تاكنون بارها گفته‌ايم : دينها همه يك راه را پيموده‌اند و همه‌ی آنها مقاصدشان يكي بوده. بارها گفته‌ايم : دين يكرشته حقايقيست كه هميشه هست و خواهد بود.
ما كه اين كوششها را مي‌كنيم و با گمراهيها بنبرد پرداخته‌ايم ميخواهيم همه‌ی جهانيان را بيِكراه آوريم و نام خدا را در جهان بلند مي‌گردانيم و مردمان را از كشاكش با يكديگر دور گردانيده آيين خردمندانه‌اي براي زندگاني آنها بنياد مي‌گزاريم. اينها همان مقاصديست كه اسلام و ديگر دينها داشته‌اند. چنانكه بارها گفته‌ايم همين كوششهاي ما اسلام را زنده مي‌گرداند.
ولي شما باينها خشنود نيستيد و بجاي همراهي دشمني و كارشكني مي‌نماييد. شما جز پايداري دستگاه خود را نمي‌خواهيد و اسلام را بهانه ساخته‌ايد. شما اسلام بآن دستگاه مفتخواري خود مي‌گوييد.
گاهي هم كساني مي‌گويند : «شما در كتابهاي خود مي‌نويسيد : من باين كار بخواست خدا برخاستم. اين معنايش پيغمبريست». ميگويم : چه گناه بزرگي از من گرفته‌ايد!. پس بگوييد كه تاب شنيدن نام خدا را نداريد!. بگوييد شنيدن نام پاك خداست كه شما را ناآسوده گردانيده!.
ببينيد گرفتاري تا چه اندازه است. در چنين زماني كه خداناشناسي و بيديني جهان را فراگرفته و انبوه مردمان هستي خدا را نمي‌پذيرند و سالانه هزارها كتاب در توهين بخدا و دين انتشار مي‌يابد ، كسي اگر بالا افرازد و با پيشاني باز از هستي خدا سخن راند و دست او را در كارهاي جهان نشان دهد گناهي بزرگ كرده است!.
من اگر گفته بودم اينها را در خواب از فلان امام شنيده‌ام و كارهاي خود را بفلان مرده منسوب داشته معجزه‌هايي نيز برايش ياد كرده بودم گناهي نداشت. ولي چون نام خدا را مي‌برم گناهي بزرگ كرده‌ام!.
من در اينباره دفاعي ندارم. اگر پيغمبري همينست مرا از آن بيزاري نيست. بار ديگر ميگويم : من اينكارها را با خواست خدا كردم.

🗂 باید به راستیها گردن گزاشت

💎 هر دو بخش در یکجا

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)

باید نیكان از بدان جدا گردند

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)

🔶 غدیر خم ،‌ جانشینی در اسلام 🔶

🔸کانال : آنچه در زیر می‌آید بخشی از کتاب گفت و شنید است که چون به داستان غدیر بستگی دارد و این داستان مایه‌ی شکاف و دودستگی در میان مسلمانان بلکه کشتارها و خونریزیها و رسواییهای تاریخی بوده و هنوز هم هست ، در زیر جداگانه می‌آوریم.
این گفتگو میان چهار تن است که با الف ، ب ، ج و د نشان داده می‌شود.🔸

د ـ آنچه ما دانسته‌ايم پيغمبر اسلام چون از جهان رفت براي خود جانشيني برنگزيده و اين كار را بخود مردم واگزارده بود ...
ج ـ تمام اشكالها بر سر همين حرفست. عقيده‌ی شيعه بر اينست كه پيغمبر اميرالمومنين را وصي و جانشين خود معين كرده بود. ابوبكر و عمر و عثمان حق او را غصب كردند. دليل اين مطلب هم اولاً قضيه‌ی غدير خم است كه پيغمبر اميرالمؤمنين را بروي دست برداشت و بمردم نشان داد و فرمود: «من كنت مولاء فهذا علي مولاء» همان روز عمر باو بيعت كرده گفت : «بَخ بَخ لك يا علي» [1] . از طرف خدا نيز آيه نازل شد: «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ».
دليل دوم قضيه‌ی وصيت پيغمبر است كه چون ميدانست بعد از مردن او ابوبكر و عمر اختلاف بميان مردم خواهند انداخت در بستر بيماري قلم و كاغذ خواست كه ولايت اميرالمؤمنين را بنويسد و بدهد. عمر چون فهميد نگزاشت ، به پيغمبر نسبت هذيان داد.
دليل سوم اخبار و احاديث بسياريست كه از پيغمبر نقل شده. از جمله فرموده : «علي مني بمنزلة هرون من موسي الا انه لا نبي بعدي» شما باينها چه مي‌گوييد؟...
د ـ من پيش از آنكه باينها پاسخ دهم بايد چيزي بپرسم : اين دليلها كه شما مي‌شماريد آيا ياران پيغمبركه باو ايمان آورده و در راه او سختيها كشيده و جنگها كرده بودند ميدانستند يا نه؟.
ج ـ البته مي‌دانستند.
د ـ پس چه شد كه علي را گزارده به ابوبكر بيعت كردند؟!.
ج ـ مرتد شدند ديگر.
د ـ آري در كتابهاي شيعه براي هر چيزي بهانه‌اي درست كرده‌اند. ولي من با شما شرط كردم كه بينديشيد و پاسخ دهيد. اين پاسخ شما از روي انديشه نبود. چگونه مي‌شود كه يك دسته‌ی هزار نفري يا بيشتر يكدفعه مرتد شوند؟!. آخر آن ياران پيغمبر كه باو ايمان آورده بودند از اين جهت بود كه ديده بودند گفته‌هايش همه راستست و او را برانگيخته شده از سوي خدا دانسته باو گرويده بودند و اينبود در راه او از جان خود مي‌گذشتند و جنگها مي‌كردند. پس چگونه مي‌شود كه همه‌ی آنها يكدفعه مرتد شوند و از باورهاي خود بازگردند؟!. آيا چنين چيزي پذيرفتنيست؟!. فرض كنيم شما ده نفر دوست داريد كه سالها با شما دوست بوده‌اند و چون شما را مرد نيك مي‌شناسند در راه شما زيان هم كشيده‌اند. اگر شما بشنويد كه همان دوستانتان بيجهت هر ده نفرشان يكدفعه از شما بازگشته با دشمن شما همدست شده‌اند باور مي‌كنيد؟!. آيا چنان چيزي تواند بود كه هر ده نفر بيجهت يكدفعه از شما روگردان شوند؟!. پس چگونه مي‌شود باور كرد كه ياران پيغمبر صدها تن بيكبار از دين او بيرون روند و وصيت او را گوش نداده به ابوبكر بيعت كنند؟!.
ب ـ حب رياست همه را از راه مي‌برد ديگر.!
د ـ باز ناانديشيده سخن مي‌گوييد. مگر همه‌ی ياران پيغمبر ميخواستند رئيس بشوند؟!. بسيار خوب ، ابوبكر ميخواست خليفه بشود و عمر هم با او همراز بود مرتد شدند. بديگران چه مي‌گوييد؟!. ديگران چه سودي در خليفه شدن ابوبكر ميداشتند؟!. آنگاه مگر هر كسي بطمع رياست از دين بازمي‌گردد؟!. دوباره ميگويم : بينديشيد و پاسخ دهيد.
اگر ياران پيغمبر از دين بازگشته بودند بايستي نماز هم نخوانند ، روزه هم نگيرند ، بجهاد هم نروند ، همه چيز اسلام را ترك كنند. پس چرا اينها را نكردند؟!.
ب ـ اگر آنها مرتد نشده بودند پس چرا دختر پيغمبر خدا را آنقدر اذيت كردند؟!. او را ميانه‌ی ديوار و در گزاردند كه دنده‌هايش شكست و بچه‌اش كه محسن نام داشت سقط شد. فدك را از دستش گرفتند. يكي از علما ميگفت : در يكي از كتابهاي سنّي ديدم كه نوشته بود فاطمه از ابوبكر ناراضي مرد.
ج ـ بلي من هم شنيده‌ام. گويا در صحيح بخاري بوده : «و ماتت فاطمه و هي مغضبه»
د ـ شما بايد يك چيز را رعايت كنيد ، و آن اينكه يك مطلب را كه صحبت مي‌كنيم چون سخن درباره‌ی آن بپايان رسيد نتيجه ازش بگيريم و سپس بمطلب ديگر پردازيم. شما گفتيد : «ياران پيغمبر مرتد شدند». در كتابهاتان هم هست : «ارتد الناس الا ثلثه» [2] . من دليل آوردم كه معقول نبوده كه چند صد تن يا هزار تن ياران جانباز پيغمبر يكدفعه از دين بازگردند. اكنون شما در آن باره نظرتان را بگوييد تا آن را به نتيجه رسانيم و پس از آن بسخن ديگر پردازيم.
ا ـ حقيقت اينست كه اين دليلها رد كردني نيست. من با آنكه چندان معلومات ندارم مي‌بينم اين حرفها راستست. اما ... (خاموشي)

د ـ پيداست كه شما چون فهم و خردتان را بكار مي‌گماريد مي‌بينيد كه اين گفته‌ها راستست. ليكن از سوي ديگر نمي‌توانيد عقيده‌هاي هزار ساله را باين آساني ترك كنيد. اينست يك «اما» مي‌گزاريد.
ج ـ بلي حقيقت همين است.
د ـ بسيار خوب. اكنون مي‌آييم بر سر زدن فاطمه و شكستن دنده‌ی او و سقط كردن محسن. اينها سخنانيست كه تاريخ بيكبار از آنها ناآگاهست. آنچه من مي‌دانم اينها در كتابهاي معتبر خود شيعيان نيز نبوده ... به هر حال اينها دروغست. زيرا اينها را چنين مي‌گويند كه چون علي بن ابيطالب به ابوبكر بيعت نمي‌كرد عمر رفت بدر خانه‌اش كه او را بياورد. و فاطمه چون در پشت در ايستاده نمي‌گزاشت باز شود ، عمر فشار داد و او را ميانه‌ی در و ديوار گزاشت. در حالي كه اصل قضيه دروغست. علي از بيعت به ابوبكر امتناع نكرد و نبايستي بكند. دليل اين را سپس خواهيم دانست.
از آنسو همان علي دختر خود ام‌كلثوم را كه دختر همان فاطمه بود به عمر بزني داد. آيا معقولست كه پس از آن بدرفتاري از عمر چنين وصلتي با او رخ دهد؟!.
ج ـ ببخشيد ، در اينجا هم علماي ما پاسخي داده و گفته‌اند كه بجاي ام‌كلثوم جِنّيه‌اي را فرستادند ، ولي حقيقت آنست كه حرفهاي شما مرا بتكان آورده كه خودم خجالت ميكشم همه‌ی حرفهاي آنها را بگويم. محض خنده اين تكه را ذكر كردم.
د ـ آري اينها جز درخور خنده نيست. سخن خود را دنبال كنيم. ميگويند : محسن نام بچه‌اش سقط شد. من مي‌پرسم : بچه‌اي كه بجهان نيامده نام چه ميخواسته؟!. آنگاه از كجا مي‌دانسته‌اند كه پسر است تا نام محسن بگزارند؟!.
اما فدك كه باغي يا زميني بوده از مال يك يهودي ، كه پس از فتح خَيبَر از بابت غنيمت جنگي به پيغمبر رسيده بود ، پس از مرگ آن بزرگوار دخترش فاطمه آن را خواست. ابوبكر كه خليفه شده بود گفت : پيغمبر فرموده هرچه از من بماند مال بيت‌المال (صدقه) است. دختر پيغمبر هم خاموش گرديد و تمام شد و رفت. نه علي و نه ديگران سخني نگفتند. زيرا ابوبكر پاكتر از آن بود كه از زبان پيغمبر دروغ سازد و مردم او را مي‌شناختند.
اينكه گفته مي‌شود كه خود سنيان نوشته‌اند دختر پيغمبر از ابوبكر و عمر ناراضي مرد :
اولاً : دانسته نيست كه راست باشد. ملايان شما از اين دروغها بسيار ساخته‌اند.
ثانياً : فرض كنيم كه راستست و چنان سخني در كتابهاي سنيان هست ، تازه معنايش آنست كه دختر پيغمبر نيز بشر بوده. بيش از اين معنايي ندارد.

[1] : معنی : آفرین آفرین بر تو ای علی. ـ و
[2] : معنی : همه از دین بازگشتند جز سه تن

‌✴️پیدایش آمریکا
بخش دوم
گفتار ششم
(تکه‌ی یکم)
✴️ ياوراني كه كُرتيز از ميان بوميان پيدا كرد
تدبيري كه كُرتيز بكار برد ـ زيمپولاييان ـ نابود گردانيدن كشتيها ـ بت‌شكني يا رفتار نابجاي كُرتيز ـ تلاسگابيان و جنگهايي كه با آنها رفت ـ باز رفتار نابجاي كُرتيز.
  
پيداست كه خود كُرتيز ببازگشت خرسندي نداشت. زيرا بازگشت براي او جز بدنام گرديدن وآنگاه بدست كينه‌جويي والاسكز افتادن نتيجه‌ي ديگر نداشت. با اينحال از روي تدبيري كه انديشيده بود نخواست خود سخن گويد ، و چون دسته‌ي هواخواهان والاسكز خواهش بازگشت كرده پافشاري مي‌نمودند دستور داد مسافران آماده‌ي بازگشت گردند.
ولي چون اين سخن پراكنده شد انبوهي از مسافران رنجيدگي نمودند و همه فراهم شده بنزد كُرتيز آمده زبان باعتراض باز كردند. سخن بجايي رسيد كه گفتند : «ما هنوز كاري نكرده نبايد بازگرديم. تو اگر شايندگي اين كار را نداري خود را بكنار كشيده سررشته را بديگري واگزار.

‌✴️پیدایش آمریکا
بخش دوم
✴️ گفتار ششم
(تکه‌ی دوم)
ياوراني كه كُرتيز از ميان بوميان پيدا كرد
مردم زيمپولا و گويابيسلان نافرماني آشكار گردانيده نه تنها از دادن ماليات سالانه و قرباني سر باززدند چون در وحشيگري كمتر از مونتيزوما نبودند آن چند تن فرستاده را دستگير كرده خواستند بخدايان قرباني كنند. كُرتيز پا بميان گزارده آن بدبختان را از دستشان گرفت و آسوده روانه‌شان گردانيد.
در اين ميان باز نگراني در دل كُرتيز پيدا شده بود. چه با خود مي‌انديشيد كه حكمران كوبا از رفتار او بدولت اسپانيا شكايت خواهد كرد ، و مي‌ترسيد كه آن دولت سپاهي براي گرفتن و بازگردانیدن او فرستد كه همه‌ي رنجهايش بيهوده گردد. از اينرو بار ديگر انجمني را كه در ويراكروز برگزيده بود برپا گردانيد و با اعضاي آن به شُور پرداخته چنين تصميم گرفتند كه از سوي انجمن نامه‌اي بپادشاه اسپانيا نوشته شده اندازه‌ي بزرگي و توانگري مكزيك ، و اينكه كُرتيز با گروه كمي كه همراه دارد بگشادن آنجا و زيردست دولت اسپانيا گردانيدن مردمش مي‌كوشد ، بازنمايند و از رفتار بد والاسكز كه با آنكه كُرتيز را خودش برگزيده بود از روي رشك و خودخواهی او را از سفر بازمي‌داشت شكايت نمايند و از پادشاه خواستار گردند كه خود او كُرتيز را بحكمراني مكزيك يا اسپانياي نو برگمارد.

📗 #پرسش_و_پاسخ (رشته‌ی یکم ـ بخش پنجم)

شگفتتر از اينها آنست كه كساني مي‌آيند و بمن راهنماييها مي‌كنند. يكي مي‌آيد و ميگويد : «شما اصل اسلام را بگيريد. اسلام را اصلاح كنيد». ميگويم : آن را هم شما كنيد. همه‌ی كارها را كه نبايد يك تن كند. ميگويد : «آخر ما اهلش نيستيم». ميگويم : چيزي كه اهلش نيستيد چگونه دستورش ميدهيد؟!.
اين در كجاست كه بيماران به پزشك دستور دهند؟!.
ديگري مي‌آيد و ميگويد : «شما بگوييد من مصلحم ، نام خود را مصلح گزاريد». ميگويم : من بهيچ نامي نياز ندارم. اينها چيزهاييست كه شما مي‌انديشيد. شما دين را بازيچه گردانيده برايش اين تشريفات را قائل شده‌ايد. دين در پيش ما شناختن حقايق زندگاني و زيستن از راه خرد است. با اينگونه چيزها كه شما مي‌انديشيد نيازي نيست.
بجاي اينها شما بكوشيد و حقايق زندگاني را دريابيد. بكوشيد و اين گمراهيهاي گوناگون را از خود دور گردانيد. بكوشيد و آن سيزده كيش را از ميان خود بيرون رانيد.
شما اينهمه نام خدا را مي‌بريد ، در حالي كه او را نشناخته‌ايد و در توي بت‌پرستيها و نادانيها دست و پا مي‌زنيد. بسيار نادانيست كه اينها را گزارده و آنهمه گرفتاريها را بروي خود نياورده تنها درپي اين باشيد كه نام من چيست و عنوان كارم چه خواهد بود.
داستان شما داستان آنكسانيست كه در توي لجنزاري افتاده و تا گلو فرورفته باشند و كسي كه دست براي رهايي آنان مي‌يازد با او بگفتگوهاي فلسفي پردازند و از نام و عنوانش جستجو كنند و يا در آن كوششي كه برهايي آنان مي‌كند دستورهايي دهند. بجاي بيرون جستن از آن گودال باين خودنماييها پردازند.
شما امروز گرفتارترين مردمانيد و بايد بيش از همه در انديشه‌ی رهايي و رستگاري خود باشيد.
اگر اين غوغاهاي شما با من بر سر دين است شما هنوز معني دين را نمي‌دانيد و نخست چيزي كه بر شما واجبست آنست كه معني دين را شناسيد.
الف ـ ميخواهم من هم سئوالي كنم : من پيش از آنكه باروپا بروم درباره‌ی دين چشم‌بسته عقيده‌اي داشتم. باروپا كه رفتم در آنجا ديدم عقيده‌ی دانشمندان ، ديگر است. بعقيده‌ی دانشمندان اروپا دين يادگار زمانهاييست كه دانشها نبوده و مردمان در تاريكي بسر مي‌برده‌اند و پس از آنكه دانشها رواج گرفته و روشنايي در جهان پديد آمده يكي از چيزهايي كه بايد از ميان برود آن بوده ، اين عقيده‌ی انبوه ايشانست. من در اروپا كسي از دانشمندان را نديدم كه عقيده بدين دارد ، ولي چون بايران بازگشتم و گاهي از نوشته‌هاي شما بدست آورده ميخواندم ديدم از دين پشتيباني مي‌نماييد و چون علت آن را ندانستم اكنون از خودتان مي‌پرسم.
د ـ اين ايراد را بسياري از درسخواندگان گرفته‌اند. ولي بايد دانست ما دين را بآن معني كه شناخته‌ی ديگران است نمي‌گوييم.
شما ميگوييد : بعقيده‌ی دانشمندان اروپا دين يادگار زمانيست كه دانشها نبوده. بايد ديد آنها كدام دين را مي‌گويند؟. كدام دين در برابر آنها بوده است كه چنين باوري پيدا كرده‌اند؟.
پيداست كه دانشمندان اروپا در برابر خود دين مسيحي را داشته و ناچار بوده‌اند درباره‌ی آن دين چنان باوري پيدا كنند. دين مسيحي ـ يا بهتر گوييم : دستگاهي كه پاپ و كشيشان برپا گردانيده‌اند ـ از هرباره جاي ايراد است و بيجهت نبوده كه دانشمندان آن را بدانسان خوار گرفته‌اند.
آن دين عنوانش اينست : آدم و حوا در بهشت از درخت گندم خوردند و گناهكار شدند ، فرزندان آنها نيز گناهكارند. خدا يگانه پسر خود را فرستاد كه كشته شود و كفاره‌ی گناهان فرزندان آدم باشد ، عيسا فرزند خدا بود و چون كشته شد روز سوم بمرگ چيره درآمد و از ميان مردگان برخاست و بآسمان بالا رفت و در دست راست خداي پدر جا گرفت ، فرزندان آدم بايد باو ايمان آورند تا از گناه پاك باشند و در آنجهان با شفاعت عيسا ببهشت روند ، اين برداشت دين مسيحيست.
اينها در پيش دانشمندان از آغاز تا انجام افسانه‌هاي بيپاست. دانشها از داستان آدم و حوا ناآگاهست. اگر آدم و حوا گندم خورده گناهكار شده‌اند بفرزندانشان چه ارتباط دارد؟!. فرزند خدا بودن عيسا ، از گور برخاستن او ، داستان كفاره و شفاعت هر كدام جداگانه جاي ايراد است.
شما خدا را چه پنداشته‌ايد كه برايش فرزند ميسازيد؟!. يك مرده از گور چگونه تواند برخاست؟!. كفاره چيست و چه معنايي معقول براي آن توان پنداشت؟!.
از آنسو مطالبي كه در تورات و انجيل درباره‌ی زمين و آسمانها و آفرينش جهان و ديگر موضوعهاست يكسره با دانشها ناسازگار است ، خدا زمين و آسمانها را در شش روز آفريد و روز هفتم استراحت كرد. اينها در نظر دانشمندان افسانه‌هاي خنكيست. در انجيل سخن از مرده زنده گردانيدن مسيح ميراند. در حالي كه تاريخ بيكبار از آن ناآگاهست. در چند جا از بيرون آوردن جن‌ها از دلهاي بيماران گفتگو ميكند كه در برابر پزشكي جز مايه‌ی ريشخند نيست.

جزیره‌ی میانکاله ـ مازندران

‌✴️پیدایش آمریکا
بخش دوم
✴️ گفتار ششم
(تکه‌ی سوم)
ياوراني كه كُرتيز از ميان بوميان پيدا كرد

كُرتيز چند روزي نشسته چون فرستادگان بازنگشتند پا بخاك تلاسگالا گزاشت. تلاسگالاييان آماده‌ي جنگ بودند و در يك حمله‌اي كه كردند چند تن از سپاهيان را با دو تن اسب بخاك انداختند. كُرتيز دانست كه با تيره‌اي دلير و جنگجويي روبرو گرديده و همه‌ي هوشياري و بيداري خود را بكار انداخت.

چهارده روز پياپي جنگ مي‌رفت. اسپانياييها سخت فرسوده بودند. بسياري از آنها از جمله خود كُرتيز گرفتار تب بوده چند تن نيز زخم برداشته بودند. از خوراك نيز سختي مي‌كشيدند. روز پانزدهم گروه بيشماري گرد آمده بودند و چنان جنگي كردند كه اسپانياييها گمان آن را نبرده بودند. ليكن با همه‌ي بيشماري و پايداري در برابر توپها و افزارهاي آهنين ايستادگي نتوانستند و شكست خورده بازگشتند و چون ديگر اميد فيروزي نداشتند به كُرتيز پيام فرستاده آشتي خواستند و گردنگزاري و فرمانبرداري نمودند. كُرتيز آن پيام را مژده‌اي شمرده با خشنودي بسيار پذيرفت.

📗 #پرسش_و_پاسخ (رشته‌ی یکم ـ بخش ششم)

دانشمندان كه در راه جستجو از حقايق رنجها برده و پس از قرنها كوشش درباره‌ی چگونگي زمين و خورشيد و ماه و ستارگان و مانند اينها بحقايق ارجداري دست يافته‌اند پيداست كه نوشته‌هاي توريت و انجيل در پيش آنها بيش از افسانه‌هاي پيره‌زنان ارزشي ندارد و رويهم‌رفته مايه‌ی نفرت آنهاست.
همه‌ی مذهبها همين حال را دارد و با دانشها ناسازگار است. ما نيز هواداري از آنها نمي‌نماييم ، گفتگوي ما از دين عنوانش جداست.
دوازده سال پيش هنگامي كه من ميخواستم بكوشش برخيزم يكي از دشواريهاي كار اين بود ، اين كيشها را با اينحال جز گرفتاري براي جهانيان نمي‌ديدم.
چيزي كه هست ما ميديدم دين معناي ديگري داشته كه بسيار ارجدار است و جهانيان بآن نيازمندند و از اين معني بود كه هواداري مي‌نموديم (و اكنون هم مي‌نماييم.)
خواهيد گفت : «كدامست آن معني؟..». مي‌گويم : بهتر است نخست مثلي ياد كنم و سپس بآن معني پردازم.
شما مي‌‌دانيد كه زيست آدمي از ديده‌ی تقيّد به آداب تندرستي و دستورهاي پزشكي به دو گونه تواند بود. يكي آنكه هر كس تا آن اندازه كه در دسترس اوست از ساختمان تن و اندامهاي خود و از چگونگي گردش خون و مانند اينها آگاهي پيدا كند ، و آدابي را كه پزشكان براي نگهداري تندرستي ياد كرده‌اند فراگيرد و آنها را بكار بندد ، و بپاكيزگي و مبارزه با بيماريها علاقه نشان دهد ، و تندرستي خود را مربوط به تندرستي ديگران دانسته به چيزي كه باعث بروز بيماريهاست برنخيزد ، آبهاي بدبو را به [آب]انبارهاي ديگران راه ندهد. آبهاي روان را آلوده نگرداند ، هر زمان كه بيمار شد بنزد پزشك رود و بچاره و درمان پردازد.
اين يكراه است و يكراه ديگر همانست كه شما در بيشتر ايرانيان مي‌بينيد : از ساختمان تنهاي خود كمترين آگاهي ندارند ، زيستن را جز پر كردن شكم از هرچه بود نمي‌دانند ، هر يكي هرچه خواست مي‌خورد ، هر كاري خواست مي‌كند ، دستورهاي پزشكان در نزد آنها افسانه است. اگر يكي بيمار شد بجاي پزشك بنزد جادوگر يا دعانويس مي‌رود ، بيشترشان پاكيزگي را نمي‌شناسند و آنها كه مي‌شناسند بيش از اين نمي‌فهمند كه آبهاي گنديده‌ی حوض خود را بيرون كنند و آن را بآب‌انبار همسايه راه دهند ، از آلوده گردانيدن آبهاي روان خودداري نمي‌كنند ، پروايي به تندرستي ديگران نمي‌نمايند.
اين مثَل نيكيست. زندگي اجتماعي نيز بهمين‌گونه از دو راه تواند بود : يكي آنكه آدميان جهان را تا آنجا كه راه باز است بشناسند و حقايق زندگاني را كه بسيار ارجدار است بدانند ، هر كس آسايش خود را در آسايش ديگران ديده در كارهايش تنها سود خود را بديده نگيرد ، آبادي جهان و آسايش جهانيان را آرمان خود سازد ، با بديها و بيماريها هميشه در نبرد باشد ، از دروغ و دغل و ستمگري و رشك و مانند اينها خود را دور دارد ، خردها نيرومند بوده جهانيان همه از روي خرد زندگي كنند ، در هر توده‌اي آيين خردمندانه روان باشد ، اين زندگاني زندگانيِ دينيست. ما دين اينگونه زيستن را ميگوييم.
يكراه ديگر اينست كه مردم دربند شناختن جهان و پي بردن بحقايق زندگي نباشند و هر كس همانكه سر برافراشت دنبال هوسهاي خود را گيرد و هر كس جز دربند سود خود نباشد ، توانايان ناتوانان را لگدمال گردانند ، هر گروهي بانديشه‌هاي ديگري گرايند و فلسفه‌هاي ديگري براي خود پديد آورند. چه توده‌ها و چه افراد بجاي همدستي با يكديگر هميشه در كشاكش باشند ، خردها ناتوان گرديده آيين خردمندانه‌اي براي زندگاني درميان نباشد. اين زندگاني زندگانيِ بيديني است. ما بيديني جز اين را نمي‌شناسيم.
در اينجا مي توان از ايرانيان مثَل آورد. انبوه ايرانيان از دين بي‌بهره‌اند. زيرا جهان را نمي‌شناسند ، از حقايق زندگاني بي‌بهره‌اند ، هر كس جز درپي سود خود نيست ، يك آيين بخردانه درميان نمي‌باشد.
در اين توده هيچ يكي از شئونات زندگاني ، از كشاورزي ، كار و پيشه ، زناشويي ، فرهنگ ، حكومت ؛ بمعني راست خودش شناخته نشده است.
براي مثَل ميگويم : كار يا پيشه براي راه افتادن زندگاني توده‌ايست. بيست مليون مردم كه در يكجا زندگي مي‌كنند بايد هر دسته‌اي از ايشان بيِك كاري يا پيشه‌اي پردازد تا نيازمنديهاي زندگي بسيجيده گردد و چرخ زندگاني راه افتد. ولي در ايران كار را باين معني نمي‌شناسند ، كار يا پيشه را براي روزي درآوردن مي‌شناسند. اينست از هر راهي كه توانستند روزي درآورند خودداري نمي‌نمايند. هيچكس در كار يا پيشه‌ی خود دربند راه افتادن زندگاني توده‌اي نيست.

🗂 باید در اندیشه‌ی آینده باشیم

💎 بخش یکم

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)

کشتگاه گُل در هلند