🔶 ما چه میخواهیم؟
بخش هفتم ـ تکهی 8
🔸امروز ناخوشترين سخني به هر كسي آنست كه بگوييم بخود پرداز و خود را درست گردان. زيرا كمتر كسي در خود كمي سراغ ميدارد و كمتر كسي خود را نيازمند درست گردانيدن ميشناسد.
🔸هر كسي ميخواهد دستاويزي پيدا كند و بديگران برتري فروشد. اين پند دادنها و راهنماييها كه ميبينيد همه از اين راه است و نتيجهی [چيز] ديگري در انديشهها نيست.
ما نيز باينان ميگوييم : شما چون گفتههاي پيمان را نيك خوانيد و نيك فراگيريد دل از پندارهاي بيهوده و از دانستههاي بيسود پيراسته خواهيد داشت ، و چشمهاتان باز شده و معني جهان و زندگي را نيك خواهيد شناخت ، و خود مردان بلندانديشهاي خواهيد بود ، و چون همدستي نماييد و اينها را بديگران نيز رسانيد در سراسر كشور يك راه و يك آرمان درميان خواهد بود ، و همهی نيروها رويهم آمده و يك تودهی توانايي خواهيد داشت. آيا بهتر از اين چه نتيجه ميخواهيد؟!..
برخي از اين پرسندگان (نه همگيشان) ، آنانند كه نوشتههاي ما را نيك نميخوانند و اين پرسش هم از راه ديگريست. اينان ميخواهند وانمايند كه من اين سخنان را بهمين شنيدن فراگرفتم و از پيش هم ميدانستم ، اينها كه چيزي نيست ، بگوييد كه ديگر چه كار كنيم؟!.. پرسيدنشان از اين راهِ خودفروشيست1 . اين برايشان بسيار سخت است كه بگمراهي خود بخستوند و چند زماني بخود پردازند و انديشه و باورِ خود را پاك گردانند. خدا ميداند كه چه خاكي بر سر اين مردم بدبخت ريخته و چه بيماريهاي ناپاكي در درونها ريشه دوانيده.
امروز ناخوشترين سخني به هر كسي آنست كه بگوييم بخود پرداز و خود را درست گردان. زيرا كمتر كسي در خود كمي سراغ ميدارد و كمتر كسي خود را نيازمند درست گردانيدن ميشناسد. از آنسوي هر كسي ميخواهد دستاويزي پيدا كند و بديگران برتري فروشد. اين پند دادنها و راهنماييها كه ميبينيد همه از اين راه است و نتيجهی [چيز] ديگري در انديشهها نيست.
ولي ما دوباره ميگوييم : راه چاره يك چيز است و آن اينكه نخست اين راستيها كه مينويسيم بگوشها رسد و در دلها جا بگيرد ، و آن پندارها و باورهاي بيهوده و بيپاي پراكنده كه برخي از آنها از قرنهاي پيشين مانده و برخي ديگر از اروپا تازه رسيده ، همگي از ميان رود ، و بدينسان در سراسر كشور يك راه و يك گونه انديشه درميان باشد. گام نخست اينست و پس از آن بيگمان بگامهاي ديگري خواهيم برخاست.
كنون ميبايد هر كسي بخود پردازد و نخست انديشهی خود را درست گرداند و پس از آن هر كسي باندازهی توانايي خود در پيشرفتِ اين كار همدستي نمايد ، و در نوبت خود بكوشد و ديگران را بخواندن پيمان و فراگرفتن اين راستيها وادارد.
«آرماني» كه ما دنبال ميكنيم بزرگترين و گرانمايهترين چيزي در جهانست و راه آن اين ميباشد و بس.
دوم ، يكي از ياران چنين ميگويد : «اين يك معمايي شده كه شما از يكسو از هر نامي بيزاري ميجوييد ، و از اينسو كارهاي خود را از خدا ميشماريد. اين ما را بلاتكليف گزارده. بارها ميپرسند و پاسخي پيدا نميكنيم. مردم عمده اهميت را بنام و سمت ميدهند.» ميگويم : راست است. ولي اين خود چنين پيش آمده و چيستان بخود پيدا شده. آنچه بيگمانست اينست كه اين راه را بخواست خدا و براهنمايي او ميپيماييم. اين چيزيست كه دليلش با خودش ميباشد. چنين كار بزرگي بيراهنمايي خدا ، نه تواند بود و نه پيش تواند رفت. در چنين زماني كه دانشگاهها بصدها شمرده ميشود ، و دانشمندان بصدهزاران رسيدهاند ، و دانشهاي گوناگون در جهان رواج يافته ، و آدميان در گردنكشي بآخرين پايگاه رسيدهاند ، بهوس ، بالا[=قد] براهنمايي برافراشتن و بسرخود در برابر مردمان ايستادن از بيخردانهترين كارها باشد. شما چنين انگاريد كه كسي بچنان كاري برخاسته ، آيا چه تواند كرد؟.. آخر نه اين از جنس همان مردمانست و همپايهی ايشان ميباشد؟.. پس چگونه تواند بهمگي ايراد گيرد و گمراهيهاي ايشان را به رخشان كشد؟!. چنين چيزي چگونه تواند بود؟!.. يك تن در برابر مليونها كسان ، اگر اين ده ايراد بايشان شمارد آنان نيز ده ايراد در گفتههاي اين پيدا كنند.
اگر اين راست است كه آدمي لغزشپذير است اين هم از جنس ايشانست. پس چگونه تواند بود كه اين بلغزشهاي ديگران خرده گيرد ولي خود هيچ لغزشي پيدا نكند؟!.
آخر گمراهيها كه درميان آدميانست از كجا پيدا شده؟. نه اينست كه آدمي داراي هوسهاي گوناگونست ، زبون پندار و انگار است ، گرفتار خويهاي بد است؟. همهی اينها در اين يك تن نيز خواهد بود ، و چگونه شدنيست كه او دچار لغزش نگردد و از راه بيرون نيفتد؟.
پابرگیها :
1ـ خودفروشي ، خودنمايي فزون و چشمگير است. خودفروش كاري را كه يك فروشنده براي تبليغ كالاي خود ميكند او دربارهی خود ميكند. اين واژه را اينروزها گاهي به غلط براي معنايي كه واژهی «تنفروشي» براي آن مناسب است بكار ميبرند. ـ و
بخش هفتم ـ تکهی 8
🔸امروز ناخوشترين سخني به هر كسي آنست كه بگوييم بخود پرداز و خود را درست گردان. زيرا كمتر كسي در خود كمي سراغ ميدارد و كمتر كسي خود را نيازمند درست گردانيدن ميشناسد.
🔸هر كسي ميخواهد دستاويزي پيدا كند و بديگران برتري فروشد. اين پند دادنها و راهنماييها كه ميبينيد همه از اين راه است و نتيجهی [چيز] ديگري در انديشهها نيست.
ما نيز باينان ميگوييم : شما چون گفتههاي پيمان را نيك خوانيد و نيك فراگيريد دل از پندارهاي بيهوده و از دانستههاي بيسود پيراسته خواهيد داشت ، و چشمهاتان باز شده و معني جهان و زندگي را نيك خواهيد شناخت ، و خود مردان بلندانديشهاي خواهيد بود ، و چون همدستي نماييد و اينها را بديگران نيز رسانيد در سراسر كشور يك راه و يك آرمان درميان خواهد بود ، و همهی نيروها رويهم آمده و يك تودهی توانايي خواهيد داشت. آيا بهتر از اين چه نتيجه ميخواهيد؟!..
برخي از اين پرسندگان (نه همگيشان) ، آنانند كه نوشتههاي ما را نيك نميخوانند و اين پرسش هم از راه ديگريست. اينان ميخواهند وانمايند كه من اين سخنان را بهمين شنيدن فراگرفتم و از پيش هم ميدانستم ، اينها كه چيزي نيست ، بگوييد كه ديگر چه كار كنيم؟!.. پرسيدنشان از اين راهِ خودفروشيست1 . اين برايشان بسيار سخت است كه بگمراهي خود بخستوند و چند زماني بخود پردازند و انديشه و باورِ خود را پاك گردانند. خدا ميداند كه چه خاكي بر سر اين مردم بدبخت ريخته و چه بيماريهاي ناپاكي در درونها ريشه دوانيده.
امروز ناخوشترين سخني به هر كسي آنست كه بگوييم بخود پرداز و خود را درست گردان. زيرا كمتر كسي در خود كمي سراغ ميدارد و كمتر كسي خود را نيازمند درست گردانيدن ميشناسد. از آنسوي هر كسي ميخواهد دستاويزي پيدا كند و بديگران برتري فروشد. اين پند دادنها و راهنماييها كه ميبينيد همه از اين راه است و نتيجهی [چيز] ديگري در انديشهها نيست.
ولي ما دوباره ميگوييم : راه چاره يك چيز است و آن اينكه نخست اين راستيها كه مينويسيم بگوشها رسد و در دلها جا بگيرد ، و آن پندارها و باورهاي بيهوده و بيپاي پراكنده كه برخي از آنها از قرنهاي پيشين مانده و برخي ديگر از اروپا تازه رسيده ، همگي از ميان رود ، و بدينسان در سراسر كشور يك راه و يك گونه انديشه درميان باشد. گام نخست اينست و پس از آن بيگمان بگامهاي ديگري خواهيم برخاست.
كنون ميبايد هر كسي بخود پردازد و نخست انديشهی خود را درست گرداند و پس از آن هر كسي باندازهی توانايي خود در پيشرفتِ اين كار همدستي نمايد ، و در نوبت خود بكوشد و ديگران را بخواندن پيمان و فراگرفتن اين راستيها وادارد.
«آرماني» كه ما دنبال ميكنيم بزرگترين و گرانمايهترين چيزي در جهانست و راه آن اين ميباشد و بس.
دوم ، يكي از ياران چنين ميگويد : «اين يك معمايي شده كه شما از يكسو از هر نامي بيزاري ميجوييد ، و از اينسو كارهاي خود را از خدا ميشماريد. اين ما را بلاتكليف گزارده. بارها ميپرسند و پاسخي پيدا نميكنيم. مردم عمده اهميت را بنام و سمت ميدهند.» ميگويم : راست است. ولي اين خود چنين پيش آمده و چيستان بخود پيدا شده. آنچه بيگمانست اينست كه اين راه را بخواست خدا و براهنمايي او ميپيماييم. اين چيزيست كه دليلش با خودش ميباشد. چنين كار بزرگي بيراهنمايي خدا ، نه تواند بود و نه پيش تواند رفت. در چنين زماني كه دانشگاهها بصدها شمرده ميشود ، و دانشمندان بصدهزاران رسيدهاند ، و دانشهاي گوناگون در جهان رواج يافته ، و آدميان در گردنكشي بآخرين پايگاه رسيدهاند ، بهوس ، بالا[=قد] براهنمايي برافراشتن و بسرخود در برابر مردمان ايستادن از بيخردانهترين كارها باشد. شما چنين انگاريد كه كسي بچنان كاري برخاسته ، آيا چه تواند كرد؟.. آخر نه اين از جنس همان مردمانست و همپايهی ايشان ميباشد؟.. پس چگونه تواند بهمگي ايراد گيرد و گمراهيهاي ايشان را به رخشان كشد؟!. چنين چيزي چگونه تواند بود؟!.. يك تن در برابر مليونها كسان ، اگر اين ده ايراد بايشان شمارد آنان نيز ده ايراد در گفتههاي اين پيدا كنند.
اگر اين راست است كه آدمي لغزشپذير است اين هم از جنس ايشانست. پس چگونه تواند بود كه اين بلغزشهاي ديگران خرده گيرد ولي خود هيچ لغزشي پيدا نكند؟!.
آخر گمراهيها كه درميان آدميانست از كجا پيدا شده؟. نه اينست كه آدمي داراي هوسهاي گوناگونست ، زبون پندار و انگار است ، گرفتار خويهاي بد است؟. همهی اينها در اين يك تن نيز خواهد بود ، و چگونه شدنيست كه او دچار لغزش نگردد و از راه بيرون نيفتد؟.
پابرگیها :
1ـ خودفروشي ، خودنمايي فزون و چشمگير است. خودفروش كاري را كه يك فروشنده براي تبليغ كالاي خود ميكند او دربارهی خود ميكند. اين واژه را اينروزها گاهي به غلط براي معنايي كه واژهی «تنفروشي» براي آن مناسب است بكار ميبرند. ـ و
Wahriyãrãne Gomnãm 3-1.pdf
51.5 KB
📘 شهریاران گمنام
❇️ بخش سومین - شدادیان - ۱
✳️ آغاز سخن
❇️ بخش سومین - شدادیان - ۱
✳️ آغاز سخن
🔶 ما چه میخواهیم؟
بخش هفتم ـ تکهی 9
🔸امروز براي رهايي از اين گرفتاري ، ما اگر گودالي پر از آتش در جلو خود يابيم بايد باك نكنيم و خود را بآتش زده درگذريم. اگر ديواري از آهن در پيشمان باشد بايد بشكنيم و پيش رويم.
🔸 اين سخنان كه ما ميگوييم چيزهاييست كه ... كسي آن را نميدانست و از اينسو همه راستي و همه پاكيست.
تاريخ در اينجا داوري نيكي تواند نمود. بسيار كساني بسرخود بچنين كاري برخاستهاند ولي از همان گام نخست رسوا شدهاند. چه در برابر مردم درمانده و ندانستهاند چه كار كنند و چه سخني گويند و زبان ريشخند و سرزنش مردم را بخود باز گردانيدهاند و نتيجه آن شده كه امروز كسان بسيار كمدانشي برميخيزند و ايراد بگفتههاي آنان ميگيرند و كسي هم پاسخي نميتواند.
ببينيد : در يك دهي بيماريهاي فراوان پيدا شده و پزشكي در آنجا نيست. كنون اگر كسي بدروغ خود را پزشك خوانَد و در برابر مردم بايستد آيا چه كار تواند كرد؟. آيا جز آنست كه چيزهايي را كه از زبانها شنيده و يا از پزشكان ديده نابجا بكار برد و خود را رسوا گرداند.
من يك مرد خامي نميبودم تا بچنين هوس بيجايي برخيزم و اگرهم برخاستمي جز درماندگي و رسوايي نتيجه برنداشتمي. من داستان خود را ننوشتهام ولي خواهم نوشت. اين سخنان كه ما ميگوييم چيزهاييست كه درميان نبوده و كسي آن را نميدانست و از اينسو همه راستي و همه پاكيست. دليلش هم آنست كه با آنكه با همه در كوششيم و در چند زمينه نبرد ميكنيم به يك گفتهی بيدليل و بيپايي برنخاستهايم. كساني اگر ميخواهند بيازمايند ، «راه رستگاري» يا شمارههاي پيمان را بگزارند جلوشان و بانديشه بخوانند و نيك داوري كنند و بيازمايند و ببينند آيا لغزشي توانند يافت؟..
با اينهمه من نامي بروي خود نميگزارم و اين را انگيزهايست كه بهنگام خود روشن خواهد گرديد و اين نامها كه مردم ميشناسند و بزبان ميدارند بيايراد نيست ولي اينجا جاي گفتگو از آنها نميباشد ...
اينكه مردم به نام ارج بيشتر ميگزارند و همه از آن ميپرسند ما نبايد پيروي از نافهميهاي آنان كنيم. ما را امروز با اين گرفتاريها كه درميانست فرصت هيچ كار ديگري نيست و ميبايد با شتاب بدرست كردن كارهاي خود پردازيم و مردانه و غيرتمندانه دست بهم داده برهايي خود كوشيم و چنانكه گفتيم نخست باين انديشههاي پراكنده چاره كنيم ، و پس از پرداختن از اين كارهاست كه توانيم نشست و بسخنان ديگري پرداخت.
اينكه كساني دستاويزهايي از اسلام و قرآن پيدا كردهاند چنانكه در جاي ديگري از همين شماره نوشتهام نميفهمند. آنان نه كسانيند كه معني قرآن بدانند.
امروز براي رهايي از اين گرفتاري ، ما اگر گودالي پر از آتش در جلو خود يابيم بايد باك نكنيم و خود را بآتش زده درگذريم. اگر ديواري از آهن در پيشمان باشد بايد بشكنيم و پيش رويم. اين بسيار بيخردي است كه كساني پندارهاي بيهودهاي را سنگ راه خود سازند.
من نيك ميدانم يك دسته با دو چشم باز نگرانند كه عنواني پيدا كنند و زمينهاي براي چَخِش و كشاكش بدست آورند و گردن فرازند و زبان باز كنند و سرگرم هنرنمايي گردند و سخنان پوچي را كه در گوشههاي مدرسهها آموختهاند بيرون ريزند ـ فلان تفسير چنين نوشته ، فلان مفسر چنين آورده ، فلان عالم چنين گفته ، «جمع كثره با الف و لام افاده عموم كند» در «مُغنياللبيب» چنين نوشته ، در «لا نموذج» چنان آورده. بدينسان بازاري گرم گردانند و با اين كشاكش سراپا بيهوده مردم را گرفتار سازند و دردها و گرفتاريها بيكبار دركنار ماند.
آن داستان نشنيدهايد كه هنگامي كه تركان آهنگ گرفتن استانبول ميداشتند و سلطان محمد فاتح بسيج افزار ميديد امپراتور روم از پاپ ياوري طلبيد و پاپ براي آنكه ياوري كند شرط كرد كه دو كيش ارتودكس و كاتوليك يكي گردد و براي اين كاردينالهايي از روم به استانبول فرستاد. اينان چون آمدند و گفتگو آغاز شد كشيشان ميدان يافته و بميان افتادند و هنرنمايي آغاز كردند ، و سخناني را كه از سالها اندوخته ميداشتند بروي همديگر كشيدند و كمكم كار را بنفرين و دشنام رسانيدند. اين كار دامنه پيدا كرد و ماههاي بسياري مردم را سرگرم و گرفتار گردانيد. هنگامي كه چند صدهزار سپاه ترك گرد شهر را گرفته و با بانگ «يا الله» لرزه بدلها ميانداختند و توپ بزرگي كه تا آنروز مانندش ديده نشده بود با آتشفشانيهاي خود همهی سراها و بنيادها را بتكان ميآورد ، بهنگامي كه مردان غيرتمند را از انديشهی آينده تن ميلرزيد و دختران پاكدامن را دل ميتپيد ، آن تيرهدرونان در كليساها و صومعهها سرگرم چخش و كشاكش و نفرين و دشنام ميبودند و از «لاهوت» و «ناسوت» عيسا و مادرش سخن ميگفتند و ديوانهوار جوش و خروش مينمودند و ميبودند تا تركان شهر را بگشادند و خاندانها آنچه ناديدني بود ديدند.
مينويسند : يكي از نزديكان امپراتور ميگفته : «مرا ديدن دستارهاي تركان خوشتر ميآيد تا ديدن شاپوهاي كاردينالان».
بخش هفتم ـ تکهی 9
🔸امروز براي رهايي از اين گرفتاري ، ما اگر گودالي پر از آتش در جلو خود يابيم بايد باك نكنيم و خود را بآتش زده درگذريم. اگر ديواري از آهن در پيشمان باشد بايد بشكنيم و پيش رويم.
🔸 اين سخنان كه ما ميگوييم چيزهاييست كه ... كسي آن را نميدانست و از اينسو همه راستي و همه پاكيست.
تاريخ در اينجا داوري نيكي تواند نمود. بسيار كساني بسرخود بچنين كاري برخاستهاند ولي از همان گام نخست رسوا شدهاند. چه در برابر مردم درمانده و ندانستهاند چه كار كنند و چه سخني گويند و زبان ريشخند و سرزنش مردم را بخود باز گردانيدهاند و نتيجه آن شده كه امروز كسان بسيار كمدانشي برميخيزند و ايراد بگفتههاي آنان ميگيرند و كسي هم پاسخي نميتواند.
ببينيد : در يك دهي بيماريهاي فراوان پيدا شده و پزشكي در آنجا نيست. كنون اگر كسي بدروغ خود را پزشك خوانَد و در برابر مردم بايستد آيا چه كار تواند كرد؟. آيا جز آنست كه چيزهايي را كه از زبانها شنيده و يا از پزشكان ديده نابجا بكار برد و خود را رسوا گرداند.
من يك مرد خامي نميبودم تا بچنين هوس بيجايي برخيزم و اگرهم برخاستمي جز درماندگي و رسوايي نتيجه برنداشتمي. من داستان خود را ننوشتهام ولي خواهم نوشت. اين سخنان كه ما ميگوييم چيزهاييست كه درميان نبوده و كسي آن را نميدانست و از اينسو همه راستي و همه پاكيست. دليلش هم آنست كه با آنكه با همه در كوششيم و در چند زمينه نبرد ميكنيم به يك گفتهی بيدليل و بيپايي برنخاستهايم. كساني اگر ميخواهند بيازمايند ، «راه رستگاري» يا شمارههاي پيمان را بگزارند جلوشان و بانديشه بخوانند و نيك داوري كنند و بيازمايند و ببينند آيا لغزشي توانند يافت؟..
با اينهمه من نامي بروي خود نميگزارم و اين را انگيزهايست كه بهنگام خود روشن خواهد گرديد و اين نامها كه مردم ميشناسند و بزبان ميدارند بيايراد نيست ولي اينجا جاي گفتگو از آنها نميباشد ...
اينكه مردم به نام ارج بيشتر ميگزارند و همه از آن ميپرسند ما نبايد پيروي از نافهميهاي آنان كنيم. ما را امروز با اين گرفتاريها كه درميانست فرصت هيچ كار ديگري نيست و ميبايد با شتاب بدرست كردن كارهاي خود پردازيم و مردانه و غيرتمندانه دست بهم داده برهايي خود كوشيم و چنانكه گفتيم نخست باين انديشههاي پراكنده چاره كنيم ، و پس از پرداختن از اين كارهاست كه توانيم نشست و بسخنان ديگري پرداخت.
اينكه كساني دستاويزهايي از اسلام و قرآن پيدا كردهاند چنانكه در جاي ديگري از همين شماره نوشتهام نميفهمند. آنان نه كسانيند كه معني قرآن بدانند.
امروز براي رهايي از اين گرفتاري ، ما اگر گودالي پر از آتش در جلو خود يابيم بايد باك نكنيم و خود را بآتش زده درگذريم. اگر ديواري از آهن در پيشمان باشد بايد بشكنيم و پيش رويم. اين بسيار بيخردي است كه كساني پندارهاي بيهودهاي را سنگ راه خود سازند.
من نيك ميدانم يك دسته با دو چشم باز نگرانند كه عنواني پيدا كنند و زمينهاي براي چَخِش و كشاكش بدست آورند و گردن فرازند و زبان باز كنند و سرگرم هنرنمايي گردند و سخنان پوچي را كه در گوشههاي مدرسهها آموختهاند بيرون ريزند ـ فلان تفسير چنين نوشته ، فلان مفسر چنين آورده ، فلان عالم چنين گفته ، «جمع كثره با الف و لام افاده عموم كند» در «مُغنياللبيب» چنين نوشته ، در «لا نموذج» چنان آورده. بدينسان بازاري گرم گردانند و با اين كشاكش سراپا بيهوده مردم را گرفتار سازند و دردها و گرفتاريها بيكبار دركنار ماند.
آن داستان نشنيدهايد كه هنگامي كه تركان آهنگ گرفتن استانبول ميداشتند و سلطان محمد فاتح بسيج افزار ميديد امپراتور روم از پاپ ياوري طلبيد و پاپ براي آنكه ياوري كند شرط كرد كه دو كيش ارتودكس و كاتوليك يكي گردد و براي اين كاردينالهايي از روم به استانبول فرستاد. اينان چون آمدند و گفتگو آغاز شد كشيشان ميدان يافته و بميان افتادند و هنرنمايي آغاز كردند ، و سخناني را كه از سالها اندوخته ميداشتند بروي همديگر كشيدند و كمكم كار را بنفرين و دشنام رسانيدند. اين كار دامنه پيدا كرد و ماههاي بسياري مردم را سرگرم و گرفتار گردانيد. هنگامي كه چند صدهزار سپاه ترك گرد شهر را گرفته و با بانگ «يا الله» لرزه بدلها ميانداختند و توپ بزرگي كه تا آنروز مانندش ديده نشده بود با آتشفشانيهاي خود همهی سراها و بنيادها را بتكان ميآورد ، بهنگامي كه مردان غيرتمند را از انديشهی آينده تن ميلرزيد و دختران پاكدامن را دل ميتپيد ، آن تيرهدرونان در كليساها و صومعهها سرگرم چخش و كشاكش و نفرين و دشنام ميبودند و از «لاهوت» و «ناسوت» عيسا و مادرش سخن ميگفتند و ديوانهوار جوش و خروش مينمودند و ميبودند تا تركان شهر را بگشادند و خاندانها آنچه ناديدني بود ديدند.
مينويسند : يكي از نزديكان امپراتور ميگفته : «مرا ديدن دستارهاي تركان خوشتر ميآيد تا ديدن شاپوهاي كاردينالان».
🔶 شانزده خواست آزادگان
(بخش سوم)
🔸چون برای راه بردن كشور یك نیرویی بنام حكومت لازم است و آن چنانست كه همگی نمیتوانند بآن پرداخت از اینرو باید كسانی را از میان خود برگزیده رشتهی كارها را بدست ایشان بسپارند كه آنها خود نمایندگان تودهاند نه فرمانروایان بایشان ، و باید توده نگهبانی بكارهای آنان نماید.
🔸مشروطه كفش و كلاه نیست كه كهنه گردد ، حقایق همیشه تازه است.
🔸هنوز در ایران مشروطه پا نگرفته ، هنوز یكی از هزار تن معنی مشروطه را نمیداند
(بخش سوم)
🔸چون برای راه بردن كشور یك نیرویی بنام حكومت لازم است و آن چنانست كه همگی نمیتوانند بآن پرداخت از اینرو باید كسانی را از میان خود برگزیده رشتهی كارها را بدست ایشان بسپارند كه آنها خود نمایندگان تودهاند نه فرمانروایان بایشان ، و باید توده نگهبانی بكارهای آنان نماید.
🔸مشروطه كفش و كلاه نیست كه كهنه گردد ، حقایق همیشه تازه است.
🔸هنوز در ایران مشروطه پا نگرفته ، هنوز یكی از هزار تن معنی مشروطه را نمیداند
wãnzdah xãste Ãzãdegãn 3.pdf
72.8 KB
🔶 شانزده خواست آزادگان
(بخش سوم)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
(بخش سوم)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
🔶 شناختن نيك و بد كار آساني نيست
(بخش پایانی)
🔸در سال گراني ما با چشم ديديم كه بسياري از توانگران بخويشان و همسايگان گرسنهي خود دستگيري نكردند ، و آنان چون از گرسنگي مُردند بخاكشان نسپردند. ولي همينكه يكي دو ماه گذشت و راه عراق كه بسته بود باز گرديد كاروانها بسته و بآهنگ زيارت روانه گرديدند.
🔸آنان دستور دستگيري از ناتوانان را شنيده بودند و ميدانستند ، ولي اين را هم شنيده بودند كه هر كسي كه بزيارت برود بهشت برو واجب گردد و همهي گناهانش آمرزيده شود. اگر دستگيري از همسايه را يك بار شنيده بودند اين را صد بار شنيده بودند.
(بخش پایانی)
🔸در سال گراني ما با چشم ديديم كه بسياري از توانگران بخويشان و همسايگان گرسنهي خود دستگيري نكردند ، و آنان چون از گرسنگي مُردند بخاكشان نسپردند. ولي همينكه يكي دو ماه گذشت و راه عراق كه بسته بود باز گرديد كاروانها بسته و بآهنگ زيارت روانه گرديدند.
🔸آنان دستور دستگيري از ناتوانان را شنيده بودند و ميدانستند ، ولي اين را هم شنيده بودند كه هر كسي كه بزيارت برود بهشت برو واجب گردد و همهي گناهانش آمرزيده شود. اگر دستگيري از همسايه را يك بار شنيده بودند اين را صد بار شنيده بودند.
wenãxtane niko bad kãre ãsãni nist 2.pdf
74.8 KB
🔶شناختن نيك و بد كار آساني نيست
(بخش پایانی)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
(بخش پایانی)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
🌑امروز آگاه گردیدیم اتوبوسی که دانشجویان دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات را جابجا میکرده واژگون شده و دست کم 7 تن کشته و 23 تن زخمی شدهاند.
( یکی از خبرگزاریها 9 کشته را گزارش کرده).
از گفتهی دانشجویانی که در اتوبوس بودهاند چنین فهمیده میشود که اتوبوس ترمزش بریده و در سرازیری دمادم بر سرعتش افزوده میشده. از اینرو راننده سر پیچی نتوانسته کنترل کند و واژگون گردیده. دانشجویانی که آن اتوبوس را میشناختند گفتهاند که دیروز هم همین مشکل رو داشته و راننده گفته که ترمز نمیگیرد ولی باز هم امروز مسافر سوار کرده؟!
(خبر از کانال «با مردم»)
🌑کانال : این پیشامد اندوهآوریست و نشان میدهد «مسئولان» دانشگاه همچون بسیاری دیگر از «مسئولان» بیمسئولیت و لاابالیاند. ما با خانوادهی زخمیها و جانباختگان همدردی میکنیم و این پیشامد را به ایشان و مردم تسلیت میگوییم.
باید گفت افسوسمندانه حال کشور نیز کمابیش مانند این دانشگاه ، و حکومت مانند این اتوبوس میباشد. ایرانیان باید بدانند تا رشتهی کارها را خود بدست نگیرند از این رویدادهای تلخ گریزی نیست.
( یکی از خبرگزاریها 9 کشته را گزارش کرده).
از گفتهی دانشجویانی که در اتوبوس بودهاند چنین فهمیده میشود که اتوبوس ترمزش بریده و در سرازیری دمادم بر سرعتش افزوده میشده. از اینرو راننده سر پیچی نتوانسته کنترل کند و واژگون گردیده. دانشجویانی که آن اتوبوس را میشناختند گفتهاند که دیروز هم همین مشکل رو داشته و راننده گفته که ترمز نمیگیرد ولی باز هم امروز مسافر سوار کرده؟!
(خبر از کانال «با مردم»)
🌑کانال : این پیشامد اندوهآوریست و نشان میدهد «مسئولان» دانشگاه همچون بسیاری دیگر از «مسئولان» بیمسئولیت و لاابالیاند. ما با خانوادهی زخمیها و جانباختگان همدردی میکنیم و این پیشامد را به ایشان و مردم تسلیت میگوییم.
باید گفت افسوسمندانه حال کشور نیز کمابیش مانند این دانشگاه ، و حکومت مانند این اتوبوس میباشد. ایرانیان باید بدانند تا رشتهی کارها را خود بدست نگیرند از این رویدادهای تلخ گریزی نیست.
Wahriyãrãne Gomnãm 3-2.pdf
51.8 KB
📘 شهریاران گمنام
❇️ بخش سومین - شدادیان - ۲
✳️ یک مقدمه و دو گفتار ، مقدمه
✴️ سرزمین آران
❇️ بخش سومین - شدادیان - ۲
✳️ یک مقدمه و دو گفتار ، مقدمه
✴️ سرزمین آران
🔶 شانزده خواست آزادگان
(بخش چهارم)
🔸مجاهدان كه آنهمه جانبازی در راه مشروطه نمودند انبوه آنان از معنی درست آن ناآگاه میبودند و آن جانفشانی را در راه «دادگری» (عدالت) و بآرزوی سرفرازی كشور و توده مینمودند وگرنه مشروطه را بمعنی سررشتهداریِ توده نمیشناختند.
این گناه ایشان نبوده. چنانكه گفتم كسانی میبایست معنی درست این را بفهمانند و چنین كسانی نبودهاند و اگر بودهاند سود خود را در چنین كوشش ندیدهاند. اینست نام مشروطه یكی از كلمههاییست كه جز یك معنای مبهمی از آن در دلهای ایرانیان نتوان یافت و خود در نتیجهی همان است كه ارجشناسی از آن نمینمایند.
🔸این یكی از درماندگیهای ایرانیان شده كه هر چیزی را كه میدارند و یا از دیگران میگیرند بمعنی درست آن پی نمیبرند و تنها بیك معنی تاریكی از آن بس میكنند.
(بخش چهارم)
🔸مجاهدان كه آنهمه جانبازی در راه مشروطه نمودند انبوه آنان از معنی درست آن ناآگاه میبودند و آن جانفشانی را در راه «دادگری» (عدالت) و بآرزوی سرفرازی كشور و توده مینمودند وگرنه مشروطه را بمعنی سررشتهداریِ توده نمیشناختند.
این گناه ایشان نبوده. چنانكه گفتم كسانی میبایست معنی درست این را بفهمانند و چنین كسانی نبودهاند و اگر بودهاند سود خود را در چنین كوشش ندیدهاند. اینست نام مشروطه یكی از كلمههاییست كه جز یك معنای مبهمی از آن در دلهای ایرانیان نتوان یافت و خود در نتیجهی همان است كه ارجشناسی از آن نمینمایند.
🔸این یكی از درماندگیهای ایرانیان شده كه هر چیزی را كه میدارند و یا از دیگران میگیرند بمعنی درست آن پی نمیبرند و تنها بیك معنی تاریكی از آن بس میكنند.
wãnzdah xãste Ãzãdegãn 4.pdf
72.7 KB
🔶 شانزده خواست آزادگان
(بخش چهارم)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
(بخش چهارم)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
🔶 نتيجههايي كه از اين سخنان بدست ميآيد :
(بخش یکم)
🔸هوس آدمي پايان ندارد و بارها ديده ميشود كه يك كسي سخني را كه امروز سروده و بگمان خود قاعدهاي براي نيك و بد گزارده فردا بهوس وارونهي آن را گويد و خود سخن خود را از اثر اندازد.
🔸همان كتابها كه گفتيم [کتابهای زمان مغول] ، بهترين مثلها را در اين زمينه دربر ميدارند. شما هر يكي از آنها را بگيريد وارونهگوييهاي فراوان در آن توانيد يافت.
🔸اگر شناختن نيك و بد و دانستن راه زندگاني باين آسانيست كه هر كسي بتواند ، در آن حال چه نياز بگفتن شماست؟!..
(بخش یکم)
🔸هوس آدمي پايان ندارد و بارها ديده ميشود كه يك كسي سخني را كه امروز سروده و بگمان خود قاعدهاي براي نيك و بد گزارده فردا بهوس وارونهي آن را گويد و خود سخن خود را از اثر اندازد.
🔸همان كتابها كه گفتيم [کتابهای زمان مغول] ، بهترين مثلها را در اين زمينه دربر ميدارند. شما هر يكي از آنها را بگيريد وارونهگوييهاي فراوان در آن توانيد يافت.
🔸اگر شناختن نيك و بد و دانستن راه زندگاني باين آسانيست كه هر كسي بتواند ، در آن حال چه نياز بگفتن شماست؟!..
natijehãi ke az in soxanãn bedast miãyad 1.pdf
76 KB
🔶نتیجههایی که از این سخنان بدست میآید
(بخش یکم)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
(بخش یکم)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
🔶 ما چه میخواهیم؟
بخش هفتم ـ تکهی 10
🔸آدميان بسر خود رستگار نتوانند بود و كسي را نه سزاست كه راهي براي مردم از انديشهی خود باز نمايد.
اين شيوهی تيرهدرونانست كه هميشه دستاويز جويند تا بهياهو پردازند و با چخش و پرخاش يك خواست بزرگي را از ميان برند. از اينان امروز فراوانند و هميشه درپي دستاويزي ميگردند كه با ما درآويزند و ميدان كشاكش را گرم گردانند و سخن را بفلان حديث و بفلان آيه كشانند و بدينسان خواست بسيار ارجمندي را كه درميانست در كنار گزارند. ولي بچنين آرزويي نخواهند رسيد.
بيخرد ميآيد و مينشيند و گردن ميكشد و سينه بجلو ميآورد ، و با يك آب و تابي بسخن ميآغازد و نيمساعت خودستايي ميكند : «آخر ما هم درس خواندهايم ، ما هم چيزهايي ميدانيم ، چنين نيست كه شما تصور كردهايد ...» پستنهاد ميپندارد با اين ديباچهچينيها كاري از پيش خواهد رفت. ميپندارد سخن از «اصل برائت» و «اِستِصحاب» است كه او هم كاري تواند كرد. بيشرم ستيزهرو ، آنروزي كه هياهوي ماديگري بود و پياپي كتابها در فلسفهی مادي و فلسفهی داروين چاپ ميشد و پراكنده ميگرديد ، آنروز كه گرماگرم اروپاييگري بود و از هر سو آواز برميخاست ، آنروز كه غوغاي ادبيات درميان ميبود و هزاران و صدهزاران مردان گرفتار آن ميشدند ـ در آن هنگامها بيكبار خود را بناشنيدن زده و كمترين دانش از خود نشان دادن نتوانسته و اكنون در برابر پيمان بالا ميافرازد و خود را مينمايد.
شگفتتر آنكه اينان در آن زمينه كه آرزوي گفتگو ميدارند بيكبار تهيدست و ناآگاهند و كالاشان جز ناداني و پافشاري بر ناداني نيست. اينان نه معني درست برانگيختگي را ميدانند ، و نه دليل راستگويي و دروغگويي يك فرستاده را ميشناسند ، و نه از آيين خدا و راهبردن جهان آگاهند. دربارهی فرهش ما پرسيدهايم كه آنچه ميدانند بنويسند و شما ميبينيد كه خود را بناشنيدن ميزنند و چيزي نخواهند نوشت ، و اگرهم نوشتندي جز سخنان پوچي نبودي. نشان راستگويي يك فرستاده نيارَستنيها را ميدانستندي كه ما راست نبودن آن را بازنمودهايم و همچنان پا در هوا مانده. دربارهی آيين خدا اندازهی آگاهي ايشان از داستان امام ناپيدا و رجعت و ديگر مانند اينها كه باور ميداشتند پيداست.
اينهمه آگاهيها دربارهی خدا و آيين او كه دانشهاي نوين ، از تاريخ و ستارهشناسي و زمينشناسي و مانند اينها داده و بسيار ارجدار است ، آنان از همهی اينها ناآگاهند و باينها ارجي نميگزارند و آشكاره دشمني مينمايند. چنين كساني با اين پرتي و ناآگاهي ميخواهند بيايند و بنشينند و با ما گفتگو كنند. ميخواهند در چنين هنگامي كه صد گرفتاري درميانست و ميبايد تنها دربند چارهی آنان بود بنشينند و بازار چخش و پرخاش را گرم گردانند و خود را و ما را از ياد آن گرفتاريها بازدارند.
تيرهدلان راستيناشناسي كه در برابر فلان امامزادهی پدر و مادر ناشناختهاي گردن كج كنند و از صندوق چوبي گشايش كار خواهند و «اشفع لي عندالله» گويند ، ولي در برابر دليل ، و خرد ، و گفتگو از بلندي نام خدا و پيشرفت كار توده گردنكشي نمايند و ستيزه از اندازه گذرانند ، و بسخن خود هر زمان رنگ ديگري دهند.
از زمينهی سخن دور نيفتيم : ما را بهتر بودي كه در كوششهايي كه مينموديم هيچ يادي از پيوستگي خود با خدا بميان نياوريم و اين را بگزاريم تا در پايان كار بآن پردازيم. در جايي كه ما به هر گفتهاي دليلها ميآوريم ، و همه بنيكي مردم ميكوشيم ، مزد از كسي نميطلبيم ، نيازي بچنين يادي نميداشتيم. ولي چند چيز ما را ناگزير گردانيد كه آن را بازنماييم :
نخست آنكه ديديم كساني ميپندارند سخنانيست كه ما از فهم خود ميگوييم و آنان نيز از فهم خود توانند گفت و اينست بمانندهسازي برميخيزند و همان گفتههاي ما را برنگ ديگري مياندازند يا با گفتههاي ديگري درهم ميآميزند و چيزهايي پديد ميآورند.
بخش هفتم ـ تکهی 10
🔸آدميان بسر خود رستگار نتوانند بود و كسي را نه سزاست كه راهي براي مردم از انديشهی خود باز نمايد.
اين شيوهی تيرهدرونانست كه هميشه دستاويز جويند تا بهياهو پردازند و با چخش و پرخاش يك خواست بزرگي را از ميان برند. از اينان امروز فراوانند و هميشه درپي دستاويزي ميگردند كه با ما درآويزند و ميدان كشاكش را گرم گردانند و سخن را بفلان حديث و بفلان آيه كشانند و بدينسان خواست بسيار ارجمندي را كه درميانست در كنار گزارند. ولي بچنين آرزويي نخواهند رسيد.
بيخرد ميآيد و مينشيند و گردن ميكشد و سينه بجلو ميآورد ، و با يك آب و تابي بسخن ميآغازد و نيمساعت خودستايي ميكند : «آخر ما هم درس خواندهايم ، ما هم چيزهايي ميدانيم ، چنين نيست كه شما تصور كردهايد ...» پستنهاد ميپندارد با اين ديباچهچينيها كاري از پيش خواهد رفت. ميپندارد سخن از «اصل برائت» و «اِستِصحاب» است كه او هم كاري تواند كرد. بيشرم ستيزهرو ، آنروزي كه هياهوي ماديگري بود و پياپي كتابها در فلسفهی مادي و فلسفهی داروين چاپ ميشد و پراكنده ميگرديد ، آنروز كه گرماگرم اروپاييگري بود و از هر سو آواز برميخاست ، آنروز كه غوغاي ادبيات درميان ميبود و هزاران و صدهزاران مردان گرفتار آن ميشدند ـ در آن هنگامها بيكبار خود را بناشنيدن زده و كمترين دانش از خود نشان دادن نتوانسته و اكنون در برابر پيمان بالا ميافرازد و خود را مينمايد.
شگفتتر آنكه اينان در آن زمينه كه آرزوي گفتگو ميدارند بيكبار تهيدست و ناآگاهند و كالاشان جز ناداني و پافشاري بر ناداني نيست. اينان نه معني درست برانگيختگي را ميدانند ، و نه دليل راستگويي و دروغگويي يك فرستاده را ميشناسند ، و نه از آيين خدا و راهبردن جهان آگاهند. دربارهی فرهش ما پرسيدهايم كه آنچه ميدانند بنويسند و شما ميبينيد كه خود را بناشنيدن ميزنند و چيزي نخواهند نوشت ، و اگرهم نوشتندي جز سخنان پوچي نبودي. نشان راستگويي يك فرستاده نيارَستنيها را ميدانستندي كه ما راست نبودن آن را بازنمودهايم و همچنان پا در هوا مانده. دربارهی آيين خدا اندازهی آگاهي ايشان از داستان امام ناپيدا و رجعت و ديگر مانند اينها كه باور ميداشتند پيداست.
اينهمه آگاهيها دربارهی خدا و آيين او كه دانشهاي نوين ، از تاريخ و ستارهشناسي و زمينشناسي و مانند اينها داده و بسيار ارجدار است ، آنان از همهی اينها ناآگاهند و باينها ارجي نميگزارند و آشكاره دشمني مينمايند. چنين كساني با اين پرتي و ناآگاهي ميخواهند بيايند و بنشينند و با ما گفتگو كنند. ميخواهند در چنين هنگامي كه صد گرفتاري درميانست و ميبايد تنها دربند چارهی آنان بود بنشينند و بازار چخش و پرخاش را گرم گردانند و خود را و ما را از ياد آن گرفتاريها بازدارند.
تيرهدلان راستيناشناسي كه در برابر فلان امامزادهی پدر و مادر ناشناختهاي گردن كج كنند و از صندوق چوبي گشايش كار خواهند و «اشفع لي عندالله» گويند ، ولي در برابر دليل ، و خرد ، و گفتگو از بلندي نام خدا و پيشرفت كار توده گردنكشي نمايند و ستيزه از اندازه گذرانند ، و بسخن خود هر زمان رنگ ديگري دهند.
از زمينهی سخن دور نيفتيم : ما را بهتر بودي كه در كوششهايي كه مينموديم هيچ يادي از پيوستگي خود با خدا بميان نياوريم و اين را بگزاريم تا در پايان كار بآن پردازيم. در جايي كه ما به هر گفتهاي دليلها ميآوريم ، و همه بنيكي مردم ميكوشيم ، مزد از كسي نميطلبيم ، نيازي بچنين يادي نميداشتيم. ولي چند چيز ما را ناگزير گردانيد كه آن را بازنماييم :
نخست آنكه ديديم كساني ميپندارند سخنانيست كه ما از فهم خود ميگوييم و آنان نيز از فهم خود توانند گفت و اينست بمانندهسازي برميخيزند و همان گفتههاي ما را برنگ ديگري مياندازند يا با گفتههاي ديگري درهم ميآميزند و چيزهايي پديد ميآورند.
✴️ يكی از بزرگترين گرفتاريهای ايرانيهاست كه از بس خودخواه و خودنمايند آلودگيهای خود را كه علت اين بدبختی و درماندگی ايشان شده بگردن نميگيرند و نقص بخود گمان نميبرند ، و چنين وامينمايند كه اين بدبختی و درماندگی نتيجهی حوادث جهان و معلول تصادفاتست و اينست رهایی خود را نيز جز در نتيجهی حوادث و تصادفات نمیشمارند و هميشه چشم براه اين پیشامد و آن حادثه ميدوزند.
✴️ اين بايرانيان بسيار سخت است كه بآلودگيهای خود پی برند و رياضت بخود داده بچارهی آنها پردازند بلكه بسيار دوست ميدارند كه هميشه گناه را بگردن ديگران بيندازند.
✴️ از اينرو ما كه هميشه مینويسيم علت اين بدبختيها آلودگيهای خودتانست ، مینويسيم اگر دشمن هم بشما دست يافته از راه آن آلودگيها دست يافته ، مینويسيم بايد آن آلودگيها را از خود دور گردانيد اين نوشتههای ما بايشان خوش نمیافتد و بسياری از آنان چون پرچم را ميخوانند رو ترش ميكنند.
✴️ ولي فلان روزنامهی شياد كه هایهوی راه میاندازد : «جان من فدای ايران باد» «ايران جاويدانست» «ايران لايزالست» ... از اين جملههای پوچ كه هيچ معنایی ندارد خوشدل میشوند و آن را از دست هم میربايند.
كوتاهسخن ، بآلودگيها خود گردن گزاردن نمیتوانند.
✴️ در كشوری كه شمردهايم چهارده كيش مختلف هست ، چندين مسلك سياسی رواج يافته ، ده تن با يكديگر همانديش نمیباشند ، يك بخش بزرگی از مردم آن عشاير تاراجگرند كه هنوز باصول قرون وسطا زندگی ميكنند ، در چنين كشوری كه اين يك شمهای از آلودگيهای آن ميباشد هيچ نقص نمیپندارند و بتكانی نياز نمیبينند و ما به هر چيزی كه دست ميزنيم در برابر ما بهياهو میپردازند.
بلكه بسياری از مردم همين گرفتاريها را سرمايهای برای خود میپندارند.
✴️ مثلاً عشاير تاراجگر را «مردان رشيد» ناميده ذخيرهای برای روز مبادا [مقصود : بهنگام جنگ] میشمارند.
✴️ اين كيشهای گوناگون را كه سراپا آلودگی است و سراپا بيدينی است دين ناميده برواجش ميكوشند ، ياوهبافيهای پست زمان مغول را ادبيات ناميده بخود میبالند.
✴️ جوانان درسهایی را كه در دبيرستانها و دانشكدهها خواندهاند و بخش بزرگی از آنها جز مايهی فرسودگی مغز نيست سرمايهی زندگانی میشناسند.
✴️ بهر حال چون نقصی در خود نمیشناسند اينست گناه را بگردن حوادث میاندازند و برای رهایی نيز چشم براه حوادث مینشينند.
(پرچم روزانه شمارهی ۱۷۹)
✴️ اين بايرانيان بسيار سخت است كه بآلودگيهای خود پی برند و رياضت بخود داده بچارهی آنها پردازند بلكه بسيار دوست ميدارند كه هميشه گناه را بگردن ديگران بيندازند.
✴️ از اينرو ما كه هميشه مینويسيم علت اين بدبختيها آلودگيهای خودتانست ، مینويسيم اگر دشمن هم بشما دست يافته از راه آن آلودگيها دست يافته ، مینويسيم بايد آن آلودگيها را از خود دور گردانيد اين نوشتههای ما بايشان خوش نمیافتد و بسياری از آنان چون پرچم را ميخوانند رو ترش ميكنند.
✴️ ولي فلان روزنامهی شياد كه هایهوی راه میاندازد : «جان من فدای ايران باد» «ايران جاويدانست» «ايران لايزالست» ... از اين جملههای پوچ كه هيچ معنایی ندارد خوشدل میشوند و آن را از دست هم میربايند.
كوتاهسخن ، بآلودگيها خود گردن گزاردن نمیتوانند.
✴️ در كشوری كه شمردهايم چهارده كيش مختلف هست ، چندين مسلك سياسی رواج يافته ، ده تن با يكديگر همانديش نمیباشند ، يك بخش بزرگی از مردم آن عشاير تاراجگرند كه هنوز باصول قرون وسطا زندگی ميكنند ، در چنين كشوری كه اين يك شمهای از آلودگيهای آن ميباشد هيچ نقص نمیپندارند و بتكانی نياز نمیبينند و ما به هر چيزی كه دست ميزنيم در برابر ما بهياهو میپردازند.
بلكه بسياری از مردم همين گرفتاريها را سرمايهای برای خود میپندارند.
✴️ مثلاً عشاير تاراجگر را «مردان رشيد» ناميده ذخيرهای برای روز مبادا [مقصود : بهنگام جنگ] میشمارند.
✴️ اين كيشهای گوناگون را كه سراپا آلودگی است و سراپا بيدينی است دين ناميده برواجش ميكوشند ، ياوهبافيهای پست زمان مغول را ادبيات ناميده بخود میبالند.
✴️ جوانان درسهایی را كه در دبيرستانها و دانشكدهها خواندهاند و بخش بزرگی از آنها جز مايهی فرسودگی مغز نيست سرمايهی زندگانی میشناسند.
✴️ بهر حال چون نقصی در خود نمیشناسند اينست گناه را بگردن حوادث میاندازند و برای رهایی نيز چشم براه حوادث مینشينند.
(پرچم روزانه شمارهی ۱۷۹)