پاکدینی ـ احمد کسروی
7.53K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
[در پاسخ به کسانی که وامی‌نمودند گرفتاریها تنها از مسئولان است و اگر آنها عوض شوند همه چیز درست می‌شود]
یکی از گرفتاریهای بزرگ کنونی ایران بزرگی بیش از اندازه‌ی شهرهاست. بسیاری از گرفتاریهای دیگر از جمله فساد و بیکاری و ... سرچشمه‌اش این پستی و بلندی در بزرگی و کوچکی شهرها و روستاهاست.(کانال)
دارالفنون
Wahriyãrãne Gomnãm 3-12.pdf
49.4 KB
📘 شهریاران گمنام

❇️ بخش سومین - شدادیان - ۱۲
✳️ گفتار نخستین : شدادیان گنجه

✴️ کشتن ابوالسوار ابی‌راد را ؛ جنگ ابوالسوار با داویت بی‌خاک
🔶 ما چه میخواهیم؟
یک بار دیگر ـ تکه‌ی 9

🔸 مي‌گوييم : چنانكه در دانشها پيشرفت رو داده و جهانيان براستيها بسيار نزديكتر شده‌اند ، چنانكه افزارهاي بسيار شگفت پديد آمده و زندگاني بسيار باشكوهتر گرديده ، همچنان مي‌بايد در شناختن معني جهان و زندگاني و پي بردن بمعني آدميگري پيش رفت و براستيها بسيار نزديكتر گرديد (كه ما اين بخش را بانجام رسانيده‌ايم) و در آيين زندگاني و رفتار آدميان با يكديگر و كوشيدن بآبادي جهان و داشتن آرمانهاي ورجاوند هم پيشرفت بسيار كرد (اين بخش را هم بخواست خدا بانجام خواهيم رسانيد).
مي‌دانم كساني خواهند گفت : «اينها بكار بستني (عملي) نيست» اين سخنيست كه بارها شنيده شده. مي‌گويم : شما از كجا مي‌دانيد و چه دليلي باين گفته مي‌داريد؟!. . يك رشته سخناني كه تازه مي‌شنويد هنوز نينديشيده و نفهميده از كجا مي‌دانيد كه بكار بستني هست يا نيست؟! با چه نشاني اين دو را از هم جدا مي‌گردانيد؟!..
اين يك جُستاريست كه جهان چگونه مي‌گردد و چگونه پيش مي‌رود. مردمان چنانكه در شناختن خود جهان و معني آن براههاي كجي افتاده‌اند در اين باره هم دچار انديشه‌هاي بسيار كجي گرديده‌اند. در كيشها كار را بافسانه‌بافيها كشانيده‌اند و براي آينده پندارهاي بيپاي بي‌ارجي را پديد آورده‌اند : مسيح از آسمان فرود خواهد آمد ، يا امام ناپيدا پيدا خواهد شد ، يا شاه بهرام خواهد برخاست. جهان با دست آنها از بدي بيرون آمده بنيكي خواهد رسيد. اينها پندارهاي كيشهاست. اما بي‌كيشان ، آنان آينده را بهتر از كنون نمي‌دانند و پيشرفت جهان را تنها در رشته‌ی افزارسازي و دانشهاي طبيعي مي‌شناسند. اين كشاكش و زورآزمايي را كه در جهانست ناچاري ، و آدمي را آفريده شده براي همين مي‌دانند.
ما مي‌گوييم : نه چنين است. مي‌گوييم : پيشرفت جهان هميشه در دو رشته بوده است و پس از اين نيز بايد بود. مي‌گوييم : آفرش آدمي براي اينگونه زندگاني نيست و اين كشاكش و زورآزمايي كه امروز در جهان مي‌باشد جز نتيجه‌ی بيراهي نيست.
اين يك پرسشيست كه آيا مرگ پايان زندگاني آدميست يا پس از آن باز جهاني مي‌باشد؟.. اين گذشته از آنكه خود جُستار ارجداريست و هر كسي خواهد كه آن را بداند ، در آيين زندگاني نيز بي‌هنايش نيست. در اين باره هم پندارهاي گوناگون بسيار بميان آمده. فلسفه‌ی مادي آن را نمي‌پذيرد و جز اينجهان ، جهان ديگري باور نمي‌دارد. از اينسوي كيشها بسخنان بسيار درازي پرداخته‌اند و آن را يك ميداني براي پنداربافيهاي خود گرفته‌اند. بگمان اينان خدا فرمانروايي خود را به آنجهان نگه داشته و آغاز آن يك روزيست كه در آن خدا فرمان خواهد راند ، و به يك دسته دهشهاي بيدريغ نموده و به يك دسته خشمهاي بي‌اندازه نشان خواهد داد.
از بدترين گمراهيها يكي اينست كه آنجهان را با اينجهان آخشيج هم مي‌شمارند و چنين مي‌پندارند كه براي خوشي در آن مي‌بايد اين را خوار داشت. از آنسوي به يك رشته كارهاي بسيار بيهوده‌اي براي رستگاري در آنجهان مي‌پردازند.
ما مي‌گوييم : اينها همه نادرست است. آنچه مي‌بايد گفت اينست كه روان چون جز از تن و جانِ سَتَرساست با مرگ نابود نگردد. از آنسوي روان و جان كه هر دو با هم در كالبد آدميست هميشه در كشاكش باشند : اين چيزهايي را خواهد كه آن نپسندد و آزرده گردد. كارهاي بد بيخردانه‌اي را كه كسي بخواهش جان مي‌كند مثلاً به ناتواني ستم مي‌كند يا زبان بدروغ مي‌آلايد همواره مايه‌ی آزردگي روانست. چيزي كه هست روان تا با جان توأم است آزردگي كمتر دريافته مي‌شود ، ولي چون از جان جدا گردد آن را بيشتر خواهد دريافت. بدانسان كه يك مرد تا جوانست از كارهاي ناستوده‌اي كه بهوس جواني مي‌كند پشيماني كمتر نمايد ، ولي چون پير گرديد و هوسهاي جواني كم شد پشيماني را بيشتر دريابد ، داستان اينجهان و آنجهان نيز چنين باشد.
اينست مي‌گوييم : اينجهان و آنجهان بهم پيوسته است. مي‌گوييم : بايد كوشيد و در اينجهان نيك بود و نيكي آنجهان درپي خواهد بود. مي‌گوييم : كارهايي در آنجهان سود خواهد داشت كه در اينجهان سودمند است و مايه‌ی آبادي و آسايش است. از كارهاي بيهوده‌اي كه كساني مي‌كنند چنانكه در اينجهان سودي نمي‌دارد در آنجهان نيز سودي نخواهد داشت و جز مايه‌ی شرمساري نخواهد بود.
اينهاست آنچه ما درباره‌ی جهان و زندگي مي‌گوييم و همينهاست كه «دين» مي‌ناميم. اينها همه راستيهاست. ما پيمان را براي رسانيدن اينها مي‌نويسيم و همه‌ی كوششهاي ما در پيرامون اينها مي‌باشد. هميشه از يكسو بروشن گردانيدن اينها كوشيده‌ايم ، و از يكسو براي آنكه اينها در دلها جاي گيرد با هرچه آخشيج اينهاست نبرد كرده‌ايم. با فلسفه‌ی يونان ، با صوفيگري ، با خراباتيگري ، با كيشهاي پراكنده‌ی گوناگون ، با فلسفه‌ی مادي ، با انديشه‌هاي پراكنده‌ی كهنه و نو ، همه در جنگ بوده‌ايم.
🔶 پولداران و آزمندان
(بخش سوم)

🔸در این توده نیك و بد را قاعده‌ای نیست. در یك توده باید نیك و بد شناخته ، و قاعده برای آنها درمیان باشد ، ولی در این توده نیست ، و هر كسی آنچه را كه با هوس و سود خود سازگار می‌یابد «نیك» می‌شمارد ، و آنچه را كه نه چنانست «بد» میخواند.

🔸در ایران همگی مردم داد و ستد و بازرگانی و دیگر پیشه‌ها و كارها را جز برای روزی درآوردن و دارایی اندوختن نمی‌شناسند ، و اینست به آن آزمندان نیز جای ایراد باز نمیماند. در جایی كه داد و ستد برای پول درآوردنست آنان نیز پول درمی‌آورند و كسی نمیتواند نكوهش به آنها نماید.
puldãrãno ãzmandãn 3.pdf
80.7 KB
🔶 پولداران و آزمندان

(بخش سوم)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم نیمه‌ماهه)
goftehãye pãdarhavã 1-4.pdf
132.1 KB
🔶 گفته‌های پا در هوا

(همه‌ی بخشها در یکجا)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از ماهنامه‌ی پیمان)
🔶 خودنمايي و جداسري
(بخش دوم)

🔸هر كسي آن اندازه سرمايه‌اي را كه اندوخته ، و آن آگاهيهاي پراكنده‌اي را كه از زبانها گرفته ، و يا از اين كتاب و از آن روزنامه آموخته بس مي‌شمارد ، كه نه تنها مي‌خواهد خود با آنها زيد ، مي‌خواهد بديگران نيز راه نمايد و پند آموزد و برتري فروشد.

🔸يك مردم هنگامي «توده» شمرده شوند كه پيوستگيهايي درميان ايشان باشد ، و از دربايست‌ترين آن پيوستگيها يكي بودن راه زندگاني و آرمان آنست.
xodnamãi va jodãsari 2.pdf
75.1 KB
🔶 خودنمایی و جداسری

(بخش دوم)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از ماهنامه‌ی پیمان)
🔶 ما چه میخواهیم؟
یک بار دیگر ـ تکه‌ی 10

🔸 «هنايش يك چيز در نابي آنست». اين آموزاكهاي ما هنگامي سود خواهد داد كه با چيزهاي ديگري آميخته نگردد و نابي خود را از دست ندهد. خواست ما هنگامي بدست خواهد آمد كه اين آموزاكها در همه‌ی دلها جا گيرد و هر آنچه جز از اينهاست از ميان برخيزد.
يكي از بديهاي مردم اينست كه يك سخنان تازه‌اي كه مي‌شنوند و آن را با دانسته‌هاي خود ناسازگار مي‌يابند نخست از در ايستادگي و كشاكش مي‌آيند ، و سپس كم‌كم رام شده و آنها را مي‌گيرند و در دلهاي خود جا مي‌دهند ، بي‌آنكه آن دانسته‌هاي كهن را بيرون كنند ، و نتيجه آن مي‌شود كه آنها را با اينها درهم مي‌آميزند ، و يا هر يكي را جداگانه نگه داشته و هر زمان ديگري را بزبان مي‌آورند.
شما هزاران كسان را توانيد يافت كه آنچه را كه درباره‌ی دين در كتابهاي پيشين بوده و خوانده و يا شنيده همچنان در دل مي‌دارد ، و از آنسوي بدآموزيهاي مادّيان را نيز كه شنيده و فراگرفته در دل جا داده ، و اينست در يك نشست مي‌بينيد يك زمان سخن از ماديگري پيش مي‌آورد و بهستي خدا گردن نمي‌گزارد ، و يك زمان گفتگو از «معجزات موسا و داود» مي‌كند و مي‌گويد : «اينها از دين ماست ما بايد بپذيريم».
اين نتيجه‌ی درماندگي فهمها و خردهاست. چون نمي‌تواند بفهمد و راست از كج بازشناسد هر دو را مي‌گيرد و نگه مي‌دارد. گفته‌اند : «براي نهادن چه سنگ و چه زر». اينجا هم مي‌بايد گفت : براي نافهميدن چه راست و چه كج. از آنسوي تا دلها از اينها پاك نگردد بدرماندگي فهمها و خردها چاره نتوان كرد. اين دل نيست كه اينان مي‌دارند ، انبانيست كه هرچه مي‌شنوند در آن جا مي‌دهند.
اين يكي از كوششهاي ماست كه اين كهنه‌آلودگيها را از ميان ببريم و دلها را از آنها پاك گردانيم ، تا فهمها و خردها نيرو گيرد و جا براي گفته‌هامان باز شود. ما اگر تنها بآن بس كنيم كه راستيهايي را بازنماييم ، هيچ نتيجه‌اي در دست نباشد. زيرا با گفته‌هاي ما آن كنند كه با ديگر شنيده‌هاي خود كرده‌اند. اينها را نيز گيرند و در پهلوي ديگر دانسته‌هاي خود جا دهند و با آنها درهم آميزند و همهی رنجها هدر گردد.
كساني اين را بسيار مي‌خواهند. فلان مرد عنوان مي‌كند : «اينها همه در اخبار هست» ، يا مي‌گويد : «اینها را ما نيز مي‌دانستيم» ، يا مي‌گويد : «اين حرفها قدري زود بود» يا مي‌گويد : «شما قدري تند مي‌رويد» اينها همه براي يك نتيجه است ، و آن اينكه بهمين عنوان بگفته‌هاي ما نزديك آيند و آنها را بگيرند و با آنچه از پيش در دل مي‌داشتند درهم آميزند ، كه هم بدينسان خود را نشكنند و رشته‌ی جداسري را از دست نَهِلند و هم آن نادانيهاي پيشين را نگه دارند.
اينست مي‌گوييم : اين ناداني ديگري از شماست. اين دليل است كه مغزهاي تيره‌ی شما باين زودي پاك نخواهد شد. نيز آشكاره مي‌گوييم : اين چيزيست كه ما هرگز خرسندي نخواهيم داد و بخواست خداي بزرگ خواهيم كوشيد و همه‌ی اين چيزها را از ريشه خواهيم برانداخت. آنهمه گفتارها درباره‌ی كيشها و درباره‌ی فلسفه و صوفيگري و خراباتيگري براي اينست.
كساني خرده مي‌گيرند كه ما سخناني را چند بار مي‌نويسيم. مي‌گويم : اين خرده را بآنان گيريد كه با يك بار شنيدن ، راستيها را نمي‌پذيرند و بروي نادانيهاي خود ايستادگي مي‌نمايند. ما بايد بكوشيم و همه‌ی گمراهيها را از ميان بريم و تا باين نتيجه نرسيده‌ايم نبايد رشته را رها كنيم.
بگفتار بيش از اين دامنه نمي‌دهم. بدينسان يك بار ديگر فهرستي از خواستهاي پيمان پديد آورديم و اين را روشن گردانيديم كه همه‌ی گفتارهايي كه مي‌نويسيم در يك زمينه است و براي يك خواست مي‌باشد. همه‌ی كوششها نيز در همان زمينه است.
كساني گاهي پرداختن بزبان و گفتارهايي را كه در آن زمينه مي‌نويسيم بما خرده مي‌گيرند. ديگران اين خرده را درباره‌ی نوشتن تاريخ آذربايجان مي‌گيرند. مي‌گويم : اينها نيز با همان خواست پيوستگي مي‌دارد. گذشته از آنكه پيراستن زبان و نوشتن تاريخ هر يكي خود كار ارجداريست با اين كوششهاي ما نيز پيوستگي درميانست.
👇
آنچه زبانست ما آن را براي سخنان خود دربايست مي‌داريم. ما صد «راستي» مي‌داريم كه مي‌بايد آنها را بجهانيان بفهمانيم و اين كار جز بدستياري يك زبان درستي نتوانستي بود. آن زبان درهم و آشفته و بيماري كه درميان مي‌بود و روزنامه‌ها و كتابها با آن نوشته مي‌شد كار ما را انجام نتوانستي داد. از آنسوي ما نيازمنديم كه زبان فارسي هرچه بسامانتر و آسانتر و تواناتر باشد كه مليونها ديگران آن را بآساني بياموزند و با خواستهاي ما آشنا گردند ، و براي اين كار مي‌بايست و مي‌بايد به پيراستن و آراستن زبان بكوشيم و خواهيم كوشيد.
درباره‌ی تاريخ نيز كساني كه آن را بخوانند خواهند دانست كه ما براي اين كوششهاي خود نوشتن چنان تاريخي را دربايست مي‌داشتيم ، ما براي آنكه بيماريهاي توده را نيك فهميم و انگيزه‌هايي كه براي اين گرفتاريها درميان بوده بشناسيم بهترين راه نوشتن آن تاريخ مي‌بود. براي خوانندگان نيز خواندن آن دربايست مي‌بوده و مي‌باشد.

«پایان کتاب»
📣 با درود باندامان گرامی کانال پاکدینی


از فردا کتاب «فرهنگ چیست؟» تکه‌تکه پراکنده میگردد.
Wahriyãrãne Gomnãm 3-13.pdf
46.9 KB
📘 شهریاران گمنام

❇️ بخش سومین - شدادیان - ۱۳
✳️ گفتار نخستین : شدادیان گنجه

✴️ پیمان ابوالسوار با رومیان ، جنگ ابوالسوار با رومیان
🔶 پولداران و آزمندان
(بخش چهارم)

🔸ما به ایرانیان میگوییم : اگر نیكی یك توده آنست كه هر كسی آنچه را كه خود نیك میداند بكند ، دیگر شما چه ایرادی به این پولداران و آزمندان دارید؟!.. آنان هر یكی آنچه را كه خود نیك میداند میكند. اگر میگویید : راه نیك بودن یك توده این نیست ، بلكه نیك و بد قاعده‌ای دارد ، میگویم آن قاعده كدامست؟!.. در كجاست؟!. آیا میتوانید آن را به ما بگویید؟!..

🔸در این توده نیك و بد درهم گردیده و هر كس هرچه را كه میخواهد میتواند جامه‌ی نیكی به آن بپوشاند و با پیشانی باز انجام دهد. بلكه برای بیگانه‌پرستی و كوشش به نابودی توده و كشور نیز بهانه هست و میتوان به نام «حزبسازی» با بیگانگان درآمیخت و افزار دست آنها گردید و سودها جست.

🔸آن حسی كه نیكی را دوست ، و بدی را دشمن دارد در ایرانیان از كار افتاده. این درد دیگری در این توده‌ی بدبخت است.
puldãrãno ãzmandãn 4.pdf
86.2 KB
🔶 پولداران و آزمندان

(بخش چهارم)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم نیمه‌ماهه)
🔶 خودنمايي و جداسري
(بخش سوم)

🔸ما نمي‌خواهيم شما را پيرو انديشه‌ي خود گردانيم ، بلكه ميخواهيم پيرو راستيها گردانيم ، پيرو خرد گردانيم ، شما از خرد خود پيروي نماييد.

🔸اگر راه آنست كه هر كس خود بينديشد ، و آنچه خواست بكند ، و گردن براستي نگزارد ، و بگفته‌ي شما «انديشه آزاد است» ، پس اينكه گفتار مي‌نويسيد و كتاب مي‌پردازيد و بمردم پند مي‌دهيد ، و سخن از نيك و بد ميرانيد براي چيست؟... براي چيست كه باينها مي‌پردازيد؟..

🔸 اگر شناختن نيك و بد ، و سود و زيان ، باين آسانيست كه هر كس تواند ، و هيچ شرطي يا پايه‌اي براي آن دربايست نيست ، در اين حال چه نياز بگفتن شماست؟!.. چرا هر كس خود نداند و نشناسد؟!..
xodnamãi va jodãsari 3.pdf
79.4 KB
🔶 خودنمایی و جداسری

(بخش پایانی)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از ماهنامه‌ی پیمان)