24
🔶 زبان ایرانی
🔸 «خان» و «ميرزا» [تکهی یک از دو]
در گفتاري كه در شمارهي يكم دربارهي «عنوانهاي پوچ» نوشتيم آنچه در آن زمينه گفتني بود گفتيم. تنها چيزي كه بر آن گفتههاي خود ميافزاييم مثالي است كه يكي از دوستان تبريز در اين باره يادآور شده.
در بيست و اند سال پيش در تبريز ديوانهي بازارگردي بود كه چون از سياهان بود بلال نام داشت. جوان ستبر و درشتي بود ولي بكسي آزار نداشت و تنها ديوانگيش آن بود كه در گردشهاي خود هرچه كهنهپاره بدست ميآورد دور پاهاي خود ميپيچيد و اينبود كه هر پايي باندازهي متكايي ميشد كه در راه رفتن بآساني تكان دادن نتوانسته بر زمين ميكشيد.
دوست تبريزي ما كساني را كه پايبند عنوانهاي پوچ ميباشند و هر كلمه را كه داراي معني «بلندي» يا «سترگي» است از قاموسهاي عربي جسته در جلو نامهاي خود و ديگران ميافزايند بآن بلال ديوانه تشبيه ميكند. بايد گفت تشبيه بسيار بجايي است. زيرا چنانكه ما نيز گفتهايم اين كسان را جز سبكمغزي و كوتاهخردي باين كار وانميدارد. كسي اگر ديوانه و سبكمغز نباشد اين بايد بداند كه از اين كلمهها هرگز كوچكي بزرگ نميشود و پستي بلند نميگردد. آيا دل بچيزهاي بيهوده بستن و از آنها لذت بردن جز ديوانگي است؟! يا ديوانگي جز از دل بستن بكارهاي بيهوده و از آنها لذت بردن است؟!
اين كسان چه فرقي دارند با آن سپهسالار ديوانهي دورهي قاجار كه ميگفته بسر كودكان بايد لقبهاي سهمآور از غضنفرالسلطنه و ضيغمالدوله و مانند اينها داد تا دشمن از شنيدن نام آنها بترسد؟! چنانكه او ميپنداشته كه كسي را چون شير ميناميدند براستي شير ميشود و دشمن از شنيدن نام او ميترسد اينان نيز ميپندارند همينكه كسي را «احل و امجد» خواندند براستي بزرگترين و بلندترين كسان ميگردد و جايگاه بلند پيدا ميكند.
ما اين عقيده را پيش از نشر پيمان داشتيم كه در شمارهي يكم نگاشتيم. پس از نشر آن هم در اين عقيده هرچه استوارتر گرديديم. زيرا همه را ديديم كه از گفتههاي ما و از اينكه در فرستادن شمارههاي مجله بر آغاز و انجام نامهاي ايشان عنواني نيفزوديم خوشدل شدهاند و از كسي گله نشنيديم مگر از مردي كه كاغذ نوشته و از دور انداختن ما عنوانها را گله كرده بود و چون خود را رييس يك مدرسهي وزارتي مهمي نشان داده بود ما آن كردار بيخردانهاش را با اين سمت مهم مخالف ديده در شگفت شديم و از حال او جستجو كرده دانستيم كه يكي از آن كهنهديوانههاست كه در ادارات فراوانند و در سايهي ديوانهبازيها هميشه بكارهاي بزرگ برگمارده ميشوند.
خردمندان و دانايان نه تنها از برداشتن عنوانهاي پوچ از پس و پيش نامهاي ايشان خوشدل شدهاند بسيار آزادگي و وارستگي نشان داده از ما خواستار شدهاند كه آنان را از كلمههاي خان و ميرزا نيز آسوده گردانيم. از جمله آقاي سيد ابراهيم نوشين در اين باره كاغذي باداره نوشته و از آن دو كلمه بيزاري جسته است و خود اين قسمت موضوع است كه ميخواهيم در اين گفتار سخن از آن برانيم :
چنانكه گفتهايم «خان» و «ميرزا» دو يادگار زمان مغول و زمان تيموريان است. آنچه «خان» است اگرچه پيش از مغول ما كساني را از درباريان خوارزمشاه با اين لقب مييابيم ولي رواج درست آن در ايران بدست مغول شده. زيرا آنان پادشاه را خان ميناميدند و بيشتر رنجش ما از اين كلمه بهمين جهت است كه هميشه ما را بياد آن كشتارها و خونريزيهاي نامردانهي مغول مياندازد.
وآنگاه اين كلمه ارزش خود را از دست داده و از مرتبهاي كه در زمان مغول داشته صد بار بيشتر پايين افتاده بلكه بايد گفت بمرتبهي صفر رسيده. زيرا در آن زمان در سراسر ايران يك تن خان بيشتر ناميده نميشده ولي امروز هر كسي از بزرگ و كوچك خان ناميده ميشود.
تا چند سال پيش باري بازاريان خان نبودند و تنها ديوانيان و درباريان با اين نام خوانده ميشدند و اندك ارزشي آن كلمه را بازمانده بود. ولي اكنون آن ارزش را نيز باخته و هر كسي از بازاري و ديواني بلكه گدايان دريوزهگرد هم ميتوانند خود را خان بنامند.
🔶 زبان ایرانی
🔸 «خان» و «ميرزا» [تکهی یک از دو]
در گفتاري كه در شمارهي يكم دربارهي «عنوانهاي پوچ» نوشتيم آنچه در آن زمينه گفتني بود گفتيم. تنها چيزي كه بر آن گفتههاي خود ميافزاييم مثالي است كه يكي از دوستان تبريز در اين باره يادآور شده.
در بيست و اند سال پيش در تبريز ديوانهي بازارگردي بود كه چون از سياهان بود بلال نام داشت. جوان ستبر و درشتي بود ولي بكسي آزار نداشت و تنها ديوانگيش آن بود كه در گردشهاي خود هرچه كهنهپاره بدست ميآورد دور پاهاي خود ميپيچيد و اينبود كه هر پايي باندازهي متكايي ميشد كه در راه رفتن بآساني تكان دادن نتوانسته بر زمين ميكشيد.
دوست تبريزي ما كساني را كه پايبند عنوانهاي پوچ ميباشند و هر كلمه را كه داراي معني «بلندي» يا «سترگي» است از قاموسهاي عربي جسته در جلو نامهاي خود و ديگران ميافزايند بآن بلال ديوانه تشبيه ميكند. بايد گفت تشبيه بسيار بجايي است. زيرا چنانكه ما نيز گفتهايم اين كسان را جز سبكمغزي و كوتاهخردي باين كار وانميدارد. كسي اگر ديوانه و سبكمغز نباشد اين بايد بداند كه از اين كلمهها هرگز كوچكي بزرگ نميشود و پستي بلند نميگردد. آيا دل بچيزهاي بيهوده بستن و از آنها لذت بردن جز ديوانگي است؟! يا ديوانگي جز از دل بستن بكارهاي بيهوده و از آنها لذت بردن است؟!
اين كسان چه فرقي دارند با آن سپهسالار ديوانهي دورهي قاجار كه ميگفته بسر كودكان بايد لقبهاي سهمآور از غضنفرالسلطنه و ضيغمالدوله و مانند اينها داد تا دشمن از شنيدن نام آنها بترسد؟! چنانكه او ميپنداشته كه كسي را چون شير ميناميدند براستي شير ميشود و دشمن از شنيدن نام او ميترسد اينان نيز ميپندارند همينكه كسي را «احل و امجد» خواندند براستي بزرگترين و بلندترين كسان ميگردد و جايگاه بلند پيدا ميكند.
ما اين عقيده را پيش از نشر پيمان داشتيم كه در شمارهي يكم نگاشتيم. پس از نشر آن هم در اين عقيده هرچه استوارتر گرديديم. زيرا همه را ديديم كه از گفتههاي ما و از اينكه در فرستادن شمارههاي مجله بر آغاز و انجام نامهاي ايشان عنواني نيفزوديم خوشدل شدهاند و از كسي گله نشنيديم مگر از مردي كه كاغذ نوشته و از دور انداختن ما عنوانها را گله كرده بود و چون خود را رييس يك مدرسهي وزارتي مهمي نشان داده بود ما آن كردار بيخردانهاش را با اين سمت مهم مخالف ديده در شگفت شديم و از حال او جستجو كرده دانستيم كه يكي از آن كهنهديوانههاست كه در ادارات فراوانند و در سايهي ديوانهبازيها هميشه بكارهاي بزرگ برگمارده ميشوند.
خردمندان و دانايان نه تنها از برداشتن عنوانهاي پوچ از پس و پيش نامهاي ايشان خوشدل شدهاند بسيار آزادگي و وارستگي نشان داده از ما خواستار شدهاند كه آنان را از كلمههاي خان و ميرزا نيز آسوده گردانيم. از جمله آقاي سيد ابراهيم نوشين در اين باره كاغذي باداره نوشته و از آن دو كلمه بيزاري جسته است و خود اين قسمت موضوع است كه ميخواهيم در اين گفتار سخن از آن برانيم :
چنانكه گفتهايم «خان» و «ميرزا» دو يادگار زمان مغول و زمان تيموريان است. آنچه «خان» است اگرچه پيش از مغول ما كساني را از درباريان خوارزمشاه با اين لقب مييابيم ولي رواج درست آن در ايران بدست مغول شده. زيرا آنان پادشاه را خان ميناميدند و بيشتر رنجش ما از اين كلمه بهمين جهت است كه هميشه ما را بياد آن كشتارها و خونريزيهاي نامردانهي مغول مياندازد.
وآنگاه اين كلمه ارزش خود را از دست داده و از مرتبهاي كه در زمان مغول داشته صد بار بيشتر پايين افتاده بلكه بايد گفت بمرتبهي صفر رسيده. زيرا در آن زمان در سراسر ايران يك تن خان بيشتر ناميده نميشده ولي امروز هر كسي از بزرگ و كوچك خان ناميده ميشود.
تا چند سال پيش باري بازاريان خان نبودند و تنها ديوانيان و درباريان با اين نام خوانده ميشدند و اندك ارزشي آن كلمه را بازمانده بود. ولي اكنون آن ارزش را نيز باخته و هر كسي از بازاري و ديواني بلكه گدايان دريوزهگرد هم ميتوانند خود را خان بنامند.
✴️ گواهی پاکدلانه
🔸دربارهی مفاخر ملی
خوانندگان پیمان و پرچم بسیار خشنودند که دربارهی شعر و شاعری کار بداوری توده کشیده و این نشان آنست که میان توده در این باره تکانی پیدا شده که خود یکی از فیروزیهای آزادگان میباشد.
نویسندهی این گفتار که یکی از خوانندگان پیمان و پرچم هستم نخست این را مینویسم که نیاکانم شاعر بودند.
پدرم هم ذوق شاعری داشته. خودم نیز بشعر سرودن بسیار مایل بودم قصیده و غزلهایی هم در سالهای پیش سرودهام و با اینکه نیاکانم و پدرم سفارش کرده بودند که بازماندگانشان پیرامون شعر و شاعری نگردند با اینهمه ذوق شاعری از من دور نمیشد. تا هنگامی که پیمان را دیدم. چون نوشته و گفتارهای سودمند و سرتا پا راستی آن را خواندم و خوب اندیشیدم ناگزیر بدلیلهای خردپذیر آن سر تسلیم فرود آوردم و باین پنداربافی نیز پایان دادم.
پیش از اینکه مهنامههای پیمان را ببینم به شعر و شاعر بهاء زیادی میگزاشتم. شعرا را از مفاخر ملی میدانستم. پنداربافی آنان را با یک شوق فراوان میخواندم و به به میگفتم ولی نوشتههای خردپذیر پیمان مرا بیکبار از آن اندیشه و خیال رها ساخت زیرا دریافتم که شعر و شاعر ما را از سختیهای زندگانی بینیاز نخواهند کرد. درمان درماندگی ما را نخواهند نمود. جلو گمراهی را نخواهند گرفت. جز اینکه جوانان را از کار و کوشش در زندگانی بازخواهند داشت و پشتیبان هوسرانی و هوسبازی خواهند بود. مردم را ببادهگساری و بادهپرستی و میخواری و هرزگی و بیهودهگویی و پنداربافی واخواهند داشت. شگفت داستانی است که اینان را از مفاخر ملی میدانند.
مفاخر ملی یعنی چه؟ شاعر چرا از مفاخر ملی گردیده؟ چکاری نموده که مایهی افتخار توده شده؟ کسی که درمیان یک تودهی گمراه یا بدبخت و زبون برخاسته و مردانه پیش افتاده مردم کشور را از بدبختی رها کرده و در هنگام خود از جانش نیز گذشته از مفاخر ملی نیست و دیگری که عمر دراز خود را در لب جوی یا کنار یار پنداری با ناله و فریاد و سوز و گداز از دوریِ یار و بیمهری روزگار با مستی و بیهوشی با قصیده و غزلسرایی بسر برده از مفاخر ملی میباشد!
🔸نادرشاه افشار برای ایران و ایرانی چه کاری که نکرد؟ چه خدمتی که انجام نداد؟ نادرشاه پیش از اینکه شاه گردد و پس از آنکه شاه شد دمی آرام نبود. یاغیان را رام و درون کشور را آرامش بخشید دست بیگانگان را از ایران کوتاه ساخت ایرانی را در همه جا سربلند و پرچم آن را ارجمند گردانید. با اینهمه آن پادشاه با آن جهانگشایی و کارهای نیک و بزرگی که دربارهی ایران خود انجام داده اکنون در دل تودهی خود باندازهی یک شاعر مست و بیهوش و قلندرِ بیهودهگو جایگاهی ندارد.
چرا بجای دور برویم در دورهی خودمان مردانی پیدا شدند و برای آزادی ایران کوشیدند و از جان و مال خود گذشته و برای این توده مشروطه را گرفتند. کنون ببینیم این آزادهمردان باندازهی یک شاعر در دلها جایی دارند؟
🔸شادروانان بهبهانی و طباطبایی و ثقةالاسلام ، ستارخان باقرخان و دیگران که در راه آزادی این توده جانفشانیهای بزرگی کردند و در برابر خود [1] ایستاده ایران را در ردیف تودههای مشروطه قرار دادند مانند یک درویش قصیدهسرا احترامی در دلها ندارند.
شاعر چه کاری کرده. چه گرهی را از این توده باز کرده؟ چه سودی ایرانی از اینهمه دیوانهای شعر برده؟
🔸گرفتم که انجمن ادبی بزرگ شد و مردم را به ادبیات و (شعر گفتن) تشویق نمود و در پایان پنجاه درصد مردم شاعر شدند چه نتیجه خواهد داشت؟ بسیار خوب همگی نشسته و شعر بگوییم و قصیده بسازیم شعرا را تعریف کنیم یار پنداری را توصیف نماییم آخر چه خواهد شد؟ مردم براه خواهند آمد یا این سختیها از بین خواهد رفت؟ جز اینکه باید همه دست از کار کشیده و از جهان بیخبر ، و کوتاه سخن مانند تنبلان دست نیاز بدیگران باز نماییم.
نادر شکوهیان
(پرچم روزانه شمارهی 147)
[1] : گویا خواست نویسنده ایستادن (مقاومت کردن) در برابر آرزوها و هوسهای خود باشد.
🔸دربارهی مفاخر ملی
خوانندگان پیمان و پرچم بسیار خشنودند که دربارهی شعر و شاعری کار بداوری توده کشیده و این نشان آنست که میان توده در این باره تکانی پیدا شده که خود یکی از فیروزیهای آزادگان میباشد.
نویسندهی این گفتار که یکی از خوانندگان پیمان و پرچم هستم نخست این را مینویسم که نیاکانم شاعر بودند.
پدرم هم ذوق شاعری داشته. خودم نیز بشعر سرودن بسیار مایل بودم قصیده و غزلهایی هم در سالهای پیش سرودهام و با اینکه نیاکانم و پدرم سفارش کرده بودند که بازماندگانشان پیرامون شعر و شاعری نگردند با اینهمه ذوق شاعری از من دور نمیشد. تا هنگامی که پیمان را دیدم. چون نوشته و گفتارهای سودمند و سرتا پا راستی آن را خواندم و خوب اندیشیدم ناگزیر بدلیلهای خردپذیر آن سر تسلیم فرود آوردم و باین پنداربافی نیز پایان دادم.
پیش از اینکه مهنامههای پیمان را ببینم به شعر و شاعر بهاء زیادی میگزاشتم. شعرا را از مفاخر ملی میدانستم. پنداربافی آنان را با یک شوق فراوان میخواندم و به به میگفتم ولی نوشتههای خردپذیر پیمان مرا بیکبار از آن اندیشه و خیال رها ساخت زیرا دریافتم که شعر و شاعر ما را از سختیهای زندگانی بینیاز نخواهند کرد. درمان درماندگی ما را نخواهند نمود. جلو گمراهی را نخواهند گرفت. جز اینکه جوانان را از کار و کوشش در زندگانی بازخواهند داشت و پشتیبان هوسرانی و هوسبازی خواهند بود. مردم را ببادهگساری و بادهپرستی و میخواری و هرزگی و بیهودهگویی و پنداربافی واخواهند داشت. شگفت داستانی است که اینان را از مفاخر ملی میدانند.
مفاخر ملی یعنی چه؟ شاعر چرا از مفاخر ملی گردیده؟ چکاری نموده که مایهی افتخار توده شده؟ کسی که درمیان یک تودهی گمراه یا بدبخت و زبون برخاسته و مردانه پیش افتاده مردم کشور را از بدبختی رها کرده و در هنگام خود از جانش نیز گذشته از مفاخر ملی نیست و دیگری که عمر دراز خود را در لب جوی یا کنار یار پنداری با ناله و فریاد و سوز و گداز از دوریِ یار و بیمهری روزگار با مستی و بیهوشی با قصیده و غزلسرایی بسر برده از مفاخر ملی میباشد!
🔸نادرشاه افشار برای ایران و ایرانی چه کاری که نکرد؟ چه خدمتی که انجام نداد؟ نادرشاه پیش از اینکه شاه گردد و پس از آنکه شاه شد دمی آرام نبود. یاغیان را رام و درون کشور را آرامش بخشید دست بیگانگان را از ایران کوتاه ساخت ایرانی را در همه جا سربلند و پرچم آن را ارجمند گردانید. با اینهمه آن پادشاه با آن جهانگشایی و کارهای نیک و بزرگی که دربارهی ایران خود انجام داده اکنون در دل تودهی خود باندازهی یک شاعر مست و بیهوش و قلندرِ بیهودهگو جایگاهی ندارد.
چرا بجای دور برویم در دورهی خودمان مردانی پیدا شدند و برای آزادی ایران کوشیدند و از جان و مال خود گذشته و برای این توده مشروطه را گرفتند. کنون ببینیم این آزادهمردان باندازهی یک شاعر در دلها جایی دارند؟
🔸شادروانان بهبهانی و طباطبایی و ثقةالاسلام ، ستارخان باقرخان و دیگران که در راه آزادی این توده جانفشانیهای بزرگی کردند و در برابر خود [1] ایستاده ایران را در ردیف تودههای مشروطه قرار دادند مانند یک درویش قصیدهسرا احترامی در دلها ندارند.
شاعر چه کاری کرده. چه گرهی را از این توده باز کرده؟ چه سودی ایرانی از اینهمه دیوانهای شعر برده؟
🔸گرفتم که انجمن ادبی بزرگ شد و مردم را به ادبیات و (شعر گفتن) تشویق نمود و در پایان پنجاه درصد مردم شاعر شدند چه نتیجه خواهد داشت؟ بسیار خوب همگی نشسته و شعر بگوییم و قصیده بسازیم شعرا را تعریف کنیم یار پنداری را توصیف نماییم آخر چه خواهد شد؟ مردم براه خواهند آمد یا این سختیها از بین خواهد رفت؟ جز اینکه باید همه دست از کار کشیده و از جهان بیخبر ، و کوتاه سخن مانند تنبلان دست نیاز بدیگران باز نماییم.
نادر شکوهیان
(پرچم روزانه شمارهی 147)
[1] : گویا خواست نویسنده ایستادن (مقاومت کردن) در برابر آرزوها و هوسهای خود باشد.
زمینلرزه در آذربایجان شرقی ؛ دستکم ۵ نفر کشته شدند.
نزدیک ساعت 2:30 بامداد امروز آدینه ۱۷ آبان ، زمینلرزهای به شدت پنج و نه دهم (5/9) ریشتر بخشهایی از استان آذربایجان شرقی را لرزاند. رسانههای ایران از جان باختن دستکم ۵ نفر و زخمی شدن بیش از ۲۵۰ تن دیگر بر اثر این زلزله خبر میدهند.
زلزله در استانهای آذربایجان شرقی و غربی ، اردبیل ، گیلان ، قزوین ، البرز و همچنین کشور جمهوری آذربایجان احساس شده است. در تهران نیز اندک لرزشی حس شد.
گزارش شده پس از این پیشامد بسیاری از مردم در شهرهای آستارا ، تالش ، انزلی ، ماسال ، رشت ، رودبار ، فومن و دیگر جاهای استان گیلان شب را در خیابان بسر بردند.
مرتضی سلیمی ، رئیس سازمان امداد و نجات هلالاحمر ایران گفته است از روی ارزیابیها بیشترین ویرانی در روستای ورنکش با ۳۰ ساختمان ویرانی گزارش شده است.
به گزارش فارس آقای سلیمی دربارهی آسیبهای این زمینلرزه گفت : «۶ شهر و ۱۴۵ روستا تحت تأثیر بودهاند. زلزلهی ۵.۹ ریشتری تاکنون ۴۰ پس لرزه داشته که بزرگترین آن ۴.۸ ریشتر بوده است. غیر از ورنکش ، آسیبدیدگیها در دیگر جاها ترکخوردگی سقف و دیوارها بوده است».
(پیکره : یورونیوز)
نزدیک ساعت 2:30 بامداد امروز آدینه ۱۷ آبان ، زمینلرزهای به شدت پنج و نه دهم (5/9) ریشتر بخشهایی از استان آذربایجان شرقی را لرزاند. رسانههای ایران از جان باختن دستکم ۵ نفر و زخمی شدن بیش از ۲۵۰ تن دیگر بر اثر این زلزله خبر میدهند.
زلزله در استانهای آذربایجان شرقی و غربی ، اردبیل ، گیلان ، قزوین ، البرز و همچنین کشور جمهوری آذربایجان احساس شده است. در تهران نیز اندک لرزشی حس شد.
گزارش شده پس از این پیشامد بسیاری از مردم در شهرهای آستارا ، تالش ، انزلی ، ماسال ، رشت ، رودبار ، فومن و دیگر جاهای استان گیلان شب را در خیابان بسر بردند.
مرتضی سلیمی ، رئیس سازمان امداد و نجات هلالاحمر ایران گفته است از روی ارزیابیها بیشترین ویرانی در روستای ورنکش با ۳۰ ساختمان ویرانی گزارش شده است.
به گزارش فارس آقای سلیمی دربارهی آسیبهای این زمینلرزه گفت : «۶ شهر و ۱۴۵ روستا تحت تأثیر بودهاند. زلزلهی ۵.۹ ریشتری تاکنون ۴۰ پس لرزه داشته که بزرگترین آن ۴.۸ ریشتر بوده است. غیر از ورنکش ، آسیبدیدگیها در دیگر جاها ترکخوردگی سقف و دیوارها بوده است».
(پیکره : یورونیوز)
✴️ زمینلرزه ، زندگانی در روستاها ، کشاورزی ، اقتصاد بر پایهی خامفروشی
🔸کوشاد تلگرام : ما با خانوادههای آسیبدیده اندوهخواریم و همدردی میکنیم.
چنانکه در چنین پیشامدهایی تاکنون گفتهایم ، به روستاها کم رسیدهاند و اینست همیشه بیشترین آسیبها را ایشان میبینند. در این روزگار دانشها که ما میزییم زمینلرزه با چنین شدتی آسیبهای جانی نباید ببار آورد.
اینها نیست مگر آنکه تنها به شهرها رسیدهاند. اینها نیست مگر آنکه روستا و اهمیت آن را به هیچ گرفتهاند. وگرنه روستا جاییست که خوراک و بسیاری از دربایستهای ما را فراهم میآورد.
تکیهی کشاورزی به کجاست؟ آیا جز به روستاهاست؟ اگر چنین است و کشاورزی است که خوراک ما را فراهم آورد چرا تنها به شهرها میرسند؟
ما بارها گفتهایم که بخش بزرگی از کارهای شهرنشینان اثری در زندگانی ما ندارد. نیازی بایسته از نیازهای زندگی ما را برنمیآورد. ولی چنین چیزی را دربارهی کارهای روستایی و از جمله کشاورزی نمیتوان گفت. پس چرا آنچه در شهرهاست از خانههای استوار و درمانگاه و دادگاه و دبستان و مخابرات و آب لوله کشی و برق و اینگونه امکانات ، روستاهامان نداشته باشند؟!.
در زمان حکومت گذشته ، نخستوزیر هویدا جملهی بیخردانه و زیانمندی بر زبان آورد که بسیار شناخته شد. او گفت : «ما نفت داریم ، میفروشیم و هرچه بخواهیم وارد میکنیم».
شگفت نبود که با چنان اندیشهای پروایی به روستاها نمیشد و چون ایران نمیتوانست خوراک خود را بدرستی فراهم کند بخشی از خوراکمان را از بیرون کشور میخریدند.
اکنون میبینیم حکومت ملایان بیآنکه چنان سخن زیانمند و بیخردانهای را بر زبان بیاورند همان راه را میپویند. گاهی میاندیشیم اگر شماها راه هویداها را میپویید ، برای کشتن او چه دلیلی داشتید؟!
🔸کوشاد تلگرام : ما با خانوادههای آسیبدیده اندوهخواریم و همدردی میکنیم.
چنانکه در چنین پیشامدهایی تاکنون گفتهایم ، به روستاها کم رسیدهاند و اینست همیشه بیشترین آسیبها را ایشان میبینند. در این روزگار دانشها که ما میزییم زمینلرزه با چنین شدتی آسیبهای جانی نباید ببار آورد.
اینها نیست مگر آنکه تنها به شهرها رسیدهاند. اینها نیست مگر آنکه روستا و اهمیت آن را به هیچ گرفتهاند. وگرنه روستا جاییست که خوراک و بسیاری از دربایستهای ما را فراهم میآورد.
تکیهی کشاورزی به کجاست؟ آیا جز به روستاهاست؟ اگر چنین است و کشاورزی است که خوراک ما را فراهم آورد چرا تنها به شهرها میرسند؟
ما بارها گفتهایم که بخش بزرگی از کارهای شهرنشینان اثری در زندگانی ما ندارد. نیازی بایسته از نیازهای زندگی ما را برنمیآورد. ولی چنین چیزی را دربارهی کارهای روستایی و از جمله کشاورزی نمیتوان گفت. پس چرا آنچه در شهرهاست از خانههای استوار و درمانگاه و دادگاه و دبستان و مخابرات و آب لوله کشی و برق و اینگونه امکانات ، روستاهامان نداشته باشند؟!.
در زمان حکومت گذشته ، نخستوزیر هویدا جملهی بیخردانه و زیانمندی بر زبان آورد که بسیار شناخته شد. او گفت : «ما نفت داریم ، میفروشیم و هرچه بخواهیم وارد میکنیم».
شگفت نبود که با چنان اندیشهای پروایی به روستاها نمیشد و چون ایران نمیتوانست خوراک خود را بدرستی فراهم کند بخشی از خوراکمان را از بیرون کشور میخریدند.
اکنون میبینیم حکومت ملایان بیآنکه چنان سخن زیانمند و بیخردانهای را بر زبان بیاورند همان راه را میپویند. گاهی میاندیشیم اگر شماها راه هویداها را میپویید ، برای کشتن او چه دلیلی داشتید؟!
✴️ زنها در هر ادارهای كه هستند مردان را مشغول داشته از كار بازمیدارند.
🔸کوشاد تلگرام : چون در گفتاری که در زمینهی کارها و پیشههای درخور و شایستهی زنان ، از پر شدن ادارهها با بانوان نکوهش شده و یکی از زیانهای آن چنین آمده بود : «زنها در هر ادارهای كه هستند مردان را مشغول داشته از كار بازمیدارند.» ، یکی از همراهان ما گفتارهایی را از خبرگزاریهای بیگانه فراهم کرده در براست داشتن آن زیان برایمان فرستاده. اکنون که ما مینگریم میبینیم کار فراتر از آنست که «مردان مشغول بوده از کار بازمانند». بلکه در جاهایی کار به ناپاسداری یا تعدی و دستدرازی به بانوان میانجامد.
اینجاهاست که اروپاپرستان باید پاسخ دهند آن هواداریهای کورانهشان از راه و شیوهی زندگانی اروپاییان چه دلیلی دارد؟!. اروپا در دانش و سامان کارهای توده (اجتماعی) و ارجدارتر از آن همدستی مردمان با دولتهاشان هرچه پیش رفتهاند ، و هرچه یکسانی مردمان در برابر قانونهاشان ستودنیست و دیگر نیکیها ، ما را به آنها سخنی نیست. سخن در پیروی بیچون و چرا از هر جنبه از زندگانی ایشانست. یکی از آنها نیز زمینهی بانوان است.
آری ، در شرق نیز زنان دچار رنجهایی هستند و نکوهشها به رفتار ما با زنان وارد است ولی بخشی از همان رفتارها میوهی پیروی از زندگانی اروپاییست.
ببینید :
🔸کوشاد تلگرام : چون در گفتاری که در زمینهی کارها و پیشههای درخور و شایستهی زنان ، از پر شدن ادارهها با بانوان نکوهش شده و یکی از زیانهای آن چنین آمده بود : «زنها در هر ادارهای كه هستند مردان را مشغول داشته از كار بازمیدارند.» ، یکی از همراهان ما گفتارهایی را از خبرگزاریهای بیگانه فراهم کرده در براست داشتن آن زیان برایمان فرستاده. اکنون که ما مینگریم میبینیم کار فراتر از آنست که «مردان مشغول بوده از کار بازمانند». بلکه در جاهایی کار به ناپاسداری یا تعدی و دستدرازی به بانوان میانجامد.
اینجاهاست که اروپاپرستان باید پاسخ دهند آن هواداریهای کورانهشان از راه و شیوهی زندگانی اروپاییان چه دلیلی دارد؟!. اروپا در دانش و سامان کارهای توده (اجتماعی) و ارجدارتر از آن همدستی مردمان با دولتهاشان هرچه پیش رفتهاند ، و هرچه یکسانی مردمان در برابر قانونهاشان ستودنیست و دیگر نیکیها ، ما را به آنها سخنی نیست. سخن در پیروی بیچون و چرا از هر جنبه از زندگانی ایشانست. یکی از آنها نیز زمینهی بانوان است.
آری ، در شرق نیز زنان دچار رنجهایی هستند و نکوهشها به رفتار ما با زنان وارد است ولی بخشی از همان رفتارها میوهی پیروی از زندگانی اروپاییست.
ببینید :
Forwarded from euronews یورونیوز
💢پژوهش دولتی: از هر یازده آلمانی یک نفر قربانی آزار جنسی در محیط کار است
نتایج یک تحقیق دولتی در آلمان که روز جمعه ۲۵ اکتبر منتشر شده است نشان میدهد از هر ۱۱ کارمند، یک نفر در محیطهای کار در این کشور مورد آزار جنسی قرار گرفته است.
بیشتر بخوانید: https://bit.ly/362BWUq
@euronewspe
نتایج یک تحقیق دولتی در آلمان که روز جمعه ۲۵ اکتبر منتشر شده است نشان میدهد از هر ۱۱ کارمند، یک نفر در محیطهای کار در این کشور مورد آزار جنسی قرار گرفته است.
بیشتر بخوانید: https://bit.ly/362BWUq
@euronewspe
Forwarded from euronews یورونیوز
📷http://bit.ly/2ahT1AF
فرانسه؛ زنانی که سکوت در برابر آزار جنسی در محیط کار را می شکنند
تازه ترین رسوایی مربوط به آزار جنسی در دنیای سیاست بار دیگر توجه ها را به دنیای پنهان آزار و اذیت جنسی زنان در محیط کار معطوف کرده است. دنی بوپن یک از اعضای عالیرتبه حزب سبزها در فرانسه متهم شده است که چندین ماه برای اِلِن دوبوست، یکی از مشاوران زن حزب متبوعش پیامکهایی با محتوای جنسی ارسال می کرده است. والری زابریسکی، خبرنگار یورونیوز در این گزارش به سراغ زنانی رفته که قربانی آزار جنسی در محیط کار خود هستند. چرا این زنان سکوت می کنند؟ مراجع قانونی چگونه به شکایت این قربانیان رسیدگی می کنند؟
تخمین زده می شود که تنها در فرانسه از هر پنج زن، یکی در محیط کار مورد این قبیل آزار و اذیتها قرار می گیرد، این در حالی است که در این کشور قانونی برای پیشگیری و مقابله با آزار جنسی در سال ۲۰۱۲ تصویب شد. با وجود این قانون تنها پنج درصد زنان قربانی آزار جنسی سکوت خود را می شکنند و به مراجع قانونی شکایت می کنند.
این گزارش را ببینید: bit.ly/2ahQOVB
@euronewspe
فرانسه؛ زنانی که سکوت در برابر آزار جنسی در محیط کار را می شکنند
تازه ترین رسوایی مربوط به آزار جنسی در دنیای سیاست بار دیگر توجه ها را به دنیای پنهان آزار و اذیت جنسی زنان در محیط کار معطوف کرده است. دنی بوپن یک از اعضای عالیرتبه حزب سبزها در فرانسه متهم شده است که چندین ماه برای اِلِن دوبوست، یکی از مشاوران زن حزب متبوعش پیامکهایی با محتوای جنسی ارسال می کرده است. والری زابریسکی، خبرنگار یورونیوز در این گزارش به سراغ زنانی رفته که قربانی آزار جنسی در محیط کار خود هستند. چرا این زنان سکوت می کنند؟ مراجع قانونی چگونه به شکایت این قربانیان رسیدگی می کنند؟
تخمین زده می شود که تنها در فرانسه از هر پنج زن، یکی در محیط کار مورد این قبیل آزار و اذیتها قرار می گیرد، این در حالی است که در این کشور قانونی برای پیشگیری و مقابله با آزار جنسی در سال ۲۰۱۲ تصویب شد. با وجود این قانون تنها پنج درصد زنان قربانی آزار جنسی سکوت خود را می شکنند و به مراجع قانونی شکایت می کنند.
این گزارش را ببینید: bit.ly/2ahQOVB
@euronewspe
Forwarded from BBCPersian
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آیا با انواع آزار جنسی در محل کار آشنایی دارید؟ در این ویدیو با انواع آزار جنسی در محل کار آشنا شوید و تجربه بعضی از مردم را در این مورد بشنوید.
@BBCPersian
@BBCPersian
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸سخنان فرومایهی آخوندها تا زمانی که مردم ایشان را نمیشناختند سودمند بود. لیکن هر کسی که اندک فهمی دارد و سخنان پست و بدآموزشان را شنیده ، میداند که از زبان آنها جز گمراه گردانیدن مردمان و رواج آلودگیها برنمیآید.
ولی گاهی برای آنکه نشان دهیم باورهای اینان چهها میباشد و چون برخشان کشیده شد نتوانند انکار کنند برخی کلیپها را بجاست ببینیم.
از جمله در این کلیپ آخوند امام علی را رئیس گذرنامهی بهشت میستاید ـ حتا برای پیامبران !
ولی گاهی برای آنکه نشان دهیم باورهای اینان چهها میباشد و چون برخشان کشیده شد نتوانند انکار کنند برخی کلیپها را بجاست ببینیم.
از جمله در این کلیپ آخوند امام علی را رئیس گذرنامهی بهشت میستاید ـ حتا برای پیامبران !
25
🔶 زبان ایرانی
🔸 «خان» و «ميرزا» [تکهی دو از دو]
اما «ميرزا» اصل آن «اميرزاده» است كه سبك گردانيده ميرزا گفتهاند. در زمان تيمور چون او را پسران و نوادگان بسيار فراوان بود هر يكي از آنان را با اين لقب ميخواندند. چون ميرزا شاهرخ و ميرزا ابوبكر و ديگران. سپس كمكم هر كسي از درباريان و ديوانيان كه خود را بزرگ و بزرگزاده ميشمرد اين لقب را براي خود ميگزيد و چون بيشتر درباريان نويسنده و باسواد بودند و در بيرون كسان نويسنده كمتر يافت ميشد از اينجا ميرزا با نويسنده هممعني گرديده كه هر كس باسواد را ميرزا ميناميدند و هر بازرگاني در حجرهي خود «ميرزايي» نگاه ميداشت. سپس اين ترتيب هم از ميان رفته و هر كسي از باسواد و بيسواد توانسته خود را ميرزا بخواند. چنانكه امروز باين ترتيب است. تنها فرقي كه در ميانه رعايت ميشود اينست كه دربارهي شاهزادگان قاجاري «ميرزا» را پس از نام ميآوردند و در ديگران پيش از نام.
ما آنچه در انديشهي خود جستجو ميكنيم كلمهاي كه تا اين اندازه از معني خود دور افتاده و جايگاه خود را از دست داده باشد پس از خان و ميرزا كلمه «دينار» را بياد ميآوريم. زيرا چنانكه ميدانيم در زمان ساسانيان و در آغاز اسلام دينار نام پولی از زر بسنگيني هجده نخد بوده كه هرچه كمتر قيمت آن با پول امروزي سه تومان است. در حالي كه سه تومان بحساب امروزي سيهزار دينار شمرده ميشود. بعبارت ديگر دينار سيهزار بار از درجهي خود پايين افتاده. خان و ميرزا مانند اين كلمه هستند بلكه بدتر از اين. زيرا دينار هرچه پايينتر آمده باز امروز ارزشي دارد و بهتر از هيچ است كه توان صد تاي آن را به دريوزهگردي داده دل او را بدست آورد ولي خان و ميرزا اين ارزش را هم ندارد و دربارهي آنها عبارت «بهتر از هيچ» درست نيست.
به هر حال دربارهي ميرزا هم اين نكته هميشه در پيش چشم ماست كه يادگار دورهي زبوني ايران است و هميشه ما را بياد كشتارها و بيدادهاي تيمور سالوس نامرد مياندازد و چاپلوسيهاي ذليلانهي مورخان و نويسندگان آن زمان را بپيش چشم ما ميآورد. اينست كه از آن كلمه و از لنگهي مغولي آن سخت بيزاريم.
با اينهمه چون «خان» و «ميرزا» جزو نام كسان شمرده ميشود ما نميخواهيم بلكه نميتوانيم آنها را از پيش و پس نامها برداريم مگر كساني خودشان بچنين كاري مايل باشند و رضايت دهند.
كساني اگر وارستگي نموده خواستار شدند ما تنها نام آنان را نوشته از دو كلمهي خان و ميرزا هم دربارهي آنان پرهيز ميكنيم و براي اينكه ديگران هم این موضوع را دانسته ايشان نيز اين وارستگان و آزادگان را از خان و ميرزا آسوده دارند و براي اينكه اين كار نيك رواج بسيار گرفته بنتيجهي ارجمندي برسد بهتر آن ميدانيم كه در آخر مجله يك صفحه را براي شناسانيدن اين مردان وارسته خاص گردانيم و از همين شماره اين كار را آغاز خواهيم كرد.1
1ـ در دنبالهی اين گفتار در شمارههاي دیگر سال يكم پيمان نام کسانی را ميبينيم آگهي داده بودند که از خان و ميرزا بيزارند و اين بيزاري همچنان دنبال ميشد تا اينكه برابر قانون همهي آنها از ميان رفت. ـ و
🔶 زبان ایرانی
🔸 «خان» و «ميرزا» [تکهی دو از دو]
اما «ميرزا» اصل آن «اميرزاده» است كه سبك گردانيده ميرزا گفتهاند. در زمان تيمور چون او را پسران و نوادگان بسيار فراوان بود هر يكي از آنان را با اين لقب ميخواندند. چون ميرزا شاهرخ و ميرزا ابوبكر و ديگران. سپس كمكم هر كسي از درباريان و ديوانيان كه خود را بزرگ و بزرگزاده ميشمرد اين لقب را براي خود ميگزيد و چون بيشتر درباريان نويسنده و باسواد بودند و در بيرون كسان نويسنده كمتر يافت ميشد از اينجا ميرزا با نويسنده هممعني گرديده كه هر كس باسواد را ميرزا ميناميدند و هر بازرگاني در حجرهي خود «ميرزايي» نگاه ميداشت. سپس اين ترتيب هم از ميان رفته و هر كسي از باسواد و بيسواد توانسته خود را ميرزا بخواند. چنانكه امروز باين ترتيب است. تنها فرقي كه در ميانه رعايت ميشود اينست كه دربارهي شاهزادگان قاجاري «ميرزا» را پس از نام ميآوردند و در ديگران پيش از نام.
ما آنچه در انديشهي خود جستجو ميكنيم كلمهاي كه تا اين اندازه از معني خود دور افتاده و جايگاه خود را از دست داده باشد پس از خان و ميرزا كلمه «دينار» را بياد ميآوريم. زيرا چنانكه ميدانيم در زمان ساسانيان و در آغاز اسلام دينار نام پولی از زر بسنگيني هجده نخد بوده كه هرچه كمتر قيمت آن با پول امروزي سه تومان است. در حالي كه سه تومان بحساب امروزي سيهزار دينار شمرده ميشود. بعبارت ديگر دينار سيهزار بار از درجهي خود پايين افتاده. خان و ميرزا مانند اين كلمه هستند بلكه بدتر از اين. زيرا دينار هرچه پايينتر آمده باز امروز ارزشي دارد و بهتر از هيچ است كه توان صد تاي آن را به دريوزهگردي داده دل او را بدست آورد ولي خان و ميرزا اين ارزش را هم ندارد و دربارهي آنها عبارت «بهتر از هيچ» درست نيست.
به هر حال دربارهي ميرزا هم اين نكته هميشه در پيش چشم ماست كه يادگار دورهي زبوني ايران است و هميشه ما را بياد كشتارها و بيدادهاي تيمور سالوس نامرد مياندازد و چاپلوسيهاي ذليلانهي مورخان و نويسندگان آن زمان را بپيش چشم ما ميآورد. اينست كه از آن كلمه و از لنگهي مغولي آن سخت بيزاريم.
با اينهمه چون «خان» و «ميرزا» جزو نام كسان شمرده ميشود ما نميخواهيم بلكه نميتوانيم آنها را از پيش و پس نامها برداريم مگر كساني خودشان بچنين كاري مايل باشند و رضايت دهند.
كساني اگر وارستگي نموده خواستار شدند ما تنها نام آنان را نوشته از دو كلمهي خان و ميرزا هم دربارهي آنان پرهيز ميكنيم و براي اينكه ديگران هم این موضوع را دانسته ايشان نيز اين وارستگان و آزادگان را از خان و ميرزا آسوده دارند و براي اينكه اين كار نيك رواج بسيار گرفته بنتيجهي ارجمندي برسد بهتر آن ميدانيم كه در آخر مجله يك صفحه را براي شناسانيدن اين مردان وارسته خاص گردانيم و از همين شماره اين كار را آغاز خواهيم كرد.1
1ـ در دنبالهی اين گفتار در شمارههاي دیگر سال يكم پيمان نام کسانی را ميبينيم آگهي داده بودند که از خان و ميرزا بيزارند و اين بيزاري همچنان دنبال ميشد تا اينكه برابر قانون همهي آنها از ميان رفت. ـ و
✴️ چه گفتارهایی باید نوشت
(بخش 1 از 1)
🔸گفتاری از پرچم روزانه
در این دو هفته گفتارهای بسیاری از تهران و دیگر شهرها رسیده كه بچاپ نرسانیدهایم و نبایستی برسانیم ، و چون میدانیم آن كسان خواهند رنجید و شاید بسیاری از ایشان در اینجا و آنجا بگله و بدگویی نیز بپردازند اینست برای جلوگیری این شرح را مینویسیم.
اینكه ما گفتارهایی را بچاپ نمیرسانیم نه آنست كه نظر بدی بنویسندگان آنها داریم یا پروایی بآنها نمیكنیم ، برعكس این ، هر گفتاری كه بدفتر پرچم برسد با دقت میخوانیم و خود آرزومندیم كه بتوانیم آن را بچاپ رسانیم ولی چه باید كرد كه بیشتر این گفتارها چاپ كردنی نیست.
برای آنكه این گفتارنویسها بدانند كه چه موانعی در پیش است و نظر دیگری درمیان نیست این را مینویسیم كه تاكنون بارها رخ داده گفتارهای نزدیكترین همراهان خود را بچاپ نرسانیدهایم. آقای محمد ملكنژاد كه از نزدیكترین یاران و همراهان ما هستند و در شیراز و فارس كوششهای بسیار برای پیشرفت پیمان و پرچم كردهاند گفتاری در زمینهی زبان ایران نوشته بودند كه بچاپ نرسانیدیم. آقای ضیاء مقدم از كوشاترین یاران ما هستند و میتوان گفت كه از سالهاست كارشان كوشش به پیشرفت پیمان بوده و بر پرچم نیز كمكهای با ارزشی نمودهاند بتازگی چند گفتاری از ایشان رسیده كه ناگزیر بودهایم نگه داریم. آقای محمد فرنیا كه در این چند ماه كمكهای بهاداری به پیشرفت كار پرچم نمودهاند و خود مرد دانشوری میباشند بتازگی گفتاری دربارهی اسكناس نوشته بودند كه نتوانستیم نشر كنیم.
آقای نادر شكوهیان كه از یاران چند ساله و خود نمایندهی پرچم در مراغه هستند چند گفتاری فرستادهاند كه هیچیكی بچاپ نرسید. اینها را مینویسیم تا دانسته شود كه در این زمینه نزدیك و دور یكسان گرفته میشود.
گفتارهایی كه در این دو هفته رسیده بیشتر آنها دربارهی افسران گریزنده است و نویسندگان با آزادی بسیار از ستمگریها و سوء استفادههای آنها سخن راندهاند. در حالی كه اینگونه مطالب عنوان افترا دارد. اگر نویسنده نتوانست ثابت كند خود محكوم بجزا خواهد گردید. نویسندگانی كه قانون نمیدانند اینها را نمیفهمند.
اخیراً معدل سخنانی در مجلس دربارهی سپاه گفت. شاید بیست گفتار در پاسخ او بما رسیده در حالی كه پاسخ معدل در همان هنگام داده شد و بپایان رسید.
برخی از آنها نیز سخنان زیر پا افتادهایست كه روزانه صد بار بگوشها برمیخورد.
مثلاً «باید اخلاق را تصفیه كرد» ، «باید از افراط و تفریط اجتناب نمود» و مانند اینها كه هیچ نادانستهای را دانسته نخواهد گردانید.
بهرحال مقصود آنست كه این نویسندگان از ما نرنجند. با اینحال چون میبینیم شوق نویسندگی در ایرانیان بیاندازه شده میخواهم یك زمینههایی را پیشنهاد كنم كه درآن بارهها نویسید :
1) دربارهی موضوعهایی كه تاكنون در پرچم عنوان كردهایم ـ از مشروطه و معنی آن ، سخنانی كه دربارهی حزبها نوشتیم ، معنی كارها و پیشهها ، شعر و نیك و بد آن ، و اندیشههای پراكنده ، و زیانهای آن ـ عقیده و فهم خود را بنام «گواهی» بنویسند و بفرستند. باین معنی كه اگر ایرادی دارند بگویند و اگر ندارند گواهی براستی آنها بدهند.
2) در زمینهی پیشگویی و فال و منجم و دعانویس و مانند اینها داستانهایی كه میدانند و آگاهیهایی كه از زیانهای آنها دارند برشتهی نوشتن كشند.
اینها زمینههای سودمندیست كه اگر كسانی از روی فهم چیزهایی بنویسند ما از چاپش خودداری نكنیم. [1]
(پرچم روزانه شمارهی 94)
🔸[1] : این چند زمینه آنهایی بوده که تا آن زمان در پرچم سخنش رفته. ما هم درخواستهایی مانند پرچم از خوانندگان خود داریم چیزی که هست چون از زمینههای بسیاری تاکنون گفتگو کردهایم ، خوانندگان دستشان بازتر است که دربارهی هر کدام از این زمینهها که میتوانند گفتار نویسند.
(بخش 1 از 1)
🔸گفتاری از پرچم روزانه
در این دو هفته گفتارهای بسیاری از تهران و دیگر شهرها رسیده كه بچاپ نرسانیدهایم و نبایستی برسانیم ، و چون میدانیم آن كسان خواهند رنجید و شاید بسیاری از ایشان در اینجا و آنجا بگله و بدگویی نیز بپردازند اینست برای جلوگیری این شرح را مینویسیم.
اینكه ما گفتارهایی را بچاپ نمیرسانیم نه آنست كه نظر بدی بنویسندگان آنها داریم یا پروایی بآنها نمیكنیم ، برعكس این ، هر گفتاری كه بدفتر پرچم برسد با دقت میخوانیم و خود آرزومندیم كه بتوانیم آن را بچاپ رسانیم ولی چه باید كرد كه بیشتر این گفتارها چاپ كردنی نیست.
برای آنكه این گفتارنویسها بدانند كه چه موانعی در پیش است و نظر دیگری درمیان نیست این را مینویسیم كه تاكنون بارها رخ داده گفتارهای نزدیكترین همراهان خود را بچاپ نرسانیدهایم. آقای محمد ملكنژاد كه از نزدیكترین یاران و همراهان ما هستند و در شیراز و فارس كوششهای بسیار برای پیشرفت پیمان و پرچم كردهاند گفتاری در زمینهی زبان ایران نوشته بودند كه بچاپ نرسانیدیم. آقای ضیاء مقدم از كوشاترین یاران ما هستند و میتوان گفت كه از سالهاست كارشان كوشش به پیشرفت پیمان بوده و بر پرچم نیز كمكهای با ارزشی نمودهاند بتازگی چند گفتاری از ایشان رسیده كه ناگزیر بودهایم نگه داریم. آقای محمد فرنیا كه در این چند ماه كمكهای بهاداری به پیشرفت كار پرچم نمودهاند و خود مرد دانشوری میباشند بتازگی گفتاری دربارهی اسكناس نوشته بودند كه نتوانستیم نشر كنیم.
آقای نادر شكوهیان كه از یاران چند ساله و خود نمایندهی پرچم در مراغه هستند چند گفتاری فرستادهاند كه هیچیكی بچاپ نرسید. اینها را مینویسیم تا دانسته شود كه در این زمینه نزدیك و دور یكسان گرفته میشود.
گفتارهایی كه در این دو هفته رسیده بیشتر آنها دربارهی افسران گریزنده است و نویسندگان با آزادی بسیار از ستمگریها و سوء استفادههای آنها سخن راندهاند. در حالی كه اینگونه مطالب عنوان افترا دارد. اگر نویسنده نتوانست ثابت كند خود محكوم بجزا خواهد گردید. نویسندگانی كه قانون نمیدانند اینها را نمیفهمند.
اخیراً معدل سخنانی در مجلس دربارهی سپاه گفت. شاید بیست گفتار در پاسخ او بما رسیده در حالی كه پاسخ معدل در همان هنگام داده شد و بپایان رسید.
برخی از آنها نیز سخنان زیر پا افتادهایست كه روزانه صد بار بگوشها برمیخورد.
مثلاً «باید اخلاق را تصفیه كرد» ، «باید از افراط و تفریط اجتناب نمود» و مانند اینها كه هیچ نادانستهای را دانسته نخواهد گردانید.
بهرحال مقصود آنست كه این نویسندگان از ما نرنجند. با اینحال چون میبینیم شوق نویسندگی در ایرانیان بیاندازه شده میخواهم یك زمینههایی را پیشنهاد كنم كه درآن بارهها نویسید :
1) دربارهی موضوعهایی كه تاكنون در پرچم عنوان كردهایم ـ از مشروطه و معنی آن ، سخنانی كه دربارهی حزبها نوشتیم ، معنی كارها و پیشهها ، شعر و نیك و بد آن ، و اندیشههای پراكنده ، و زیانهای آن ـ عقیده و فهم خود را بنام «گواهی» بنویسند و بفرستند. باین معنی كه اگر ایرادی دارند بگویند و اگر ندارند گواهی براستی آنها بدهند.
2) در زمینهی پیشگویی و فال و منجم و دعانویس و مانند اینها داستانهایی كه میدانند و آگاهیهایی كه از زیانهای آنها دارند برشتهی نوشتن كشند.
اینها زمینههای سودمندیست كه اگر كسانی از روی فهم چیزهایی بنویسند ما از چاپش خودداری نكنیم. [1]
(پرچم روزانه شمارهی 94)
🔸[1] : این چند زمینه آنهایی بوده که تا آن زمان در پرچم سخنش رفته. ما هم درخواستهایی مانند پرچم از خوانندگان خود داریم چیزی که هست چون از زمینههای بسیاری تاکنون گفتگو کردهایم ، خوانندگان دستشان بازتر است که دربارهی هر کدام از این زمینهها که میتوانند گفتار نویسند.