پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
✴️ در پاسخ بدخواهان

🔶 نشست دوم 14

اما ایرادهای شما : نمی‌دانم خواست شما از قوانین طبیعت چیست؟.. ما قانونی یا چیز دیگری که ما را از گوشتخواری ناچار گرداند نمی‌شناسیم. ما اگر گوشت نخوریم و کارد بگلوی گوسفندان بی‌آزار نکشیم نافرمانی به سپهر (یا طبیعت) نکرده‌ایم.
اگر چنین باشد که هر چیزی که مردم از روی هوس یا سهش می‌کنند از قانونهای طبیعت شماریم ، کار بسیار دشوار خواهد بود. در آنحال باید بآدمکشان سخنی نگوییم ، بدزدان نیز ایرادی نگیریم. اگر سخنی گفتیم یا ایرادی گرفتیم اینان نیز زبان باز کنند و بگویند : «این مخالف قوانین طبیعت است». یا بگویند : «دنیا دستگاه کشتن و کشته شدن است». همان اندازه که گوشتخواری در طبیعت جا می‌دارد آدمکشی و دزدی و دیگر بدیها نیز می‌دارد. هر رختی که شما بگوشتخواری پوشانید دیگران توانند بدزدی و آدمکشی پوشانند.
این نکته را باید فراموش نکرد که بسیار چیزها در جهان هست که ما می‌کوشیم نباشد. در جهان یا در طبیعت یا هر نامی که دهید بیماری هست ، ستمگری هست ، آدمکشی هست ، مار هست ، کژدم هست ، پشه‌ی مالاریا هست ، گمراهی هست ، نادانی هست ، تاریکی هست ... اینها چیزهاییست که هست و ما می‌کوشیم نباشد.
قانون طبیعت (یا آیین سپهر) که می‌گوییم ، چیزهایی را می‌گوییم که گردش جهان بروی آنهاست و ما نمی‌توانیم و نخواهیم توانست از آنها جلو گیریم یا دیگر گردانیم. «نه هرچه در سپهر است از آیین اوست».
اینکه می‌نویسید : «دنیا دستگاه آکل و مأکولست» راست نیست. سخنیست شنیده و نااندیشیده پذیرفته‌اید. آری در جهان «خوردن و خورده شدن» هست. آری بسیاری از زندگان با خوردن دیگری زندگی می‌کنند و خود نیز خورده می‌شوند.
چیزی که هست این از نیکیهای جهان نیست. بلکه از بدیهای اوست که باید تا می‌توان بجلوگیری کوشید. باید تا می‌توان با آن نبرد کرد.
آنگاه این دستگاه «خوردن و خورده شدن» در جانورانست. آدمی را بپای جانوران نباید برد. این یک لغزش بزرگی از «نواندیشان» است که آدمی را با جانوران یکسان می‌شناسند و آنچه را که در جانوران می‌بینند می‌خواهند در آدمی نیز باشد.
دوباره می‌گویم : این یک لغزش بزرگست. لغزشیست که فلسفه دچار آن گردیده. لغزشیست که زیانهای بسیاری را بجهان رسانیده است.
آدمی اگرهم جان دارد و از جنس جانورانست با آنها نه یکسانست. آدمی دارای گوهر ویژه‌ای بنام دستگاه روان و خرد است که بسیار والاست.
در اینجاست که دوباره به آقای ا.ح. می‌سپارم کتابهای ما را بخواند. بخواند و این لغزشها را از خود دور گرداند. این خود زیانست که آدمی گوهر خود را نشناسد. زیانست که از ارج و جایگاه خود ناآگاه باشد.
آنگاه همان جانوران مگر همگی گوشت می‌خورند؟!. گرفتیم که آدمی همچون جانورانست و باید پیروی از ایشان کند ، مگر همگی جانوران گوشتخوارند؟!.
درمیان جانوران ، گوشتخوارها دسته‌ای می‌باشند. دسته‌های دیگری جز با گیاه زندگی نمی‌کنند. پس چه شده که آدمی پیروی از گوشتخواران کند و از گیاهخواران نکند؟!.
اگر باین زمینه‌ها درآییم این خود داستانیست که آدمی در ساختمان تنی خود ، افزار گوشتخواری نمی‌دارد ، نه دندان و چنگال شیر می‌دارد و نه معده‌اش همچون معده‌ی او می‌باشد.
اینها سخنهاییست که دیگران گفته‌اند و ما نبایستی بگوییم. اینست یاد نکرده‌ایم. ولی از این باره نیز بگوشتخواری ایرادی هست.
یک چیزی که در ایران ـ بویژه در جوانان ـ پیدا شده و مایه‌ی اندوه ماست آنست که اینگونه اندیشه‌های بدبینانه درمیان ایشان رواج یافته و ما می‌بینیم برای هر کار بدی فلسفه یاد می‌کنند. چون سَهِشها از کار افتاده و کمتر می‌خواهند به نیکیها گرایند باین بهانه‌ها دست می‌یازند. آیا گفتن اینکه گوشتخواری شاینده‌ی آدمی نیست چیزیست که کسی ایرادی گیرد و یا در برابرش فلسفه بیاورد؟!.
✴️ زبان ایرانی 45

🔶 پیشرفت پيراستن زبان جز در سايه‌ي همدستي توده‌ي انبوه نشدنيست

1ـ دغلكاري در پيراستن زبان (تکه‌ی دو از دو)
بارها گفته‌ايم و هرچه آشكارتر مي‌گوييم : در ايران بدانسان كه اروپاييگري پتياره‌ي زشتي گرديده و صد گونه گزند ازو مي‌زايد زردشتيگري و كيان‌بازي و فروهرسازي پتياره‌ي ديگريست كه پاي كم از اروپاييگري ندارد.
كساني تا چه اندازه كودن باشند كه اين نفهمند كه يك مردمي تنها با تاريخ خود زنده نمي‌تواند بود ـ آن هم تاريخ سه هزار سال پيش. هر زماني براي خود درخواستهايي دارد. ايران امروز پيش از هر چيز بدين ساده‌ي مسلماني[1] نياز دارد كه در سايه‌ي آن راستي و درستي و نكوكاري و گردنفرازي درميان توده رواج گيرد. در سايه‌ي آن ، پراكندگيها كه امروز سراسر ايران را فراگرفته از ميان برخيزد. در سايه‌ي آن ، توانگران دست دهش باز كنند و هميشه بآسايش بينوايان و بيچيزان بكوشند. در سايه‌ي آن ، خونگرم و جوانان غيرتمند درآمده بنگهداري كشور و ميهن خود برخيزند. در سايه‌ي آن ، زنان پايبند پاكدامني گرديده خود را و سراسر توده را آلوده نگردانند.
با اين حال چه رواست كه يكمشت دغلباز هميشه بدشمني دين بكوشند و «زردشت» و «ايران باستان» و «فر كياني» و اين گونه نامها را دستاويز نادانيهاي خود گيرند؟!
اي روسياهان مگر ما شما را نمي‌شناسيم كه نام زردشت و دين او را دستاويز دزديها و پستيها و نابكاريهاي خود ساخته‌ايد؟! مگر نمي‌شناسيم كه اين دشمني كه با اسلام مي‌نماييد تنها براي آنست كه خود را از هر بندي آزاد ساخته راه بي‌پروايي را پيش گيريد.
وگرنه امروز پس از هزار و سيصد سال چه جاي دشمني با اسلام است؟! پس از قرنها كه بايران گذشته و مليون مليون ايرانيان مسلمان زيسته و مسلمان مرده امروز چه جاي نيش زدن بمسلماني است؟!
اين كار مرا بياد آن داستان مي‌اندازد كه حاجياني در راه حجاز ديگي بار كرده خوراكي براي خود مي‌پخته‌اند و چون غفلتي ميكنند عربي را مي‌بينند كه نخي بدُم موشي بسته و موش را بديگ انداخته و سر نخ را بدست نگه داشته تا آن نيز درميان خوراك حاجيان پخته شود و چون چشمش بيكي از حاجيان مي‌افتد كه بسوي ديگ مي‌آمده داد مي‌زند : «حاجي من شريك» بدينسان عرب نادان خوراك پاكيزه‌ي حاجيان را ناپاك مي‌گرداند كه ناگزير مي‌شوند همه را دور بريزند.
كنون هم كه دانشمنداني بنام علم كوششي درباره‌ي زبان مي‌كنند اين نادانان با ناپاك‌كاريهاي خود آن را آلوده مي‌گردانند كه بايد بيكبار دست از كوشش برداشت و از نتيجه چشم پوشيد.
چرا اينان نمي‌فهمند كه پيشرفت «پيراستن زبان» جز در سايه‌ي همدستی توده‌ي انبوه نشدنيست. و توده‌ي ايران كه مسلمانند بي‌شك باين رفتار شما همداستان نخواهند بود و همه‌ي كوششها هدر خواهد رفت.
ببينيد چه سبكسريها پيش مي‌آورند : جواناني كه نام عبدالله ، علي ، احمد و مانند اينها دارند نام خود را تغيير داده گودرز و بيژن [و] گستهم ميگزارند و براي اين كار سفيهانه‌ي خود جشن برپا ميكنند.
كسي نمي‌گويد : اي جوان كوتاه‌خرد : پيراستن زبان چه ربطي بنامها دارد؟! وآنگاه در سيزده قرن تاريخ دوره‌ي اسلام كه از ايران مليونها احمد ، علي ، عباس ، حسن ، برخاسته مگر آنها را از تاريخ خواهيم سترد؟! مگر ما مي‌خواهيم از مسلماني هم بيزار باشيم كه نامها را نيز دور بيندازيم؟!
وآنگاه اي جوان : تو علي ، احمد يا بيژن ، گودرز ، هرچه خواهي باش. از تو درستي و گردنفرازي و غيرتمندي مي‌خواهند! تنها با نام بيژن چاره‌ي سياهكاريهاي تو نخواهد بود!
پس چرا آنهمه دادها كه در زمينه‌ي درستي و غيرتمندي و گردنفرازي زده مي‌شود هيچ يك در تو نمي‌گيرد و تنها اين يك داد در تو گرفت و بيدرنگ نام خود را تغيير دادي؟! چرا شكيبايي نكردي تا ببيني بزرگتران از تو كه همه نامهاي عربي دارند چه راهي را پيش ميگيرند تا پيروي از آنان بنمايي؟! اگر غيرت ايرانيگري تو بيشتر از ديگرانست پس در آن ده سال كجا بودي؟! چرا هرگز صدا بصداي ديگران نمي‌انداختي؟! آيا از اين خودنمايي نابجا تو سودي خواهي برداشت؟! آيا از اين سبكسري جز زيان نتيجه‌ي ديگري در دست خواهد بود؟!
شايد كساني بگويند : آيا اين كار چه زياني دارد؟... ميگويم : چون سبكسريست سرتاپا زيانست! چون خودنماييست سراپا بد است!
آري ايرانيان از اين پس مي‌توانند نامهاي فرزندان نوزاد خود را فارسي كنند. بويژه در دختران كه بي‌شك نامهاي بلقيس و زينت و شوكت و ملوك و اينگونه كلمه‌هاي بي‌معني را بايد دور انداخته بجاي آنها نامهاي فارسي آسان بكار برد. ولي اين هم سزا نيست كه كساني در بزرگي نامهاي ديرين خود تغيير بدهند. نه تنها سزا نيست ناسزا هم هست.
[1] : باید پروا کرد که خواست نویسنده در این گفتار معنی راست مسلمانیست. بسیاری از مردم با این ناپاکیها و دغلیها که ملایان در این چهل سال ببار آورده‌اند نه تنها از مسلمانی و اسلام بلکه از هر چه نام دین دارد بیزار شده اند. ولی نویسنده در کتاب در پیرامون اسلام و در پاسخ بدخواهان (که در همین روزها در کانال تکه تکه می‌آید) و نیز در دیگر نوشته‌هایش این را شرح داده که خواست از مسلمانی بنیاد دینهاست. بنیاد دینها همه یکیست. آنچه دیگر میگردد «راه» است که بنا به زمان در دینها یکسان نیست.
خوانندگان را برای آگاهی بیشتر به خواندن گفتارهای «در پاسخ بدخواهان» در همین کانال راه می‌نماییم.
✴️ حقایق زندگی (درباره‌ی کارها و پیشه‌ها)
(تکه‌ی چهل‌وهشتم)

🔶هر كسی هرچه از كوشش بدست آورده ازآن ِ اوست
(بخش 1 از 1)

یكی بدستینه‌ی «خواننده‌ی پرچم» نامه‌ای فرستاده می‌نویسد : «عقیده‌ی شما درباره‌ی مالكیت چیست؟.. بعضی میگویند : شما منكر مالكیت هستید و میگویید باید ثروت مردم را از دستشان گرفت. من چیزی در این موضوع در پرچم نخوانده‌ام ولی چون میگویند بهتر است توضیحی دهید».

میگویم : ما هر سخنی داریم می‌نویسیم. این را در كجا نوشته‌ایم؟.. مالكیت (یا بفارسی بگویم : اَزانِش) یك چیز طبیعی است. فلان كشاورز كاشته و درویده و كوفته و گندم بدست آورده ، این ازآنِ اوست ، فلان كارگر كار كرده و مزدی گرفته ، ازآن ِ اوست ، فلان بافنده پارچه‌ای بافته ، ازآن اوست. یك كلمه بگویم هر كسی هرچه را از راهش بدست آورده ازآن خودش میباشد و بكسی نسزد از دستش گیرد. ما اگر این را نپذیریم سامان زندگی بهم خواهد خورد.

اینكه بگوییم : «باید ثروت مردم را از دستشان گرفت» بیكبار دروغست. ما نه تنها چنین سخنی نمیگوییم ، دیگران كه میگویند جلوشان را میگیریم. ما اندیشه‌ی خود را درباره‌ی كار و پیشه و داراك[=ثروت] بارها نوشته‌ایم و در اینجا باز بكوتاهی مینویسیم ، ما میگوییم :

1)🔸 باید هر كسی بیك كاری یا پیشه‌ای پردازد.
بیكاری اگرچه از روی بینیازی باشد گناهست.

2) كار و پیشه برای راه افتادن چرخ زندگانیست. از اینرو كارهایی را كه ارتباطی براه افتادن چرخ زندگی ندارد ناروا می‌شناسیم. همچون : حقه‌بازی ، فالگیری ، رمالی ، دعانویسی ، روضه‌خوانی ، شاعری ، دلقكی ، دست بدست گردانیدن كالا و مانند اینها. موسیقی و اینگونه چیزها كه برای خوشی و شادی در عروسیها و جشنها دربایست[=لازم] است از كارهای زندگانیست و ما آنها را ناروا نمی‌شماریم.

3)🔸راهنمایی یا پندآموزی كار و پیشه نتواند بود. راهنمایی كه از آن راه نان خورَد جز دربند نان خود نخواهد بود و جز بفریبكاری نخواهد كوشید. نان خوردن از این راه‌ها نارواست.

4) 🔸پول را باجاره نتوان داد ، این خود مفتخواریست كه كسی سرمایه‌ای اندوزد و آن را بمرابحه دهد و بی‌آنكه بكوشد نانی خورد.

5) سرمایه‌ها باید باندازه باشد (و مثلاً امروز هیچ كسی بیش از بیست‌هزار ریال سرمایه بكار نیندازد). زیرا بی‌اندازگی سرمایه باعث می‌شود كه یكی صدهزار ، هزارهزار ریال سرمایه ببازار آورد و دست همگی را ببندد.

6) باید ماشینها كوچك باشد كه هر كسی بتواند یكی را براه ‌اندازد. ماشینهای بزرگ جز برای شركتها روا نخواهد بود.

7) زمینهای كِشتی جز در دست كارندگان نباشد. اینكه كسی خود را مالك دیهی شناسد و دسترنج كشاورزان را بگیرد مفتخواریست. آن كسی مالك زمین تواند بود كه بآبادیش كوشد و بكارد و بهره بردارد.

اینها كوتاهشده‌ی گفته‌های ما درباره‌ی كار و پیشه و ازانیدن است و ما برآنیم كه این تغییرات را روان گردانیم. ولی هیچگاه نمیخواهیم بدارایی كسی دست درازی شود. هر كس هرچه دارد از آن خود اوست. فلان بازرگان یك‌ملیون ریال پول دارد ، ما میگوییم ازآن اوست بدارد و در راه خوشیهای خود بكار برد. چیزی كه هست نباید آن را بمرابحه دهد ، یا همه را در راه داد و ستد بكار اندازد ، یا دیهی بخرد.

🔸این گفتگو كه ثروت از توانگران گرفته شود اندیشه‌ی یكمشت بدخواهانیست كه جز نادانی و هوسبازی كالایی ندارند.

دوباره می‌نویسم ما با آنان در نبرد بوده‌ایم و خواهیم بود. اگر در این كشور یك چنان آشوبی رخ دهد و رشته از هم گسیخته گردد صدها سیاهكاری رخ خواهد داد و هزارها خاندانهای بی‌آزار درمیانه لگدمال خواهند گردید. چنان آشوبی بیش از آن نتیجه نخواهد داد كه تیره‌درونان و آدمكشان چیره گردند و بیش از همه بینوایان گزند و آسیب یابند.
(پرچم روزانه شماره‌ی 241)
این هفت بند که پایه‌های اقتصاد پاکدینیست از پرچم شماره‌ی 241 آورده شده. اعداد در اینجا هر یک صد‌هزار برابر بزرگتر شده تا با معیارهای امروز ملموستر گردد.