✴️ بهداشت تنی ـ بهداشت روانی
🖌 کوشاد تلگرام
تکهی 9
🔸آموزش بیدینی بجای دین
کتابهای تعلیمات دینی و «دین و زندگی»شان نیز سراسر آلودگیست. آلودهی بدآموزیهای شیعیگریست. زیرا اگر سخن اینان اسلام بود با همهی آنکه این دین زمانش گذشته باز اصل و بنیاد آن که نیکخواهی و یکتاپرستی است درخور دفاع میباشد. ولی شیعیگری چه؟!
شیعیگری از همان بنیاد سخنش ولایت و امامت و برحق بودن علی بعنوان خلیفه و امام میباشد و همهی سخنانشان گرد همین میگردد که آن سه خلیفه حق او را غصب کردند و او ستم کشید و اسلام را به بیراهه کشاندند و امامان از خاندان پیغمبرند و بر دیگران برتری داشتهاند و دنبالههای این بافندگیها تا برسد به امام زمان و افسانههای آن. تا برسد به اینکه چون امام غایب است ملایان جانشینان او هستند و باید سهم امام و دیگر مالیاتهای اسلامی را آنان بگیرند و مفت بخورند.
آوردن چنین فریبکاریها و مفتگوییها در کتابهای درسیست که میگوییم بدآموزی میباشد. آسیب به بهداشت روانی توده است.
مثلاً در کتاب درسی تعلیمات دینی سال یکم راهنمایی (105) هنوز صد یک تاریخ راست پیدایش اسلام و کوششهای پاکمرد عرب گفته نشده ، از این میگوید که محمد در یک میهمانی که قریش را داد تا دربارهی اسلام سخن راند علی عموزادهی نوجوان خود را جانشین و وصی خود شناسانید و از ایشان خواست به سخنانش گوش کنند و ازو پیروی کنند. در آنجا تاریخ طبری و الکامل فیالتاریخ را سرچشمهی این افسانه [1] نشان میدهد.
برداشت کتاب درسی آنست که علی نخست کسی از مردان بوده که اسلام پذیرفته و پاکمرد عرب سه سال پنهانی مردم را به اسلام میخوانده تا نوبت به دعوت آشکار رسیده و آن میهمانی را داده خویشان خود را آشکاره به اسلام خوانده. پس در زمان آن میهمانی ، علی ده و یا سیزده ساله بوده. [2] نتیجهی این داستان آنکه پیغمبر خویشان خود را از قریش و بزرگان او به میهمانی خوانده تا اسلام را به آنان بشناساند و آنجا یک جوان کمابیش سیزدهساله را جانشین و وصی خود شناسانیده.
آیا اینگونه افسانهها را بعنوان تاریخ یاد کردن ، آن پاکمرد را خاماندیش و دعوت به اسلام را یک چیز ریشخندآمیز نمیشناساند؟! آیا هرچه در آن تاریخها بود درخور پذیرفتنست؟! پس خرد برای چیست؟!
راستی آنست که نویسندگان کتاب ، شیعیگری را تنها کیش بحق اسلام (بلکه خود اسلام) میشمارند و آوردن این افسانهها در نخستین صفحات کتاب برای آنست که پایههای لرزان آن کیش را استوار گردانند.
اینست ما میگوییم : این کتابهاشان نیز گرچه نام «تعلیمات دینی» یا «دین و زندگی» دارد خود سرچشمهی بدآموزیهاست. اینها دین یاد مردم نمیدهد. اینها شیعیگری یاد مردم میدهد که خود بیدینیست ـ آن هم با دست و پای فراوان زدن و افسانه را بجای تاریخ نمودن.
گواه این سخن نیز دنبالهی این درسهاست که به امامت و امام زمان و «ظهور» و اجتهاد و تقلید از «مجتهد جامعالشرایط» که همه دکان ملایانست میانجامد.
اینها نمونههایی از کتابهای درسی است. کتابهای پرزیان دیگری هم در میان توده انتشار یافته که اجازهی انتشار آنها بدست وزارت ارشاد بوده است. وزارت ارشاد که جلو انتشار کتابهایی را که بینش اجتماعی به خواننده میدهد میگیرد ، به چه عنوان کتابهای سراسر زهرآلود را اجازهی چاپ میدهد؟! آیا اینست راه نگاهداری از بهداشت روانی توده؟!
ما نمونههایی آوردیم تا کتابهایی که جز بدآموزی ارمغانی برای مغزها ندارد شناخته و در نتیجه بدخواهیهای نظام آموزشی دانسته شود. ولی نشان دادن زیانمندی کتابها و آسیبی که به بهداشت روانی توده میزنند با این شیوه بجایی نخواهد رسید. راه درست و دانشی آنست که ما گمراهیها را دستهبندی کنیم و هر کدام را نیک بشناسیم تا بدانیم فلان فیلمنامه ، سریال ، سخنرانی ، کلیپ یا کتاب آلودهی چه گمراهیهاست و یا پاکست و بدآموزی ندارد. بدینسان داوری دربارهی این کالاها و نویسندگانشان آسان میگردد.
در این کانال بارها گمراهیهای هزارسالهی ایرانیان یاد و دستهبندی شده و شما با آنها آشنایید. با اینهمه در پایین کوتاهشدهای از آنها را از کتاب «ما چه میخواهیم؟» برای تازهآشنایان میآوریم. گمراهی مادیگری را نیز ما در پایان آنها آوردهایم.
[1] : افسانه داستانیست که از پندار و خیال پدید آمده باشد و راست نباشد.
[2] : در تاریخ طبری یکی از «راویان» ، مسلمان شدن علی را در هفت سالگی و دیگری در ده سالگی بازگفته. تاریخ طبری ، ج 3 ص 860
🖌 کوشاد تلگرام
تکهی 9
🔸آموزش بیدینی بجای دین
کتابهای تعلیمات دینی و «دین و زندگی»شان نیز سراسر آلودگیست. آلودهی بدآموزیهای شیعیگریست. زیرا اگر سخن اینان اسلام بود با همهی آنکه این دین زمانش گذشته باز اصل و بنیاد آن که نیکخواهی و یکتاپرستی است درخور دفاع میباشد. ولی شیعیگری چه؟!
شیعیگری از همان بنیاد سخنش ولایت و امامت و برحق بودن علی بعنوان خلیفه و امام میباشد و همهی سخنانشان گرد همین میگردد که آن سه خلیفه حق او را غصب کردند و او ستم کشید و اسلام را به بیراهه کشاندند و امامان از خاندان پیغمبرند و بر دیگران برتری داشتهاند و دنبالههای این بافندگیها تا برسد به امام زمان و افسانههای آن. تا برسد به اینکه چون امام غایب است ملایان جانشینان او هستند و باید سهم امام و دیگر مالیاتهای اسلامی را آنان بگیرند و مفت بخورند.
آوردن چنین فریبکاریها و مفتگوییها در کتابهای درسیست که میگوییم بدآموزی میباشد. آسیب به بهداشت روانی توده است.
مثلاً در کتاب درسی تعلیمات دینی سال یکم راهنمایی (105) هنوز صد یک تاریخ راست پیدایش اسلام و کوششهای پاکمرد عرب گفته نشده ، از این میگوید که محمد در یک میهمانی که قریش را داد تا دربارهی اسلام سخن راند علی عموزادهی نوجوان خود را جانشین و وصی خود شناسانید و از ایشان خواست به سخنانش گوش کنند و ازو پیروی کنند. در آنجا تاریخ طبری و الکامل فیالتاریخ را سرچشمهی این افسانه [1] نشان میدهد.
برداشت کتاب درسی آنست که علی نخست کسی از مردان بوده که اسلام پذیرفته و پاکمرد عرب سه سال پنهانی مردم را به اسلام میخوانده تا نوبت به دعوت آشکار رسیده و آن میهمانی را داده خویشان خود را آشکاره به اسلام خوانده. پس در زمان آن میهمانی ، علی ده و یا سیزده ساله بوده. [2] نتیجهی این داستان آنکه پیغمبر خویشان خود را از قریش و بزرگان او به میهمانی خوانده تا اسلام را به آنان بشناساند و آنجا یک جوان کمابیش سیزدهساله را جانشین و وصی خود شناسانیده.
آیا اینگونه افسانهها را بعنوان تاریخ یاد کردن ، آن پاکمرد را خاماندیش و دعوت به اسلام را یک چیز ریشخندآمیز نمیشناساند؟! آیا هرچه در آن تاریخها بود درخور پذیرفتنست؟! پس خرد برای چیست؟!
راستی آنست که نویسندگان کتاب ، شیعیگری را تنها کیش بحق اسلام (بلکه خود اسلام) میشمارند و آوردن این افسانهها در نخستین صفحات کتاب برای آنست که پایههای لرزان آن کیش را استوار گردانند.
اینست ما میگوییم : این کتابهاشان نیز گرچه نام «تعلیمات دینی» یا «دین و زندگی» دارد خود سرچشمهی بدآموزیهاست. اینها دین یاد مردم نمیدهد. اینها شیعیگری یاد مردم میدهد که خود بیدینیست ـ آن هم با دست و پای فراوان زدن و افسانه را بجای تاریخ نمودن.
گواه این سخن نیز دنبالهی این درسهاست که به امامت و امام زمان و «ظهور» و اجتهاد و تقلید از «مجتهد جامعالشرایط» که همه دکان ملایانست میانجامد.
اینها نمونههایی از کتابهای درسی است. کتابهای پرزیان دیگری هم در میان توده انتشار یافته که اجازهی انتشار آنها بدست وزارت ارشاد بوده است. وزارت ارشاد که جلو انتشار کتابهایی را که بینش اجتماعی به خواننده میدهد میگیرد ، به چه عنوان کتابهای سراسر زهرآلود را اجازهی چاپ میدهد؟! آیا اینست راه نگاهداری از بهداشت روانی توده؟!
ما نمونههایی آوردیم تا کتابهایی که جز بدآموزی ارمغانی برای مغزها ندارد شناخته و در نتیجه بدخواهیهای نظام آموزشی دانسته شود. ولی نشان دادن زیانمندی کتابها و آسیبی که به بهداشت روانی توده میزنند با این شیوه بجایی نخواهد رسید. راه درست و دانشی آنست که ما گمراهیها را دستهبندی کنیم و هر کدام را نیک بشناسیم تا بدانیم فلان فیلمنامه ، سریال ، سخنرانی ، کلیپ یا کتاب آلودهی چه گمراهیهاست و یا پاکست و بدآموزی ندارد. بدینسان داوری دربارهی این کالاها و نویسندگانشان آسان میگردد.
در این کانال بارها گمراهیهای هزارسالهی ایرانیان یاد و دستهبندی شده و شما با آنها آشنایید. با اینهمه در پایین کوتاهشدهای از آنها را از کتاب «ما چه میخواهیم؟» برای تازهآشنایان میآوریم. گمراهی مادیگری را نیز ما در پایان آنها آوردهایم.
[1] : افسانه داستانیست که از پندار و خیال پدید آمده باشد و راست نباشد.
[2] : در تاریخ طبری یکی از «راویان» ، مسلمان شدن علی را در هفت سالگی و دیگری در ده سالگی بازگفته. تاریخ طبری ، ج 3 ص 860