پاکدینی ـ احمد کسروی

🔶 «تاریخ و پندهایش» ، احمد کسروی (بخش سوم : خرد ، دین ، سرفرازی)

🔸 10ـ3) اسلام و ایران (تکه‌ی سه از سه)

در قرنهای پیشین اسلام کسان بسیاری بقصد فتنه‌جویی یا بآرزوی پیشوایی بدعتهایی نهاده هر کدام راه نوینی باز می‌کردند چند کسی هم از ایرانیان بچنین کاری برخاسته‌اند. ولی ایرانیان همیشه از آنان بیزاری می‌جسته‌اند. کنون هم ما از آن کسان بیزاریم و هرگز نخواهیم پذیرفت که نام ننگین ایشان در تاریخ ایران به نیکی یاد شود.

چنان کسانی که مردم را از راه رستگاری دربرده و در بیابان گمراهی سرگردان می‌ساخته‌اند خود دشمن آدمیگری بوده‌اند. چه رواست که کسانی نام آن غولان فریبنده را به نیکی ببرند؟! کسانی که کارشان دین‌دزدی بوده و بر بدبختی مردم می‌کوشیده‌اند چه سزاست که ایرانیان آنان را از برگزیدگان خود بشمارند؟!

آن رفتار رادمردانه‌ی ایرانیان که چون اسلام را نمی‌شناختند در برابر آن هزارها قربانی دادند و چون آن را شناختند پاکدلانه آن کینه‌ها را فراموش ساخته بنگهداری اسلام برخاستند و این زمان هم صدهزار قربانی در راه آن دادند ـ چنین رفتار رادمردانه که مایه‌ی سرفرازی ایرانیان است کج‌اندیشانی آن را تحریف نموده چنین وامی‌نمایند که ایرانیان چون با اسلام بشمشیر برنیامدند از راه نیرنگ و دُورنگی بکندن بنیاد آن کوشیدند! تفو بر این نادانی! تفو!

اما شیعیگری ایرانیان چنانکه در جای دیگری گفته‌ایم چون امویان و عباسیان بدستاویز خویشاوندی با پیغمبر اسلام بخلافت نشسته علویان را که به پیغمبر نزدیکتر از آنان بودند و در پارسایی و دانشمندی هم برتری داشتند سخت می‌آزردند غیرت ایرانیان این بیدادگری را برنتافته هواداری از علویان می‌نمودند و اینبود که بشیعیگری معروف گردیدند.

اما دشمنی با سه خلیفه و دیگر نارواییها که در قرنهای اخیر شاه‌اسماعیل صفوی در ایران رواج داده اینها کارهایی است که خردمندان همیشه بیزار بوده‌اند و چنانکه همه می‌دانیم از آغاز مشروطه یکی از کارهای مهم آزادیخواهان دشمنی با آن بدعتهای نازیبا بوده و خوشبختانه امروز کمتر نشانی از آن بازمانده. (1)

کسانی که بر شیعیگری ایرانیان هم پیرایه بسته چنین وامی‌نمایند که ایرانیان از این راه دشمنی باسلام می‌نموده‌اند این کسان فراموش کرده‌اند که شیعیگری بنحوی که آسیب بر اسلام باشد یادگار دوره‌ی صفویان است و در آن زمان ایران حاجتی بدشمنی با اسلام نداشته است.

اما شیعیگری آغاز اسلام چنانکه گفتیم جز هواداری از علویان نبوده و بجز بر خلفای زمان زیانی نداشته است.

اینان کاری را که از یکمشت باطنیان که نزد خود ایرانیان چرکین‌ترین کسان شمرده می‌شده‌اند ـ سر زده بنام همه‌ی ایرانیان می‌نگارند و دانسته نیست که از این وارونه‌گویی و فریبکاری چه مقصودی دارند؟!

ما هرگاه که نام اسلام و ایران می‌بریم بیاد می‌آوریم آن جانبازیها و فداکاریهایی که ایرانیان مسلمان در راه پیشرفت و سترگی اسلام از خود آشکار ساختند. بیاد می‌آوریم آن داستان شگفت را که ایرانیان با آنکه در آغاز کار با تازیان آن خونریزیها را کرده و پس از زبونی نیز که یوغ فرمان تازیان بگردن گرفتند همیشه اسلام را بدیده‌ی دشمنی می‌نگریستند سپس چون پی بحقیقت آن دین پاک بردند دشمنی را مبدل بهواخواهی ساخته در راه اسلام بجانبازی برخاستند. ما آفرین می‌فرستیم بر آن روانهای پاک که بدینسان راستی و حق را بر هر چیز برگزیدند.

اما آنچه درباره‌ی دین‌سازی ایرانیان جرجی زیدان مصری و دیگران نوشته‌اند و بر زبان این و آن افتاده جز اشتباه بیپایه‌ای نیست. نمی‌گوییم چنین کسانی نبوده‌اند می‌گوییم آنان جز چند تن مرد پست فتنه‌جویی که در هر زمان و میانه‌ی هر مردمی پیدا می‌شود نبودند و کار آنان را نمی‌توان بنام ایرانیان یاد کرد.

درباره‌ی شیعیگری ایرانیان نیز آنچه ما جستجو کرده دانسته‌ایم قضیه اینست که چون پس از زمان چهار خلیفه ، خلافت اسلامی بدست کسانی همچون معاویه و یزید و مروان و ولید افتاد سپس هم عباسیان آن را درربودند و بدستاویز خویشاوندی پیغمبر اسلام بود که اینان خلافت را حق خود می‌پنداشتند و بنام جانشینی آن پاکمرد صد گونه ناپاکی روا می‌داشتند ـ غیرت ایرانیان این فریبکاری و ناپاکی را برنتافته می‌گفتند خویشاوندی پیغمبر اگر دلیل شایستگی کسی بر خلافت باشد پس چرا علویان که از خاندان خود پیغمبر و از شما پارساتر و داناتر می‌باشند خلیفه نشوند. این بوده داستان شیعیگری ایرانیان.

... آنچه باید بیش از همه رعایت شود اینست که گفته‌های جرجی زیدان مصری و دیگران که از تاریخ ایران جز آگاهی اندکی نداشتند حجت گرفته نشود بلکه نویسندگان خودشان جستجو کرده حقایق را دریابند و آنچه می‌نویسند مدرک آن را نیز نشان بدهند.

👇

979 views12:30