آیا کسانی که چنین باورهایی دارند دیندارند؟!

ــ اگر دوست داشتن علی جلو زیان گناهان را تواند گرفت چه نیازی به دین بوده؟!
ــ اینهمه دستورها به نیکوکاری و پرهیز از گناهان برای چه بوده؟!
ــ آیا دوست داشتن علی آسانترست یا سختی بخود دادن و گناه نکردن؟!

معنی : دوستاری علی دژ منست و هر که به دژ من درآید از خشم من ایمن خواهد بود.

ــ آیا یک دیندار دچار چنین بدباوری می‌شود؟!

ــ آیا چنین باورهایی راه گناه کردن را باز نمی‌گرداند؟!
.

در گزافه‌گویی کارشان به سرسام می‌انجامد.

آنچه آدمی را از سرسامگویی نگاهدارد شرم است. شرم که نباشد ...

باز این کلیپ را می‌توان در کانال آورد ، کلیپی از دشنامگویی به عمر و ابوبکر و عایشه است که آن و مانندگانش جز رسوایی نیست و نمی‌شاید در کانال به آن جایی داد. خوانندگان از اینگونه خود دیده‌اند یا دیده آگاه خواهند گردید.

محمد که پیغمبر بود بارها گفت : لا اعلم الغیب (من غیب نمی‌دانم) ، ببینید اینها برای امامانشان چه معجزاتی می‌سازند.

ببینید اینها چه پندارهایی بهم می‌بافند!

یکی بپرسد :

این کرامات چرا همه هزار و چند صد سال پیش ، آن هم در یک دوره‌ی دویست سیصد ساله رخ داده و سپس بیکبار از کار بازایستاده؟!

چرا هیچ نشانی از چنان رخدادهایی در تاریخ نیست؟!

چگونه است که از چنان کرامات و معجزاتی تنها شماها آگاه شده‌اید؟!

🔶 راستیها پایه و ستون یک توده و رستگاری اویند

🔸 کوشاد تلگرام

زیان و آسیبهای کیش شیعی تنها این نیست که حقیقت تاریخی را زیر پا گزاشته علی را خلیفه‌ی برحق و سه خلیفه‌ی دیگر را غاصب خوانده‌.

بلکه با رنگ و نیرنگهایی که در این کیش پدید آمده و سرانجام دکانی برای یک مشت مفتخور گردیده ، این کیش همه‌ی بنیادهای آدمیگری را در این توده ویران گردانیده.

این همان کیش است که یکی از پیشوایانش ، خمینی ، دروغ و تهمت را در جاهایی (آنجا که دکانشان به بیم افتد) نه تنها مستحب بلکه جایز و واجب شمرده.

پیداست مانندگان او که این اندیشه را دارند کم نبوده‌اند و گردن نهادن به فتواهای بیشرمانه‌ی او نشان از آن دارد که بسیاری از آخوندها نیز برای حقیقت کمترین ارجی نمی‌شناسند بلکه زیر پا نهادن آن را در بیشتر جاها واجب می‌دانند.

حال آنکه این با شرافت ناسازگارست. با آدمیگری ناسازگارست.

خردمند با دشمن خونیش نیز نباید رفتاری دور از حقیقت و راستی کند.

راستیها بسیار ارجدارند. راستیها پایه و ستون یک توده و رستگاری اویند.

از اینروست که باید آن را اصل و از دیگر چیزها جلوتر گرفت.

🔶 «در پاسخ حقیقتگو» (احمد کسروی)

🔸 32ـ نیک و بد از دیده‌ی آزادی و استقلال کشور

👈 متن گفتار را از اینجا بخوانید.


💐

🔶 «بخوانند و داوری کنند» (شیعیگری) ، احمد کسروی

🔸 گفتار یکم : شیعیگری چگونه پیدا شده؟... (تکه‌ی نه از ده)

اما داستان دلسوز کربلا : این داستان از روزی که روی‌ داد مایه‌ی خشم و افسوس بیشتر مسلمانان گردید و کسان بسیاری بخونخواهی برخاستند و خونها ریخته شد. ولی شیعیان جعفری از آن به بهره‌جویی سیاسی پرداخته با برپا کردن بزمهای سوگواری یاد آن را تازه نگه داشتند و در این باره سخنان شگفتی بمیان آوردند : «هر کسی بگرید و یا بگریاند و یا خود را گریان وانماید بهشت برایش بایا[=واجب] باشد».
بر سر خاکهای امام علی‌بن‌ابیطالب و حسین‌بن‌علی و دیگران گنبدها افراشتند و آنها را زیارتگاه گردانیدند. به هر یکی زیارتنامه‌ها پدید آوردند : «هر که حسین را در کربلا زیارت کند مانند کسی است که خدا را در عرشش زیارت کرده».
اینها ــ این گزافه‌گوییها ، اگرهم از زمان جعفربن‌محمد و جانشینان او ، و از زبان آنان بوده بیگمان چیزها بآن افزوده گردیده. بیگمان روز بروز در رویِش و بالِش می‌بوده.
گذشته از اینها ، آن سبکباری که در شیعیگری از بایاهای سخت اسلام می‌بود ، و یک شیعی از جهاد و نماز آدینه و مانند اینها آسوده می‌گردید و بلکه می‌توانست نمازی نخواند و روزهای نگیرد و از هیچ بدی نپرهیزد و با رفتن بزیارت حسین و با گریستن باو همه‌ی گناهان خود را بیامرزاند ، آن نویدهایی که درباره‌ی میانجیگری امامان در روز رستاخیز و رفتن همه‌ی شیعیان ببهشت داده شده بود ، آن برتری از گوهر و آفرینش که شیعیان درباره‌ی خود باور می‌داشتند و خود را از سرشت بهتر و پاکتری می‌پنداشتند ، آن دستگاه جانشین امام و سررشته‌داری و فرمانروایی که ملایان شیعه برای خود ساخته بودند ، هر یکی انگیزه‌ی دیگری برای کشانیدن مردم ساده‌درون بسوی شیعیگری و پایداری آنان در این کیش می‌بوده.
یک چیز دیگری که می‌باید در اینجا یاد کنیم آنست که «باطنیگری» که پدید آمده از همین شیعیگری می‌بود ، و باطنیان در دشمنی با مسلمانان و در بهم‌زدن یگانگی و همدستی آنان چند گام بالاتر از شیعیان گزارده بودند ، در زمانهای دیرتر ، شیعیگری چیزهای بسیاری را از باطنیگری گرفته است. از این گذشته کوششهایی که باطنیان در راه بدست آوردن خلافت کردند ، و نیروهایی که اندوختند ، و فرمانرواییهایی که در مصر و یمن و ایران و دیگر جاها بنیاد گزاردند ، در رواج شیعیگری و در گستاخی و بیباکی شیعیان کارگر بوده است. ولی ما چون در این کتاب از باطنیگری سخن نراندیم ، اینست از آمیختگی شیعیگری با آن نیز سخن نمی‌رانیم. این را باید در کتاب جداگانه‌ای نوشت. [1]




[1] : درباره‌ی باطنیان كتابهای «راه رستگاری» و «دردها و درمانها» (بخش یکم ، گفتار «بیماری گزارش») دیده شود.



🌸

تباکی (گریان وانمودن) برای امام حسین

بارگاه ابوالفضل عباس

امامان روز رستاخیز گناهکاران شیعه (جهنمی‌ها) را نزد خدا شفاعت خواهند کرد.
.