پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
🔶 ملایان بر کتاب داوری ردیه نوشته‌اند ـ 6

🔸 دین به چه معنیست؟


🔸 تکه‌ی پنج از شش


سپس از آن چنین نتیجه می‌گیرند :

«دیدیم اطاعت از ولی ، همان اطاعت از پیامبر و در نهایت اطاعت از خداست. و اینکه در قبل اشاره کردیم که طبق دستور خدا برای تفسیر دستورات خدا در قرآن به راسخون در علم که همان امامان هستند مراجعه کنیم و در اینجا هم با عنوان اولی‌الامر که همان امامان برحق هستند اطاعت از آنان اشاره شده. پس مشخص شد که دین به دستور قاطع خداوند چه هست».


اینهاست معنی دین که از پژوهشهاشان در دهه‌های گذشته یافته‌اند : دین پذیرش دستورهای پیامبر و خداست. آنها در کجا یافت می‌شود؟! در قرآن. و برای فهم آنها باید به تفسیرهای امامان از قرآن بازگردید. یک نمونه از آن تفسیرها را که از امام پنجم آورده‌اند در زیر خواهید دید. (و در جایی که به آنها دسترس نیست ، از جانشین امامان که ما ملایانیم باید بپرسید. کسی را از ما مجتهد خود بگیرید و ازو تقلید کنید). اینست معنای دین. سپس از قرآن دلیل می‌آورند تا «فایده‌ی دعوای بین علی و ابوبکر» از آن دانسته شود :


«عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

آنها از چه چيز از يكديگر سؤال مي‏كنند؟ از خبر بزرگ و پر اهميت كه پيوسته در آن اختلاف دارند. چنين نيست (كه آنها فكر مي‏كنند) ، به زودي خواهند دانست. باز هم چنين نيست (كه آنها مي‏پندارند) ، به زودي مي‌دانند». (ص 93)


چون چنین آیه‌ای ایشان را به خواست خود نمی‌رساند ، این بار دست بدامن روایت ‌زده‌اند که کسی از امام پنجم از آن «خبر پراهمیت» پرسیده و او پاسخ داده که خواست همان «ولایت امام علی» است.

چنانکه دیده می‌شود از این آیه چنان معنایی برنمی‌آید مگر با زورگویی. اگر چنان معنایی برمی‌آمد چه می‌بایست که آن کس از امام پنجم بپرسد؟! مگر قرآن برای آنکه هر کسی بداند نمی‌توانست آشکار بنویسد «ولایت امام علی» که ناچار شده چیستان سازی کند؟! آقایان می‌آیند یک گوشه‌ی باورهاشان را وصله بزنند ، گوشه‌ی دیگری چاک برمی‌دارد. بسیار نیک ، وصله زدید و دانسته شد که در آن آیه «خبر پراهمیت» ، «ولایت امام علی» بوده. ولی از اینسو از سخنتان چنین بر‌آمد که قرآن «کتاب مبین» نیست و معنی آن را تنها امامان می‌دانند.

می‌کوشند وانمایند که داستان امامت علی را خدا خواسته و خدا به امامی برگزیده و از آن باز هم کشاکش علی و سه خلیفه بیرون آورند. روی نادانی سیاه باد!

شنیدنی نتیجه‌ایست که از آن روایات می‌گیرند :

«پس طبق این آیات و روایات ، اسلامِ پیامبر بعنوان دین برای همه‌ی بشریت تا روز قیامت توسط خداوند عزوجل انتخاب شده است» (ص93).


تو گویی پرسش این بوده که «آیا اسلام در نزد خدا دین نبوده؟!.» یا اینکه «آیا اسلام دینی برای همیشه بوده؟!» که آقایان چنین پاسخی داده‌اند.

پس از این در صفحات 94 و 95 یک رشته دلیل دیگر آورده‌اند که به معنی دین هیچ بستگی ندارد. بجای آن ، به چنین زمینه‌ای پرداخته‌اند : چون اسلام برای همه‌ی زمانها تا قیامت است ، چگونه می‌شود خدا به این نیندیشیده باشد که کسانی خواهند بود که در این زمانِ بسیار دراز نظرهای شخصیشان در دین وارد و مردمان را گمراه کنند؟!. از زبان پیامبر گفته شده که پس از او اسلام هفتادوسه کیش خواهد شد که تنها یکی از آنها «اهل نجات» است.

دین که ویژگی اصلی آن مردمان را به یک شاهراه آوردن و آنها را از پراکندگی رهانیدنست (چنانکه رفتار اسلام با مردم پراکنده‌ی عرب همین بود) اینها چنین وامی‌نمایند که دهها کیش از آن پدید خواهد آمد که تنها یکی ـ کیش شیعی ـ ناجیه است. همین را که بعنوان نیکی کیش خود می‌گویند بدترین ستایش از اسلام است که ویژگی اصلی دین را از دست داده و هفتادوسه شاخه شده است.

سپس اسلام داعشی و گمراهیهای خلیفه‌ی دوم (به گمان خودشان) را با اسلام «اهل بیتی» می‌سنجند و نتیجه می‌گیرند که اسلام راست آنست که شیعیان باور دارند و از اینجاست که «بسیار مهم است که بدانیم در 1400 سال پیش چه خبر بوده است».

تو گویی ایراد کسروی به شیعیان این بوده که چرا می‌خواهید رویدادهای 1400 سال پیش را بدانید؟! هیچ هم بروی خود نمی‌آورند که سخن کسروی درباره‌ی کشاکشهای هزارساله میان شیعی و سنی است ، لعن کردن خلیفگان پیش از علی است ، بدعت زشت تبرا است ، وحشیگریهایی است که در روز «عمر کشان» (نهم ربیع‌الاول) هر سال کرده و هنوز می‌کنند. کینه‌کشیهایی است که به آنهمه خونریزیها و اسارتها در دوره‌ی صفوی و افشاری انجامید.


👇
اینها را بروی خود نیاورده با خونسردی چنین می‌گویند : آری ، بسیار مهم است بدانیم در 1400 سال پیش چه خبر بوده است. بدبختان یک عمر در گمراهی و نادانی و وحشیگری بوده‌اند و امروز که زمانیست که توانند آگاه شوند و دست از نافهمیها بردارند باز پافشاری شگفتی در نادانیهاشان از خود نشان می‌دهند.


🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)

🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطه‌ی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.

🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام

🔹 بخش 3 : درباره‌ی «زندگانی اجتماعی» ، بند 16 : باید تا می‌توان از وام خواستن پرهیز کرد.

👈 متن را از اینجا بخوانید.


💐 💐 💐
🔶 ملایان بر کتاب داوری ردیه نوشته‌اند ـ 6

🔸 دین به چه معنیست؟


🔸 تکه‌ی شش از شش


در بخش دیگری به سخنان کسروی در معنی دین ایراد گرفته‌اند. عنوانش را با رنگ قرمز بدینسان نوشته‌اند : «دین یعنی آبادانی کشور!!». ایراد بزرگی که به نظرشان رسیده اینست که «کسروی می‌گوید : دین یعنی آبادانی کشور و مُلک و از بین بردن فقر است». اشاره‌شان به این سخنان اوست :

«دین شناختن معنی جهان و زندگانی و زیستن بآیین خرد است. دین آنست که امروز ایرانیان بدانند که این سرزمینی که خدا بایشان داده چگونه آباد گردانند و از آن سود جویند و همگی باهم آسوده زیند و خاندانهایی به بینوایی نیفتند و کسانی گرسنه نمانند و دیهی ویرانه نماند و زمینی بی‌بهره نباشد ...».


سپس چنین عنوان کرده‌اند :

«این موضوعات دین نمی‌خواهد. هر حکومتی وظیفه دارد چه دیندار باشد و چه نباشد چنین کارهایی بکند. حال اگر حکومتی دینی باشد که وظیفه‌اش بیشتر است. در قبل اشاره کردیم که پیامبر یکی از خوبیهایی که از ایرانیها گفتند این بوده که مُلک خدا و مملکتشان را آباد کردند. پس این هم از معنی دین».


آری ، این هم از معنی دین. به همین سادگی؟! یکی بپرسد : اگر اینها از دین نیست ، پس دین چیست؟! چه شده که شما از معنی کردن آن اینهمه طفره رفته‌اید؟!. صد سخن پیش کشیده‌اید تا از معنی کردن دین بگریزید. آیا جز اینست که در زمینه‌ی دین و معنی آن تهیدستید؟! هیچ ندانسته‌اید چه شده که ـ به گفته‌ی خودتان ـ پیامبر به چنین موضوعی پرداخته؟!. آیا او نمی‌دانسته که هر حکومتی این وظیفه را دارد؟! پس چه شده که گفتگو از آن را بجا دانسته؟! همین حکومت ملایان که شما هم از آنهایید این را می‌داند؟!.. اگر «می‌داند» این ویرانیهای چهل و اند ساله چیست؟! (باید دانست که دانستن شنیدن نیست ، فهمیدن و بکار بستن است). این بی‌آبیها از کجاست؟! آیا حکومت مغول اینها را می‌دانسته؟! آیا خاندان قاجار می‌دانست؟! آیا همین امروز ایرانیان می‌دانند چگونه کشورشان را آباد گردانند؟! آنهایی که چاههای آب غیرمجاز کنده‌اند می‌دانند؟! حکومت شما ملایان چطور جلو زیانکاری اینان را نگرفته؟! چطور جلو سوختن جنگلها را نگرفته؟! چطور جلو بریدن جنگلها و سوزانیدن باغها را نگرفته؟! چرا توانگران ما به کارهای یادشده (سرمایه‌های خود را در راه کشیدن جویها و پدید آوردن چشمه‌ها و آباد گردانیدن دیه‌ها بکار اندازند) نمی‌پردازند؟! پاسخ اینها آنست که آن حکومتها و نیز حکومت شما ملایان دین نداشته و ندارند. بیدین بوده‌اند. توانگران ما و بسیاری از مردم نیز دین ندارند. اگر داشتند ، به جای صد کار ناروا به این کارها بها می‌دادند.

همین ملایان کسانیند که اگر این کشور سراسر ویرانه گردد باز هم گناه را از کیششان ندانسته به گردن دیگران (مثلاً اسرائیل) خواهند انداخت و همچنان خود را «فرقه‌ی ناجیه» خواهند خواند. این ناجیگری‌شان بوده که در این چهل و اند سال دیده‌ایم. بجای آنکه از این ویرانیها و بدبختیهای که بهره‌ی ایرانیان گردانیده‌اند تکان خورده بخود آیند و پی به گمراهیشان برند و از بدآموزیهاشان دست کشند ، همچنان با سفسطه و تأویل و روایت آوردن و سخن را پیچانیدن می‌کوشند خود را بحق وانمایند.

بدبختان نمی‌دانند با راهی که پیشوایانشان پیش گرفته بودند نشدنی بود که پیروانشان به آبادی ، آن ارج بایسته را دهند.

اگر کسی تنها کارنامه‌ی چهل و اند ساله‌ی حکومت ملایان را از دیده بگذراند جز به این نتیجه نخواهد رسید.
مگر نه آنکه همه‌ی کوشش شما اینست که مردم را در بیست‌ودوم بهمن‌ها به خیابان بیاورید؟! مردم را گله‌وار در اربعین به نجف و کربلا ببرید؟! هر ساله لشکر پیادگان آراسته به زیارت بارگاه امام هشتم ببرید؟! روز زاییده شدن امام ناپیدا را جشن بگیرید؟! داستان اعتکاف راه بیندازید؟! با پول بیت‌المال یک لشکری از بیکاران و انگلهای توده بپرورید؟!

ده دوازده روز محرم تکیه‌ها و مسجدها را با پیروان خود پر کنید؟! به آنان وا‌نمایید که دینداری یعنی زیارت رفتن و روضه‌خوانی كردن و دعای ندبه و توسل و کمیل خواندن؟! كینه‌ی علی و عمر را فراموش نكردن ، داستان فدك را از یاد نبردن ، دست از دامن عایشه برنداشتن؟!.

در سیاست خارجی ، بیت‌المال را در راه تألیف قلوب شیعیان دیگر کشورها و لبنانیان و فلسطینیان یا در راه جنگهای «نیابتی» بکار ببرید؟! نمایشهای کیشی خود را در هر کشوری که توانستید برپا دارید؟! گنبدهای زرین بر سر بارگاههای امامان بسازید؟! و زیانکاریهای بسیار دیگر بنام دین.

این «دین» شماست که بجای کشورداری به چنین بیهوده‌کاریها و زیانکاریها می‌پردازد.

از اینها گذشته ، سخن کسروی درباره‌ی معنی دین تنها آبادانی کشور نیست. باز باید بیادشان بیاوریم :

«... همگی باهم آسوده زیند و خاندانهایی به بینوایی نیفتند و کسانی گرسنه نمانند و دیهی ویرانه نماند و زمینی بی‌بهره نباشد ...»


👇
پس چه شد که «آسوده زیستن و به بینوایی نیفتادن» را پنهان ساختید؟!. و تنها برای خاک پاشیدن بچشم مردم نوشتید : کسروی می‌گوید : «دین یعنی آبادانی کشور!!»؟! آری ، اگر آن عبارتها را نیز می‌آوردید کارهای خودتان در این چهل و اند سال که بینواییها را از میان برنداشته‌اید و ایرانیان را آسایش فراهم نکرده‌اید ، بمیان خواهد آمد و نخواهید توانست پرده بروی آنها کشید.

اساساً شما چرا سخنی را از کتابی که به آن ایراد دارید چنانکه هست نمی‌آورید تا خواننده بداند متن چه بوده. چرا در سراسر نوشته‌هایی که از «ردیه‌تان» آوردیم یک بار این ندیدیم که نخست متن نوشته را چنانکه هست بیاورید و سپس ایرادتان را بگویید؟! اینکه گفته‌ شده : «اگر خیمه‌شب بازی راست است چرا شبها درمی‌آورند؟!» اینجا جای خود را یافته است.

آنگاه ، شما چرا هیچ درنیافته‌اید که همین کوشیدن به آبادی یک بندی از معنی جهان و زندگانیست؟! اینکه پیش از آن آمده : «دین شناختن معنی جهان و زندگانی و زیستن به آیین خرد است» ، از اجزای معنی جهان و زندگانی همین باهم آسوده زیستن ، از بینواییها و از ویرانیها جلو گرفتن ، به آبادی کوشیدن و زمینی را بی‌بهره نگزاردن است. اینهاست به آیین خرد زیستن ، نه آن کارهای سراسر بیخردانه‌ی کیشتان.

از گفته‌های اینان راستی سخن زیر نمایانتر می‌شود :

«بسیار جدایی هست میانه‌ی گفته‌های ما با دانسته‌های آنان. ما دین را برای مردم می‌شناسیم و آنان مردم را برای دین. ما دین را برای شناختن معنی جهان و زیستن از روی یک آیین بخردانه می‌خواهیم و آسایش و خرسندی مردم را از آن چشم می‌داریم و آنان از این چیزها بسیار دورند و همگی از مسیحی و مسلمان و جهود و زردشتی دین را باورهایی می‌داننـد که دیندار یاد گیـرد و بدل سپارد و گاهـی نیـز بپاره کارهایـی از رفتـن بپرستشگاه و گزاردن قربانـی و خواندن دعا و مانند اینها برخیزد ، و نتیجه‌ای که از آن چشم می‌دارند رفتن به بهشت می‌باشد و گفتگوی اینکه معنی زندگی را دانند و به آسایش و خرسندی رسند و اینگونه چیزها درمیان نیست». (پیمان سال ششم شماره‌ی دوم ، ص 97 ، گفت و شنید)

چنانکه در آغاز سخن گفتیم : اگر آقایان آن معنی دین را که کسروی شناسانیده بپذیرند باید کیش شیعی را ببوسند و کنار گزارند. اینست علت آنکه در این کتاب نیز کوشیده‌اند تا توانند شکست بخود راه ندهند و یک گام از بیخردیهای شیعیگری پس ننشینند. بلکه با نهان ساختن بخشهایی از متن کتاب دغلکاری نیز کرده‌اند.

گفتگو با چنین کسانی براستی خود را فرسودن و نیرو تباه کردن است. این اندازه هم که به نوشته‌هاشان پرداختیم روی سخن با خوانندگان داشتیم و برای آگاهی ایشان نوشتیم. وگرنه در صد صفحه نوشته‌هاشان یک سخن ارجداری پیدا نمی‌شود.

پایان


🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)

🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطه‌ی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.

🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام

🔹 بخش 3 : درباره‌ی «زندگانی اجتماعی» ، بند 17 : قاضی هر کسی نمی‌تواند باشد.

👈 متن را از اینجا بخوانید.


💐 💐 💐
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)

🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطه‌ی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.

🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام

🔹 بخش 3 : درباره‌ی «زندگانی اجتماعی» ، بند 18 : دعوی کردن و دادخواهی باید عادلانه باشد.

👈 متن را از اینجا بخوانید.


💐 💐 💐
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)

🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطه‌ی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.

🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام

🔹 بخش 3 : درباره‌ی «زندگانی اجتماعی» ، بند 19 : باید به مجرمان گذشت نکرد.

👈 متن را از اینجا بخوانید.


💐 💐 💐
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)

🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطه‌ی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.

🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام

🔹 بخش 3 : درباره‌ی «زندگانی اجتماعی» ، بند 20 : باید قاتل را اعدام کرد.

👈 متن را از اینجا بخوانید.


💐 💐 💐
اشغال ایران بدست متفقین در شهریور 1320