پاکدینی ـ احمد کسروی

📖 کتاب «شیعیگری و شیعیان»

📗 ترجمه‌ی کتاب «التشیع و الشیعه»

🖌 احمد کسروی

📝 بخش یکم ، گفتار دوم : پیدایش مهدیگری ، (5 تکه)

🔸4ـ آمیزش شیعیگری و مهدیگری

جانشینان جعفر نیز راه او را در وعده دادن به قیام قائمی از میانشان و سخن گفتن درباره‌ی آن موعود و ظهورش به آنچه می‌خواستند ، می‌پیمودند. بدین ترتیب این خرافه در میان رافضیان ریشه دواند و استوار شد. سپس هنگامی که حسن عسکری درگذشت و از عثمان‌بن‌سعید ادعایی همچون وجود فرزندی پنهان برای حسن ، و ادعای امامت برای آن فرزندِ پنهان ، و ادعای نیابت از او برای خودش سر زد ، [این زمان] بر آن ادعاها ، ادعای دیگری بزرگ‌تر از آن‌ها افزودند ، و آن اینکه امام پنهانشان همان مهدی موعود است و مهدی موعود همان امام پنهانشان است ، و او هنگامی که ظهور می‌کند با قدرتی خدایی ظهور خواهد کرد و ستمگران را شکسته و نابود خواهد ساخت و زمین را پس از آنکه پر از ستم شده باشد ، از عدل پر خواهد کرد.

بر این ادعای خود اصرار ورزیدند و با حدیثهای که پیش از این ساخته شده بود و با حدیثهای دیگری که سپس ساختند ، بر آن استدلال نمودند. و ادعا کردند که جبرئیل بر پیامبر با لوحی نازل شده که در آن نام‌های امامان از فرزندانش یک به یک آمده بود و در آن تصریح به مهدیگری فرزندِ حسن عسکری و ظهورش پس از غیبتی طولانی شده بود ، و نیز دروغ‌های بسیار دیگری آوردند.

بدین ترتیب بر بزرگی و شکوه امام نابوده نزد پیروانشان افزودند و دل‌هایشان را پر از آرزوها و امیدها کردند. سپس آن [مهدیگری] را علتی برای غیبتش شمردند و سخنانی سر هم کردند که با آن لاف می‌زدند و اینک من آنچه را برخی علمایشان نوشته‌اند می‌آورم :

«اگر گفته شود : آیا پدران او علیهم السلام ظاهر نبودند و نمی‌ترسیدند و چنان نشد که کسی به آنان دسترسی نداشته باشد؟ می‌گوییم : حال پدران او علیهم السلام برخلاف حال اوست. زیرا آنچه از حال پدرانش برای سلاطین وقت و دیگران معلوم بود این بود که آنان قصد خروج ندارند و معتقد نیستند که با شمشیر قیام می‌کنند و دولت‌ها را سرنگون می‌سازند. بلکه آنچه از حالشان معلوم بود این بود که آنان منتظر مهدی‌ای برای خود هستند و اعتقاد کسی که به امامت آنان معتقد است ، به سلطان ضرری نمی‌رساند ، مادامی که [سلاطین] از جانب آنان بر مملکت خود ایمن باشند و از ایشان نترسند. و صاحب الزمان این‌گونه نیست ، زیرا آنچه از او معلوم است این است که او با شمشیر قیام می‌کند و ممالک را سرنگون می‌سازد و هر سلطانی را مقهور می‌کند و عدل را می‌گستراند و ستم را می‌میراند و کسی که این صفت اوست ، از جانبش ترسیده می‌شود و از خیزش او پرهیز می‌شود ، پس تحت تعقیب و نظر قرار می‌گیرد و جاسوسانی بر او گماشته می‌شوند و به خاطر ترس از قیامش و هراس از تمکّنش ، به او توجه می‌شود ، پس [مهدی] می‌ترسد و نیازمند احتیاط و پنهان‌کاری می‌شود ، به اینکه شخص خود را از هر کس که از او ایمن نیست ، از دوست و دشمن ، تا زمان خروجش پنهان کند. همچنین پدران او علیهم السلام ظاهر بودند زیرا معلوم بود که اگر حادثه‌ای رخ دهد ، کسی از فرزندانشان هست که جای او را بگیرد و جانشینش شود. و صاحب الزمان علیه السلام چنین نیست ، زیرا معلوم است که پس از او کسی نیست که پیش از فرارسیدن وقتِ قیامش با شمشیر ، جای او را بگیرد. به همین دلیل پنهان شدن و غیبتش واجب شد و حالش از حال پدرانش علیهم السلام متفاوت گشت و این به حمدالله واضح است». (1)

چنانکه می‌بینید آنان دروغی اختراع کرده و آن را حجتی برای خود قرار داده‌اند. کسی می‌تواند بپرسد : خلفا یا سلاطین از کجا بر آن ادعاهای شما آگاه شدند تا استدلال شما محکم باشد؟! آیا امامان شما آراء و ادعاهای خود را پنهان نمی‌کردند و هرگاه نیاز به انکار بود ، آن‌ها را انکار نمی‌نمودند؟! آیا عثمان‌بن‌سعید و نمایندگانش با تقیه رفتار نمی‌کردند و تمام گفته‌هاشان را جز از رافضیان ، از مردم پنهان نمی‌نمودند؟!.. آنگاه اگر امام شما به خاطر ترس بر جانش از خلفا پنهان شده بود ، چرا هنگامی که آل بویه‌ی شیعی بر بغداد چیره شدند و خلفای بنی‌عباس را مطیع امر خود گردانیدند ، ظهور نکرد؟! چرا هنگامی که شاه‌اسماعیل صفوی قیام کرد و از خون سنیان رودها جاری ساخت ، ظهور نکرد؟! چرا هنگامی که کریم‌خان زند ، که از بزرگان سلاطین ایران بود ، نام امام شما (صاحب‌الزمان) را بر سکه می‌زد و خود را وکیل او می‌شمرد ، ظهور نکرد؟! پس از همه ، چرا امروز ظهور نمی‌کند در حالی که تعداد شیعیان به شصت‌میلیون رسیده و بیشترشان از منتظران اویند؟! [2]

کوتاه‌سخن اینکه شیعیگری با مهدیگری آمیخته شد و این تحولی دیگر در آن بود.

👇

👍6

839 views12:34