داوری توده ـ ۲۴
چند روز پیش ، در یکی از روزنامه‌های مرکز مقاله‌ای تحت عنوان «ادب و ادبیات» انتشار یافته و در آن چنین مسطور است : «دانشمندان و محققین اروپا و آمریکا که با ادبیات و کتابهای مشرق زمینی سر و کاری دارند با اینکه نمیتوانند مانند یک ایرانی باسواد بکنه دقایق معانی و حقایق عرفانی و صنایع شعری و ادبی این استادان پی ببرند اعتراف دارند که این بزرگ‌مردان از نوابغ استادان و راهنمایان بشرند ...». ...
👇👇👇👇👇👇
چند روز پیش ، در یکی از روزنامه‌های مرکز مقاله‌ای تحت عنوان «ادب و ادبیات» انتشار یافته و در آن چنین مسطور است : «دانشمندان و محققین اروپا و آمریکا که با ادبیات و کتابهای مشرق زمینی سر و کاری دارند با اینکه نمیتوانند مانند یک ایرانی باسواد بکنه دقایق معانی و حقایق عرفانی و صنایع شعری و ادبی این استادان پی ببرند اعتراف دارند که این بزرگ‌مردان از نوابغ استادان و راهنمایان بشرند ...». ...
👇👇👇👇👇👇
d^varie tude - 24.pdf
95.1 KB
داوری توده - ۲۴
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
پاسخ ديگری به پيام بهاييان
آقاي كسروی
پيام بهاييان در شماره‌ی ۲۱۴ پرچم توجه مرا جلب نمود ميخواهم بدينوسيله پاسخ ديگری برای آن بنويسم ـ من قبل از اينكه براه پاكدينی بگروم بهايی متعصب بودم و نيك ميدانيد در سه سال پيش كه نزد شما آمدم با بودن آقايان واعظپور و واهب‌زاده و ديگران با چه حرارت و التهابی از بهاييگری دفاع مينمودم ولی پس از اينكه ايراد شما را شنيدم و كتاب راه رستگاری و مهنامه‌ی پيمان را مطالعه كردم معنی حقيقی دين براي من روشن گرديد و باشتباه خود متوجه شدم و به نارسايی كيش بهايی در مقابل حقايق پيمان اعتراف نمودم ...
👇👇👇👇👇👇
آقاي كسروی
پيام بهاييان در شماره‌ی ۲۱۴ پرچم توجه مرا جلب نمود ميخواهم بدينوسيله پاسخ ديگری برای آن بنويسم ـ من قبل از اينكه براه پاكدينی بگروم بهايی متعصب بودم و نيك ميدانيد در سه سال پيش كه نزد شما آمدم با بودن آقايان واعظپور و واهب‌زاده و ديگران با چه حرارت و التهابی از بهاييگری دفاع مينمودم ولی پس از اينكه ايراد شما را شنيدم و كتاب راه رستگاری و مهنامه‌ی پيمان را مطالعه كردم معنی حقيقی دين براي من روشن گرديد و باشتباه خود متوجه شدم و به نارسايی كيش بهايی در مقابل حقايق پيمان اعتراف نمودم ...
👇👇👇👇👇👇
p^soxe digari be pay^me bah^i^n.pdf
79.7 KB
پاسخ دیگری به پیام بهاییان
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
گفت و شنيد
بخش یکم
گفتيم در چند شماره از پيمان ، تنها بگفتگو از پيشامدهای كنونی ايران پردازيم و براهنماييهايی در پيرامون جنب و جوش نوين برخيزيم. اين نويد فراموش نشده و با آنهمه ناگزيريم در اين شماره اين گفتار را آوريم. يك «گفت و شنيدي» با كسی رو داده كه ميبايد خوانندگان را از آن آگاه گردانيم.
مرا آشناييست كه بيش از همه بفلسفه (فلسفه‌ی اروپايی) پرداخته و با همه‌ی جوانی آگاهيهای بسياری در آن زمينه اندوخته. اين آشنا نزد من آمده و با بودن آقاي خراسانی و ديگران بسخن پرداخته چنين ميگويد ...
👇👇👇👇👇👇
بخش یکم
گفتيم در چند شماره از پيمان ، تنها بگفتگو از پيشامدهای كنونی ايران پردازيم و براهنماييهايی در پيرامون جنب و جوش نوين برخيزيم. اين نويد فراموش نشده و با آنهمه ناگزيريم در اين شماره اين گفتار را آوريم. يك «گفت و شنيدي» با كسی رو داده كه ميبايد خوانندگان را از آن آگاه گردانيم.
مرا آشناييست كه بيش از همه بفلسفه (فلسفه‌ی اروپايی) پرداخته و با همه‌ی جوانی آگاهيهای بسياری در آن زمينه اندوخته. اين آشنا نزد من آمده و با بودن آقاي خراسانی و ديگران بسخن پرداخته چنين ميگويد ...
👇👇👇👇👇👇
gofto wenid - 1.pdf
160.1 KB
گفت و شنید
بخش یکم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش یکم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
📚 معرفی کتابی از احمد کسروی
📖 دین و جهان
چاپ نخست (تهران ، چاپخانه‌ی پیمان) : ۱۳۲۳
چاپ دوم (تهران ، چاپخانه‌ی پیمان) : ۱۳۲۴
چاپ سوم (تهران) : بهمن ۱۳۳۶
نشر الکترونیکی یکم (اینترنت) : ۱۳۸۳
نشر الکترونیکی دوم (اینترنت) : آذر ۱۳۹۲
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
جستارهای این کتاب گونه‌گون است. آنها در زمینه‌های دین ، دانش ، گرفتاریهای ایران و جهان و سختی زندگانی کنونی ، جنگ ، مادیگری ، ماشینیزم ، اقتصاد دادگرانه و مانند اینها میباشند. خواننده پاسخ پرسشهای چندی را درمی‌یابد. پرسشهایی مانند اینها :
➖ آیا دانشها به تنهایی میتواند راهنمای آدمی در زندگانی باشد؟!.
➖ چرا به سختی زندگانی پیاپی افزوده میگردد؟!، (مگر نه آنکه هر روز اختراعی و کشفی رخ میدهد و ما انتظار آسودگی بیشتر داریم؟!.)
➖آیا میتوان امیدوار بود که روزی جنگ پایان پذیرد؟!.
➖ آیا دینهای کنونیِ جهان مایه‌ی گرفتاری‌اند؟!. باید بمانند یا برافتند؟!.
➖ سرچشمه‌ی رنجها و بدبختیهای آدمی چیست؟!.
➖ ارجدارترین کارهایی که در زمینه‌ی اقتصاد باید کرد تا از نارواییهای کنونی جلو گرفت چه‌هاست؟!.
➖ آیا دینها را بنیادی هست یا بیکباره بی‌بنیاد میباشند؟!.
➖ آیا برانگیختگان (دینگزاران) مردانی شکم‌پرست و سودجو بوده‌اند؟!.
➖ آیا یکتاپرستی دنباله‌ی بت‌پرستی است؟!.
➖ همبستگی دین و دانش چیست؟!.
➖ دین چیست؟!.
➖ خرد چیست؟!.
➖ تفاوت اندیشه و پندار چیست؟!.
➖ هیاهوی «ادبیات» که در ایران راه انداختند ، تاریخچه‌اش چه می‌باشد؟!.
➖ آیا با از میان برخاستن نیازمندیها و بینواییها ، گمراهیها (مثلاً کیشها و خرافات) نیز از میان خواهد برخاست؟!.
➖ سیاست چیست؟!.
➖ انقلاب چیست؟!.
👇👇👇👇👇👇
📖 دین و جهان
چاپ نخست (تهران ، چاپخانه‌ی پیمان) : ۱۳۲۳
چاپ دوم (تهران ، چاپخانه‌ی پیمان) : ۱۳۲۴
چاپ سوم (تهران) : بهمن ۱۳۳۶
نشر الکترونیکی یکم (اینترنت) : ۱۳۸۳
نشر الکترونیکی دوم (اینترنت) : آذر ۱۳۹۲
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
جستارهای این کتاب گونه‌گون است. آنها در زمینه‌های دین ، دانش ، گرفتاریهای ایران و جهان و سختی زندگانی کنونی ، جنگ ، مادیگری ، ماشینیزم ، اقتصاد دادگرانه و مانند اینها میباشند. خواننده پاسخ پرسشهای چندی را درمی‌یابد. پرسشهایی مانند اینها :
➖ آیا دانشها به تنهایی میتواند راهنمای آدمی در زندگانی باشد؟!.
➖ چرا به سختی زندگانی پیاپی افزوده میگردد؟!، (مگر نه آنکه هر روز اختراعی و کشفی رخ میدهد و ما انتظار آسودگی بیشتر داریم؟!.)
➖آیا میتوان امیدوار بود که روزی جنگ پایان پذیرد؟!.
➖ آیا دینهای کنونیِ جهان مایه‌ی گرفتاری‌اند؟!. باید بمانند یا برافتند؟!.
➖ سرچشمه‌ی رنجها و بدبختیهای آدمی چیست؟!.
➖ ارجدارترین کارهایی که در زمینه‌ی اقتصاد باید کرد تا از نارواییهای کنونی جلو گرفت چه‌هاست؟!.
➖ آیا دینها را بنیادی هست یا بیکباره بی‌بنیاد میباشند؟!.
➖ آیا برانگیختگان (دینگزاران) مردانی شکم‌پرست و سودجو بوده‌اند؟!.
➖ آیا یکتاپرستی دنباله‌ی بت‌پرستی است؟!.
➖ همبستگی دین و دانش چیست؟!.
➖ دین چیست؟!.
➖ خرد چیست؟!.
➖ تفاوت اندیشه و پندار چیست؟!.
➖ هیاهوی «ادبیات» که در ایران راه انداختند ، تاریخچه‌اش چه می‌باشد؟!.
➖ آیا با از میان برخاستن نیازمندیها و بینواییها ، گمراهیها (مثلاً کیشها و خرافات) نیز از میان خواهد برخاست؟!.
➖ سیاست چیست؟!.
➖ انقلاب چیست؟!.
👇👇👇👇👇👇
dino jah^n.pdf
503.7 KB
📚 دین و جهان
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
يك رشته زشتيهايی نيز با شعرسرايی توأم است
(بخش یکم)
ما بشاعران دو ايراد ميگيريم :
يكی آنكه شعر را يك چيز جداگانه می‌شمارند و به بيهوده‌گويی ميپردازند (چنانكه اين ايراد را در گفتارهای پيش شرح داديم) ديگری اينكه هر شاعری خود را در يك رشته زشتكاريهايی آزاد می‌شمارد. بيكاری ، نان از دست ديگران خوردن ، ستايشگری و چاپلوسی ، هجو و دشنام ، گزافه و دروغ ، چيزهاييست كه نود در صد شاعران گرفتار بوده‌اند و عيبی بخود نشمارده‌اند.
اين شگفت كه مردم نيز اينها را بآنان ايراد نگرفته‌اند. از نخست ، شاعری در ايران با اين بديها توأم بوده و همچنان تا بزمان ما رسيده.
👇👇👇👇👇👇
(بخش یکم)
ما بشاعران دو ايراد ميگيريم :
يكی آنكه شعر را يك چيز جداگانه می‌شمارند و به بيهوده‌گويی ميپردازند (چنانكه اين ايراد را در گفتارهای پيش شرح داديم) ديگری اينكه هر شاعری خود را در يك رشته زشتكاريهايی آزاد می‌شمارد. بيكاری ، نان از دست ديگران خوردن ، ستايشگری و چاپلوسی ، هجو و دشنام ، گزافه و دروغ ، چيزهاييست كه نود در صد شاعران گرفتار بوده‌اند و عيبی بخود نشمارده‌اند.
اين شگفت كه مردم نيز اينها را بآنان ايراد نگرفته‌اند. از نخست ، شاعری در ايران با اين بديها توأم بوده و همچنان تا بزمان ما رسيده.
👇👇👇👇👇👇
zewtih^i b^ we'r to'am ast 1.pdf
152.6 KB
يك رشته زشتيهايی نيز با شعرسرايی توأم است
(بخش یکم)
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
(بخش یکم)
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
🔍 نوشته‌های ما از رده‌ی نوشته‌های دیگر نیست.
از زمانی که کتاب پدید آمد و کسانی به نوشتن و خواندن آن پرداختند دهها سده میگذرد. در آن روزگار سرعت تغییرات زندگانی به این تندی که امروز هست نبود و آنهایی که به کتابها می‌پرداختند در تنگنای زمان نبودند و اینست با حوصله و در نتیجه با ژرفای بیشتری کتاب میخواندند.
لیکن از زمانی که روزنامه‌ها پیدا شدند خواندن نوشته نیز تندی گرفت. زیرا مطلب فراوان بود و هر کدام از آنها روزانه یا هفته‌ای بیرون آمده و ستونهاشان را پر از نوشتار می‌ساختند. پیداست که آن غور و ژرفایی که کتابخوانها در خواندن کتاب بکار می‌بردند دیگر در خواندن روزنامه نمی‌توانستند بکار برند.
از اینجا یک خوی «سرسری‌خوانی» و کم‌ژرفایی در میان درسخواندگان (نه در پژوهندگان) کم‌کم رواج گرفت. در ایران آغاز این را باید از زمان مشروطه دانست که روزنامه‌ها در دست مردم فراوان گردید.
از آن زمانست که دیده می‌شود به نسبت گذشته دقتها کم ، خواندنها سرسری ، آگاهیها نااستوار و داوریها سستتر گردیده. این حال همچنان ادامه داشت تا اینکه اینترنت و فضای مجازی از چندین سال پیش پیدایش یافت.
اکنون هر کسی که با این افزارها سر و کار دارد خود بهتر میداند که روزانه با چه انبوهی از گفتارها و کلیپها و پیکره‌ها روبروست و چون بیشتر آنها نیز گیرایی دارد اینست دست از آنها برنمی‌دارد و ناچاریست که به تنگنای زمان گرفتار گردد. بویژه که سرعت تحولات در این روزگار بسیار تندتر از گذشته است و مردم اساساً کمتر از گذشته زمان آزاد دارند.
از اینجا یک سرسری‌خوانی در میان کاربران فضای مجازی و اینترنت دیده می‌شود که بسیار وخیمتر از زمانیست که اینها نبود.
آنچه ما را به این سخنان برانگیخته اینست که دیده می‌شود کسانی با نوشته‌های ما نیز همان رفتار را دارند که با خواندن کتابهای رمان ، «داستانهای کوتاه» یا «نگاهی به خبرگزاریها». از اینرو یادآور می‌شویم که : نوشته‌های ما از رده‌ی نوشته‌های دیگران نیست و کسی نمی‌تواند با سرسری خواندن ژرفای آنها را دریابد و ناچاریست که یک برداشت سست و کم‌ژرفایی در دل خود بدارد. بلکه به اشتباهات بزرگی در فهم جستارها دچار شود.
بسیار بوده‌اند کسانی (برخی با بهره‌ی هوشی بالا) که ایراد به نوشته‌های ما گرفته‌اند. ولی گزافه نیست بگوییم که بیشتر ایشان اگر همان کتابی را که ایراد از آن گرفته‌اند نیک خوانده بودند و یا چند صفحه بیشتر میخواندند درمی‌یافتند که خرده به سرسری خواندن ایشان وارد بوده نه به نوشته.
اینست بار دیگر یادآور می‌شویم که خوانندگان نوشته‌های ما را از رده‌ی نوشته‌های دیگر بشمار نیاورند. بکوشند در پشت ظاهر ساده‌ی آنها ، حقایق گرانبهایی را که برای این مردم و توده‌های شرق همچون داروی نجات‌بخش دردشان است نیک دریابند و در خواندن آنها ترتیب دیگری پیش گیرند.
از زمانی که کتاب پدید آمد و کسانی به نوشتن و خواندن آن پرداختند دهها سده میگذرد. در آن روزگار سرعت تغییرات زندگانی به این تندی که امروز هست نبود و آنهایی که به کتابها می‌پرداختند در تنگنای زمان نبودند و اینست با حوصله و در نتیجه با ژرفای بیشتری کتاب میخواندند.
لیکن از زمانی که روزنامه‌ها پیدا شدند خواندن نوشته نیز تندی گرفت. زیرا مطلب فراوان بود و هر کدام از آنها روزانه یا هفته‌ای بیرون آمده و ستونهاشان را پر از نوشتار می‌ساختند. پیداست که آن غور و ژرفایی که کتابخوانها در خواندن کتاب بکار می‌بردند دیگر در خواندن روزنامه نمی‌توانستند بکار برند.
از اینجا یک خوی «سرسری‌خوانی» و کم‌ژرفایی در میان درسخواندگان (نه در پژوهندگان) کم‌کم رواج گرفت. در ایران آغاز این را باید از زمان مشروطه دانست که روزنامه‌ها در دست مردم فراوان گردید.
از آن زمانست که دیده می‌شود به نسبت گذشته دقتها کم ، خواندنها سرسری ، آگاهیها نااستوار و داوریها سستتر گردیده. این حال همچنان ادامه داشت تا اینکه اینترنت و فضای مجازی از چندین سال پیش پیدایش یافت.
اکنون هر کسی که با این افزارها سر و کار دارد خود بهتر میداند که روزانه با چه انبوهی از گفتارها و کلیپها و پیکره‌ها روبروست و چون بیشتر آنها نیز گیرایی دارد اینست دست از آنها برنمی‌دارد و ناچاریست که به تنگنای زمان گرفتار گردد. بویژه که سرعت تحولات در این روزگار بسیار تندتر از گذشته است و مردم اساساً کمتر از گذشته زمان آزاد دارند.
از اینجا یک سرسری‌خوانی در میان کاربران فضای مجازی و اینترنت دیده می‌شود که بسیار وخیمتر از زمانیست که اینها نبود.
آنچه ما را به این سخنان برانگیخته اینست که دیده می‌شود کسانی با نوشته‌های ما نیز همان رفتار را دارند که با خواندن کتابهای رمان ، «داستانهای کوتاه» یا «نگاهی به خبرگزاریها». از اینرو یادآور می‌شویم که : نوشته‌های ما از رده‌ی نوشته‌های دیگران نیست و کسی نمی‌تواند با سرسری خواندن ژرفای آنها را دریابد و ناچاریست که یک برداشت سست و کم‌ژرفایی در دل خود بدارد. بلکه به اشتباهات بزرگی در فهم جستارها دچار شود.
بسیار بوده‌اند کسانی (برخی با بهره‌ی هوشی بالا) که ایراد به نوشته‌های ما گرفته‌اند. ولی گزافه نیست بگوییم که بیشتر ایشان اگر همان کتابی را که ایراد از آن گرفته‌اند نیک خوانده بودند و یا چند صفحه بیشتر میخواندند درمی‌یافتند که خرده به سرسری خواندن ایشان وارد بوده نه به نوشته.
اینست بار دیگر یادآور می‌شویم که خوانندگان نوشته‌های ما را از رده‌ی نوشته‌های دیگر بشمار نیاورند. بکوشند در پشت ظاهر ساده‌ی آنها ، حقایق گرانبهایی را که برای این مردم و توده‌های شرق همچون داروی نجات‌بخش دردشان است نیک دریابند و در خواندن آنها ترتیب دیگری پیش گیرند.
يك رشته زشتيهايی نيز با شعرسرايی توأم است
(بخش ۲ از ۲)
در شماره‌ی ديروزی زشتكاريهايی را كه با شعر توأم گرديده باختصار ياد كرديم. تنها آنها نيست. برخی زشتيهای بدتر ديگري نيز هست. اين نيز هست كه يك مرد بيناموسی از پست‌نهادی غزل بسرايد و در روزنامه‌ها بچاپ رساند و بگويد :
هركس كه بكف باده و به بر ساده ندارد
اسباب نشاط و طرب آماده ندارد
بسياری از شعرای ايران باين پستی و بيغيرتی نيز آلوده بوده‌اند و هستند. اين لكه‌ی ننگ را هم ...
👇👇👇👇👇👇
(بخش ۲ از ۲)
در شماره‌ی ديروزی زشتكاريهايی را كه با شعر توأم گرديده باختصار ياد كرديم. تنها آنها نيست. برخی زشتيهای بدتر ديگري نيز هست. اين نيز هست كه يك مرد بيناموسی از پست‌نهادی غزل بسرايد و در روزنامه‌ها بچاپ رساند و بگويد :
هركس كه بكف باده و به بر ساده ندارد
اسباب نشاط و طرب آماده ندارد
بسياری از شعرای ايران باين پستی و بيغيرتی نيز آلوده بوده‌اند و هستند. اين لكه‌ی ننگ را هم ...
👇👇👇👇👇👇
zewtih^i b^ we'r to'am ast 2.pdf
155.6 KB
يك رشته زشتيهايی نيز با شعرسرايی توأم است
(بخش ۲ از ۲)
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
(بخش ۲ از ۲)
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
... دو چيز به پيشرفت اين کيش (شیعیگری) می‌افزوده :
يکی نام نيک امام علی‌بن‌ابيطالب ، ديگری داستان دلسوز کربلا.
امام علی‌بن‌ابيطالب ، مرد بزرگی ميبوده و ستودگي‌های بسيار ميداشته. شيعيان از نام نيک او سود جسته چنين وامی‌نمودند که پيروان اويند.
آن مرد بزرگ را بنيادگزار شيعيگری نشان داده و چنين می‌فهمانيدند که جدايي سُنی از شيعی از زمان آن امام ، و بر سر خليفه بودن او با ابوبکر و عمر آغاز يافته ، و اين کشاکشها و دشمنيها به پاس او ميباشد. از آنسوی درباره‌ی آن امام نيز به گزافه‌سرايی برخاسته او را هم از جايگاهش بيرون می‌بردند :
«پيغمبر گفته با دوستداری علی هيچ گناهی زيان نتواند رسانيد » ، «خدا گفته دوستداری علی دژ منست و هرکه به دژ من درآيد از خشم من ايمن خواهد بود». در اينباره سخنانی هست که اگر نوشته شود کتاب بسيار بزرگی گردد.
اما داستان دلسوز کربلا : اين داستان از روزی که رويداد مايه‌ی خشم و افسوس بيشتر مسلمانان گرديد و کسان بسياری به خونخواهی برخاستند و خونها ريخته شد.
ولی شيعيان جعفری از آن به بهره‌جويی سياسی پرداخته با برپا کردن بزم‌های سوگواری ياد آن را تازه نگهداشتند و در اين باره سخنان شگفتی به ميان آوردند : « هرکسی بگريد يا بگرياند و يا خود را گريان وانمايد بهشت برايش باياباشد».
بر سر خاکهای امام علی‌بن‌ابيطالب و حسين‌بن‌علی و ديگران گنبدها افراشتند و آنها را زيارتگاه گردانيدند. به هر يکی زيارتنامه پديد آوردند : «هرکه حسين را در کربلا زيارت کند مانند کسی است که خدا را در عرشش زيارت کرده».
اينها ـ اين گزافه‌گوييها اگر هم از زمان جعفربن‌محمد و جانشينان او ، و از زبان آنان بوده بيگمان چيزها به آن افزوده گرديده ـ بيگمان روزبروز در رويِش و بالِش ميبوده.
گذشته از اينها ، آن سبکباری که در شيعيگری از باياهای سخت اسلام ميبود ، و يک شيعی از جهاد و نماز آدينه و مانند اينها آسوده ميگرديد و بلکه ميتوانست نمازی نخواند و روزه‌ای نگيرد و از هيچ بدی نپرهيزد و با رفتن به زيارت حسين و با گريستن به او همه‌ی گناهان خود را بيامرزاند ، آن نويدهايی که درباره‌ی ميانجيگری امامان در روز رستاخيز و رفتن همه‌ی شيعيان به بهشت داده شده بود ، آن برتری از گوهر و آفرينش که شيعيان درباره‌ی خود باور ميداشتند و خود را از سرشت بهتر و پاکتری می‌پنداشتند ، آن دستگاه جانشين امام و سررشته‌داری و فرمانروايی که ملايان شيعه براي خود ساخته بودند ، هريکی انگيزه‌ی ديگری برای کشاندن مردم ساده‌درون بسوی شيعيگری و پايداری آنان در اين کيش ميبوده.
... آيا گفتن : «هر که حسين را در کربلا زيارت کند خدا را در عرش زيارت کرده» با خدا گستاخی و بيفرهنگی نيست.
شگفت‌تر اينکه از آن بارگاهها نتوانستنی (معجزه) نيز چشم دارند و داستانها پديد آورند : فلان کور را بينا گردانيد ، و بَهمان بيمار را تندرست ساخت ، فلان دشمن را کُشت و بَهمان بدخواه را سنگ گردانيد.
شاهی که به ضربت دو انگشت
از معجزه ابن قيس را کُشت
بنيادگزار اسلام با آن جايگاه والايی که ميداشت و با آن کار خدايی که پيش ميبرد ، چون جهودان و ترسايان فشار آورده نتوانستنی ميخواستند در پاسخشان ميگفت : من نتوانم. قرآن پر از اينگونه پاسخهاست. ولی نوادگان هيچ کاره‌ی او در زندگی نتوانستنی ميکرده‌اند بجای خود كه پس از مرگشان نيز ميکنند. افسوس از اين نادانی!. ...
(کتاب داوری)
يکی نام نيک امام علی‌بن‌ابيطالب ، ديگری داستان دلسوز کربلا.
امام علی‌بن‌ابيطالب ، مرد بزرگی ميبوده و ستودگي‌های بسيار ميداشته. شيعيان از نام نيک او سود جسته چنين وامی‌نمودند که پيروان اويند.
آن مرد بزرگ را بنيادگزار شيعيگری نشان داده و چنين می‌فهمانيدند که جدايي سُنی از شيعی از زمان آن امام ، و بر سر خليفه بودن او با ابوبکر و عمر آغاز يافته ، و اين کشاکشها و دشمنيها به پاس او ميباشد. از آنسوی درباره‌ی آن امام نيز به گزافه‌سرايی برخاسته او را هم از جايگاهش بيرون می‌بردند :
«پيغمبر گفته با دوستداری علی هيچ گناهی زيان نتواند رسانيد » ، «خدا گفته دوستداری علی دژ منست و هرکه به دژ من درآيد از خشم من ايمن خواهد بود». در اينباره سخنانی هست که اگر نوشته شود کتاب بسيار بزرگی گردد.
اما داستان دلسوز کربلا : اين داستان از روزی که رويداد مايه‌ی خشم و افسوس بيشتر مسلمانان گرديد و کسان بسياری به خونخواهی برخاستند و خونها ريخته شد.
ولی شيعيان جعفری از آن به بهره‌جويی سياسی پرداخته با برپا کردن بزم‌های سوگواری ياد آن را تازه نگهداشتند و در اين باره سخنان شگفتی به ميان آوردند : « هرکسی بگريد يا بگرياند و يا خود را گريان وانمايد بهشت برايش باياباشد».
بر سر خاکهای امام علی‌بن‌ابيطالب و حسين‌بن‌علی و ديگران گنبدها افراشتند و آنها را زيارتگاه گردانيدند. به هر يکی زيارتنامه پديد آوردند : «هرکه حسين را در کربلا زيارت کند مانند کسی است که خدا را در عرشش زيارت کرده».
اينها ـ اين گزافه‌گوييها اگر هم از زمان جعفربن‌محمد و جانشينان او ، و از زبان آنان بوده بيگمان چيزها به آن افزوده گرديده ـ بيگمان روزبروز در رويِش و بالِش ميبوده.
گذشته از اينها ، آن سبکباری که در شيعيگری از باياهای سخت اسلام ميبود ، و يک شيعی از جهاد و نماز آدينه و مانند اينها آسوده ميگرديد و بلکه ميتوانست نمازی نخواند و روزه‌ای نگيرد و از هيچ بدی نپرهيزد و با رفتن به زيارت حسين و با گريستن به او همه‌ی گناهان خود را بيامرزاند ، آن نويدهايی که درباره‌ی ميانجيگری امامان در روز رستاخيز و رفتن همه‌ی شيعيان به بهشت داده شده بود ، آن برتری از گوهر و آفرينش که شيعيان درباره‌ی خود باور ميداشتند و خود را از سرشت بهتر و پاکتری می‌پنداشتند ، آن دستگاه جانشين امام و سررشته‌داری و فرمانروايی که ملايان شيعه براي خود ساخته بودند ، هريکی انگيزه‌ی ديگری برای کشاندن مردم ساده‌درون بسوی شيعيگری و پايداری آنان در اين کيش ميبوده.
... آيا گفتن : «هر که حسين را در کربلا زيارت کند خدا را در عرش زيارت کرده» با خدا گستاخی و بيفرهنگی نيست.
شگفت‌تر اينکه از آن بارگاهها نتوانستنی (معجزه) نيز چشم دارند و داستانها پديد آورند : فلان کور را بينا گردانيد ، و بَهمان بيمار را تندرست ساخت ، فلان دشمن را کُشت و بَهمان بدخواه را سنگ گردانيد.
شاهی که به ضربت دو انگشت
از معجزه ابن قيس را کُشت
بنيادگزار اسلام با آن جايگاه والايی که ميداشت و با آن کار خدايی که پيش ميبرد ، چون جهودان و ترسايان فشار آورده نتوانستنی ميخواستند در پاسخشان ميگفت : من نتوانم. قرآن پر از اينگونه پاسخهاست. ولی نوادگان هيچ کاره‌ی او در زندگی نتوانستنی ميکرده‌اند بجای خود كه پس از مرگشان نيز ميکنند. افسوس از اين نادانی!. ...
(کتاب داوری)
گفت و شنيد
بخش دوم
آن آشنا گفت : «مرا يك ايرادی بگفته‌هاتان هست. بهتر است بگويم. اين خدا كه شما ميگوييد و آن را اساس دين می‌شماريد من باور نميتوانم كرد و حاجتی بوجود او نمی‌بينم. همچنين وحی را من باور نميتوانم كرد».
گفتم : شما همانجا كه نشسته‌ايد يك دقيقه چشم رويهم گزاريد و با خود بينديشيد بجهان كه آمده‌ايد آيا بدلخواه خود بوده ، يا يك نيروی ديگری شما را بجهان آورده ـ بينديشيد و ناگزير خواهيد بود باور كنيد كه يك نيروی ديگری شما را بجهان آورده و همين نيروست كه ما خدا ميناميم. من نمی‌دانم شما چه ايرادی باين ميداريد؟!. ...
👇👇👇👇👇👇
بخش دوم
آن آشنا گفت : «مرا يك ايرادی بگفته‌هاتان هست. بهتر است بگويم. اين خدا كه شما ميگوييد و آن را اساس دين می‌شماريد من باور نميتوانم كرد و حاجتی بوجود او نمی‌بينم. همچنين وحی را من باور نميتوانم كرد».
گفتم : شما همانجا كه نشسته‌ايد يك دقيقه چشم رويهم گزاريد و با خود بينديشيد بجهان كه آمده‌ايد آيا بدلخواه خود بوده ، يا يك نيروی ديگری شما را بجهان آورده ـ بينديشيد و ناگزير خواهيد بود باور كنيد كه يك نيروی ديگری شما را بجهان آورده و همين نيروست كه ما خدا ميناميم. من نمی‌دانم شما چه ايرادی باين ميداريد؟!. ...
👇👇👇👇👇👇
gofto wenid - 2.pdf
116.5 KB
گفت و شنید
بخش دوم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش دوم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi