پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
Yaqub 2-2.pdf
91.1 KB
گفتار دوم

سرهنگی عیاران ـ راهزنیهای جوانمردانه

2 ـ 2

#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار

#حسین_یزدانیان

#کانال_پاکدینی

@pakdini
چرا بدليل گردن نگزاريم؟!

بخش پنجم

پی‌جویی نشان ميدهد كه سرچشمه‌ی اين گفته‌های رنگارنگ نخست سه بدآموزی جداگانه بوده ولی بعداً مخلوط بيكديگر گرديده است با اين اختلاط هر شاعری كه با يكی از آن بدآموزيها بيشتر سر و كار داشته معنای پنداری‌ای كه بعشق ميدهد بيشتر دارای رنگ آن بدآموزی است. ...

👇👇👇👇👇👇
در پيرامون خرد

بخش دوم

شگفتتر آنكه دانشهای اروپا نيز خرد را باين معنی كه ما ميگوييم (داور نيك و بد و راست و كج) نمی‌شناسند و از بودن چنين نيرویی در آدمی ناآگاهی می‌نمايند.

اينست در ايران يك دسته نيز از این راه با خرد ناآشنایی می‌نمايند و آن را خوار ميدارند. ...

👇👇👇👇👇👇
گل ارکیده اردک
نام علمی : Caleana major
خانواده : Orchidaceae
خاستگاه : استرالیا
چرا بدليل گردن نگزاريم؟!

بخش ششم(پایانی)

آقای عدل در پايان گفتار سخن شگفتی را دليل بزرگی شعرا ميگيرند و نتيجه‌ای شگفت‌تر از خود دليل ميخواهند از آن بردارند.

خلاصه‌ی آن سخن اينست كه چون سرود «آلمان برتر از همه» ممكن بود بار ديگر آلمانها را نيرومند سازد ...

👇👇👇👇👇👇
داوری خرد يا قضاوت حقيقی

همه ميدانند اين محاكماتی كه در دادگاهها ميرود از روی اصول قانونست نه از راهی كه حتماً بحقيقت پيوندد و چه بسا اتفاق افتاده كه ذيحقی محكوم شده و بی‌حقی حاكم گرديده.

ايرادی هم بدادرس نيست زيرا او غيب نميداند و فقط روی پرونده‌ی متشكله يكی را حاكم و يكی را محكوم دانسته و رأی ميدهد ولی داوری حقيقی ...

👇👇👇👇👇👇
داوری توده

ادبيات مأخوذ از ادب است و ادب در اصطلاح ، دستور درست و شيوا گفتن و نوشتن است.

سزاوار است اين قريحه‌ی ادبی در دفع مفاسد و بيان حقائق و رفع احتياجات و بيداری ملت صرف شود.

شعراء كه اهل ادب شمرده می‌شوند ، عموماً به چاپلوسی و سخن‌بازی و قافيه‌پردازی و ستايشگری ستمكاران پرداخته‌اند. ...

👇👇👇👇👇👇
گل زیبای ارکیده،حواصیل سفید،پرنده بهشت
نام علمی:Pecteilis radiate
خانواده : Orchidaceae،تیرۀمارچوبه
خاستگاه:ژاپن،کره،چین،روسیه
#ارکیده
#گیاهان_زینتی
http://telegram.me/joinchat/BrF3Oj7AVIeenWsqSm97qA
شما امروز بر سر يك دو راهی ايستاده‌ايد كه اختيار داريد هر كدام را بپذيريد.

يكی آنكه بهمين حال كه هستيد باشيد : اين انديشه‌های پراكنده همچنان در مغزها باشد.

از شعر و شاعری دست برنداريد ، كتابهای سراپا زيان زمان مغول را پياپی چاپ كرده بيرون ريزید ، چهارده مذهب همچنانكه هست باشد ، اخلاق پست بحال خود بماند ، از هر كسی زور ديديد گردن گزاريد و همه بخاموشی گراييد ، و اگر او رفت بيكبار زبان بزشتگویی باز كنيد ... پياپی حزبها سازيد ، و دسته‌ها ببنديد ، ‌و در راه خودنمایی و هوسبازی از گراييدن به بيگانگان هم خودداری ننماييد. يك جمله بگويم : تغييری در انديشه و رفتار و كردار خود ندهيد.

اين يك راه است و ميتوانيد آن را پيش گيريد. ولی در اين صورت حالتان همين خواهد بود كه هست. گرفتار صد بدبختی خواهيد بود ، لگدمال بيگانگان خواهيد گرديد ، اختيار زندگانی را در دست خود نخواهيد داشد. يك جمله بگويم : اين درماندگی و زبونی پايدار خواهد ماند و بلكه روز بروز سخت‌تر گرديده كم‌كم نوبت نابودی خواهد رسيد.

یک راه ديگر آنست كه اين حقايق را كه ما ياد ميكنيم و يكايك روشن ميگردانيم بپذيريد و هر كسی در سهم خود بكار بندد و زشتيها را از خود دور گرداند و يك تبديلی در انديشه‌ها و خويها و رفتارها پديد آيد و زندگانی رنگ نوينی گيرد. یک راه هم اينست.

اختيار با شماست كه كدام يكی از اينها را بپذيريد و پيش گيريد. اگر بخواهيد با همين حال بازمانيد چنانكه گفتم گرفتاريهاتان همين خواهد بود كه هست ، و شما بايد باينها رضايت دهيد و بيهوده بگله و ناله نپردازيد زيرا اين گرفتاريها يك حادثه‌ی تصادفی ، يا نتيجه‌ی قضا و قدر نيست بلكه نتيجه‌ی قطعی همان حال و رفتاريست كه داريد ، و ميخواهيد دست برنداريد.

يك بيچارگی كه من در شما می‌بينم آنست كه نميخواهيد نيك بشويد ولی ميخواهيد از روزگار نيكی بينيد ميخواهيد در اين آلودگيها بمانيد و هيچ كم نكنيد. ولی نتيجه‌ی آنها را كه زبونی و زيردستيست درنيابيد. در اينجاست كه بايد گفت معنی زندگی را نميدانيد. در اينجاست كه بايد گفت : يك دسته كودكان چهل ساله و پنجاه ساله‌ايد.

اين كار كودكانست كه دست بآتش دراز ميكنند و چون سوزانيد بگريه می‌افتند در جلو كندوی عسل ببازی پردازند و چون زنبورها بيرون ريختند و سر و روی ايشان را خستند بناله و فرياد برخيزند.

شما بخودتان بسيار مغروريد. من چون می‌آزمايم می‌بينم اين غرور و نادانیِ شما از اندازه گذشته زيرا امروز در حال آنكه از هر باره خوار و زبون می‌باشيد و در توی بدبختی و درماندگی فرورفته‌ايد باز حال خود را درك نميكنيد.

شما هر يكی خود را دانشمند می‌شماريد هر سخنی بميان آيد ميگوييد : «مگر ما اين را نميدانستيم» ولی من چون می‌آزمايم می‌بينم ، شما چيزهای بسيار روشنی را نميدانيد.

شما از داستان «علت و معلول» ناآگاهيد و اين نميدانيد كه در اين جهان هر چيزي از يك علتی برميخيزد و تا آن علت از ميان نرود بحال خود خواهيد ماند. اين نميدانيد كه هر گرفتاری يا بيماری كه براي كسی يا توده‌ای رخ ميدهد از يك علتی برخاسته كه بايد آن را جست و شناخت و بچاره پرداخت. اين چراغ برق بالای سر ما ، اگر اكنون خاموش گردد شايد كسانی آن را تصادفی شمارند و بسخنان گله‌آميزی پردازند ولی يك اهل فن آن را جز نتيجه‌ی يك علتی نخواهد شمرد و اينست جستجوی آن علت را كرده و بدست آورده و چاره خواهد كرد.

اين يك قاعده‌ی بزرگ همگانيست و بهمه چيز جاريست. ولی شما آن را نميدانيد و اعتنا نداريد. بجای آنكه آلودگيها را از خود دور گردانيد و بگرفتاريها از راهش چاره كنيد تنها بگله و ناله بس ميكنيد و يا بيخردانه اميدواريد كه ايران يك طلسمی دارد و كسی آن را از دست شما نتواند گرفت.

شما از نادانی و بيچارگی هم زبونی و هم بدبختی را ميكشيد و هم بيهوده ناله و فرياد ميكنيد كه اين خود زيان ديگری ميباشد.

شما به هر چيزی از آلودگيهای خود نام فريبنده‌ی ديگری ميگزاريد. شعرهای بيهوده سرودن ، و افسانه‌های بيخردانه بافتن را «ادبيات» می‌ناميد ، كهنه بافندگيهاي يونان و روم را «فلسفه» می‌خوانيد ، ببدآموزيهای خانه برانداز صوفيگری «عرفان» نام ميدهيد ، آشفتن مغزهای جوانان را «آموزش و پرورش» ياد ميكنيد ، گمراهيهای پراكنده و كشاكشهای بيهوده‌ی قرنهای گذشته را «مذهب» می‌شماريد ...

بدينسان به هر يكی از آلودگيهای خود عنوان ديگری ميدهيد و ما هر يكی را كه دنبال ميكنيم بهايهوی و ايستادگی می‌پردازيد و با اين حال نيكی از جهان ميخواهيد. دوباره ميگويم : اين خود نشان درماندگی شماست.

دوباره ميگويم : شما يا چنانكه هستيد باشيد و تن باين خواری و زبونی دهيد و يا اگر رهايی ميخواهيد اين حقايق را از ما بپذيريد و هر كسی تكانی بخود دهيد و هر كسی اين آلودگی‌ها را از خود دور گردانيد.

(پرچم روزانه شماره‌ی ۱۰۲ سال يكم ، شنبه ۲ خرداد ماه ۱۳۲۱)
Ya'qub 3 - 1.pdf
92.5 KB
گفتار سوم

بسوی پیشامدها ـ یعقوب و صالح بن نصر

بخش یکم

#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار

#حسین_یزدانیان

#کانال_پاکدینی

@pakdini
نسل هتل‌نشین :

(بخش یکم)

سی سال پیش ، دخترهای خانه صبح‌ها زود بیدار می‌شدند تا قبل از مدرسه رفتن همه جای خانه را رُفت‌وروب کرده باشند و بعد اجازه داشتند راهی مدرسه شوند. و پسرها بايد يا صبح زود يا عصر نان و مايحتاج خانه را خريد میكردند و كارهای مردانه را بكمك پدر خود انجام می‌دادند.

حالا با نسلی مواجهیم که صبح که بیدار میشوند از هتل خانه‌شان خارج می‌شوند.

چون که والدینش به عنوان مستخدمین "هتل خانه " همه جا را رفت‌وروب خواهند کرد. و با يك تلفن همه چيز درب خانه مهياست.

نسلی که در برابر اتاقی که در آن میخوابد و خانه‌ای که در آن زندگی میکند و ظرفی که در آن غذا میخورد احساس مسئولیت ندارد آیا در برابر سرزمینی که از آب و خاک آن بهره‌مند است حس مسئولیت خواهد داشت؟!!

برای این نسل سرزمین هم چون هتلی است که میتوان خورد وخوابید و ریخت و پاشید ؛ از مواهب طبیعی آن بهره‌مند شد و بعد اگر باب میل نبود آن را ترک کرد.

سرزمین هم مثل خانه برای این نسل ، هتل است با این فرق که متأسفانه مستخدم سرجهاز ندارد و همه فقط برای خوردن و خوابیدن و بردن آمده‌اند.

این نسل را چه کسی و چه کسانی چنین تربیت کردند؟؟؟ کی بود؟ کی بود؟!

اتفاقاً ایندفعه ، من بودم ، تو بودی ، ما بودیم و... همه بودند.

کمی به خود بیاییم و تکانی به خودمان و این نسل هتل نشین بدهیم....