پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
Ya'qub 9 - 3.pdf
84.2 KB
گفتار نهم

درها باز می‌شوند ـ فتح هرات ، کرمان و فارس

بخش سوم

#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار

#حسین_یزدانیان

#کانال_پاکدینی

@pakdini
از پرده‌پوشی چه نتیجه تواند بود ؟. .

چون در شماره‌ی ۲۱۷ پرچم در گفتاری كه درباره‌ی خرد نوشتم گفتیم صوفیان نیز بخرد ارج نمیگزاردند و از جمله شعر مولوی را بگواهی آوردیم كه میگوید : «پای استدلالیان چوبین بود».

یكی بدستینه‌ی [=امضاء] علی‌محمد پاكبین شرحی فرستاده كه كوتاهشده‌ی آن اینست كه مقصود مولوی خوار داشتن «عقلهای جزئی» فیلسوفان بوده و كاری با «عقل كل» نداشته است.

میگویم : ما از نامگزاریهایی كه دیگران كرده‌اند بیزاریم. خوار داشتن خرد بهر عنوانی كه باشد نشان بیخردیست

و آنگاه این یك گزارش [= تأویل] و عذرخواهیست كه آقای پاكبین می‌نمایند. وگرنه ما نیك میدانیم كه صوفیان از خرد گریزان بوده‌اند و این یكی از عنوانهای ایشان است كه میگویند : «چون با خرد راه بحق نتواند برد اینست ما توسل بریاضت و كشف و شهود میكنیم».

این را در كتابهاشان بارها می‌نویسند.

این یك شیوه‌ایست كه ما از بسیاری می‌بینیم كه ما چون ایراد بیك دسته‌ای می‌نویسیم آنان از راه پرده‌پوشی و انكار می‌آیند.

ولی باید گفت این یك كوشش بیهوده‌ای است.

مگر با پرده‌پوشی حقایق از میان میرود؟!.

باید كوشید و این دسته‌بندیها را از میان برد نه اینكه با پرده‌پوشی كمك بپایداری آنها كرد.

(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۲۴)
یك راز گفتنی!

آقای كسروی ، چند سال پیش كه در دبیرستان گرگان مشغول تحصیل بودم مصادف با زمانی بود كه ادبیات ایران را منحصر بیاوه‌گوییهای شعرای خراباتی آن میدانستم. چند نفر از رفقا مدعی گشایش خانقاهی شدند. با كمال خوشحالی پیشنهاد آنها را پذیرفتم چه میدیدم حافظ میگوید : روضه‌ی خلد برین خلوت درویشان است ...

مقدمات با سرعت چیده شد. منزل یكی از آقایان كه حجره‌ی مسجدی بود برای خانقاه انتخاب گردید.

شب اول شراب نابی بیاد خواجه صرف شد. قرار بر این گذاشتیم كه دراویش هر یك دارای نام مخصوص كه اول آن ش بوده باشند. شوریده ، شیفته ، شیدا (كه نام من بود) ، شبان!.

چند حصیر و پوست در كف خانقاه انداخته و تبرزین و كشكولی هم بدیوار آویزان شود و چند جلد كتاب هم در كتابخانه‌ی خانقاه موجود باشد. دیوان حافظ ، سعدی و دیوان مقدس حضرت ایرج میرزا..!

پس از دو سه جلسه یكی از دراویش كه سنش بالغ بر چهل و هنوز زن اختیار نكرده بود یعنی همان صاحب حجره آقای شبان در موقع مستی حركات زشتی می‌نمود كه قابل تحمل نبود. حق هم داشت چون شبان یا چوپان اختیاردار گوسفندان بیچاره بود! و از كرامات این شخص حفظ بودن دیوان ایرج بود كه بآواز خوش میخواند :
دیشب دو نفر از رفقا آمده بودند! ..

خوشبختانه ما از آن شهر منتقل شدیم و خانقاه هم برچیده شد. پس از مدتی آقای شیفته كه از دوستان صمیمی من بود راز خانقاه را با من در میان نهاد ، و گفت :
چون تو دوستار ادبیات و دوستانت همه ساده‌دل و خواهان شعر و ادب بودند خواستیم پای آنها را بخانقاه باز كرده و بوسیله‌ی شمع ایشان محفل عشق را روشنی بخشیم؟!

اینست هم میهنان و دوستان خود را مخاطب ساخته میگویم

از اینگونه صوفیگریها و درویشی‌ها بپرهیزید و باینگونه مجالس رسوا كننده پای نگذارید ،

اشعار یاوه‌ی حافظ را از مغز بیرون كنید.

و كتاب ننگین ایرج را بآتش اندازید. كه اینها موجب بیغیرتی جوانان كشور است.

ممكن است در میان صوفیان احیاناً یك نفر پاكدل پیدا شود. ولی بدانید در زیر كاسه نیم كاسه‌ای است.

دوستان من مخصوصاً آقایان (ق و س و ل) من در بیابان جهالت و گمراهی سرگردان بودم. نور چراغ پیشوای آزادگان چشمم را خیره ساخت بدنبالش شتافتم دستم را گرفت و راه رستگاری و آیین زیستن را بمن آموخت اینك خود را سعادتمند میدانم. نخست در نادانی و گمراهی با هم دوست بودیم اینك بیایید در سعادت زندگی شریك شویم.

اوسط

☀️پرچم : این داستان بیاد ما می‌آورد «انجمن سعدی» را كه بیست و چند سال پیش چند تن از ادبای بزرگ تهران بنیاد گزارده و جوانان را باینجا دعوت میكرده‌اند!

(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۲۴)

☀️کانال : ما نیز در زمان خود چندین داستان از رسواییهای محفل صوفیان شنیده‌ایم.

چنانکه برخی از آنها پایش به فیلم و فضای مجازی نیز کشیده شده و در زیر یکی از آنها آمده. در این کانال کلیپ و گفتارهای بیشتری در این زمینه آورده‌ایم.

تا فریبکاران هستند دام هست و تا اینها هستند باید هوشیار بود و بکندن ریشه‌شان کوشید.
رُمان

از خوانندگان پیمان

زير اين عنوان تكه‌هایی را كه گاهی از خوانندگان پيمان ميرسد چاپ می‌كنيم.

بخش یازدهم

عيب را تا نگویی مردم ملتفت آن نمی‌شوند. پيمان پرده‌ی رمان را دريده عيب آن را آشكار ساخت. گمان ندارم كسانی كه آن مقالات شما را در پيمان خوانده‌اند ديگر لذتی از خواندن رمان بردارند. چنانكه در چند روز قبل كه بخواندن «بينوايان» اثر مشهور ويكتور هوگو مشغول بودم در شيرين‌ترين نقطه‌ی داستان در آنجا كه گفتگوی مسيو ميريل با آن مرد انقلابیِ گوشه‌نشين نقل می‌شود ناگهان مقالات شما را ياد آورده بخود آمدم ...

👇👇👇👇👇👇
چه می‌باید کرد؟..

بخش چهارم

می‌دانم این سخت است و بآسانی پیش نخواهد رفت. زیرا بسیاری از مردم ، بلكه بیشتری از آنان كسانیند كه در خود كمی سراغ نمی‌دارند و این بآنان گران می‌افتد كه می‌گوییم خود را درست گردانید. یك دسته‌ی دیگری از این اندازه هم می‌گذرند و هر یكی از آنان خود را دارای سرمایه‌هایی می‌شناسند كه بدیگران راه نمایند ، و این از سخت‌ترین كارهاست كه ما آنان را از این پندار بیرون آوریم و كمیها و آلودگیهاشان را بگردنشان گزاریم. اینان از همه‌ی سرفرازیها و آراستگیها چشم پوشیده و تنها این را برگزیده‌اند كه بنشینند و برتری فروشند و گردن كشند و بخود بالند ، و سر هر سخنی از توده و از بدی آن گله كنند و چنین وانمایند كه این توده شاینده‌ی كسانی همچون آنان نیست. این یك لذت بزرگی برای ایشانست. یك زمینه‌ایست كه چندگونه هوس از خودنمایی و برتریفروشی و جداسری در آن گرد آمده و از آنسوی گاهی سودهایی نیز بدست آید. ...

👇👇👇👇👇👇
ما اكنون در خاندانها چگونه زندگی میكنیم؟..

نه آنست كه بنیاد زندگی را بهمدستی و نیكخواهی گزارده‌ایم و در هر خاندانی پنج تن یا ده تن كه از بزرگ و كوچك ، از زن و مرد ، از بیمار و تندرست هستند هر یكی دست آن دیگری را میگیرد

و هر یكی نه تنها دربند خود ، بلكه دربند همگی خاندان میباشد

و اینست بآسایش و خوشی باهم بسر میبرند و هیچگاه بنبرد و كشاكش نیازی نمی‌بینند؟! ...

پس چرا ما نتوانیم همان رفتار را در بیرون نیز جاری گردانیم؟! ...

چرا نتوانیم سراسر جهان را یك خانه ، همگی مردمان را یك خاندان بشماریم؟! ...

آیا چه چیزی جلوی ما را خواهد گرفت؟! ... آیا چه زیانی خواهیم برداشت؟! ...

*📎
بارها گفته‌ایم این راهی كه جهان پیش گرفته بجایی نخواهد رسید ،

و از این جنگها و زورآزماییها جز ویرانی و بدبختی نتیجه‌ای نخواهد بود.

اینست جهان باید براه دیگری افتد ، باید بنیاد زندگانی ، بجای نبرد و زورآزمایی همدستی و نیكخواهی باشد.

میدانم اگر سیاستمداران اروپا این سخن مرا بشنوند آن را اندیشه‌ی خامی پنداشته در دلهای خود خواهند خندید.

ولی روزگار بایشان و سیاستشان بیشتر میخندد.

این نتیجه‌ی اندیشه‌های ناپخته‌ی ایشانست كه جهان را بجنگ و گرفتاری كشانیده و روی زمین را با خون جوانان رنگین میگردانند!

آیا آدمی برای این خونخواری آفریده شده؟!..

آیا آن دانشها و هنرها ، آن دانشكده‌ها و دانشگاهها ، آن جستجوها و آزمایشها آن بیخوابیها و رنجكشیها نتیجه‌اش این بایستی بود؟!..

(پرچم روزانه شماره‌ی ۱۸۵)
Ya'qub 10 - 1.pdf
97.6 KB
گفتار دهم

بیداری خفته‌ی خراسان ـ منشور خلیفه چه بود؟

بخش یکم

#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار

#حسین_یزدانیان

#کانال_پاکدینی

@pakdini
رُمان

جهان از مغزهای پوچ ویران است

بخش یکم

كسی كه با دو چشم نابينا پا براه ميگزارد چه شگفت كه پياپي درافتد و از گودالی بگودالی درغلتد!

كسی كه با مغز پوچ زبان بسخن ميگشايد چه شگفت كه در يك جمله‌ی او چندين سفاهت پديدار باشد! ...

👇👇👇👇👇👇
چه می‌باید کرد؟..

بخش پنجم (پایان)

كوتاه سخن : با همه‌ی گرفتاریها در مردم پرداختن هر كس بخود كه خواست ماست كار بسیار دشوار[ی] می‌باشد. این یك چشمداشتی از ایشان است كه با چند گونه هوس ناسازگار می‌باشد. داستان ما داستان كسانی است كه در یك رودی كه با تندی بسیار روانست نه بسوی ریزشِ رود شنا كنند. پیداست كه بتلاش سختی نیاز خواهند داشت. ...

👇👇👇👇👇👇
مفاخر ملی

داوری توده ـ ۴۰

انسان هرچه در نظرش مفید باشد از آن خوشش می‌آید و برعکس اگر چیزی برایش سودمند نباشد از آن بدش می‌آید. همین قاعده هم بین ملتها جاری است هرگاه ملتی چیزی را سودمند تشخیص دهد بآن خوش‌بین است و به چیزهایی که پی برد برایش زیانمند است بدبین. ...

👇👇👇👇👇👇