پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
az r^haw nemi^id 1.pdf
80 KB
چرا بكار از راهش نمی‌آیید؟!.

(بخش یکم)


#کانال_احمد_کسروی
#پرچم

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
راه رستگاری

گفتار سوم

دين از چه راه بدست آيد؟

كساني خواهند گفت : دين از چه راه بدست آيد؟.. مي‌گوييم : از راه دريافت و انديشه برهنمايي خرد.

هميشه آدمي چيزهايي را با دريافت ساده‌ي خود دريابد و چيزهايي را با انديشه و راهنمايي خرد بدست آورد.

بسياري از دينداران ـ يا بهتر گوييم : از پيروان كيشها ـ به خرد در اين زمينه نيازي نمي‌بينند و بارها در ميان گفتگو مي‌گويند : «دين چيز ديگر است و خرد چيز ديگر».

👇👇👇👇👇👇
اندرز ببانوان

گفتاری در شماره‌ی ۲۱۳ پرچم در تحت عنوان سير قهقرایی نوشتم باز هم ناچار شدم در آن زمينه قلمفرسایی كنم. گفته شد كه بانوان كشور ما پس از سالها گفتن و نوشتن در معايب بی‌حجابی باز هم از نو در اثر تلقينات يك عده اشخاص بيكار و حاشيه‌نشين دچار بدبختی شده و با چادرهای رنگارنگ ديده میشوند و تصور ميكنم كه تا آقايان منبرنشينان ما اين رويه را پيش گرفته‌اند محال است بتوان از جهالت توده جلوگيری كرد. آن آقای واعظی كه توده را نصيحت كرده ميگويد گوش دادن براديو گناه است ، اگر هر كسی روزه نگرفت روز پنجم قتلش واجب است ، اگر انگشت كسی را نامحرم ديد واجب‌القتل است چه عواقب وخيمی برای اين ملت تهيه ميكند ...

👇👇👇👇👇👇
ای بیچارگان شما افتاده‌ی اندیشه‌های پراكنده و پست و خویهای ناستوده و زشت خود می‌باشید
كه
اگر در آرزوی برخاستن هستید باید باینها چاره كنید
وگرنه
جهان بهر حال بیفتد شما همینید كه هستید و بهره‌تان از زندگانی همین خواهد بود كه دارید.

(پرچم روزانه شماره‌ی 160)

مایه‌ی بدبختی ایران (بلكه مایه‌ی سراسر شرق) ، بیش از همه چیز ، اندیشه‌های كج و پراكنده است. ...

این اندیشه‌های پراكنده دو زیان بسیار بزرگی را دربر دارد :

زیرا از یكسو مردم را از هم می‌پراكند و پریشانی بمیان ایشان می‌اندازد ،

از سوی دیگر چون چیزهای پوچ و كجیست مردم را كوتاه‌اندیش میگرداند و خویهاشان پست و ناستوده می‌سازد.

(پرچم روزانه شماره‌ی 69)

راه رهایی برای این كشور جز مبارزه با پندارهای پراكنده و نشر حقایق نیست.

آن جانفشانی كه دیگران در جنگها بكار میبرند ما باید در راه اینها بكار بریم.

دشمن بزرگ ما این گمراهیهاست. باید با همه‌ی توانایی خود با آنها بجنگیم.

(پرچم روزانه ش 91)
چرا بكار از راهش نمی‌آیید؟!.

(بخش دوم)

این را هم بنویسم كه زمینه‌ی آرمان و كوششهای ما تنها ایران نیست.

من و یارانم جدایی میانه‌ی ایرانیان و دیگران نمیگزاریم ،

ما نیكی را برای همگی میخواهیم و برستگاری همگی میكوشیم.

آن معنایی كه دیگران به نژاد و توده میدهند و تعصب و دشمنی با دیگران را شرط میهن‌پرستی می‌شمارند ما نمی‌شماریم.

در نزد ما نژادها و توده‌ها حكم خاندانها را دارند كه چنانكه در خاندانها هر یكی از آنها جداگانه می‌زید و در داخل خانه‌ی خود آزاد است ولی در بیرون با دیگر خاندانها روابطی دارند با همدیگر با همدستی و مهربانی راه میروند توده‌ها نیز چنین باید بود.

👇👇👇👇👇👇
az r^haw nemi^id 2.pdf
83.1 KB
چرا بكار از راهش نمی‌آیید؟!.

(بخش دوم)


#کانال_احمد_کسروی
#پرچم

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
^torp^tk^n - P^kdini 1.pdf
90 KB
یکی از بهره‌هایی که از آموزاکهای پاکدینی بردم

بخش یکم

#کانال_احمد_کسروی

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
داوری توده ـ ۴۷

آقای كسروی! اگر بگوييم كه همه‌ی عقب‌افتادگی توده‌ی ايرانی در هنايش (اثر) اشعار زهرناك است بی‌شك بيجا نگفته‌ايم. روزی كه همه‌ی پيشوايان ملل مردمان خود را براستی و كوشش و كار ترغيب می‌كردند ، مفاخر ملی ما نيز ساخته‌ی فكر نارسای خود را در لباس شعر بيرون می‌دادند. شگفت آنكه بزودی اين اشعار گل سرسبد كتابخانه‌ها شد ، تا جایی كه با دلكش‌ترين نغمه‌ها در صفحات گرمافون خوانده می‌شود :

می نوش كه عمر جاودانی اين است
خاصيت روزگار فانی اين است

هنگام گل و لاله و ياران سرمست
خوش باش دمی كه زندگانی اين است

👇👇👇👇👇👇
بزرگی آنست كه كسی یك كار سودمند و بزرگی را برای توده انجام دهد.

مثلاً اگر دشمنان بكشور رو آورده‌اند یك كسی از جان بگذرد و جلو بیفتد و مردم را بتكان آورد و بجلو دشمن شتابد و آنها را برگرداند ،

یا اگر خشكسالی و كمیابی روی داده و فقرا دچار گرسنگی گردیده‌اند یك كسی خود از داراییش بگذرد و دیگران را نیز بپول دادن وادارد و بینوایان را از مرگ و نابودی نجات دهد ،

و یا اگر گمراهی و نادانی بتوده چیره گردیده ، كسی بنبرد و كوشش برخیزد و رنج و آسیب بخود هموار گرداند و توده را از گمراهی و نادانی ، برهایی رساند.

با این كارها و مانند اینهاست كه كسی بزرگ تواند بود.

آن كسان چه كرده‌اند كه بزرگ شده‌اند؟!

آیا كسی با سخنان پریشان و پراكنده و ضد هم بزرگ می‌شود؟!

آیا كسی كه در زمان مغول زیسته و در آن روزگار اندوه و شیون خاندانها ، كمترین تأثری از خود نشان نداده بلكه همه دم از خوشی و یارپرستی زده و بالاخره زبان بستایش آباقاخان (ایلخانی) گشاده بزرگ تواند بود؟!..

از اینگونه پرسشها میكنیم درمانده میگوید :
اگر اینها بزرگ نیستند پس چرا شرقشناسان اینهمه تجلیل آنها را می‌نمایند؟!

میگویم :‌ شرقشناسان میخواهند شما را اغفال كنند و نگزارند از آلودگیهای زمان مغول بیرون آیید.

شما باید خودتان بیندیشید و بفهمید كه سود و زیانتان چیست.

(پرچم روزانه شماره‌ی 126)