پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
تاریخ و پندهایش 0-1

تاریخ و تاریخنویس

یكى از باستانى‌ترین علوم تاریخ را باید شمرد. «داستانها و سرگذشتهاى گذشتگان را نگهداشتن» كه ما آن را تاریخ مى‌نامیم رسمیست كه آدمیان از باستان‌ترین زمانها داشته‌اند.

لیكن تا قرنهاى بسیار یگانه راهِ این كار به یاد سپردن و زبان به زبان بازگفتن بوده كه هر حادثه‌ی شگفتى كه روى مى‌داده قرنها آن را پیشه‌ی خود ساخته از این راه روزى درمى‌یافته‌اند چنانكه نمونه‌هاى آن تا زمان ما بازمانده

👇👇
یك نامه‌ی سراپا راستی

(بخش دوم)

از آن روز تردیدی كه من درباره‌ی نوشته‌های پیمان میداشتم برطرف شد

و ایمان پیدا كردم كه نویسنده‌ی این مهنامه خواستی جز نبرد با بیچارگی‌ها و بیماریهای این توده ندارد

و مقصود واقعی او این است كه این توده را از بیچارگی و زبونی رهایی دهد

و نیز عقیده پیدا كردم كه یگانه راه بهبودی اوضاع ایران و رستگاری جهانیان ترویج تعالیم این مرد بزرگ می‌باشد

👇👇
باید دانست در این کشور سیاست شومی هست که از سالیان بسیار در کار است.

یک دسته که رشته‌ي کارها را در دست می‌دارند کوشش ایشان برآنست که ایرانیان را از پیشرفت بازداشته نگزارند بپای توده‌های پیشرفته‌ي اروپا و آسیا رسند.

این توده را در همین حال گرفتاری و بدبختی که هستند نگه دارند :

دولت همیشه ناتوان باشد ،

ناایمنی از کشور برنخیزد ،

ایلهای کوچ‌نشین به همان حال که هستند بازمانند ،

اداره‌ها درهم و کارها بسیار سست باشد ،

مردم همیشه از دولت ناخشنود و از بخت خود گله‌مند بوده دل پر از نومیدی دارند

مجلس مایه‌ي ریشخند و دولت در دیده‌ها بی‌ارج باشد ،

ملایان که سرچشمه‌ي نادانی و گمراهی مردمند و همیشه مایه‌ي نابسامانی می‌باشند از نیرو نیفتند ، دستگاه آنان شکوه خود را از دست ندهد ،

اندیشه‌های پست زمان مغول و بدآموزیهای زهرآلود آن زمان از رواج نیفتد ،

جبریگری و بی‌پروایی بزندگانی و آلودگی به قلندری و درویشی از مغزها بیرون نرود ،

روضه‌خوانی و سینه‌زنی و قمه‌زنی و زنجیرزنی و شبيه‌سازی و مانند اینها که بيگانگان نشانه‌ي وحشیگری می‌شمارند رواج خود را از دست ندهد ،

از دانشهای اروپایی و از اندیشه‌های بلند برخی از اروپاییان جز بهره‌ي کمی باین مردم نرسد ـ

یکایک نتوان شمرد. از هر راه که بتوانند این کشور و این توده را از پیشرفت بازداشته بلکه اگر توانند پستر برند.

این خواست ایشانست و گروهی باهم یکی شده و دست بهم داده‌اند که این خواست را پیش برند ،

و چون از سالیان دراز رشته‌ي حکومت در دست ایشانست با ایمنی و آسودگی کار خود را انجام می‌دهند

و تا می‌توانند بکسان دیگری راه نداده نمي‌گزارند که آنان پیش آيند و همچشم و هم‌نبرد اینان باشند.

همیشه می‌جویند و کسانی را که در این بدخواهی با آنان همراه توانند بود پیدا می‌کنند و آنها را پیش آورده بجایگاهی می‌رسانند

و جوانانی را پرورده و دستگاه خود را نگه می‌دارند.

(دادگاه ص 39)
سخنرانی کسروی در انجمن ادبی

گفتار دارنده‌ی پیمان در انجمن ادبی
(با اندک کوتاهی)

بخش دوم

ما بکار برخاستیم و «خدا با ماست» گفتیم. آرزومان چه بود؟.. فیروزبختی ایران و سرفرازی ایرانیان. خدا گواه است که جز از این آرزوی دیگری نداریم.

من از انجمن سپاسگزارم که با آنکه مرا دشمن ادبیات می‌شمارند امشبم برای گفتگو دعوت نموده‌اند. آدمی خردمند از دشمن خود نیز سخنش را شنیده اگر پسندید می‌پذیرد وگرنه با دلیل پاسخ آن را می‌دهد. این کار بیخردان است که در برابر سخن بهیاهو برمی‌خیزند و غوغا می‌انگیزند.
راستی هم اینست که من نه دشمن ادبیات بلکه یگانه هوادار آن می‌باشم و همانا می‌کوشم که ادبیات را از آلودگیهایی که پیدا کرده پاک نمایم. اگر بگویید : کدام آلودگیها؟ پاسخ آن را در پایان گفتار ، خودتان خواهید دانست. ...

👇👇
یك نامه‌ی سراپا راستی

(بخش سوم)

و اما پرسشی كه درباره‌ی شعر و شاعری نموده‌اید و تعجب كرده‌اید كه دفتر اشعار یادگار خاطرات زندگانی خود را نابود كرده‌ام ، میگویم چنانكه در مقدمه‌ی نامه گفتم تشتت خیال و باز نبودن یك راه خردپذیر و مصاحبت با برخی از خویشان كه شاعر بودند و خواندن كتابهای گوناگونی از شعرا مرا بورطه‌ی شاعری انداخت و بدون اینكه در اندیشه‌ی نتیجه باشم بساختن رباعی و غزل و قصیده و مثنوی مشغول شدم و رفته رفته كتابی ترتیب دادم و برآن بودم كه آن را بچاپ رسانم

👇👇
yek n^meye sar^p^ r^sti 3.pdf
100.2 KB
یك نامه‌ی سراپا راستی

بخش سوم ( بخش پایانی)


#کانال_احمد_کسروی
#پرچم

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
تاریخ و پندهایش

1ـ1) سه پایگاه تاریخ

خوانندگان می‌دانند ما تاریخ را دوست می‌داریم و هوادار رواج آن هستیم لیكن باید دانست خواندن و یا نوشتن تاریخ بچندین گونه تواند بود. روشنتر بگوییم : آن را چندین پایگاه است.

👇👇
t^rixo pandh^yaw 1-1.pdf
76.4 KB
تاریخ و پندهایش

1ـ1) سه پایگاه تاریخ

#کانال_احمد_کسروی



🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
سخنرانی کسروی در انجمن ادبی

گفتار دارنده‌ی پیمان در انجمن ادبی

(با اندک کوتاهی)

بخش سوم

ولی چه می‌توان گفت بشعرهایی که هر روز در روزنامه‌ها چاپ می‌شود و ما چون آنها را می‌خوانیم جز سخنان بیهوده‌ای نمی‌یابیم. من از شعرهایی که می‌خوانم کمتر یکی را بیاد خود می‌سپارم ولی چون می‌خواستم یادداشتی برای این گفتار تهیه نمایم از یاد خود چند شعری را یادداشت نمودم و اینست که برای نمونه در اینجا یکایک می‌خوانم ولی منظورم جز مثال نمی‌باشد و با گویندگان آنها سروکار ندارم و آنان را با نام و نشان نمی‌شناسم.

می‌گوید :

با یک دو شیشه مِی که اگر جرعه‌ای از آن نوشد گدای شهر شود شاه نیکبخت

آیا این شعر در ستایش مِی است یا در نکوهش شاهانست یا برای وادار کردن گدایان بمیخواریست؟!

آیا براستی مِی این چنانست که گدایی اگر آن را خورد شاه می‌شود؟! من نمی‌گویم : دین پاک اسلام باده‌خواری را حرام کرده. نمی‌گویم : طب امروزی آبروی باده را بباد داده. از همه‌ی اینها چشم پوشیده می‌گویم : باده یک چیز سودمند و خوب ولی آیا رواست که شعرای ایران دیوانها در ستایش یک چیز بپردازند و باز سیر نشوند؟! آیا چه سودی از این ستایشها بدست خواهد آمد؟! آیا این شعر بایستی جزو ادبیات ایران باشد یا سرجمله‌ی اعلانات میکده‌ها برود؟! ...

👇👇
امروز دسته‌های بسیاری بكوشش در راه نگهداری كشور گردن نمیگزارند.

چنین وظیفه‌ای برای خود نمی‌شناسند و هر دسته‌ای بهانه‌ی دیگری دارند.

بارها گله كرده‌ایم كه بسیاری از اینان همینكه نام «میهن پرستی» می‌شنوند ریشخند میكنند.

مردك نمیداند میهن‌پرستی یعنی نگهداری خانه و خاندان خود ، میهن‌پرستی یعنی غیرت و مردانگی.

كار پستی تا باینجا كشیده كه دسته‌های انبوهی زندگانی را جز پول درآوردن و خوش خوردن و خوش خوابیدن و روز گزاردن نمی‌شناسند و پروای غیرت و مردانگی را ندارند.

آری كار پستی تا باینجا كشیده.

(پرچم روزانه شماره‌ی 61)
سخنرانی کسروی در انجمن ادبی

گفتار دارنده‌ی پیمان در انجمن ادبی

(با اندک کوتاهی)

بخش چهارم

تا اینجا گفتگو از ادبیات از نظر ادبی می‌نمودم. کنون از نظر آیین زندگانی یا بگفته‌ی شماها از نظر اجتماعی گفتگو از آن بدارم :

باید دانست در آیین زندگانی آن چیز را نیک می‌شناسند که از هر باره نیکو باشد و هرآنچه تنها از یک باره نیکو باشد نیک نمی‌توان نامید. ...

👇👇