تاریخ و پندهایش

7ـ3) آریستیدیس و هانیبال

#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi

پولداران و آزمندان

(بخش چهارم)

كوتاه سخن آنكه هر یكی از آنان یک رشته اندیشه‌هایی در دل دارند كه از روی آنها این رفتار زشت را نیك میدانند و روا می‌شمارند و خود را گناهكار نمی‌پندارند.

این پاسخها كه ما از زبان آنان نوشتیم همه راست است. اگر اینها را به زبان هم نیاورند در دلهاشان هست.

اكنون ما به ایرانیان میگوییم : اگر نیكی یك توده آنست كه هر كسی آنچه را كه خود نیك میداند بكند ، دیگر شما چه ایرادی به این پولداران و آزمندان دارید؟!..

آنان هر یكی آنچه را كه خود نیك میداند میكند.

اگر میگویید : راه نیك بودن یك توده این نیست ، بلكه نیك و بد قاعده‌ای دارد ، میگویم آن قاعده كدامست؟!.. در كجاست؟!. آیا میتوانید آن را به ما بگویید؟!..

👇👇

پولداران و آزمندان

(بخش چهارم)


#کانال_احمد_کسروی
#پرچم


🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi

شورش مردم در دیماه 96

در آغاز این ماه مردم شهرهای خراسان و سپس دیگر شهرهای ایران در اعتراض به گرانی و بیکاری و دیگر گرفتاریهای کشور به خیابانها ریخته فریاد در گلو مانده‌ی خود را بگوش مسئولان رساندند.

کشور سراسر شور و غوغا گردیده ، مردم به نیروی خود پی برده از خمودی و نومیدی درآمدند.

از سال 1388 که در انتخابات چنان رسوایی‌ای ببار آمد ،‌ مردم اعتماد نیم‌بند خود را به «نظام» از دست داده بودند.

سپس رفتارهای نابخردانه و گفتارهای سراسر دروغ احمدی‌نژاد و هواداریهای «نظام» ازو ، بتاراج رفتن دو سوم داراییهای مردم در چند ماه در سال 1390 (در سایه‌ی سه برابر گردیدن نرخ ارز) ، نابسامانیهای بانکی و مؤسسات اعتباری و اختلاسهایی که از دارایی مردم کردند ، بازمانده‌ی اعتماد نیم‌بند مردم را نیز از میان برد.

همین زمین‌لرزه‌ی اخیر در سر پل زهاب و اینکه مردم کمکهاشان را به دولت ندادند و خود به هم‌میهنانشان رسانیدند سیلی سختی بروی «نظام» بود که فهمانید هیچ اعتمادی به آن ندارند.

رسواییهای مزمن «نظام» همچون آزاد گزاردن قاچاق کالا به مدت بیش از بیست سال ، واردات بی‌حساب از چین و ترکیه و دیگر جاها در همین مدت که باعث بیکاری گسترده و همگانی گردید و کارگاهها و کارخانه‌ها را یکی پس از دیگری بست ، رسواییهای بابک زنجانیها ، سعید مرتضویها ، سعید طوسیها ، دکل نفتی گمشده ، 63 حساب شخصی رئیس قوه‌ی قضاییه ، «حقوقهای نجومی» ، «املاک نجومی» اهدایی شهرداری ، بی‌‌آبروگریهایی که در رقابتهای ریاست جمهوری به آشکار افتاد ، حقوقهای پس مانده و پرداخت نشده‌ی هزاران کارگر برای ماهها ، آلودگی هوا ، ریزگردها و خشکی دریاچه‌ی ارومیه ،‌ بی‌آب ماندن کشاورزان در اصفهان و دیگر جاها و فشارهایی که از این رهگذرها به مردم آمد دیگر جای تاب و شکیب را از ایشان گرفت.

اگر ده یک اینها در یک کشور دمکرات رخ میداد ، آنجا یک پارچه آتش و شورش میگردید.

اکنون کشور سراسر در التهاب و غوغاست. مردم از خانه‌ها بیرون آمده و در خیابانها خشمی که در دل دارند را فریاد می‌زنند. خشم از اعتماد دیرپایی که به نظام داشتند و اکنون برباد رفته‌اش می‌بینند.

فریبخوردگانی‌اند که بر فریبکاران فریاد زنند. مالباختگانی که به راهزنان شهری بانگ برآورند. ستمدیدگانی که ستمگران را بر جان و مال خود چیره می‌بینند و غریو برمی‌آورند. آنهایی که آرزوها و امیدهاشان را به بهای هیچ از دست رفته می‌بینند.

امروز با آگاهیهایی که از شبکه‌ها و کانالها می‌یابند ، هر ایرانی‌ای از این گونه ستمها نیک آگاه است و نیازی به فهرست کردن آنها نیست.

لیکن سخنانی در این زمینه هست که مایه‌ی این گفتار می‌باشد.

(این گفتار دنباله دارد)

یك مردمی هنگامی كه بپادشاه خودكامه‌ی خود می‌شورند و ازو مشروطه می‌خواهند معنای این جنبش و شورش آنست كه آن مردم بیدار شده‌اند و معنی درست سررشته‌داری (حكومت) را فهمیده‌اند و اینست از یكسو بآن پادشاه میگویند :

«تو برو ما خودمان این كشور را راه خواهیم برد ، خودمان آن را نگاه خواهیم داشت»

و از یكسو با یكدیگر پیمانی می‌بندند كه دست بهم دهند و بنگهداری كشور و بآبادی آن كوشند و گذشته از كوششی كه هر یكی در راه تهیه‌ی زندگانی برای خاندان خود میكند ، یك كوشش نیز در راه كشور بگردن گیرند و همه‌ی كارهای سررشته‌داری را از تهیه‌ی سپاه و برپا كردن ادارات و گزاردن قانون و مانند اینها ، خودشان انجام دهند.

(پرچم روزانه شماره‌ی 237)

مادر ستار بهشتی با عکس فرزند جانسپارده‌اش

مرگ جانگداز او یک نمونه از ستمگریهای حکومت دیکتاتوری است.

تاریخ و پندهایش

8ـ3) آریستیدیس و هانیبال

بسخن خود بازگردیم. هانیبال در چهار جنگ پیاپی لگیونهای جنگ آزموده و جانباز روم را شكست و پس از فیروزی آخری در جنگ کان سراسر جنوب ایتالیا بدست او افتاد كه به هر سو رو آوردی كسی بجلوگیری نپرداختی. پاره‌ای از شهرها با او از در همدستی درآمدند و به روم نافرمانی نمودند. از جمله شهر كاپوا این رفتار را كرد.

روم چنین گزندی را هرگز ندیده بود و هرگاه مردم دیگری بودی بیكبار از پا افتادی و نومیدانه درهای پایتخت را بر روی دشمن فیروزمند بگشادی. لیكن رومیان سختی را هرچه بزرگتر دیدند پافشاری و مردانگی بیشتر كردند.

👇👇

تاریخ و پندهایش

8ـ3) آریستیدیس و هانیبال

#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi

برآمدن راقم حروف از ايران

#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
#حزین

🌐 @pakdini

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi

گفتار چهارم از کتاب دادگاه

یک دلیل روشن دیگر

چرا آشکاره توده را به پس می‌برند؟..
بخش چهارم

#کانال_احمد_کسروی
#دادگاه
#کتابسوزان

🌐 @pakdini


✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi

پولداران و آزمندان

(بخش پنجم)

چرا دور میرویم ، یک دسته‌ی بزرگی در همین تهران و در جاهای دیگری در زمان رضاشاه گرد او را گرفتند و چاپلوسی و پستی با زبان و خامه ، دریغ نگفتند ، و چون آن شاه برافتاد بیكبار بازگشتند و بدگویی آغاز كردند ، و این رفتار بسیار زشتی كه از آنان سرزد مردم نیز چندانكه می‌بایست پروایی ننمودند و به آن كسان ایراد نگرفتند و از آ[نا]ن بیزاری نجستند.

این خود بیماری بزرگ دیگری در این توده است. بیماری بزرگی كه به تنهایی مایه‌ی نابودی یك توده تواند بود.
یك مردمی كه بدان را خوار نداشته به آنان با دیده‌ی توهین ننگرند ، و نیكان را بزرگ نداشته به آنان ارج نگزارند در جهان روی رستگاری نخواهند دید.

👇👇

پولداران و آزمندان

بخش پنجم (پایانی)


#کانال_احمد_کسروی
#پرچم


🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi

شورش مردم در دیماه 96

در دنباله‌ی سخنان دیروز :
نخست نگاهی بیندازیم به شکل‌گیری حکومتها. زمانی بوده که پادشاهان یا به واسطه‌ی جانشینی از پدر یا با برانداختن یک پادشاهی دیگر بر تخت می‌نشستند و حکومت خود را داشتند. مثلاً قاجاریان زندیان را برانداختند و پس از نخستین پادشاه آن ، از خاندان او کسانی یکایک به پادشاهی رسیدند تا اینکه پادشاهی به احمد شاه رسید. ولی پس از آن پادشاهی پهلویها نه با جنگ و خونریزی بلکه با شکلی قانونی برقرار گردید. زیرا به تصمیم مجلس مؤسسان که از روی قانون مشروطه انتخاب شده بود ، خاندان قاجار از پادشاهی برافتاد و سپس سردار سپه به عنوان نخستین کس از دودمان پهلوی به شاهی برگزیده شد.

محمدرضاشاه نیز سپس بجانشینی از پدرش به شاهی رسید.

امروزه دیگر دوره‌ی پادشاهیها سپری شده و اینکه کسی برخیزد و خاندان پادشاهی دیگری را برانداخته خاندان خود را بپادشاهی برساند دور از انتظار و واقعیت است.

ایرانیان نیز صد و ده سال بیشتر است رخت مشروطه به تن حکومت کرده‌اند و این شیوه ،‌ اختیار کشورداری را به دست مردم می‌سپارد. مشروطه یا دمکراسی میگوید : حکومت به هر شکلی که هست (مشروطه‌ی سلطنتی یا جمهوری) باید بدست مردم بر سر کار بیاید و با دست او از کار برداشته شود.

امروز این مجلسی که هست باید نماینده‌ی راستین مردم باشد که اگر تصمیمی گرفت ، تصمیم مردم بشمار آید. دولت ـ رئیس‌جمهور و وزیران ـ نماینده‌ی مستقیم یا غیرمستقیم مردم باشد که اگر بکاری برخاست همان خواست و نیاز مردم بوده خشنودی ایشان در آن باشد.

دولت همچون پدری به خانواده‌ی خود برسد. میان فرزندانش تبعیض نگزارد. پولی که بدستش می‌آید خرج چیزهای غیرضروری نکند. کاری نهانی نکند. عدالت را برقرار کند. با خویشان و همسایگان دشمنی و بدرفتاری نکند. آبروی خانواده را نگاه دارد و بر آن بیفزاید و از این گونه رفتارهای بخردانه کند.

مسئول باشد. به این معنی که در برابر مجلس نمایندگان مردم پاسخده باشد که اگر خلافی کرد بتوانند برکنارش کنند و نمایندگان مجلس نیز به قوه‌ی قضاییه ، مردم و رسانه‌ها پاسخده باشند.

این نظام یا حکومت کنونی که جای حکومت محمدرضاشاه را گرفت ، چگونه گرفت؟

مردم درست یا غلط ، فریبخورده یا نخورده ، بحق یا ناحق ، از کارهای آن حکومت ناخشنود بودند. مجلس در حکومت محمدرضاشاه نماینده‌ی مردم نبود. نخست‌وزیران و وزیران به انتخاب مردم بر سر کار نمی‌آمدند. براستی محمدرضاشاه دمکراسی را به یک بازیچه‌ی ریشخندآمیزی تبدیل کرده بود. نه اینکه او هیچ کار نیک نکرد. سخن در آن نیست. سخن در اینست که برای خود یک خودکامه‌ای گردیده بود.

اگر جوانید و خود بیاد ندارید ، خوانده‌ یا شنیده‌اید که سرانجام حزبی بنام رستاخیز ساخت و دیگر حزبهای سفارشی پیشین را بست و از همه خواست بیایند و در آن حزب عضو شوند. به کسانی که مخالف بودند هم گستاخانه چنین گفت : هر که مخالف است بیاید گذرنامه بگیرد برود خارج کشور.

خمینی که به دشمنی با او برخاست و ملایان و دیگران گِردش را گرفتند همین مسئول نبودن شاه و حکومتش را در برابر مردم ایراد میگرفت. ملایان نیز در آخرهای حکومت او سفارشی بودن نمایندگان مجلس را ایراد میگرفتند. ایراد به آن میگرفتند که «پول نفت» را صرف چیزهایی می‌کرد که مردم نمی‌خواستند.

بدینسان بود که خمینی و هوادارانش توانستند شاه را کنار بزنند. لازمه‌اش این بود که مردم را قانع کنند که این حکومت برگزیده‌ی ایشان نیست. ایرادهایش را بگویند.
به سخنرانی خمینی در بهشت زهرا در همان روز ورودش به ایران گوش کنیم :

«... این مجلس غیرقانونی است ، از خود وكلا بپرسید كه آیا شما را ملت تعیین كرده است هر كدام ادعا كردند كه ملت تعیین كرده است ، ما دستشان را میدهیم دست یك نفر آدم ببرد او را در حوزه‌ی انتخابیه‌اش ، در حوزه‌ی انتخابیه‌اش از مردم سئوال میكنیم كه این آقا آیا وكیل شما هست ، شما او را تعیین كردید؟ حتماً بدانید كه جواب آنها نفی است. ...».

چنانکه می‌بینید تکیه‌گاه خمینی در غیرقانونی نشان دادن مجلس این واقعیت بود که نمایندگان مجلس در آن حکومت برگزیده‌ی راستین مردم نبودند. این معیارِ راستی است. خمینی هر که بود و هرچه کرد کنون ما کار نداریم ، اینکه غیرقانونی بودن حکومت شاه را از ناحیه‌ی بیگانه بودن با مردم نشان میداد و ایراد میگرفت ، سخن بحقی می‌گفت.

داستان ساده است : کارهای نیکی که شاه و پدرش کردند بکنار ، ولی او به اعتماد مردم خیانت کرد. همینکه یکی در سررشته‌داری مشروطه خودکامگی پیش گیرد ، خیانت به مشروطه و خیانت به مردم است. این جای گفتگو ندارد.

خمینی همچنین سر کار آمدن رضاشاه و محمدرضاشاه را نیز ایراد میگرفت. «مجلس موسسانی» که به خلع پادشاهی قاجارها رأی داد را زورکی می‌نامید. اینست به پادشاهی رضاشاه و جانشینی محمدرضاشاه نیز از اینکه قانونی نبوده ایراد میگرفت : «این سلطنت پهلوی از اول كه پایه‌گذاری شد برخلاف قوانین بود ... اصل رژیم سلطنتی از اول خلاف قانون و خلاف قواعد عقلی است و خلاف حقوق بشر است».

ولی باید دانست آنها همان اندازه وجاهت قانونی داشتند که دولت موقت بازرگان.

چنانکه دیده می‌شود معیار خمینی اینهاست : قانون ، قواعد عقلی و «حقوق بشر».

پس بجاست که ما هم همینها را معیار سنجش رفتار چهل ساله‌ی این حکومت بدانیم.

بجاست به رخشان بکشیم که شما حق نداشتید قانون اساسی را زیر پا گزارید.

هر قانون‌شکنی‌ای که در این چهل سال رخ داده شما باید پاسخده باشید.

شما نمی‌توانید از یکسو با معیار «حقوق بشر» حکومت شاه را به داوری بکشید و از سوی دیگر ، هنگامی که دیده‌بانان حقوق بشر به کارهای خلاف انسانی شما ایراد میگیرند بگویید : ما به «حقوق بشر اسلامی» معتقدیم.

(این گفتار فردا نیز دنبال خواهد شد)

آدمیان همگی از یک ریشه‌اند

آدميان ، چه اروپايي و چه آسيايي و چه ديگر جايي ، همگي از يك ريشه‌اند.
همگي از يك پدر و مادر پايين آمده‌اند.

اين تيره‌هايي كه امروز درميانند ، چه آلماني و چه انگليسي و چه روسي و چه ژاپني و چه ترك و چه ايراني و چه تازي و چه ديگر تيره‌ها ، از راه نژاد و گوهر ، همگي يكسانند و يكي را بديگري برتري نيست.

(ورجاوند بنیاد بخش یکم بند 11)

هم‌میهنان گرامی ،
در این روزهایی که همبستگی ملی مؤثرتر از هر زمان دیگریست ، شنیده می‌شود گمراهانی به نژادی که دارند (یا گمان میکنند دارند) می‌بالند و می‌نازند و در شعارهاشان دیگر تیره‌ها را خوار می‌شمارند.

بجاست به اینان یادآوری شود که ما همه از یک پدر و مادر پدید آمده‌ایم و کسی را به دیگری برتری نیست مگر در دلیری و خردمندی و پاکی و اینگونه خویهای ستوده.

آن سخنانی که از هزار سال پیش در مغز ماها نفوذ کرده و تیره‌های دیگر را خوار و پست می‌نماید از روی خردمندی نبوده و باید امروز دورشان ریخت.

بیشتر امامزاده‌ها گورهای پادشاهان ستمگر و توانگران خداناشناسست.

فلان پادشاه مرده و چون بروی گورش گنبد افراشته بوده‌اند مردم در سایه‌ی گنبدپرستی بآن رو آورده و امامزاده‌اش گردانیده‌اند.

مثل حمدالله مستوفی كه در زمان مغول از مستوفیان بوده و همان كسیست كه در شاهنامه‌ی خود آیه‌ی «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منكم» را عنوان كرده چنگیز را «ولی امر» می‌ستاید و میگوید : او برانگیخته‌ی خدا بود. زیرا برانگیختگان گاهی از لطف خدایند و گاهی از قهر او. چنگیز برانگیخته‌ی قهر او بود. این نمونه‌ای از پستی اوست. چنین مردی چون گورش گنبد داشته امامزاده گردیده و من در نوزده سال پیش كه آنجا رفتم «زیارت نامه» نیز داشت.

میرزا حسن رئیس المجاهدین چون گورش در یونس[؟] آباد (سر راه تهران) گنبد داشت امامزاده شده بود تا بتازگی كسانی فهمیده‌اند كه از مجاهدان بوده و اینست دیگر بزیارت نمیروند.

سر قبر آقا در تهران كه گور امامجمعه است چون گنبد دارد امامزاده گردیده. صدها مثل میتوان آورد.

اینها باید همه برافتد.

زیرا بر فرض آنكه امامزاده‌ی راستی باشند باز نباید چنین دستگاهی پیدا كنند.

این نشان بت‌پرستی است.

جز خدا بكسی رو نباید گردانید و از كسی گشایش كار نباید خواست.

(پرچم روزانه شماره‌ی 239)