پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
Emruz ce b^yad kard - piwgoft^r 1.pdf
122.5 KB
امروز چه باید کرد؟

پیشگفتار (بخش یک از دو)

#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
Forwarded from «صدای مردم» (آمدنیوز)
🔴 #الو: هموطن شرمنده‌ام که تاکنون در جبهه ظالم بودم. زین پس برای ایران و ایرانی فریاد آزادیخواهی سر می‌دهم، به امید طلوع صبح پیروزی...

#تظاهرات_سراسری
#اعتصابات_سراسری

@Sedaiemardom
شورش مردم در دیماه 96 ـ 5

در دنباله‌ی سخنان دیروز :

کیفر بریدن دست دزد در اسلام شامل رشوه‌خوار و رانت‌خوار و رانت‌فروش و اختلاسگر نیز می‌شود. ما می‌پرسیم : چرا از روز نخستِ حکومتِ شما ، تاکنون دست هیچ مقام دولتی بریده نشده؟! شما خودتان بهتر میدانید که چه اندازه فساد مالی در کشور رخ داده است. پس می‌بایست کسانی به کیفر می‌رسیدند. یک فاضل خداداد و یک حسین دولت‌خواه را اعدام کردن داستان دریدن بزغاله به گناه پدید آوردن خشکسالی در جنگل است که لافونتن فرانسوی بعنوان مَثَل نوشته است. در سالهای نخست حکومت ، دیده‌بانان حقوق بشر ایرادی به دست بریدن نگرفته بودند که بهانه آورده بگویید : چند دستی از «آفتابه دزدان» بریدیم و اعتراض جهانیان به آسمانها رفت. تازه چه بسا اگر میدانستند شما از فساد دولتی از این راه جلو میگیرید هیچگاه به آن ایراد نمی‌گرفتند. نهایت اینکه خواهان دادگاه علنی می‌گردیدند. شما که پیاپی اعدام کرده و میکنید و آنها که اعتراض میکنند اعتنایی نمی‌کنید ، می‌توانستید چند دستی را ببُرید تا دیگران جرئت دزدی از «بیت المال» نکنند. پس چرا نکردید؟!.. چرا به حکم اسلام کار نبستید؟!
آن روز به این کار برنخاستید و علتش روشن است. زیرا شما اسلام را برای فریب مردم پیش می‌کشیدید و می‌کشید نه اینکه به آن باور دارید. ولی اکنون اگر بجبران گذشته ، به این کار برخیزید نیمی از دولتمردان یک‌دستی و بیدست خواهند بود.
از اینجاست که باید بگوییم اگر شرم و وجدان و فهمی از دمکراسی بود با چنین کارنامه‌ی پر از فساد چهل ساله‌ی این «جمهوری من‌درآورده» باید سران حکومت ـ فاسد یا ناآلوده ـ همگی باهم استعفاء‌ میدادند زیرا «اسلام» با «جمهوری» آمده بود که فساد از میان برخیزد. ولی نتیجه آنکه به نشد و بدتر شد. ما می‌بینیم حکومتیان در سخنانشان چنان میگویند تو گویی تنها گرفتاری این چهل سال همین سالهای اخیر است که گرانی به مردم فشار آورده.
کسانی که مردم را تنها یک «شکم» در ازای «کار» یا به سخن دیگر یک «برده» انگارند که باید کار کند تا شکمش سیر شود و دولت تنها وظیفه‌ دارد نگزارد آن شکم خالی بماند ، چنین سخنانی از ایشان دور نیست. آری ، کشتار زندانیان در سال 67 ربطی به «شکم» پیدا نمی‌کند و سرکوب رسانه‌ها و بریدن صداشان ربطی به «برده» ندارد. یک آزادیخواه سالمندی (عزت الله سحابی) را مدتها در زندان نگاه دارند و چندان به او فشار ‌آورند که تاب نیاورده در‌گذرد. به این بس نکرده جلو مراسم ختمش را گیرند و دخترش را به کشتن دهند. چنین پیشامدهایی نیز به «برده» ربطی ندارد. قتلهای زنجیره‌ای که چندین لکه‌ی ننگ در کارنامه‌ی جمهوری اسلامیست ربطی به «برده» ندارد. کوتاهسخن آنکه ، «برده» جز نان و خوراک چیز دیگر نمی‌خواهد. به «برده» نمی‌رسد آزادی و دادگری بخواهد. به «برده» نمی‌رسد به تبعیض اعتراض کند. آری ، این بوده نگاه جمهوری اسلامی به مردم که باعث آنهمه بیدادگریها و جنایات شده.
قضاوت اینها را به خود مردم وامیگزاریم. آنها وجدانهاشان بیدار است. بویژه آنهایی که هر دو حکومت را دیده‌اند خوب میفهمند که همه‌ی اینها که از پاکی و راستی در این حکومت گفته‌ می‌شود با کارهایی که کرده‌اند ناسازگار است و جز جانماز آب کشیدن نیست.
از این که بگذریم شما چیزهایی گفته‌اید که اکنون انکار نتوانید کرد. مگر شما خود نگفته‌اید :
«این ملتی كه سرنوشت خودش با خودش باید باشد ، در این زمان میگوید كه ما نمیخواهیم این سلطان را. ... این ملت حرفی را كه داشتند در زمان محمدرضاخان میگفتند كه این سلطنت را ما نمیخواهیم و سرنوشت ما با خود ماست»؟!.
اکنون هم مردم گرد آمده‌اند و در سراسر کشور میگویند : «ما شما را نمیخواهیم».
اینجا روی سخن با کسانی داریم که آلوده‌ی فساد نشده‌اند و با یک جهان آرزو در راه جمهوری اسلامی کوشیده‌اند. بیایید کار خردمندانه کنید و به جبران گذشته پردازید. هنوز زمان هست که جبران کنید. اگر بخواهید ...
اگر از سرنوشت حکومت شاه میخواهید درسی بگیرید ما بشما یک راهنمایی چاره‌سازی می‌کنیم. ما میگوییم شما میدانید مردم از چه چیزها ناخشنودند : فساد ، دروغ ، تبعیض ، بیکاری ، گرانی ، خفقان ، فشار ، ستمگری و اینگونه چیزها.
اینها بیشترش ریشه در یک چیز دارد و آن دیکتاتوری است. اگر میخواهید از تاریخ عبرت بگیرید بیایید دست از دیکتاتوری بردارید. خواهید گفت : چگونه و از چه راه؟!..
راهش را شما میدانید. میدانید چه کرده‌اید که دیکتاتوری و ستمگری و خفقان شده است. میدانید چه وضعی پیش آورده‌اید که باعث اینهمه بدبختی و شنایع شده. کافیست از آنها دست کشید. ولی اگر بهم زدن همه‌ی دستگاههاتان را زیر و رو شدن کشور و دگرگونی بیرون از کنترل میدانید ، و می‌ترسید (به گفته‌ی شما) «دشمنانی» از آن سوء استفاده کنند ، ما پیشنهاد میکنیم شما با کارهایی (نه حرف) به مردم نشان دهید که از کرده‌تان پشیمانید.
نخست از افترا و دروغ دست کشید و از خیزش مردم پشتیبانی کرده چنان رفتار کنید که احساسات تند و بیمناک آرامتر و زمینه برای چاره‌‌سازی آماده گردد و مردم نیز امید به پشیمانی شما ببندند. سپس کاری کنید که دیکتاتوری از نیرو افتد و راه برای دمکراسی باز شود. یک مثال بیاوریم تا از آن راه کار روشن گردد. ببینید آیا شورای نگهبان تا امروز جز کارشکنی و گرفتاری برای کشور کار دیگری کرده؟! آیا در همان حال بار سنگینی بدوش بودجه نیست؟! بیایید کاری کنید این «وصله‌ی ناجور» از میان برداشته شود که هم انتخابات آزادتر گردد و هم مجلس نیرویی گیرد. همین خود یک گام برجسته‌ای است.
یک مثال دیگر نمایندگان مجلس هستند. شما خود بهتر میدانید که این لایحه‌ی بودجه ننگ‌آور است. اگر حکومت را پدر و مردم را اعضای خانواده فرض کنیم مانند آنست که پدر خانواده خود یک رشته عیاشیها و مخارج بیهوده‌ای دارد و همینکه ماهانه‌اش را گرفت نخست خرج آنها میکند. بدینسان برای رخت و خوراک زن و فرزندان و تحصیل ایشان جز اندک چیزی نمی‌ماند.
شما نمایندگان امروز در یک دوراهی هستید : میتوانید ننگ تصویب چنین لایحه‌ای را بجان بخرید ،‌ این یک راهست. میتوانید برای خودتان شرف و آبرو فراهم کنید و زیر بار چنین ننگی نروید ، این هم راه دوم است.
اینها همه مثال است. شما خود میدانید چه کرده‌اید که دیکتاتوری نیرو گرفته ، اکنون باید کاری کنید که از نیرو بیفتد.
اگر به چنین گامهایی تن ندهید ، بدانید که دیر یا زود بسرنوشت سیاهتری دچار می‌شوید. سرنوشتی که در انتظار «مفسدان فی‌الارض» است.
(این گفتگو را فردا ادامه میدهیم)
آنان [ملایان] اصل دین را نمیدانند ، دانستن اصل دین نه بآن آسانیست كه مردم می‌پندارند. اگر آنان اصل دین را می‌شناختند از نخست گرفته بودند و نیاز نداشتند كه بَدَلش را بگیرند و سپس باصل بازگردند.

دوم آنان خواستشان دكانداریست و این یك كالای نوینیست كه ببازار آورده‌اند ، و خواستشان اینست كه هر چیزی را كه دیدند مریدان می‌پسندند و خریدارش می‌باشند بگویند از اصل دینست ، و هرچه را كه دیدند كساد پیدا كرده و دیگر خریداری ندارد (مثلاً نذر سقاخانه‌ی نوروزخان و مانند آن) بگویند اینها از اصل دین نیست.

اینست راز كار ایشان. شیادان پستنهاد بجای آنكه با كوشش و دسترنج نان بخورند باین فریبكاریها برخاسته‌اند و گمراهان را گمراهتر میگردانند. خدا ریشه‌ی اینان را براندازد.
...
اگر چنین بود كه یك دینی چون اصلش راست و درست بوده از آلودگیهایی كه پیدا كرده باكی نباشد پس بدینهای زردشتی و مسیحی و جهودی چه ایراد هست؟! مگر آنها نیز اصلش پاك و درست نبوده؟!.

(پرچم روزانه شماره‌ی 250)
23 zekre soxani cand ….pdf
80 KB
ذكر سخني چند متعلق به احوال هندوستان

#کانال_احمد_کسروی
#نادرشاه
#حزین

🌐 @pakdini

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
Forwarded from وهومنی
من هم یک بسیجی بودم
دیگر نیستم
درود به شرف کسانی که درکنار هم میهنانشان می ایستند
امروز چه باید کرد؟

پیشگفتار (بخش دو از دو)

از آنسو در سایه‌ی چنین کوششهایی چون احساسات مردم هر روز جوشش بیشتری می‌یافت ، پیشروان آن را نشان درستی راه و پیشرفت کار خود پنداشته فریبخوارانه در باور خود پافشارتر می‌گردیدند.

فسوسا از رهگذر غروری که از شور و احساسات توده‌ی ناآگاه به ایشان رو نمود ، دیگر راهنماییهای دلسوزانه و هشیارانه‌ را نمی‌شنیدند و اندیشه‌های کسروی بدیده‌ی آنان ساده‌انگاری یا «راهی که سالها میخواهد تا به نتیجه رسد» می‌نمود.

تا آن سال کسروی در همان دوره‌ی اختناق رضاشاهی هشت سال بود می‌کوشید جلوگیرهای پیشرفت توده را یکایک بازنماید و راه چاره به آنها را نشان ..

👇👇
Emruz ce b^yad kard - piwgoft^r 2.pdf
120.5 KB
امروز چه باید کرد؟

پیشگفتار (بخش دو از دو)

#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
یك مردم باخرد همیشه میكوشند كه چیزهایی را كه مایه‌ی رمیدگی و جدایی در میان توده تواند بود از میان بردارند.

شما نیز پیروی از خرد كنید و بآن كوشید. این سخنانی كه میگویید جز كینه‌توزی و هوسبازی نیست.

میگویید : «باید بزبان ما بی‌احترامی نكنند».

كسی بزبان شما ناپاسداری نكرده. چند تن نافهمانی از مستوفی و لقمان نفیسی و غلامحسین سرود در حساب هیچی نیستند.

ایرانیان پاكدرون همیشه بآذربایجان پاس گزارده‌اند و همیشه نامش را بنیكی برده‌اند.

زبان تركی را هم كسی بد نمی‌شناسد. چه معنی دارد كه زبان بد باشد.

این از دیده‌ی سود كشور و توده است كه دوراندیشان و دانایانِ خود آذربایجان خواسته‌اند فارسی را در آنجا روان گردانند و كم‌كم تركی را از میان برند.

(پرچم روزانه شماره‌ی 252)
مانا نیستانی
11ـ3) زردشت نخستین برانگیخته

پرسش :
آقای غلامحسین حقانی از مرند می‌نویسد : در شماره‌ی 15 سال یكم صفحه‌ی 45 فرموده‌اید كه
شت زردشت به پیغمبری برخاسته و میتوان گفت كه نخستین برانگیخته‌ی خدا بوده (گویا احتمالی است) باز در همان صفحه فرموده‌اید بویژه زردشت كه چون نخستین پیغمبر او بوده خواهشمندم روشن فرمایید كه پیش از زردشت به جهان پیغمبر نیامده بوده است.

پاسخ :
نخستین كسی كه در تاریخ بنام پیغمبری شناخته شده زردشت است. ولی اینكه آیا پیش از آن در زمانهایی كه تاریخ آنها را درنیافته كسی باین نام برخاسته است یا نه چیزیست كه نمی‌توان پاسخ یكرویه‌ای [= قطعی] داد ، و چون ما میخواهیم مردم بیش از همه بآینده پردازند در پاسخ باین اندازه بسنده می‌كنیم. ...

👇👇
t^rixo pandh^yaw -3-11-12.pdf
176 KB
تاریخ و پندهایش

12ـ11ـ3) زردشت نخستین برانگیختهـدر پیرامون شَت زردشت و آیین او
#احمد_کسروی
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
شورش مردم در دیماه 96 ـ 6

در دنباله‌ی سخنان دیروز :

ما گمان داریم مردمی که تاکنون با مسالمت اعتراض کرده‌اند ، بیشترشان از باز شدن درهای خفقان و برداشته شدن موانع دمکراسی خشنود گردند و اینست به همه‌ی آن سختیهایی که جانشان را به لب آورده باز هم تاب آورند. چنین مردم فداکاری همینکه بدانند شما در راه صواب گام میگزارید باز هم تحمل سختی خواهند کرد. بشرط آنکه از شما دیگر ناراستی نبینند.

امروز روزگار دیکتاتوری بسر رسیده است. امروز روزگار فریب نیز در کار بسر رسیدن است. می‌بینید نامه‌های محرمانه‌ی اداری را مردم همچون نامه‌های عادی اداری و پیامهای دوستانه هر روز در شبکه‌ها میخوانند. دیگر روزگار نهانکاری بسر رسیده. هرچه با مردم یکرنگی کنید بسود همه‌ی ماست.

کسانی از شما که با فاسدان همدست نیستند و از این حال ناخشنودند ، به این پیشنهاد تا دیر نشده بیندیشند. اگر صف خود را از فاسدان جدا نکنید مردم همه‌ی شما را به یک چشم نگریسته روزی خواهد رسید که دیگر دیر است.

ما نیز میخواهیم بی‌آنکه کار به خونریزی و کینه‌جوییها بینجامد این کشور براه درستی بیفتد. راه درست دیکتاتوری نیست. دیکتاتوری شاید فریبنده باشد و گمان رود که کارها سرعت میگیرد ولی یک خردمند نباید فریب آن را بخورد. بسیاری کسان که در پرده یا بیپرده از دیکتاتوری دفاع میکنند ناآگاهی و رشدنیافتگی مردم را عنوان کار خود میگیرند. ولی راه چاره به این ، آگاه گردانیدن و راه رشد سیاسی مردم را هموار نمودن است نه دیکتاتوری.

عیبهای دیکتاتوری اگر یکی و دو تا بود تاکنون دمکراسی اینهمه پیشرفت نمی‌کرد. بچشم خود می‌بینید هرچه از جنبشهای دمکراسی‌خواهانه بیشتر میگذرد دیکتاتورها کمتر میگردند. هر کشوری که دمکراسی راستین در آن پا گرفته می‌بینید رشد چشمگیری کرده است.

واقع بینانه یک فهرست بلند بالایی از ناکامیها ، بدبختیها و درماندگیها پیش چشم آورید ، خود خواهید دانست که دمکراسی به بیشتر آنها چاره و درمان است. پس این فرصت تاریخی را از دست ندهید.

ولی اگر میخواهید خودتان و مردم را فریب دهید میتوانید افسانه‌هایی از دخالت عربستان و اسرائیل و آمریکا پیاپی بسازید و گزارشهایی از سوزانیدن پرچم ایران ، آسیب به «اموال عمومی» ، بسته شدن دکانها در این روزها و زیانی که کسبه می‌بینند تهیه کرده خاک به چشم مردم بپاشید.

همه میدانند که بیگانگان در این هنگامها دست از دخالت بازنمیدارند و هر کدام سود خود را می‌جوید ولی اینکه همه را متهم کنیم و مردم و گرفتاریهاشان را بی‌تأثیر بدانیم ، اگر پا بروی حقیقت گزاردن و خود را فریب دادن نیست پس چیست؟! (درباره‌ی این زمینه و امنیت ملی سخنانی هست که در جای خود خواهیم راند).

حتا گرفتاریهایی که در درخواستهای مردم نیست ولی از جمله بدبختیهای این کشور است ، مانند پانزده میلیون پرونده‌ی دادگستری و یا آمار بالای طلاق و اعتیاد ، آنها هم با دیکتاتوری بی‌ارتباط نیست و گرچه دمکراسی خود نمی‌تواند چنین گرفتاریهایی را از میان بردارد ولی در چاره‌جویی به آنها یاری بسیار میکند (مثلاً از راه سازماندهی به سازمانهای مردم نهاد).

مردم مسئولان را به اعتنا به درخواستهاشان می‌خوانند و تا نبینند اعتنا می‌شود و در دیگر بر پاشنه‌ی قدیم نمی‌چرخد ، بیگمان آسوده نخواهند نشست.

از آنسو ما همه فرزندان این میهنیم. همه خواهان پیشرفت و بهبود زندگی در ایرانیم. همه از اینکه کشور آبروی رفته‌ی خود را بازآورد احساس غرور خواهیم کرد. همه آماده‌ی کوشش برای چنین آرمانی هستیم.

امروز برخی از دولتیان این نگرانی را از خود آشکار میگردانند که درمیان شورندگان (انقلابیون) همه ایرانخواه و ملاحظه‌کار نیستند و بجای آنکه بگزارند چنین شورشهایی(انقلاب) به راه درست خود بیفتد ، میخواهند آشوب (اغتشاش) برپا کنند. میگویند ما با شورندگانی که از راه درست درخواستهاشان را میگویند کاری نداریم ولی با آشوبگران درخواهیم افتاد.

این سخن بجاییست. مردم هم باید پیشگام شوند و آشوبگران را بخود راه ندهند. زیرا از یکسو چنین کسانی بهانه بدست دسته‌ی خودکامگان ستمگر میدهند و از سوی دیگر شورش از راه خود بیرون می‌رود و کوششها و تلاشها همه تباه می‌شود.

نخست چیز گرانبهایی که از دست خواهد رفت امنیت و یکپارچگی ملی است. پیداست درخواستهای مردم باید از راه درست خود دنبال شود و از راه درست به آنها پاسخ داده شود. در این باره بیشتر سخن خواهیم راند.

چنانکه در گفتار پیش هم گفتیم ، روی سخن ما با کسانی نیست که دستشان به خون و جنایت آلوده‌ است. روی سخن با کسانی داریم که آلوده‌ی جنایات نشده‌اند و ایرانخواهند ولی تردید دارند که این راه احقاق حقوق شهروندی راه درستی باشد.
به ایشانست که میگوییم شما هم در رسیدن مردم بدرخواستهاشان در نوبت خود بکوشید. شما هم بکوشید این خیزش مردمی به آشوب نکشد. همین که خود را کنار گیرید ، این به جری شدن حکومت کمک میکند و آنها خود با خونریزیها خیزش را به آشوب خواهند کشانید. پس شما نیز در آن خونریزیها سهیم خواهید بود.

آیا شما نمی‌خواهید حکومت در اختیار مردم باشد ـ مردم خودشان کشور را راه برند؟! دوره‌ی دیکتاتوری بسر رسد؟! فساد اداری و تاراج مردم پایان پذیرد؟! آیا شما نمیخواهید کشور آبرومند باشد؟! آیا شما رضایت میدهید در کشور «جمهوری اسلامی» میلیونها معتاد باشند؟! ، آمار طلاق به این اندازه بالا باشد؟! ، فساد اخلاقی و فحشاء از در و دیوارش ببارد؟! ، آیا خشنودی میدهید دادگستریِ کشور محل رشوه و باندبازی باشد؟! جایی برای ناحق کردن حق باشد؟! ، زندانهای کشور از آزادیخواهان انباشته شده باشد؟! بجای ایشان اوباش و چاقوکشان و مجرمان سابقه‌دار در بیرون آزاد بگردند؟!

(این گفتگو را فردا ادامه میدهیم)
چون سخنان زیر از کانال «صدای مردم » با آنچه در گفتارهای دنباله دار هفته‌ی گذشته تاکنون نوشته ایم سازگاری دارد در اینجا می‌آوریم.

اردوکشی و قدرت‌نماییِ خیابانی برای یک نظامِ مستقر بد نیست، فاجعه‌بار است (✍️دکتر ناصر همتی- روانپزشک )

💠این تصوّر هم غلط است كه فکر کنیم بسیجِ نیروهای وفادار به حاکمیت و اجازه‌ی قدرت‌نمایی دادن به آنان در امنیّتِ کامل، مخالفان را مرعوب و مساله‌های مردم و دغدغه‌های آنان را برای همیشه جمع می‌کند ( از شائبه‌های ساندیسی و شواهدِ انکارناپذیرِ مالی و اجبارهای مکتوب می‌گذریم و فرض می‌کنیم همه‌ی کسانی که ۱۳ دی در حمایت از نظام، وسعتِ صدا و قدرتِ حجره‌هاشان را به نمایش گذاشتند، کاملاً خودجوش به خیابان آمده بودند).

💠برای فهمِ درستیِ این نظریه، یادآوریِ ۹ دی ۸۸ کافی است؛ اگر اردوکشی و قدرت‌نماییِ خیابانی موثر بود، که بعد از ۸ سال ناچار به تکرارِ آن نبودید.

💠کسی که اردوکشیِ خیابانی را با تهدید به داغ و درفش، برای منتقدینْ منع می‌کند اما برای موافقانِ خود نه تنها تایید می‌کند که موردِ حمایت و تشویق قرار می‌دهد؛ جامعه‌ی ایران را دچار انشقاق کرده است، شکاف و انشقاقی که با تسامح، در سال ۸۸ شروع شده، بسط یافته و در ۱۳۹۶ به بالاترین میزان رسیده‌است.

💠در خوش‌بینانه‌ترین حالت، آتشی را زیر خاکستر بُردید اما چند نکته‌ی حیاتیِ را ندیده گرفتید و شعارهایی را نشنیده:

۱) شعارهای مدنیِ سال ۸۸ را که غالباً بر آراء دزدیده‌شده تمرکز داشت، به سمتِ شعارهایی بردید که از راس هرمِ «مزلو» به قاعده‌ی آن رسیده بود. ”رایِ من کجا است“ به ”نان و مسکن“ کشید. بعید می‌دانم این تحول را درک کنید.

۲) شعارِ ” یا حسین، میرحسین“ به ”رضاشاه روح‌ات“ شاد رسید و ”یا مهدی، شیخ مهدی“ به این جا رسید که فریاد زدند: ”اصلاح‌طلب! اصولگرا! دیگه تمومه ماجرا“.

۳) مراجعِ فکری جوان را از هانا آرنت، ریچارد رورتی و آلن بدیو، به دلقک هایی چون سید محمد حسینی تبدیل کردید.

۴) اگر شروع و پایان اعتراضات ۸۸ در خیابان‌های تهران بود، خیزشِ ۹۶ به دهلران و تویسرکان هم رسید؛ این را هم نمی‌فهمید.

۵) چهل سال است ادعا می‌کنید قدرت‌تان را از صندوقِ رای می‌گیرید اما هر صدای مخالفی را با نعره‌های خیابانی و گلوله و گاز اشک‌آور جواب می‌دهید.

💠 تا دیر نشده‌است، به این رویه‌ی مذموم پایان دهید؛ دهان‌های یاوه‌باف را ببندید. دست‌های آلوده را از بیت‌المال دور کنید و نگاه را از رانت‌خوارهای مجیزگو و مدّاحانِ فاسد و لیچارگو، به سمتِ مردم ببرید پیش از آن که دیر شود. رای مردم را به کمک نهادهایی که قدرتِ بی‌مهار و ثروتِ بی‌شمار دارند، بلااثر نکنید. چرخه‌ی تحمیلِ چهره‌های تکراری و بدنام و فسیل های دچارِ زوالِ عقل را بر شئونات ملّت پایان دهید.
(سرچشمه : صدای مردم)
Forwarded from «صدای مردم» (آمدنیوز)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴کمپین سوزاندن کارت‌ها و تقدیرنامه‌های بسیج و سپاه : «بسیجی نشدیم که مردم خود را بکشیم.» #من_با_مردم_هستم

@sedaiemardom
برای ثبت در تاریخ